Geascendeerde Meester Padmasambhava, 8 maart 2026 – Litouwen

IK BEN de geascendeerde meester Padmasambhava. Ik heb overlegd – als je kunt zeggen dat een geascendeerde meester overlegt – wat ik zou kunnen toevoegen aan wat al gezegd is, of liever, wat ik zou kunnen toevoegen zonder jullie volledig te overweldigen.

Via Dolorosa
Ik wil beginnen met het verhaal over de legendes over hoe ik het boeddhisme naar Tibet bracht. Ik zou een groep Tertöns, mijn studenten, hebben opgeroepen om in de toekomst schatzoekers te worden en de schatten te vinden die ik had verborgen. Veel mensen, vooral in Tibet, hebben dit nogal letterlijk opgevat en denken dat ik in een verborgen grot in de bergen diverse voorwerpen of boeken met leringen, geavanceerde leringen, heb verstopt die zij zouden kunnen vinden. Sommige mensen zijn zelfs op zoek gegaan naar zulke grotten, wat natuurlijk een enorme opgave is in Tibet, waar bergen in overvloed zijn en die altijd moeilijk te beklimmen zijn. Maar sommigen zijn van mening dat hoe moeilijker de bergen te beklimmen zijn, hoe groter de kans is dat er een verborgen grot ligt.

En dit is iets om over na te denken als je het verschil wilt maken in een turbulente wereld. Want er is een bepaald aantal spirituele studenten die het spirituele pad moeilijk willen laten lijken, maar in feite zijn het collectieve monsters of liever gezegd meerdere gecreëerde wezens. Je hebt in het christendom de Via Dolorosa. In het hindoeïsme heb je diverse leringen over een lang, zwaar, moeilijk pad. En er zijn mensen die serieus geloven dat hoe moeilijker, hoe zwaarder, hun pad is en hoe gedisciplineerder ze dat bewandelen, hoe beter het met ze zal gaan in de hemel, hoe ze die ook zien. Er zijn zelfs studenten van geascendeerde meesters die denken dat hoe meer moeilijkheden je tegenkomt tijdens je aardse bestaan, hoe meer spirituele verworvenheden je opbouwt; hoe hoger je rang als geascendeerde meester na je ascensie.

Het spirituele pad als een episch drama
Maar als je de leringen die we hebben gegeven ter harte neemt, dan kun je zeggen dat je op aarde niets kunt doen wat je een hogere positie in het geascendeerde rijk zal geven, want om te ascenderen moet je alles op aarde loslaten. Van wat je hier beneden ziet, op de fysieke wereld ziet, in je spirituele leer ziet, in je eigen gedachten ziet, vorm je eigenlijk een mentaal beeld van wat het betekent om een geascendeerde meester te zijn. Dat projecteer je vervolgens en denkt dat de werkelijkheid aan jouw beeld zal voldoen, maar zoals we nu al zo vaak hebben uitgelegd, zal niets in het geascendeerde rijk aan welk beeld ook voldoen, want de Christus zal nooit voldoen aan een beeld dat op aarde is bedacht. Hoe zou het je van de illusies kunnen bevrijden als hij zich aan de illusies zou aanpassen en ze zou bevestigen?

Als je de spirituele weg moeilijk en zwaar vindt, dan is dat in feite een weerspiegeling van wat we de epische denkwijze noemen omdat je een drama hebt geschapen.

Je hebt het spirituele pad in een drama veranderd en je denkt dat hoe heroïscher je pad is, waarop je moeilijkheden hebt overwonnen, de wachter hebt verslagen, de duistere krachten hebt verslagen, hoe heroïscher je ontvangst in het geascendeerde rijk zal zijn. Een deel van je motivatie is dan ook niet alleen ascenderen, maar ook een soort superieure ontvangst te krijgen in het geascendeerde rijk omdat je nogmaals, denkt dat jouw visie gedeeld wordt door de geascendeerde meesters. En daarom zag je dat ze in sommige eerdere dispensaties een epische denkwijze hadden, waarin een organisatie vergeleken wordt met Camelot, de Ridders van de Ronde Tafel en de heroïsche zoektocht naar de Heilige Graal. Maar hoe vind je de Heilige Graal? Door draken te doden die je op je pad tegenkomt? Door jonkvrouwen in nood te redden? Of door verborgen schatten te vinden? Nee, de Heilige Graal bevindt zich in jou, want de Heilige Graal is het Christusbewustzijn.

