Geascendeerde meester Moeder Maria, 25 april 2021 – Webinar voor Rusland

Kim: Dit dictaat zal zich richten op of beginnen met een vraag die werd gesteld. Andere mensen hebben door de tijd heen dezelfde soort vragen gesteld. Dus Moeder Maria zal die bespreken en dan in het algemeen voor alle mensen.

Vraag: Geiefde meesters, hoe gaan we om met depressie en de zin van het leven niet meer zien. Ik bestudeer de leringen nu al meer dan tien jaar en alles leek goed te gaan. Nu krijg ik het gevoel dat het allemaal zinloos was. Alle toestanden in mijn psyche waarvan ik dacht dat ze weg waren, komen nu terug. Ik voel frustratie, verlies de bakens en de invocaties helpen niet. Hoe kan ik dit oplossen?

IK BEN de Geascendeerde Meester Moeder Maria en ik gebruik deze vraag als startpunt om wat algemene dingen te zeggen over wat ervoor nodig is om op het spirituele pad te zijn en wat ervoor nodig is om je pad te veranderen in een pad van voortdurende vooruitgang.

We zullen beginnen met het erkennen van een eenvoudig feit. Jullie zijn allemaal opgegroeid in samenlevingen die het bestaan van een spiritueel pad niet erkennen. De meesten van jullie zijn in samenlevingen opgegroeid die antispiritueel waren zoals de boodschapper in zijn boek heeft beschreven. Jullie zijn opgegroeid met bepaalde houdingen ten opzichte van het leven, bepaalde overtuigingen, bepaalde standpunten, die het moeilijker maken om het spirituele pad te bewandelen, in ieder geval tot je ze doorziet.

Jezus heeft tweeduizend jaar geleden een heel belangrijke zin uitgesproken: “Door uw volharding zult ge uw leven verkrijgen.” Jullie moeten begrijpen dat jullie allemaal pioniers zijn, jullie zijn allemaal voorlopers. Jullie maken allemaal deel uit van een beweging die een deel van je pad was, een deel van je Goddelijke plan, dat je in een antispirituele omgeving zou opgroeien en demonstreren dat je dan toch nog het spirituele pad kunt vinden en dat bewandelen.

Vanwege jullie startpunt kun je echter niet verwachten dat dit altijd gemakkelijk zal zijn. Je kunt niet verwachten dat je altijd soepel vooruitgang boekt en daarom is het belangrijk dat je de houding hebt dat je, wanneer je een crisis krijgt of ergens tegenaan loopt, wanneer je tegen een gevoel oploopt dat niet net zo enthousiast is als in het begin, dan moet begrijpen dat dit op de wereld van tegenwoordig een onderdeel van het pad is.

Er is niets mis met jou omdat jij hier doorheen gaat. Er is niets mis met het pad, maar vanwege de omstandigheden waarin je bent opgegroeid, waarin je leeft, het collectieve bewustzijn, de soort samenleving waarin je bent opgegroeid, is dat gewoon een onderdeel van het pad.

Ik weet dat dit het niet aangenamer maakt, maar het kan in ieder geval een mechanisme voorkomen dat we bij sommige studenten zien.

De meesten van jullie weten wel dat jullie, toen je het spirituele pad voor het eerst vond, grote opluchting hebben gevoeld; er opende zich een nieuwe wereld. Je was erg enthousiast en je had iets wat we gemakkelijk wittebroodsweken zouden kunnen noemen omdat alles mooi was, alles was positief, je was erg optimistisch, heel erg hoopvol. Na een tijdje begon dat gevoel te vervagen en voor sommige mensen kan het dan in een ernstiger depressie veranderen of twijfel zaaien, een gevoel van hopeloosheid dat je niet vooruitgaat, dat je nergens komt. Maar nogmaals, dit is bijna onvermijdelijk gezien je startpunt in een antispirituele samenleving. Maar ook vanwege het feit dat je niet bent opgegroeid met kennis van het spirituele pad maar met bepaalde houdingen die de tegenpool zijn van het spirituele pad.

Het eerste element dat ik jullie wil geven, is dat het niet gemakkelijk is om een voorloper te zijn in deze tijd, in de samenleving van tegenwoordig, en daarom moet je een beetje geduld met jezelf hebben. Je moet voorkomen dat je na de wittebroodsweken en meer moeilijkheden begint te voelen; de reactie krijgt dat jij daar jezelf de schuld van geeft.

In een eerdere dispensatie The Summit Lighthouse en in bepaalde mate ook in de I AM Movement heerste een bepaalde cultuur, en ik zeg niet dat die niet op de dictaten berustte die we destijds hebben gegeven, maar er heerste een cultuur die een stap verder ging dan wat er in de dictaten werd gezegd.

Die cultuur presenteerde het pad als een proces dat een heel strenge discipline vereist: dat je een heel erg sterke, trouwe, vastbesloten chela moest zijn die zich aan alle regels en voorschriften hield en alle decreten opzei en naar alle diensten ging en dit niet deed, en dat niet dronk, en niet zus at en zich keurig aan alle regels hield. Er was een bepaalde cultuur of je wel de juiste soort chela was, of je wel een sterke chela, een trouwe chela, was en men had kritiek op iedereen die niet aan de eisen voldeed.

Dit heeft ervoor gezorgd dat sommigen, toen zij moeilijkheden op het pad begonnen te ondervinden, zichzelf dat kwalijk namen, zichzelf daarvan de schuld gaven, gingen denken dat ze niet goed genoeg waren. Het heeft ervoor gezorgd dat anderen gingen ontkennen dat ze problemen voelden en die gewoon naar het onderbewuste duwden en ze zich aan alle regels bleven houden. Dit was gewoon een deel van het hele proces van die dispensatie aan het eind van het Vissentijdperk, enzovoort.

Ik neem niemand iets kwalijk. Ik beschrijf alleen maar de situaties zoals die waren, de reacties van de mensen en ik doe dit omdat ik erop wil wijzen dat wij in deze dispensatie niets hebben gedaan om die manier van denken en cultuur aan te moedigen. Wij hebben er eerlijk gezegd heel zorgvuldig voor gezorgd dat het spirituele pad niet op die manier werd gepresenteerd, om te voorkomen dat dit soort zwart-witbeoordelingen, of je wel een goede chela bent of je een goede student of geen goede student bent, worden aangemoedigd. Wij hebben dit niet aangemoedigd. Sommige mensen hebben dit zelf gedaan. Sommige mensen hebben dit meegenomen uit vorige dispensaties, maar als je kijkt naar wat wij zeggen in deze dispensatie, dan hebben wij dit niet aangemoedigd en de boodschapper ook niet.

Als eerste kun jij je dus afvragen: “Heb ik zo’n reactie? Ben ik geneigd het gevoel te hebben dat er een bepaalde maatstaf is voor hoe ik moet zijn als student van de geascendeerde meesters? Ben ik geneigd mezelf te veroordelen, misschien anderen te beoordelen volgens een bepaalde maatstaf? Als dat zo is, waar komt dat dan vandaan? Ben ik betrokken bij spirituele groepen, andere dispensaties van geascendeerde meesters, andere spirituele leringen of ben ik met een bepaalde religie opgevoed die ook een enigszins zwart-witbeeld presenteert van wat nodig is om een goede aanhanger van die religie te zijn of iemand die wordt gered?”

Wanneer je dat doet, dan zie je dat veel religies zo’n maatstaf hebben. Je kunt duidelijk zien dat bij de formatie van de katholieke kerk en daarna dit zo werd gepresenteerd: alle mensen waren zondaren, maar de goede katholieken zouden gered worden en iedereen die dat niet was, zou niet naar de hemel gaan, maar naar de hel of het vagevuur kunnen gaan. Je ziet dat die houding heel erg ver teruggaat in het spirituele leven op deze planeet.

