ONDERWERPEN: probeer niet veertig  dagen te vasten zonder enig voedsel – de diepere betekenis van het leven van Jezus – Jezus trok zich terug uit het massabewustzijn – vasten heeft niet beslist met voedsel te maken – vasten met je aandacht – je geest leegmaken – lijden compenseert je zonden niet – richt je op jouw Aanwezigheid in plaats van je lichaam – veertig is niet het exacte getal – vasten kan een spirituele ervaring blokkeren – valse spirituele ervaringen – vasten als egospel – streef naar evenwicht – vasten vanwege informatievervuiling

Vraag: Geliefde Jezus, Wat vind jij van vasten (in de betekenis van totaal niet eten) als manier om je spirituele groei te bevorderen? Het idee om veertig dagen te vasten (terwijl je totaal niets eet) – zoals jij in de woestijn en andere spirituele zoekers, asceten en kluizenaars hebben gedaan – oefent grote aantrekkingskracht op mij uit. Dus de vraag is: Kun je er beter van worden of is het schadelijk voor je? En hoe kun jij je het best van voedsel onthouden zonder jezelf te schaden?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus (26 mei 2011):

Ik raad iedereen zeer aan om niet te proberen je veertig dagen totaal van voedsel te onthouden. Er is geen enkele manier waarop je dit kunt doen zonder je lichaam schade te berokkenen en het heeft spiritueel ook geen enkel nut.

Het is een misverstand dat ik veertig dagen in de woestijn verbleef zonder iets te eten. Je kunt in principe twee benaderingen hebben van elk aspect van mijn leven. Eén daarvan is de letterlijke, waardoor je denkt dat de Bijbel letterlijk het woord van God is, alles wat in de Bijbelboeken gezegd wordt, is precies zo gebeurd als beschreven. Door die benadering zul je nooit de echte betekenis van mijn leringen en mijn voorbeeld begrijpen. De andere benadering is dat je beseft dat zelfs zogenaamd feitelijke gebeurtenissen uit de Bijbel een diepere betekenis hebben – en dan moet je verder kijken dan de letterlijke interpretatie. Wat is de diepere betekenis van dat ik veertig dagen in de woestijn heb doorgebracht?

Je zou dit misschien kunnen zien als een contrast tussen twee omgevingen. De menselijke maatschappij, een omgeving waarin bijna alles door menselijke regels en ideeën wordt bepaald. Dan is er ook nog de ‘woestijn’, een omgeving waarin de dingen niet door de mens worden bepaald, maar dichter bij de natuurlijke staat staan. Dus het symbolisme dat ik mij een poosje terugtrok uit de wereld met door mensen gemaakte regels, overtuigingen en ideeën. Maar dat betekent niet beslist dat je de natuur ingaat. Je kunt dit bijna overal doen, zolang je maar in een rustige ruimte kunt zijn en jij de afleidingen van buiten de rug kunt toekeren. Je kunt dat zelfs midden in een stad doen, hoewel het een beetje moeilijker is omdat het massabewustzijn daar intenser is.

Vasten heeft niet beslist iets te maken met voedsel. Ik ‘vastte’ door mijn geest leeg te maken van de door mensen gemaakte ideeën, waardoor ik een lege ruimte creëerde en mijn geest openstelde voor intuïtieve indrukken uit een hogere bron, namelijk mijn Ik Zal Zijn Aanwezigheid en mijn spirituele leraren.

Begrijp je wat ik bedoel? Wat is de bedoeling van jouw vasten? Als het is dat je een spirituelere bewustzijnsstaat wilt krijgen, dan is het niet nodig om je van voedsel te onthouden. Het is nodig dat jij je onthoudt van bepaalde soorten zwaarder voedsel zoals vlees en niet te veel voedsel eet. Het is echter niet nodig om je van al het voedsel te onthouden en het kan zelfs contraproductief zijn om dat te doen.