Een nieuwe sfeer ontwerpen
De verborgen schatten waar ik jaren geleden over sprak, is het Christusbewustzijn, en dat vind je in het koninkrijk dat, zoals we misschien al een paar keer hebben gezegd, in jou is. Zolang je buiten jezelf zoekt, of dat nu in een grot is of ergens anders, zul je het nooit vinden. Je kunt het niet vinden. Je kunt iets niet vinden als je zoekt waar het niet te vinden is. Betekent dit dat ik zeg dat het concept van een pad waardeloos is, zoals sommige van deze nieuwe Neo-Advaita- en non-dualiteitsleraren beweren? Dat zeg ik niet. Het pad heeft waarde, maar niet om de reden die veel mensen denken.

Laat ik je een ander perspectief geven op het idee van een schatzoeker die op zoek is naar verborgen schatten. Ten eerste moet je beseffen dat de echte schatten waarnaar je op zoek bent, niet iets zijn wat ik heb achtergelaten. Het is een heel ander soort schat. Laat ik terugkomen op een van de eerder beantwoorde vragen. Komt er ook een sfeer na deze? En het antwoord is ja, er komt een achtste sfeer. Wordt die ontworpen door de geascendeerde meesters uit de zesde en de zevende sfeer? Ja, dat klopt. Wanneer jullie ascenderen, zullen zelfs sommigen van jullie ervoor kiezen om deel te nemen aan het ontwerpen van die sfeer en we hebben verteld dat de volgende sfeer dichter zal zijn dan deze. Maar natuurlijk zullen wij, die het leven in deze dichte sfeer, de zevende sfeer, hebben ervaren, onze ervaringen gebruiken als basis voor het ontwerpen van de achtste sfeer, zodat mensen, ondanks de hogere dichtheid, wel het pad kunnen vinden en ascenderen.

Het kosmische archief van de dualiteit
Maar hoe gaan we dit doen? We hebben het gehad over meerdere redenen waarom avatars ervoor kiezen om naar een onnatuurlijke planeet te komen. We hebben het gehad over jouw visie. Je had een bepaalde motivatie, je wilde iets bereiken. Er is echter een diepere verklaring voor, waar we ons niet van bewust waren toen we de natuurlijke planeten verlieten om op een onnatuurlijke planeet te incarneren. De diepere reden is schatten vinden die alleen op een onnatuurlijke planeet te vinden zijn. Hoe komt dat? Wat kun je alleen op een onnatuurlijke planeet vinden en niet op een natuurlijke planeet? Dat zijn de ervaringen die je alleen op een onnatuurlijke planeet kunt krijgen; het ervaren van de dualiteit.

Je zou kunnen zeggen dat er in het spirituele rijk, in de zesde sfeer, een structuur is die lijkt op een gebouw, maar complexer is. Als je dat wilt, kun jij je niettemin voorstellen dat het een gebouw is. Het is een archiefgebouw. Er worden geen geschreven documenten, boeken of foto’s bewaard. Het bewaart iets wat het best te vergelijken is met holografische beelden, driedimensionaal. In werkelijkheid zijn ze zelfs vierdimensionaal. Ze lijken in zekere zin op een driedimensionale film die afgespeeld kan worden, en er zijn er veel van, natuurlijk ook enkele van natuurlijke planeten. Er is echter een speciaal archief dat uitsluitend bestemd is voor gegevens van onnatuurlijke planeten en het is de bedoeling om ervaringen op te slaan die gebruikt kunnen worden bij het ontwerpen van de volgende sfeer, zodat we die ervaringen daarin kunnen integreren.

Je kunt in principe zeggen dat we onderzoeken hoever mensen op aarde in de dualiteit kunnen gaan, hoe compact, hoe complex ze een gescheiden zelf ze kunnen creëren op een planeet met het vibratieniveau van de aarde, met een planetaire matrix van de aarde. En daarna zullen we via een zeer ingewikkeld proces dat ik hier niet in detail zal beschrijven, wanneer deze sfeer ascendeert, sommigen zelfs al eerder, die opgeslagen ervaringen gaan bekijken en ons afvragen: “Hoe kunnen we deze ervaringen gebruiken om de zevende sfeer en bepaalde planeten in deze sfeer zo te ontwerpen dat er een ingebouwd veiligheidsmechanisme is, zodat wezens ondanks de hogere dichtheid van de materie, toch het pad kunnen vinden en volgen?” Het is alsof de dualistische ervaringen die mensen in de zevende sfeer hebben gehad, de basis vormen voor het ontwerpen van de volgende sfeer, zodat mensen niet steeds dezelfde lessen hoeven te leren. Ze kunnen andere, diepere niveaus van de dualiteit en gescheidenheid bedenken, maar er is in ieder geval een pad dat ze kunnen volgen.

