Geascendeerde Meester Saint Germain, 5 juli 2026 – Webinar voor Amerika: Zal er nog eens tweehonderdvijftig jaar komen?

IK BEN geascendeerde meester Saint Germain. Laat ik beginnen met voortbouwen op wat Liberty heeft gezegd over de zucht naar het monopolie.

Het privilege van enkelen
Veel mensen kijken naar de geschiedenis van de wereld en zeggen dat het kapitalisme een product is van het industriële tijdperk, maar dat is eigenlijk niet zo. Als je kijkt naar de feodale samenlevingen van Europa, naar het middeleeuwse Europa, wat waren die feodale heren dan? Het waren monopoliekapitalisten. Ze hadden het monopolie op land, en land was in die tijd de belangrijkste bron om rijk te worden. Wat hadden ze nog meer? Ze hadden een zeer bevoorrechte positie die niet kon worden bedreigd door mensen onder hen. De koning had hen het land dat ze bezaten, gegeven. Ze bezaten zelfs de mensen die op dat land woonden en alleen al doordat ze het land bezaten, konden ze de vruchten van de arbeid van die mensen oogsten. Dit was een privilege, en een bepaalde groep gevallen wezens wil dat meer dan wat anders.

Als je opnieuw naar de Grondwet kijkt: leven, vrijheid, het nastreven van geluk. Wat is de plicht van een democratische regering? Om ervoor te zorgen dat de bevolking vrijheid heeft, dat zoveel mogelijk mensen zoveel mogelijk vrijheid hebben. Wat gaat rechtstreeks tegen de vrijheid van de bevolking als geheel in? Het privilege van enkelen. In een land als Engeland met een relatief klein aantal feodale heren, waren landeigenaren door de koning in die positie geplaatst. Hij was de enige die boven hen stond en niemand onder hen kon hun positie bedreigen. Dat is een privilege.

Waren de Founding Fathers zich hiervan bewust? De meesten van hen niet, maar enkelen wel, en niet op een positieve manier. Sommigen van hen waren zich er wel degelijk van bewust dat ze een bevoorrechte positie innamen omdat ze land bezaten, een boerderij hadden en andere mensen het meeste werk op de boerderij lieten doen. En hoewel sommigen van hen betrokken waren bij het beheer, konden ze ook de boerderij verlaten, naar Philadelphia komen en maandenlang aan de Grondwet werken.

Ze waren zich ervan bewust dat zij zelf een bevoorrechte positie innamen, gedeeltelijk omdat ze op het juiste moment op de juiste plaats waren. Ze hadden bepaalde stukken land toegewezen gekregen van de Britse regering of ze hadden land in bezit genomen dat niemand anders bezat, behalve natuurlijk de Native Americans, wat niet echt meetelde. Ze waren zich er dus wel van bewust dat ze een bevoorrechte positie hadden.

Hoe kunnen we privileges beperken?
Ze waren zich ervan bewust dat de nieuwe mensen die naar de Verenigde Staten kwamen, hun voorrechten niet konden bedreigen. Wilden ze hun eigen privileges op het spel zetten ook al beweerden ze te werken aan een democratische regering met vrijheid en gerechtigheid voor iedereen, gelijkheid voor de wet en gelijke kansen voor iedereen? Wilden ze het risico lopen om ze te verliezen? Wilden ze die met iemand anders delen? Nee, natuurlijk niet. Mijn punt is dan ook dat ze zich niet echt bewust waren van de noodzaak om een grondwet te maken die de bevolking als geheel beschermt tegen het ontstaan van privileges die door de overheid worden bekrachtigd en in stand gehouden. Ze konden dit niet echt bevatten en de noodzaak ervan inzien, nogmaals omdat ze dachten: “O, maar we zullen nooit toestaan dat iets zoals de feodale heren van Europa in de Verenigde Staten kan bestaan. Daarom hoeven we dat niet in de Grondwet op te nemen, want misschien zou het tegen ons en onze privileges op onze landgoederen kunnen worden gebruikt”, die in de meeste gevallen door slaven werden gerund.

Het werd niet in de Grondwet opgenomen en het zou destijds natuurlijk praktisch onmogelijk zijn geweest om het erin te krijgen omdat de grote landeigenaren in de zuidelijke staten die afhankelijk waren van slaven, zouden hebben geweigerd een Grondwet te ratificeren die hun privileges inperkte.

Er moet natuurlijk ook een moeilijke vraag worden beantwoord, namelijk hoe je privileges kunt inperken. Je kunt natuurlijk de privileges beperken die door de overheid worden bekrachtigd. Dat zou op zijn minst vrij eenvoudig moeten zijn. Je kunt bijvoorbeeld zien dat sommige monopoliekapitalisten aan het einde van de negentiende en het begin van de twintigste eeuw probeerden door de overheid bekrachtigde privileges te krijgen, waardoor niemand onder hen kon opklimmen en hun positie kon bedreigen.

