Geascendeerde Meester Maitreya, 3 januari 2026 – Webinar Nieuwjaar

Ik ben de Geascendeerde Meester Maitreya en ik zal jullie het eerste deel van onze verhandelingen over de slangen presenteren.

Het probleem van het kwaad
Als je kijkt naar de geschiedenis van spirituele bewegingen op deze planeet, dan zie je dat er diverse bewegingen en leringen zijn die spreken over slechte mensen die de mensheid willen beheersen en manipuleren, en haar willen bedriegen. Wanneer je dit concept voor het eerst hoort, kan het grote impact op je hebben. De meeste mensen die zich spiritueel bewust zijn, worden geconfronteerd met een specifiek probleem, namelijk wat theologen en filosofen het probleem van het kwaad noemen: “Waarom bestaat het kwaad op de wereld?” Dit is iets waar alle mensen mee te maken krijgen wanneer ze zich bewuster worden van de spirituele aspecten van het leven, want als er een spirituele wereld bestaat die verder reikt dan het materiële, als er een spiritueel wezen is dat de wereld heeft geschapen of er invloed op heeft, dan zullen de meeste mensen ervan uitgaan dat zo’n spiritueel wezen goed moet zijn. En als dat zo is, waarom zou een goed spiritueel wezen toestaan dat het kwaad, zo’n overduidelijk en onmiskenbaar kwaad, op aarde bestaat?

Deze vraag hangt al in het collectieve bewustzijn sinds gevallen wezens op aarde mochten incarneren. We hebben uitgelegd dat de mensheid vóór die tijd in een neerwaartse spiraal terecht was gekomen die tot de vernietiging van de planeet had kunnen leiden, maar dit kwam niet door het kwaad zelf, maar, zoals we zeiden, door conformisme en uniformiteit, waardoor er geen ruimte meer was voor creativiteit of zelf transcendentie. Er bestond in die tijd op aarde eigenlijk geen kwaad zoals mensen het zagen. De verschuiving die plaatsvond toen de gevallen wezens hier mochten incarneren en in het emotionele, mentale en identiteitsrijk kwamen, was dat er toen mensen geïncarneerd waren die dingen begonnen te doen die anderen zo radicaal en agressief schaadden, dat het concept kwaad plotseling het collectieve bewustzijn binnendrong.

Is het kwaad ‘daarbuiten’?
De vraag die we zouden kunnen stellen, is of er goed bestond voordat er kwaad op aarde was in de vorm van de gevallen wezens? Bestond het concept goed voordat het concept kwaad bestond? Niet zoals ik het nu beschrijf omdat er pas na de verschijning van het kwaad het concept goed ontstond dat in tegenstelling stond tot het kwaad. De concepten goed en kwaad verschenen namelijk pas op aarde toen de gevallen wezens hier kwamen. Sindsdien moeten alle mensen met het concept kwaad leren omgaan. Waarom is het hier? Waarom mag dit? Wanneer je voor het eerst hoort over een spirituele leer die stelt dat het kwaad wordt gepleegd door specifieke wezens, specifieke levensstromen, dan zal dat voor veel mensen een opluchting zijn omdat ze dan kunnen zeggen: “Ah, het kwaad zit in andere mensen. Het zit niet in mij of in ons. Wij zijn de goede mensen omdat wij niet doen wat de slechte mensen doen.”

Dat betekent dat mensen in gedachten het idee kunnen krijgen dat er een fundamenteel verschil is tussen slechte en goede mensen. Daardoor kunnen ze openstaan voor het idee dat de enige manier om het kwaad van de aarde te verbannen, is de slechte mensen zien kwijt te raken en dat we al onze problemen zullen oplossen en het kwaad zullen uitroeien als we de slechte mensen maar wegwerken.

Als je een stap achteruit doet, zou je kunnen zeggen dat wij, de geascendeerde meesters, jullie precies de soort leringen hebben gegeven die ik zojuist heb beschreven. We hebben gezegd dat het kwaad pas op aarde kwam toen bepaalde wezens, bepaalde levensstromen, hier mochten incarneren, namelijk de gevallen wezens. Zeggen we dan niet dat al het kwaad op de planeet wordt veroorzaakt door de gevallen wezens en dat we alle problemen op aarde zullen oplossen als we de gevallen wezens uitroeien? Maar dat hebben we eigenlijk niet gezegd.

Het slangachtige bewustzijn
Wat heb ik net gezegd? De planeet bevond zich in een neerwaartse spiraal voordat de gevallen wezens kwamen, niet omdat er kwaad was, maar omdat er geen Christusonderscheid was. We hebben de afgelopen eeuw in meerdere dispensaties leringen gegeven over gevallen engelen of gevallen wezens en in elk van deze dispensaties hebben sommige mensen dit zo opgevat dat het mogelijk zou moeten zijn om specifieke groepen gevallen levensstromen te identificeren. Wanneer ze horen over het concept slang, dat natuurlijk uit Genesis komt, dan redeneren sommige studenten van geascendeerde meesters dat er een specifieke groep gevallen engelen moet zijn die de slangen zijn en als wij maar kunnen achterhalen wat hun kenmerken zijn, dan kunnen we ze herkennen, en als we kunnen zien dat bepaalde leiders slangen zijn, dan kunnen we voorkomen dat we ze volgen. Sommigen hebben zelfs gedacht dat het hun taak was om de slangen te bestrijden. Nu streven we er natuurlijk naar om jullie in deze dispensatie een genuanceerder inzicht te geven en daarom ben ik jaren geleden begonnen met het geven van leringen over de verschillende sferen.