Het doel is de dualiteit ervaren
Avatars, een deel van jullie taak op aarde is in wezen dat je bepaalde ervaringen krijgt. Saint Germain had het erover dat geen enkele ervaring die je hebt gehad, alles wat je hebt gedaan, een fout was. Die kan worden veranderd in een waardevol pluspunt dat je kan helpen om anderen te helpen. Dit geldt natuurlijk in hoge mate voor de rest van je incarnatie in dit leven en in toekomstige levens, maar het geldt ook voor het hogere perspectief dat je ervaringen de levensstromen in de achtste sfeer kunnen helpen. Dit betekent dat het er niet toe doet wat je hebt meegemaakt. Sterker nog, vanuit een bepaald perspectief zou je kunnen zeggen dat hoe dieper je de dualiteit bent ingegaan, hoe beter het is wanneer je die ontstijgt, want het is natuurlijk niet de bedoeling om vast te leggen hoe je in de dualiteit terechtkomt en daar voor altijd blijft, maar om vast te leggen hoe je er weer uitkomt, hoe je weer uit dat niveau van de dualiteit komt. En wanneer je ascendeert, heb je natuurlijk alles wat je in dit en vorige levens hebt meegemaakt, overwonnen. Er is niets onopgelost wanneer je ascendeert en dat betekent dat niets van wat je hebt meegemaakt ertoe doet wanneer je ascendeert.

Als je bedenkt dat je gaat sterven en dat je bij je dood je huidige zorgen achterlaat, dan zie je hetzelfde. Wanneer je ascendeert, laat je alles achter je. Dus waarom zou je er dan niet naar willen kijken? Waarom zou je proberen het te onderdrukken? Waarom zou je proberen om het te verbergen? Door ernaar te kijken transcendeer je het, en het proces van transcendentie komt vervolgens in het archief terecht. We kunnen dit de akashakronieken noemen, hoewel het niet precies hetzelfde is als de akashakronieken en zo help je mee aan het ontwerp van de volgende sfeer.

Gescheiden zelven als verborgen schatten
Als een Tibetaanse boeddhist deze lering zou horen, dan zou hij of zij natuurlijk zeggen: “O, dat betekent het niet. Wij hebben onze eigen interpretatie van wat die schatten zijn.” Dat is prima. Laat ze hun interpretatie houden zolang ze die nodig hebben.

Maar jullie, die studenten van geascendeerde meesters zijn, kunnen tot het besef komen dat elke ervaring waarin je een beperkt zelfbeeld loslaat, een schat is. Waarom is het verborgen? Omdat je het pas als een schat kunt zien als je het beperkte zelf hebt overwonnen. Je zult het zien als een gevangenis, als een beperking, als lijden, als: “O wee, waarom overkomt mij dit?” Onze hoop is natuurlijk dat jullie door deze leringen naar je leven kunnen kijken en zeggen: “Ik hoef niets meer te verbergen. Ik hoef niets meer voor anderen te verbergen. Ik hoef niets meer voor mezelf te verbergen.” Allereerst is het belangrijk om het niet langer voor jezelf te verbergen. Kijk ernaar, ga aan de slag en zoek de verborgen schat, de les over hoe je het kunt transcenderen, hoe je het zelf kunt transcenderen, het gescheiden zelf dat je die ervaring heeft gegeven.

Iemand had het laatst over pijn, diepe pijn. Er komt een moment waarop de enige manier om pijn te overwinnen, is dat je erin duikt. Wanneer je deze innerlijke pijn voelt, is je instinctieve reactie natuurlijk dat je ervan weg wilt, het wilt negeren, het de rug toe wilt keren. Het laatste wat je wilt, is erin duiken. Maar wat als ik je vertelde dat er achter de sluier van die pijn een verborgen schat ligt? En de enige manier om die te vinden is dat je door de pijn heengaat. Je kunt de schat niet vinden door weg te rennen van de pijn of wat dan ook. Want de schat is de ervaring dat je een andere ervaring, een beperkte ervaring, overwint. Als je jezelf niet toestaat om die beperkte ervaring te ervaren, hoe kun je die dan overwinnen? Hoe kun je de schat dan vinden?

