Geascendeerde Meester Saint Germain, 4 juli 2026 – Webinar voor Amerika: Zal er nog eens tweehonderdvijftig jaar komen?

IK BEN Geascendeerde Meester Saint Germain. Zal de Verenigde Staten van Amerika nog eens tweehonderdvijftig jaar blijven bestaan? Ik hoop eerlijk gezegd van niet in haar huidige vorm. Welke andere vormen zouden er volgens mij kunnen ontstaan?

Opnieuw nadenken over de Grondwet
Laten we eerst terugkijken op de Grondwet, naar de manier waarop die door de oorspronkelijke dertien koloniën tot stand is gebracht. Je begrijpt wel dat er dertien koloniën waren en geen dertien staten? Omdat ze door het Britse Rijk waren gesticht. Hun grenzen waren voor een groot deel door het Britse Rijk vastgesteld, vaak door Britse functionarissen die in Engeland zaten en nog nooit in Amerika waren geweest, het gebied niet kenden en ook geen kennis hadden van de geografie. Daarom trokken ze gewoon kunstmatige lijnen op een kaart die toch al niet zo nauwkeurig was.

Daar kwamen nog allerlei andere factoren bij: grondbrieven, geografische beperkingen en allerlei grensgeschillen die in de loop der jaren ontstonden. We kunnen ons daarom afvragen: “Heeft het werkelijk nog zin dat de Verenigde Staten, die nu uit vijftig staten bestaat, tweehonderdvijftig jaar later nog steeds een Grondwet heeft die is opgesteld op basis van de specifieke omstandigheden in die dertien koloniën?” De verdeling tussen kleine en grote staten, zuidelijke staten waar slavernij bestond en noordelijke staten die tot op zekere hoogte tegen slavernij waren, kleine staten en westelijke staten – al die verschillen en eigen kenmerken speelden een rol in het geheel en hebben de verschillende compromissen opgeleverd die in de Grondwet zijn vastgelegd.

Als je tegenwoordig naar de Verenigde Staten kijkt, zie je dat er veel meer staten zijn en zoveel verschillende staten, maar bovenal zijn er veel meer mensen. Hadden de Founding Fathers zich ooit kunnen voorstellen dat de Verenigde Staten geografisch zo groot zouden worden en zo’n enorme bevolking zou krijgen? Nee, dat konden ze zich eigenlijk niet voorstellen, maar ik kan je één ding verzekeren. Als ze hadden kunnen zien hoe de Verenigde Staten er vandaag de dag uitziet, zouden ze allemaal hebben gezegd: “Er bestaat absoluut geen twijfel over dat er opnieuw over de Grondwet moet worden nagedacht, want het is onmogelijk dat onze Grondwet, die is opgesteld op basis van de specifieke omstandigheden, toereikend kan zijn voor zo’n groot land met zo’n grote bevolking.”

Ze zouden allemaal hebben ingezien dat het niet haalbaar was om de Grondwet zo lang in stand te houden. Ze dachten dat de Grondwet het beste was wat ze konden bedenken. Veel van hen beseften dat het een compromis was en daarom namen ze een procedure voor grondwetswijzigingen op, omdat ze wisten dat de Grondwet zou moeten worden aangepast. Maar veel van hen voorzagen ook dat er op een bepaald moment een volledige heroverweging van het constitutionele kader moest komen.

Opnieuw nadenken over de staten
Zoals ik al heeft gezegd, is de vraag: wanneer zal dat gebeuren? Hoe zou het ooit kunnen gebeuren? Maar voordat daar zelfs maar serieus over kan worden nagedacht, moeten we eerst de staten opnieuw bekijken. Zoals ik al zei, werden er volkomen willekeurig grenzen getrokken tussen de oorspronkelijke koloniën, waardoor er ook zeer kleine staten ontstonden. Toen er meer staten bijkwamen, werden er vervolgens in veel westelijke staten simpelweg lijnen op een kaart getrokken – rechte lijnen – waardoor zeer grote staten ontstonden met een zeer kleine bevolking. Maar kijk eens naar wat er in deze tweehonderdvijftig jaar met het bewustzijn van de mensen in de staten is gebeurd. Het land heet de Verenigde Staten van Amerika.