Het is wel duidelijk dat er tijdens de transitie van het Vissentijdperk naar het Aquariustijdperk mensen moeten zijn die deze houding aannemen om vervolgens te demonstreren dat je die kunt transcenderen, dat je die kunt overwinnen, dat jij je hiervan kunt bevrijden. Hoe bevrijd jij je van die houding? Dat doe je door de leringen te erkennen die wij hebben gegeven over de gescheiden zelven. Door in meerdere levens te worden blootgesteld aan die denkwijze, in feite bij de meesten van jullie is dat gebeurd, heb je bepaalde zelven geschapen die je beoordelen, die je betrokkenheid bij het spirituele pad beoordelen. En je kunt dan de procedure volgen dat je die zelven gaat zien.

Ik begrijp heel goed dat er mensen zijn die zover komen dat het lijkt alsof decreten opzeggen niet meer werkt, invocaties opzeggen niet meer werkt, maar eerlijk gezegd is het proces om een gescheiden zelf te herkennen een universeel proces. Het heeft niets te maken met decreten en invocaties, hoewel we soms invocaties hebben gegeven om je te helpen dit proces te doorlopen.

De essentie van dit proces is dat je iets gaat zien wat je daarvoor nog niet zag. Als we echt een stap naar achteren doen, dan kunnen we zeggen dat wanneer je op een punt komt waarop je het gevoel krijgt dat je geen vooruitgang boekt, dat je stilstaat, dat alles wat je hebt gedaan, zinloos was, de oorzaak van die reactie is dat je iets niet hebt gezien. Je hebt iets in jou niet gezien in de vorm van een specifiek gescheiden zelf, maar er is ook iets wat je niet hebt gezien over het spirituele pad en zelfs over de menselijke psyche in het algemeen.

Laat ik dit ene idee dus bij jullie inprenten en ik hoop dat jullie dit zullen accepteren en stevig in je hoofd vastzetten: elke vorm van crisis of vertraging op het spirituele pad wordt altijd veroorzaakt door iets wat je niet hebt gezien.

Wanneer je dit begrijpt, kun je gaan onderzoeken wat je nog niet precies hebt gezien op dit specifieke moment. Natuurlijk heb je bepaalde dingen nog niet gezien en er zullen dingen zijn die je pas ziet op het honderdvierenveertigste bewustzijnsniveau, maar dat geeft niet. Wat op dit moment belangrijk is, in de situatie nu, in de crisis die je op dit moment ervaart, is: “Wat heb ik nog niet gezien?”

Wanneer je dit accepteert, kun je doen wat we jullie ook hebben verteld, iets wat ook totaal universeel is, iets wat niets te maken heeft met decreten of invocaties, en zelfs niet bijzonder spiritueel is, en zeker niet aan spirituele leringen gebonden is, namelijk naar je eigen reacties kijken. Hoe reageer ik eigenlijk precies? Er zijn diverse reacties die mensen kunnen hebben waardoor ze in een crisis komen. Er zijn meer dan ik in één dictaat kan benoemen, maar ik zal een paar geven om mee te beginnen.

Dit geldt ook niet voor ieder van jullie, maar wel voor een paar mensen. Misschien zal wat ik zeg, sommigen het gevoel geven dat het niet voor hen geldt, maar dan is er wel iets anders wat je kunt ontdekken als je naar je reacties blijft kijken en je afvragen waar die reacties vandaan komen en proberen het gescheiden zelf te vinden en de overtuiging die daarachter zit.

Als eerste wil ik het hebben over het concept wereldlijke pad. We hebben het al eerder over dit concept gehad, maar het is al heel lang op de planeet. Dit werd natuurlijk door de gevallen wezens gevormd om de mensen opzettelijk af te leiden van het ware spirituele pad dat een innerlijk pad is. Er is dus een heel oud momentum, een collectief monster dat op een heel agressieve manier dit wereldlijke pad promoot.

Je kunt dat zien in de katholieke kerk bijvoorbeeld, waar jij als zondaar wordt neergezet, maar dat jij, als jij je aan de regels van de katholieke kerk houdt, gered zult worden. Je houdt je aan een stel wereldlijke regels en dit garandeert je dat Jezus jou komt redden. Hij komt om jou te redden, hij zal dat voor jou doen. Het probleem met dit wereldlijke pad is dat het jou als individu je kracht ontneemt. Ja, je kunt je aan de regels houden, maar zoals we hebben gezegd, zal dit jou niet redden en veel mensen hebben hun hele leven geloofd in die christelijke belofte, of dit nu de katholieke of protestantse kerk was, maar ze ontdekten na dat leven dat ze niet gered zullen worden; ze moeten opnieuw incarneren. Daarom zijn er mensen die allerlei religies en spiritualiteit wantrouwen omdat ze dit in een aantal levens hebben ervaren. Het wereldlijke pad zegt in principe dat er wereldlijke eisen zijn waaraan je kunt voldoen en dat dit genoeg is.

Nu zijn er studenten die de leringen van de geascendeerde meesters vinden en al meerdere levens zijn beïnvloed door die overtuiging. Zij hebben toen bepaalde zelven geschapen die heel erg sterk zijn. Er zijn ook studenten die deze overtuiging eigenlijk niet in meerdere levens hebben gekregen, maar dit in dit leven of zelfs meerdere levens op zich nemen om te demonstreren hoe je dat kunt doorwerken.

Wanneer je een leer van geascendeerde meesters vindt, dan zullen die zelven zeggen: “Ah, nu heb ik de allerbeste spirituele leer gevonden, het ultieme spirituele pad. De katholieke kerk had niet de beste leer, die kon dat eigenlijk niet doen, maar de geascendeerde meesters, de leringen van de geascendeerde meesters kunnen dat wel. Je hoeft alleen maar aan de vereisten van de leer van de geascendeerde meesters te voldoen en de decreten en invocaties opzeggen en dan heb ik wel de garantie dat ik gered word, dat garandeert me wel dat ik ascendeer.”

Nogmaals, er waren mensen bij The Summit Lighthouse en de I AM Movement die deze houding hadden en zij brachten die op de leringen over en ze geloofden dat zij gegarandeerd zouden ascenderen, als ze zich maar aan de leringen, alle decreten, alle aanbevelingen, alle regels, bleven houden. Sommigen werden teleurgesteld toen ze van het levensscherm verdwenen en zich realiseerden dat het niet genoeg was geweest.

Nogmaals, in deze dispensatie hebben we niets gedaan om deze aanpak aan te moedigen. We hebben in feite veel leringen gegeven over het verschil tussen het wereldlijke en innerlijke pad. Wij hebben heel erg duidelijk gemaakt dat er maar één sleutel is om te ascenderen en dat is je psychische problemen oplossen. Er is geen andere manier. Die is er nooit geweest en die zal er ook nooit komen. De gevallen wezens zullen dat ontkennen en hebben dat in de eerste plaats ontkend omdat zij zelf hun psychische problemen niet willen oplossen en omdat ze niet willen dat andere mensen vrij zijn; zij kunnen alleen maar mensen manipuleren die hun psychische problemen niet hebben opgelost.

Let op die zin. Alleen onopgeloste psychische problemen zorgen ervoor dat de gevallen wezens je kunnen manipuleren.

Je kunt veel leringen van ons bestuderen die wij over het innerlijke en uiterlijke pad hebben gegeven. Je kunt de leringen over het gescheiden zelf bestuderen om tot het besef komen dat jij, als je innerlijk een reactie hebt, bepaalde gescheiden zelven hebt die vast in het wereldlijke pad geloven. En als je hieraan werkt, kun je het begrijpen, je ziet het ineens, je krijgt een doorbraak en accepteert het. Dit is niet een heel gemakkelijk proces. Ik realiseer me dat volledig. Er zijn wel wat obstakels die verhinderen dat je die doorbraak krijgt en één daarvan wil ik je onder de aandacht brengen en dat is je ego.