Een voorbeeld hiervan is het Federal Reserve System. Deze federale banken hebben een bijzondere positie, met bijzondere macht over de economie door rentetarieven en andere middelen, en er is geen concurrentie op dat terrein. Niemand kan opstaan en zeggen: “Wij willen een Federal Reserve Bank worden omdat we groter zijn dan die andere bank.” Dit is slechts één voorbeeld. Er zijn er nog veel meer, bijvoorbeeld op het gebied van regulering van het milieu, waarbij bepaalde bedrijven het recht hebben om bepaalde federale bossen te kappen of grondstoffen te winnen. Bepaalde bedrijven zijn de enige die groot genoeg zijn om aan de antivervuilingswetten te voldoen, waardoor kleinere, onafhankelijke bedrijven niet met hen kunnen concurreren. Daarom zijn veel kleine, onafhankelijke bedrijven gedwongen hun activiteiten te staken vanwege wetgeving om het milieu te beschermen. Ik zeg niet dat dit gemakkelijk voorkomen had kunnen worden, maar het is niettemin slechts één voorbeeld van hoe de overheid in de Verenigde Staten op dit moment heel veel posities heeft bekrachtigd die in wezen privileges zijn.

De privileges van de monopoliekapitalisten
Kijk je naar het huidige tijdperk, dan zie je opnieuw dat veel financiële instellingen feitelijk een bevoorrechte positie innemen omdat ze door de overheid worden beschermd. Je hebt ook heel veel technologiebedrijven die in wezen een monopoliepositie hebben. Google bijvoorbeeld met zoekmachines, Microsoft met Windows, en nu proberen de AI bedrijven een soortgelijke bevoorrechte positie te verwerven. Het gaat er dan om dat bedrijven zoveel hebben geïnvesteerd dat niemand anders evenveel zou kunnen investeren om hun positie te bedreigen. In Europa, in de EU, wordt actief besproken hoe kan worden voorkomen dat bedrijven zo groot worden dat ze een monopoliepositie verwerven. Ze werken daar aan wetgeving om Amerikaanse technologiebedrijven en hun invloed op Europa in te perken. Maar probeert de Amerikaanse regering Google in te perken? Probeert ze te zeggen dat er meer concurrentie moet komen? Nee, niet echt in de mate waarin ze dat zou kunnen.

Je ziet dat er vanaf de negentiende eeuw, en vooral aan het einde daarvan, een klasse van monopoliekapitalisten, grote industriëlen en financiers ontstond die een bevoorrechte positie in de samenleving wilde. Ze beseften dat de enige manier om zo’n bevoorrechte positie te krijgen, was die door de overheid te laten bekrachtigen. Ze moesten zo groot worden dat ze de overheid konden manipuleren om hen een bevoorrechte positie te geven die door niemand kon worden bedreigd.

Wie waren deze financiers? Veel van hen waren geïncarneerde adellijke heren uit Europa die in Amerika waren gereïncarneerd. Vaak waren het mensen die niet de oudste zoon waren die het land erfde en daardoor niet het privilege hadden dat ze wilden. Nu zagen ze in Amerika een kans om te proberen een privilege te verwerven zonder erin geboren te zijn. Natuurlijk heb je nu oudere families en dynastieën waarvan de volgende generaties in een bevoorrechte positie worden geboren. Zelfs in de Verenigde Staten heb je nu dus bevoorrechte posities die worden geërfd. Dit probeerden de Founding Fathers juist te voorkomen omdat ze het feodale stelsel niet in Amerika wilden nabootsen.

De Grondwet is er niet in geslaagd dit te voorkomen omdat er niet in is vastgelegd dat het de verantwoordelijkheid van de overheid is om de vrijheid van de bevolking te waarborgen door monopolies en door de overheid bekrachtigde bevoorrechte posities te voorkomen. Ook is niet vastgelegd dat de overheid moet voorkomen dat bedrijven zo groot worden dat ze de concurrentie kunnen vernietigen, de concurrentie actief kunnen uitschakelen en daardoor een bevoorrechte positie kunnen bereiken die niet in het belang van de bevolking is en die in veel gevallen de economie ook op een lager niveau houdt dan zou kunnen.

De overheidsschuld en de elite
Als je werkelijk met dit probleem begint te worstelen, zie je dat we tegenwoordig op een punt zijn gekomen waarop een democratische regering moet stilstaan bij het feit dat sommige bedrijven zo groot zijn geworden, of het nu Amerikaanse bedrijven of internationale ondernemingen zijn, dat ze veel te veel macht hebben door het geld waarover ze beschikken. Ze kunnen de democratie bedreigen, democratische regeringen onder druk zetten en privileges krijgen waar ze in een democratie geen recht op hebben. Hoe kan de democratische wereld, niet alleen Amerika maar de hele democratische wereld, hiermee omgaan? Er zijn tegenwoordig bedrijven die miljarden dollars verdienen, maar nauwelijks belasting betalen omdat ze niet in de Verenigde Staten of een ander land gevestigd zijn, maar in belastingparadijzen, of omdat ze andere manieren vinden om belasting te ontduiken en zo niet een eerlijk deel van de belasting betalen.