Wanneer we naar dit fenomeen, de slangen, kijken, dan begrijp ik dat sommigen van jullie graag een eenduidige lering zouden willen die zegt dat de slangen een specifieke groep gevallen wezens zijn die in deze, gene of nog een andere sfeer zijn gevallen en dat ze de mensheid op deze manier manipuleren. Maar zo is het niet gegaan. Je kunt zelfs niet teruggaan naar de vierde, vijfde of zesde sfeer en een specifieke groep levensstromen isoleren die in die sfeer zijn gevallen en het slangachtige bewustzijn belichamen. Je kunt geen specifieke groep aanwijzen en zeggen: dit zijn de slangen, in tegenstelling tot de Satans, de Nephilim of andere groepen gevallen wezens die in eerdere dispensaties zijn genoemd. Zo eenvoudig is het niet. Waarom is het niet zo eenvoudig? Omdat de slang in Genesis, in de Hof van Eden, een symbool is, zoals we al vaker hebben uitgelegd, voor een specifieke bewustzijnsstaat, namelijk het dualiteitsbewustzijn.

Het is volkomen waar dat het dualiteitsbewustzijn een diffuus concept is. Er zitten veel aspecten en uitdrukkingsvormen aan en je kunt zeggen dat er onder de globale noemer van het dualiteitsbewustzijn een specifieke bewustzijnsstaat bestaat die we de slangachtige denkwijze of slangachtige logica zouden kunnen noemen. Hier willen we ons natuurlijk in onze leringen op richten, maar jullie begrijpen wel wat ik bedoel. Het is belangrijk om het idee los te laten dat er een specifieke groep gevallen wezens bestaat die ‘de slangen’ zijn en die aan bepaalde kenmerken te herkennen zijn. Dit is niet constructief wanneer je de leringen hebt die we in deze dispensatie hebben gegeven. Sterker nog, het is nooit constructief.

De diepere betekenis hiervan is dat de slangen of de slang symbool staat voor een specifieke bewustzijnsstaat die een specifieke vorm van logica gebruikt om mensen te manipuleren. Deze logica maakt natuurlijk deel uit van het dualiteitsbewustzijn en dat betekent dat elk gevallen wezen de potentie heeft om het slangachtige bewustzijn te gebruiken. Veel gevallen wezens zullen het soms wel en andere keren niet gebruiken. Ze zullen bij wijze van spreken in en uit het slangachtige bewustzijn gaan. Sommigen zijn in staat om dit bewust te doen wanneer ze denken dat het slangachtige bewustzijn beter geschikt is dan andere aspecten van het dualiteitsbewustzijn om een specifieke persoon of een specifieke groep mensen te bedriegen. Anderen gebruiken het gewoon zonder zich daar echt van bewust te zijn. En dan zijn er ook een paar die bij wijze van spreken het slangachtige bewustzijn zo vaak hebben gebruikt dat ze er voortdurend in verkeren. Dat betekent echter nog steeds niet dat je een specifieke groep kan herkennen op basis van kenmerken in de materiële wereld, zelfs niet op basis van kenmerken in het emotionele, mentale en identiteitsrijk.

Begrijp je wat ik nu zeg? Wat ik zeg, is dat je om de slangen te kunnen ontmaskeren, de kar niet voor het paard mag spannen. Je kunt niet zeggen: “Ah, ik wil de slangen ontmaskeren. Ik moet uitzoeken wie ze zijn, waar ze vandaan komen, hoe ze zijn ontstaan en welke kenmerken ze hebben. Als ik dat weet, dan kan ik ze net zoals bij de Joden herkennen, dan kan ik de slangen ontmaskeren.” Maar dat helpt je niet. Je moet een omschakeling maken en beseffen dat het slangachtige bewustzijn een bewustzijnsstaat is. Die is niet exclusief voor een specifieke groep levensstromen. Een levensstroom is niet als slang geschapen. Hij is geschapen als medeschepper en nadat hij gevallen is, kan hij het slangachtige bewustzijn aannemen. Hij kan erin stappen. Hij kan er volledig in opgaan, maar hij kan er potentieel ook weer uitstappen. Onder studenten van voorgaande generaties bestaat de neiging om te denken dat een gevallen wezen altijd een gevallen wezen zal blijven, of zelfs dat ze als het kwaad werden geschapen, dat God bepaalde levensvormen als slang of als het kwaad heeft geschapen. Maar dat is niet het geval. Het is altijd het resultaat van een keuze uit vrije wil en kan daarom ook door een keuze uit vrije wil ongedaan gemaakt worden.

De allereerste scheiding tussen goed en kwaad
Dualiteit is, zoals ik al zei, één globale noemer. Er zijn veel verschillende facetten, veel verschillende aspecten. Wat is het slangachtige bewustzijn precies? Je kunt dit eigenlijk niet als een apart fenomeen verklaren omdat je iets moet begrijpen van de totale werking van het dualiteitsbewustzijn. Laten we, als symbool, puur als symbool, spreken over de Hof van Eden en de verboden vrucht, de kennis van goed en kwaad. Zoals de slang zei: “Jullie zullen zeker niet sterven als je van de verboden vrucht eet. Jullie worden goden die goed en kwaad kennen.” Maar dit was niet het slangachtige bewustzijn als zodanig; goed en kwaad zijn niet het slangachtige bewustzijn. Goed en kwaad zijn het allereerste resultaat van het dualiteitsbewustzijn.

