Geascendeerde Meester Sanat Kumara, 24 mei 2026 – Kazachstan

Ik ben Geascendeerde Meester Sanat Kumara en ik kom jullie wat opmerkingen en overwegingen geven die berusten op mijn ervaring dat ik onderdeel was van de honderdvierenveertigduizend die van Venus zijn gekomen om op aarde te incarneren om een bepaald evenwicht voor de aarde te bewaren. Dit is in principe natuurlijk niet anders dan alle andere avatars die van andere planeten zijn gekomen. In sommige gevallen kwamen avatars in groepen. In andere gevallen kwamen ze alleen, maar de bewoners van Venus waren natuurlijk de grootste groep die ooit van een andere planeet naar de aarde toe is gekomen. Wat ik ga zeggen, is niet specifiek gericht op de honderdvierenveertigduizend van Venus die nog niet zijn geascendeerd. Het is eigenlijk van toepassing op alle avatars en is natuurlijk ook enigszins relevant voor de oorspronkelijke bewoners.

Fasen van het medescheppende proces
We hebben jullie proberen te laten zien, en wat Maitreya jullie in het bijzonder heeft helpen begrijpen, is dat in de oorspronkelijke situatie van een niet-geascendeerde sfeer medescheppers vrij experimenteren met hun medescheppende vermogens. Dit heeft in zekere zin aanleiding gegeven tot de mythe van een verloren paradijs die je in verschillende varianten op aarde aantreft omdat ze gewoon onschuldig aan het experimenteren waren zonder het dualiteitsbewustzijn te gebruiken.

Het fundamentele verschil dat optreedt wanneer je het dualiteitsbewustzijn ingaat, is dat je iets begint te evalueren op basis van een dualistische schaal met twee tegengestelde polariteiten. We kunnen stellen dat je, wanneer je een onschuldige medeschepper bent die niet experimenteert met de dualiteit, een mentaal beeld vormt met je conceptuele geest. Je projecteert dat op de buitenwereld. Je observeert neutraal wat er terugkomt. En je evalueert vervolgens: “Hoe kan ik het beeld dat ik projecteer, verfijnen?” Naarmate je meer ervaring opdoet, begin je te beseffen dat wat je projecteert eigenlijk datgene is wat er zich in je identiteits-, mentale en emotionele geest afspeelt. In plaats van alleen te kijken naar wat er terugkomt, begin je ook naar jezelf te kijken. Je projecteert een beeld. Je bent je er eigenlijk niet van bewust waarom je dat beeld op die manier hebt gevormd. Je projecteert dat op de buitenwereld. Je evalueert wat er terugkomt en je evalueert: “Wil ik veranderen wat er terugkomt?” Je weet immers al dat je dan moet veranderen wat je uitzendt. Maar als je volwassener wordt, begin jij je af te vragen: “Waarom heb ik dat beeld precies zo geformuleerd? Welke psychologische factor heeft ervoor gezorgd dat ik het beeld juist zo formuleerde?”

Om dit te illustreren kun je de drie hogere aspecten van je geest vergelijken met een caleidoscoop. Je weet dat een caleidoscoop een buis is met glazen wanden en vakken, en dat daarin glazen kralen zitten. Wanneer je de buis draait, draai je de indeling mee, waardoor het patroon van de glazen kralen verandert. In het begin besef je dat je door je interactie met jouw omgeving bepaalde overtuigingen, beelden en ervaringen hebt gevormd die de glazen kralen in de caleidoscoop van je geest vormen. Wanneer je een beeld vormt, lijkt het of je de buis draait en de glazen kralen een patroon vormen. In het begin ben jij je daar niet van bewust. Je vormt het patroon niet met opzet. Je laat het als het ware in je gedachten ontstaan – als reactie op je omgeving. Maar naarmate je volwassen wordt, word jij bewuster en begin je naar jezelf te kijken en je af te vragen: “Waarom heeft de caleidoscoop juist dat patroon gevormd? Zijn er bepaalde glazen kralen in de caleidoscoop die ik wil verwijderen? Zijn er andere die ik wil toevoegen?”

Met andere woorden, je begint naar jezelf te kijken en meer verantwoordelijkheid te nemen voor het medescheppende proces. Dit is onderdeel van de volwassenwording richting het punt waarop de volgende fase in je medescheppende inspanningen bestaat uit experimenteren met de dualiteit en medescheppen door het dualiteitsbewustzijn. En zoals we hebben gezegd, geeft dit je diverse ervaringen – of kan je diverse ervaringen geven – die je buiten de dualiteit niet kunt krijgen.