Als je kijkt naar de Amerikaanse economie en naar de overheidsbegroting van tegenwoordig, dan kun jij je heel eenvoudig afvragen: waarom heeft de Amerikaanse regering, die naar eigen zeggen de rijkste regering ter wereld is, schulden? Waarom heeft ze zo’n enorme schuld dat alleen al de rentebetalingen zo hoog zijn? Hoe is dit gebeurd? Ja, hoe is dat gekomen? Heel eenvoudig. De Amerikaanse regering geeft meer uit dan ze binnenkrijgt. Hoe komt de regering voornamelijk aan geld? O ja, via belastingen. Waar komen die belastingen vandaan? De mensen die geld verdienen, betalen belasting, een deel van dat geld, aan de overheid in ruil voor publieke diensten. De vraag is dan: wie heeft niet genoeg belasting betaald, waardoor de Amerikaanse regering schulden moest maken? Waren dat de gewone burgers, de gewone mensen die werken en inkomstenbelasting betalen? Nee, het was de elite die bedrijven bezit, die haar geld naar belastingparadijzen kan verplaatsen en zich dure advocaten en accountants kan veroorloven om belasting te ontduiken. De overheidsschuld bestaat vandaag omdat de rijkste tien procent niet de belasting heeft betaald die zij in een rechtvaardig belastingstelsel had moeten betalen.

Wie bezit de schuld van de Amerikaanse regering? Sommige gewone burgers hebben staatsobligaties, maar de meeste obligaties zijn in handen van de elite. Je zou kunnen zeggen dat dit het grootste investeringsplan aller tijden is. De elite heeft het geld dat ze niet aan belasting heeft betaald, gebruikt om de overheidsschuld te kopen en strijkt nu de rente over die schuld op. Wie betaalt die rente? O ja, de gewone burgers die wel hun eerlijke aandeel aan belasting betalen.

Het spijt me, maar wie dacht dat dit een goed idee was? Waarschijnlijk niet de bevolking, denk ik zo. Waarschijnlijk ook de overheid niet. Wie blijft er dan over? De elite natuurlijk. Hoe is die hiermee weggekomen? Gedeeltelijk omdat ze op een verborgen manier invloed op de overheid uitoefenen. Ze hebben die invloed gekocht via lobbyen, campagnebijdragen en de ideologie van het neoliberalisme. En nog ouder is de mythe dat Amerika de grootste kapitalistische samenleving is, dat Amerika een vrije ondernemingseconomie heeft en dat er vrije concurrentie is, waardoor het alleen maar eerlijk is dat degenen die beter concurreren een ongelimiteerde hoeveelheid geld verdienen.

De economie laten groeien door belastingheffing
Maar zoals ik hier probeer duidelijk te maken, heeft Amerika geen vrije concurrentie omdat de Amerikaanse regering haar verantwoordelijkheid niet heeft genomen om de vrije concurrentie in stand te houden en te voorkomen dat bedrijven bevoorrechte posities en virtuele monopolies, of zelfs echte monopolies, verwerven. Amerika heeft daarom geen rechtvaardig economisch systeem dat vrijheid, rechtvaardigheid en kansen aan alle Amerikanen biedt. Sterker nog, de elite is erin geslaagd de Amerikaanse droom aan het Amerikaanse volk te verkopen, althans aan een groot deel van de bevolking. Natuurlijk zijn er veel Amerikanen die kunnen zien dat zij nooit deel zullen uitmaken van de Amerikaanse droom en daar niet in meegaan, maar er zijn ook veel Amerikanen die er wel in geloven en de leugen geloven dat regeringen zich niet met de vrije markt moeten bemoeien, dat de overheid zich niet met het bedrijfsleven en de economie moet bezighouden en dat er zo weinig mogelijk regulering en belasting moet zijn. Waarom? Omdat ze hopen dat ze op een dag deel zullen uitmaken van de elite.

Natuurlijk staat de elite sommige mensen toe om vanuit het niets op te klimmen en miljonair of miljardair te worden om de illusie in stand te houden dat iedereen de Amerikaanse droom zou kunnen beleven, maar natuurlijk zou niet iedereen dat kunnen. Het maakt niet uit hoe hard mensen werken of hoe vindingrijk ze zijn, er is maar een beperkt aantal mensen dat van de onderkant naar de top kan klimmen, en alleen voor zover dat nodig is om die illusie in stand te houden. Een van de aspecten van deze illusie is dat de overheid het probleem is en zich niet met het bedrijfsleven moet bezighouden, het idee dat de overheid zo weinig mogelijk belasting zou moeten heffen van Amerikaanse bedrijven en de elite in het bijzonder.