Wat heb je voor een spirituelere ervaring nodig? Alles in je leven draait om aandacht. Als je aandacht naar wereldlijke zaken gaat, is het moeilijker om een spirituele ervaring te krijgen. Dus om een hogere ervaring te krijgen moet jij je aandacht niet op wereldlijke zaken, waaronder je fysieke lichaam, richten.

Toch is het gewoon een feit dat je door je van voedsel te onthouden, je aandacht niet aan je lichaam onttrekt. De meeste mensen die vasten door zich van voedsel te onthouden vinden dat zo’n moeilijke ervaring dat ze uiteindelijk steeds meer aandacht aan hun lichaam schenken naarmate ze langer vasten. De echte betekenis van vasten is dat jij je aandacht niet richt op wereldlijke zaken en je concentreert op spirituele dingen. Maar zelfs dit moet je beter begrijpen. Want er zijn veel mensen die denken dat je concentreren op spirituele dingen inhoudt dat je een spirituele lering bestudeert met je verstand en een spirituele techniek uitvoert.

Dit heeft niet beslist geen waarde op een bepaald niveau van het pad, maar wanneer je op de hogere niveaus komt, betekent ‘vasten’ eigenlijk dat jij je hoofd leegmaakt van alles en je afstemt op je IK BEN Aanwezigheid. Vasten betekent dat jij je concentreert op het ervaren van zuiver gewaarzijn, zodat je echt de open deur wordt voor de Aanwezigheid, wat inhoudt dat je geen vooropgestelde meningen hebt die de indrukken van de Aanwezigheid kleuren. Je kunt dit niet op de lagere niveaus van het pad doen, maar op de hogere niveaus is dit je hoofddoel.

Door de eeuwen heen zijn er twee dingen gebeurd. In de eerste plaats werd het christendom gekaapt door de letterlijken die dachten dat alles letterlijk geïnterpreteerd moest worden – volgens hun definitie van een letterlijke interpretatie. In de tweede plaats werd het christendom in de middeleeuwen gekaapt door mensen die zich concentreren op het leven als lijden.

Je ziet dat ik in de meeste kunst uit die tijd hangend aan het kruis wordt afgebeeld en erg lijdt. Dus in plaats van zich te richten op mijn positieve leer – dat ik gekomen ben om alle mensen het leven in al haar volheid te schenken – richtte het christendom zich op die paar uur dat ik aan het kruis hing. En daarna kwam het geloof dat mijn lijden aan het kruis de verlossing van de mensheid had ‘gekocht’ door op een of ander manier de zonden van mensen te compenseren.

Je ziet gemakkelijk dat dit beïnvloed werd door het eeuwenoude geloof dat een dier offeren – door het dood te laten bloeden –  iemands zonden kon betalen. Een geloof dat volledig tegengesteld was aan mijn echte leer, maar die niettemin het beeld van mijn missie ging domineren. Het gevolg was dat men ging geloven dat God – die als goed werd beschouwd – van je eist dat je lijdt voor jij van je zonden bevrijd kunt worden. De waanzin van dat geloof kun je zien door het volgende in overweging te nemen. Je hebt iets gedaan dat ervoor heeft gezorgd dat je lijden bij iemand hebt veroorzaakt. Je erkent dit en nu onderga je vrijwillig een proces dat lijden bij jou veroorzaakt en denkt dat dit tweede lijden op een of andere manier het eerste lijden compenseert.

Maar tegenwoordig weet je dat alles op de wereld uit energie bestaat. Wat je iemand hebt aangedaan, heeft een bepaalde hoeveelheid energie van een lagere vibratie opgewekt. Wanneer jij ervoor zorgt dat je lijdt, creëer je zelfs nog meer energie met een lagere vibratie. Twee verkeerden heffen elkaar niet op omdat de energie die energie niet kan opheffen. De enige manier om je zonden te compenseren is positieve energie produceren die daadwerkelijk de energie die een lagere kwaliteit kreeg, kan transformeren. Maar dit kan alleen als beide kanten echt vergeven hebben, wat de reden is dat ik er de nadruk op heb gelegd om iedereen te vergeven die je kwaad heeft aangedaan.

