Geascendeerde Meester Nada, 23 mei 2026 – Kazachstan

Ik ben Geascendeerde Meester Nada en ik spreek deze keer in mijn hoedanigheid als Chohan van de Zesde Straal. De Zesde Straal wordt vaak gezien als de straal van vrede en dienstbaarheid. Om de oude vraag te parafraseren: “Wat kwam eerst, vrede of dienstbaarheid?” Dat is iets waar we over na zullen denken. Want kun je de een wel hebben zonder de ander?

De reductionistische benadering
Laten we er nog wat dieper op ingaan om de concrete vraag te beantwoorden wat er het eerst was, de kip of het ei, ook al hebben we het er al vaker over gehad. Wanneer mensen naar de materiële wereld kijken, zijn ze geneigd om zich te concentreren op de verschillen tussen verschillende vormen. Dit komt gedeeltelijk doordat onze zintuigen zijn gekalibreerd op het detecteren en herkennen van verschillen.

Als je op fysieke wereld leeft, is het natuurlijk heel belangrijk voor je, vooral op de onnatuurlijke planeet aarde, dat je snel het verschil kunt zien tussen bijvoorbeeld een hert in het bos en een leeuw die op je af wil springen. Er zijn heel veel aspecten in het leven waarbij het belangrijk is dat je snel de verschillen tussen vormen kunt herkennen. Daarnaast heb je ook nog de belangrijkste denkwijze, althans in de westerse wereld sinds de filosoof Aristoteles vele eeuwen geleden: de reductionistische benadering.

Met andere woorden, je kijkt naar een aspect van het leven. Je realiseert je dat iedere vorm is opgebouwd uit kleinere componenten. Het lichaam bestaat uit cellen, de cellen uit moleculen, de moleculen uit atomen, de atomen uit elementaire deeltjes, enzovoort. Deze manier van denken is eigenlijk niet begonnen bij Aristoteles, maar bestaat natuurlijk al veel langer. Eigenlijk begon die al toen de gevallen engelen naar de aarde kwamen. De gedachte hierachter is dat je kunt begrijpen hoe materie ontstaat, als je alle complexe verscheidenheid aan vormen reduceert tot de fundamentele, essentiële componenten. En deze benadering heeft het denken van mensen al heel lang bepaald.

Wanneer je naar verschillende vormen kijkt, zie je bijvoorbeeld dat er een groot verschil is tussen een kip en een ei. Hoe verklaar je dat een ei een kip wordt die eieren kan leggen? Hoe verklaar je dat door alleen naar de vormen te kijken? Ze zijn zo verschillend. Hoe verklaar je dat een menselijk embryo, dat er bijna uitziet als een klein visje, uitgroeit tot een mens; tot een zeer complex menselijk lichaam? Hoe verklaar je dat één enkele cel een geheel kan worden, bestaande uit dertig triljoen cellen? Wetenschappers proberen verwoed dit al jaren te verklaren door alles te herleiden tot de basiscomponenten.

De paradox van Zeno
Een van de aspecten hiervan is dat ze allereerst atomen hebben ontdekt. Dit werd voorgesteld door de Griekse filosofen, de atomisten natuurlijk, die stelden dat er een kleinst mogelijke eenheid bestond die niet verder kon worden onderverdeeld. Wetenschappers zijn op deze zoektocht. In de negentiende eeuw dachten ze het atoom te hebben ontdekt. Dit was de kleinst mogelijke eenheid. Maar dat bleek niet zo te zijn. En dit had eigenlijk al duidelijk moeten zijn omdat er meer dan één soort atoom bestaat. Als er zuurstofatomen en waterstofatomen zijn, dan kan een atoom niet de kleinste eenheid zijn, want er moet immers ook iets zijn wat het verschil tussen waterstof en zuurstof veroorzaakt.

Wetenschappers hebben subatomaire deeltjes ontdekt. Aanvankelijk dachten ze dat er slechts drie waren: het proton, het neutron en het elektron. Maar toen ze krachtiger machines bouwden, deeltjesversnellers, ontdekten ze dat er meer was. En nu zijn ze op zoek naar het ultieme deeltje, het zogenaamde Goddeeltje. Maar de vraag die ze zich eigenlijk niet hebben gesteld, is: “Zullen ze ooit het ultieme deeltje vinden, het ondeelbare deeltje?” En dit kan worden beantwoord als we nadenken over de paradox van Zeno.

Wat moet je dan doen als je van deze retraiteplek naar Almaty loopt? Eerst loop je naar het middelste punt. Dan loop je naar het middelste punt van de resterende afstand. Dan loop je naar het middelste punt daarvan. Je blijft lopen en verdeelt de afstand in steeds kleinere segmenten, maar omdat je een afstand wiskundig gezien tot in het oneindige in steeds kleinere segmenten kunt blijven indelen, is de paradox dat je nooit op je bestemming aankomt omdat je de resterende afstand altijd kunt halveren, dus je komt nooit aan.

De realiteit is dat je steeds snellere deeltjesversnellers kunt bouwen en hoe meer je bestaande deeltjes accelereert, des te meer kleinere deeltjes je zult vinden. Dit kan echter niet eeuwig doorgaan, want zoals wetenschappers hebben ontdekt, kan iets dat massa heeft, niet de lichtsnelheid bereiken. Dat is de snelheidslimiet voor het universum. Er is niet genoeg energie om een deeltje met massa tot de lichtsnelheid te versnellen. Wat betekent dat? Dat de reductionistische benadering van meet af aan niet klopt.

