Geascendeerde Meester Godfre, 4 juli 2026 – Webinar voor Amerika: Zal er nog eens tweehonderdvijftig jaar komen?

IK BEN de Geascendeerde Meester Godfre. Ik heb al vaker dictaten gegeven over hoe het was om George Washington te zijn, om deel uit te maken van de Revolutionaire Oorlog, om in Valley Forge te zijn en om de president van de Verenigde Staten te zijn. Ik zal dat hier niet herhalen, maar verwijs degenen onder jullie die daarin geïnteresseerd zijn naar die dictaten.

De talenten vermenigvuldigen door anderen te dienen
Ik wil het hebben over een iets ander onderwerp. Zoals je zult weten als je enige geschiedenis over George Washington hebt bestudeerd, was ik eerst generaal in de Revolutionaire Oorlog. Daarna trok ik me terug uit het openbare leven omdat ik dacht dat mijn overheidsdienst erop zat. Ik trok me terug naar Mount Vernon, maar toen riepen enkele zeer vasthoudende mensen me terug om deel uit te maken van het Constitutionele Congres en zelfs de eerste president van de Verenigde Staten te worden. Destijds zag ik het als een offer. Ik had een zeer comfortabel leven op Mount Vernon, uiteraard gebaseerd op slavernij, maar ik had er echter naar uitgekeken om daar de rest van mijn leven te wonen. Ik was beslist niet van plan om opnieuw in overheidsdienst te gaan, zeker niet om me bezig te houden met iets wat zo moeilijk is als de eerste president zijn, omdat ook alles nieuw was en er nieuwe normen moesten worden vastgesteld.

Waarom heb ik dit gedaan? Omdat het gewoon deel uitmaakt van je pad naar het Christusschap dat er een moment komt waarop je verder moet kijken dan je eigen persoonlijke eigenbelang en kijkt hoe je kunt helpen het geheel te verheffen. En toen ik hiernaar keek, besefte ik dat ik op dat punt was aangekomen. Er moesten bepaalde dingen in deze nieuwe natie gedaan worden en ik had het potentieel om die beter te vervullen dan de meeste andere mensen. Ik had er oprecht mijn twijfels over of ik het wel kon omdat ik twijfelde of het überhaupt gedaan kon worden, of het wel een haalbare taak was. Ik besefte echter ook dat ik mijn persoonlijke twijfels, mijn persoonlijke belangen of mijn persoonlijke onwil niet in de weg mochten staan van de dienst die ik kon verlenen en die nodig was. Ik wil erop wijzen dat ik het eigenbelang opzijzette ten gunste van het belang van het geheel. Zoals we al vele malen hebben uitgelegd, is dit een onderdeel van persoonlijk Christusschap. Ik zag het destijds uiteraard niet zo, maar dat was het wel. Op het zesennegentigste niveau komt een moment waarop je de gerichtheid op jezelf loslaat en jij je vanzelf richt op de vraag hoe je het geheel kunt dienen, hoe je iets voor anderen kunt doen.

En door iets voor anderen te doen, vermenigvuldig jij je talenten. Je zou vanuit een bepaald perspectief kunnen zeggen dat veel taken egoïstisch of egocentrisch lijken, maar in werkelijkheid doen ze ook iets voor anderen. Je zou kunnen zeggen: Je hebt nu een nieuw land. Als iemand een stuk land gaat bewerken waarop voorheen alleen wilde dieren leefden en op dat land een grotere oogst voortbrengt dan er op natuurlijke wijze zou kunnen groeien, dan vermenigvuldigt die persoon ook zijn talenten.

Ik probeer niet te zeggen dat je alleen de talenten vermenigvuldigt wanneer je het eigenbelang opgeeft. Er zijn inderdaad heel veel mensen in Amerika, zowel in de beginperiode als tegenwoordig, die ogenschijnlijk doen wat goed voor hen is. Ze lijken hun eigenbelang na te streven, maar door iets van waarde te creëren, vermenigvuldigen ze toch hun talenten. De vermenigvuldiging van de talenten heeft Amerika opgebouwd, vanaf die zeer vroege, primitieve kolonies tot de welvaart die het sindsdien heeft gekend. Een cruciaal aantal mensen deed iets om de talenten te vermenigvuldigen.

