Geascendeerde Meester Saint Germain, 4 juli 2026 – Webinar voor Amerika: Zal er nog eens 250 jaar komen?

Ik BEN geascendeerde meester Saint Germain. Laten we helemaal bij het begin beginnen. Na de Revolutionaire Oorlog, die eerlijk gezegd een beetje een puinhoop was, vond de werkelijke stichting van de Verenigde Staten plaats tijdens het Constitutionele Congres in 1787.

Het Constitutionele Congres in 1787
Dit was het beslissende moment, want op dat moment was het, zoals sommige Founding Fathers heel duidelijk zagen, onzeker of Amerika zou blijven bestaan als een onafhankelijk land of dat het weer onder de heerschappij van de Britten of een andere Europese macht zou komen te staan. De bijeenkomst van deze mensen in een zaal in Philadelphia was het eigenlijke stichtingsproces van de Verenigde Staten. Dit leidde natuurlijk tot de Grondwet die er nog steeds is en waarvan de oorspronkelijke tekst grotendeels onveranderd is gebleven; er zijn alleen amendementen aan toegevoegd. Laten we dus eens naar dat proces kijken.

Wie waren de mensen die bijeenkwamen om een volmaaktere unie te vormen? Dat waren beslist niet de gewone mensen. Het waren beslist geen mensen uit wat je de arbeidersklasse zou kunnen noemen, geen landarbeiders. Het waren de welgesteldere mensen. Hoe hadden ze anders midden in de zomer een paar maanden vrij kunnen nemen? Het is duidelijk dat zij andere mensen hadden die het werk op hun boerderijen of in hun bedrijven deden, zodat zij het zich konden veroorloven om vrij te nemen en daar te komen zitten om deze discussies te voeren. Ik probeer dit op geen enkele manier te kleineren. Ik wijs er alleen op dat de mensen die bijeenkwamen om de Grondwet op te stellen, zichzelf als de elite beschouwden. Ze hadden niet de elitaire manier van denken die je bij de koningen en edellieden van Europa zag, maar ze zagen zichzelf duidelijk als een elite.

De nieuwe elite
Ze dachten dat zij beter dan de gemiddelde persoon wisten hoe je een betere regeringsvorm kon formuleren of vormen, en in veel gevallen hadden ze gelijk. Ze waren meer belezen. Ze hadden meer over deze onderwerpen nagedacht. Ze begrepen omstandigheden en machtsspelletjes beter dan de gemiddelde persoon. Ik zeg dus niet dat ze niet gekwalificeerd waren. Ik wijs er alleen op dat deze mensen zichzelf zagen als de nieuwe elite in de Verenigde Staten. Ze vonden zichzelf heel anders dan de oude elite in Europa omdat ze duidelijk niet in rijkdom waren geboren; ze moesten die verwerven en ervoor werken. En het was duidelijk dat geen van hen ernaar verlangde ooit onder de heerschappij te komen van iemand zoals de koning van Engeland. Nogmaals, ik probeer hen op geen enkele manier te bekritiseren of naar beneden te halen. Ik probeer je een beeld te geven van hun denkwijze omdat dit van belang is voor waar we vandaag staan en voor wat er vervolgens moet gebeuren voordat Amerika de Gouden Eeuw kan manifesteren. Je ziet dat deze Founding Fathers zichzelf als een elite beschouwden.

Ik zeg niet dat zij een machtselite waren die andere mensen tot slaaf wilde maken, hoewel sommigen van hen wel slaven hadden. Ik zeg niet dat ze de mensen door middel van geweld wilden onderdrukken en in de gevangenis wilden gooien en dergelijke. Ze waren juist zeer bezorgd over het hebben van rechten: de rechten van de mensen, de vrijheden, de vrijheid van meningsuiting en de vrijheid van vergadering. Zij hadden zich immers verzameld en zonder vrijheid hadden ze dit niet kunnen doen. En ze waren er zeer op gericht een regeringsvorm te creëren die niet kon veranderen in de soort tirannie die je in veel landen in Europa in die tijd zag. In feite in de meeste landen van Europa in die tijd, misschien moet ik zelfs wel zeggen in alle landen van Europa in die tijd. Ze hadden duidelijk idealen, maar zoals altijd het geval is, hadden ze verschillende ideeën. Ze kwamen niet allemaal samen met een volledig samenhangende visie op hoe deze nieuwe natie eruit zou moeten zien. En dit is natuurlijk heel begrijpelijk als je weet wat we jullie hebben geleerd over het dualiteitsbewustzijn.

De polarisaties achter de Founding Fathers
Je kunt zeggen: “Waren deze Founding Fathers boven of onder het achtenveertigste bewustzijnsniveau?” De meesten van hen waren boven het achtenveertigste niveau. Geen van hen bevond zich op het zesennegentigste niveau, zelfs George Washington niet op dat moment, maar de meesten waren wel boven het achtenveertigste niveau. Toch waren ze opgegroeid in een samenleving die diepgaand beïnvloed was door de dualistische manier van denken. Ze hadden natuurlijk daarvoor veel levens gehad in dualistische samenlevingen. Ze hadden beslist bepaalde overtuigingen en ideeën die dualistisch waren.

Als ik dualistisch zeg, bedoel ik daarmee niet noodzakelijk dat deze overtuigingen en ideeën slecht waren of opzettelijk waren geformuleerd om mensen te onderdrukken of hen te dwingen. Ik bedoel simpelweg dat je binnen het dualiteitsbewustzijn ieder onderwerp waar je naar kijkt, kunt formuleren in twee uitersten, met enkele gradaties daartussen, en dat mensen de neiging hebben naar het ene of het andere uiterste te worden getrokken. En wanneer je daar de dualistische manier van denken aan toevoegt, krijg je het waardeoordeel dat leidt tot de epische manier van denken: “Het is van episch belang dat onze visie de overhand krijgt.” En je ziet dit terug in de beraadslagingen en de discussies die ze onderling voerden.

Een voorbeeld zijn de Federalisten en de Anti-Federalisten: degenen die een sterke federale regering boven de staten wilden en degenen die wilden dat de staten individuele rechten hadden en zelf beslissingen konden nemen over hun eigen lot zonder dat een federale regering hen haar wil oplegde.

Nu, ik zeg niet dat de een het bij het rechte eind had en de ander niet. Dit dachten sommige mensen. Ze dachten dat de visie van de Federalisten zou leiden tot precies de soort tirannie die je in Engeland had en dat het daarom absoluut noodzakelijk was om te voorkomen dat deze visie de overhand kreeg. Maar aan de andere kant was er de noodzaak om een soort unie te vormen om het land bij elkaar te houden. Dus natuurlijk werden er, na veel beraadslaging en debatten, compromissen gesloten.

We zien dat we te maken hadden met een groep mensen die beïnvloed werd door het dualiteitsbewustzijn. Er ontstonden polarisaties in hun standpunten: Federalisten en Anti-Federalisten, tussen de staten waar slavernij was toegestaan en de noordelijke staten, tussen de grotere staten en de kleinere staten en nog vele andere.