Padmasambhava’s Tertöns
Natuurlijk zijn er meerdere betekenissen van deze schat, want er zijn natuurlijk ook mensen geïncarneerd die met mij verbonden zijn als hun goeroe, als geascendeerde meester. Zij zijn voorbestemd om een andere soort schat te vinden. Overigens zijn de meesten van deze mensen niet in Tibet geïncarneerd, maar verspreid over de hele wereld. Sommigen van jullie behoren tot hen, niet veel, maar wel een paar. Wat moeten mijn Tertöns vinden? Wat is de schat die op hen wacht achter de sluier van de ervaringen van hun pijn? Wel, ik ben de schat die op hen wacht. Jullie zijn verbonden met andere geascendeerde meesters, en wanneer jullie werkelijk door de pijn heengaan en de zelven opruimen, vinden jullie je meester, jullie IK BEN Aanwezigheid, maar ook jullie geascendeerde meester of meesters. Dat is dus de schat.

Wanneer je de meester vindt, geeft de ervaring van het bewustzijn van de meester je natuurlijk een ander perspectief. Hoeveel van jullie beseffen dat je voordat je de leringen van de geascendeerde meesters vond, een veel beperkter perspectief op het leven had en dat het vinden van die leringen je perspectief heeft veranderd? Maar veel van jullie hebben ook de aanwezigheid, het wezen en het bewustzijn van een meester ervaren, en dat verandert je perspectief nog meer. Wanneer je rechtstreeks en bewust een uiting van het Christusbewustzijn ervaart, heb je een referentiekader, zoals we dat hebben genoemd, maar je hebt in werkelijkheid een ervaring gehad die je leven voorgoed, voor eeuwig, verandert. Je kunt niet terug, je kunt niet ongedaan maken wat je hebt gezien, en dat is natuurlijk een schat om naar te zoeken.

Het pad dat door je ego wordt bepaald
Maar om terug te komen op het idee dat het pad moeilijk moet zijn, wat bepaalt hoe jouw pad eruit zal zien? Sommigen zullen het beeld hebben dat er een pad is met initiaties dat is gedefinieerd door een hoger spiritueel wezen, geascendeerde meesters of anderen, of misschien door wezens die de leer van de vrijmetselaars hebben gegeven, de drieëndertig niveaus van initiatie of de drieëndertig stappen naar Christusschap, of hoe ze het ook noemen. Zij zullen zeggen: “Er is een pad met initiaties gedefinieerd door de geascendeerde meesters en je moet één initiatie tegelijk doen en dat vooraf uitgestippelde pad beklimmen. Dat je voor elke test moge slagen.” Vanuit een bepaald perspectief kun je zeggen dat ja, er is een pad, want wij als geascendeerde meesters gebruiken natuurlijk onze ervaringen om uit deze sfeer te ascenderen, om een pad te definiëren dat anderen kan helpen. Degenen van ons die zijn geascendeerd van een onnatuurlijke planeet, kijken hoe we een pad kunnen ontwerpen dat mensen op aarde kan helpen en geven een lering die daarbij past.

Veel mensen denken echter dat dit een vooraf uitgestippeld, automatisch pad is, waarop je alleen maar de aanwijzing hoeft te vinden die het raadsel oplost, de sleutel in het slot omdraait en er dan een verborgen deur opengaat waar je doorheen loopt. Maar zo werkt het niet. Hoewel er een bepaald initiatiepad door ons is uitgestippeld, moet ieder van jullie dit op zijn of haar persoonlijke manier volgen. En wat bepaalt hoe jouw specifieke pad eruitziet? Dat zijn de gescheiden zelven die jij in je bewustzijn hebt, want de initiatie die je moet doen, houdt in dat je het gescheiden zelf dat je op je huidige niveau van de honderdvierenveertig niveaus hebt, moet zien en laat sterven, zodat je naar het volgende niveau kunt stijgen. Zo slaag je voor een test.