Een van de manieren om dit uit te leggen is verwijzen naar het Christusbewustzijn. Het is onverdeeld. Het is ondeelbaar. Het is het verenigende bewustzijn dat de Schepper verenigt met alle zelfbewuste verlengstukken van zichzelf. Daarom kan het niet worden verdeeld. Als je Lanto’s woorden ter harte neemt, hoef je als nieuwe medeschepper je inspanningen niet te beoordelen op basis van de vraag of het goed of fout was, goed of slecht, want in het Christusbewustzijn bestaat er geen maatstaf met twee tegenstellingen. Alleen in de dualiteit kan er een norm met twee tegenstellingen bestaan. Dit is het begin van de dualiteit. In plaats van de onverdeelde Christusgeest, kom je terecht in een geest die verdeeld is omdat er altijd twee tegenstellingen zijn die je in tegengestelde richtingen trekken. We hebben al vaker gezegd dat de gevallen wezens toen ze op aarde kwamen, maar één ding hoefden te doen om chaos op aarde te scheppen. Dat was een norm projecteren van goed en fout, juist en onjuist, waaraan je moet voldoen.

Het fundamentele element van het dualiteitsbewustzijn is een tweedeling. Maar niet zomaar een tweedeling. Het is een waardeoordeel, want het ene is goed, het andere is slecht, het ene is juist, het andere is onjuist. De gevallen wezens konden dit natuurlijk heel gemakkelijk op het collectieve bewustzijn projecteren omdat zijzelf, degenen die in een fysieke vorm leefden, allemaal dingen begonnen te doen die zo schokkend waren voor de mensen op aarde dat ze er heel gemakkelijk van overtuigd raakten om dit als slecht te zien en zichzelf als goed te beschouwen omdat zij deze slechte dingen niet deden.

Je ziet dat de gevallen wezens dit als het ware aan de mensheid hebben opgedrongen. Het fundamentele aspect van dualiteit is de verdeling in twee tegengestelde polariteiten met een inherent, onontkoombaar waardeoordeel. Maar hoe verklaar je dat mensen dat kunnen geloven? Zoals ik al zei, voordat de gevallen wezens naar de aarde kwamen, bestond er eigenlijk nog geen concept van goed en kwaad met een waardeoordeel. Er was wel een norm voor hoe de samenleving is, hoe die functioneert, hoe die naar de wereld kijkt, hoe jij je hoort te gedragen om een goed lid van de samenleving te zijn. Er was al een norm op aarde, maar die was niet goed en kwaad.

De norm versus de epische norm
Maar waarom zijn mensen er gevoelig voor om die te geloven? Omdat ze al in het bewustzijn van gescheidenheid zijn. Let op. Dit is subtiel. De fundamentele eigenschap van het dualiteitsbewustzijn is, zoals ik al zei, dat er een verdeling is in polariteiten. Er is een waardeoordeel, maar er zijn veel waardeoordelen. Er zijn veel polarisaties. Ze hoeven niet allemaal goed of kwaad, juist of onjuist, te zijn. Eén kan bijvoorbeeld zijn: “Dit is wat het betekent om een goede christen te zijn. Dit is onze norm voor een goede christen en dit is iets anders dan een goede christen zijn.” Je kunt zeggen: “We streven ernaar om een goede christen te zijn, we veroordelen anderen niet of willen mensen met een andere religie niet doden.” Daarom bestonden er samenlevingen op aarde die bepaalden dat een harmonieuze samenleving functioneert wanneer alle mensen hun plek vinden en binnen de vastgestelde grenzen leven. Het was niet zo dat mensen die dit doen, goed zijn en mensen die dit niet doen, slecht zijn. Maar er was wel degelijk sprake van polarisatie met een waardeoordeel.

Het ging niet alleen om extreem goed en kwaad. Mensen hadden al een tweedeling in polariteiten gebaseerd op een bepaald waardeoordeel. De gevallen wezens introduceerden echter een epische norm zouden we kunnen zeggen, een episch waardeoordeel dat iets absoluut goed en absoluut kwaad is. Het absoluut goede is God. Het absoluut kwade is de duivel, maar zoals we al heel vaak hebben uitgelegd, is er in de dualiteit geen absoluut dit of dat omdat alles relatief is. Alles is relatief ten opzichte van jou als gescheiden wezen. Wanneer jij jezelf beschouwt als een verbonden wezen, is alles relatief ten opzichte van de Christusgeest, die je eigen geest overstijgt. Als je gescheiden bent, is alles relatief ten opzichte van je geest, van jou als apart wezen en andere wezens die in de gescheidenheid zijn. Daarom is er, als je gescheiden bent, geen realiteit om je mee te verbinden, maar alleen de tegenovergestelde dualistische polariteit. Dan komen de gevallen wezens die op de normen die al op aarde bestonden, projecteren dat er een absolute norm is. En die heeft veel consequenties, maar een daarvan is dat je ineens een epische denkwijze krijgt; het doel heiligt de middelen.

De epische denkwijze
Voordat de gevallen wezens kwamen, waren samenlevingen er zeer op gebrand dat iedereen zich aan de gevestigde normen van de samenleving hield. Maar er waren geen samenlevingen die bereid waren de mensen te doden die dat niet deden. Na de komst van de gevallen wezens werd het echter plotseling acceptabel om de mensen te doden die als slecht werden beschouwd of die het kwaad vertegenwoordigden. Met de gevallen wezens krijg je het volgende: Zoals Lanto heeft uitgelegd, begin jij met je medescheppende inspanningen op de Eerste Straal door te experimenteren. Er is geen norm, er is geen goed of fout, alleen een evaluatie van de consequenties. Je kunt zeggen: “Ik vond die consequenties voor mezelf niet prettig en die wil ik niet weer.” Of je kunt zeggen: “Nou, ik zie dat mijn gebruik van macht consequenties had voor andere mensen en dat vind ik niet prettig omdat ik zie dat zij dat niet wilden en ik wil andere mensen niet benadelen.” Dat is een evaluatie van de consequenties omdat je observeert wat er daadwerkelijk is gebeurd.