Onder veel mensen, vooral onder zakenmensen in Amerika, is de houding verspreid dat hoe minder belasting je betaalt zonder daarvoor ter verantwoording te worden geroepen, hoe beter. Nogmaals, wat gebeurt er dan werkelijk zoals Liberty heeft uitgelegd? Het is dezelfde manier van denken als ervan uitgaan dat de enige manier om geld te verdienen is je werknemers zo weinig mogelijk te betalen. De enige manier om echt geld te verdienen is zo weinig mogelijk belasting betalen. Wat als alle mensen, alle bedrijven, de afgelopen vijftig jaar meer belasting hadden betaald? Wat als de overheid helemaal geen schuld had gehad omdat ze de begroting in evenwicht had kunnen houden? Als het geld waaruit de schuld bestaat, was binnengekomen doordat er meer belasting was geheven, wat zou de overheid daar dan mee hebben gedaan?

Ze zouden hebben geïnvesteerd in publieke diensten. Ja, natuurlijk is er verspilling bij de overheid. Ja, natuurlijk is er inefficiëntie. Maar ik wil erop wijzen dat hoe meer belasting je betaalt, hoe hoger het niveau van de publieke dienstverlening wordt, en dat verhoogt vervolgens het niveau van de hele economie; gedeeltelijk omdat sommige mensen dan banen krijgen en de hele samenleving er beter van wordt. Dat betekent dat de meeste Amerikaanse bedrijven vandaag meer geld zou verdienen als ze de afgelopen tientallen jaren meer belasting hadden betaald. Dat hoeft niet per se voor de rijkste twee procent van de bedrijven en personen te gelden. Maar zelfs voor veel van hen geldt dat ze meer geld zouden verdienen als de economie op een hoger niveau stond.

Kunstmatige versus werkelijke investeringen
Nogmaals, als je werkelijk over dit probleem nadenkt, kom je op een gegeven moment tot de conclusie dat een democratische regering, om de opdracht van de bevolking te vervullen en de grootst mogelijke vrijheid voor iedereen te waarborgen, moet inperken hoe groot een bedrijf of een individu mag worden; hoeveel geld ze mogen verdienen en hoeveel macht ze via dat geld in de samenleving mogen krijgen. Ze moet daar gewoon grenzen aan stellen. Dat kan op verschillende manieren, en ik weet heel goed dat de meeste Amerikanen als ze dit ooit zouden horen, zouden roepen: “Communisme, socialisme!” En ik zou antwoorden: “Nee, een verantwoordelijke regering, een verantwoordelijke democratische regering die doet wat het beste is voor de bevolking.”

Zoals Liberty heeft gezegd, is het niet in het belang van de bevolking dat de economie op een lager niveau wordt gehouden omdat rijkdom geconcentreerd is in de handen van een kleine elite die het geld niet kan uitgeven. Wat doet de elite met het geld dat ze niet aan consumptie kan besteden? Wel, ze investeert het. Hoe investeert ze het? Nogmaals, er zijn twee manieren om te investeren. Oorspronkelijk was er eigenlijk maar één en dat was investeren in iets wat producten of diensten voortbrengt. Met andere woorden: je richtte een bedrijf op, verdiende geld, hield geld over en investeerde dat vervolgens in je eigen bedrijf of in een ander soort bedrijf, of je richtte een nieuw bedrijf op. Je voegt iets toe aan de economie, aan de natuurlijke economie. De andere manier om te investeren is manieren zoeken om geld te verdienen met geld. Dat gaat terug op het bankwezen, het uitlenen van geld tegen rente, maar dit is uitgegroeid tot zo’n grote verscheidenheid aan financiële instrumenten dat bijna niemand meer kan zien wat er werkelijk gebeurt in die jungle.

Wat is het verschil tussen investeren in financiële instrumenten en investeren in bedrijven die iets van waarde produceren? Wat is die kunstmatige vorm van investeren? Het is een zoektocht naar privileges. Het streven om net zo te zijn als de feodale heren die in hun kastelen konden zitten, eten, drinken en vrolijk zijn zonder werk te doen. Het is ook een poging om zo rijk te worden dat je het gevoel krijgt dat je dat nooit meer kunt verliezen. Je wilt niet werken en je wilt een positie innemen waarin niemand je kan bedreigen. Je wilt absolute zekerheid hebben. Nogmaals, het is noodzakelijk om te zien dat er een elite is van mensen die de democratische vrijheden gebruikt om het systeem te manipuleren en de economie te manipuleren, met als enige doel zichzelf een bevoorrechte positie te verschaffen, net als de feodale heren in de middeleeuwen.

Een bedreiging voor de economie
Het is noodzakelijk dat je erkent dat de Founding Fathers dit niet voor ogen hadden. Daar gaat het bij democratie niet om. Sterker nog, het vormt een bedreiging voor de economie op lange termijn, want zoals Liberty heeft uitgelegd, veroorzaken privileges een gesloten systeem, en een gesloten systeem zal zichzelf vernietigen. Waarom is het bevoorrechte systeem in de Verenigde Staten dan niet al tientallen jaren geleden ten onder gegaan? Omdat ze de werkende bevolking hebben uitgebuit door rijkdom naar boven, naar zichzelf, door te sluizen. De daling van de levensstandaard van de bevolking als geheel heeft het voortbestaan van de elite in haar bevoorrechte posities gefinancierd. De prijs is dat de hele economie op een lager niveau is gekomen dan anders het geval zou zijn geweest, en dat vormt een bedreiging voor het voortbestaan van de economie.