De dualiteit ingaan
Wat de dualiteit zo bijzonder maakt, is dat je natuurlijk waardeoordelen kunt vormen. En een daarvan is goed en kwaad, iets wat je helemaal niet hebt voor je met de dualiteit experimenteert. Je kunt evalueren wat er terugkomt. Je kunt naar de caleidoscoop van je geest bekijken, maar het komt nooit in je op dat er iets mis zou kunnen zijn met wat je uitzendt, met wat er terugkomt, of met jou. Het komt gewoon niet bij je op omdat het geen natuurlijke situatie is. Die is niet door God geschapen. Die is niet geschapen door de geascendeerde meesters.

God, de Schepper, oordeelt niet op deze manier; wij, de geascendeerde meesters, oordelen al helemaal niet op die manier. Dit is uitsluitend, uitsluitend, een product van de dualiteit, en het is een totale illusie, maar die vormt natuurlijk wel een onderdeel van de dualiteit en een onderdeel van leren wat je kunt doen als medeschepper, hoe jij je vrije wil kunt gebruiken als verbonden wezen, als gescheiden wezen.

In het begin experimenteer je op een onschuldige manier met de dualiteit. Je vormt in eerste instantie een beeld in je gedachten dat is gebaseerd op de dualiteit, projecteert dat beeld op de buitenwereld en ervaart wat er terugkomt. Maar onherroepelijk – laat ik dit even toelichten – vorm je een beeld dat is gebaseerd op de dualiteit, dat beeld komt terug, en een van de dingen die je bijvoorbeeld kunt ervaren, is dat jij speciaal wordt. Je bent beter dan anderen. Je bent beter in staat bepaalde taken uit te voeren dan andere mensen. In het begin lijkt de dualiteit alleen maar voordelen te bieden omdat het je speciaal kan maken ten opzichte van anderen En dat is een nieuw gevoel dat je nog niet eerder hebt ervaren. Het is interessant om dat te onderzoeken.

De schrik als je ongelijk hebt
Maar als je blijft experimenteren met de dualiteit, stuit je onherroepelijk op het waardeoordeel: goed en kwaad. En dat is altijd schrikken. Nu hebben we het niet over een natuurlijke planeet. We hebben het zelfs over onnatuurlijke planeten. Het is altijd schrikken, want het eerste wat je dan te binnen schiet, is: “Wat als iets naar mij terugkomt, wat verkeerd is? Er is iets mis mee.” Maar je weet dat wat naar jou terugkeert een reflectie is van wat jij uitzendt. Je weet dit omdat dit tot nu toe jouw ervaring is geweest. En je zit nog niet gevangen in de dualiteit. Je weet dat als wat er terugkomt, verkeerd is, dat betekent dat wat jij uitzendt, verkeerd is. Maar wie heeft dat uitgezonden? Jij natuurlijk. Betekent dat dan dat er iets mis is met jou, met wat er in jouw hoofd omgaat? En je hebt het momentum om naar jezelf te kijken en te veranderen wat je uitzendt. Maar nu word je tot je grote schrik geconfronteerd met de mogelijkheid dat er iets mis is met jou. Dit is een schok voor alle medescheppers. En natuurlijk is een van de redenen waarom je een initiator nodig hebt, zoals Maitreya vanuit een ander perspectief heeft uitgelegd, dat de initiator deze schok al heeft meegemaakt, al met dualiteit heeft geëxperimenteerd en is geascendeerd.

Je verbergen voor de leraar
De initiator kan je helpen om deze schok te verwerken. Maar je kunt alleen door de goeroe geholpen worden als je contact met een goeroe wilt maken; met een goeroe in gesprek te gaan. Alle medescheppers komen onherroepelijk op een punt waarop ze geschokt zijn door de mogelijkheid dat ze iets verkeerd hebben gedaan, of dat zij in feite niet goed zijn. En dan is de cruciale vraag of je terug wilt gaan naar de goeroe en zegt: “Ben ik echt niet goed? Betekent dit echt dat ik verkeerd ben, dat er iets mis is met mij?” Of zeg je: “O, er is iets mis met mij, ik wil niet dat de goeroe dit ziet, dus ik ga me voor de goeroe verbergen.” Sommigen, in feite de meeste medescheppers gaan terug naar de goeroe en ontvangen hulp om dit te overwinnen, maar uiteraard doen sommigen dat ook niet. En op aarde kwam er een moment waarop de meesten dat niet deden.