Het compromis rond een gemeenschappelijke visie
Maar uiteindelijk was er een gemeenschappelijke visie die hen verenigde door te zeggen: “We mogen niet falen. We moeten een bepaalde vorm van grondwet voor deze nieuwe natie tot stand brengen.” En daarom zeg ik dat de meeste mensen boven het achtenveertigste bewustzijnsniveau waren omdat ze in staat waren verder te kijken dan hun persoonlijke belangen, standpunten en meningen en te zeggen: “Dit is iets wat groter is dan ieder van ons afzonderlijk, groter dan de staten waar we vandaan kwamen en groter dan economische belangen. Er is iets wat groter is en waar we ons in moeten verenigen.”

Wanneer mensen beneden het achtenveertigste bewustzijnsniveau zijn, zijn ze niet in staat zich te verenigen rond iets wat groter is dan zijzelf. Ze zullen altijd vastzitten in eigenbelang. Ze kunnen hun eigenbelang verhullen als iets groters, als een verheven zaak, maar vervolgens zullen ze niet in staat zijn hun eigenbelang opzij te zetten voor een gemeenschappelijke zaak. Het feit dat ze daadwerkelijk een grondwet hebben opgesteld, laat dus zien dat een meerderheid van hen in staat was verder te kijken dan hun eigen belangen, hun eigen standpunten en hun eigen polarisatie en te zeggen: “We moeten bereid zijn compromissen te sluiten.”

En wanneer je kijkt naar de situatie zoals die toen was, naar de grote verschillen tussen bijvoorbeeld de slavenstaten in het zuiden en de noordelijke staten die geen slaven hadden, of tussen de zeer kleine staten en de grotere staten, dan zie je dat er realistisch gezien geen manier was om een grondwet op te stellen zonder compromissen te sluiten. Gezien de politieke situatie van dat moment waren compromissen gewoon onvermijdelijk.

Blind voor een alternatief
Het is belangrijk om te beseffen dat wanneer ik het heb over het dualiteitsbewustzijn, ik niet alleen zeg, zoals we eerder hebben uitgelegd, dat het dualiteitsbewustzijn je verblindt door je naar twee uitersten te polariseren. Nee, het verblindt je voor een alternatief voor die uitersten. Met andere woorden, wanneer je naar dit debat kijkt, dan zie je dat er polarisaties ontstonden en dat de afgevaardigden daardoor niet naar alternatieven voor de twee gepolariseerde standpunten zochten. Eerst probeerden ze het ene standpunt het andere te laten overwinnen, maar uiteindelijk kwamen ze tot compromissen tussen beide. Toch bleef het debat draaien om die twee gepolariseerde standpunten. Bijvoorbeeld, hebben we een sterke federale regering nodig of moeten de staten de meeste macht hebben? Waren er alternatieven voor die twee standpunten? Ja, natuurlijk. Kon iemand die alternatieven zien? Nee, dat niet.

Nogmaals, ik probeer niemand de schuld te geven. De realistische situatie van dat moment was gewoon: zo was het en hiermee moesten ze werken. Zoals we al vaker hebben gezegd, zoekt Christus niet naar de ideale oplossing, maar kijkt naar de feitelijke situatie en zegt: “Hoe kunnen we deze gebruiken om hogerop te komen?” Het feit dat ze een grondwet hebben opgesteld, laat zien dat er een zekere invloed van de Christusgeest was en dat er genoeg mensen waren die zich op de Christusgeest konden afstemmen en vandaar verder konden gaan. Was het een ideale oplossing? Nee, maar het was natuurlijk beter dan niets, want anders zouden de Verenigde Staten van Amerika vandaag niet bestaan. Zoveel stond er die zomer op het spel.

Het Electoral College
Nu wil ik teruggaan naar wat ik zei over de elitaire manier van denken. Die had ook grote invloed op het debat en op wat ze konden zien en vooral op wat ze niet konden zien. Als je dit debat hebt bestudeerd, weet je dat een van de grote discussiepunten was hoe een president gekozen moest worden. Er waren natuurlijk alternatieven. Je hoefde geen president te hebben. Je had ook een parlementair systeem met een premier kunnen hebben, zoals in andere democratieën. Maar dat maakte geen deel uit van de discussie omdat ze die mogelijkheid niet konden zien. Ze konden alleen zien dat ze een sterke president nodig hadden die het land kon verdedigen tegen nieuwe Britse pogingen om het over te nemen. Vervolgens ging het debat over de vraag hoe een president gekozen moest worden, of beter gezegd: wie de president moest kiezen. En uiteindelijk konden ze het daar niet over eens worden, of liever: op een bepaald moment kwamen ze er niet uit. Daarom besloten ze het onderwerp voorlopig terzijde te schuiven.

Wanneer je deze debatten bestudeert, wordt duidelijk dat de meerderheid van de aanwezigen niet vond dat het publiek een president via een volksstemming zou moeten kunnen kiezen. En waarom niet? Voor een groot deel vanwege de elitaire manier van denken. Ze vonden dat zij hadden gestudeerd, ze hadden geleerd en over die dingen nagedacht. Ze wisten dat de gemiddelde Amerikaan in die tijd niet had gestudeerd. De meeste mensen konden niet eens lezen, hadden nooit boeken gelezen en hadden er nog nooit over nagedacht hoe je een regering moest vormen. Ze leidden een eenvoudig bestaan op boerderijen of in een of andere bedrijfstak. Ze waren vooral bezig met hun dagelijks bestaan en met eropuit gaan om te drinken wanneer ze daar tijd en geld voor hadden. Ze hadden nog nooit over grotere vraagstukken nagedacht. Ze vonden gewoon niet dat de gewone persoon gekwalificeerd was om een president te kiezen. Daarom konden ze het erover eens zijn dat de president niet via een volksstemming gekozen moest worden.

In het begin konden ze het niet eens worden over de manier waarop de president dan wel gekozen moest worden. Daarom schoven ze het onderwerp terzijde totdat ze andere zaken hadden besproken. Uiteindelijk kwamen ze er weer op terug. Toen kwamen ze tot iets wat is omschreven als een compromis op een compromis op een compromis, namelijk het Electoral College. Daarbij zou elke staat kiesmannen aanwijzen die bijeen zouden komen om een president te kiezen. Zoals veel mensen weten, was een deel van de reden voor het Electoral College ook de feitelijke situatie van die tijd, met name op het gebied van communicatie en de verspreiding van de bevolking. De meeste Amerikanen waren boeren. Ze woonden op hun boerderijen, verlieten die nauwelijks en reisden zeker nooit buiten hun eigen staat. Ze hadden geen kranten. Misschien konden ze niet eens lezen. Dat betekende dat er eigenlijk geen manier was waarop deze mensen konden weten welke presidentskandidaten er waren. Als een presidentskandidaat door het land had moeten reizen, zou het heel lang duren om overal naartoe te gaan en zichzelf aan de bevolking voor te stellen. Het was praktisch gezien niet haalbaar om de mensen te laten stemmen omdat ze nauwelijks konden weten op wie ze stemden en welke standpunten de kandidaten innamen.