Het is geen mystiek proces waarin je een verborgen aanwijzing of raadsel vindt dat je oplost, een taak voltooit, een draak verslaat, of wat ook maar. Zelfs niet de wachter op de drempel verslaat, zoals men in een vorige organisatie zei. Dat was een metafoor die destijds werd gebruikt en die zinvol was voor het bewustzijnsniveau van die leer. Maar je doodt geen gescheiden zelf. Dat is de magie van de hogere lering. Je laat hem alleen maar sterven, maar voordat je dat kunt doen, moet je hem van buitenaf gaan zien doordat de Bewuste Jij zich ervan afscheidt en hem loslaat; dan ben je geslaagd voor de test.

Maar wat hebben we ook gezegd? Een gescheiden zelf is ontworpen om je een bepaalde ervaring te geven en je mag die ervaring hebben. Sterker nog, je hebt dat zelf gemaakt omdat je die ervaring wilde, en je mag die ervaring hebben zolang je wilt, totdat je er genoeg van krijgt en hem kunt loslaten.

Wat bepaalt hoe lang en hoe moeilijk je pad zal zijn? Hoeveel epische zelven je hebt gevormd en hoe lang je de ervaringen via een bepaald zelf moet meemaken voordat je er genoeg van krijgt en hem kunt loslaten. Jij maakt het pad moeilijk voor jezelf. Jij maakt het pad lang en zwaar, en hoe doe je dat? Door het beeld te hebben dat het bewandelen van het pad een episch proces van episch belang is dat zal leiden tot een epische beloning. Maar dit alles wordt bepaald door het dualiteitsbewustzijn. Wij hebben dat pad niet uitgestippeld. Wij hebben een pad van vrijheid uitgestippeld, bevrijd van alle dualistische zelven en beelden.

Er is een bepaald stadium op het spirituele pad dat geldt voor alle spirituele mensen, maar elke leer, elke organisatie, heeft er zijn eigen versie van. Eerdere leringen van geascendeerde meesters schetsten het beeld van Camelot, de zoektocht naar de Heilige Graal, de heroïsche zoektocht naar deze verborgen schat. Maar dit wordt gedreven door het ego dat denkt dat je de beloning krijgt die het ego wil als je de zoektocht hebt voltooid die het ego of de gevallen wezens hebben gedefinieerd. Je zult speciaal zijn. Je zult gezalfd worden. Je zult verheven worden naar een positie van gezag of macht. Macht over de materie. Geest over materie. Zeg me eens waarom zou macht over de materie ertoe doen in het geascendeerde rijk? Waarom heb je het nodig als je geascendeerd bent?

De epische zoektocht loslaten
Op het zesennegentigste niveau komt een moment waarop je moet kijken naar het zelf dat je tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste niveau hebt gevormd. Je moet begrijpen dat het in de meeste gevallen nog een element van die epische denkwijze bevat omdat je denkt dat jij van episch belang bent in het kosmische perspectief. Het is van episch belang dat je het pad bewandelt, voor de initiatie slaagt en de Levende Christus wordt, want je kunt iets doen wat niemand anders kan en daarvoor de allerhoogste erkenning of beloning ontvangen. Ik weet dat dit hard klinkt, maar soms moet je gewoon realistisch zijn, want op het zesennegentigste niveau kun je niet doen alsof; kun je niet veinzen. Je hoort wel eens de populaire uitspraak: “Doe alsof tot je het echt bent.” Maar zolang je blijft doen alsof, zul je nooit zover komen. Je kunt de Christus niet voor de gek houden, zoals we al hebben gezegd. Denk je echt dat je in de hemel komt als je anderen voor de gek probeert te houden? Je ego doet dat wel, en dat moet je gaan inzien, zodat je die ijdelheid der ijdelheden kunt zien. Alles is ijdelheid. Jouw ego denkt dat hij specialer is dan het ego van alle anderen. Mijn ego is sterker dan jouw ego. Maar in zekere zin is er niets nieuws onder de zon. Het dualiteitsbewustzijn en de gevallen wezens kunnen maar een beperkt aantal illusies bedenken omdat hun verbeeldingskracht beperkt is. Waarom is die beperkt? Omdat die dualistisch is! Die moet zich altijd verhouden tot iets anders. Dat is een beperking van de verbeeldingskracht.