De talenten van anderen afnemen
Maar ik wil het erover hebben dat er altijd een bepaald percentage van het Amerikaanse volk is geweest dat de talenten niet vermenigvuldigde. Dat percentage hoeft niet veel hoger te liggen dan in andere landen, hoewel het zeker hoger was dan in sommige landen. Er is altijd een percentage geweest dat de talenten niet vermenigvuldigde. Natuurlijk waren zij zich er totaal niet van bewust dat ze het geheel, het grotere goed moesten dienen, maar ze vermenigvuldigden de talenten zelfs niet door iets nieuws voort te brengen. Ze probeerden iets van anderen af te nemen. Ze probeerden van anderen te stelen, anderen te bedriegen of op andere manieren, door corruptie, door misbruik te maken van andere mensen die iets nieuws voortbrachten, van andere mensen die hun talenten vermenigvuldigden. Er zijn mensen die de talenten vermenigvuldigen en mensen die proberen de talenten af te nemen die anderen ze hebben vermenigvuldigd. Zo gaat het in iedere samenleving, maar ik wil erop wijzen dat dit in strijd is met de geest die Amerika heeft opgebouwd. Saint Germain zei dat ik het misschien gewoon had opgegeven als ik het huidige presidentschap had gezien, en had gezegd: “Er is geen hoop voor deze natie.”

Ik zou het werkelijk hebben opgegeven of het misschien wel hebben willen opgeven, als ik had beseft hoeveel eigenbelang er schuilt in de bereidheid om anderen uit te buiten. Ik weet dat we tot nu toe hebben gesproken over het uitbuiten van anderen door de machtselite die bovenaan in de samenleving staat, maar ik heb het nu eigenlijk over degenen die onderaan in de samenleving staan in de vorm van criminelen. Criminelen, oplichters, bedriegers, zelfs georganiseerde criminelen die van anderen de waarde proberen af te nemen die ze door hun arbeid, hun vindingrijkheid en nieuwe ideeën hebben gecreëerd. Die mensen hebben geen creativiteit en zijn niet bereid om te werken, dus proberen ze iets van anderen af te nemen. En als ik destijds had kunnen zien in welke mate deze criminele ondernemingen in Amerika wortel hadden geschoten en zich in het weefsel van de Amerikaanse samenleving hadden gewerkt, dan had ik inderdaad kunnen zeggen: “O, het is hopeloos.” Maar natuurlijk is het niet hopeloos. Ik had me misschien zo kunnen voelen, maar natuurlijk is het niet hopeloos. Amerika bestaat immers nog steeds. Maar wat over het algemeen niet wordt erkend, is de mate waarin criminele ondernemingen een rol hebben gespeeld in de Amerikaanse samenleving, zelfs in de Amerikaanse politiek.

Misdaad op hoog niveau
Ik heb het niet over de voor de hand liggende misdaden die je in misdaadprogramma’s op televisie ziet. Hollywood heeft net als op heel veel andere terreinen, het beeld van de Amerikaanse misdaad volledig verdraaid. De meeste misdaden die ze in misdaadprogramma’s of films laten zien, zijn kleine misdrijven: iemand die iemand vermoordt of iemand die iets steelt. Maar ik heb het over iets wat je witteboordencriminaliteit zou kunnen noemen: op hoog niveau bedriegen en stelen, vaak zonder dat het wordt opgemerkt, van de staat of zelfs de staatskas, of door op andere manieren met bedrog aan geld te komen. Dit is enorm toegenomen, vooral na de Burgeroorlog en tot in het begin van de twintigste eeuw. Maar vooral in de afgelopen tientallen jaren is het naar een ander niveau getild. En zoals Saint Germain en Moeder Maria hebben gezegd, is het noodzakelijk dat een cruciaal aantal mensen beseft dat er een machtselite is die de mensen probeert uit te buiten. Maar het is ook noodzakelijk om te beseffen dat er een criminele elite is die de mensen probeert uit te buiten. Alleen zijn zij niet zo slim en daarom zijn ze duidelijker crimineel dan de elite op het hoogste niveau.