Natuurlijk moet de goeroe je vrije wil respecteren. Maar wat is de dynamiek? Er is dus een medeschepper die met de dualiteit heeft geëxperimenteerd en heeft besloten: “Er moet iets mis zijn met mij; ik wil niet dat de goeroe dit ziet, dus ik trek me terug van de goeroe.”

Je ego vormen
Het idee dat er iets met jou mis zou kunnen zijn, is werkelijk ondraaglijk. Het is ondraaglijk om te denken dat er iets met jou mis zou kunnen zijn gewoon omdat je bestaat, omdat je bent wie je bent. Je moet dat verbergen. En hoe doe je dat? Door een ego te vormen als gescheiden zelf. Maar wat is het kenmerk van het ego? Hoe verbergt hij het gevoel dat er iets mis met jou zou kunnen zijn? Door te proberen een zelfbeeld te vormen waardoor jij heel speciaal bent vanwege iets op de wereld. Je bent speciaal in vergelijking met anderen. Je bent speciaal in vergelijking met een bepaalde standaard, als je aan de externe criteria voldoet, bijvoorbeeld als jij je aan alle regels en doctrines van een religie houdt, dan kan er niets mis zijn met jou omdat je zo goed bent op deze wereld. Eigenlijk een vrij simpele psychologische reactie. Het probleem is dat je dit niet kunt zien wanneer je in de dualiteit bent. Je kunt niet zien dat jij dat zelf hebt gemaakt omdat jij als Bewuste Jij je identificeert met het zelf.

Een god van het gescheiden zelf maken
De vraag is dan: hoe ver ga je dit gescheiden zelf uitbreiden en verfijnen? Hoe geavanceerd wil je hem maken? En dit is een interessante wending. Op de meeste natuurlijke planeten bestaat het concept God. Dat verschilt sterk per planeet, maar de meeste planeten kennen het concept van een figuur dat op God lijkt, misschien wel meer dan één zoals je op aarde ziet. Maar er is een figuur dat op God lijkt. Voordat je in de dualiteit terechtkomt, heb je een neutrale kijk op God, maar nadat je in de dualiteit bent gekomen en het waardeoordeel van goed en kwaad overneemt, projecteer je dit op God, hoe je God ook opvat. En dan zeg je: “God is perfect. God kan nooit ongelijk hebben.” Dit betekent dat je gescheiden zelf, je ego, wordt gevormd en de taak heeft om de angst te verbergen dat er iets mis met jou zou kunnen zijn. En hij probeert die taak uit te voeren door een zeer geavanceerd gescheiden zelf te vormen dat in de eerste plaats beter is dan andere mensen in jouw omgeving en vervolgens voldoet aan de allerhoogste standaarden. Maar wat is de allerhoogste uitkomst als je dit gescheiden zelf zo bijzonder maakt? Wat als het gescheiden zelf net als God zou worden, iemand die nooit een fout kan maken?

Je ziet dat dit verband houdt met wat we jullie hebben verteld over de bedoeling van de schepping. We hebben gezegd dat onze wereld van vorm is ontworpen als een opleidingsinstituut voor andere Scheppers. Dat betekent dat we de potentie hebben om God te worden. Maar we doen dit door ons zelfgevoel te vergroten totdat we contact maken met de hiërarchie van geascendeerde wezens die helemaal tot aan de Schepper reikt. We blijven ons zelfgevoel transcenderen naar steeds hogere niveaus totdat we het Scheppersbewustzijn bereiken. We bereiken dit echter door steeds hogere niveaus van eenheid. Maar wanneer je de dualiteit ingaat, treedt er een vervorming op van dit proces omdat het gescheiden zelf ernaar streeft om de God te worden die het verschil weet tussen goed en kwaad. Hij probeert dit echter te bereiken door gescheidenheid in plaats van eenheid. In plaats van je over te geven aan eenheid, je over te geven aan een steeds hoger zelfgevoel, probeer je met geweld, met de dingen van deze wereld, die goddelijke status op te bouwen. In feite probeer je in plaats van een God te worden het beeld te scheppen dat je God bent. Je denkt namelijk dat je conceptuele geest elk beeld kan vormen dat op de kosmische spiegel wordt geprojecteerd en dat de spiegel het vervolgens zal reflecteren. Waarom zou je conceptuele geest dan niet in staat zijn een beeld van God te scheppen dat vervolgens een leugen wordt, die dan weer een God wordt?