Elementaire deeltjes versus elementaire wezens
Maar wat heeft dat met jullie als medeschepper te maken? Omdat jullie denken is beïnvloed door de reductionistische benadering en je lineaire geest, zou je heel goed kunnen zeggen: “Wat moet ik precies doen om mede te scheppen? Wat is het mechanisme waardoor mijn geest medeschept?” Met de reductionistische benadering zeg je: “Ik moet precies begrijpen hoe materie wordt gevormd. Hoe neemt het Ma-terlicht vorm aan? En ik moet naar het allerlaagste niveau hiervan gaan, het allerlaagste niveau waarop het Ma-terlicht de eerste vorm aanneemt, het eerste deeltje, het ondeelbare deeltje en daarna moet ik met mijn gedachten leren hoe ik met deze deeltjes werk en ze een vorm laat aannemen.”

Dit kun je denken wanneer je de reductionistische benadering en het lineaire denken hanteert, want de reductionistische benadering is natuurlijk sterk gebaseerd op je lineaire geest. Je wilt naar steeds kleinere eenheden afdalen tot je bij het allereerste begin komt. Er zijn inderdaad geascendeerde meesters en zelfs alchemisten uit een verder verleden die op deze manier dachten. Er waren alchemisten die geloofden dat ze de fundamentele bouwsteen van materie moesten kunnen ontdekken. En wanneer ze begrepen hoe die fundamentele bouwsteen de vorm van lood aannam, zouden ze die vervolgens de vorm van goud kunnen laten aannemen, waardoor lood in goud zou veranderen.

Het is een begrijpelijke aanpak, maar het zal je niet helpen om iets met ons mede te scheppen. Waarom niet? Ter illustratie: stel dat je een flinke som geld hebt. Je besluit dat je een huis wilt bouwen. Je visualiseert in gedachten hoe dat huis eruit zal zien. En dan denk je: “Ik moet alles weten over het bouwen van een huis. Ik moet expert in metselen worden. In feite moet ik niet alleen leren hoe ik stenen moet leggen, maar hoe ik stenen moet maken, hoe ik klei uit de grond haal en er stenen van maak. Ik moet ook expert in timmeren worden. Ik moet leren hoe ik planken verbind, hoe ik planken moet maken en ze aan elkaar moet bevestigen. Maar bovendien moet ik naar het bos gaan en leren hoe ik een boom omhak, naar de zagerij vervoer en er planken van maak. Ik moet expert in loodgieterswerk worden. Ik moet alles over loodgieterswerk leren. Ik moet zelfs zelf de leidingen kunnen maken. En ik moet expert in elektriciteit worden. Ik moet leren hoe ik elektrische draden moet maken, hoe ik ze in huis moet installeren, hoe ik elektrische lampen moet maken. Ik moet zelfs leren hoe we elektriciteit opwekken, wat elektriciteit is en hoe het werkt. Ik moet elk klein detail leren om dat huis te bouwen.”

Je begint te studeren, oefenen en leren. En het duurt jaren om expert in metselen te worden. Daarna duurt het nog jaren om expert in timmerwerk te worden. En op een gegeven moment besef je: “Wacht even. Als ik alles moet weten over elk aspect van het bouwen van een huis, krijg ik het misschien nooit af in de rest van mijn leven. Wat moet ik doen? O, wacht, ik heb het geld op de bank. Wat als ik iemand betaal die al metselaar, timmerman en loodgieter is? Dan kan ik het huis in een mum van tijd af hebben.”

Wat zijn de deskundige metselaars, loodgieters en timmerlieden die je kunnen helpen om met de geascendeerde meesters mede te scheppen? Dat zijn niet de elementaire deeltjes, maar de elementaire bouwers van vorm. Die zijn er expert in om het Ma-terlicht in fysieke vormen te modelleren. Het heeft geen zin om dit allemaal te leren. Het zou je bewustzijn alleen maar overweldigen. Zoals we al hebben gezegd, is het proces waarin de elementalen het Ma-terlicht in een fysieke vorm modelleren, zeer complex, zo complex dat het je gedachten zou overweldigen. En het heeft geen zin om dit te leren, want de elementalen zijn bedoeld om al het praktische werk te doen, zodat jij je kunt concentreren op de vorm die je wilt manifesteren. Het enige wat je hoeft te doen is de vorm op de elementalen projecteren en hen al het praktische werk laten doen.

De overgang van afzonderlijke vormen naar processen
Wat kun je doen om je denkwijze te veranderen en over te stappen van een reductionistische benadering, waarbij jij je focust op de kleinst mogelijke deeltjes, naar daadwerkelijk iets manifesteren? Hoe doe je dat? Wat is het probleem met de reductionistische benadering? Dat die naar afzonderlijke vormen kijkt. Die kijkt naar een dieper niveau. Je hebt bijvoorbeeld veel verschillende vormen die uit atomen bestaan. Die kijkt naar een dieper niveau dan de atomen, waardoor al die myriaden verwarrende vormen kunnen worden teruggebracht tot honderdacht atomen.

Het lijkt een goed idee, toch? Het probleem is dat atomen ook aparte atomen zijn en verder kunnen worden gereduceerd tot aparte deeltjes. Ze zijn altijd gefocust op het herkennen van gescheiden dingen. En ze denken dat ze, als ze op steeds diepere niveaus kunnen komen, bij dat ene ding zullen komen dat niet verder kan worden gereduceerd. Maar zoals ik al zei, gaat dat niet gebeuren. Hoe zien wetenschappers en filosofen die deze benadering hanteren het universum? Ze denken dat het universum is opgebouwd uit aparte componenten. De kip is het ene, het ei is het andere, een andere vorm, een andere structuur.