Hier zijn natuurlijk vele vormen van – van de bekende maffia’s in New York en elders tot bendes die drugs produceren of smokkelen. Het gaat veel verder, tot wat we financiële misdrijven of corruptie op hoog niveau zouden kunnen noemen. En toen we over gevallen wezens spraken, hebben we het natuurlijk meestal gehad over gevallen wezens in de vorm van leiders van de samenleving, dictators die bereid zijn mensen te doden om hun macht te behouden, die oorlog voeren met andere landen om hun macht uit te breiden, enzovoort. We zouden kunnen zeggen dat dit het hoogste niveau van gevallen wezens is; zij hebben de grootste intelligentie en het duidelijkste beeld van wat ze met hun epische denkwijze willen bereiken. En die de grootste verworvenheid hebben in het uitvoeren van hun agenda. Maar er is ook een lager niveau van gevallen wezens waar we nog niet zoveel over hebben gesproken. Dat zijn de soort gevallen wezens die uiteindelijk op verschillende niveaus crimineel worden. Het zijn gevallen wezens van een lagere rangorde die worden wat we de voor de hand liggende criminelen zouden kunnen noemen. Maar we zouden kunnen zeggen dat de gevallen wezens op hogere of middelhoge niveaus, degenen zijn die zich bezighouden met verborgen criminaliteit, de witteboordencriminaliteit en corruptie op hoog niveau.

De democratie beschermen tegen corruptie
Iedere democratische samenleving moet natuurlijk erkennen dat een democratie er in de eerste plaats dit soort mensen van moet weerhouden om wat voor positie ook binnen de overheid te krijgen, maar hen er ook van weerhouden dat ze door corruptie hun zin van de overheid krijgen of kopen. Als er geen allesomvattende, vastberaden poging wordt gedaan om dit tegen te gaan, zal het geleidelijk zelfs democratische samenlevingen binnendringen en natuurlijk het democratische proces ondermijnen. Er moet worden erkend dat er mensen zijn die niet alleen hun eigenbelang nastreven, maar die andere mensen willen uitbuiten door iets van hen af te nemen of door iets van de overheid af te nemen. Het is noodzakelijk dat je het bestaan van deze mensen erkent, erkent dat zij niet zullen stoppen en dat zij, althans op korte termijn, niet kunnen worden hervormd. Daarom is het noodzakelijk dat een democratische samenleving zowel zichzelf als haar gezagsgetrouwe burgers beschermt tegen deze uitbuiting.

Dat kan alleen als er diverse instanties van wetshandhaving in het leven worden geroepen die specifiek zijn ontworpen om deze vorm van criminaliteit te bestrijden. Je zult natuurlijk zeggen: die zijn er toch al? Je hebt de FBI, je hebt Homeland Security, je hebt de SEC en andere instanties. Dat klopt, maar de omvang van het probleem is nog niet volledig erkend en daarom zijn er niet voldoende maatregelen genomen. En waarom is dat niet gebeurd? Het komt er eigenlijk op neer dat er in de loop van de tijd een zichzelf versterkend effect is ontstaan. Je ziet het duidelijker in andere landen, maar ook in de Verenigde Staten is dit het geval. De criminelen op hoog niveau hebben geleidelijk invloed gekregen op het politieke systeem, zodat ze zichzelf kunnen verbergen, mensen kunnen intimideren en politici en mensen in de media kunnen omkopen. Daardoor heeft de samenleving het probleem niet volledig erkend. En de samenleving heeft zich niet vastberaden genoeg uitgesproken om te zeggen: “Dit mogen we niet langer tolereren.”