Het hele systeem kan instorten, zoals je in 1929, 2008 en veel andere gevallen hebt gezien toen het maar ternauwernood goed is gegaan. En wat betekent dat? Dat juist de poging van de elite om een bevoorrechte positie veilig te stellen niet kan worden bedreigd, de grootste bedreiging voor haar eigen privileges vormt.

Mensen die het karma van gevallen wezens op zich nemen
Als je het eenmaal ziet, zie je dat het volkomen logisch is. En dat leidt tot de vraag die de meeste mensen zullen stellen: “Waarom doen ze dit? Waarom kunnen ze het niet zien?” Je zult nooit een verklaring kunnen vinden tenzij je, zoals we hebben gezegd, begrijpt wat gevallen wezens zijn en beseft dat ze het niet kunnen zien omdat ze de consequenties van hun eigen daden volledig ontkennen. Naast het veiligstellen van privileges proberen ze hun karma, de consequenties van hun daden, te ontlopen. Dat proberen ze al sinds hun val, hoelang geleden die ook heeft plaatsgevonden. Sommigen van hen hebben een bepaald vermogen ontwikkeld om dit te doen. En hoe doen ze dat? Door mensen ertoe te brengen een deel van de verantwoordelijkheid voor hun daden op zich te nemen, zodat de mensen een deel van het karma dragen dat in werkelijkheid alleen is ontstaan door één leider en zijn onverzadigbare zucht naar macht of privileges.

Neem Adolf Hitler. Je kunt van Duitsland zeggen dat er al bepaalde tendensen in de Duitse samenleving waren die Hitler niet heeft veroorzaakt, maar waarvan hij gewoon gebruik heeft gemaakt. Toch had iemand als Hitler in Duitsland aan de macht kunnen komen en in zekere zin succesvol kunnen zijn in het veranderen van de Duitse samenleving zonder beslist de Tweede Wereldoorlog te ontketenen en zeker zonder de Holocaust te veroorzaken. Met andere woorden, Hitlers machtsovername maakte de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust niet onvermijdelijk. Iemand in zijn positie had Duitsland een andere richting op kunnen sturen. Waarom stuurde Hitler het die richting op? Vanwege zijn psychische problemen. Mijn punt is dat Hitler in zeer hoge mate verantwoordelijk is voor de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Dit was zijn karma, maar omdat hij zoveel mensen ertoe wist te bewegen om de nazi-ideologie te geloven en hem met een blind fanatisme te steunen, in deze staat van ontkenning, voelden ze zich na de oorlog, toen Duitsland de oorlog had verloren en de Holocaust aan het licht was gekomen, verantwoordelijk voor het feit dat ze dit hadden gesteund. Dat betekent dat ze een deel van de karmische last op zich namen die eigenlijk door Hitler persoonlijk gedragen had moeten worden.

Je ziet precies dezelfde dynamiek nu in de Verenigde Staten, waar de meest – hoe zullen we het zeggen – blinde, fanatieke Trump-aanhangers een deel van het karma op zich nemen dat eigenlijk van hem zou moeten zijn omdat sommige daden van hem, waaronder de oorlog in Iran, het resultaat zijn van zijn persoonlijke psychische problemen. Omdat hij er echter in geslaagd is zoveel mensen te hypnotiseren en hen in een staat van ontkenning te brengen, waardoor ze niet willen zien dat hij ooit een fout zou kunnen maken, nemen ze een deel van het karma op zich. Daardoor houden ze hem langer in leven dan zijn karma hem normaal gesproken zou toestaan.

Hetzelfde hebben we uitgelegd over Poetin in Rusland, waar de mensen die in Poetin geloven of bang zijn voor wat er met Rusland zal gebeuren als hij er niet meer is, een deel van zijn karma op zich nemen. Daardoor kan hij geïncarneerd blijven terwijl hij, zoals we hebben gezegd, zijn natuurlijke levensduur al heeft overschreden en jaren geleden al had moeten excarneren. Dit is een mechanisme waar ik gewoon op wijs als verklaring voor het feit dat een groep wezens de consequenties van hun daden niet kan zien. Ze denken letterlijk dat ze overal mee weg kunnen komen.

Kijk naar Trump, die voortdurend liegt en overdrijft en zichzelf voortdurend tegenspreekt, maar die het gevoel heeft dat hij kan zeggen wat hij wil en ermee weg kan komen omdat hij er vaker ook mee is weggekomen en de consequenties heeft weten te ontduiken. Misschien weet je een beetje over Trump en zijn rechtszaken, en dergelijke, maar er is zoveel meer wat Trump heeft gedaan wat nooit aan het licht is gekomen, waarvoor hij nooit ter verantwoording is geroepen. En daarom denkt hij in zijn eigen beleving dat hij met bijna alles kan wegkomen.