Op het zesennegentigste niveau komt een moment waarop je moet kijken of je nog steeds een episch beeld hebt van het spirituele pad en dat loslaten en accepteren dat je ego niet bijzonder is. Er is absoluut niets bijzonders aan je ego! Hij kan niets wat andere ego’s niet kunnen. Hij heeft geen epische zoektocht bedacht die anderen nog niet hebben bedacht. Wat jij ook hebt gedaan, iemand anders heeft het al een keer gedaan. Sommige anderen zijn nu geascendeerde meesters omdat ze het loslieten, zagen wat hij is en besloten: “Genoeg, genoeg, genoeg is genoeg!”

Het linker pad
Als je deze epische zoektocht niet loslaat, kom je niet boven het zesennegentigste niveau, maar je kunt niet blijven stilstaan op het vijfennegentigste niveau, dus dan moet je naar beneden. Wat doe je dan? Je hebt Christus in feite verworpen, net zoals Petrus dat drie keer deed. Hij verwierp Christus toen hij tegen Jezus zei: “Dit zal u niet overkomen, Heer. Ik weet beter dan u wat u in Jeruzalem zal overkomen.” Dat was ook een verwerping van Christus.

Wat doe je dan? Je begint aan iets wat we het linker pad noemen, het valse pad. In plaats van het epische zelf te laten sterven probeer je het te bevestigen en te verheerlijken, zodat je de ervaring probeert te creëren dat jouw epische zelf, jouw ego, gelijk heeft en beter dan Christus weet wat echt en onecht is. En je kunt helemaal naar het laagste niveau gaan, want sinds de vierde sfeer, vanaf het moment dat ze vielen, bewandelden de gevallen wezens het linker pad om te bewijzen dat hun gescheiden zelf gelijk heeft en dat de Christus ongelijk heeft.

De valse leraren
Let wel, de Wet van Vrije Wil geeft je het recht om dit te doen. Je hebt recht op die ervaring. Wanneer ze besluiten dit pad te bewandelen presenteren veel mensen zichzelf als spirituele leraren die studenten op een lager bewustzijnsniveau proberen aan te trekken en ze doen zich voor als een hogere autoriteit die hier op aarde de hoogste leer verkondigt. Sommige goeroes verwijzen zelfs naar de geascendeerde meesters, maar ze hebben geen contact met de geascendeerde meesters omdat ze dat op het vijfennegentigste niveau hebben verworpen. Ze komen in contact met wezens in het mentale rijk die zich voordoen als geascendeerde meesters.

We noemen hen soms de valse hiërarchie omdat ze zichzelf proberen te positioneren als de allerhoogste hiërarchie. Deze goeroes kunnen soms, gedurende veel levens, een opmerkelijk vermogen ontwikkelen om mensen aan te trekken, hen te hypnotiseren met een spirituele leer en bepaalde vermogens te ontwikkelen om de gedachten van mensen te beïnvloeden, hen in een staat van extase te brengen of hen te overweldigen. Of ze beweren dat ze dingen kunnen materialiseren, kleine bakjes met ringen of andere voorwerpen kunnen uitbraken. En dit maakt indruk op mensen, maar maakt het ook indruk op de Christus?

Het onechte aan het epische zelf
Natuurlijk niet. Om het epische zelf zoals ik hem zal noemen, maar dat niet anders is dan een gescheiden zelf of zelfs het gespiritualiseerde zelf waar we het over hebben, maar het epische zelf moet je het gaan zien zoals de Christus hem ziet. Hij is niet verkeerd. Hij is niet slecht. Hij is niet kwaadaardig. Hij kan zelfs goed zijn, hij kan heel spiritueel zijn, maar vanuit het perspectief van de Christusgeest is hij gewoon niet echt omdat die je een ervaring geeft die niet gebaseerd is op het contact met de Christusgeest.