De criminele elite
Je weet dat andere landen hier ook mee worstelen. Oekraïne is een voorbeeld, Rusland is een voorbeeld, sommige landen in het Midden-Oosten en sommige Aziatische landen. Maar je weet ook dat er andere democratische landen zijn die meer hebben gedaan om dit soort criminaliteit tegen te gaan. Daarom projecteer ik eenvoudigweg op het collectieve bewustzijn dat het noodzakelijk is dat de Verenigde Staten veel meer moet doen om dit tegen te gaan. Een deel van het probleem is dat er een vage grens loopt tussen de gevallen wezens op het hoogste niveau en de middengroep omdat de gevallen wezens op het hoogste niveau ook geld moeten verdienen en het hun eigenlijk niet uitmaakt hoe. Er bestaat een zekere onheilige alliantie tussen beide groepen, waarbij sommige gevallen wezens op het hoogste niveau zoveel invloed in de samenleving hebben dat ze de deur kunnen openen voor de gevallen wezens van het middensegment om hun activiteiten uit te voeren zonder door de wetshandhaving te worden vervolgd. En dit is duidelijk een vorm van corruptie, maar een vorm die in de Verenigde Staten eigenlijk nog niet is erkend zoals nodig is.

Er moet worden erkend dat deze mensen absoluut geen moraal, geen principes, geen empathie en geen menselijkheid hebben. Ze hebben er geen enkele scrupules over om het leven van mensen te ruïneren. Zelfs als mensen hun hele leven bezig zijn geweest met het opbouwen van een bedrijf, hebben deze criminelen er geen probleem mee om het over te nemen via wat soms een vijandige overname wordt genoemd, of om dat bedrijf te vernietigen als het concurreert met iemand uit de top van de elite. Je ziet dat er soms een situatie ontstaat waarin de top van de elite een bedrijf runt dat door concurrentie wordt bedreigd en de gevallen wezens van het middensegment vervolgens proberen dat bedrijf te vernietigen, beschermingsgeld eisen of het zelfs gewoon overnemen.

Dit is in de Verenigde Staten uitgegroeid tot een niveau van verfijning dat ik me vijfhonderd jaar geleden natuurlijk niet had kunnen voorstellen en dat de Founding Fathers zich vijfhonderd jaar geleden evenmin hadden kunnen voorstellen. Er is gewoon behoefte aan om dit in de Grondwet op te nemen, om het Amerikaanse volk te beschermen tegen dit soort uitbuiting door wat we de criminele elite zouden kunnen noemen. Je hebt een machtselite, een financiële elite en een criminele elite. Dat onderscheid is enigszins kunstmatig, want natuurlijk zijn de machtselite en de financiële elite eveneens criminelen, maar niet op een manier die zo bruut en gewelddadig is als die van de criminele elite.

Beloning versus risico
Nogmaals, ik projecteer alleen maar op het collectieve bewustzijn dat er behoefte is aan een nieuwe aanpak van wetshandhaving die gelijke tred moet houden met de criminelen. Die moet gebaseerd zijn op deze zeer eenvoudige afweging. Voor deze mensen is er maar één overweging: de beloning versus het risico. Hoe groter de beloning, hoe meer risico ze willen nemen. Hoe gemakkelijker het is om ergens mee weg te komen, hoe meer ze het willen doen. Daarom is er maar één manier om hiermee om te gaan: het risico vergroten en de mogelijkheid verkleinen dat ze de beloning daadwerkelijk kunnen binnenhalen. Dat is de enige manier om dit te bestrijden.