Je kunt dus opnieuw zeggen dat het puur vanuit praktisch oogpunt noodzakelijk was om als compromis tot een Electoral College te komen. Nogmaals, gezien de dynamiek tussen zuidelijke en noordelijke staten, kleine en grote staten, federalisten en antifederalisten, enzovoort. Maar de Founding Fathers die het idee van het Electoral College naar voren brachten en degenen die ermee instemden, zagen het duidelijk als een onvolmaakte oplossing, als een compromis. Ze dachten dat het misschien niet al te lang zou duren voordat het vervangen zou worden door iets beters omdat ze ervan uitgingen dat iemand iets beters zou kunnen bedenken. Zoals je weet, bestaat het Electoral College nog steeds. Je zou kunnen zeggen dat het tegenwoordig enigszins veranderd is. Het heeft tegenwoordig vooral een ceremoniële functie, maar het bestaat nog altijd. Dat betekent in feite dat het de verkiezing van een president via een volksstemming verhindert.

Het Electoral College en politieke partijen
Als je naar de meeste andere democratieën in de wereld kijkt, dan worden presidenten of premiers gekozen via de volksstemming. In veel gevallen geldt dat ook voor de regeringspartij, of er nu één of meerdere partijen zijn. Het gaat erom hoeveel stemmen een partij krijgt, niet om hoeveel districten of staten die wint of hoeveel kiesmannen die heeft. Het is geen winner-takes-all-systeem zoals in het Amerikaanse systeem, waarbij de winnaar van een staat alle kiesmannen van die staat krijgt of alle afgevaardigden van die staat. Waarom heeft niemand een beter alternatief bedacht? Eigenlijk hebben veel mensen een beter alternatief bedacht, maar waarom is het niet geaccepteerd? Waarom is de grondwet niet gewijzigd om iets beters dan het Electoral College in te voeren? Dat komt door twee ontwikkelingen.

Ten eerste elitarisme. Er is nog steeds, zoals Moeder Maria zo welsprekend uitlegt, een gevestigde oude machtselite in de Verenigde Staten die haar greep op de natie, haar wurggreep op de natie, wil behouden. En die vindt dat ze via het Electoral College meer invloed kan behouden omdat het, hoe onvolmaakt het ook is, nog steeds voorkomt dat een president via de volksstemming wordt gekozen. En juist dat willen ze meer dan wat ook voorkomen.

Je kunt je afvragen of dat logisch of rationeel is, maar zoals Moeder Maria heeft uitgelegd, denken gevallen wezens niet logisch of rationeel. Ze hebben op zijn minst hun eigen vorm van logica, maar die heeft eigenlijk niets te maken met de logica van Christus. Dit is één factor, maar een andere ontwikkeling waarvan veel Amerikanen zich niet eens bewust zijn, is de opkomst van politieke partijen. Ten tijde van de Constitutionele Conventie waren er geen politieke partijen. Relatief weinig Amerikanen zijn hiervan op de hoogte. De meesten denken dat Republikeinen en Democraten al net zo lang bestaan als de grondwet of de republiek, maar die partijen zijn pas later ontstaan. En degenen die zich hierin hebben verdiept, weten dat George Washington zelf zich grote zorgen maakte over deze ontwikkeling omdat zijn hele leven, zijn werk in het leger en zijn werk als president gericht waren op één ding en slechts één ding: het algemeen belang. Hij besefte dat het mogelijk wordt dat één of beide partijen bereid zijn het algemeen belang op te offeren om de doelen van hun partij te bereiken wanneer je de vorming van partijen toestaat, of het nu gaat om doelen voor de samenleving of om de eigen partij groter te maken dan de andere partij en daardoor de macht over de regering te hebben.

Ook dit heeft eraan bijgedragen dat het Electoral College niet is gewijzigd. Op een bepaald moment ontstond er namelijk een partij die inzag dat zij in bepaalde staten een meerderheid van de kiesmannen kon behalen en daardoor het presidentschap kon winnen zonder de volksstemming te winnen. Dat is niet vaak gebeurd, maar het is wel gebeurd, ook bij enkele recente verkiezingen. Hierdoor is de tweederdemeerderheid die nodig is voor een grondwetswijziging en de ratificatie daarvan door driekwart van de staten, niet tot stand gekomen. En welke staten willen voorkomen dat dit verandert? Welke partij wil dat voorkomen? Dat is natuurlijk de conservatievere partij die terugkijkt in de tijd en traditionele waarden en een bepaalde status quo wil handhaven. Ik zeg hiermee niet dat ik de Democraten boven de Republikeinen verkies. Beide partijen worden natuurlijk diepgaand beïnvloed door het elitarisme. Beide zijn, bij wijze van spreken, gekocht en verkocht door de elites, door verschillende elites. Ik wijs er alleen op dat de Republikeinse Partij van oudsher de conservatievere partij is geweest, die terugkijkt naar traditionele waarden, terwijl de Democratische Partij van oudsher meer naar de toekomst heeft gekeken. Of dat nog steeds zo is, staat ter discussie, maar dat is niet mijn punt.

Het elitarisme achter het Electoral College
Mijn punt is dat een van de veranderingen die ik in het Amerikaanse politieke systeem zou willen zien, de afschaffing van het Electoral College en de rechtstreekse verkiezing van de president door de bevolking is. Het is gewoon een achterhaald systeem om vast te houden aan een systeem dat gebaseerd is op de omstandigheden van toen, toen de meeste mensen in het land op geen realistische manier te weten konden komen wie de presidentskandidaten waren. Met de informatietechnologie van tegenwoordig kan iedereen die dat wil, te weten komen waar de presidentskandidaten voor staan, wat hun beleid is en wat ze beloven. Iedere kiezer heeft dus de mogelijkheid om, als hij of zij dat wil, een goed geïnformeerde keuze te maken. Daarom is het belangrijkste argument achter het Electoral College door de tijd en de technologie achterhaald. We zouden dan ook moeten accepteren dat de regering van de Verenigde Staten – waarvan de eerste woorden van de Grondwet luiden: “Wij, het volk” – erop moet vertrouwen dat het volk de president kiest die het wil. Ze zouden dit moeten laten openbaren.

Zeggen dat bepaalde staten met een bepaalde politieke overtuiging zwaarder moeten wegen dan de belangen of de stemmen van de meerderheid, heeft niets te maken met “Wij, het volk”. Het staat niet in de Grondwet. Het strookt niet met de principes waarop Amerika is gebaseerd.

Nu kun je zeggen: goed, maar dat is niet een principe waar iedereen achter staat, noch de Founding Fathers, noch de leiders van tegenwoordig. En hoe komt dat? Het antwoord is gewoon: elitarisme. Mensen die zichzelf als een elite zien, wantrouwen de bevolking, de grote meerderheid van de mensen, fundamenteel. Je kunt jezelf niet als een elite zien zonder te denken dat jij het beter weet dan de gewone burger. Dat zit nu eenmaal in de aard van elitarisme. Wanneer je jezelf als een elite ziet, ga je bovendien vanzelf denken dat jij, omdat je het beter weet, ook precies kunt bepalen hoe het land ingericht zou moeten worden en wat het beste is voor de natie. In werkelijkheid bepaal je echter wat volgens jou het beste is voor de natie op basis van wat het beste is voor jou. Natuurlijk ga je dat niet toegeven, zeker niet in het openbaar. Dat betekent dat het in de aard van elitarisme ligt om een regeringssysteem te vormen die de elite bijzondere privileges en macht geeft ten koste van de bevolking.