Maar zoals we al hebben gezegd: als je de analogie van de kip en het ei echt goed bekijkt, is het zinloos om te vragen wat er eerst was, want zowel de kip als het ei begonnen als een mentaal beeld in het identiteitsrijk. En dat mentale beeld heeft niet eerst het ei geschapen en daarna de kip gevisualiseerd. Het mentale beeld visualiseerde zowel de kip als het ei, maar niet als afzonderlijke vormen omdat het mentale beeld dat de hele wereld van vorm in gang zette, een proces, een stroom visualiseerde.

Het mentale beeld van het proces van kip naar ei verlagen
Het is zinloos om te vragen: “Wat was er het eerst, de kip of het ei?” Je denkt met je lineaire geest over deze vraag na en die zegt: “Maar er moet toch een eerste ei zijn geweest. Waar kwam dat ei vandaan? O nee, eieren worden gelegd door kippen. Er moet toch een eerste kip zijn geweest die het heel eerste ei heeft gelegd. Maar wacht eens even, waar kwam de eerste kip vandaan? Die moet wel uit een ei gekomen zijn. Maar wie heeft dat ei gelegd?” En zo kun je door blijven gaan, nogmaals, Zeno’s paradox, je kunt maar doorgaan. En de lineaire geest kan daar pas mee ophouden als jij, de Bewuste Jij, ingrijpt en zegt: “O, ik heb genoeg van die denkspelletjes. Er moet een andere manier zijn om ernaar te kijken.” En die is er.

De kip en het ei verschenen gelijktijdig omdat het mentale beeld van het proces, de stroom van kip naar ei, tegelijkertijd door de elementalen naar het fysieke octaaf werd gebracht. Die begon in het identiteitsrijk, waar de elementalen het overnamen, maar ze namen geen statisch beeld over. Ze namen de stroom over. Ze brachten die naar het mentale rijk, waar de elementalen hem overnamen. Ze brachten die naar het emotionele rijk, waar de elementalen hem overnamen en ze brachten die naar het fysieke rijk, waar de aarde-elementalen het proces overnamen. Daarom is het niet nodig dat het ei of de kip als eerste verschijnt. Het is een zinloze vraag wanneer je van de reductionistische benadering afstapt.

Het beeld van het geheel projecteren
Wetenschappers met de reductionistische benadering proberen het volgende te doen: ze staan voor een rivier en concentreren zich op één enkele waterdruppel. Ze zeggen: “Laten we die waterdruppel uit de rivier halen en alleen die waterdruppel bestuderen.” Vervolgens bestuderen ze één druppel totdat ze niets meer kunnen bedenken wat ze kunnen bestuderen. Dan halen ze er een andere druppel uit en bestuderen die. Ze denken dat ze zullen begrijpen hoe de rivier stroomt, wanneer ze alles weten wat er te weten valt over de afzonderlijke waterdruppels. Maar zit de kracht die de rivier laat stromen in de waterdruppels zelf? Nee, dit is de zwaartekracht. Er bestaat een hoogteverschil tussen de plek waar de rivier ontspringt en de oceaan. En de afzonderlijke waterdruppels produceren de kracht die hen laat stromen niet zelf. Ze maken deel uit van de stroom; ze zijn er onlosmakelijk mee verbonden.

Zul je ooit de stroom zelf begrijpen als je iets uit de stroom haalt? Natuurlijk niet. Je mist het grote geheel. Je ziet het bos niet meer omdat jij je op de bomen concentreert. En zoals ik al zei, manifesteer je niets. Je schept niet mede met ons als je ervoor zorgt dat een klein deeltje van het Ma-terlicht zich op een bepaalde plek vormt, en dan nog een, en dan nog een. Dat is de taak van de elementalen. Jij formuleert het beeld van het geheel en projecteert dat op de elementalen op de vier niveaus en laat hen de details afhandelen.

Waarom? Wat hebben andere Chohans gezegd? De hele wereld van vormen is bedoeld om je een ervaring te geven. Hoe krijg je een ervaring? Door de vormen te ervaren, door het geheel te ervaren. Stel je voor dat je in een museum staat waar een impressionistisch schilderij hangt. De impressionist schilderde door kleine druppels verf op het doek aan te brengen. Je staat heel dicht bij het schilderij en je kunt alleen de druppels zien. Je ziet verfvlekken, maar ze vormen niets, maar als je een stap naar achteren zet, beginnen de verfdruppels vormen aan te nemen. En als je nog verder achteruit stapt, zie je de hele scène van het schilderij. En dat geeft je de ervaring.

Je hoeft niet te weten hoe elementalen werken
Ik zeg iets wat we al een tijdje zeggen, dat het belangrijk is dat je beseft dat alle vormen die je ziet, gemaakt zijn van het Ma-terlicht. Dat is belangrijk om te beseffen. Het is belangrijk dat je beseft dat er zoiets bestaat als het Ma-terlicht dat elke vorm kan aannemen. Als je deze bel een andere vorm wilt geven, bijvoorbeeld die van een koebel, dan moet je beseffen dat de bel gemaakt is van het Ma-terlicht, dat net zo goed de vorm van een koebel zou kunnen aannemen als deze. Het is mogelijk om het Ma-terlicht dat deze vorm heeft gemanifesteerd, in een andere vorm te transformeren. Het is mogelijk om de atomen waaruit lood bestaat te transformeren in de atomen die goud vormen. Maar dit kan alleen gebeuren omdat beide soorten atomen uit Ma-terlicht bestaan.

Het is belangrijk dat je beseft dat materie buigzaam en veranderlijk is. Maar voor jullie is het niet belangrijk dat je in staat bent om loodatomen te reduceren tot Ma-terlicht en dat Ma-terlicht vervolgens de vorm van goud te laten aannemen. Het is belangrijk dat je weet dat een elementaal de vorm van deze bel heeft aangenomen. Maar het is voor jullie niet belangrijk om precies te weten hoe de elementaal deze bel heeft gemanifesteerd omdat jouw rol in de wereld van vorm is dat je medeschepper bent met de geascendeerde meesters.

