ONDERWERPEN: het verschil tussen oordelen en onderscheid maken – de rol van een leraar is jou de optie geven om voor een hogere waarheid te kiezen – het is wel liefdevol om jouw illusies aan te vechten

Vraag: Ik heb vrienden die zich er heel erg aan storen dat jij over duistere krachten en valse leraren spreekt. Zij zeggen dat ware leraren niet vergelijken en anderen niet beoordelen, omdat er maar Eén mensheid is en Eén Liefde.

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus:

Het is juist dat spirituele zoekers niet oordelen, ze móéten echter begrijpen dat er een fundamenteel verschil bestaat tussen oordelen en onderscheid maken. Oordelen gebeurt wanneer je persoonlijk gehecht bent aan iets en jij je eigen bewustzijn op anderen projecteert. Onderscheid maak je wanneer je niet aan iets gehecht bent en gewoon de overtuigingen en daden van andere mensen vergelijkt met de waarheid van Christus, waardoor jij de waarheid en onwaarheid uit elkaar houdt.

Je kunt alleen maar groeien als jij de overtuigingen wilt aanvechten waarvan  jij denkt dat die juist zijn, maar het kenmerk van de waarheid van Christus missen. Dus kan een spirituele leraar een student slechts helpen om de waarheid van een vergissing te scheiden en de student de kans te geven om te kiezen. Zolang iemand nog helemaal in de sluier van Maya verwikkeld zit, heeft iemand geen echte optie om voor de waarheid te kiezen, omdat hij of zij de waarheid van Christus nog nooit heeft ervaren. De rol van een echte spirituele leraar of boodschapper is dus mensen die keuze geven.

Maar pas als studenten het punt bereiken waarop zij bereid zij om hun meest gekoesterde overtuigingen aan te vechten bieden zij weerstand tegen deze handeling en zullen zij vaak wrok koesteren tegen de leraar – de hand bijten die hen voedt. Mensen die zwart-witdenken zullen hun angsten projecteren door elke leer aan te vechten door te zeggen dat als die niet overeenkomt met hun enig ware leer, hij wel van de duivel moet komen. Mensen die grijsdenken zullen hun onjuiste mening over liefde op een leer projecteren door te zeggen dat als die hun overtuigingen aanvecht, die niet van de hoogste bron kan komen. Mijn punt is dat een verstandige student over het volgende nadenkt: “Is de lering echt veroordelend of zie ik het zo omdat er een balk in mijn eigen oog zit die ik eruit moet halen?” Dit is de houding waar je vooruitgang mee boekt.

Je zou ook eens kunnen nadenken over de positie van de geascendeerde meesters. Wij zien duidelijk dat de mensen in bepaalde illusies vastzitten. Wij doorzien die illusies en wij zien dat de mensen die niet doorzien. Wij zien ook dat veel mensen hun illusies niet graag los willen laten, maar de illusies blokkeren wel hun groei. Moeten wij zo ‘liefdevol’ zijn en de illusies van de mensen niet aanvechten of moeten wij het enige doen wat de mensen kan helpen bij hun groei, namelijk hun illusies aanvechten? Als je liever het eerste wil, kan een spirituele leraar jou niets onderwijzen en word je een volgeling van de valse leraren die jou – tot in alle eeuwigheid – wel willen vertellen wat jij wilt horen.

Wanneer je in het grijsdenken vastzit, denk je dat elke leer even ‘goed’ als andere leringen is en een liefdevolle leraar zou nooit van iemand anders zeggen dat hij een valse leraar is. Maar de consequentie van deze overtuiging is dat je óf het bestaan van valse leraren negeert óf dat je oprecht gelooft dat er geen verkeerde leringen zijn. Dit kan alleen maar wanneer je de myriaden gruweldaden negeert die er op deze planeet plaatsvinden en ik weet heel goed dat veel spirituele zoekers met hun hoofd in de wolken lopen en zeggen: “Zie geen kwaad en hoor geen kwaad.”

De waarheid is dat de mensheid juist spirituele leraren nodig heeft omdat zij al heel lang naar de valse leraren luisteren. Het hoort bij ons werk dat echte spirituele leraren de valse leraren en hun leringen aan de kaak stellen. Het is niet liefdevol om dat niet te doen – het is de hoogste vorm van liefde. Mensen in onwetendheid laten blijven en illusies laten houden, zou pas niet liefdevol zijn.