Wie bepaalt de verhouding van vrije wil op aarde?

 

Vraag: In het boek ‘Mijn Levens met’ lijkt het alsof Lucifer en Satan alles konden doen. Er leek vrijwel geen limiet te zijn aan het aantal mensen dat ze naar believen konden martelen en doden. Pas na eeuwen van vernietiging, chaos en wanorde, gingen ze een grens over door een persoon met een hoog bewustzijn te doden. Ze werden gedwongen om een soort levensoverzicht te bekijken, kregen de keuze om het opnieuw te proberen en gingen uiteindelijk naar de tweede dood. Waarom ligt de lat zo laag? Het lijkt willekeurig en arbitrair. Waarom ligt die niet een klein beetje hoger? Is het echt nodig om die zo laag te leggen? Wie bepaalt waar de grens ligt? De hoeveelheid lijden die mensen moeten ondergaan lijkt buitensporig. Ik denk dat ik mijn weg terug wel had gevonden, zelfs als de lat iets hoger had gelegen.

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2026 – Litouwen:

Zoals ik net heb uitgelegd, is de karmische verhouding op aarde zo complex dat het menselijk verstand, het lineaire, analytische verstand, die niet kan bevatten. Het is in wezen alsof je op het internet zelf naar bepaalde informatie kunt zoeken, maar kunstmatige intelligentie kan veel meer informatie opzoeken en met meer antwoorden komen. Misschien niet de beste metafoor, maar er is wel degelijk een grens aan wat het menselijk verstand kan bevatten.

Er zijn zeer complexe vergelijkingen, maar we kunnen zeggen: waarom ligt de lat zo laag? Omdat het collectieve bewustzijn zo laag is. Je weet dat het boek spreekt over vroegere tijdperken, zelfs nog voor de geschreven geschiedenis, en in die tijdperken was het collectieve bewustzijn zelfs nog lager. Wanneer het bewustzijn laag is, dan is het karma als je anderen kwetst, ook lager. Dit is misschien moeilijk te bevatten, maar bekijk het eens zo. We hebben bijvoorbeeld gezegd dat sommige mensen de dualiteit ingaan omdat ze willen ervaren hoe het is om een krijger te zijn die een tegenstander verslaat. Stel je voor dat je twee mensen dit verlangen hebben. Ze ontmoeten elkaar in een duel. Ze vechten met hun wapens. De een doodt de ander. Heeft hij karma opgebouwd door dat te doen? Zeker, maar was het evenveel karma als wanneer hij iemand had gedood die zich niet verdedigde? Nee. In zekere zin hebben deze twee krijgers afgesproken om tegen elkaar te vechten. Zoals je weet, gaan mensen een boksring in en slaan elkaar in het gezicht tot een van hen bewusteloos raakt en ze allebei hersenschade oplopen.

Toen de meerderheid van de mensen op aarde zich ver onder het achtenveertigste bewustzijnsniveau bevond en slechts weinigen erboven zaten, was het karma voor het schenden van de vrije wil van deze mensen niet zo zwaar. Daarom konden ze langer doorgaan. Maar toen sommige mensen hun bewustzijn begonnen te verhogen naar het zesennegentigste niveau of hoger, zoals Jezus liet zien, werd het karma zwaarder en werden ze uit hun lichaam gehaald.

Dit is niet de volledige uitleg, maar in ieder geval wel een aanwijzing voor de verhoudingen. Je ziet in het boek ook dat Jezus niet vanaf het begin een Christusbewustzijn had, maar dat geleidelijk moest ontwikkelen tot het moment waarop hij die rol kon vervullen. “Het lijkt willekeurig en arbitrair.” Nee, het is juist heel nauwkeurig gerelateerd aan de bewustzijnstoestand van mensen. Als je vanuit je innerlijk, je gedachten kijkt, lijkt het willekeurig omdat je het niet begrijpt. Maar er zit een zeer wetenschappelijke methode achter.

Waarom is het niet een klein beetje hoger? Omdat het bewustzijn niet hoger is. Is het echt nodig om zo diep te zinken? Blijkbaar was het voor de mensen op aarde wel nodig om zo diep te zinken. En de vrije wil kan er alleen maar voor zorgen dat de Harde Leerschool zich openbaart, waardoor de lessen steeds harder worden. In wezen bepalen mensen door hun weerstand hoe hard de lessen moeten worden voordat ze er genoeg van hebben. We hebben het al zo vaak gezegd: op de Harde Leerschool krijg je ervaringen tot je ze niet meer kunt verdragen. En dan geef je toe: ‘Ik moet veranderen. Ík moet veranderen, niet de andere mensen.’

Wie bepaalt waar de grens ligt? Zoals ik al zei, de mens, natuurlijk enigszins beïnvloed door de gevallen wezens, maar toch lijkt de hoeveelheid lijden die mensen verdragen, buitensporig. Daar ben ik het mee eens. Helemaal mee eens. Maar desalniettemin respecteer ik de vrije wil. Het is moeilijk te begrijpen waarom mensen dit soort lijden willen verdragen. En mensen zullen natuurlijk zeggen dat ze het ook niet willen. Maar zoals we hebben geprobeerd uit te leggen, zeggen ze in werkelijkheid op onderbewust niveau: “Ik wil dit soort ervaringen hebben.” Zoals we hebben gezegd: als je de dualiteit ingaat, moet je beide polariteiten ervaren, de hoge en de lage.

“Ik denk dat ik mijn weg terug wel had gevonden als de lat wat hoger had gelegen.” Dat denk ik niet. Zoals we al hebben gezegd, is Christus op elk bewustzijnsniveau aanwezig. Het maakt niet uit waar het collectieve bewustzijn zich bevindt. Je moet altijd het huidige niveau transcenderen. Je zou kunnen zeggen: kijk naar het collectieve bewustzijn zoals het een half miljoen jaar geleden was, veel lager dan nu, en vraag: “Was het toen moeilijker om je bewustzijn te verhogen?” In zekere zin wel, maar je moest nog steeds verder kijken dan je huidige bewustzijnsniveau.

En dat zal zelfs in de Gouden Eeuw zo blijven. Zelfs wanneer oorlogen en martelingen van de planeet verdwenen zijn, moet je nog steeds verder kijken dan je huidige illusie. En lijden maakt dat niet per se moeilijker. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat lijden je de impuls kan geven om verder te kijken, want we hebben ook uitgelegd dat de mensen niet zo leden als nu op aarde, toen die zich in een staat bevond met een uniforme samenleving. Er was geen oorlog, maar het was in zekere zin moeilijker voor hen om hun wereldbeeld te transcenderen, juist omdat ze zich comfortabel voelden.

Maar dit staat natuurlijk in verhouding tot het bewustzijn, want naarmate het bewustzijn toeneemt, zullen meer mensen het pad bewandelen en het pad demonstreren, en daardoor zijn er meer voorbeelden waardoor het gemakkelijker wordt om het pad – het spirituele pad te vinden – maar het wordt eigenlijk niet gemakkelijker om een bepaalde illusie te transcenderen. Je moet nog steeds je manier van denken veranderen en hem doorzien.