Dit leidt tot een discussie: “Bedoel je dat er verschillende soorten ervaringen zijn?” Eigenlijk wel. Er is een ervaring dat je een gescheiden wezen bent en een ervaring dat je een verbonden wezen bent. En dit klinkt misschien verwarrend omdat we hebben gezegd dat je op het achtenveertigste niveau intuïtief voelt dat je verbonden bent met iets buiten je eigen gedachten om en als je naar het zesennegentigste niveau stijgt, krijg je een duidelijker beeld van waarmee je verbonden bent. En je kunt echte ervaringen hebben waarin je de Christusgeest ervaart, maar er zijn ook spirituele mensen die de omschakeling niet maken omdat ze niet beseffen dat de voorwaarde om Christusschap te bereiken is dat ze iets loslaten. Zelfs in de vorige dispensaties van de geascendeerde meesters waren veel studenten gefocust op het opbouwen van verworvenheden, hoewel ze het concept van overgave van Moeder Maria hadden gekregen, maar velen begrepen niet wat ze moesten loslaten. Ze dachten dat ze een geavanceerd, gescheiden zelf, die verworvenheid, aan het opbouwen waren. Maar de werkelijke verworvenheid die je opbouwt in je vier lagere lichamen, of liever in de Bewuste Jij, is je bereidheid tot overgave.

Het belang van overgave
De spirituele lessen die je leert, bevinden zich in je causale lichaam, niet in je vier lagere lichamen, niet in de Bewuste Jij, dat er geen structuur voor heeft. Het cruciale onderscheid is: begin jij je ergens tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste niveau af te stemmen op de noodzaak om iets los te laten? Zelfs als je niet begrijpt wat het is, zie je het belang ervan in dat je gewoon iets loslaat. En als je dat niet ziet, dan kom je op het punt dat je denkt: “Waarom zou ik dit zelf loslaten? Het geeft me geweldige ervaringen van mijn eigen belangrijkheid.” En dan begin je het linker pad te bewandelen, zelfs als je rechtshandig bent. Vanaf het begin in deze dispensatie hebben we geprobeerd je te laten inzien dat je iets moet loslaten. Je moet het ego overwinnen. Je moet het dualistische bewustzijn overwinnen.

Maar vooral toen we het concept zelven introduceerden, hebben we de leringen gegeven over het belang van loslaten, het laten sterven van een zelf, wat er in feite op neerkomt dat je hem opgeeft. Je hebt een zelf opgebouwd dat van enorm belang is dat jij het spirituele pad bewandelt, maar om verder te komen dan het zesennegentigste niveau, moet je begrijpen dat dit zelf je slechts een ervaring heeft gegeven die je motiveerde om het spirituele pad te bewandelen en je best te doen, misschien wel enorm je best te doen. Die inspanning kan je weliswaar op het zesennegentigste niveau brengen, maar niet verder. En als je dit niet ziet, kun je het ook niet loslaten. Dan blijf je de epische zoektocht voortzetten.

We hebben dit zo vaak gezien bij spirituele en religieuze mensen. Sommige christelijke groepen geloven dat de leden van hun kerk een speciale plek in de hemel krijgen omdat ze hoger zullen stijgen dan anderen. De Joden geloven trouwens ook dat ze een speciale plek in de hemel krijgen.

Maar er zijn studenten van de geascendeerde meesters die geloven dat hun ascensie belangrijker is dan die van alle anderen en daarom kijken wij, de geascendeerde meesters, vol verwachting naar hen uit: “Wanneer zal hij ascenderen? Wanneer kunnen we hem verwelkomen? Wanneer kunnen we hem tot ridder slaan en hem een medaille van wat dan ook om de nek hangen?”

Geen sprake van ‘bijzonder’ in Christus
En nogmaals, dit is prima volgens de Wet van Vrije Wil omdat ze een ervaring krijgen, maar nogmaals, dit is een ervaring die je alleen in de niet-geascendeerde sfeer kunt hebben, want in het geascendeerde rijk, in het Christusbewustzijn, is geen plaats voor de epische denkwijze. Je kunt niet verder komen dan het zesennegentigste niveau als jij speciaal wilt zijn in vergelijking met anderen. Waarom? Omdat Christus de Ene Geest is die allen verenigt met hun Schepper en ernaar streeft alle levensstromen te verheffen.

Hoe kun je dienen om een ander te verheffen als je zelf superieur aan die ander wilt zijn? Dan zul je hem of haar juist willen onderdrukken, zodat jij beter kunt zijn. Pas wanneer je dit begrijpt, wanneer jij je volledig verdiept in dat aspect van de Christusgeest waarin de hoge mensen lager worden gezet en de eersten de laatsten zullen zijn, zul je beseffen wat Christus is. Christus maakt je niet speciaal; die verheft je boven de dualistische polariteit van speciaal en niet speciaal, of van meer speciaal of minder speciaal, of welke waardeoordeel je ook maar kunt bedenken. Nogmaals, als je nog niet genoeg hebt van de ervaring dat je speciaal bent omdat je een spirituele leer volgt, kun je die ervaring blijven houden en erop voortborduren. Maar dan laat je de geascendeerde meesters achter je en stem jij je af op andere zogenaamde meesters, en nogmaals, je hebt vrije wil.