Maar wanneer je in de dualiteit komt, beoordeel je de consequenties niet door ze neutraal te observeren. Je beoordeelt de consequenties op basis van een norm die in je hoofd is gecreëerd, een dualistische norm. Daarom kun je, wanneer je neutraal bent, zeggen: “Ik heb macht uitgeoefend, maar dat heeft andere mensen geschaad. Dat wil ik niet meer doen.” Wanneer je in de dualiteit bent, kun je zeggen: “Ik heb macht uitgeoefend en dat heeft andere mensen gedood, maar het was oké om dit te doen omdat zij slecht zijn en ik voor het goede werk.” Het is niet zo dat je de consequenties niet kunt zien; het is niet zo dat je niet kunt zien dat jouw acties tot de dood van andere mensen hebben geleid, maar je beoordeelt dit niet neutraal. Je hebt een soort laag in je hoofd door de epische denkwijze die het rechtvaardigt om andere mensen te doden wanneer ze slecht zijn en zich verzetten tegen jouw goede zaak. Er zijn natuurlijk heel veel subtiele varianten hiervan. Ik vertel je nu de meest extreme. Maar er zijn veel andere manieren waarop je ineens kunt inzien dat de gevolgen voor anderen prima zijn, gerechtvaardigd zijn, goed te praten zijn. Je kunt zelfs zien dat de gevolgen voor jou niet echt slecht zijn. Het is nu eenmaal zo, of het is noodzakelijk, of misschien is het uiteindelijk zelfs wel goed zo.

Je ziet dat je in de dualiteit niet kunt voorkomen dat je de consequenties van je daden evalueert, maar je kunt die evaluatie wel kleuren op basis van een bepaalde denkwijze over goed en kwaad. Dat betekent dat je de negatieve consequenties van je daden voor anderen of jezelf kunt goedpraten, negeren of zelfs volledig ontkennen omdat het allemaal een hoger doel dient. Ja, ik werd soldaat die vocht voor de keizer en daarbij stierf. Ik wilde eigenlijk niet sterven, maar omdat ik voor een nobele zaak vocht, ga ik natuurlijk naar de hemel. Ontkenning van de werkelijke gevolgen. Wat krijg je dan? In plaats van de gevolgen van je daden neutraal te observeren en te evalueren op basis van de wijsheid van de Tweede Straal, heb je een kunstmatig concept, een constructie, een laag, een waarnemingsfilter tussen jou en de consequenties geplaatst.

In plaats van dat je acties niet meer louter experimenten zijn die tot bepaalde consequenties leiden die je vervolgens evalueert, of je nu meer ván dit of meer dán dit wilt, kunnen je acties ook goed of fout zijn, want als de acties van anderen fout zijn, kunnen die van jou dat potentieel ook zijn. Je kunt dit verhullen door te zeggen: “Nee, ik sta aan de kant van het goede, dus mijn acties zijn goed en omdat de anderen aan de kant van het kwade staan, zijn hun acties slecht”, ook al doe je in feite hetzelfde. Zij doden een deel van jouw mensen, dat is slecht. Jij doodt een deel van hen, dat is goed. Dat kun je in de dualiteit doen. Maar dit is nog steeds niet de slangachtige denkwijze, want wanneer je in de epische denkwijze gelooft, geloof je dat je aan de kant van het goede staat en dat je daarom eigenlijk niets fout kunt doen. Sterker nog, je kunt niets fout doen.

De slangachtige denkwijze
Wat is de slangachtige denkwijze? Die is dat iemand een specifiek aspect van dualiteitsbewustzijn gebruikt om twijfel in je gedachten te zaaien: wat als je het mis hebt? Je zou het mis kunnen hebben, en als je het mis hebt, heb je het episch mis. Dat element van twijfel is de essentie van het slangachtige bewustzijn. Het doel van het slangachtige bewustzijn en van degenen die het hebben, is twijfel in je hoofd zaaien. En zoals ik al zei, kijk maar naar de wereldbevolking, zie eens hoe vaak er conflicten zijn geweest zoals oorlogen, waarbij beide partijen ervan overtuigd waren dat ze aan de goede kant vochten en dat het daarom niet verkeerd was om de vijand te doden. Maar wat de vijand hen had aangedaan, was slecht. Mensen kunnen ervan overtuigd zijn dat wat ze doen, goed is en er niet aan twijfelen.

Wat zich talloze malen heeft voorgedaan, is dat groepen mensen door een bepaalde leider die een gevallen wezen was, zijn overtuigd om te vechten voor zijn zaak, waarvan hij bepaalde dat die goed was, en de vijand te doden, die hij als het kwaad beschouwde. En ze voelden zich volledig gerechtvaardigd; ze twijfelden er niet aan dat ze het juiste deden. Maar dan komt er een ander gevallen wezen met een slangachtige denkwijze die op hun gedachten projecteert: “Wat als je het toch mis hebt?” Want als je het mis had en iets deed wat niet goed maar kwaad was, dan had je het absoluut mis. Dat element van twijfel is de slangachtige denkwijze. Heel veel mensen, ik kan wel zeggen alle mensen op aarde, zijn eraan blootgesteld, of in dit of in vorige levens. Wat gebeurt er dan?