Nu richten we ons specifiek op de vierde sfeer, waar bepaalde wezens dit proces hadden doorlopen en zichzelf een heel erg hoog gevoel van eigendunk en een zeer hoog gevoel van bijzonder zijn hadden aangemeten. En nogmaals, de Wet van Vrije Wil vereist dat ze dit gedurende de hele, zeer lange periode van de vierde sfeer mogen doen, maar toen de meeste wezens in die sfeer klaar waren om te ascenderen moesten ze één kans krijgen om van richting te veranderen en terug te keren op het pad van eenheid. En de geascendeerde meesters moesten dit vervolgens doen. Begrijp je? Eerst was er de keuze om zich voor de goeroe te verbergen. Vervolgens ga je door een lang proces waarin je een verfijnd, gescheiden zelf opbouwt, maar wanneer je sfeer klaar is om te ascenderen moet je de kans krijgen om de zoektocht op te geven om van het gescheiden zelf een God te maken.

En de geascendeerde meesters doen dit. Zoals we al hebben gezegd, besloten sommige wezens terug te keren naar de goeroe en het pad van eenheid. Maar anderen deden dat niet en daardoor vielen ze naar de volgende sfeer.

Avatars die naar de aarde komen
Nu wil ik me specifiek op de aarde focussen, waar je avatars hebt die van natuurlijke planeten komen. Je komt naar de aarde en hebt geëxperimenteerd met de dualiteit op natuurlijke planeten. Je bent een ervaren medeschepper. Je hebt ervaring met de dualiteit. Je hebt wel een idee van wat de dualiteit is, maar je bent nog geen gevallen wezens tegengekomen. Wanneer je naar de aarde kijkt, ben jij je er in ieder geval wel van bewust dat de reden waarom de mensen op aarde lijden, is dat ze vastzitten in een dualistisch bewustzijn.

Je hebt enig idee van wat dualiteit is en je hebt het gevoel dat je met de dualiteit hebt geëxperimenteerd. Je hebt jezelf eruit bevrijd. Omdat je echter geen gevallen wezens bent tegengekomen, denk je dat de mensen op aarde die vastzitten in de dualiteit, willen ontsnappen aan hun lijden, dus willen ontsnappen aan de dualiteit. Als jij erheen gaat en hen uitlegt wat de dualiteit is, dan zullen ze wel naar je luisteren. Waarom zouden ze dat niet doen als ze aan hun lijden kunnen ontsnappen?

En hoewel je spirituele leraren die je proberen voor te bereiden en je hebben verteld dat er gevallen wezens zijn, heb je nog niet echt begrepen wat dat betekent. En dit zeg ik niet om je iets kwalijk te nemen, want het is vrijwel onmogelijk om te begrijpen wat een gevallen wezen met je zal doen totdat je het zelf ervaart. Maar waar het mij om gaat is: je denkt dat je, omdat je met dualiteit hebt geëxperimenteerd, naar een planeet kunt komen die door de dualiteit wordt gedomineerd en kunt voorkomen dat je erin verdwaalt.

Nu wil ik meer ingaan op wat Maitreya heeft uitgelegd. Begrijp goed dat er niets mis is met jou en wat je hebt gedaan. Er is absoluut niets mis met jouw beslissing om naar de aarde te komen. Het was een heel goede, legitieme beslissing, niet alleen voor je eigen groei, maar ook de groei van de hele planeet en de mogelijkheid om de onnatuurlijke planeet aarde weer terug te brengen in een natuurlijke staat.

Het was geen vergissing. De geascendeerde meesters oordelen niet dat je een fout hebt gemaakt door naar de aarde te komen of dat je niet geslaagd bent voor de initiaties op een natuurlijke planeet en dat je daarom naar de aarde moest komen. De geascendeerde meesters oordelen niet zo.