Toen de Elohim het beeld van de aarde met hun geest projecteerden, projecteerden ze het eerst op de elementalen op het identiteitsniveau. En je kunt natuurlijk zeggen dat de Elohim kunnen weten hoe de elementalen werken. Maar terwijl ze het beeld projecteerden, concentreerden ze zich daar niet op. Ze projecteerden het beeld en lieten de elementalen het uitvoeren. En datzelfde geldt voor jou. Het verschil is dat de Elohim het vermogen hebben om te weten hoe elementalen werken, maar jij niet. En het zou contraproductief zijn als je zou proberen het te begrijpen. Want het is niet jouw rol om de vorm atoom voor atoom op te bouwen, maar om de vorm op de elementalen te projecteren, zodat zij die kunnen opbouwen.

Je overgeven aan de flow van het geheel
Maar hoe projecteer je die vorm op elementalen op zo’n manier dat ze die aannemen? Je ziet dat heel veel mensen, waaronder studenten van geascendeerde meesters die door de jaren heen gefascineerd zijn door het idee om iets te manifesteren met gedachtekracht. Een schatkaart maken is een van de manieren om dit te doen; je maakt exact de afbeelding van het huis dat je wilt hebben. De meeste mensen zijn hier echter niet in geslaagd omdat ze het benaderen zoals de wetenschap dat doet. Ze willen een afzonderlijke vorm manifesteren. Als jij jezelf ziet als een gescheiden wezen dat een huis wil manifesteren, dan kun je misschien wel een huis manifesteren, niet per se uit het niets, maar je kunt in ieder geval een huis aantrekken. Maar je schept het niet mede met ons. De enige manier om met ons mede te scheppen is jezelf in de flow plaatsen die wij zijn.

Nogmaals, je bevindt je hier in de wereld van vorm. Jouw gedachten, je lineaire gedachten, zijn gefocust op afzonderlijke vormen. Je hebt een perspectief en projecteert dat op de geascendeerde meesters. Je herkent: “Ja, Master MORE heeft een bepaalde vibratie, Saint Germain heeft een andere vibratie. Ik ken nu de verschillen tussen de meesters.” Maar jij realiseert je niet – en nogmaals, ik neem je niets kwalijk, ik probeer je alleen een breder perspectief te bieden – dat wij, de geascendeerde meesters, niet naar onszelf kijken zoals jullie naar ons kijken. In feite kijken wij ook niet naar jullie zoals jullie naar jezelf kijken. Wanneer je ascendeert, ja, dan ascendeer je als een individueel wezen. De Bewuste Jij versmelt met jouw IK BEN Aanwezigheid. Je IK BEN Aanwezigheid doorloopt het ascensieproces en wordt een geascendeerde meester. Maar hoe word je een geascendeerde meester? Niet als gescheiden wezen. Niet als een afzonderlijk wezen! Je wordt een geascendeerde meester als je het verlangen opgeeft om je medescheppende vermogens als een afzonderlijk wezen uit te oefenen.

Hoe doe je dat? Je geeft je over aan het geheel. En wat is dat geheel? Dat is de flow. Je geeft je over aan de flow. Zoals we al vaker hebben gezegd, is het alsof je in een rivier staat. Er is een snelle stroming, maar je houdt je vast aan een tak, een boomwortel die uit de oever steekt. En je houdt je vast omdat je bang bent dat je door de stroom wordt meegesleurd. En het zelf dat op zichzelf gericht is, het zelf waar we het over hebben gehad, dat je op het zesennegentigste niveau moet overwinnen, is het zelf dat zich krampachtig vastklampt omdat hij bang is verloren te gaan als je loslaat. En hij zal ook verloren gaan als je loslaat, maar jíj zult niet verloren gaan.

Het onderling afhankelijke, altijd stromende geheel
Wanneer je ascendeert, geef jij je over aan de flow. Je laat alles los wat vaststaat. En je laat jezelf meevoeren door de flow. Dat is de ascensie. Maar je begint op het zesennegentigste niveau dat proces door de focus op het zelf los te laten. Op dat moment besef je dat je niet meer een beeld op geascendeerde meesters en jezelf moet projecteren dat gebaseerd is op je lineaire denken. Hoe kun je in de flow zijn zolang jij een vaststaand beeld projecteert? Zoals we hebben geprobeerd uit te leggen kun je alleen met ons medescheppen wanneer jij met ons in de flow bent.

Wij bevinden ons hierboven als geascendeerde meesters. Ik zie mezelf als Nada. Serapis Bey ziet zichzelf als Serapis Bey. Wanneer we met elkaar omgaan, zien we onze individualiteit, maar we denken niet dat we van elkaar gescheiden zijn of van de hiërarchie boven ons, of gescheiden zijn van de flow. We zien dat de hele wereld van vorm niet is opgebouwd uit aparte vormen. Die is opgebouwd uit alle onderling afhankelijke oorsprongen die dit geheel vormen. Maar het geheel is niet statisch. Dat staat niet stil. Dat stroomt. Dat stroomt voortdurend, dat evolueert voortdurend, dat beweegt voortdurend. Een beeld hiervan is dat het een heel snelle stroom is die een enorme waterkracht heeft, die constant in beweging is. Zo is de hele wereld van vorm ook.

De school waarop je gescheiden bent
Waarom hebben sommige wezens deze reductionistische benadering ontwikkeld, zich gefixeerd op de vormen? Omdat ze een punt bereikten waarop ze op het zesennegentigste niveau kwamen, maar het op zichzelf gerichte zelf niet wilden opgeven en meegaan met de flow van de geascendeerde meesters. Ze bleven dat gescheiden zelf steeds meer verfijnen in de overtuiging dat ze hem uiteindelijk tot een god zouden kunnen verheffen. Maar ze proberen alleen maar de stroom te stoppen en daarin slagen ze niet omdat ze weigeren in te zien dat dit nooit kan gebeuren omdat hun persoonlijke vrije wil de vrije wil van talloze wezens die ervoor gekozen hebben om deel uit te maken van de stroom, niet kan tenietdoen.