Leven volgens Gods norm
Zodra je met deze twijfel wordt geconfronteerd, raak je getraumatiseerd. Je raakt in paniek en in shock: “Wat als ik er helemaal naast zit? Wat als ik ongelijk heb? Dat is ondraaglijk.” Wat doe je dan? Je zegt: “Ik wil dit nooit meer meemaken.” Dan vorm je een onderbewust zelf dat bedoeld is om die twijfel te onderdrukken, om alle twijfel te onderdrukken. Voor sommigen werkt dit een poosje, totdat ze opnieuw worden blootgesteld aan de slangachtige logica die hen aan het twijfelen brengt. Voor anderen werkt het lange tijd. Maar wat is de consequentie? Je zit vast. Je kunt niet groeien omdat je in een denkwijze bent geplaatst waardoor je denkt dat groei het risico met zich meebrengt dat je het mis hebt. Daarom durf jij niet opnieuw over je overtuigingen, je wereldbeeld, na te denken. Maar wat is juist de basis voor groei? Dat je inziet dat je in een illusie bent gaan geloven. Je ziet dat het een illusie is. En hoe kun je een illusie zien? Alleen door de hogere waarheid te zien, de Christuswaarheid die de illusie ontmaskert. Als je echter bang bent om te erkennen of zelfs maar te overwegen dat je misschien niet het hoogst mogelijke perspectief hebt, dan kun je geen contact maken met de Christusgeest. Als je eenmaal vastzit in de dualiteit, is het doel van de slangachtige geest om je onbepaalde tijd in de dualiteit gevangen te houden. En dat doet hij door op je te projecteren dat jouw medescheppende inspanningen niet zomaar een experiment zijn; ze zijn van episch belang omdat God deze epische norm heeft geschapen. En als je eraan voldoet, ga je naar de hemel en leef je eeuwig in geluk en als je niet aan Gods norm voldoet, ga je naar de hel en zul je eeuwig lijden.

Daarom wordt jou nu voorgehouden dat je geen ongelijk kunt hebben en dat jij je om te kunnen voorkomen dat je ongelijk hebt, moet vasthouden aan wat de gevallen wezens als de absolute waarheid hebben gedefinieerd. Je mag niet van gedachten veranderen. Je mag de gedachte niet overwegen: “Zouden de gevallen wezens mij een illusie hebben verteld?” Wat zou dat dan betekenen? Als je zegt: “Ik ben opgevoed met een religie die zegt dat ik als zondaar ben geschapen. Wat zou het betekenen als ik zou toegeven dat dit niet juist is? Dan zou ik ongelijk hebben gehad door deze illusie te geloven. Dat zou betekenen dat ik in de ogen van God ongelijk heb en dat zou ertoe leiden dat God mij veroordeelt. Ik kan maar beter vasthouden aan het geloof dat wat ze mij vertellen de waarheid is.”

Je onschuld verliezen
Zie je hoe het mechanisme werkt? Wanneer je onschuldig bent, wanneer je nog niet bent blootgesteld aan het gevallen bewustzijn of de slangachtige geest, dan experimenteer je, experimenteer je met plezier en evalueer je gewoon de feedback die je terugkrijgt van de realiteitssimulator. En wanneer je merkt dat je hier niet meer van wilt, verander je wat je doet, verander je wat je projecteert omdat je weet dat dit de manier is om iets anders terug te krijgen. Er is geen beoordeling of het goed of slecht is: “Ik ben gewoon aan het experimenteren. O, dat vond ik niet leuk. Ik wil iets anders.” Maar wanneer je in de dualiteit terechtkomt en wordt blootgesteld aan de slangachtige denkwijze, denk je dat je experimenten, de uitkomst van je experimenten, moeten worden beoordeeld volgens een maatstaf. Is het goed of slecht? Is dit het goede of het kwaad? Is het juist of onjuist? En als je iets slechts hebt gedaan, zou je absoluut fout zijn en door God veroordeeld worden om eeuwig te lijden in de hel. Hoe kun je dan neutraal de consequenties van je experimenten beoordelen? Hoe kun je ze zelfs nog als een experiment zien? Het is alles of niets. Het is de hemel of de hel.

Experimenteren met gescheidenheid
Maar nu komt er nog een subtieler punt. Hoewel het verhaal van de Hof van Eden een allegorie is, is het een illustratie en moet je die niet volledig letterlijk nemen, maar er zit wel een kern van waarheid in. Zoals we hebben uitgelegd, bevind jij je in het begin als nieuwe medeschepper in zekere zin in een omgeving waar je onschuldig aan het experimenteren bent. Je wordt niet blootgesteld aan het gevallen bewustzijn of zelfs de dualiteit. Naarmate je volwassener wordt, naarmate jij je zelfgevoel vergroot van een zelf dat in één punt is samengebald, van een lokaal zelf naar een ruimer zelf, zul je moeten experimenteren met wat je kunt doen met je vrije wil en wat je kunt doen met je geest, en daarom zul je ook moeten experimenteren met het dualiteitsbewustzijn.

Waarom? Omdat, zoals we al heel vaak hebben uitgelegd, je twee opties hebt om je vrije wil uit te oefenen. Je kunt jezelf zien als een verbonden wezen of als een apart wezen. En je moet experimenteren met gescheiden zijn, zodat je weet wat het is, want om te kunnen ascenderen moet je stoppen met experimenteren met je vrije wil als apart wezen en dat kun je alleen bewust doen. Je moet weten en begrijpen wat gescheidenheid en dualiteit is om die los te kunnen laten en je vrije wil alleen nog maar uit te oefenen als een verbonden wezen. Dat is het verschil tussen een geascendeerde meester en een niet-geascendeerd wezen. De geascendeerde meester geeft vrijwillig en ruimhartig het verlangen op om te experimenteren met zijn vrije wil als gescheiden wezen, om zichzelf als een apart wezen te zien. Daarom kan een geascendeerde meester, eenmaal geascendeerd, niet vallen. Daarom kan een wezen in de hemel niet vallen. Een engel in de hemel kan niet vallen als je met hemel het geascendeerde rijk bedoelt. Dat heeft ontbroken aan alle voorgaande leringen van geascendeerde meesters over gevallen engelen of gevallen wezens: de uitleg hoe een engel in de hemel kan vallen, terwijl het toch een wezen in een niet-geascendeerde sfeer is.

