Vraag: Als het leven dat ik leid eigenlijk slechts een weerspiegeling is van de inhoud van mijn bewustzijn, dan denk ik dat ik de dieren in mijn leven mede heb geschapen; dat ze tot op zekere hoogte weerspiegelen wat er in mijn bewustzijn leeft. Als die ziek zijn, zou hun gezondheid wellicht enigszins kunnen verbeteren als ik specifieke gescheiden zelven opruim. Ik heb bijvoorbeeld een paard met een chronische ziekte, de ziekte van Cushing. Veel paarden ontwikkelen die als ze ouder worden. De overgrote meerderheid doet het goed met een aangepast dieet en bepaalde medicijnen. Mijn paard is daarop een uitzondering. Bij alle paarden met de ziekte van Cushing verergert de aandoening tussen de zomerzonnewende en de winterzonnewende. Bij mijn paard was het bijna onmogelijk om de ziekte onder controle te krijgen. Hij kreeg zoveel medicijnen dat hij vreselijke bijwerkingen kreeg. Ik vroeg me dagelijks af of ik hem moest laten inslapen. Zou het beter met hem kunnen gaan als ik kan achterhalen welke gescheiden zelven verband houden met de bijna oncontroleerbare ziekte van Cushing en het daarmee gepaard gaande lijden van mijn paard? Zou het zo kunnen werken?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2026 – Litouwen:

Je begint je vraag met: “Is wat ik ervaar slechts een weerspiegeling van de inhoud van mijn bewustzijn?” Het antwoord is natuurlijk ja, maar je moet hier voorzichtig mee zijn. De ziekte van je paard is geen direct gevolg van jouw onderbewuste zelven of de onderbewuste zelven van het paard, want paarden hebben natuurlijk geen onderbewuste zelven. De relatie met je dieren is bedoeld om je iets te laten zien over hoe je naar de aarde kijkt en wat jouw rol hier op aarde is. We hebben uitgelegd dat veel avatars naar de aarde zijn gekomen met een bepaalde visie, met de wens om iets goeds te doen. En dan ervaren we natuurlijk het geboortetrauma; we beseffen dat we onze visie en onze hoop niet kunnen waarmaken en dan gaan we op zoek naar compensatie. We willen iets vinden wat we kunnen verbeteren, een aspect van het leven op aarde dat we kunnen redden of helen. Er is een bepaald percentage avatars die vanwege teleurstellingen in vorige levens redeneren dat mensen te moeilijk zijn om mee te werken, onmogelijk om mee te werken, en het opgeven. “Ik wil niet met mensen werken. Ik wil niet proberen mensen te redden.” Maar je wilt toch iets redden, dus richt jij je aandacht nu op dieren.

En ik zeg niet dat dit per se fout is. We gebruiken over het algemeen niet de woorden ‘goed’ en ‘fout’. Maar ik zeg wel dat dit niet de reden is dat je naar de aarde bent gekomen. Je bent niet naar de aarde gekomen om paarden te redden. Je bent naar de aarde gekomen om mensen te helpen. Je kunt zeggen dat de ziekte van je paard een weerspiegeling is van iets wat je nog niet hebt opgelost, van een onderbewust zelf, maar de ziekte zelf doet er niet toe. Het gaat erom dat die ongeneeslijk lijkt. Het lijkt alsof je het paard niet kunt helpen. En de boodschap is eigenlijk: “Wanneer keer je terug naar je oorspronkelijke doel om mensen te helpen? Wanneer zie je in dat werken met dieren een omweg is naar je oorspronkelijke doel en dat je pas echt voldoening zult vinden als jij je richt op het helpen van mensen in plaats van dieren.”

Nu weet ik dat veel mensen zullen zeggen: “Betekent dit dan dat niemand dierenarts zou mogen zijn, dat je geen dieren mag proberen te helpen?” Maar dat bedoel ik niet. Veel mensen bevinden zich op een lager bewustzijnsniveau dan jij en het kan om verschillende redenen deel uitmaken van hun Goddelijke plan om met dieren te werken, maar wanneer je een avatar bent, wanneer je een bepaald bewustzijnsniveau hebt bereikt, waardoor je openstaat om een vraag te stellen aan een geascendeerde meester, dan bevind jij je op een bewustzijnsniveau waarop je opnieuw contact moet maken met je oorspronkelijke visie op je komst naar de aarde. En dit betekent niet dat je die missie per se moet volbrengen, maar je moet diep in je psyche kijken, teruggaan naar het oerzelf en het geboortetrauma, en op het punt komen waarop je ziet waarom je visie op je komst naar de aarde onrealistisch was, en die hebt opgegeven. Je neemt je voor dat je die onmogelijke taak niet meer wilt uitvoeren. Dan kun je een mogelijke taak volbrengen, namelijk mensen helpen door de Levende geïncarneerde Christus te zijn, zoals we op deze conferentie hebben uitgelegd.

Je begrijpt wel wat ik bedoel. Je kunt gefixeerd raken door te proberen een specifiek probleem op te lossen, maar het oplossen van dat specifieke probleem is niet belangrijk. Het gaat om de diepere les: stoppen met proberen het onmogelijke te doen en terugkeren naar wat wel mogelijk is.