De blinde vlekken van het elitarisme
Je ziet het in feodale samenlevingen, waar het land in handen was van een kleine minderheid van landeigenaren. Je ziet het tegenwoordig in de Verenigde Staten, waar mensen die enorme vermogens hebben opgebouwd, dat geld kunnen gebruiken om nog meer geld te verdienen en de concurrentie van hun bedrijven tegen te gaan door concurrenten kapot te maken, ze uit te kopen of dat op andere manieren te doen. En dit brengt ons weer bij de Constitutionele Conventie. Zoals ik al zei, hadden de meeste mensen die daar zaten een bepaalde elitaire houding. Sommigen van hen waren gevallen wezens, maar ik zeg niet dat ze daar bewust de bedoeling hadden om de democratie in haar kinderschoenen te vernietigen of de Verenigde Staten een doodlopende weg op te sturen. De meesten waren echter elitair ingesteld en daarom waren er, zoals ik zei, mogelijkheden waarover ze niet spraken omdat ze die niet konden zien. Tegelijkertijd was een meerderheid van hen tot op zekere hoogte afgestemd op Christus en daardoor beseften ze dat er meer op het spel stond dan alleen hun persoonlijke belangen en meningen. Daarom waren ze in staat om samen te komen en het eens te worden over een grondwet, hoezeer die ook op compromissen gebaseerd was.

Maar geen van hen had genoeg Christusschap om volledig te beseffen wat er op het spel stond omdat ze verblind werden door hun elitaire manier van denken. En wat stond er op het spel? Op een bepaald niveau was dat de bedoeling van het leven op aarde is dat zoveel mogelijk mensen – in wezen alle mensen – groeien in bewustzijn, zoals ik al vaker heb uitgelegd. Met dat in het achterhoofd is het voor een regering belangrijk dat zij zoveel mogelijk mensen zoveel mogelijk invloed geeft op de regering. Met andere woorden, het is in wezen anti-elitair, want wanneer een kleine elite de bevolking met ijzeren hand regeert, zoals in de feodale samenlevingen gebeurde, zijn er maar heel weinig mogelijkheden om te groeien. De mensen kunnen hun bewustzijn nauwelijks verder ontwikkelen. Je ziet dat de feodale samenlevingen van middeleeuws Europa in sommige gevallen meer dan duizend jaar hebben bestaan en wanneer je kijkt naar de groei in bewustzijn van de bevolking, was die zeer beperkt. Omdat het hele doel van de aarde groei in bewustzijn van de mensen is, was dit een samenleving die groei tegenwerkte. Daarom moest die uiteindelijk wel instorten. Die kon op den duur niet blijven bestaan, ook al heeft die verrassend lang standgehouden.

Groei is anti-elitair
Mijn punt hier is het volgende. De Founding Fathers begrepen dit helemaal niet en daarom stemden ze ermee in dat de volksstemming niet zou bepalen wie president werd, maar je kunt dit ook vanuit een ander bewustzijnsniveau, bekijken, er een ander oordeel over hebben. Wat betekent groei in bewustzijn? Zoals we hebben uitgelegd, dat jij je bewustzijn verhoogt: je begint op de lagere niveaus, gaat het achtenveertigste niveau voorbij, beweegt richting het zesennegentigste niveau en vervolgens nog verder. In wezen is het verhogen van je bewustzijn een proces waarin mensen persoonlijk Christusschap ontwikkelen, doordat ze contact maken met en uiteindelijk één worden met de Ene Geest, de Christusgeest, die alle mensen met elkaar verbindt en ieder mens horizontaal verbindt en met hun Schepper, hun IK BEN Aanwezigheid en het spirituele rijk. Dat is het doel van het bestaan van de aarde, en ook dit is anti-elitair.

God kijkt niet naar mensen op basis van hun status. Christus doet dat evenmin. Christus kent geen bijzondere betekenis toe aan autoriteitsfiguren, posities of privileges op aarde. Christus staat volledig boven alles wat mensen in het dualiteitsbewustzijn hebben geschapen – of liever, wat de gevallen wezens in het dualiteitsbewustzijn hebben geschapen. Christus staat erboven, wordt er niet door aangetast en wijst altijd verder. Christus is ook de kracht achter groei en zelftranscendentie. Om op lange termijn te kunnen blijven bestaan, moet een samenleving voortdurend bereid zijn zichzelf te transcenderen door naar zichzelf te kijken en zich af te vragen: “Wat doen we? Hoe doen we het? Waarom doen we het op deze manier? Waarom blijven we het op dezelfde manier doen in plaats van naar iets beters te zoeken?” Maar ook haar grondwet en haar regeringssysteem kritisch bekijken.

Een nieuwe grondwet?
Dit gaat natuurlijk in tegen de gevestigde machtselite die, zodra zij de macht heeft verworven, haar machtspositie en privileges wil behouden. Dit zag je na de ratificatie van de grondwet in de noordoostelijke staten ontstaan. Vervolgens zag je dat er in de zuidelijke staten, de slavenstaten, een andere, rivaliserende machtselite ontstond: een opkomende elite die eveneens naar macht streefde. Dat leidde uiteindelijk tot de botsing die uitmondde in de Burgeroorlog.

De Burgeroorlog laat zien dat de grondwet niet voldoende was om een Burgeroorlog te voorkomen, ondanks de intenties van de Founding Fathers om juist zo’n scenario te voorkomen. Ook toen al was te zien dat de grondwet opnieuw bekeken moest worden, maar dat gebeurde niet.

Je kunt natuurlijk ook kijken naar de technologische ontwikkeling en naar de samenleving van vandaag in vergelijking met die van tweehonderdvijftig jaar geleden. Dan kun je je afvragen: “Is het gezien alle veranderingen die sindsdien hebben plaatsgevonden, nog verstandig en realistisch om vast te houden aan een grondwet die zo lang geleden is opgesteld voor een samenleving die op heel veel fundamentele manieren verschilde van de huidige? Is er geen behoefte aan om een nieuw constitutioneel Congres te houden, waarbij mensen samenkomen en opnieuw beginnen?” Je zou gewoon naar de samenleving van tegenwoordig kunnen kijken en vragen: “Wat voor grondwet hebben we nodig om de uitdagingen van de moderne samenleving het hoofd te bieden?”

Is dat gebeurd? Nee. Waarom niet? Omdat er krachten in de Amerikaanse samenleving zijn die veel invloed hebben op de politieke partijen en dit niet willen. Ze willen vasthouden aan wat ze hebben omdat het hen, zoals Moeder Maria al zei, een verborgen invloed op de samenleving geeft die ze niet zullen opgeven tenzij ze daartoe worden gedwongen.