Bepalen wat de realiteit is versus de realiteit ontdekken
Je moet experimenteren met het dualiteitsbewustzijn. Wat doe je in de dualiteit? Je bepaalt wat goed en kwaad, juist en onjuist is, in je eigen gedachten in plaats van de geest van Christus als referentiekader te gebruiken. Wanneer jij jezelf ziet als een verbonden wezen, dan bepaal jij niet wat echt en onecht is. Je ontdekt steeds meer zichzelf transcenderende lagen van de realiteit, maar met een gescheiden geest, in de dualiteit, bepaal jij wat echt en onecht is, wat goed en slecht is, wat je wilt en wat je niet wilt, omdat jij jezelf als een gescheiden wezen ziet.

We kunnen stellen dat er wezens zijn, gevallen wezens, die de slangachtige geest hebben gekregen en die je proberen te bedriegen. Ja, maar ben je zelf in de dualiteit terechtgekomen en daarin vast komen te zitten vanwege die gevallen wezens?

Dat is zo als je een van de oorspronkelijke bewoners van de aarde bent of als je een avatar bent die na de komst van de gevallen wezens van een natuurlijke planeet naar de aarde is gekomen. Dan ben je blootgesteld aan de gevallen wezens. Maar laten we even teruggaan naar wat we hebben uitgelegd. In de eerste drie sferen was er nog geen enkel wezen gevallen. De wezens in die sferen moesten ook experimenteren met het dualiteitsbewustzijn om te kunnen ascenderen. En in de vierde sfeer vielen degenen die daar vielen, zonder blootgesteld te zijn aan andere gevallen wezens; wezens die al gevallen waren. Waarom zijn de wezens in de eerste drie sferen niet gevallen? En waarom vielen ze in de vierde sfeer wel? Ik wil zeggen dat het heel gemakkelijk is om te zeggen: “O, ik ben alleen maar gevallen omdat de gevallen wezens me hebben misleid.” Maar dat is niet het hele verhaal. Hoe kun je jezelf bevrijden zolang je op aarde bent waar gevallen wezens zijn, als je denkt dat de gevallen wezens je hebben misleid om tot de dualiteit te vervallen? Hoe hadden wij ooit van de aarde kunnen ascenderen? We zijn allemaal misleid door de gevallen wezens.

De verklaring is dat je moet erkennen dat de slangachtige geest, het gevallen bewustzijn, het dualiteitsbewustzijn, niet iets is dat van buitenaf komt. Het is een element van je eigen geest. Je kunt er weliswaar door een externe bron aan blootgesteld worden, maar je moet er nog steeds in je eigen geest mee omgaan omdat je moet experimenteren met het bewustzijn dat zegt: “Ik kan bepalen wat echt en onecht is in plaats van het te ontdekken. In plaats van mijn proces voort te zetten om te ontdekken hoe de schepping van de Schepper werkt, kan ik in een bewustzijnsstaat komen waarin ik kan experimenteren met bepalen van hoe ik denk dat de wereld zou moeten werken.”

Is het verkeerd om te vallen?
Dit is gewoon een onderdeel van groei. Degenen in de eerste drie sferen deden hetzelfde. Ook zij experimenteerden met de dualiteit, gedeeltelijk omdat de sferen minder compact waren, maar gedeeltelijk ook omdat ze meer de nadruk legden op het verbonden blijven met de Christusgeest. Ze vielen niet. Ze kwamen niet in de dualiteit. Maar in de vierde sfeer kwamen sommige wezens wel in de dualiteit en daarom vielen ze toen de sfeer ascendeerde naar de volgende.

Mijn punt is dat wij allemaal, allen die begonnen zijn als zelfbewuste wezens, moeten experimenteren met een verbonden geest en een gescheiden geest. Nu volgt de volgende evaluatie. Is het verkeerd om zo diep de gescheidenheid in te duiken dat je erin gevangen raakt? Is het verkeerd? Was het verkeerd dat de gevallen wezens in de vierde sfeer vielen? Hebben zij iets verkeerds gedaan?

Ze experimenteerden alleen maar met wat je kunt doen met vrije wil en je gedachten, de conceptuele geest. Ze experimenteerden gewoon. Het was niet verkeerd om in de dualiteit te vallen. Het was niet verkeerd om in de vierde sfeer, de vijfde, de zesde, te vallen. De Christusgeest bevat de concepten goed en kwaad, juist en onjuist niet. Die kunnen alleen in de dualiteit bestaan. Waarom was het niet verkeerd om in de dualiteit te vallen? Omdat je in de dualiteit valt door keuzes te maken en je kunt nooit een keuze maken die je vermogen om een andere keuze te maken opschort. Hoelang je ook al in de dualiteit verkeert, je kunt op elk moment ontwaken en besluiten dat je aan het proces wilt beginnen om de dualiteit achter te laten door één gescheiden zelf per keer op te lossen of op te ruimen.

Daar is niets mis mee, maar de gevallen wezens hebben geredeneerd dat het verkeerd is. Ze hebben echter niet erkend dat zijzelf de keuze hebben gemaakt. Ze hebben geprojecteerd dat God en de geascendeerde meesters hen tot de val hebben gedwongen. Zolang ze dus niet willen toegeven dat ze zich in hun huidige toestand bevinden vanwege keuzes die ze zelf hebben gemaakt en dat ze er alleen uit kunnen komen door zelf keuzes te maken, moeten ze blijven projecteren dat ze geen fouten hebben gemaakt. En ze willen iedereen op aarde ertoe brengen om hun overtuiging te bevestigen door hen te laten geloven in een ideologie of religie die zij bepalen. Om mensen ertoe te kunnen brengen om hun wereldbeeld te accepteren en te voorkomen dat mensen die betwisten of ervan afwijken, gebruiken ze de slangachtige denkwijze om twijfel te zaaien.