Je beseft dat de Founding Fathers erover debatteerden wat de officiële titel van de president zou moeten zijn. Sommigen stelden hoogdravende, indrukwekkend klinkende titels voor, maar uiteindelijk kozen ze voor de eenvoudigste: President van de Verenigde Staten. Is er in deze tweehonderdvijftig jaar een nationaal bewustzijn ontstaan in het hele land? Ja, dat wel, maar niet in de mate die mogelijk zou zijn geweest als de staten er niet zo sterk op hadden gestaan om hun identiteit en hun plaats binnen de regering te behouden. Veel kleinere staten en veel grotere maar dunner bevolkte staten, staan erop de Senaat in stand te houden, zodat ze evenveel senatoren kunnen hebben als veel grotere of dichter bevolkte staten. Hoewel veel mensen zichzelf eerst als Amerikaan zien en pas daarna als New Yorker of Texaan – misschien geldt dat minder voor mensen in Texas of New York City – heeft dit er in belangrijke mate toe geleid dat, de staten hun, laten we zeggen, nationale identiteit nog altijd niet hebben afgezwakt.

Regio’s in plaats van staten?
De vraag is: “Zal er ooit een moment komen waarop iemand bereid is een stap naar achteren te doen en te zeggen: “Waarom houden we deze staten eigenlijk in stand? Waarom kijken we niet eens op de kaart, naar de geografie en vragen we ons af of het werkelijk zinvol is om alle huidige staten te behouden? Of zouden we bepaalde criteria moeten vaststellen aan de hand waarvan we de kaart opnieuw kunnen indelen en misschien eenvoudiger kunnen maken?” Je zou kunnen zeggen dat sommige kleinere staten zouden kunnen verdwijnen, maar je zou ook, zoals ik al vaker heb gezegd, kunnen denken aan regio’s. Ik heb over Europa gezegd dat er een moment komt waarop je moet erkennen dat het concept natiestaat misschien zijn nut heeft verloren en dat het zinvoller zou zijn om regio’s te vormen op basis van verschillende geografische kenmerken. Dat zou ook in de Verenigde Staten kunnen gebeuren.

Hebben de staten hun nut verloren? Zou het zinvoller zijn om bepaalde regio’s te vormen? Dan zou je natuurlijk opnieuw moeten nadenken over de Grondwet. Dan zou onder andere de president rechtstreeks door de bevolking moeten worden gekozen. Maar kijk eens naar de huidige kaart. Neem een kaart waarop niet alleen de staten staan aangegeven, maar waarop ook de bevolkingsdichtheid zichtbaar is en vraag je dan af of het werkelijk zinvol is dat er zulke enorme gebieden zijn met maar weinig inwoners. Of zou de kaart opnieuw kunnen worden ingedeeld, zodat er regio’s ontstaan die geografisch met elkaar overeenkomen, maar een grotere bevolking hebben?

Je zou ook economische factoren kunnen bekijken. Waar bevinden zich de grootste economieën, de economische centra? En plaats vervolgens een of misschien een paar van die centra in bepaalde regio’s, zodat je niet meer die zeer arme staten in het zuiden hebt die je vandaag de dag ziet en die nauwelijks hun schulden kunnen betalen, nauwelijks de salarissen van ambtenaren kunnen betalen en nauwelijks hun openbare voorzieningen in stand kunnen houden. Heeft het werkelijk zin dat je zulke zeer arme staten hebt die het beter zouden kunnen doen als ze zouden worden samengevoegd, maar die erop staan hun eigen identiteit te behouden?

Een nieuwe anti-elitaire Grondwet
Wat ik hier bepleit en waarvan ik voorzie dat het zal gebeuren naarmate we verder in de Gouden Eeuw komen, is dat er een moment zal komen waarop mensen bereid zijn te zeggen: “Laten we een stap naar achteren doen. Laten we kijken naar de praktische situatie waarin het land zich bevindt en de richting die het misschien opgaat, en laten we onderzoeken of we de Verenigde Staten niet kunnen versterken door de grenzen van de staten opnieuw te tekenen en na te denken over een volledig nieuwe Grondwet die aansluit bij de eisen van deze tijd.” Ik heb het niet over het bekijken van de huidige Grondwet, het aanpassen van de taal en hier en daar een paar dingen toevoegen. Ik heb het over een radicale herziening van de Grondwet. Natuurlijk heb ik daar al ideeën over. Ik zou bereid zijn die te delen met iedereen die oprecht bereid is dit te doen, zoals ik al een beetje ben begonnen met een aantal mensen die voor deze ideeën openstaan.