Ja natuurlijk is je ego altijd een obstakel, maar er komt een bepaald aspect van je ego om de hoek kijken. Je moet begrijpen dat je ego je in een gemoedstoestand gevangen wil houden waarin hij de macht over je heeft en je ego wil dus niet dat je het spirituele pad ontdekt. Je ego heeft liever dat je de leer van de geascendeerde meesters niet vindt of daar niet in gelooft, of die leer niet aanhangt of ernaar luistert en hem praktiseert.

Aangezien je wel een leer van de geascendeerde meesters aanhangt, had je ego geen succes om je te stoppen, maar dit betekent natuurlijk niet dat je ego zich er zomaar bij neerlegt en het opgeeft. Je ego zal het niet opgeven zolang je bent geïncarneerd. Je ego zal proberen je te laten mislukken op je pad. Dat kan hij op diverse manieren doen, maar ik wil één in het bijzonder noemen, en dat is dat je ego zal proberen om jou het pad op een bepaalde manier te laten aanpakken zodat je ego er iets voor terugkrijgt.

Je ego zal zeggen: Oké, Je mag van mij dit pad opgaan, maar ik wil er iets voor terug. Ik wil iets voor mij.” Je bent je er niet van bewust, maar dat is er aan de hand. Er zijn diverse manieren voor het ego om met je te onderhandelen en een daarvan is natuurlijk het wereldlijke pad. Je ego zal zeggen: “Ik laat je deze leringen bestuderen, ik laat je de invocaties en decreten doen, maar ga niet aan de slag met je psychische problemen.” Of misschien: “Je mag naar een paar aspecten van je psyche kijken, maar op dit terrein mag dat niet.”

Met andere woorden, je ego zal je een bepaalde kijk geven op waar het pad over gaat, wat je nodig hebt om vooruitgang te boeken op het pad, maar het is beperkt.

Wanneer je aan de leringen begint, voel je een golf van enthousiasme en daarom merk je niet hoe subtiel je ego bezig is. Je werpt je op alles wat het pad je te bieden heeft. Je leest en leest en leest op de website en in de boeken, je zegt invocaties en decreten op en in een bepaald opzicht is daar niets mis mee. Ik probeer niet tegen je te zeggen dat je niet goed bezig bent of dat je een fout maakt.

Wij zijn de geascendeerde meesters, wij proberen jullie steeds weer opnieuw uit te leggen dat wij niet over jullie oordelen zoals jullie dat zelf doen. Wij beoordelen jullie niet op de manier van de gevallen wezens, we beoordelen jullie niet op de manier van andere mensen. Wij oordelen helemaal niet over jullie.

Veel van ons zijn op deze planeet geïncarneerd geweest. Wij weten hoe moeilijk het is, hoe zwaar die energie is en wij weten zodoende één ding heel erg goed. Jullie zijn opgegroeid in een heel moeilijke omgeving, maar er komt een moment in je leven dat je de leringen van de geascendeerde meesters ontdekt en wij weten heel goed dat je aan het pad moet beginnen met het bewustzijn dat je hebt wanneer je het vindt. Met andere woorden, hoe je psyche er ook uitziet op het moment dat je het pad vindt: dit is je beginpunt. Daar kan niemand iets aan doen, wel?

Denk hier heel goed over na. Je kunt niet anders. Je moet beginnen op het punt waar je in bewustzijn bent wanneer je het pad vindt en dit betekent dat je een bepaalde houding zult hebben, bepaalde overtuigingen, bepaalde gescheiden zelven die jouw manier van kijken naar het pad zullen kleuren.

Begrijp je wat ik zeg? Wanneer je het pad vindt, dan zie je het pad onvermijdelijk niet met dezelfde helderheid als je op hogere bewustzijnsniveaus zult hebben. Hoe kan dat ook? Je moet ergens beginnen. Je begint het pad terwijl je door een bepaald filter kijkt, door een bepaalde kleur. Een verkleuring kan het wereldlijke pad zijn: ik hoef me alleen maar aan de regels te houden en dan zal ik ascenderen. Maar een andere is: ik hoef niet naar mijn psyche te kijken of ik hoef niet naar bepaalde aspecten van mijn psyche te kijken. Hier kom ik later op terug omdat ik nu over een ander aspect van de onderhandelingen met je ego wil spreken; de deal die het ego met je wil sluiten.

Je ego doet vaak zijn voordeel met het eerste enthousiasme dat je voelt. Dit staat in groot contrast met hoe veel van jullie zich daarvoor hebben gevoeld. Veel van jullie hebben gedurende je hele kindertijd en jeugd met diverse moeilijkheden te kampen gehad. Je voelde je een buitenstaander in de samenleving, je voelde je vernederd door andere mensen, misschien kreeg je kritiek op je spirituele overtuigingen en de vragen die je altijd stelde. Je hebt het gevoel dat je werd gestraft en omdat je naar jezelf wilt kijken – want als je niet bereid was om enigszins naar jezelf te kijken, dan zou je het pad niet vinden, vraag jij je af of het wel klopt, of er iets mis is met jou. Dan vind je een spirituele leer die zegt dat er niets mis was met jou, maar dat je gewoon verder ontwikkeld was, een volwassener levensstroom dan de meeste mensen die niet spiritueel of antispiritueel zijn.

En dat is juist. Ik zeg niet dat het onjuist is, maar als het even kan, zal je ego dit gebruiken om je van een inferioriteitscomplex in de andere dualistische polariteit, het superioriteitscomplex, te laten schieten.

Dan voel je wat het ego voelt, namelijk dat jij speciaal bent, jij bent speciaal omdat jij de leer van de geascendeerde meesters aanhangt die zo’n hoge leer is. Dit zien we al decennia, eeuwen, millennia lang. Dit kan de mensen op het spirituele pad heel lang motiveren. Zij willen heel graag aan alle vereisten, alle aanbevelingen, voldoen en hoe meer ze doen, hoe groter het gescheiden zelf wordt dat zich speciaal, superieur voelt; dat zich heel spiritueel voelt vanwege alles wat hij op de wereld doet.

Is daar iets mis mee? Zoals ik heb gezegd, kijken wij, de geascendeerde meesters, niet eens naar jou of je pad in termen van goed of fout. Wij kijken gewoon naar het mechanisme in de psyche dat wij zelf kennen omdat wij er doorheen zijn gegaan en wij kijken dus alleen maar hoe we je hierbij kunnen helpen. Het is niet iets wat goed of fout is. Het is gewoon een fase waar mensen doorheen moeten wanneer zij een leer van de geascendeerde meesters of een spiritueel pad vinden in een andere context. Het is gewoon een onderdeel van de planetaire situatie en de psychische problemen die veel mensen hebben. Hier is niets mis mee, je kunt niet anders.

Nu komt er weer een idee waarvan ik zou willen dat je dat in je oren knoopt. Herinner jij je nog het vorige idee? Ga dan terug en bestudeer het dictaat opnieuw.

Er is altijd iets wat je niet hebt gezien wanneer er een crisis is. Als je geen vrede heb, dan is er iets wat je niet hebt gezien.

De volgende gedachte die je stevig in je oren moet knopen, is dat het spirituele pad uit fases bestaat. Er zijn stadia op het spirituele pad.