Gevallen wezens voelen zich bedreigd door avatars
Maar kijk nu eens wat er gebeurt. Je daalt af naar de aarde. Je moet afdalen naar het achtenveertigste niveau om te kunnen incarneren. Je vergeet daarom je verworvenheden en de ervaringen met de dualiteit die je had voordat je hier naartoe kwam. Je vergeet dit tijdens het proces van incarnatie. De Bewuste Jij is in wezen een nieuwe medeschepper op het achtenveertigste niveau hier op aarde die veel dichter is dan een natuurlijke planeet. Jouw IK BEN Aanwezigheid heeft wel de ervaring in je causale lichaam van een natuurlijke planeet, maar de Bewuste Jij heeft daar geen toegang toe op het achtenveertigste niveau. Je komt hier en hoewel je afdaalt naar het achtenveertigste niveau, heb je wel meer spiritueel licht en meer bewustzijn dan de meeste oorspronkelijke aardbewoners.

Het is alsof jij je voorstelt dat de aarde in de schemering ligt, bijna donker is, en dat de meeste aardbewoners een grijs lichaam hebben. Maar jij komt binnen met een helder licht, waardoor je meteen opvalt bij de gevallen wezens. En wat gebeurt er als de gevallen wezens een avatar tegenkomen? De gevallen wezens vinden zichzelf heel bijzonder, erg bijzonder vergeleken met de aardbewoners die ze proberen te onderwerpen en in hun macht te krijgen. Ze voelen zich heel bijzonder omdat ze dingen verworven hebben op deze wereld, ze kunnen dit, ze kunnen dat. Ze hebben veel macht, ze hebben veel vaardigheden, veel mogelijkheden om dingen te doen op de wereld. Maar dan kom jij als avatar en jij hebt spiritueel licht. Voordat ze jou zagen, realiseerden ze zich niet dat zij geen licht hebben omdat niemand op aarde dat heeft. Maar nu sta jij daar en valt op met jouw licht, en ineens zien de gevallen wezens dat er bij hen iets ontbreekt, dat zij iets tekortkomen. Omdat ze heel erg vastzitten in de dualiteit, omdat ze zichzelf bijna hebben wijsgemaakt dat ze god op aarde waren, voelen ze zich hierdoor extreem bedreigd.

Beschuldigd en aangevallen worden door gevallen wezens
Ze gebruiken hun geleerdheid, hun ervaring met het dualistische bewustzijn, tegen jou. Ze willen je vernietigen, ze willen je ten val brengen. Je hebt weliswaar wel wat ervaring met de dualiteit op een natuurlijke planeet, maar de gevallen wezens hebben veel meer ervaring met de dualiteit dan jij omdat ze gevallen zijn en dat geeft hen een diepere ervaring van wat de dualiteit kan doen dan je hebt wanneer je niet gevallen bent. Daarom slagen ze erin je op een of andere manier te raken die je nu in wezen dezelfde schok geeft als de eerste keer dat je met de dualiteit experimenteerde, namelijk: “Zou er iets mis met mij zijn, zou ik niet goed zijn?” Maar toen was het gewoon een gedachte die in je opkwam toen je de dualiteit onderzocht. Je dacht gewoon: “O ja, zou er iets mis met mij zijn?” Maar nu word je geconfronteerd met een extreem agressieve, extreem intense directe beschuldiging en aanval, dat er iets mis met jou is, met wat jij op aarde doet, zelfs dat je er verkeerd aan doet om op aarde te zijn.

Dit veroorzaakt het geboortetrauma. Om hiermee om te kunnen gaan vorm je het oerzelf dat is ontworpen om de schok te onderdrukken dat er iets mis met jou zou kunnen zijn. Je kunt ermee leven omdat je niet kunt leven met de gedachte dat er iets mis met jou is.

Het zesennegentigste niveau
Deze lange uitleg leidt naar de initiatie op het zesennegentigste niveau omdat het oerzelf dat je maakt om het geboortetrauma te verwerken in feite het zelf is dat je met je meedraagt, zelfs wanneer je van het achtenveertigste naar het zesennegentigste niveau stijgt. Dit noemen we het op zichzelf gerichte zelf. Je bent misschien een tijdlang beneden het achtenveertigste niveau gebleven en hebt dat zelf verfijnd, geavanceerder gemaakt, maar dan ontdek je een pad en begin je omhoog te gaan, maar je ziet het pad door de filter van dat zelf. En het zelf, let wel, is altijd op zoek naar een beloning op de wereld, namelijk dat hij onfeilbaar wordt, zodat hij wel goed is. En die zienswijze neem je mee naar het zesennegentigste niveau. Dan geef je dit zelf op, het valt weg, het verdwijnt. In zekere zin ben je dan terug in de staat waarin je verkeerde toen je als avatar afdaalde. Natuurlijk heb je al je ervaringen, maar het zelf dat je heb gemaakt als reactie op de aarde is verdwenen.