Nogmaals, zoals we al hebben gezegd, bevindt planeet aarde zich in een niet geascendeerde sfeer en zelfs die hele niet geascendeerde sfeer is alleen maar bedoeld om zelfbewuste wezens te laten experimenteren met hoe het voelt om een gescheiden wezen te zijn dat niet in de flow is. Je schept mede, denk je; je ervaart iets als een gescheiden wezen dat geen deel uitmaakt van de stroom. Daarom kun je medescheppen alsof jij de enige bent die ertoe doet en kan doen wat je wilt, ongeacht de gevolgen voor anderen. Zoals we hebben uitgelegd, is het noodzakelijk dat je wat ervaring hebt met dit bewustzijnsniveau, want als je niet weet wat gescheidenheid is, kun je niet volledig bewust en volledig vrijwillig stoppen met medescheppen als gescheiden wezen en je overgeven aan de flow.

Planeet aarde is, zoals we hebben gezegd, een schoollokaal waar deelnemers kunnen experimenteren met het bewustzijn dat je een gescheiden wezen bent dat het gevoel heeft dat je iets kunt doen, totdat ze genoeg van deze ervaring krijgen en het op zichzelf gerichte zelf loslaten en zich aansluiten bij de stroom van de geascendeerde meesters. Dat is in wezen waar de aarde om draait. Alles wat er op aarde gebeurt, alle dingen die mensen zich voorstellen, alle spelletjes die ze spelen, alle drama’s die ze in hun persoonlijke leven scheppen, alle epische drama’s die ze bedenken in de veronderstelling dat dit wereldwijd impact heeft, zelfs impact op het universum, zelfs impact op God heeft. Dit alles heeft maar één bedoeling. Om je deze vorm van medescheppen, of liever ont-scheppen, te laten ervaren, totdat je er klaar voor bent om die los te laten en mee te doen met echt medescheppen met de geascendeerde meesters en de gehele kosmische hiërarchie die tot aan de Schepper reikt. Daar gaat het op aarde om.

De leringen gebruiken om het drama van het ego te rechtvaardigen
Let goed op wat er op het zesennegentigste niveau moet gebeuren. Je geeft je kijk op het spirituele pad op dat je motiveerde om naar het zesennegentigste niveau te klimmen. Je moet die opgeven om te kunnen slagen voor de initiatie op het zesennegentigste niveau. Daarom hebben we allemaal leringen over het ego gegeven, Jezus’ leringen over egodrama’s, de epische drama’s, alle leringen over onderbewuste zelven. Zelfs de leringen over het kosmische geboortetrauma waren allemaal bedoeld om je op het punt te brengen waar het op aarde werkelijk om draait. We weten uit ervaring dat dit voor veel studenten van de geascendeerde meesters een heel moeilijke initiatie is. Ironisch genoeg maakt hun ervaring met de leringen van de geascendeerde meesters het voor sommige studenten alleen maar moeilijker. Waarom? Omdat het gescheiden zelf alles in een drama kan veranderen. Veel studenten hebben in de loop der decennia de leringen van de geascendeerde meesters gebruikt om er een episch drama van te maken. Of liever, ze hebben de leringen gebruikt om het epische drama te rechtvaardigen dat ze al in hun hoofd hadden voordat ze de leringen ontdekten.

Begrijp je wat we hebben uitgelegd? Je daalt beneden het achtenveertigste niveau af. Je voelt dat je iets bent kwijtgeraakt. Je vormt het ego, het gescheiden zelf, om dat te compenseren, om het verlies te verbergen, om het te camoufleren. Het ego denkt dat hij het verlies moet verbergen, het moet compenseren door iets op deze wereld te bereiken, de allerhoogste status, de allergrootste erkenning. Dat schept het drama. Het drama is in essentie: “Ik, het ego, ben speciaal! Ik heb gelijk, er was eigenlijk geen verlies, want ik ben de meester van het universum!” En dit drama kan veel vormen aannemen, maar het is een zoektocht naar bevestiging van het gescheiden zelf. Maar wanneer iemand zich begint om te keren, opklimt naar hogere bewustzijnsniveaus, kan hij of zij een spirituele leer ontdekken. En zelfs mensen die zich beneden het achtenveertigste niveau bevinden, kunnen leringen van geascendeerde meesters ontdekken, maar ook andere spirituele leringen. Je hebt veel studenten van geascendeerde meesters die gedurende een groot aantal vorige levens, spirituele mensen zijn geweest, spirituele leringen hebben gevolgd – het kunnen oosterse leringen zijn, mystieke leringen, zelfs traditionele religies.

Maar wat zie je in veel traditionele religies? Wat is het christendom? Wat is de christelijke religie? Wat heeft de katholieke kerk gedaan toen ze het katholieke geloof stichtte? Ze hebben een episch drama gemaakt: “Je bent een zondaar, maar als je een goede katholiek bent, kun je gered worden.” Veel religies hebben hun eigen versie van deze drama’s. Alle religies hebben dat in feite gedaan. Zelfs veel spirituele leringen. En je zou kunnen zeggen: “Als je kijkt naar de leringen die in eerdere dispensaties van geascendeerde meesters zijn gegeven, dan zitten er zeker een aantal epische elementen in die mensen aanmoedigen om de leringen in een episch drama te veranderen.” Wij hebben dat eigenlijk niet aangemoedigd, maar we hebben uitgelegd dat we de drama’s moeten overdrijven, als mensen niet naar de lering willen luisteren, tot ze zo extreem worden dat ze het niet meer kunnen verdragen, dat ze de absurditeit ervan inzien. En dit werkt voor sommige mensen, maar niet voor iedereen.