Ik ben niet van plan om via deze boodschapper of welke andere boodschapper dan ook een nieuwe Grondwet te dicteren omdat ik wil dat die, net als de eerste Grondwet, via een organisch proces tot stand komt, maar natuurlijk op een hoger niveau. Het belangrijkste dat echter in de Grondwet zou moeten worden vastgelegd, is iets wat ik eerder al eens heb besproken: het besef dat er altijd een elite is geweest die probeert het volk uit te buiten en dat de voornaamste functie van de Amerikaanse regering is voorkomen dat het volk wordt uitgebuit door één of meer elites. Dat is de belangrijkste verantwoordelijkheid van iedere democratische regering en zou de belangrijkste verantwoordelijkheid van de Amerikaanse regering moeten zijn. Nogmaals, ik heb het niet over iets wat zich ergens ver in de toekomst zou kunnen voordoen.

Er zijn al heel veel mensen in de Verenigde Staten die er nu aan toe zijn om die omslag te maken en dit ineens gaan zien, waardoor het elitarisme duidelijk in beeld komt. Het elitarisme wordt uit de schaduw gehaald, zodat de elites zich niet langer voor het volk kunnen verbergen – om bij wijze van spreken openlijk in het zicht verborgen kunnen blijven. En een cruciaal aantal mensen maakt ineens de omslag en zegt: “Dit is overduidelijk. Dit is het werkelijke probleem in Amerika: de elite die het volk uitbuit, de wetten uitbuit, het milieu uitbuit en natuurlijke hulpbronnen uitbuit. De Grondwet uitbuit die door elites werd opgesteld, of in ieder geval door mensen die op een bepaalde elitaire manier dachten.” Er kan een omslag plaatsvinden omdat mensen plotseling zeggen: “Maar we zien dat de Founding Fathers een visie hadden op een hogere vorm van bestuur die het volk niet uitbuitte, maar iedereen gelijke rechten en gelijke kansen gaf. Waarom hebben we die vorm van bestuur niet in Amerika? Het komt natuurlijk door de elite. Waarom maken we geen Grondwet die er rechtstreeks op gericht is te voorkomen dat de elite de bevolking uitbuit?”

Wat moet er veranderen?
Daarvoor zou je natuurlijk moeten stoppen met gerrymandering, het manipuleren van kiesdistricten. Je zou moeten stoppen met campagnebijdragen. Je zou moeten stoppen met lobbyen. Je zou op alle mogelijke manieren geld uit de politiek moeten halen. En je zou moeten voorkomen dat mensen die deel uitmaken van de elite hun positie of hun geld gebruiken om zelf verkozen te worden en daardoor de democratie via speciale belangen te ondermijnen. Als je naar de Founding Fathers kijkt, dan zie je dat een van hun zorgen was: een regering vormen die niet door een elite zoals de Britse monarchie en de Britse adel kon worden gedomineerd. Ze vonden het zeer belangrijk dat de macht van de president beperkt was, zodat het presidentschap geen demagoog zou aantrekken, zoals zij het zagen.

Met andere woorden, ze beseften heel goed dat iemand gebruik kon maken van het democratische systeem door mensen precies te vertellen wat ze wilden horen, vooral als het mensen waren die ontevreden waren over hun positie in de samenleving. Zo iemand kon hun vertellen wat ze wilden horen en beloven daar iets aan te doen. En zodra hij in functie was gekozen, kon hij de macht van het presidentschap gebruiken om speciale belangen te behartigen, zowel die van hemzelf als die van een kleine groep mensen die hem steunden. Dit was een van hun belangrijkste zorgen: voorkomen dat de macht zich rond het presidentschap zou concentreren en een demagoog in staat zou stellen de democratie te ondermijnen nadat hij op democratische wijze was gekozen. Dit zou veel duidelijker in de Grondwet kunnen worden vastgelegd.