Geloven in illusies is níét verkeerd
Jij bent hier. Stel dat je bent opgegroeid in een christelijk gezin en geloofde dat je een zondaar bent. Je vindt dan de leringen van de geascendeerde meesters die we in deze dispensatie geven en je realiseert je dat dit volkomen onjuist was. Het was gewoon een leugen waarmee je bent opgevoed. Maar je hebt die daadwerkelijk geloofd. Betekent dit dat je fout zat omdat je die geloofde? Begrijp je wat ik bedoel? Wanneer je gevangenzit – en er nu niet meer in gevangenzit, maar veel katholieken en christenen zitten er nog wel in gevangen – waarom heroverwegen ze het dan niet? Waarom zeggen ze, als ze deze leringen zien, “O, dit komt van de duivel”? Omdat ze bang zijn om toe te geven dat ze zich vergist kunnen hebben. Jij staat er misschien wel voor open om je te realiseren dat je bent opgevoed met verkeerde overtuigingen, maar geef je echt toe dat je niet verkeerd bent omdat je die overtuigingen had?

Heb je de leringen die we al zoveel jaren geven, wel echt begrepen, namelijk dat de kern van je wezen de Bewuste Jij is en dat de Bewuste Jij niet beïnvloed kan worden door wat je op aarde is overkomen? Hij is altijd zuiver of neutraal bewustzijn geweest en zal dat altijd blijven totdat hij zich herenigt met de IK BEN Aanwezigheid. Hij lijkt op water. Je kunt met een hamer op water slaan en een grote plons veroorzaken, maar daarna bedaart het water weer en is het weer vlak. Dat is de Bewuste Jij. Hij kan een plons veroorzaken als je op aarde aan iets wordt blootgesteld, maar zodra jij je afstemt op wie je bent, blijft alles onaangetast. Wat betekent dat? Dit betekent dat de Bewuste Jij nooit fout kan zijn. Wat je ook wel of niet op aarde hebt gedaan, je bent niet verkeerd. Sterker nog, wat je hebt gedaan was ook niet verkeerd. Het was een experiment dat op een bepaalde manier is uitgepakt. Je projecteert de inhoud van je identiteit, je mentale en emotionele lichaam, op het Ma-terlicht. Dat is wat een experiment is.

Als je niet tevreden bent met wat je terugkrijgt uit de kosmische spiegel, dan is er maar één manier om dat te veranderen. Veranderen wat jij projecteert. Maar om te veranderen wat je projecteert, moet je bereid zijn naar jezelf te kijken en te zeggen: “O, ik projecteerde iets door een waarnemingsfilter dat berustte op een illusie.” Je moet bereid zijn om je te richten op de Christusgeest, zodat je de illusie kunt overwinnen, het zelf kunt laten sterven en vrij kunt zijn, terug kunt keren naar je neutrale, bewuste zelf. Maar hoe kun je dit doen? Allereerst moet je in gedachten de mogelijkheid willen overwegen dat je in een illusie hebt geloofd, maar vervolgens moet je bereid zijn om de slangachtige leugen te ontkrachten dat jij daardoor niet goed bent. Want wat doet die slangachtige leugen? Dit betekent dat je denkt, omdat de slangachtige leugen op jou projecteert, dat dit de Christusgeest is die de maatstaf bepaalt voor wat juist en onjuist is. Als jij naar de Christusgeest reikt en de Christus vraagt om je illusie te ontmaskeren, dan zal de Christus zien dat jij verkeerd was. Het is beter om je voor de Christusgeest te blijven verbergen zodat je niet door de Christusgeest hoeft te worden veroordeeld. Begrijp je wat de slangachtige geest wil? Hij wil je beletten om te reiken naar het enige dat je uit de dualiteit kan bevrijden: de Christusgeest.

Projecties van twijfel op je geest
Hoe vaak hebben we al gezegd dat er geen norm is in Christusgeest? Heb je dit echt goed begrepen? Heb je echt toegegeven dat als je twijfel hebt, als je het misschien niet gelooft, als je argumenten probeert te vinden, dit komt door gescheiden zelven. Het komt niet voort uit de Christusgeest. Als je de Christusgeest hebt ervaren, als je de waarheid hebt gevoeld, dan bestaat er geen veroordeling in de Christusgeest. Er is alleen onvoorwaardelijke liefde en acceptatie. Als je die niet hebt ervaren, dan heeft de slangachtige geest een ingang tot je bewustzijn.

Waarom heb je hem niet ervaren? Omdat je het niet hebt aangedurfd om je open te stellen voor die ervaring omdat je nog steeds de twijfel bezit die is gezaaid door de slang, de slangachtige geest, de slangachtige logica, die argumenten zal vinden tegen wat ik nu zeg, die zal proberen er fouten in te vinden, die zal proberen te zeggen dat dit niet zo kan zijn vanwege zus en zo. Als je het gevoel hebt dat er argumenten in je hoofd zitten, projecties op je geest, dan is dit de slangachtige geest, misschien wel een aantal gevallen wezens in de slangachtige geest die jou beschouwen als hun persoonlijke project om jou te beletten de Christuseenheid te bereiken. Maar desalniettemin kunnen ze je alleen beïnvloeden omdat je onderbewuste zelven hebt die hierin geloven, die gebaseerd zijn op deze illusie.