Vooral in de afgelopen tientallen jaren is de grens tussen criminelen die enorme hoeveelheden geld verdienen, vooral met drugs maar ook met andere zaken, en financiële instellingen steeds vager is geworden omdat de criminelen het geld moeten witwassen. De financiële instellingen zijn bereid geweest dit te doen omdat de beloning heel groot was en het risico heel klein. Vanuit een oppervlakkig perspectief zijn er goed aangeschreven financiële instellingen, zakenmensen en advocatenkantoren die gewoon leven van de diensten aan criminele ondernemingen. Ja, dit is wel bekend, maar wat niet bekend of beseft wordt, is de mate waarin dit is doorgedrongen, vooral in het financiële systeem, maar ook in bedrijven en zelfs in het politieke systeem, op lokaal en federaal niveau. En dit is, om een populaire uitdrukking te gebruiken, een duidelijk en acuut gevaar voor de democratie van de Verenigde Staten. Ik heb mijn comfortabele pensioen opgegeven om een overheid te vormen waarin het algemeen belang juist de allesoverheersende zorg was. En deze mensen hebben natuurlijk totaal geen oog voor het algemeen belang.

De kip met de gouden eieren slachten
Zoals Saint Germain heeft uitgelegd, is het andere probleem dat dit soort mensen nooit genoeg geld kunnen hebben. Ze kunnen nooit aan genoeg geld komen. Ze zullen ernaar blijven streven om zoveel mogelijk geld aan het systeem te onttrekken, zelfs als dat het systeem, het politieke systeem of de economie vernietigt. Het is eigenlijk het verhaal van de koning die een gans had die gouden eieren legde. Hij sneed de gans open om alle eieren in één keer te krijgen en doodde daarmee de gans. Ze hebben geen enkel gewetensbezwaar. Ze houden hier totaal geen rekening mee. Ze zijn niet in staat om over de gevolgen van hun handelen na te denken omdat ze vinden dat ze dat niet hoeven te doen. Ze denken dat ze het recht hebben om alles te doen wat nodig is om de resultaten te behalen die ze willen. Je ziet dat het hele fundament van de Amerikaanse democratie is dat mensen rechten hebben. De nadruk van de Grondwet en de Bill of Rights ligt op het beperken van de macht van de staat om inbreuk te maken op de rechten van mensen. En dat is noodzakelijk, maar dit is het Alpha-aspect. Het Omega-aspect is het voorkomen dat de rechten van mensen door andere mensen worden geschonden, namelijk door criminelen en de elite. En daaraan is tot op de dag van vandaag onvoldoende aandacht besteed.

De middengroep versus de elite van gevallen wezens
Ik zeg niet dat er in de tijd van de Founding Fathers geen criminelen waren. Natuurlijk waren die er toen, maar op een veel lager niveau, dat je bijna kleine criminaliteit zou kunnen noemen. De soort criminaliteit op hoog niveau die je tegenwoordig ziet, was destijds ondenkbaar, maar is nu uitgegroeid tot een systeem of een omvang waardoor je bijna kunt spreken van een staat binnen een staat, een parallelle ondergrondse economie. We hebben het al vaker gehad over de financiële constructies die zijn bedacht en die een onnatuurlijke economie bovenop de natuurlijke economie hebben gevormd. De natuurlijke economie bestaat uit mensen die iets van waarde voortbrengen. Maar daaronder bevindt zich een ondergrondse economie die gewoon probeert te pakken wat er te pakken valt.

Je zegt misschien: “Wat is het verschil tussen de middengroep van gevallen wezens en de elite van gevallen wezens?” Er zijn verschillende verschillen, maar het belangrijkste is dat de gevallen wezens op het hoogste niveau voornamelijk macht willen, terwijl de gevallen wezens in de middengroep voornamelijk geld willen. En dit verandert hun focus. Er zijn gevallen wezens op het hoogste niveau die in feite genoeg geld hebben omdat hun focus op macht ligt en alleen genoeg geld willen om een bevoorrecht leven te leiden. Ze kunnen nooit genoeg macht hebben, maar ze kunnen wel genoeg geld hebben.

Dan zijn er de gevallen wezens in de middengroep die geld willen en daar nooit genoeg van kunnen hebben. Daarom zijn zij bereid het systeem uit te buiten zonder rekening te houden met de gevolgen daarvan voor het systeem op lange termijn. Zullen ze door het systeem uit te buiten uiteindelijk hun eigen inkomstenbron vernietigen? Dat is een vraag die ze niet kunnen stellen of een overweging die ze niet kunnen maken omdat nogmaals, zoals Saint Germain heeft uitgelegd – en dit is een zeer belangrijk idee om te begrijpen – gevallen wezens zichzelf eigenlijk niet aan zichzelf kunnen twijfelen.