“Heb ik er verkeerd aan gedaan door naar de aarde te komen?”
Maar dan moet je omgaan met zelven die zijn ontstaan als gevolg van het geboortetrauma, maar van wie jij je niet bewust was. Dit zijn de zelven die gebaseerd zijn op de volgende evaluatie: “Als ik werd aangevallen door de gevallen wezens en ervan beschuldigd werd dat er iets mis met mij is op aarde, met andere woorden, is het dan verkeerd dat ik op aarde ben, en als het zo is, dat het verkeerd is dat ik op aarde ben, betekent dat dan dat het verkeerd was dat ik naar aarde ben gekomen?” Eerst kwam de schrik dat het fout is wat je hier doet of dat je hier bent, maar daarna denk je: “Betekent dit dat mijn beslissing om hier te komen fout was? Betekent dit dat er iets mis was met de manier waarop ik naar de aarde keek, hoe ik naar mijn komst naar de aarde keek, hoe ik naar vrije wil keek en dergelijke?” Je kunt zeggen dat we hebben gezegd dat je het enigma van vrije wil op een natuurlijke planeet niet hebt opgelost, maar nu oordeel je: was dat dan fout? “Betekent dat dan dat ik ongelijk had, dat ik tekortschoot, dat ik niet goed genoeg was?”

Mijn hele lange verhandeling is erop gericht om je, vanuit het perspectief van de geascendeerde meesters, te vertellen dat er niets mis was met je beslissing om naar de aarde te komen. Er was niets mis met die beslissing, er was niets mis met je komst naar de aarde en je hebt niets verkeerd gedaan door hier te zijn, want dit alles maakt deel uit van de ontvouwing van deze niet-geascendeerde sfeer. En je bewijst het leven een dienst door dit te doen.

“Kan ik hoger komen?”
De reden dat ik dit aanhaal, is dat, zoals we hebben gezegd, de initiatie op het zesennegentigste niveau een zeer zwart-wit binaire initiatie is: je verliest het op zichzelf gerichte zelf of je verliest hem niet. We hebben echter ook gezegd dat het bereiken van het zesennegentigste niveau niet betekent dat je er al bent. Je hebt nog steeds te maken met zelven en sommige zelven zijn precies wat ik hier heb beschreven. De hele evaluatie: “Had ik ongelijk toen ik naar de aarde kwam?” En de verschuiving die ik je hoop te laten maken, is: nee, er was niets mis met jou of met de manier waarop je naar de aarde keek, het was niet verkeerd.

Er is echter altijd een hoger inzicht, een hoger zelfgevoel, mogelijk. Je kunt je altijd iets hogers realiseren in een niet-geascendeerde sfeer, maar zelfs in het geascendeerde rijk. Ik wil je helpen om een verschuiving te maken, zodat je kunt kijken naar de visie die je had voordat je naar de aarde kwam, je visie op de aarde, je visie op lijden, je visie op vrije wil, je visie op jezelf. Zou je die kunnen verfijnen? Zou je op een hoger niveau kunnen komen? Het gaat er namelijk niet om of het goed of fout was, maar alleen: “Kan ik hoger komen?”

Maar om hoger te komen moet je in de eerste plaats het zelf loslaten dat je het gevoel geeft dat je het mis hebt gehad. Maar ook de specifieke manier waarop je naar de aarde keek, hoe je naar lijden keek, of je bijvoorbeeld, zoals de boodschapper beschreef, dacht dat lijden verkeerd was. Je dacht dat er iets mis moet zijn op aarde als mensen op aarde lijden en dat er dus een probleem is dat moet worden opgelost en dat iemand dat moet doen: “Wie zou dat kunnen zijn? Oh ja, ik meld me aan.”