Het existentiële dilemma van Christus
Het punt is, en dit is nog een voorbeeld van wat Jezus het existentiële dilemma van het Christusbewustzijn noemde, dat sommige studenten al lange tijd het pad bewandelen en er eerlijk en oprecht naar hebben gestreefd om hun bewustzijn te verhogen en voor hun initiaties te slagen en denken dat ze het Christusbewustzijn op het vijfennegentigste niveau hebben bereikt. Ze denken dat ze het soort Christusbewustzijn hebben bereikt dat het gescheiden zelf, het epische zelf, definieert, en als ze dat niet willen opgeven, verliezen ze dat contact. Ze hadden echt contact met de geascendeerde meesters, maar ze verliezen het zonder dat ze zich daarvan bewust zijn.

We staan te kijken naar een student die de initiatie niet haalt en we moeten hem laten gaan, want hij is er absoluut van overtuigd dat hij nog steeds in contact staat met de geascendeerde meesters, dat hij zelfs beter weet dan de geascendeerde meesters wat de geascendeerde meesters via een bepaalde boodschapper moet zeggen. Of hij weet beter dan de geascendeerde meesters dat die persoon geen boodschapper meer is. Die persoon is zijn mantel kwijtgeraakt of die nieuwe persoon is nu boodschapper. Hij weet het beter.

En hoe kunnen we hen van die denkwijze afhelpen? Dat kunnen we niet, omdat we hun vrije wil niet willen schenden en ze vragen niet om onze hulp omdat ze ervan overtuigd zijn dat ze die niet nodig hebben. Ik zeg dit niet om degenen die dat pad bewandeld hebben van gedachten te laten veranderen, want zij zullen pas veranderen als ze genoeg van die ervaring krijgen. Ik zeg het om degenen te helpen die het zesennegentigste niveau nog niet bereikt hebben, of die er wel zijn maar nog niet hebben losgelaten of de noodzaak om los te laten nog niet hebben ingezien.

De verschuiving door je weg naar de hemel op te geven
We zien dat een flink aantal van jullie die deel uitmaken van deze gemeenschap, de afgelopen jaren die initiatie hebben gedaan en de meesten van jullie hebben die gehaald. Sommigen van jullie nog niet, maar we weten dat jullie allemaal het potentieel hebben. Sommigen van jullie zijn er nog niet, dus hoeven jullie je niet echt zorgen te maken over deze lering, hoewel jullie de les wel kunnen meenemen dat jullie ongeacht jullie bewustzijnsniveau de waarde van overgave kunnen begrijpen, want zoals we hebben gezegd, is dat in wezen de manier waarop je elk zelf overwint. Maar er zijn er ook heel wat, ik zou zelfs zeggen veel, die heel dicht bij dat niveau zijn en er daarom echt baat bij kunnen hebben als ze deze lering ter harte nemen en erover nadenken totdat je de ervaring krijgt dat je perspectief verandert en naar jullie spirituele zelf, jullie epische zelf, kijken vanuit het perspectief van de Christusgeest. Je kunt ook zeggen dat de Bewuste Jij uit het zelf stapt en niet meer naar jezelf en het pad kijkt door de filter van dat zelf. In plaats van te denken dat jij je een weg naar de hemel moet banen, realiseer jij je dat je je weg naar de hemel alleen kunt banen als jij je overgeeft. Je kunt je alleen maar overgeven.

Hiermee geef ik mijn poging om jullie te helpen op omdat ik weet dat Gautama Boeddha het stokje zal overnemen en onze beraadslagingen zal voortzetten. Ook ik dank jullie voor jullie deelname aan deze stroom in de vorm van een acht, dit alchemistische proces. Je doet dit immers niet alleen voor jezelf, maar om een spoor te banen dat anderen kunnen volgen en zelfs de ervaringen op te doen die kunnen worden opgeslagen in het kosmische archief en gebruikt kunnen worden om de volgende sfeer te ontwerpen.

Ik hul jullie in de grote vreugde die IK BEN. IK BEN Padmasambhava.