Creativiteit op een agressieve manier onderdrukken
Mijn punt is daarom dat deze machtselite er alles aan doet om de democratie te ondermijnen en tegelijkertijd uit het zicht van de bevolking te blijven. Dit is hun existentiële dilemma: “Hoe gebruiken we de democratische vrijheden die de grondwet garandeert om macht en privileges naar ons toe te trekken, terwijl we die macht en privileges aan de bevolking ontnemen, wat in strijd is met wat de grondwet belooft op het terrein van gelijke rechten en gelijke kansen?”

Zoals we al vaker hebben gezegd, is gelijkheid van rechten en gelijke kansen het laatste wat de elites op de wereld willen. Waarom? Omdat ze weten dat ze niet creatief zijn.

Denk eens aan wat Moeder Maria en ik alleen al op deze conferentie hebben gezegd, en wat we natuurlijk ook bij andere gelegenheden hebben gezegd. De gevallen wezens hebben zichzelf afgesneden van het Christusbewustzijn. Het Christusbewustzijn maakt mensen creatief, zorgt ervoor dat ze willen reiken naar iets wat nu nog niet zichtbaar is, iets wat er nu nog niet is, maar wel gemanifesteerd kan worden. Het is de bereidheid om naar een hoger bewustzijn, naar een hogere manier om naar dingen te kijken, naar een hoger perspectief te reiken. Dat is de basis van creativiteit.

En natuurlijk draait het Christusbewustzijn daar om; de aarde, een onnatuurlijke planeet, geleidelijk steeds dichter bij de staat van een natuurlijke planeet brengen en haar uiteindelijk samen met de rest van de sfeer laten ascenderen.

Christus trekt alles voortdurend omhoog. Hoe zouden de gevallen wezens creatief kunnen zijn wanneer ze zich hiervan afsluiten? Dat kunnen ze niet. Dit betekent dat ze de macht met geweld kunnen grijpen omdat ze bereid zijn geweld te gebruiken, terwijl creatieve mensen dat niet doen. Wanneer jij je verbindt met het Christusbewustzijn, zul je geen geweld gebruiken. Je ziet dat al het leven met elkaar verbonden is en dat geweld tegen anderen ook negatieve gevolgen voor jou heeft. Als je dat begrijpt, gebruik je dus geen geweld tegen anderen omdat je daarmee uiteindelijk ook jezelf schaadt.

De gevallen wezens zijn bereid geweld te gebruiken om privileges te krijgen en die te houden. Maar om dat te kunnen, is het niet genoeg dat ze geweld gebruiken. Ze moeten ook de creativiteit onderdrukken, want steeds opnieuw hebben ze, zoals Moeder Maria zei, gezien dat een creatief idee van iemand buiten de elite ertoe heeft geleid dat zij hun privileges verloren.

De gevallen wezens die in de Verenigde Staten een machtspositie hebben ingenomen, weten heel goed dat de creatieve ideeën van enkele mensen in Amerika ertoe hebben geleid dat Amerika zich afscheidde van het Britse Rijk. Ze waren er behoorlijk blij mee dat dit gebeurde omdat ze daardoor als opkomende elite de macht in Amerika konden overnemen, iets wat ze in Engeland niet hadden kunnen doen. Maar ze willen absoluut niet dat dit nog eens gebeurt. Ze willen geen nieuwe Amerikaanse revolutie van gedachten en ideeën.

Ze bevinden zich in een existentieel dilemma: ze genieten niet alleen van hun macht, het uitoefenen van die macht en die proberen te handhaven, maar ze proberen ook actief en agressief de creativiteit te onderdrukken en ideeën tegen te houden die hun macht en privileges zouden kunnen ondermijnen.

Techmiljardairs die de wereld besturen?
Daarom zie je deze opmerkelijke ironie: er ontstaat nu een nieuwe machtselite, een opkomende elite van techmiljardairs die rijk zijn geworden dankzij hun creativiteit, maar die nu juist de krachten steunen die terug willen naar traditionele waarden en een conservatievere samenleving willen vormen. Dat komt doordat ze opnieuw gebruik hebben gemaakt van hun creativiteit om rijk te worden. Nu willen ze hun privileges behouden, maar je ziet ook iets anders. Wanneer je kijkt naar de hele computerrevolutie die in Silicon Valley is opgekomen, dan is er zeker sprake van creativiteit op het gebied van nieuwe technologie. Dat geldt echter veel minder voor het ontwikkelen van nieuwe ideeën, bijvoorbeeld nieuwe filosofische ideeën. Dat is nooit de focus van de technologiesector geweest. Toch zijn er mensen aan de top van de technologiesector die erin zijn geslaagd hun macht over deze grote technologiebedrijven te consolideren en nu denken dat ze de wereld beter kunnen besturen dan wie dan ook. Waarom? Omdat de meesten van hen gevallen wezens zijn. Ze denken op een elitaire manier.

Je kunt jezelf natuurlijk afvragen: “Zijn deze techmiljardairs werkelijk loyaal aan de Republikeinse Partij of aan traditionele waarden?” Nee, natuurlijk niet. Het christendom kan hen niets schelen. Traditionele waarden interesseren hen niet. Mensen die traditionele waarden belangrijk vinden, kunnen hen niets schelen. Mensen kunnen hun eigenlijk niets schelen. Ze gebruiken dit alleen omdat ze zien dat het op dit moment een middel is waarmee ze het politieke proces kunnen beïnvloeden.

Toenemend bewustzijn van de machtselite
Het volgende niveau van beoordeling waar ik naartoe wil, is dit: als je naar de oude, gevestigde elite kijkt, zie je dat die niet openstaat voor nieuwe ideeën die uit de Christusgeest komen en als je naar de opkomende elite van de techmiljardairs kijkt, zie je opnieuw dat die niet openstaat voor ideeën die uit de Christusgeest komen. Geen van beide elites, noch de gevestigde noch de opkomende, staat open voor nieuwe ideeën. Dat betekent dat het er eigenlijk niet toe doet wie de macht overneemt, want beide vinden het noodzakelijk om ideeën uit de Christusgeest te onderdrukken die Amerika een totaal nieuwe richting zouden kunnen geven.

De reden waarom ik jullie dit allemaal vertel, is eenvoudig. Wie zijn de mensen die open kunnen staan voor nieuwe ideeën uit de Christusgeest? Jullie zelf en natuurlijk vele anderen. Ik leg niet de verantwoordelijkheid bij jullie neer met de gedachte dat alleen jullie, de relatief kleine groep studenten van de geascendeerde meesters, in staat zouden moeten zijn de natie te veranderen. Maar dat kunnen jullie wel wanneer jullie beseffen dat jullie verbonden zijn met veel andere mensen die ook openstaan voor nieuwe ideeën. Er kan dan – en jullie kunnen eraan bijdragen dat dit gebeurt – een groep mensen ontstaan die openstaat voor een totaal andere manier om naar de Amerikaanse samenleving en de Amerikaanse regering te kijken. Hetzelfde geldt voor andere democratische landen.

Want wat is, als je kijkt naar wat ik nu heb gezegd en naar wat Moeder Maria eerder heeft gezegd, het enige element dat in democratische samenlevingen ontbreekt? Het bewustzijn van het bestaan van een machtselite. Ze hoeven die elite geen gevallen wezens te noemen. Ze hoeven die elite niet eens in spirituele termen te zien. Ze hoeven alleen maar te erkennen dat er altijd een groep mensen is geweest die heeft geprobeerd macht en privileges te verwerven en die geen empathie, geen menselijkheid en geen werkelijke zorg voor de bevolking heeft.