De leringen als experiment
De leringen die we in deze dispensatie geven, zijn in de eerste plaats niet gebaseerd op het Vissentijdperk, dus we proberen de zaken niet te overdrijven voor mensen die nog niet geslaagd zijn voor de initiaties, maar ten tweede kiezen we voor een andere aanpak. Zeg ik daarmee dat dit de hoogst mogelijke aanpak is, dat dit de allerbeste aanpak is? Nee. Wat heeft Master MORE de eerste dag gezegd? Alles is een experiment. Deze leringen zijn een experiment om te zien of we mensen kunnen bereiken die we voorheen niet konden bereiken door veel directer te zijn over psychologie, over het ego, over gescheidenheid en dualiteit. En het werkt voor veel van jullie zoals veel van jullie zelf kunnen voelen.

Mij punt is dit: alles wat we jullie in deze dispensatie hebben gegeven, was erop gericht om jullie op het zesennegentigste niveau te brengen. Wanneer je op het zesennegentigste niveau bent, begrijp je de initiatie. Je begrijpt dat het tijd is om te kijken dat je een spirituele lering, onze leer, hebben gebruikt om het epische drama dat je lang geleden hebben geschapen of hebt aangenomen, te rechtvaardigen. En je begrijpt dat het nu tijd is om hem los te laten en je over te geven aan de flow. Laat het drama los, geef je over aan de flow. Daar gaat het spirituele pad op aarde alleen maar om. Dat is alles.

Pracht en praal opgeven
Door de tijd heen hebben we mensen dicht bij dit niveau zien komen en zij kregen het gevoel: “Maar dit is zo gewoon, wat is er zo bijzonder aan?” En ze wilden het zelf niet opgeven dat ernaar streeft bijzonder te zijn, dat bevestiging zoekt. Veel studenten van de geascendeerde meesters hebben gedacht: “Als ik het pad blijf bewandelen tot ik Christusschap bereik, zullen de geascendeerde meesters in al hun glorie verschijnen en mij, mijn dappere inspanningen, erkennen en bevestigen.” Zolang je die droom nastreeft, probeer je bevestiging van het gescheiden zelf te krijgen. Wat zou er gebeuren als we zouden verschijnen en je zouden bevestigen? Je zou gevangen blijven in het gescheiden zelf, misschien wel tot in het oneindige.

Als we een student van geascendeerde meesters zouden bevestigen die een episch drama op het pad projecteert, zouden we in potentie een gevallen wezen kunnen creëren omdat de student het gevoel niet los zou kunnen laten dat hij zo bevestigd werd. Daarom is het echt nodig dat je het drama loslaat. Het drama bepaalt welke dingen je moet doen, maar ook wat je wilt bereiken, je doel, je beloning. Wat is de beloning? Dat je het moet loslaten! En pas wanneer je het loslaat, kunnen we aan je verschijnen. En wanneer je het loslaat, zullen we een manier vinden om met je in contact te komen, als je ervoor openstaat.

Maar het zal niet gepaard gaan met glorie, pracht en praal, want wanneer je dat zelf loslaat, heb je die pracht en praal niet nodig. Waarom? Omdat je, wanneer je het zelf loslaat, de oever loslaat en met de stroom van de rivier meedrijft. En er zijn zoveel nieuwe dingen in de rivier te ontdekken dat je die glorie niet nodig hebt. Je wilt ontdekken, maar wat je in de stroom ontdekt, is niet wat het gescheiden zelf als beloning had verwacht. Je ontdekt niet dat het drama uitkomt. Je ontdekt het werkelijke proces van scheppen en medescheppen dat veel verbazingwekkender en wonderbaarlijker is dan welk drama ook dat op aarde bedacht kan worden. Je ontdekt meer.

Een gevoel van verlies
Maar er kan wel een periode komen waarin sommige studenten een gevoel van verlies krijgen. Ze voelen zich misschien zelfs wel bedrogen: “Hier heb ik zo hard voor gewerkt en moet ik het nu allemaal opgeven? En wat er nu is, is gewoon niet zo spannend als het drama.” Ze kunnen zich bedrogen voelen door iets wat wij ‘bait en switch’ noemen, want voor sommige studenten is het nodig dat we hun drama op de lagere niveaus een beetje bevestigen om hen te motiveren om door te gaan. Sommige studenten kunnen de omschakeling niet maken en het drama niet loslaten. Er kan voor sommigen een turbulente periode zijn waarin je een glimp opvangt van wat je moet opgeven, maar het niet echt kunt loslaten, je wilt het niet loslaten, je ziet het drama eigenlijk niet. Je ziet eigenlijk niet dat het drama je beperkt. Je klampt je er krampachtig aan vast.

En in zekere zin is alles wat we hebben gedeeld, alles wat wij allemaal hier op deze conferentie en ook op eerdere conferenties hebben besproken, bedoeld om jullie te helpen dat absoluut cruciale besluit te nemen om eindelijk los te laten. Laat het gewoon los. Laat het drama los, laat de beloning los, laat het gevoel van verlies los. Laat gewoon los. En wanneer je loslaat, zul je een totaal andere ervaring van het leven krijgen. Je zult meegaan met de Rivier van Leven. En zoals we al hebben gezegd, het voelen van de flow is op zich al een beloning. Het drama bepaalt dat er een beloning moet zijn: “Wanneer je het niveau van Christusschap bereikt, zal er iets geweldigs gebeuren.” Maar dat is een beloning die van buitenaf komt. De echte beloning is dat je de flow van binnen voelt, dat je deel uitmaakt van de flow. Je hebt niets van buitenaf nodig. Je hebt geen wereldlijke prestatie nodig. Je hebt zelfs geen wereldlijke manifestatie nodig. Gewoon in de flow zijn is een beloning op zich.