Waarom? Juist om wat ik net gezegd heb. Wanneer je het spirituele pad vindt, ben je onvermijdelijk op een bepaald niveau, heb je bepaalde psychische problemen, heb je een bepaald waarnemingsfilter, ben je beïnvloed om op een bepaalde manier naar het pad te kijken. Hoe kan het ook anders? Het kan niet anders. Je moet beginnen waar je bent wanneer je het pad vindt en dit houdt in dat je op een bepaalde manier naar het pad kijkt, wanneer je het pad de eerste keer vindt, een manier die je aanspreekt op dat bewustzijnsniveau, maar je kunt niet van hogere bewustzijnsniveaus naar het pad kijken.

Laten we bijvoorbeeld zeggen dat je op het achtenveertigste niveau bent, wanneer je de leer van de geascendeerde meesters vindt. Wij hebben jullie verteld dat er honderdvierenveertig niveaus zijn. Op het achtenveertigste niveau heb je nog geen flauw idee wat de hogere niveaus zijn, hoe je naar het leven kijkt op die hogere niveaus. Je kunt dat gewoon niet begrijpen; je kunt dat niet bevatten en dat hoeft ook niet. Je hoeft alleen maar te begrijpen wat ervoor nodig is om op het negenenveertigste niveau te komen en dan hopelijk zo verder te komen. Ik zeg dat het spirituele pad fases heeft en dat betekent dat jij een beperkt beeld van dat pad hebt, wanneer je eraan begint. Je kunt zien wat je kunt zien, je kunt niet zien wat je niet kunt inzien.

Nu komt er weer een idee. Er is niets mis met het beeld dat je had toen je het pad vond, maar met dat beeld kun je het pad niet afmaken. Het betekent niet dat je niet meerdere stappen omhoog kunt doen, maar niet naar de hogere niveaus van het pad. Dit betekent dat er bepaalde punten op het pad zijn waarop jij je visie moet veranderen om op het volgende, hogere, niveau te komen.

Daarvoor heeft het ego een ander obstakel bedacht. Wanneer je ego dat obstakel op jou projecteert, dan ben je niet alleen speciaal omdat je de leer van de geascendeerde meesters hebt gevonden, maar ook dat je, omdat die leer zo hoog is, bijna meteen een volmaakt wezen wordt omdat je die hebt gevonden. Je heb jezelf in ieder geval stevig op het pad gezet en je ascendeert gegarandeerd als je die leer blijft aanhangen. Met andere woorden, je ego wil je laten geloven dat je bent veranderd door óf een pad te vinden óf omdat je altijd al speciaal was, maar dat kon jij pas zien toen je die leer had gevonden. Met andere woorden, je ego wil je laten geloven dat de visie die jij op het pad hebt wanneer je het pad vindt, jou bij het eind daarvan kan brengen.

Je ego wil je laten denken dat je niet verder over jouw visie hoeft na te denken. Je hoeft je niet te realiseren dat jouw visie misschien wel beperkt is en dat je die moet veranderen. Hij wil dat je gelooft dat de manier waarop jij naar het pad kijkt op het moment dat je het vindt, de beste is en dat die je bij het eind kan brengen. Die kan je wel bij het eind brengen, maar dat zal het bittere einde zijn en geen ascensie. Dat moet je begrijpen.

Er zijn fases op het pad. Wat is ervoor nodig om van het ene niveau op het volgende te komen? Je moet je visie wijzigen. Dat is de reden dat Jezus begon te praten over de methode om klanten te lokken met lage prijzen die wij ook gebruiken. Niet omdat we mensen bedriegen, maar omdat wij ons heel goed realiseren dat iemand op het achtenveertigste niveau van het pad of op het achtenveertigste bewustzijnsniveau wel een bepaalde visie op het spirituele pad kan bevatten, maar niet de hogere visies. Wij moeten iets zeggen om hem iets te geven wat hem aanspreekt op het bewustzijnsniveau en de visie die hij heeft om hem te motiveren om aan het pad te beginnen en dan gewoon leringen te geven waardoor de mensen die deze leringen toepassen, hun bewustzijnsniveau transcenderen, hun visie uitbreiden.

Dit betekent niet dat je ineens de allerhoogste visie krijgt. Bestaat er wel een allerhoogste visie op het spirituele pad? Je zou natuurlijk kunnen zeggen dat je de allerhoogste visie krijgt wanneer je ascendeert, maar mensen hebben veel verschillende achtergronden en veel verschillende soorten psychische problemen. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat er voor ieder een afzonderlijk spiritueel pad is. Elke levensstroom bewandelt zijn persoonlijke spirituele pad dat enigszins anders is dan dat van alle anderen. Er kan dus niet één allerhoogste visie zijn. Het is een zinloos concept.

Je moet begrijpen dat jouw visie zich zal blijven uitbreiden als je op hogere niveaus komt en zich zal verfijnen en dat hoort bij het pad. Dit houdt in dat je de leringen vindt, je wordt erg enthousiast, je past ze toe, je bestudeert de leringen, je zegt invocaties en decreten op, misschien wel tien jaar, misschien vijf, misschien langer, maar er komt een moment waarop je ineens niet meer hetzelfde enthousiasme voelt. De wittebroodsweken zijn voorbij bij wijze van spreken.

In de beginjaren had je het gevoel dat je vooruitging. Let heel goed op wat ik nu ga zeggen. Je ging vooruit. Je boekte vooruitgang in die eerste fase van enthousiasme en het gevolg was dat je opklom. Laten we zeggen dat je op het achtenveertigste niveau begon en dat je misschien naar het zestigste niveau opklom en dat kon met dat eerste begrip van het pad dat je had. Je kon misschien vijf, tien, vijftien niveaus opklimmen met dat begrip van het pad.

Maar er komt een moment op het pad dat de roeping van dat pad, de benadering van het pad die je had, jou niet verder kan brengen. Het lijkt of je op een bepaald niveau kunt komen en daarna stagneert het. Je bent aan het watertrappelen; je komt niet verder en op een bepaalde manier kun je er niets aan doen dat jij je zo voelt. Jouw gedachten, jouw ego, moeten dit verklaren, want let op wat een onderdeel van de deal was die je met je ego had. Je ego projecteert dat jij, als je alle wereldlijke dingen blijft doen die jij belangrijk vindt op dat niveau, wanneer je het pad vindt, het eind zult halen, dat je vooruitgang blijft boeken. Dus bewust denk je dat jij wel vooruit zult blijven gaan, als je maar blijft doen wat je doet en de leringen toepast op de manier zoals je in het begin dacht dat het zou moeten.

Maar ineens voel je dat je geen vooruitgang meer boekt. Je komt eigenlijk nergens, het voelt alsof je niet in beweging bent, ineens heeft het niet dezelfde betekenis meer als vroeger.

Je hoofd worstelt ermee om dit te verklaren en je ego probeert met een of andere verklaring te komen. Bij sommigen mensen slaagt het ego erin om met een verklaring te komen die hen tevreden stelt. Zoals ik zei, zijn er mensen die gewoon hun gevoelens ontkennen en zich blijven richten op het wereldlijke pad. Anderen worden daardoor heel erg kritisch op anderen omdat zij voortdurend moeite doen om zich aan de regels te houden. Zij worden heel kritisch op anderen die zich niet op dezelfde manier aan de regels houden. Er zijn mensen die het tegenovergestelde doen en worden heel boos op de leringen en houden ermee op, geven alle spiritualiteit op.

Enkelen onder jullie willen geen enkele extreme reactie hebben. Jullie willen liever niet het pad opgeven, maar willen ook het gevoel dat je hebt niet tot stilte brengen. Jullie erkennen dat jullie in een crisis zitten en dit is natuurlijk de beste reactie. Je maakt geen vorderingen door het pad op te geven en ook niet als je ontkent dat er een probleem is en je op de andere dingen blijft concentreren.