De reden dat het belangrijk is deze wezens te herkennen is dat je niet de logische vraag kunt stellen: “Waarom doen ze dingen die hen in werkelijkheid schaden?” Omdat ze volledig ontkennen dat hun daden als een boemerang naar hen kunnen terugkeren. Ze ontkennen dit volledig en alleen in extreme situaties kan zo’n wezen uit deze zelfhypnose schieten en erkennen: “O, mijn daden hadden dus wel degelijk consequenties en ik kan me er niet uit praten.” Slechts in extreme gevallen is dit gebeurd. In veel meer gevallen is dat niet gebeurd en deze wezens zijn naar de tweede dood gegaan.

Mensen die ongeschikt zijn om in een democratie leiding te geven
Nogmaals, ik verwacht niet dat moderne democratieën zullen beginnen te praten over gevallen wezens, maar dat hoeft ook niet. Ik gebruik die terminologie bij jullie omdat jullie die kennen. Het enige wat ze hoeven te erkennen is dat er bepaalde mensen zijn en dat er door de geschiedenis heen een bepaalde klasse van mensen is geweest, die blindelings hun eigenbelang nastreven en de consequenties daarvan voor de samenleving, de bevolking en zelfs voor zichzelf niet kunnen zien. Een democratie kan alleen maar voorkomen dat deze mensen haar manipuleren door zich bewust te zijn van hun bestaan en maatregelen te nemen om te voorkomen dat ze machtsposities en privileges krijgen. Dit betekent natuurlijk dat er veel meer bewustzijn moet komen van het feit dat een relatief klein aantal van dit soort mensen door de geschiedenis heen leider is geworden en enkele van de ergste problemen, crises en gruweldaden uit de geschiedenis heeft veroorzaakt. Daarom moet een democratische natie eisen en criteria stellen voor wie geschikt is om leider te worden en wie niet.

Je moet een psychologisch profiel opstellen, noem het narcist, psychopaat, of hoe je het ook wilt noemen, maar je moet een psychologisch profiel opstellen van mensen die ongeschikt zijn om leider te zijn in democratische landen. Je moet ook een mechanisme bedenken om te voorkomen dat zulke mensen zich überhaupt kandidaat kunnen stellen. Dit is absoluut noodzakelijk, en dat wordt op dit moment bewezen door Trump, Poetin en Netanyahu. Op een bepaald moment zal dit worden bewezen door Xi Jinping, de ayatollahs van Iran en andere leiders. Zelfs veel kleinere leiders in Afrika leveren hier het bewijs voor. De wereld bevindt zich gewoon op een punt waarop deze erkenning noodzakelijk is en die breekt al bijna door. Dit moet in de komende twaalf jaar gebeuren, anders zullen deze leiders rampen veroorzaken die jij je vandaag niet eens kunt voorstellen.

Ik wil geen doemscenario schetsen. Nogmaals, ik wil een realistisch scenario schetsen dat het zo dicht bij een doorbraak is dat een cruciaal aantal mensen in Amerika en elders dit zal gaan zien en begrijpen dat een democratische natie moet voorkomen dat een bepaald type persoon een leiderschapspositie krijgt. Zoals we hebben gezegd, maakten de Founding Fathers zich grote zorgen over demagogen die zouden zeggen wat ze ook maar moesten zeggen om het publiek te verleiden en in een democratie gekozen te worden, om vervolgens hun positie te gebruiken om de democratie te ondermijnen. Je hebt dit eerder gezien bij Hitler, bij Poetin, nu bij Trump, bij Netanyahu en anderen, en het is gewoon een noodzakelijke stap voor de democratische wereld om tot dit inzicht te komen.

Het Amerikaanse exceptionalisme
Het volgende waar ik op in wil gaan, is waarom het Amerikaanse volk dit niet eerder heeft gedaan. Waarom hebben de Amerikanen de les niet geleerd die veel mensen in Europa van Hitler hebben geleerd? Dit houdt verband met een veelgebruikte uitdrukking van veel Amerikaanse commentatoren: Amerikaans exceptionalisme. Amerika is op een of andere manier anders. Amerika is een unieke natie. Het is de grootste natie op aarde en Amerika heeft een unieke bestemming, namelijk om een bolwerk voor vrijheid en democratie te zijn. Als het Amerika’s bestemming is om de democratie over de hele wereld te beschermen door dictators omver te werpen, waarom doe je dan thuis niet hetzelfde? Waarom beschermen jullie je eigen democratie niet tegen een demagoog, zoals de Founding Fathers wilden? Waarom hebben jullie niet gezien dat eigenlijk niets de opkomst van een demagoog in Amerika kan voorkomen, behalve de waakzaamheid en het bewustzijn van de bevolking? En waarom ontbreekt die waakzaamheid? Omdat de Amerikanen een bepaald optimisme hebben dat er nooit iets echt slecht kan aflopen – we redden ons wel, we modderen wel aan, op een of andere manier komt het uiteindelijk wel goed.