Wat kwam als eerste: vrede of dienstbaarheid?
Als we dit alles relateren aan de Zesde Straal van vrede en dienstbaarheid, wat kwam er dan het eerst, vrede of dienstbaarheid? Nogmaals, ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. De enige manier om vrede te ervaren is door in de flow te zijn en de enige manier om deel te nemen aan de flow is dienen. Maar hoe maak je de overstap van het drama dienen naar de flow dienen? Je moet een bepaald gevoel van rust hebben dat je niet verloren gaat wanneer je loslaat. Je gescheiden zelf zal verloren gaan, maar jijzelf niet. Nogmaals, het is een kwestie van het punt bereiken waarop je het begrijpt en flitsen opvangt van de flow.

Wat is de bedoeling van een dictaat? Gedeeltelijk is het je helpen om ons wezen te ervaren en de stroom van licht van ons naar jou te voelen. Als het luisteren naar een dictaat je bewustzijn verhoogt boven je dagelijkse bewustzijn, dan heb je de flow gevoeld, maar wanneer je dat zelf loslaat op het zesennegentigste niveau, kun je de flow op elk moment ervaren. Misschien niet altijd omdat jij je ook op bepaalde taken concentreert, maar je kunt je op elk moment afstemmen op de flow. Dat is de beloning. Maar je ego, het gescheiden zelf, zal dit nooit begrijpen omdat hij niet kan bevatten wat de flow is. Hij focust zich altijd op de waterdruppels en is niet in staat om de rivier te zien.

Dienstbaar aan de wereld versus innerlijke dienstbaarheid
Een van de dingen die je kan helpen om over te schakelen is beseffen dat je de Bewuste Jij bent. Je bent geschapen als verlengstuk van je IK BEN Aanwezigheid. Je IK BEN Aanwezigheid is een verlengstuk van geascendeerde meesters. Zij zijn op hun beurt weer een verlengstuk van andere geascendeerde meesters, die uiteindelijk leiden naar de Schepper. Jij bent een uitdrukking van de flow. Wat is de bedoeling van de flow? Wat is de bedoeling van de hele wereld van vorm? In zekere zin, dienstbaarheid. Het verheffen van het geheel, het ontvouwen van het geheel, is een vorm van dienstbaarheid. Deel uitmaken van dit verbazingwekkende proces van het ontvouwen van deze wereld van vormen, zoals onze Schepper die heeft bedacht, is de allergrootste beloning. Het gescheiden zelf snapt dit natuurlijk niet, maar hij kan wel bevatten wat dienstbaarheid is, vooral dienstbaarheid aan een of andere epische zaak waardoor hij belangrijk en bijzonder lijkt.

Door de gescheidenheid op aarde is het idee ontstaan dat dienstbaarheid betekent dat je iets voor iemand anders doet. Je zou liever gaan golfen, maar je oma moet naar de dokter. Je kiest ervoor om niet te gaan golfen, maar je oma naar de dokter te brengen. Je bewijst een dienst door je eigen wensen opzij te zetten om iemand anders te dienen. Dat is een veelvoorkomende opvatting van dienstbaarheid en we kunnen zeggen dat het gescheiden zelf ook altijd iemand anders dient. Omdat het gescheiden zelf gevangenzit in een drama waardoor hij denkt: “Als ik deze zaak dien, zal ik een beloning ontvangen.” Vanuit een bepaald perspectief dient het gescheiden zelf altijd iemand anders, wat uiteindelijk de gevallen wezens of andere mensen zouden kunnen zijn. Maar als je verder kijkt dan zie je dat het gescheiden zelf in werkelijkheid egoïstisch is. Hij dient anderen om zelf een beloning te krijgen.

Het is heel gebruikelijk dat er spirituele studenten zijn die al in veel levens spiritueel zijn. Ze leefden bijvoorbeeld in kloosters. En wat doe je in een klooster? Je denkt dat je God dient door je leven te wijden aan gebed en vasten. Of misschien dien je de kerk, hoe je dat ook opvat. Maar je denkt dat je de allergrootste dienst bewijst via een of ander religieus kader. Er zijn wezens die dit al meerdere levens hebben gedaan. Dan ontdekken ze de leringen van de geascendeerde meesters en vinden ze dat ze de geascendeerde meesters moeten of willen dienen. Neem bijvoorbeeld The Summit Lighthouse. De allerhoogste vorm van dienstbaarheid die je kon bewijzen, was dat je deel uitmaakte van het personeel en meewerkte aan de opbouw van de gemeenschap die de geascendeerde meesters blijkbaar wilden stichten op een kleine, droge heuvel in Montana. “Het zaad van de gemeenschappen van de Gouden Eeuw”, zoals het vaak werd genoemd. Er waren ook anderen die in studiegroepen werkten.

Nogmaals, ik klink misschien een beetje humoristisch, misschien zelfs wel een beetje ironisch, maar dat is absoluut niet mijn bedoeling. Ik wil zeggen dat deze studenten van de geascendeerde meesters dachten dat ze ons, de geascendeerde meesters, dienden door hier op aarde iets te doen. Door te doen wat hen door de wereld werd opgedragen. In zekere zin projecteerden ze de epische drama’s die ze van de gevallen wezens hadden overgenomen op de geascendeerde meesters. Het allergrootste epische drama was dat je de geascendeerde meesters diende om de Gouden Eeuw van Saint Germain te manifesteren. Nu, zoals we al hebben gezegd, klopt dat: Saint Germain wil de Gouden Eeuw manifesteren. Ik wil er alleen op wijzen dat veel studenten dit door het filter van een episch drama zagen. En ze waren erg terughoudend om dat los te laten.

