ONDERWERPEN: Wanneer je dingen bij jezelf hebt gezien, heb je een visie om anderen te helpen – anderen kunnen zien wat jij niet bij jezelf kunt zien – spreek zonder eraan gehecht te zijn – spreek met de liefde die iedereen bevrijdt – het is jouw verantwoordelijkheid om anderen een kans te geven; niet om keuzes voor hen te maken – spreek erover en gebruik dat als een kans om iets over jezelf te leren

Vraag: Als je vrienden hebt die op het spirituele pad zijn en als wij bij hen iets zien wat zij niet willen loslaten, zoals het ego, is het dan jouw verantwoordelijkheid om dat bij hen onder hun aandacht te brengen, als wij het herkennen? Of moeten wij aan ons eigen ego werken voor wij dat doen?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus:

Het is altijd je verantwoordelijkheid om eerst naar jezelf te kijken, in de spiegel te kijken. Je kent mijn parabel over degenen die eerst de splinter in het oog van iemand anders zien, maar de balk in hun eigen oog niet. Dus als spiritueel zoeker moet je altijd eerst proberen dingen bij jezelf te zien. Toch kom je naarmate je het spirituele pad bewandelt op een punt dat je dingen bij jezelf ziet en daarom ook duidelijker ziet wat er in de psyche van iemand anders omgaat. Dus er zal een moment komen dat het jouw verantwoordelijkheid wordt om iets bij iemand onder de aandacht te brengen, zodat hij de kans kan krijgen om te zien wat iemand zelf niet kan zien.

Spirituele zoekers die de juiste gemoedstoestand hebben, kunnen elkaar echt geweldig helpen omdat iedereen wel blinde vlekken heeft, dingen die zij zelf niet kunnen zien, maar voor anderen overduidelijk zijn. En als je dit liefdevol bij anderen onder de aandacht brengt, kunnen jullie elkaar enorm helpen op het pad.

De echte test die je op jezelf moet toepassen, is of jij gehecht bent aan wat je bij iemand anders ziet. Heb je er last van? Ben je er boos om? Ben je er bang voor? Voel jij je gedwongen om de ander zijn of haar fouten te laten inzien, heb je het gevoel dat je iets verliest of dat jij over grenzen gaat of wordt afgewezen als de ander dat niet inziet? En als je dat soort gevoelens bij jezelf herkent, dan zou het goed zijn te veronderstellen dat jij nog niet volledig je eigen psyche hebt geheeld.

Dan kan het misschien beter zijn als je niets tegen iemand zegt omdat jij kunt aannemen dat die gevoelens, zolang jij er nog aan gehecht bent en negatieve gevoelens krijgt, verhinderen om duidelijk te zien wat er in de psyche van iemand anders omgaat. Je zou dan aan jezelf moeten werken – tot je meer helderheid krijgt en die komt als je er niet meer aan gehecht bent – en dan pas zou je iets tegen die ander mogen zeggen.

We zouden ook kunnen zeggen dat jij, als jij een probleem bij iemand anders onder de aandacht kunt brengen met de zuiverheid van liefde, het dan in ieder geval moet doen. Maar als je andere gevoelens herkent, houd je dan een poosje in, kijk in de spiegel en zie dat de ander misschien iets in jouw eigen psyche naar boven haalt wat jou helpt te genezen, zodat je ervan bevrijd kunt worden en verder kunt.

Zoals ik al vele malen heb gezegd, zijn evenwicht en niet gehecht zijn aan iets de sleutel. Als je in evenwicht bent, zie je duidelijk dat je niet gedwongen wordt door egocentrische gevoelens. Als je er niet aan gehecht bent, kun je het de ander ook zeggen zonder erdoor van slag te raken als hij het niet met jou eens is of niet verandert. Denk er altijd aan dat je Gods Wet van Vrije Wil respecteert. Het ís jouw verantwoordelijkheid om iemand anders de kans te geven door tegen hem of haar te zeggen wat je ziet. Het is níét jouw verantwoordelijkheid om keuzes te maken voor iemand anders over wat hij of zij doet met de informatie die jij aanbiedt.

Zeg het tegen de ander en raak niet gehecht aan de reactie. Als je gehechtheid bij jezelf bespeurt met betrekking tot die reactie, gebruik dat dan om de balk in jouw eigen oog te ontdekken. Wanneer jij op andere mensen reageert – als het tegenovergestelde van vrij zijn om te kiezen wat jouw reactie op een situatie is – dan komt dat altijd omdat jij iets in jezelf moet oplossen. Dus vanuit dat standpunt kun je nooit verliezen door dingen bij andere mensen onder de aandacht te brengen. Sta enkel open om iets in jou te ontdekken en wees vastbesloten dat jij, zelfs als zij niet de kans aangrijpen om van de situatie te leren, dat wel zult doen.