Het is allemaal slechts een experiment
Nogmaals, er is niets mis mee, het was gewoon een beslissing die je nam. Het was gewoon een beslissing die je nam en die je heeft geholpen om te groeien, die heeft anderen geholpen en heeft de geascendeerde meesters geholpen. Begrijp je wat ik probeer te zeggen? De hele beoordeling van goed en kwaad is een product van de dualiteit. Die bestaat niet in de geest van God, in de geest van geascendeerde meesters. Alles wat je hebt gedaan – opgroeien op een natuurlijke planeet, experimenteren met de dualiteit, uit de dualiteit stappen, naar de aarde komen, op aarde weer in de dualiteit stappen, weer opklimmen naar het zesennegentigste niveau en verder – alles hier is slechts een experiment geweest in medescheppen en zelftranscendentie. Het is allemaal een experiment. Er kan nooit iets mis zijn met experimenteren, want alleen door te experimenteren verhogen we ons zelfgevoel.

In een vorige dispensatie, waarin gesproken werd over de honderdvierenveertigduizend wezens van Venus en Sanat Kumara en Lady Master Venus die naar de aarde kwamen, dachten ze dat dit volmaakte wezens waren, verder geëvolueerd op aarde en dat ze met een specifiek doel kwamen.

Maar in werkelijkheid was dit voor ons slechts een experiment. We wisten niet hoe het zou aflopen. We wisten niet of we de aarde konden helpen. We wisten niet of sommigen vast zouden komen te zitten in de dualiteit of niet. Het was een experiment. Er was geen oordeel over goed of kwaad.

De dualiteit bestaat niet echt; is niet onjuist
Alle waardeoordelen over goed en kwaad kunnen alleen voortkomen uit de dualiteit. Alleen wanneer jij je in de dualiteit bevindt, lijkt de beoordeling van goed en kwaad juist. Alleen in de dualiteit kun je geloven dat God een boze en oordelende God is die beoordeelt of je gelijk hebt of niet, en die je eeuwig in de hel zal straffen voor je fouten. Dat kan alleen in de dualiteit juist lijken. Betekent dit dat ik zeg dat het fout is? Nee, het is gewoon niet echt. Het staat los van de realiteit van de wereld van vorm. Het is gewoon onecht. Het is een rookgordijn, bedoeld om medescheppers een ervaring van de dualiteit te geven totdat ze er genoeg van hebben. Het is niet verkeerd om de dualiteit in te gaan. Het is gewoon een experiment.

Sommigen, sterker nog, velen, zouden dit betwisten. De meeste religieuze mensen op aarde die geloven in een boze en oordelende God zouden het tegenspreken. Sommige studenten van geascendeerde meesters uit vroegere dispensaties zouden het ook betwisten, hoewel ze eigenlijk niet begrijpen wat dualiteit is. Maar ze zouden zich vastklampen aan het beeld: “O, er moet zonde zijn. Er moet iets zondigs zijn. Er moet slecht karma zijn.”

In de Christusgeest bestaat geen goed of fout
Ze zouden zeggen dat het spirituele pad naar het zesennegentigste niveau inhoudt dat je leert het goede te doen en het kwade te vermijden. En dat jij je zo voor Christusschap plaatst, want Christus heeft immers nooit ongelijk en heeft altijd gelijk. Maar de Christus stemt zich af op het geascendeerde rijk en in hem is geen veranderlijkheid, geen schaduw van wending. Er zijn geen nuances van de dualiteit, geen polariteiten, geen tussenliggende tinten. Er is geen zwart, er is geen wit, er is geen grijs. Er is geen goed of kwaad in de Christusgeest omdat die boven de dualiteit staat. Die is ontworpen om je te laten experimenteren met de dualiteit, maar je tegelijkertijd een uitweg te bieden. Je wordt niet goed door de geïncarneerde Christus te zijn. Je wordt niet goed door een dualistische maatstaf.

Het voorbeeld van Jezus vernietigen
Als je me niet gelooft, kijk dan naar het leven van Jezus. Werd er bewezen dat hij gelijk had? Hij trok relatief weinig volgelingen aan. Hij werd gearresteerd, berecht, gemarteld, gekruisigd en stierf als een gewone crimineel. Weet je dat kruisiging destijds als de meest vernederende vorm van executie werd beschouwd? In de ogen van de mensen kon je destijds niet meer vernederd worden dan Jezus omdat hij gekruisigd werd.