Waarom hebben Amerikanen dit optimisme? Omdat Amerika zich er steeds doorheen heeft geslagen. Het heeft de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog overleefd. Het heeft andere oorlogen overleefd. Het heeft de Amerikaanse Burgeroorlog overleefd. Het heeft de Eerste Wereldoorlog, de Tweede Wereldoorlog en de beurskrach van ’29 overleefd. “Op een of andere manier komen we er altijd weer bovenop.” Dit wordt natuurlijk gevoed door de Hollywoodfantasieën over superhelden, een tamelijk uniek Amerikaans verschijnsel, waarbij de situatie er heel, heel slecht voor staat, maar uiteindelijk één superheld opstaat en iedereen redt. Je kunt van de Amerikaanse geschiedenis zeggen: “Maar Amerika heeft het overleefd. We hebben het gered. We zijn erdoorheen gekomen. Soms was het kantje boord, maar we zijn erdoorheen gekomen.”

De sponsoring van Amerika door Saint Germain
Ja, waarom zijn jullie erdoorheen gekomen? Kwam dat omdat Amerika zo bijzonder is of kwam het omdat geascendeerde meester Saint Germain Amerika sinds 1776 heeft gesponsord? Deze sponsoring, en alleen deze sponsoring, heeft ervoor gezorgd dat jullie je erdoorheen hebben geslagen. Maar wat als deze sponsoring niet vanzelfsprekend is? Want de voorwaarde voor deze sponsoring, die zelfs veel studenten in eerdere dispensaties van de geascendeerde meesters niet erkenden, is de wet die Jezus beschreef in zijn parabel over de talenten. Alleen wanneer jij je talenten vermenigvuldigt, krijg je er meer. Alleen wanneer Amerika de talenten van mijn sponsoring vermenigvuldigt, kan ik die sponsoring voortzetten of uitbreiden. Als jullie die niet vermenigvuldigen, moet ik mijn sponsoring intrekken. En dat betekent dat een ramp een reële mogelijkheid wordt omdat het vangnet er niet meer is. Ik kan jullie niet opvangen wanneer jullie vallen, als jullie niet vermenigvuldigen wat ik vroeger heb gegeven.

Als je iets weet over de geschiedenis van de geascendeerde meesters, dan weet je dat in vroegere dispensaties werd gezegd dat ik, nadat ik was geascendeerd, toestemming had gekregen om een fysiek lichaam aan te nemen, te manifesteren, en in Europa te verschijnen, waar ik probeerde samen te werken met de koningen en koninginnen van Europa om de Verenigde Staten van Europa te vormen. Een van de redenen hiervoor was in Europa zo’n sterke staat te vormen dat die de Russische agressie en expansie kon afschrikken omdat het duidelijk was dat de collectieve psyche van Rusland was dat er onder veel Russen in de collectieve psyche van Rusland een verlangen bestond om de grootste natie op aarde te zijn en dat dit leiders zou aantrekken die dit zouden proberen te verwezenlijken. En dat dit een bedreiging kon worden, zelfs een bedreiging waarvan Nostradamus voorspelde dat Rusland het slechte naar de wereld zou kunnen exporteren. En dit was, zoals je duidelijk kunt zien aan de opkomst van de Sovjet-Unie, een reële bedreiging.

Ik kon geen Verenigde Staten in Europa vormen en daarom sponsorde ik de vroege Founding Fathers van Amerika. Dit leidde tot de oprichting van de Verenigde Staten en dat was de enige factor die het Russische imperialisme ervan weerhield om te proberen Europa over te nemen en een toestand van voortdurende oorlog, een voortdurend Hete Oorlog, te creëren in plaats van de Koude Oorlog. Je kunt dit in de geschiedenis zien. Je kunt zien dat als de Verenigde Staten er niet was geweest, en als er geen overwinning op nazi-Duitsland was geweest en Amerika geen grens had getrokken door tegen Rusland te zeggen: “Jullie mogen niet verder naar het westen uitbreiden dan het IJzeren Gordijn”, er geen voorspelling valt te doen over hoever Rusland zou zijn gegaan in zijn meedogenloze streven naar de wereldheerschappij. Wat was hun doel? Een communistische overname van de hele wereld. Je kunt dit niet ontkennen als je naar de geschiedenis kijkt. Wat betekent dat? Dat na het einde van de Tweede Wereldoorlog de op regels gebaseerde wereldorde die ontstond met de Verenigde Staten en de democratische landen in Europa inderdaad in lijn waren met mijn visie en mijn sponsoring.

Het was en is mijn vastberaden visie dat Amerika een waarborg moet zijn tegen het Russische imperialisme en de Russische expansie in Europa en zelfs elders. Dit is mijn visie voor Amerika. Dit is de absolute voorwaarde voor mijn sponsoring. Vraag jezelf eens af: “Voldoet de regering Trump, gezien wat Donald Trump in het eerste jaar van zijn presidentschap heeft gedaan, aan de voorwaarden voor mijn sponsoring?” Als je ja zegt, ontken je de geschiedenis volledig. Als je weigert dit te erkennen, verkeer je nog steeds in ontkenning.