En je kunt natuurlijk zeggen dat de Founding Fathers zich zouden omdraaien in hun graf als de huidige president konden zien. En ze zouden zeggen: “Dit probeerden we juist te voorkomen door de wetgevende, rechterlijke en uitvoerende macht in het leven te roepen, die elkaar inperken en in evenwicht houden.” En ze zouden zeggen: “Hoe kan het dat de wetgevende en rechterlijke macht de president niet beperken zoals wij dat voor ogen hadden toen we de Grondwet schreven?” Dat zou de reactie van de meeste Founding Fathers zijn. Ze zouden geschokt zijn als ze zouden zien dat een president van de Verenigde Staten in één jaar tijd een miljard dollar verdiende terwijl hij in functie is, en daar zelfs trots op zou zijn. George Washington zou hier zo geschokt en ontsteld over zijn geweest dat hij waarschijnlijk zou hebben geweigerd president te zijn van een republiek die tot dit niveau zou kunnen afglijden.

Er niet in slagen om de macht van de president te beperken
Nogmaals, het gaat om een volledige heroverweging, gebaseerd op het besef van één ding. In iedere samenleving zijn er altijd machtselites geweest die hebben geprobeerd het bestaande regeringssysteem te gebruiken om het volk uit te buiten. Daarom is een van de voornaamste rechten, een van de onvervreemdbare rechten, de vrijheid om niet te worden uitgebuit. We kunnen het zelfs specifieker formuleren en spreken over de vrijheid om niet te worden uitgebuit door een elite die speciale macht en privileges over jou heeft. Veel Founding Fathers zagen dat de Britse monarchie dat had: een elite die macht over het volk had en het volk uitbuitte, want Engeland beschouwde de koloniën natuurlijk slechts als een middel om rijkdom naar Engeland terug te brengen, zoals ze dat met alle andere koloniën ook deed. De mensen in de koloniën werden door de Kroon uitgebuit en hadden niets te zeggen. “Geen belasting zonder vertegenwoordiging” was hun leus.

En dit was het laatste wat ze voor Amerika wilden, maar ze legden het niet duidelijker vast in de Grondwet. En waarom niet? Omdat ze zich eigenlijk niet konden voorstellen dat het hier zou gebeuren. Ze dachten dat ze genoeg hadden gedaan als ze de macht over drie takken van de overheid verdeelden en daarmee voor een machtsevenwicht zorgden. In de huidige situatie zie je echter duidelijk dat de Grondwet heeft gefaald. De Grondwet is er niet in geslaagd om de macht van de president te beperken, want jullie hebben een president die gebruik heeft gemaakt van de democratische vrijheden op een manier zoals geen enkele andere president dat tot nu toe heeft gedaan. Daarom is het noodzakelijk om in de Grondwet veel specifieker vast te leggen hoe de macht van de president moet worden beperkt.

Een zwart-witpartijenstelsel
Dit zou natuurlijk veel gemakkelijker zijn als het hele systeem werd veranderd in een parlementair stelsel. In veel andere moderne democratieën heeft het parlement de grootste macht. Er is een premier met beperkte bevoegdheden, die altijd een meerderheid in het parlement nodig heeft voordat hij iets kan doen. Ook dat is een verandering die zou kunnen worden overwogen. Nogmaals, er waren redenen om het systeem te creëren zoals het is. Maar zijn die redenen vandaag de dag nog net zo relevant als in 1787? Nogmaals, er is behoefte aan een heroverweging.

Zoals ik al zei, zou er ook behoefte kunnen zijn om opnieuw na te denken over het tweepartijenstelsel en zelfs het bestaan van politieke partijen. Laat ik nu een eenvoudige vraag stellen. Werkt de zwaartekracht anders in blauwe staten dan in rode staten? Werken economische principes anders? Natuurlijk niet. Maar als je kijkt naar de retoriek van de twee partijen van tegenwoordig, vooral die van een van beide, dan zou je denken dat de economie en veel andere aspecten van de samenleving in blauwe staten op zijn minst totaal anders werken dan in rode staten. Het verschil wordt voorgesteld als zwart-wit en als iets van epische proporties. Dit hadden de Founding Fathers zich niet kunnen voorstellen toen ze een paar maanden samen in een oncomfortabele, warme en rumoerige ruimte doorbrachten en, hoewel ze hun meningsverschillen duidelijk zagen, waren ze toch in staat samen te werken en een Grondwet te vormen. Ze verwachtten dat dit altijd zo zou blijven: dat alle takken van de regering bereid zouden zijn speciale belangen opzij te zetten voor het grotere belang van de natie en het volk.