Gescheidenheid loslaten en eenheid omarmen
Zie je nu waarom we het over een catch 22 hebben? De enige manier om uit je huidige gemoedstoestand te komen is reiken naar de Christusgeest. Maar de slangachtige geest doet er met zijn subtiele logica alles aan om je ervan te weerhouden je te richten op de Christusgeest en denkt wanhopig dat er een andere manier is om gered te worden, om naar de hemel te gaan, maar er is geen andere manier. Er is maar één manier om weer één te worden en dat is de Ene Geest, de onverdeelde, ondeelbare Geest. Hoe zou je anders terug kunnen keren naar eenheid? Je hoeft alleen maar de illusie dat je gescheiden bent los te laten. Eenheid is de oorspronkelijke realiteit, de diepere realiteit, de enige realiteit. Gescheidenheid is een illusie. Je hoeft in je gescheiden geest niets te doen, met je gescheiden geest, om terug te keren naar eenheid. Je hoeft alleen maar los te laten dat je gescheiden bent en eenheid te accepteren. Maar de slangachtige denkwijze, de slangachtige logica, zal van alles bedenken – en dat kan hij heel goed – om je ervan te weerhouden om dit simpele feit te erkennen.

De Christusgeest houdt jou niet uit de hemel, het koninkrijk van God, houdt. De dualistische, slangachtige, gescheiden geest weerhoudt je ervan om te accepteren dat je het waard bent om in de hemel te zijn. Je bent geschapen als iemand die de moeite waard is. Je bent niet als zondaar geschapen. Je bent geschapen als medeschepper, als een verlengstuk van Gods wezen. Hoe zou een verlengstuk van Gods wezen niet de moeite waard kunnen zijn om in Gods koninkrijk te zijn? Jij moet er echter voor kiezen om in het koninkrijk te zijn en om de bewuste keuze te kunnen maken dat je wilt ascenderen, moet je experimenteren met wat het betekent om buiten het koninkrijk te zijn. Je moet gaan begrijpen dat je hier juist mee geëxperimenteerd hebt. Je hebt er lang mee geëxperimenteerd. Je hebt er genoeg van en daarom hoef je niets meer te doen om je te kwalificeren. Je moet stoppen met handelen vanuit je gescheiden geest en gewoon accepteren dat je gekwalificeerd bent door wie je bent. Zie je dat veel spirituele mensen, veel religieuze mensen gevangenzitten? Ze voelen dat ze lijden, ze voelen dat ze buiten het koninkrijk zijn, ze voelen zich gescheiden, maar ze zijn gescheiden vanwege de dualiteit. In werkelijkheid zijn ze niet gescheiden, ze hebben alleen een illusie. Ze denken dat ze met hun dualistische denkwijze de weg terug naar eenheid moeten vinden. Je probeert een probleem dat door het dualiteitsbewustzijn is veroorzaakt te overwinnen door een trap naar de hemel te gebruiken die datzelfde dualiteitsbewustzijn heeft bepaald. Dat is onmogelijk. Niemand heeft het ooit gedaan en niemand zal het ooit doen.

De kracht van loslaten
Dit was het algemene perspectief op de slangen. Maar er zijn natuurlijk nog veel meer andere aspecten van het slangachtige bewustzijn die je gevangen kunnen houden in diverse overtuigingen die je uiteindelijke acceptatie kunnen belemmeren. Je zou kunnen zeggen: “Als ik al veel levens in de dualiteit heb geleefd en al veel levens op aarde heb gehad en aan deze trauma’s ben blootgesteld, en allemaal onderbewuste zelven heb gevormd, zou ik dan nu zomaar kunnen accepteren dat ik in het koninkrijk ben?” Nee, want je moet die zelven opruimen. Daarom moet je andere aspecten van de slangachtige logica en de slangachtige denkwijze begrijpen, waarover we in volgende leringen natuurlijk nog uitgebreider zullen spreken. Maar ik wilde jullie eerst dit algemene beeld geven omdat dit alles in perspectief plaatst.

De magie van de leer die we geven over de onderbewuste zelven is dat je niets hoeft te doen wat het zelf heeft bepaald om het zelf te overwinnen. Je hoeft alleen maar de illusie te zien en los te laten wat het zelf vond dat je moest doen. Zodra je dit begrijpt, is het pure magie. De slangen hebben hier geen verdediging tegen. Ze kunnen je niet meer misleiden als je eenmaal de kracht van loslaten, van overgave, begrijpt. Maar ze zullen natuurlijk alles doen wat ze kunnen om te voorkomen dat je zover komt en dat zal onze volgende taak zijn: een deel hiervan blootleggen. We kunnen niet alles blootleggen, want de leugens die ze hebben verzonnen, zijn bijna onbeperkt omdat de ene leugen tot de volgende leidt en die verspreidt zich tot nog meer leugens. Bijna net als een druppel water die op een hard oppervlak valt en in meerdere kleinere druppels uiteenspat. De leugens blijven zich maar vermenigvuldigen. Maar als je eenmaal de dynamiek een beetje begrijpt van hoe het dualiteitsbewustzijn en het slangenbewustzijn werken, dan kun je beginnen te ontrafelen hoe jij persoonlijk door deze leugens bent beïnvloed. Het zal natuurlijk voor ieder van jullie anders zijn.

We kijken ernaar uit om jullie hierover meer leringen te geven, maar op dit moment bedank ik jullie voor jullie aandacht en de bereidheid om naar dit tamelijk lange betoog te luisteren. Maar als jullie het bestuderen en in de toekomst in de praktijk brengen, zullen jullie merken dat het je zal helpen om het moment te bereiken waarop je gewoon kunt accepteren dat je inherent de moeite waard bent om in het koninkrijk van je Vader te zijn.