De beste reactie is dat je erkent: “Ik voel het enthousiasme niet meer, ik heb niet het gevoel dat ik nog vooruitga, wat is er aan de hand?” De reden is dat de visie op het pad, het begrip van het pad, de benadering van het pad, waarmee je begonnen bent, je heeft gebracht zover dat kon. Om op het volgende niveau te komen moet jij je kijk, je benadering van het pad, bijstellen. Wat betekent dat? Niet dat je het allerhoogste inzicht verandert, maar dat je naar het volgende niveau opschuift dat je weer vijf, tien, vijftien, bewustzijnsstaten verder kan brengen, wat je ook op dat niveau kunt begrijpen. Daarom heb ik gezegd dat er altijd iets is wat je niet hebt gezien, wanneer er een crisis, een vertraging, is.

Nogmaals, dan moet je denken: “Wat heb ik nog niet begrepen?”

Er moet iets in je gedachten verschuiven. In zekere zin zouden we kunnen zeggen dat je groei op innerlijk niveau eraan toe is om naar het volgende niveau te gaan, maar dat kan niet omdat je gedachten zich fixeren op een bepaalde kijk op het spirituele pad. Pas als je die kijk onderzoekt, kun je verder en daarom voel je de spanning op bewust niveau, de zinloosheid, de nutteloosheid, de hopeloosheid, het gevoel dat je nergens heengaat, en dat komt allemaal omdat er een bepaald standpunt, een bepaalde overtuiging, een bepaald beeld bestaat waar je gedachten zich op fixeren.

Nogmaals, dit hoeft niet verkeerd te zijn. Dat beeld heeft je op het huidige niveau gebracht vanaf het niveau dat je had toen je begon. Het is gewoon tijd om dat los te laten en een betere kijk op het pad te krijgen.

Je moet dus meerdere stappen doorlopen. Mensen kunnen veel persoonlijke overtuigingen hebben, maar nogmaals, ik zal je er een paar geven die je in ieder geval kunnen helpen om te beginnen omdat veel van jullie een paar dezelfde patronen hebben omdat jullie die misschien in vorige levens op je hebben genomen om te kunnen demonstreren hoe de mensen die kunnen ontstijgen. We beginnen met de erkenning dat het essentiële aspect van het spirituele pad is dat je iets gaat zien wat je momenteel niet kunt zien. Ik zei dat het essentiële aspect het oplossen van de psychische problemen is, maar wat is het oplossen van psychische problemen?

Wat zijn onopgeloste psychische problemen?

Dat er een bepaald standpunt is, een of ander beeld in je psyche, waar je geest op gefixeerd is. Het is een beeld dat je in je hoofd hebt op een bepaald bewustzijnsniveau, een bepaalde kijk op jezelf, op het leven, op het universum, op God en dat beperkt jou. Dat houdt je op een bepaald niveau. Wij hebben gezegd dat er een bepaalde illusie is op elk van de honderdvierenveertig bewustzijnsniveaus, maar daar kunnen ook persoonlijke versies bij zijn. Hoewel we in de cursus het Pad naar Zelfmeesterschap hebben gezegd dat we proberen jullie te laten opklimmen van het ene niveau naar het volgende, zijn er ook nog persoonlijke illusies op bijvoorbeeld het drieënzestigste niveau, zodat twee mensen die op dat niveau zijn baat kunnen hebben bij de lering die voor dat niveau geldt, maar die zelf ook nog persoonlijke overtuigingen hebben.

Dat betekent dat wij, zoals we vaker hebben gezegd, geen mechanisch proces kunnen geven. Dat kunnen we niet ook al hebben we een cursus gegeven die voor veel mensen geldt zoals de cursus in zelfmeesterschap; het is geen mechanisch proces . Het kan niet zo zijn dat honderd mensen die de cursus volgen, die het boek doorwerken, de invocaties opzeggen, de leringen lezen, aan het eind allemaal het zesennegentigste bewustzijnsniveau hebben bereikt. Dat kan niet.

Je kunt wel een algemene leer geven, maar die moet individueel worden beoefend. Met andere woorden, in je hoofd zit een bepaalde overtuiging en die wordt op een manier tot uiting gebracht die voor jou betekenis heeft. Die heeft misschien niet dezelfde betekenis voor iemand anders. Iemand anders kan dezelfde overtuiging hebben, maar bij die persoon wordt die in andere bewoordingen geuit. Let op wat ik nu zeg.

Wat is een woord? Kijk in Genesis, al hoe gebrekkig dat ook is: “en God gaf Adam de macht om alle dieren een naam te geven en de naam die Adam hen gaf, was de naam ervan.” Dit gaat natuurlijk niet alleen op voor Adam. Het geldt natuurlijk voor alle menselijke wezens ongeacht het geslacht van hun fysieke lichaam. Het is gewoon een feit dat alles op de materiële wereld een naam krijgt door woorden te gebruiken en woorden zijn voorstellingen van het ding, maar niet het ding zelf, het is een beschrijving ervan. Het zijn beschrijvingen van afstand.

Waarom moet je iets van afstand beschrijven? Omdat je het bewustzijnsniveau hebt gekregen dat je op aarde vindt als onnatuurlijke planeet. Daardoor kun je niet je bewustzijn projecteren op een bepaald fenomeen. Als jij je bewustzijn kon projecteren op een appel en het bewustzijn op emotioneel, mentaal en identiteitsniveau kon voelen dat die appel in het leven heeft geroepen, dan zou je het bewustzijn voelen dat de appel heeft geschapen. In plaats daarvan ben jij in een gemoedstoestand waarin je de appel als een ding ziet dat van jou gescheiden is en om met anderen te kunnen communiceren en het voor jezelf een naam te geven en het gevoel te hebben dat je weet wat een appel is, moet je een woord gebruiken, moet je die met een woord beschrijven.

Woorden zijn dus een groot onderdeel van het bewustzijn op aarde. Woorden kunnen heel dualistisch zijn en dualistisch gebruikt worden, maar ze hoeven niet dualistisch te zijn, het kunnen ook gewoon beschrijvingen zijn. Maar zelfs als ze alleen als beschrijvingen, neutrale beschrijvingen, worden gebruikt, zijn het nog steeds alleen beschrijvingen, voorstellingen ervan.

Waarom is dit belangrijk? Omdat je in het verleden aan een bepaald trauma werd blootgesteld door de gevallen wezens. Dat riep een reactie bij jou op, een emotionele reactie, een mentale reactie, een reactie op identiteitsniveau en natuurlijk ook een fysieke reactie. Die reacties zaten in jouw hoofd, het waren gevoelens, het waren gedachten, het was een identiteitsgevoel, maar het waren ervaringen.

Maar die ervaringen vormden niet het specifieke zelf dat eruit voortkwam, of het nu je oorspronkelijke geboortetrauma was dat jouw oerzelf of andere zelven schiep. Een zelf wordt niet gemaakt door de ervaring. Een zelf wordt gevormd omdat je gedachten moeite doen om de ervaring te begrijpen, omdat je gedachten op zo’n manier functioneren dat ze denken dat als ze iets kunnen begrijpen, ze er ook macht over hebben en dan weer denken dat ze het kunnen voorkomen.

Een zelf wordt geschapen door een bepaalde gedachte, een bepaalde overtuiging, die in woorden wordt geuit en woorden kunnen dezelfde betekenis hebben voor verschillende mensen, maar hoeven niet beslist identieke betekenissen te hebben. Ik wil hiermee zeggen dat twee mensen die beide dezelfde fysieke gebeurtenis meemaken en ongeveer dezelfde gevoelens of ervaring aan die gebeurtenis overhouden en allebei een zelf hebben gevormd op grond van die gebeurtenis, maar net even andere woorden hebben gebruikt om het zelf te formuleren en de overtuiging die erachter zit. Wat betekent dat? Wat heeft een specifieke persoon nodig om een bepaald zelf op te ruimen? Je moet de overtuiging zien te vinden die dat zelf definieert en dat betekent dat je het aan de woorden moet zien, hoe het oorspronkelijk verwoord werd. Wanneer je het in woorden begrijpt, dan moet je gaan begrijpen dat elke uitspraak die in woorden is gedaan, kan worden geneutraliseerd of opgelost door een andere uitspraak in woorden.