En vervolgens moeten ze erkennen dat er ook altijd een groep mensen is geweest die zich wél om de bevolking bekommerde, die zich wél om hogere principes bekommerde en die werkelijk in staat was een stap naar achteren te doen, naar de geschiedenis te kijken en te zeggen: “Waarom blijven we steeds hetzelfde patroon herhalen? Waarom krijgen we steeds verschillende machtselites die verschillende landen overnemen, allerlei conflicten veroorzaken en allerlei tirannieke regeringen opzetten? Waarom vormen we democratieën en zien we vervolgens dat ze worden ondermijnd door geldbelang en zucht naar macht? Waarom kunnen we niet gewoon een regering vormen die doet wat het beste is voor alle mensen en hun zoveel mogelijk vrijheid en kansen geeft? Waarom kunnen we niet zo’n samenleving maken?”

Je kunt op de Founding Fathers terugkijken en zeggen dat sommigen van hen in ieder geval een visie en een droom hadden: dat Amerika een land van vrijheid en kansen zou kunnen worden. Niet de kans om anderen uit te buiten, maar de kans om jezelf te transcenderen, je talenten te vermenigvuldigen en de vruchten te plukken van je bereidheid om verder te kijken dan de status quo.

Genoeg van het elitarisme!
Waarom kunnen we niet zo’n natie vormen? Het antwoord is dat er altijd een elite is geweest die zo’n natie niet wil. De enige manier om zo’n natie te vormen is dat we ons bewust worden van het bestaan van de elite, haar filosofie, haar mentaliteit, haar wereldbeeld en haar methoden genadeloos blootleggen en vervolgens besluiten: “Wij, het volk, hebben genoeg van elitaire samenlevingen. Wij, het volk, willen een volmaaktere unie vormen die door geen enkele elite kan worden geregeerd.”

Dat is heel goed mogelijk. Jullie kunnen helpen door jezelf in die stroom te brengen: door te studeren, na te denken, invocaties op te zeggen en de visie vast te houden dat dit kan gebeuren. Er zijn vandaag in Amerika, en ook in andere landen, meer dan genoeg mensen die al op dat punt zijn. Ze hebben het alleen nog niet bewust ingezien en kunnen zich daarom nog niet verenigen en met één stem zeggen: “Genoeg van het elitarisme. Wij willen een niet-elitaire samenleving.”

Een samenleving naar het voorbeeld van Christus
Kan dit gebeuren? Natuurlijk. Waarom denk je dat ik überhaupt op het idee zou komen om een Gouden Eeuw op aarde te scheppen als dit niet mogelijk was? De Gouden Eeuw zal natuurlijk geen samenleving zijn die door een elite wordt geregeerd, ook al zou er grote welvaart zijn zodat alle mensen welvaart zouden hebben. Zelfs in de Gouden Eeuw zal het geen elitaire samenleving zijn. Waarom niet? Omdat het doel van de Gouden Eeuw niet materiële rijkdom of het scheppen van welvaart is, maar het verhogen van het bewustzijn. En nogmaals, dat kan niet gebeuren wanneer een elite regeert, want zelfs het bewustzijn van de elite wordt niet verhoogd doordat zij regeert. Ze blijven gewoon op hetzelfde niveau en proberen hun bevoorrechte positie te houden.

Kijk eens naar een relatief kleine groep gevallen wezens die in de middeleeuwen waren geïncarneerd als koningen en keizers van Europa. Zij groeiden helemaal niet verticaal. Sommigen werden wel sluwer en werden nog beter in het manipuleren en misleiden van mensen, maar ze groeiden niet verticaal en stegen niet op naar hogere niveaus van Christusbewustzijn.

De bedoeling van de Gouden Eeuw van Saint Germain is alleen maar alle mensen op aarde de beste en meeste kansen geven die mogelijk zijn om te groeien naar het Christusbewustzijn. Wat zou het anders kunnen zijn? Ik weet dat studenten van vroegere dispensaties van de geascendeerde meesters allerlei fantasieën hadden over wonderbaarlijke welvarende samenlevingen waarin alles geweldig was. Zelfs mijn broer More heeft opgemerkt dat zijn boek ‘Utopia’ eigenlijk een satire was en niet letterlijk moest worden opgevat.

Het punt is dat de machtselite niet kan begrijpen wat ik hier zeg. Die kan de visie van een samenleving naar het voorbeeld van Christus niet bevatten. Ze kan zich er eigenlijk helemaal geen voorstelling van maken. Als ze dat wel kon, zou ze er natuurlijk tegen zijn en zich verzetten tegen alle ideeën die in die richting gaan, maar ze kan eigenlijk niet bevatten wat zo’n samenleving inhoudt. Ze kan niet begrijpen dat het een samenleving is die niet gericht is op uiterlijke zaken, uiterlijke prestaties en uiterlijke verwezenlijkingen. Ze is slechts op één ding gericht: naar het individu kijken, ieder individu de maximale mogelijkheid geven om zichzelf te transcenderen en daardoor zijn hoogste potentieel tot uitdrukking te brengen.

De concurrentie en innovaties inperken
Zeg me eens: als je naar de geschiedenis van Amerika kijkt, wat heeft Amerika dan tot een welvarende en rijke natie gemaakt? Amerikanen zullen vaak zeggen: “Het is het rijkste land ter wereld.” Ja, het is het land met de meeste miljardairs, miljonairs en andere rijke mensen, maar is de gemiddelde bevolking rijk? Nee. Maar kijk desondanks eens terug op het ontstaan van Amerika en de Europese samenlevingen in die tijd, die volledig doordrenkt waren van het feodale systeem. Wat betekende dat? Het betekende dat de gewone bevolking maar weinig mogelijkheden had om creatief te zijn en dat de heersende klasse niet creatief was. Misschien waren ze creatief in het bedenken van manieren om oorlog met elkaar te voeren, maar echt creatief waren ze niet.

Wat heeft Amerika dan welvarend gemaakt? Dat het mensen de mogelijkheid gaf om hun creativiteit te ontplooien, een mogelijkheid die in Europa niet bestond. Maar je ziet dat de machtselite geleidelijk heeft geprobeerd de creativiteit van mensen in te perken. Zoals ik zei: dat is haar existentiële dilemma. Ze is er niet in geslaagd de Amerikaanse samenleving ervan te weerhouden een bepaald niveau te bereiken, maar ze heeft wel geprobeerd die groei af te remmen om de privileges te behouden.

Nu komt er af en toe iets nieuws, zoals de computerrevolutie, waarvan de oude industrie de waarde niet eens kon inzien, en dat doorbreekt hun macht. Maar dan ontstaat er gewoon een nieuwe, opkomende machtselite die probeert de macht over die nieuwe bedrijfstak te krijgen, zodat zij ook de macht kan grijpen. En je ziet dat heel veel bedrijven in Amerika en elders tot een bepaald niveau groeien en zich vervolgens meer gaan bezighouden met het inperken van de concurrentie dan met innovatie.