Een hogere norm erkennen
Ze kunnen niet aan het fundamentele wereldbeeld en het zelfbeeld dat ze hebben, twijfelen zolang ze zich in het gevallen bewustzijn bevinden. En om uit het gevallen bewustzijn te kunnen komen, moeten ze willen toegeven wat ze doen en welke gevolgen dat heeft. En omdat ze zich in het dualiteitsbewustzijn bevinden, zouden ze dan moeten inzien dat ze zich op een epische manier hebben vergist. Gevallen wezens kunnen wel werken met het begrip goed en kwaad. De meesten van hen zitten zo vast in de dualiteit dat ze alleen een dualistische definitie van goed en kwaad kunnen begrijpen.

Maar we zouden kunnen zeggen dat enkele oudere gevallen wezens tot het besef zijn gekomen dat er iets meer dan deze dualistische beoordeling moet zijn. Ze kunnen niet duidelijk zien wat dat is, maar ze zien wel dat er iets is. En als ze zichzelf zouden hervormen, zouden ze moeten toegeven dat er een beoordeling van goed en kwaad bestaat die boven de dualistische norm staat. En die beoordeling – de Christusgeest – definieert goed en kwaad natuurlijk helemaal niet op een dualistische schaal, maar ziet wel dat er iets is wat het geheel verheft en dat er iets is wat het geheel afbreekt. En als ze werkelijk uit het gevallen bewustzijn zouden stappen, dan moeten ze toegeven dat dit in de eerste plaats een hogere maatstaf is dan de dualistische norm, maar ze zouden ook moeten toegeven dat dit een norm is die zij niet hebben gedefinieerd en die geen enkel mens op aarde kan definiëren omdat deze vanuit een hoger niveau wordt gegeven. Die kan niet worden gedefinieerd. Die kan niet door het dualiteitsbewustzijn worden gecorrumpeerd.

De democratie beschermen tegen criminele elites
En er zijn gevallen wezens die dit hebben gedaan, die uit het gevallen bewustzijn zijn gestapt en die vanuit de lagere niveaus zijn begonnen op te stijgen naar de hogere niveaus. Sinds de vierde sfeer hebben veel van hen dit gedaan, maar er zijn nog steeds veel gevallen wezens op aarde geïncarneerd die dat niet willen. Hoewel de samenleving niet over gevallen wezens hoeft te spreken, moet ze erkennen dat er bepaalde mensen zijn die geen enkele verbondenheid voelen met de beginselen waarop de Amerikaanse democratie is gegrondvest. Ze hebben er geen respect voor. Ze hebben totaal geen interesse om zich daaraan te houden. Ze kunnen zelfs geloven, zoals sommigen doen, dat dit een zwakte, een evolutionaire zwakte, is en dat ze het recht hebben om te doen wat ze willen. Ze kunnen zelfs geloven dat de samenleving hun recht om te doen wat ze willen, zou moeten erkennen.

En een democratische samenleving moet dit erkennen, zodat ze in de eerste plaats haar eigen democratie kan beschermen, maar ook haar gezagsgetrouwe burgers kan beschermen tegen uitbuiting door de klasse van de financiële elite, de machtselite en de criminele elite. Natuurlijk zou hier veel over gezegd kunnen worden. Maar nogmaals, zoals Saint Germain zei, proberen we niet werkelijk alles en ieder detail via één boodschapper over te brengen, omdat er genoeg mensen zijn geïncarneerd met wie we kunnen samenwerken en die zich op deze ideeën kunnen afstemmen, ook al weten ze niet waar ze vandaan komen. Ik projecteer dit via jullie op het collectieve bewustzijn, zodat veel mensen vervolgens een verschuiving kunnen maken en plotseling kunnen inzien dat dit nodig is. We moeten een poging doen. We moeten bepaalde overheidsinstanties vormen. We moeten die instanties versterken.