Na zijn dood verspreiden veel van zijn volgelingen zich omdat ze een glorieuze afloop hadden verwacht. Sommigen wilden dat hij koning van Israël zou worden en de Romeinen zou verdrijven. Anderen hoopten op zichtbare wonderen. Toen die uitbleven, raakten ze teleurgesteld en vertrokken. Er ontstonden verspreide gemeenschappen die probeerden een band met elkaar en met Christus in stand te houden, maar ze hadden zelfs geen geschreven leer. Op een bepaald moment na Jezus’ dood zou je kunnen zeggen dat hij volledig gefaald had in zijn missie. Die zou nooit impact op aarde hebben. Dan zijn er ook diverse groepen die geleidelijk groeien, maar heel verschillend zijn. Ze hebben heel verschillende opvattingen over Jezus, zijn missie en zijn leer.

En dan komt het jaar 325, waarin de rooms-katholieke kerk wordt gevormd. En wat doen ze? Ze maken een vaste doctrine die een bijna totale vervorming is van de leer van Jezus, waardoor zijn voorbeeld wordt vernietigd en hij de status krijgt van de enige zoon van God. Vanaf dat moment hebben maar weinig mensen de ware boodschap van Christus begrepen. Je zou kunnen zeggen dat Jezus een mislukkeling was. In werkelijkheid was hij dat natuurlijk niet, maar ik probeer het je vanuit een wereldlijk perspectief te laten zien. Als je het dualistisch beoordeelt als goed en kwaad, dan was Jezus niet goed.

Wat betekent het om de Christus te zijn?
En daarom moet je boven het zesennegentigste niveau met een aantal zelven afrekenen, namelijk: “Wat is jouw visie op wat het betekent om Christus te zijn? Wat is jouw visie op wat het betekent om Christusschap uit te drukken?” Als je denkt dat je altijd gelijk zult hebben en dat anderen dat zullen erkennen, zul je teleurgesteld raken. En wij willen absoluut dat je dat voorkomt.

Want als je teleurgesteld raakt, verminder je het medescheppende proces. Je voelt misschien nog wel wat flow, maar je zult terughoudend zijn om je Christusschap te uiten. En daardoor kun jij je hoogste medescheppende potentieel niet bereiken.

Omgaan met afwijzing als de Christus
Mijn belangrijkste taak hier is gewoon deze. Nadat je geslaagd bent voor de initiatie op het zesennegentigste niveau, heb je nog zelven om aan te werken. Zelven die te maken hebben met je komst naar de aarde en zelven die te maken hebben met het uiten van je Christusschap. Hoe los je het raadsel op, zoals geïllustreerd door Jezus? Dan komt Jezus. Hij heeft in vorige levens een hoge mate van Christusschap bereikt. Hij bereidt zich voor op zijn missie. Hij treedt ermee in het openbaar en wordt door de meeste mensen genegeerd of afgewezen. Hoe ga je hiermee om als jij je Christusschap durft te uiten en wordt afgewezen of genegeerd? Hoe ga je daarmee om?

Dat proberen we jullie mee te geven. Het is gewoon dit: de enige manier om te overleven, zelfs als Christuswezen op aarde, is jezelf uiten op een manier is dat jij en je gedachten zich loskoppelen van goed en fout.

Christus heeft geen gelijk omdat Christus nooit gelijk kan hebben. Maar Christus heeft ook geen ongelijk omdat Christus nooit ongelijk kan hebben, omdat de Christusgeest boven goed en fout staat. Wanneer jij je hierop richt, wanneer je de zelven overwint die nog steeds de resultaten die je hebt, willen beoordelen, dan kun je in de flow komen en beseffen dat het enige wat telt, is dat je de flow door je heen laat stromen. Wat mensen ermee doen, heeft niets met de flow te maken. Welke resultaten je ook hebt of niet hebt, dat maakt jou of je uiting van Christusschap niet fout. Zelfs als je resultaten hebt, maakt dat je uiting van Christusschap niet goed volgens een dualistische standaard. De uiting van je Christusschap is een doel op zich en ook een beloning op zich. Dit roept natuurlijk een zeker mysterie op, maar dat zal ik overlaten aan mijn gewaardeerde collega’s.

Ik bedank jullie voor jullie deelname aan dit medescheppende evenement. En laten we ons nogmaals voorstellen dat dit dictaat en jullie deelname eraan impact heeft gehad op het water van het collectieve bewustzijn en zich als kringen in het water verspreidt terwijl we samen de Om uitspreken.

OM

Ik verzegel jullie in de vlam die IK BEN. IK BEN geascendeerde meester Sanat Kumara.