Mijn punt is dus dat door de eeuwen heen de aandacht voor het lijden ervoor heeft gezorgd dat mensen denken dat je onthouden van voedsel lijden bij jou veroorzaakt, een manier is om voor je zonden te betalen. En daardoor is de overtuiging die er later aan is toegevoegd, dat hoe meer je lijdt, hoe meer jij betaalt voor je zonden. Later werd dit gekoppeld aan het idee dat ik veertig dagen heb gevast  en toen begonnen sommige mensen vasten te zien als de ultieme vorm van lijden. Sommigen dachten zelfs dat ze, als ze zouden sterven terwijl ze veertig dagen probeerden te vasten, daar in de hemel zeker voor beloond zouden worden. Ze dachten: “Ik sterf natuurlijk niet.”

Zie je dat het een totaal misverstand is? In de eerste plaats zouden veel mensen sterven als ze zich veertig dagen van alle voedsel onthielden en zelfmoord is niet de manier om een hogere bewustzijnsstaat te krijgen. In de tweede plaats zouden degenen die het overleven om zo lang te vasten, de meeste aandacht richten op de pijn in hun lichaam die je aandacht ervan afhoudt om de open deur voor de Aanwezigheid zijn. Dus wat win je daar dan mee? En in de derde plaats zorgt het opzettelijke lijden ervoor dat je lager vibrerende energie maakt die je spirituele groei niet bevordert.

Wat betreft die veertig dagen moet je in overweging nemen dat de mensen tweeduizend jaar geleden niet dezelfde ideeën hadden met betrekking tot getallen als tegenwoordig. Tegenwoordig begrijpen de meeste schoolkinderen dat je tot heel hoge getallen kunt tellen. Hoeveel van jullie hebben er niet tot duizend geprobeerd te tellen toen je kind was? Toch konden de meeste volwassenen tweeduizend jaar geleden niet tot duizend tellen. Destijds konden de meeste mensen zich niet eens een beeld vormen van al die getallen die je tegenwoordig gebruikt om de nationale schuld te berekenen. En zelfs tegenwoordig zijn er mensen die moeite hebben om te visualiseren hoeveel geld een land als de Verenigde Staten in feite schuldig is – het is gewoon te groot om het met iets in het ‘echte leven’ in verband te brengen.

Je hebt misschien weleens gehoord dat dieren niet hoger kunnen tellen dan tot twee. Hetzelfde geldt voor natuurvolken die onderscheid maken tussen één en twee, maar alles wat meer is dan twee wordt gezien als ‘veel’. Nu speelde er tweeduizend jaar geleden wel een soortgelijk mechanisme mee. Mensen zouden tot een dozijn kunnen tellen, maar alles wat meer was, werd als ‘veel’ gezien. De woorden die daarvoor gebruikt werden, zijn naar westerse hoeveelheden vertaald is, maar zelfs het woord ‘score’ werd oorspronkelijk gebruikt voor een onbepaalde hoeveelheid en pas in de moderne tijd wordt er een precies getal aan gegeven.

Dus wanneer de Bijbel zegt dat ik veertig dagen heb gevast, was het echte getal niet veertig . Het waren gewoon een ‘groot’ aantal dagen die ik in de woestijn doorbracht. En dan nog een punt. Ik ging naar de woestijn – en ik ging echt heel erg ver weg van menselijke nederzettingen – om een spirituele ervaring te krijgen en ik bleef er net lang genoeg om die ervaring te krijgen. In die tijd at ik wat ik kon vinden om mijn lichaam net genoeg te voeden, zodat ik mijn aandacht niet op mijn lichaam hoefde te richten, maar ik kon mijn aandacht vrij houden van afleidingen om mij te concentreren op mijn innerlijk.