Dat is al lange tijd duidelijk niet meer het geval door de verdeeldheid tussen de Republikeinse en Democratische Partij. Het is sinds de jaren negentig veel erger geworden, toen Newt Gingrich en andere Republikeinen de Republikeinse Partij bewust een andere koers lieten varen, waardoor die zich zwart-wit en confronterend ging opstellen en de situatie in Amerika als een strijd op leven en dood ging presenteren. En ik besef heel goed dat dit natuurlijk opnieuw een situatie is die iedere wijziging van de Grondwet zal verhinderen. Het is trouwens al heel lang geleden dat de Grondwet werd gewijzigd. Toch blijft er behoefte aan mensen die ineens wakker willen worden en zeggen: “Dit is te ver gegaan. We moeten een stap naar achteren doen en de verhoudingen veranderen. We moeten de kaders van het publieke debat veranderen. We moeten de toon veranderen en terugkeren naar wat je het leidende principe van de Founding Fathers zou kunnen noemen.” En dat is: “Het belang van het geheel is groter dan speciale belangen.”

Het geheel boven de belangen van de elite stellen
Dit sluit aan bij wat ik zei over het Christusbewustzijn omdat het Christusbewustzijn ziet dat al het leven uit dezelfde bron is voortgekomen, ziet dat al het leven met elkaar verbonden is en daarom het geheel probeert te verheffen. Terwijl je in het bewustzijn van de antichrist, het gevallen bewustzijn, jezelf probeert te verheffen door het geheel uit te buiten. Je stelt je eigen speciale belangen boven het algemeen belang. Nogmaals, ik zeg niet dat de Founding Fathers vrij waren van speciale belangen. Ze hadden uiteraard hun eigen speciale belangen en die botsten vaak met elkaar; daarom moesten ze compromissen sluiten. Maar het punt is dat de speciale belangen die belangrijk leken toen de Grondwet werd geschreven, tegenwoordig grotendeels niet meer relevant zijn. De slavernij is, ten goede of ten kwade, afgeschaft, het conflict tussen de slavenstaten in het Zuiden en de andere staten in het Noorden is dus niet meer zo relevant.

Er is opnieuw behoefte aan mensen die een stap terug doen en zeggen: “Hoe kunnen we een Grondwet en een regeringsvorm vormen die altijd de belangen van het geheel boven speciale belangen stelt?” Er zijn in Amerika natuurlijk veel speciale belangen, maar wat moet worden ingezien, is dat er één speciaal belang is, namelijk dat van de elite, om hun positie te behouden of een positie te verwerven die lijnrecht tegenover de belangen van de bevolking staat. Het belang van de elite is een speciale positie van macht, privileges en rijkdom krijgen. Het belang van de meeste mensen is een goed persoonlijk leven hebben, een leven waarin ze niemand uitbuiten, terwijl de elite bereid is iedereen, wie dan ook, uit te buiten.

En wanneer dit wordt ingezien, wanneer dit duidelijk wordt voor een cruciaal aantal mensen, kun je zien dat de elite dezelfde tactiek heeft gebruikt die al duizenden jaren door despoten, heersers en keizers wordt gebruikt: verdeel en heers. En de elite heeft actief en agressief geprobeerd elk verschil tussen verschillende groepen mensen aan te wakkeren, zodat zij konden heersen. De mensen waren te verdeeld om tegen de elite op te staan en te zeggen: “Niet langer!” Daarom kunnen mensen beseffen dat we hetzelfde moeten doen als de Founding Fathers en zeggen: “We moeten de speciale belangen zo veel mogelijk terzijde schuiven en ons richten op wat goed is voor ons, het volk, wat goed is voor het geheel, wat goed is voor het land.”