Met andere woorden, je was in een zeer stressvolle situatie, je formuleerde een bepaalde overtuiging in je hoofd omdat dit de enige manier was waarop je het kon begrijpen in die situatie, maar als je uit die situatie had kunnen stappen, dan zou je er anders tegenaan hebben gekeken en een andere overtuiging geformuleerd hebben. Omdat de gevallen wezens je in een heel stressvolle situatie hebben gebracht, heb je een heel beperkte overtuiging geformuleerd over jezelf en wat je moest doen of niet doen, of wat je wel of niet kon doen op deze planeet. Dit is een beperkte overtuiging en die houdt je tegen.

Wat bevrijdt je van die overtuiging?

Dat je de beperkingen gaat zien. Met andere woorden, we zouden kunnen zeggen dat de overtuiging waar je mee kwam, op een wiskundige formule lijkt. De woorden, de combinatie van de woorden, vormen een formule, een matrix, maar net als bij alle wiskundige formules is er een oplossing voor en de oplossing is dat hij kan worden opgelost met een andere uitspraak in woorden die de vorige uitspraak neutraliseert. Dit betekent dat twee mensen die een soortgelijke ervaring hebben gehad, elk een enigszins andere overtuiging heeft gevormd. De uitspraak die de overtuiging bij de ene persoon zou opgeven en hem aan de ander geven, gaat niet bij die ander werken. Zij hebben een uitspraak nodig die enigszins anders is verwoord.

Ik leg uit dat de sleutel om een zelf op te lossen is dat je een specifieke formule in woorden vindt, de specifieke uitdrukkingsvorm van de woorden die je van gedachten laat veranderen, die je vorige overtuiging opruimt, die hem neutraliseert en dat je begrijpt dat die een illusie is. We kunnen iets heel praktisch zeggen: Er was een tijd dat de mensen geloofden en dit was ook een uitspraak in woorden: “de aarde is plat.” Hoe kun jij je bevrijden van die overtuiging? Je gaat accepteren dat de aarde rond is. Er was een tijd dat de mensen geloofden dat de aarde het centrum van het universum was. Je wordt daarvan bevrijd door de uitspraak: “Nee, omdat de aarde om de zon draait en daarom kan ze niet het centrum zijn.”

Het is natuurlijk ingewikkelder met overtuigingen, maar je begrijpt wel dat veel van jullie al door dit proces heen zijn gegaan waarin je ontdekt dat een uitspraak in woorden je ineens van gedachten kan laten veranderen. Ineens bekijk je iets op een andere manier.

Deze boodschapper heeft er meerdere beschreven. Hij kwam bijvoorbeeld op het punt waarop hij ineens de uitspraak in zijn hoofd hoorde: “Ik hoef niets te doen op aarde.” Daardoor loste een bepaald zelf op omdat hij dacht dat hij op aarde was om bepaalde dingen te doen en dat hij pas weg kon gaan als hij die had gedaan. Hij zag ineens: “Ik hoef niets te doen. Ik kan na dit leven ascenderen. Ik hoef niet oneindig lang op aarde te blijven. Ik hoef niet steeds weer opnieuw te ascenderen. Ik ‘hoef’ niets te doen. Dat betekent niet dat ik geen dingen kan doen en dat ik geen dingen wil doen, maar ik hoef ze niet te doen. Ik word niet gedwongen om dingen te doen.”

Ieder van jullie moet zo’n uitspraak ontdekken en dat is iets wat je meerdere malen moet doen op je pad omdat je op het punt zult komen dat jouw kijk op het leven, je kijk op je pad, je zover op de  bewustzijnsniveaus heeft gebracht als mogelijk was en nu stagneer je, sta je stil.

Dan moet je kijken naar: “Wat is mijn basishouding op het pad? Wat zijn mijn overtuigingen?” Vervolgens moet jij je realiseren dat dit van een bepaald zelf komt dat je hebt aangenomen en je moet de overtuiging die achter dat zelf zit ontdekken en daar gaat het pad over. Dat kunnen heel veel dingen zijn, je relatie tot God, je relatie tot jezelf, je kijk op jezelf, de overtuiging dat jij een zondaar bent, dat je tekortschiet, dat je iets verkeerd hebt gedaan in vorige levens. Dit zijn algemene dingen die je kunt gebruiken om jezelf en je eigen reactie te onderzoeken.

Nu zijn er onder jullie mensen, in feite de meesten, die op een bepaald punt niet alleen contact maken met wat wij het geboortetrauma noemen, maar misschien ook wel, maar dat hoeft niet beslist zo te zijn, dat jullie iets werd aangedaan.

Tot nu toe hebben we meestal over het geboortetrauma gesproken door te zeggen dat de gevallen wezens je aanvielen, maar dit is niet bij iedereen het geval. Jullie hebben allemaal in ieder geval in bepaalde vorige levens, misschien niet tijdens het geboortetrauma iets meegemaakt, misschien wel iets gedaan waarvan je later besefte dat het niet goed was. Je kunt dit heel goed hebben beoordeeld met de epische manier van denken die door de gevallen wezens wordt geprojecteerd, namelijk dat je een enorme fout had gemaakt. Voor sommigen kan dit zo pijnlijk zijn dat ze het diep in hun bewustzijn hebben begraven. Sommigen weten het niet eens, maar anderen hebben wel enig inzicht in wat ze in een vorig leven hebben gedaan.

Nogmaals, je hebt het spirituele pad gevonden en je had een bepaalde mening over het pad en je ego heeft een bepaalde deal met je gesloten. Je ego heeft misschien wel gezegd: “Als je echt je best doet op het pad, dan hoef je niet te kijken naar wat je in het verleden hebt gedaan. Het zal worden opgeruimd door de decreten en je hoeft je daar niet in te verdiepen en er goed naar te kijken.” Dit kan op een bepaald niveau natuurlijk wel werken omdat je, wanneer je het pad voor de eerste keer vindt, er niet aan toe bent om een groot trauma uit zo’n ver verleden op te ruimen. Je moet in het begin kleinere trauma’s afhandelen. Je verankert je op het pad. Je krijgt wat meer inzicht.

Er komt echter onherroepelijk een moment waarop je met de grotere trauma’s aan de slag moet. Als je begint met het opzeggen van decreten bijvoorbeeld, dan zal dat wel bepaalde energie opruimen, maar vaak zal dat minder zware energie zijn, energie die je gemakkelijker kunt opruimen. Na een tijdje kom je bij een reservoir met zwaardere energie en duurt het opruimen langer.

Dat geldt ook voor trauma’s. Je begint met de eenvoudigere trauma’s omdat je dan een bepaald momentum opbouwt, maar er zal onherroepelijk een moment komen waarop je aan de slag moet met een van die zwaardere trauma’s, misschien het trauma dat veroorzaakt werd omdat je een erge fout hebt gemaakt in jouw ogen. Maar als je ego je heeft laten geloven dat je dit specifieke trauma niet hoefde aan te pakken, dan zullen je gedachten daar weerstand bij voelen. Met andere woorden, je komt dus op een punt waarop de volgende stap op je pad is dat je dit trauma aanpakt, maar je gedachten bieden weerstand.