Dus als je dit probeert te imiteren door je te concentreren op veertig dagen vasten, plaats jij jezelf alleen maar in een denkkader waarin het moeilijker voor jou wordt om een echt spirituele ervaring te krijgen omdat je er niet open voor staat om de ervaring in zijn eigen tempo te laten gebeuren – je probeert hem af te dwingen. En wat je probeert te dwingen, zal je niet een duw geven, zoals de ezel die de wortel aan een stok voor zijn neus heeft hangen, hem vooruit duwt.

Iedere keer – en ik bedoel íédere keer – dat jij probeert een spirituele ervaring te forceren krijg je geen echte ervaring. In plaats daarvan stel jij je open voor de lagere krachten die je natuurlijk een ervaring kunnen geven die je gewone bewustzijnsstaat ver ontstijgt, maar het is niet echt een spirituele ervaring omdat je daardoor niet de open deur wordt voor je Aanwezigheid of geascendeerde wezens. Door de eeuwen heen hebben veel mensen geprobeerd de hemel met geweld te nemen en zich opengesteld voor de lagere krachten en hebben gedacht dat ze een echte ervaring hadden gekregen. Daarom moet vasten niet worden uitgeprobeerd door mensen die niet in evenwicht zijn en die niet zowel persoonlijke bescherming als spiritueel onderscheidingsvermogen (geesten onderscheiden) bezitten.

Begrijp je dat vasten al heel snel een egospelletje kan worden? Het ego wil iets buitengewoons doen omdat hij zich van anderen wil onderscheiden of zelfs denkt dat dit punten oplevert in de ogen van God.

Dus tot slot: de manier om te vasten is je aandacht onttrekken aan alles wat je ook maar naar buiten trekt. Je moet je geest leegmaken, zodat je een open deur kunt zijn voor de Aanwezigheid.

De enige manier om dit te doen is vasten op dezelfde manier benaderen als je al het andere op het pad benadert: door altijd naar evenwicht te streven. Dit is gewoonweg de enige manier om voor de initiatie te slagen om de verzoeker te ontmoeten, zoals dat gebeurt op een hoger bewustzijnsniveau en zoals je zag dat ik door de duivel in verzoeking werd gebracht na hoeveel dagen ook in de woestijn.

Je moet ook begrijpen dat het niet constructief is om wat ik hier zeg als reden aan te voeren om je uit de maatschappij terug te trekken en je te isoleren. Het is waardevol om je een tijdje terug te trekken om innerlijk contact te maken met je Aanwezigheid. Maar als je eenmaal dit contact begint te krijgen, kun jij je met de maatschappij bezig houden zonder dat contact te verliezen. En in de Gouden Eeuw hebben we mensen nodig die zich betrokken voelen bij de maatschappij, terwijl ze de open deur zijn voor ideeën uit het geascendeerde rijk.

Tegenwoordig zou ik zeggen dat de belangrijkste manier om te vasten níét is je van voedsel onthouden. De beste manier om te eten is je lichaam beschouwen als niet belangrijk en je geest daarna te onttrekken aan alle ‘informatievervuiling’ waarmee mensen gebombardeerd worden. Het fysieke lichaam is niet de grootste hindernis voor moderne mensen; het is een feit dat je geest te veel gestimuleerd wordt door informatie die uit veel bronnen tot je komt.

Dus de beste manier is deze stroom van informatie van buitenaf blokkeren en daarna de innerlijke bombardementen uitzetten die door de geest veroorzaakt worden die problemen scheppen en je er dan van proberen te overtuigen dat jij ze moet oplossen. Het is allemaal een kwestie van bewaken waar je aandacht naartoe gaat. Het koninkrijk van God is binnenin jou, dus je betreedt het niet zolang jij je aandacht voortdurend richt op iets buiten het punt van stil zijn binnenin jou.

Dus probeer een poosje te vasten door geen ‘informatievoedsel’ tot je te nemen. Het goede nieuws is dat je niet sterft als je niet meer bijhoudt wat je vrienden aan het doen zijn op Facebook – zelfs niet na veertig dagen.