Nooit genoeg voor gevallen wezens
Tenzij die stap wordt gezet, zal Amerika geen tweehonderdvijftig jaar meer overleven. Want Amerika zal, zoals ik al vaker heb gezegd, achteruitgaan, steeds meer gepolariseerd raken, met steeds meer groeperingen die elkaar verscheuren. En de elite zal proberen het conflict tussen verschillende groepen mensen aan te wakkeren totdat ze zoveel chaos en onrust scheppen dat de bevolking instemt met een strengere heerschappij door de elite, om de stabiliteit te herstellen. Maar als dit gebeurt, zou de tweede wet van de thermodynamica ervoor zorgen dat Amerika zichzelf langzaam van binnenuit vernietigt. Dit zou beginnen met verschillende gewapende conflicten, maar de werkelijke factor zal de economie zijn omdat de economie gewoon niet in stand kan worden gehouden wanneer de elite wordt toegestaan de bevolking uit te buiten.

Wanneer je opnieuw naar de geschiedenis kijkt – en dit is iets wat de elite zelf niet zal zien, ook al zijn ze geschiedenisstudenten – de elite zal niet inzien dat de elite zichzelf maar zelden kan stoppen. Kijk naar de miljardairs van tegenwoordig die al meer geld hebben dan ze ooit kunnen uitgeven. Kijk naar Elon Musk. Als hij zou stoppen met werken en alle uren dat hij wakker is, zou besteden aan het uitgeven van geld, zou hij het geld dat hij heeft niet gedurende de rest van zijn leven kunnen uitgeven. Waarom heeft hij meer nodig? Omdat hij zichzelf niet kan stoppen. Hij kan zichzelf niet inperken en zeggen: “O, dat is genoeg. Nu ga ik gewoon van het leven genieten.” Voor gevallen wezens is het nooit genoeg omdat het zwarte gaten zijn. Ze streven naar een goddelijke status, maar ze kunnen die nooit bereiken omdat ze die op deze wereld proberen te bereiken. Ze zijn bezig met een onmogelijke zoektocht, maar kunnen ze dat inzien? Niet zolang ze zich in het gevallen bewustzijn bevinden.

Wat zouden we beter kunnen doen?
Wat zou ervoor nodig zijn om een gevallen wezen dit in te laten inzien? Hij zou moeten toegeven: “Ik had het mis. Ik zat er fundamenteel naast.” Hoe vaak heb je in de wereldgeschiedenis een leider dit zien doen? Zie je de koningen van Europa toegeven dat ze het mis hadden? Zie je de pausen van de katholieke kerk toegeven dat ze het volledig bij het verkeerde eind hadden toen ze de kerk oprichtten? Zie je de tsaren van Rusland toegeven dat ze het mis hadden toen ze het volk niet meer vrijheid gaven? Zie je Stalin toegeven dat hij het mis had toen hij eenentwintig miljoen van zijn eigen mensen doodde? Zie je Mao toegeven dat hij het mis had toen hij meer dan veertig miljoen Chinezen doodde en hen van de honger liet omkomen? Zie je Hitler toegeven dat hij het mis had toen hij de Joden doodde en naar het Derde Rijk streefde? Zie je Donald Trump toegeven dat hij het mis heeft?

Je ziet het. Wat brengt positieve verandering teweeg? Dat mensen bereid zijn te overwegen: “De manier waarop we dingen hebben gedaan, is niet de beste manier die mogelijk is. Er moet een betere manier zijn.” Je hoeft niet echt in termen van goed en fout te denken, maar gevallen wezens kunnen niets anders. Zoals de Founding Fathers zelf zeiden, kun je Amerika gewoon als een experiment beschouwen. Wat is de aard van een experiment? Je probeert iets. Je weet niet precies wat de uitkomst zal zijn, maar je bent toch bereid het te proberen. Wanneer je de uitkomst ziet, evalueer je: “O, heeft het uitgepakt zoals we dachten? Heeft het uitgepakt zoals we wilden? Kunnen we iets beter doen?” Je hoeft niet eens te denken dat je iets verkeerd hebt gedaan omdat je experimenteerde, maar je moet bereid zijn te overwegen: “Wat zouden we beter kunnen doen?”

Wat is het huidige politieke klimaat in de Verenigde Staten? Dat niemand kan toegeven dat hij ergens ongelijk over had. Waarom niet? Vanwege de epische denkwijze. Als je de epische denkwijze hebt en je hebt het mis, dan heb je het op epische wijze mis. Je hebt op een ultieme manier ongelijk, wat betekent dat je dan absoluut niet deugt. Je hebt óf gelijk óf je deugt niet. In de epische denkwijze bestaat er niets tussenin. Dat staat echter heel ver af van de denkwijze van de Founding Fathers, althans van de meesten van hen omdat zij Amerika als een experiment zagen en er volledig van uitgingen dat er aanpassingen zouden moeten komen.