Dit zal ervoor zorgen dat je stilstaat. Het kan je zelfs het gevoel geven dat ‘alles wat ik tot dusver gedaan heb, geen zin heeft omdat ik nog steeds dit trauma heb en ik dacht dat ik daar niet mee aan de slag hoefde’. Er is maar één manier voor. Je moet ermee aan de slag willen gaan. Je moet bewust de beslissing nemen dat je het wilt aanpakken. Dit kan gemakkelijker worden als je een zelf kunt ontdekken dat hier weerstand bij voelt en welke uitspraak in woorden dat zelf heeft gevormd. Maar je kunt ook iets bereiken met je gedachten en beslissen dat je ‘dit trauma wil opruimen’.

Een ander aspect is: Wat maakt dit trauma pijnlijk? Gedeeltelijk de emotionele reactie. Het zijn alleen maar heel intense gevoelens. Wanneer sommige mensen het spirituele pad vinden, dan maakt hun ego de afspraak met hen: “Ja, je kunt het wereldlijke pad volgen en dan hoef je niet met je gevoelens aan de slag, je hoeft niet naar je emoties te kijken omdat daar automatisch voor wordt gezorgd.” Dit begrijpt het ego wel omdat hij weet dat jij je niet van je gevoelens bevrijdt als je die emoties niet wilt voelen en ze loslaat en dit betekent dat je ego nog steeds wat macht over je heeft.

De enige manier om hiermee om te gaan is dat je net als de boodschapper op een bepaald moment heeft gedaan, bewust de  beslissing neemt om geen weerstand te bieden aan die gevoelens. In plaats van weerstand te bieden en ze terug te duwen naar zijn onderbewuste, duikt hij er helemaal in, hoe pijnlijk het ook is omdat hij beseft dat het slechts tijdelijk pijn doet. Zodra je er helemaal doorheen bent gegaan, realiseer jij je dat het niet zo erg was als je had gedacht. Je ego projecteert op jou dat jij zult sterven als je ze toelaat. Het zal je te veel worden. Het zal je overdonderen. Je duikt in je gevoelens en je beseft dat je niet dood bent gegaan, je bent er nog en het was niet eens zo heel beangstigend.

Je kunt die bereidheid hebben. Je kunt de decreten en invocaties gebruiken om de energie achter die gevoelens op te ruimen, maar achter een bepaald gevoel zit altijd een zelf. Dit zelf heb je niet alleen op het emotionele maar ook op het mentale niveau. Dit betekent dat er nog een niveau komt waarop je bereid moet zijn om te kijken naar de gedachten die bij die gevoelens horen.

Waarom schaamde jij je bijvoorbeeld ? Je hebt heel sterk het gevoel dat je in verlegenheid werd gebracht in je emotionele lichaam maar daarachter zat de mentale overtuiging dat ‘ jij je moet schamen omdat je iets hebt gedaan wat heel erg stom was’. Je moet daar ook naar willen kijken omdat je ego je kan laten geloven: “Oké, je kunt allemaal oefeningen doen, maar je hoeft er niet naar je gedachten te kijken.” Maar dat moet wel, je moet er juist wel naar kijken. Wat voor gedachten zijn dat? Wat zijn de overtuigingen? Misschien moet je zelfs wel op identiteitsniveau kijken om te zien of dit van een bepaalde kijk op jezelf komt als persoon die heel erge fouten zou kunnen maken en dat je geen erge fouten mag maken. Je moet bereid zijn om dat te onderzoeken en hiernaar te kijken.

Dit is niet gemakkelijk en er zijn bepaalde stadia op het pad waarop dit moeilijk is. Ik zeg niet dat dit voor iedereen geldt. Ik zeg niet dat je een slecht gevoel moet krijgen als dat niet lukt. Je moet beginnen waar je bent en de hulpmiddelen gebruiken die geschikt zijn voor dat niveau, maar veel van jullie zijn op een punt waarop je gaat beseffen dat er een heel eenvoudig mechanisme speelt, namelijk dat je weerstand voelt om de lering van de geascendeerde meester op jezelf toe te passen.

Je kunt nog eens naar The Summit Lighthouse kijken waar zoals ik zei, een heel kritische cultuur heerste en in die cultuur was het zo dat er, wanneer we een dictaat gaven dat een bepaald psychologisch mechanisme blootlegde, veel mensen waren die onmiddellijk konden zien dat dit gold voor mensen die ze kenden, maar weerstand voelden om naar zichzelf te kijken. In deze dispensatie hebben we er alles aan gedaan om niet zo’n soort houding aan te moedigen omdat we duidelijk hebben gemaakt dat het allemaal om de psyche draait. Toch zal je ego altijd bepaalde weerstand hebben om jou je vrij te laten voelen en dat betekent dat je ego zal proberen om een bepaalde weerstand op jou te projecteren om iets van jezelf te zien. Dat betekent dat je ego je bewuste gedachten zal blokkeren tegen een lering en een specifiek dictaat om naar jezelf kijken en te begrijpen: “Hoe geldt dit voor mij?”

Op de lagere niveaus van het pad kun je dit niet doen omdat het te pijnlijk is. Je ego probeert je in een catch-22 te krijgen omdat je een bepaald gevoel van superioriteit hebt gekregen omdat je de leer van de geascendeerde meesters hebt gevonden en je past die heel enthousiast toe en dat geeft je het gevoel dat je speciaal, superieur, bent. Maar daarna projecteert je ego dat dit gevoel vernietigd kan worden als je moet toegeven dat je een bepaald aspect in je psyche hebt waar de geascendeerde meesters het net over hadden. Dan moet je dat dus niet op jezelf toepassen. Dit zorgt op bewust niveau en zelfs op onbewust niveau voor bepaalde weerstand om iets bij jezelf te zien. Maar wat zei ik? De sleutel tot vooruitgang is dat je iets ziet wat je nu niet kunt zien. Je moet bepaalde zelven zien om vooruitgang te kunnen boeken.

Wanneer je een van die crisismomenten hebt omdat je het gevoel hebt dat je geen vorderingen maakt, dan komt dat omdat je een zelf niet hebt gezien. De enige manier om daaruit te komen is dat je hem ziet, opruimt en daarna ben je vrij. Je bent ervan bevrijd. Ineens worden die gevoelens dat je geen vorderingen maakt, dat je nergens kwam, zinloos. Ze zijn weg. Ze zijn opgeruimd. Maar als je niet kijkt, kun je het niet zien. Het lijkt op het verhaal van de Engelse marinecommandant* die tijdens een gevecht te horen kreeg dat het vlaggenschip het sein gaf om terug te trekken en hij had een lapje voor zijn oog en deed de verrekijker voor dat oog en zei: “Ik zie geen sein – Aanvallen!”

Zo werkt je ego ook. Je opent je ogen niet om die zelven te zoeken. Wat kan daar een eind aan maken?

Je kunt zeggen dat het van een bepaald zelf komt en voornamelijk een zelf dat jou beoordeelt. Dit is een zelf of misschien wel een conglomeraat van zelven die op een heel agressieve manier door de gevallen wezens zijn gevormd. Het is een bepaalde houding die vooral op veel spirituele studenten van toepassing is, niet allemaal omdat er ook spirituele studenten zijn die zulke grote blokkades hebben dat zij niet naar zichzelf willen kijken. De meesten van jullie en zeker degenen die wel vorderingen op het pad maken, willen wel naar zichzelf kijken.

Als je terugkijkt op je leven, dan kun je zien dat jij niet iemand bent die altijd projecteert dat het de schuld van andere mensen is, dat andere mensen je kwaad hebben gedaan. Je hebt voor een groot deel de verantwoordelijkheid genomen voor jezelf door naar jezelf te kijken en te zeggen: “Wat moet ik veranderen?” Je bent dus bereid om naar jezelf te kijken en dat motiveert je op je pad, maar je ego heeft een bepaald mechanisme gemaakt dat je niet naar bepaalde dingen moet kijken omdat die te pijnlijk zijn, of te gevaarlijk, of dat de geascendeerde meesters je zouden veroordelen als je dit probleem had, of dat jij jezelf zou moeten veroordelen als je dit probleem had.