Wat zal Amerika in de Gouden Eeuw brengen? Niet de status quo. Niet de traditionele waarden. Niet het toestaan dat verschillende machtselites de creativiteit inperken. Het zijn alleen creativiteit, innovaties, nieuwe manieren van denken en nieuwe ideeën die uit de Christusgeest komen.

Wat Amerika welvarend maakte, was dat er ruimte was voor experimenten, creativiteit en nieuwe ideeën, maar die ruimte wordt inmiddels al geruime tijd steeds verder ingeperkt. Laten we daar geen bepaalde periode voor noemen. Maar dit begon natuurlijk al in de negentiende eeuw bij de monopolistische kapitalisten die het als hun doel zagen monopolies te verwerven.

En je ziet het tegenwoordig in de technologiesector, waar de grote technologiebedrijven eveneens streven naar monopolies. Of het nu gaat om een zoekmachine, een besturingssysteem, AI of wat ook maar, steeds weer zie je dat er naar een monopolie wordt gestreefd. Je hebt je bedrijf echter opgebouwd op basis van nieuwe ideeën. Waarom denk je dan dat nieuwe ideeën opeens opdrogen en je nu de creativiteit moet consolideren en vernietigen om je positie te behouden? Waarom blijf je niet vernieuwen?

Dat komt omdat gevallen wezens niet kunnen vernieuwen. Wanneer iemand innoveert, kunnen ze zich ertussen wringen en proberen de controle over te nemen, en vervolgens willen ze innovaties stoppen om hun positie te behouden. Je ziet deze dynamiek steeds opnieuw. En zoals ik al zei, zijn er vandaag in de Verenigde Staten genoeg mensen die op het punt staan dit in te zien. Om opnieuw te zeggen: “Waarom herhalen we dit patroon? Waarom staan we een samenleving toe die de creativiteit inperkt, waarin mensen die een positie in de industrie of de samenleving hebben verworven, die positie vervolgens kunnen gebruiken om concurrentie en creativiteit in te perken, waardoor de samenleving alleen maar wordt beperkt? Waarom staan we dit toe? Waarom blijven we dit toestaan?”

Wat gebeurt er daarna?
Nog één onderwerp waarop ik me wil richten, hoewel ik niet van plan ben dat dit mijn enige verhandeling op deze conferentie wordt. Maar ik wil hier wel de aandacht op vestigen: Amerika bestaat nu tweehonderdvijftig jaar. Als je tweehonderdvijftig jaar teruggaat naar de Founding Fathers en de Constitutionele Conventie, zouden zij zich dan hebben kunnen voorstellen dat Amerika tweehonderdvijftig jaar zou blijven bestaan?

De realiteit is dat de meesten van hen óf niet dachten dat het zou blijven bestaan óf daar op zijn minst sterk aan twijfelden. Wat heeft Amerika in staat gesteld te blijven bestaan? Voortdurende innovatie, creativiteit, nieuwe manieren om naar problemen te kijken en nieuwe manieren om dingen te doen. Wat zou er zijn gebeurd als Amerika niet was belemmerd door de machtselites en hun pogingen om monopolies te vormen en de concurrentie uit te schakelen? Dan zou Amerika veel verder zijn dan nu.

Maar mijn werkelijke punt is: wat gebeurt er als de machtselites die er nu zijn, erin slagen creativiteit en innovaties nog verder in te perken dan nu al het geval is? Wat gebeurt er dan?
Dan zal Amerika achteropraken bij andere democratische landen waar men niet toestaat dat een machtselite innovaties inperkt. Dat is gewoon onvermijdelijk.

Er heerst onder de machtselite in Amerika en onder veel mensen die deze houding hebben overgenomen, een zekere arrogantie: de gedachte dat Amerika niet zou kunnen falen, niet achteruit zou kunnen gaan, dat Amerika de grootste natie ter wereld is en die positie nooit zou kunnen verliezen. Maar als Amerika stopt met innoveren, is het heel goed mogelijk dat Amerika zijn positie als de grootste, welvarendste en meest dynamische natie ter wereld verliest.

Dat begint al te gebeuren. Een van de grootste bedreigingen hiervoor bestaat uit twee dingen: immigranten buitensluiten en de wetenschap bewust van financiering beroven, waardoor wetenschappers vertrekken. In het afgelopen jaar is de uittocht van wetenschappers al begonnen. En natuurlijk is er voortdurend een poging om niet alleen immigranten buiten te sluiten, maar ook degenen die hier al zijn te deporteren.

Immigranten en innovatie
Tenzij je, zoals we eerder hebben gezegd, een Native American bent, stam je af van immigranten. Als je betovergrootvader in 1814 door ICE was gedeporteerd, zou je geen Amerikaan zijn. Misschien was je dan Italiaan, Fransman of Brit geweest, maar geen Amerikaan. Amerika zou geen grote natie zijn geworden als al die mensen die Amerika hebben opgebouwd, waren gedeporteerd of buitengesloten.

Wat is het kenmerk van de meeste – niet alle, maar de meeste – immigranten die naar Amerika komen? Ze zien een kans die ze in hun land van herkomst niet hadden en zijn bereid zichzelf te transcenderen om die kans te grijpen. En daarmee helpen ze Amerika vooruit door hun talenten te vermenigvuldigen, creatief te zijn en naar nieuwe ideeën te reiken.

En hoe zit het met de mensen die geen immigranten willen en hen als een bedreiging zien? Zij behoren tot de categorie waar Moeder Maria over sprak, en dat zijn niet alleen mannen, maar ook vrouwen: mensen die niet bereid zijn zichzelf te transcenderen.

Anti-Amerikaanse Amerikanen
Als je niet bereid bent jezelf te transcenderen wanneer de samenleving verandert en van je verlangt dat je nieuwe vaardigheden aanleert om een baan te kunnen krijgen, dan zie je immigranten die wél bereid zijn te veranderen als een bedreiging. Je denkt dan dat je, alleen omdat je in Amerika bent geboren, recht hebt op een baan waarvoor je alleen maar hoeft op te komen dagen.

Maar dat is niet Amerika. Dat is niet wat Amerika heeft opgebouwd. Hoe kunnen deze mensen, die er zo’n on-Amerikaanse houding op nahouden, zich dan patriotten en Amerikanen noemen die Amerika weer groot willen maken door het terug te brengen naar… wanneer was Amerika dan precies vroeger zo geweldig dat we daarnaar terug moeten?

Terwijl alle mensen die bereid zijn zichzelf te transcenderen, er niet eens aan denken om Amerika terug te brengen naar iets uit het verleden. Zij willen Amerika vooruitbrengen naar iets dat nog beter is dan het ooit is geweest. Dat wil ik als geascendeerde meester Saint Germain, als hiërarch van het Aquariustijdperk en als architect van de Gouden Eeuw ook.

Ik wil Amerika verder zien groeien dan alles wat het ooit is geweest! Wie geeft er iets om een vroegere toestand als er nog zoveel meer is waarin we kunnen groeien?