Nogmaals, waarom zeg ik dit? Is het een of andere vergezochte droom? Nee. Ik constateer gewoon dat een cruciaal aantal mensen in Amerika er heel dicht bij is om de verschuiving te maken waarbij ze zeggen: “We moeten deze denkwijze overwinnen omdat we kunnen zien dat die in de Amerikaanse collectieve psyche aanwezig is, namelijk dat Amerika nooit ongelijk kan hebben. Wij mogen nooit ongelijk hebben. Wij zijn de helden. Wij zijn de goede mensen. Wij hebben de democratie van Hitler gered. Wij hebben de Koude Oorlog gewonnen. Wij kunnen onmogelijk ongelijk hebben.” Ja, maar het gaat er niet om of je wel of niet ongelijk hebt. Ik ben er niet in geïnteresseerd om Amerika ongelijk te laten hebben. Ik ben erin geïnteresseerd dat Amerika toegeeft dat het beter kan, maar we kunnen het alleen beter doen als we bereid zijn te kijken naar wat we hebben gedaan en over de gevolgen daarvan na te denken. Is het wat we willen? Is dit het beste wat er gedaan kon worden?

Ik ben er niet in geïnteresseerd of Amerika ‘ongelijk’ heeft. Evenmin ben ik erin geïnteresseerd om Amerika volgens een dualistische maatstaf ‘gelijk’ te laten hebben. Ik ben erin geïnteresseerd om Amerika méér te laten worden, en daar gaat mijn Gouden Eeuw over. Maar je kunt niet meer worden als je niet bereid bent te overwegen of je het beter zou kunnen doen dan je tot nu toe hebt gedaan. Je moet bereid zijn jezelf te transcenderen. Je moet bereid zijn de status quo ter discussie te stellen. Je moet bereid zijn toe te geven dat je het beter kunt doen, maar alleen als je streeft naar een hoger bewustzijn. Je kunt het niet beter doen als jullie je vastklampen aan de status quo, je vastklampen aan traditionele waarden, door Amerika weer groot te willen maken, zonder erover na te denken wanneer het groot was en waarom het achteruitging, zoals jullie beweren.

Een onheilige alliantie
Deze typisch Amerikaanse eigenschap – die uniek is in de democratische wereld – om niet naar zichzelf te willen kijken en niet te willen denken dat ze ooit ongelijk zouden kunnen hebben, ooit verbetering nodig zouden kunnen hebben of ooit iets anders zouden moeten doen. Deze denkwijze houdt de manifestatie van de Gouden Eeuw in Amerika tegen. Kijk terug op Europa en dan zie je hoe sterk deze denkwijze daar aanwezig was. Ga terug naar de Middeleeuwen: de koningen van Europa hadden deze denkwijze, maar veel Europese landen zijn begonnen die denkwijze te overwinnen, vooral na de Holocaust, waardoor veel landen in Europa zeiden: “Had dit hier kunnen gebeuren?”

En Amerikanen hebben nog niet echt willen kijken naar de vraag: “Zou hier een demagoog kunnen opstaan?” in ieder geval veel Amerikanen, en daarom steunen ze er een. Maar nogmaals, veel mensen zijn dichtbij die verschuiving. Veel mensen zijn bereid naar de elite te kijken en te zien dat voornamelijk de elite dit niet opnieuw wil evalueren omdat die haar positie wil behouden. Er zijn ook mensen die niet opnieuw willen evalueren. En waarom? Omdat ze zich minderwaardig voelen en niet kunnen verdragen om toe te moeten geven dat ze het mis zouden kunnen hebben omdat ze opnieuw denken in termen van goed en fout. Veel mensen voelen zich minderwaardig omdat ze, zoals ik zei en zoals Moeder Maria zei, zichzelf niet willen transcenderen. Ze willen zichzelf niet verbeteren zodat ze de samenleving kunnen bijhouden.

