Vraag: Ik maak me zorgen over de verdeeldheid hier in Amerika en vraag me af wat er nodig is om ons te verenigen. Het lijkt erop dat een crisis of tragedie een mogelijkheid zou kunnen zijn en dat wil ik niet, maar ik besef dat de aanslagen van 11 september en Pearl Harbor het land bijvoorbeeld bij elkaar hebben gebracht. Hoewel beide gebeurtenissen vervolgens ook schadelijke overheidsacties met zich hebben meegebracht, zoals de Patriot Act die beperkingen heeft opgelegd aan de privacy en de overheidsbevoegdheden heeft uitgebreid, en Japanse Amerikanen in kampen werden gezet en hun huizen en bedrijven werden afgenomen. Klopt mijn observatie dat er een positievere situatie kan ontstaan om ons samen te brengen die onmiddellijke resultaat oplevert, maar niet het resultaat is van geweld en aanvallen met gebruikmaking van het leger, discriminatie en dergelijke?
Antwoord van de Geascendeerde Meester Saint Germain, 2023 – Webinar voor Amerika:
Ik heb dit onderwerp al diepgaander behandeld in mijn dictaten, maar ik wil wel zeggen dat het duidelijk is dat de dramatische gebeurtenissen – of het nu 11 september was of Pearl Harbor – werden opgeroepen door het feit dat er geen cruciaal aantal mensen bereid was de les op een gemakkelijke manier te leren. Ze wilden hun intuïtie niet gebruiken, ze waren niet bereid om meer na te denken over wat de natie bijeen zou kunnen brengen, wat de natie bij de volgende stap zou kunnen brengen.
De onwil om beter na te denken heeft de crisis gemanifesteerd, zodat mensen geconfronteerd werden met een situatie die ze niet konden negeren. Je ziet bij alle mensen – niet alleen Amerikanen, maar ook heel duidelijk bij Amerikanen – dat ze geneigd zijn om situaties te negeren, de noodzaak tot verandering zo lang mogelijk te negeren. Je kunt terugkijkend zien dat, als er eerder iets was gedaan aan deze situaties, de dingen misschien heel anders zouden zijn gegaan en dat de natie zijn les op een constructievere manier had kunnen leren. En dat is tegenwoordig natuurlijk precies hetzelfde. Het gaat er eigenlijk om dat je onderkent dat er bepaalde situaties zijn waarin een natie in een zwarte wolk kan worden gehuld, zoals we hebben besproken bij mensen die verblind zijn. Als je terugkijkt, is het heel gemakkelijk om de noodzaak tot verandering te zien, maar destijds konden de mensen dat niet zien omdat ze blind waren, in ontkenning waren en dachten: “O, we hoeven de huidige omstandigheden eigenlijk niet te veranderen, het kan wel zo blijven.”
Hetzelfde geldt voor de verdeeldheid in het politieke leven van Amerika. Dat moet vanzelfsprekend veranderen, maar veel mensen ontkennen dat heel erg of voelen zich zo machteloos om er iets aan te doen dat ze de noodzaak tot verandering gewoon negeren en denken dat het op een of andere manier wel goed komt, dat het op een of andere manier vanzelf wel zal veranderen. Als je over tien of twintig jaar terugkijkt op de huidige politieke situatie, dan zullen veel mensen zien dat er duidelijk iets moest gebeuren. Toch moesten de mensen zich daarvan bewust worden en beseffen dat ze dit klimaat niet willen. Dit is niet de natie waarin we willen leven en het is niet in het belang van de mensen dat we zo verdeeld zijn, omdat alleen de elite hiervan profiteert. Er zal een tijd komen waarin de mensen hierop terugkijkend zullen zeggen: “Maar het had duidelijk moeten zijn dat het volk de elite aan banden moest leggen. Waarom is dat niet gebeurd? Waarom begrepen de mensen het destijds niet?”