Wanneer je echter op het zesennegentigste niveau staat, kun je niet voor de initiatie slagen als jij je drama niet op wilt geven, zelfs het drama van hoe je de geascendeerde meesters moet dienen. Veel studenten sloten zich aan bij de organisatie en besloten met hun dagelijkse gedachten: “Ik ga me dienstbaar maken.” Ze dwongen zichzelf om alle rollen te spelen die binnen de organisatie waren vastgesteld over hoe je dienstbaar bent. Ze dwongen zichzelf ertoe. Na een tijdje werd de druk om zichzelf daartoe te dwingen te groot. Ze konden het niet meer aan. Sommigen verlieten de organisatie helemaal. Anderen vonden een andere balans zodat ze konden blijven dienen. Maar heel weinig mensen waren bereid een stap terug te doen en te zeggen: “Is wat ik doe wel de hoogste vorm van dienstbaarheid?”

De realiteit is dat niets wat je van buitenaf op je hebt genomen, zelfs niet via een lering van de geascendeerde meesters, de hoogste vorm van dienstbaarheid is. De hoogste vorm van dienstbaarheid is het loslaten van het op zichzelf gerichte zelf. Je verleent geen dienst om zelf een beloning te krijgen. Veel studenten dachten natuurlijk dat er uiteindelijk, in ieder geval na hun ascensie, een beloning zou zijn. Maar wat heeft El Morya heel vaak gezegd in The Summit Lighthouse? “De beloning voor dienstbaarheid is meer dienstbaarheid.” Meer dan wat je nu als dienstbaarheid beschouwt. En wat is meer dienstbaarheid? Dat je meegaat met de flow van de geascendeerde meesters. Je doet hier beneden niets voor de meesters daarboven. Je ervaart dat je in dezelfde flow bent die van ons komt. Je dwingt jezelf niet met je gedachten. Het is gewoon hoe je met de flow mee stroomt. Het is gewoon een uiting van wie je bent.

Je bent al onderdeel van de flow!
Hoe maak je de overstap van wereldlijke dienstbaarheid naar wat we innerlijke dienstbaarheid of natuurlijke dienstbaarheid kunnen noemen? Daarom hebben we jullie allemaal leringen gegeven over onderbewuste zelven en de Bewuste Jij. De onderbewuste zelven kunnen alleen de wereldlijke dienstbaarheid zien. Het onderbewuste zelf kan nooit overschakelen naar innerlijke dienstbaarheid, dat kan gewoon niet. Maar een onderbewust zelf kan wél, het op zichzelf gerichte zelf kan wél, een beeld van ware dienstbaarheid creëren. Maar het blijft een beeld waar de Bewuste Jij zich in probeert te wringen. Hoe maak je die overstap? Door te beseffen wat de Bewuste Jij is. Hij is een verlengstuk van de IK BEN Aanwezigheid, die een verlengstuk is van geascendeerde meesters, die weer verlengstukken zijn van andere geascendeerde meesters, helemaal tot aan de Schepper. De Bewuste Jij is onderdeel van de flow! Hij wordt uit de flow geschapen. De Bewuste Jij hoeft geen spiritueler zelf aan te nemen dat ware dienstbaarheid kan geven. Hij moet alle zelven afwerpen die dienstbaarheid als een concept beschouwen.

Hij hoeft alleen maar terug te keren naar een staat van zuiver gewaarzijn, en dan zul je op een natuurlijke manier deel uitmaken van de flow. Je hoeft jezelf niet te dwingen om dienstbaar te zijn. Je hoeft alleen maar te beseffen wie je bent, en door dat besef krijg je vrede. Het kan op aarde nuttig zijn om iemand anders te dienen, om een bepaalde zaak te dienen. Het kan je helpen om de focus op het zelf te overwinnen. Nogmaals, ik zeg niet dat er iets mis is met mensen die het klooster ingaan of die bij The Summit Lighthouse werken en dit zien als een vorm van dienstbaarheid. Om anderen te dienen moet je in zekere zin een deel van je focus op jezelf loslaten. Maar ik wil erop wijzen dat jij je niet hebt overgegeven aan de flow, als je nog steeds de visie hebt dat je dienstbaarheid zal leiden tot een beloning op de wereld. Wanneer jij je overgeeft aan de flow, verdwijnt de gedachte aan een beloning op de wereld omdat je het gevoel hebt dat de beloning is dat je deel uitmaakt van de flow, meegaat met de flow.

Ik dank jullie dat jullie mede met mij dit dictaat wilden scheppen. Je denkt misschien dat je passief zit te luisteren, maar er gebeurt veel meer in je chakra’s en hoofd dan jij je bewust van bent. De verhandeling van mij in het geascendeerde rijk verspreidt zich over alle vier niveaus van het planetaire energieveld en zelfs daarbuiten. Die is onderdeel van de kosmische stroom en door je aandacht op mij te richten, ben je deel geworden van die stroom, ook al voel je die niet helemaal bewust. Maar je bent in de stroom. Kun je jezelf niet toestaan om dat te voelen? Kun je jezelf niet toestaan om je gewoon te concentreren op mijn Aanwezigheid en de stroom te ervaren die IK BEN, de stroom die door jou heen stroomt? Neem even de tijd om de stroom te voelen. IK BEN flow. Jij bent flow. De wereld is flow. God is flow. Niets staat stil. Alles is in de flow. Ik verzegel jullie in mijn Vlam van Vreedzame Dienstbaarheid. IK BEN Nada.