Dan komt Donald Trump en zegt tegen hen: “Er is helemaal niets mis met jou. Jij bent het probleem niet. De buitenaardse wezens, de deep state, de regering, zijn het probleem, maar als je mij steunt, zal ik het oplossen. Ik zal jullie weer groot maken omdat jullie mij steunen.” Ineens accepteren ze dit. Nu voelt het niet langer alsof ze onderaan in de samenleving staan, maar alsof ze bovenaan in de samenleving staan. En hoe zouden ze dit ooit kunnen loslaten zonder te moeten toegeven dat ze het bij het verkeerde eind hadden over Trump? En als je dit niet kunt toegeven, kunnen deze mensen de rest van hun leven vast blijven zitten.

Een noodzakelijke verschuiving
Maar er zijn niet genoeg mensen om de vooruitgang tegen te houden wanneer genoeg mensen de dynamiek zien waar ik het over heb. Zien genoeg mensen die? Nog niet, want anders zou de verschuiving al hebben plaatsgevonden. Maar natuurlijk komt die bijna elke dag dichterbij omdat Trump bijna elke dag iets doet of zegt waardoor weer een andere groep mensen zegt: “Dat is eigenlijk niet waarvoor ik heb gestemd.”

Nogmaals, ik gebruik deze gelegenheid om dit naar het collectieve bewustzijn te stralen. En het is een unieke gelegenheid omdat er, wanneer een mijlpaal in de geschiedenis van een land wordt gevierd, het land een grotere bereidheid heeft om terug te kijken op haar geschiedenis, op haar huidige toestand en zich af te vragen wat de toekomst zal brengen. Ik ben jullie dankbaar dat jullie mij toestaan jullie chakra’s en aura’s te gebruiken om dit op het collectieve bewustzijn te projecteren, zodat hopelijk opnieuw steeds meer mensen ineens de verschuiving zullen maken en zullen zien: “O, nu zie ik het. Het is zo duidelijk.” Je ziet nogmaals, dat wij als geascendeerde meesters niet proberen de mensen iets op te leggen. We proberen hen te helpen om een verschuiving te maken, zodat ze het zien en zeggen: “O, dit is de logische, natuurlijke volgende stap. Dit moeten we doen.”

Dit is in zekere mate gebeurd met de Founding Fathers. Eerst waren er mensen die zagen: “We moeten strijden om onafhankelijk van de Britten te worden, want zij zullen die niet aan ons geven.” Toen de Revolutionaire Oorlog was gewonnen, waren er vervolgens mensen die zeiden: “We moeten bijeenkomen om een raamwerk voor een natie te maken, anders hebben we over een paar jaar geen natie meer. Het is vanzelfsprekend dat we dit moeten doen.” En het was hen duidelijk dat ze, ondanks de speciale belangen, voldoende compromissen moesten sluiten om een Grondwet te kunnen maken die probeerde de belangen van ‘wij, het volk’ boven de belangen van ‘wij, de elite’ te stellen.

Ik heb jullie verteld wat ik in deze verhandeling wilde zeggen. Denk niet dat ik ook maar in de buurt ben van het einde. Maar nu zal ik jullie geven wat ik kan zien dat jullie aankunnen en jullie een pauze geven en dan zullen we zien wat er hierna nog komt. Jullie begrijpen hopelijk dat we heel, heel veel dingen over Amerika hebben gezegd, zowel via deze boodschapper als via eerdere boodschappers. Er komt gewoon een punt waarop de wet ons niet toestaat om dingen te blijven zeggen als er geen mensen zijn die ter harte hebben genomen wat er is gezegd. Daarom hebben we bij deze gelegenheid niet zo veel te zeggen omdat er al heel veel is gezegd.

En pas wanneer een cruciaal aantal mensen zich afstemt op wat we hebben gezegd – niet beslist door de leringen te lezen, maar door zich af te stemmen op de ideeën die we hebben gegeven – kunnen we meer geven. We worden door de Kosmische Wet, de Karmische Wet, behoorlijk beperkt in wat we kunnen zeggen op dit specifieke moment van de onderling afhankelijke oorsprongen van de Verenigde Staten en de wereld. Ik ben zeer dankbaar voor jullie bereidheid om deel uit te maken van deze verhandeling, zodat die kan worden vermenigvuldigd en versterkt en steeds meer mensen kan bereiken. Daarom verzegel ik jullie in de Vlam van Vrijheid die Ik Ben. IK BEN Saint Germain.