Twijfel zaaien over Amerika’s betrokkenheid bij de NAVO en met Poetin onderhandelen alsof je zegt: “O, het is een aardige vent, we kunnen wel met hem omgaan, we kunnen een deal met hem sluiten”, is een rechtstreekse schending van mijn sponsoring van Amerika. Ik moet een deel van mijn sponsoring intrekken en dat maakt Amerika op veel verschillende manieren kwetsbaar, ook economisch. Dit is gewoon de realiteit. Dit is geen kwestie van een menselijke mening. Het is geen kwestie van de mening van de boodschapper. Het is geen kwestie van jouw mening. Het is gewoon de kosmische, spirituele, karmische realiteit. Noem het zoals je wilt.

Niets bedreigt mijn sponsoring van Amerika meer dan dit hele circus door twijfel te zaaien over Amerika’s betrokkenheid bij de NAVO en het beschermen van de democratie. Niets. Een goede tweede is de poging om de macht bij het presidentschap te concentreren, wat volledig indruist tegen de bedoeling van de Founding Fathers en de bewoordingen van de grondwet. Maar dit zorgt er gewoon voor dat ik mijn sponsoring van Amerika verminder, en dat is op dit moment de grootste bedreiging voor het voortbestaan van Amerika, voor de welvaart in Amerika en de relatieve vrede in Amerika. Niets vormt een grotere bedreiging. Jullie denken dat jullie wel zonder mijn sponsoring kunnen en dat jullie je er wel doorheen zullen slaan. Ik zeg jullie: dat hebben jullie mis. Ik zeg niet dat ik volledig ben gestopt met het sponsoren van Amerika. Ik zeg dat ik mijn sponsoring heb verminderd. Als ik die nog meer moet verminderen, kunnen we op een punt komen waarop ik die moet intrekken. En ik kan jullie verzekeren dat jullie er zonder die bescherming niet beter aan toe zullen zijn.

Ik weet dat dit niet de soort boodschap is die de meeste mensen op 4 juli, nu de 5e, en tijdens de viering van tweehonderdvijftig jaar willen horen. Maar ik zeg jullie dit: wat mijn sponsoring betreft, is dit het dieptepunt van mijn sponsoring in de afgelopen tweehonderdvijftig jaar. Wil ik mijn sponsoring intrekken? Natuurlijk niet. Ik wil mijn sponsoring uitbreiden en zien dat Amerika beter functioneert en een van de voorlopers wordt bij het manifesteren van de Gouden Eeuw, maar zoals ik eerder heb gezegd, zijn daar enkele grote veranderingen voor nodig en zeker ook dat jullie ophouden achterom te kijken en je vast te klampen aan traditionele waarden die Amerika gewoon niet in de Gouden Eeuw kunnen brengen.

Ik geef toe dat ik jullie niet heb gegeven wat jullie als studenten van de geascendeerde meesters aankunnen, maar wat de Amerikaanse psyche, het Amerikaanse collectieve bewustzijn op dit moment wel aankan. Want toen deze boodschap van mij aan jullie werd gegeven, veroorzaakte dat rimpelingen in het collectieve bewustzijn. En ik zie dat het nu een niveau heeft bereikt waarop zelfs de meer gevorderde mensen het niet meer aankunnen. Ze kunnen gewoon niet omgaan met het licht dat wordt gegeven. Daarom zal ik deze verhandeling verzegelen, maar ik wil jullie, die hier deel van hebben uitgemaakt, mijn dankbaarheid betuigen, want jullie hebben mij een grotere dienst bewezen dan elke andere groep mensen mij in de afgelopen tweehonderdvijftig jaar heeft bewezen, in ieder geval in Amerika. Hiervoor ben ik jullie dankbaar.

Je voelt je op dit moment misschien niet bijzonder optimistisch hierover, maar de realiteit is dat het feit dat ik dit hier fysiek zeg, werkelijk de enige kans is om dit om te keren. Daarom is het feit dat het op de fysieke wereld is uitgesproken, reden tot optimisme; dat het effect zal hebben en dat het de mensen die terughoudend zijn geweest, doen wat hun grondwettelijke opdracht is, het hen van de zijlijn zal halen, zodat ze kunnen zeggen: “Dit is ver genoeg gegaan. We mogen iemand geen twijfel laten zaaien over Amerika’s betrokkenheid bij de NAVO, bij de democratie binnen Amerika en bij de democratie daarbuiten.”

Ik verzegel jullie in de Vlam van Vrijheid, de vreugdevolle vrijheid die IK BEN. Misschien heb je door deze verhandeling niet heel veel vreugde gevoeld, maar soms moeten we gewoon de waarheid zeggen of, zoals het gezegde luidt: “Spreek de waarheid tegen de macht.” IK BEN Saint Germain.