En natuurlijk is dit meer een proces voor de lange termijn. Het zou nu niet kunnen worden gedaan. Waarom niet? Omdat een crimineel in het Witte Huis niet bereid zou zijn zo’n instantie op te richten omdat die tegen hemzelf zou kunnen worden ingezet. Hij zou die dat bij iedere gelegenheid saboteren en ook de partij waarvan hij denkt dat die van hem is, ertoe proberen te brengen zich ertegen te verzetten. Maar het kan op langere termijn wel en het moet ook gebeuren. Het is gewoon een van de dingen die nodig is om ervoor te zorgen dat de Amerikaanse democratie, de Amerikaanse regering, zich inzet voor het algemeen belang en niet toestaat dat ze wordt overgenomen door eigenbelang.

Het zou natuurlijk ook enkele ingrijpende veranderingen in het rechtssysteem vereisen, vooral nu je een president hebt die het rechtssysteem gebruikt om zijn politieke tegenstanders aan te pakken, zelfs zijn zakelijke tegenstanders of eigenlijk iedereen die hem niet bevalt. Maar toch kan het worden gedaan. Het moet worden gedaan. En door jullie bereidheid om de visie vast te houden en de invocaties op te zeggen, zal het ook gebeuren. Nu wordt de impuls op de fysieke wereld gegeven en we zullen die zich als kringen in het water laten verspreiden, zodat steeds meer mensen hierop kunnen inhaken en de vastberadenheid kunnen ontwikkelen om de verhoudingen te veranderen en het Amerikaanse volk tegen criminaliteit te beschermen.

Twee soorten presidenten
Dat was mijn belangrijkste onderwerp, maar ik wil nog wel zeggen dat je, wanneer je de Amerikaanse presidenten door de geschiedenis heen bekijkt, heel duidelijk ziet dat er twee hoofdsoorten presidenten zijn geweest. De mensen die het presidentschap zagen als een voorrecht, als een eer, als een gelegenheid om het algemeen belang te dienen, en vervolgens waren er mensen die het zagen als een kans om een bepaald belang na te streven, hetzij hun eigen persoonlijke belangen, hetzij de belangen van een groep mensen aan wie ze hun loyaliteit hadden gegeven, wat die ook mocht zijn. Je kunt dit zien door de geschiedenis te bestuderen, maar je kunt het zelfs zien door dramatiseringen te bekijken, waarin je de twee soorten presidenten ziet. En je kunt natuurlijk kijken naar de huidige bewoner van het Witte Huis, die een fundamenteel andere president is dan ik. Je kunt zeggen dat ik geboren ben in een familie die slaven had en dat ik moeite had om me volledig los te maken van die cultuur, maar toch zag ik het presidentschap als een eer en verantwoordelijkheid. Dat is een fundamenteel andere benadering van het presidentschap dan je bij Donald Trump ziet.

De werkelijkheid ontkennen
Dit is iets wat iedereen kan zien die bereid is naar de feiten en naar de werkelijkheid te kijken. Alleen mensen die niet willen kijken, kunnen dit niet zien. Deze mensen bevinden zich dan in wat psychologen ontkenning noemen, een ontkenning van de werkelijkheid. En natuurlijk zullen degenen die de werkelijkheid ontkennen nooit in staat zijn de natie vooruit te helpen. Hoe zouden ze dat kunnen? Want positieve verandering wordt, zoals we hebben gezegd, niet noodzakelijk teweeggebracht doordat je erkent dat er iets mis is, maar dat je erkent dat iets beter zou kunnen. Er is een probleem dat moet worden opgelost. Er is ruimte voor verbetering. Dit is een realistische beoordeling, geen ontkenning. Wanneer je in de ontkenningsfase schiet, negeer je problemen, of vergroot je problemen uit of schep je problemen die je niet erkent. Bovendien weiger je te kijken naar wat er moet veranderen. En dat kan een land natuurlijk niet vooruithelpen.