Ironie ten top. Gevallen wezens verkondigen altijd luid dat ze iets zijn, terwijl hun daden het tegenovergestelde laten zien van wat ze beweren. Jullie beweren patriotten te zijn. Jullie beweren echte Amerikanen te zijn, maar jullie mentaliteit is niet alleen duidelijk on-Amerikaans, maar zelfs anti-Amerikaans. En ook dit komt doordat er mensen zijn die niet beseffen dat ze slechts pionnen zijn in een spel dat wordt gespeeld door twee rivaliserende machtselites.

Maar er zijn ook veel mensen, een cruciaal aantal mensen in Amerika, die klaarstaan om de rivaliserende machtselites te zien zoals ze zijn en begrijpen dat zij werkelijk anti-Amerikaans zijn. En ze zijn klaar om in te zien dat Amerika zich niet uit de huidige situatie kan redden door macht uit te oefenen. Het kan er alleen uit komen door te innoveren.

Het thema van deze conferentie, dat ik de boodschapper heb opgedragen te formuleren, is: “Zal Amerika nog eens tweehonderdvijftig jaar bestaan?” Velen zouden zeggen: “Natuurlijk.” Ik zou zeggen: “Dat staat niet vast.”

Innoveer of kom om!
Er zijn diverse perspectieven hierop waar ik later verder op in zal gaan. Maar op dit moment wil ik me hierop richten. Als Amerika niet innoveert, komt er geen volgende periode van tweehonderdvijftig jaar omdat het land het niet zal overleven. Het zal uiteenvallen. Het zal worden verteerd door conflicten. Het zal achteropraken bij andere landen. Het zal in feite zichzelf van binnenuit vernietigen.

Dat is mogelijk. Niet het waarschijnlijkste scenario, maar het is mogelijk omdat het Christusprincipe inhoudt dat alles zichzelf voortdurend moet transcenderen en steeds dichter bij de geascendeerde staat moet komen. Anders treedt iets wat we de tweede wet van de thermodynamica hebben genoemd, in werking en vernietigen gesloten systemen zichzelf.

Wanneer je Amerika tot een gesloten systeem maakt, zonder openheid voor nieuwe ideeën of voor mensen die openstaan voor nieuwe ideeën, zet je Amerika op de weg naar zelfvernietiging. Tenzij iemand het van die weg afbrengt, ligt de uitkomst vast, zoals je ziet bij andere wereldrijken uit de geschiedenis die om precies dezelfde reden zijn ingestort.

Kijk naar de gevallen wereldrijken. Ze zijn allemaal ingestort omdat ze zichzelf niet konden transcenderen en innoveren. En waarom niet? Omdat er een of meerdere machtselites waren die innovatie en nieuwe ideeën vernietigden of inperkten.

Ook dit is een les die je van de geschiedenis kunt leren en een van de lessen is die de gevallen wezens niet kunnen leren. Zoals zowel Moeder Maria als ik hebben gezegd: “Veel gevallen wezens zijn veel betere geschiedenisstudenten dan de meeste historici.” Maar dit is een van de lessen die ze niet hebben geleerd omdat ze niet kunnen zien dat zij het probleem zijn.

Wanneer je vastzit in het gevallen bewustzijn, kun je nooit toegeven dat je het misschien bij het verkeerde eind hebt en daarom kun je niet begrijpen dat jij het probleem bent. Daarom sprak Moeder Maria over degenen die beseffen dat zij in de huidige wereld niet kunnen concurreren. Ze moeten een verklaring hebben voor de reden waarom dat zo is, en die verklaring zoeken ze altijd buiten zichzelf: het ligt aan andere mensen.

Er zijn mannen in de manosfeer die beweren dat het de schuld van vrouwen is, maar de gevallen wezens hebben dezelfde psychologische dynamiek. Ze kunnen niet toegeven dat zij het probleem zijn. Ze moeten projecteren dat andere dingen of andere mensen het probleem zijn.

Ze zeggen vaak: “Het volk is het probleem. Ze zijn niet opgeleid. Ze zijn niet in staat zichzelf te besturen. Hoe kun je ooit denken aan een natie waarin het volk zichzelf bestuurt? Dat is onmogelijk. Het zal leiden tot de ene ramp na de andere.”

Maar zoals ik al vaker heb gezegd, zou ik veel liever een natie hebben waarin alle mensen over de belangrijke beslissingen stemmen dan een natie die door een elite wordt geregeerd. Waarom? Kijk naar de geschiedenis.

De grootste rampen in de geschiedenis zijn altijd veroorzaakt door de ene elite of de andere, of door twee elites die met elkaar in botsing kwamen. Het volk trok nooit ten strijde om te bewijzen dat het ego van hun koning groter was dan dat van een andere koning. Het waren altijd de elites.

Nogmaals, ik spreek dit naar het collectieve bewustzijn omdat ik zie dat er mensen zijn die deze ideeën misschien kunnen ontvangen. Ze kunnen afdalen naar hun identiteits-, mentale en emotionele lichaam, aan de oppervlakte komen in hun bewuste denken en plotseling zeggen: “O, daar heb ik nooit eerder aan gedacht. Waarom heb ik dit niet eerder gezien? Nu is het zo duidelijk.”

Wanneer een cruciaal aantal mensen die ervaring krijgen, zullen er verschuivingen plaatsvinden zoals ze al plaatsvinden en zoals ze al heel lang plaatsvinden. Dat brengt de Gouden Eeuw stap voor stap, verschuiving na verschuiving, dichterbij. Jullie maken deel uit van die verschuiving. En als jullie bereid zijn jullie rol te aanvaarden, kunnen jullie de chaos, zoals we al vaker hebben gezegd, in verschillende richtingen sturen.

Misschien denk je dat er chaos is in Amerika. Ja, in zekere mate ben ik het daarmee eens, maar je kunt leren die chaos zo te sturen dat die een constructievere richting op stroomt en werkelijk verandering teweegbrengt.

Amerika is, of werd door de Founding Fathers gezien als, een experiment. En het experiment is in wezen: kunnen de mensen een natie een nieuwe richting geven ondanks alle pogingen van de elite om dat te verhinderen? En tot nu toe is Amerika een nieuwe richting ingeslagen en dat kan zo doorgaan, zodat iedere crisis een springplank wordt in een nieuwe richting.

Dit is wat we in zekere zin de Harde Leerschool noemen omdat er soms heel harde klappen nodig zijn voordat het Amerikaanse volk een nieuwe richting inslaat. Maar toch ben ik bereid met Amerika en het Amerikaanse volk te werken. Ik ben bereid de impuls te geven die de chaos een nieuwe richting op kan sturen en ik hoop dat jullie bereid zijn deel uit te maken van die inspanning, deel uit te maken van de flow van boven naar beneden.

Hiermee dank ik jullie voor jullie bereidheid om jezelf in de flow van mij, via jullie naar het Amerikaanse volk, te plaatsen: naar de creatieve mensen die verandering tot stand kunnen brengen.

IK BEN Saint Germain, en ik verzegel jullie in de Vlam van Vrolijke Vrijheid die IK BEN. Een fijne 4e juli! Als jullie dat willen.