Hier ben je dan, je bent diverse niveaus opgeklommen op het spirituele pad, je hebt nu een bepaald niveau waarop je een specifiek zelf moet opruimen in je bewustzijn, maar er is nog een ander zelf, een ander aspect van je ego, dat jou het gevoel geeft dat het heel erg zou zijn als je een bepaalde geneigdheid bezat. Laten we een voorbeeld nemen, een van de miljoenen voorbeelden, als je heel erg kritisch op andere mensen zou zijn en als je dat zou toegeven, dan zou dit heel erg slecht is. Wij hebben mensen gezien die heel erg kritisch op andere mensen waren, maar het niet hebben gezien. Hoe kwam dat? Omdat je, zoals we hebben gezegd, als je heel erg kritisch op anderen bent, anderen niet iets kunt aandoen als je het niet eerst jezelf hebt aangedaan. Dat betekent dat je ook heel kritisch op jezelf bent. Je beoordeelt jezelf heel erg hardvochtig, maar je kunt dit niet verdragen, dus je drukt dit naar je onderbewuste. Klopt dat?

Wat is het mechanisme dat je hebt dan, het zelf dat je in je onderbewuste hebt? Dat is een zelf dat jou beoordeelt en een tijdlang hoefde je dat niet aan te pakken. Je pakte dingen aan die gemakkelijker op te ruimen waren, maar nu ben je zover op je pad dat je dit niveau pas kunt ontstijgen wanneer je het zelf hebt aangepakt dat heel erg kritisch op jou is. Maar hoe kun je dat doen?

Als je zou toegeven dat je heel kritisch bent, dan zou jij jezelf heel erg veroordelen met dit zelf. Je zou het gevoel krijgen dat dit heel erg slecht is. Je zou een slecht gevoel hebben over jezelf en je zou zelfs denken, of je ego of de gevallen wezens zullen op je projecteren, dat wij, de geascendeerde meesters, je zouden veroordelen omdat je zo kritisch bent geweest. Met andere woorden, je projecteert op ons dat wij op de gevallen wezens of dit zelf lijken, maar dat is niet zo.

Ik zeg dus het volgende: Jullie hebben allemaal een bepaald mechanisme in je. Niet dat jullie alle mechanismen hebben die mogelijk  zijn, maar wel bepaalde zelven die een catch-22 vormen omdat jij, dit specifieke zelf, denkt dat dit specifieke mechanisme het slechtste is wat je ooit zou kunnen hebben. Het is zo erg om zo te zijn en als je zou erkennen dat je zo was, dan zou het te veel worden, dat zou ondraaglijk zijn. Je zou jezelf zo hard oordelen en de geascendeerde meesters zouden je veroordelen als je die neiging bezat. Jouw ego projecteert dus op jou: “Je mag naar veel andere dingen in je psyche kijken, maar hier niet naar. Het is te veel. Begin er niet aan.”

Wanneer je het pad volgt dat wij hebben uitgezet, dan zal er een punt komen waarop je zoveel andere dingen hebt opgeruimd dat het niet meer zo overweldigend is om dit zelf aan te pakken. Je kunt het aan, maar dan moet je wel van gedachten veranderen en beslissen dat je dit wilt aanpakken. Soms hoef je alleen maar die beslissing te nemen. Als deze boodschapper terugkijkt op zijn pad, dan ziet hij dat hij vele jaren bereid was om naar dingen te kijken, maar dat hij bij bepaalde dingen weerstand voelde omdat hij gedeeltelijk het gevoel had: “O, als goede student van geascendeerde meesters zijn er bepaalde dingen die ik niet had moeten doen en als ik dat wel doe, dan zou ik niet meer het gevoel hebben dat ik een goede student van de geascendeerde meesters ben.” Toen hij daarna boodschapper werd, had hij het gevoel: “Omdat ik boodschapper ben voor de geascendeerde meesters, mag ik niet meer bepaalde onopgeloste psychische problemen hebben” en dit veroorzaakte de weerstand bij hem om ernaar te kijken.

Maar wie zegt dat je al je psychische problemen moet hebben opgelost om boodschapper te kunnen worden? Misschien hebben vorige boodschappers dit gezegd of geloofd, of misschien hun volgelingen, maar dat was niet zo en als je neutraal naar vorige boodschappers kijkt, dan kun je zien dat zij hun psychische problemen niet helemaal hadden opgelost. Er was nog wel wat onopgelost, zoals Guru Ma in haar boek toegeeft. Toen moest de boodschapper veranderen omdat hij dit ging begrijpen en hij kwam erachter dat het ware probleem is dat je geen onopgeloste psychische problemen hebt omdat je op een planeet als de aarde onherroepelijk onopgeloste psychische problemen hebt. Je blijft onopgeloste psychische problemen houden totdat je het honderdvierenveertigste niveau bereikt en de laatste illusie opruimt.

Toen hij dit begreep, besefte  hij dat je onopgeloste psychische problemen je niet tegenhouden op je pad. Wat je tegenhoudt, is je onwil om te kijken naar de onopgeloste psychische problemen, want als je dat niet doet, kun je ze ook niet oplossen. Dan moet je misschien eerst op een hoger niveau komen, waardoor je beseft dat het belangrijkste mechanisme van de gevallen wezens tegen de volwassener spirituele studenten is dat zij je willen laten geloven, zoals de uitdrukking is in de katholieke kerk, dat er een zonde is die niet vergeven kan worden, dat er een psychisch probleem is dat zo erg is dat het niet kan worden opgelost.

Maar wat hebben we steeds weer tegen jullie gezegd? Niets in een niet-geascendeerde sfeer is permanent. Niets op een onnatuurlijke planeet is permanent. Alles wordt geschapen uit het Ma-terlicht, uit energie die vastzit in een bepaalde matrix, maar lagere energie die berust op angst kan nooit permanent bestaan. Die kan worden opgeruimd. Er is geen energie die niet zuiver kan worden. Er is geen enkele overtuiging in woorden die niet kan worden tegengesproken door een andere uitspraak in woorden.

Met andere woorden, er zijn geen onopgeloste psychische problemen die je niet kunt oplossen. Er zijn onopgeloste psychische problemen, maar er bestaan geen onoplosbare psychische problemen. Alle psychische problemen kunnen worden opgelost, maar alleen als je ernaar kijkt. Wat doen de gevallen wezens dus? Zij proberen alles te doen om te voorkomen dat je naar je psyche kijkt.

En dat mijn geliefden, is het laatste idee dat ik jullie wil meegeven in de tijd en ruimte die beschikbaar is. Ik zeg niet dat dit het allerlaatste idee is dat wij jullie ooit zullen geven, maar wel op dit moment. Daarom vertrouw ik erop dat degenen van jullie die het gevoel hebben dat ze stilstaan, dat ze een bepaald crisismoment hebben bereikt, dit dictaat zorgvuldig zullen bestuderen. Misschien er vele malen naar luisteren en de woorden die ik zeg jullie bewustzijn te laten veranderen.

Er is niets wat je niet kunt oplossen. Er is niets waar jij je niet van kunt bevrijden. Er is niets wat je niet kunt ontstijgen. Er is niets wat je niet kunt transcenderen!

En wanneer je jezelf blijft transcenderen, dan zul je ascenderen.

*Verwijst naar Admiraal Horatius Nelson in de Slag bij Kopenhagen in 1801. Men gelooft dat daar de uitdrukking ‘to turn a blind eye’ vandaan komt, en de betekenis is dat je informatie negeert die je niet wilt.