Wat kenmerkend is voor gevallen wezens, is dat ze een existentiële ontkenning hebben. Toen ze oorspronkelijk, voordat ze vielen, door de geascendeerde meesters met hun toestand werden geconfronteerd, wezen ze Christus af, ontkenden ze Christus en kwamen ze daardoor in een toestand van ontkenning terecht waaruit degenen die nog steeds in een gevallen bewustzijn verkeren, niet uit zijn gekomen. Het probleem is natuurlijk dat een vreedzame oplossing gebaseerd is op dialoog in een democratische samenleving, maar hoe kun je een zinvolle, constructieve dialoog voeren met mensen die in ontkenning verkeren en die zelfs de meest basale feiten ontkennen?

Moeder Maria sprak over de manosfeer. Zij verkeren in een toestand van diepe ontkenning, maar ook de misdadigers over wie ik het heb, verkeren in een toestand van ontkenning. De gevallen wezens op het hoogste niveau binnen de machtselite verkeren in een toestand van ontkenning. De financiële elite verkeert in een toestand van ontkenning dat hun financiële instrumenten de economie zullen vernietigen. Het is slechts een kwestie van tijd, zoals je in 2008 hebt gezien. Hoe ga je hiermee om in een democratische samenleving?

Enkele Founding Fathers verkeerden in ontkenning, maar de meesten van hen niet. Zij waren bereid om naar de problemen te kijken en er openlijk over te debatteren. En vervolgens waren zij bereid compromissen te sluiten om een grondwet te vormen die het algemeen belang bevorderde. Als president reisde ik veel door het land en sprak ik rechtstreeks met mensen. In een democratie kan een cruciaal aantal mensen het belang van een open en directe dialoog inzien. Zij kunnen eraan deelnemen en een punt bereiken waarop zij beseffen dat het in hun eigen belang is, in het belang van het algemeen belang, dat je niet toestaat dat het land wordt gedomineerd door mensen die in ontkenning verkeren.

En wat bedoel ik met ontkenning? Ik bedoel mensen die projecteren dat het probleem bij andere mensen ligt en weigeren naar zichzelf te kijken en te erkennen dat zij moeten veranderen. Zij ontkennen dat zij zelf moeten veranderen. En je kunt geen functionerende democratie hebben als je toestaat dat het publieke debat wordt gedomineerd door mensen die in ontkenning verkeren en voortdurend negativiteit en beschuldigingen jegens anderen uiten. We hebben het al eerder gehad over de noodzaak om het publieke debat te veranderen, maar er is een hoger bewustzijnsniveau waarop een cruciaal aantal mensen tot het inzicht kan komen dat we de mensen die in ontkenning verkeren – of het nu misdadigers zijn of mensen die zich naar het ene of het andere politieke uiterste hebben laten polariseren – niet het land kunnen laten besturen.

En hoe kunnen we hen de macht ontnemen? Door met elkaar te praten en te beseffen dat het niet uitmaakt welke achtergrond ze hebben, of ze nu van deze partij zijn, van die partij, of van geen enkele partij, maar dat ze één ding gemeen hebben. Ze hebben respect voor het algemeen belang. Daarom kunnen ze zeggen: we moeten verschillen die ons ervan weerhouden samen te komen, opzijzetten en de macht afnemen van degenen die in ontkenning verkeren, zodat degenen die bereid zijn naar het algemeen belang te kijken en iedere ontkenning van het algemeen belang te overwinnen, het land in een nieuwe richting kunnen leiden.

Hiermee heb ik jullie verteld wat ik je wilde zeggen. Ik ben dankbaar voor deze gelegenheid. Ik zie dat dit zich al verspreidt als kringen in het water, en het zal zich blijven verspreiden. Jullie kunnen dit natuurlijk versterken als jullie je daartoe geroepen voelen, maar ik verzegel jullie nu in die Vlam van de Godwaarheid die ik ben. IK BEN Godfre.