Vraag aan Kim: Stel dat we ons op een planeet bevinden die op de aarde lijkt en er een ramp plaatsvindt waardoor bijna iedereen sterft, waardoor er niet genoeg lichamen meer op aarde zijn om in te reïncarneren, waar gaat iedereen dan naartoe?

Antwoord van Kim Michaels, 2026 – Litouwen:

Ze kunnen dan naar andere onnatuurlijke planeten gaan. Afhankelijk van hun bewustzijnsniveau kunnen ze soms terugkeren naar een natuurlijke planeet. Ze kunnen ook voor een bepaalde tijd naar het emotionele, mentale en identiteitsdomein gaan. Een deel van het identiteitsrijk, ik meen dat ze het Deva Chan noemen, is vergelijkbaar met het rijk waarin wensen in vervulling gaan. Als je op aarde een sterke wens hebt die je nog niet is vervuld, dan kun je die ervaren. Je wilt bijvoorbeeld een groot paleis. Dat kun je ervaren. Maar denk ook eens aan de hypotheek, het schoonmaken en het grasmaaien. Dat kun je daar ervaren omdat dit rijk vloeiender is, waardoor het gemakkelijker is om daar een paleis te manifesteren, maar het geeft je wel die ervaring. Ik bedoel het verhaal in Yogananda’s boek waarin zijn meester een paleis voor hem manifesteert omdat hij een onvervulde wens had die hij eerst in vervulling moest laten gaan voordat hij zelf goeroe kon worden. Maar ik zie het niet als iets wat hij fysiek manifesteerde. Het was in een hoger rijk en hij ervoer het daar. Het klopt dat er in de geschiedenis perioden zijn geweest waarin er niet heel veel mensen op aarde waren.

Ik weet niet wat ze zeggen. Een paar honderdduizend, misschien, vergeleken met acht miljard. Ze moesten natuurlijk ergens zijn. Ik denk dat ze gewoon ergens anders blijven groeien, maar waar ze naartoe gaan hangt af van hun bewustzijnsniveau. Sommige mensen gaan bijvoorbeeld naar het astrale vlak, waar ze heel lang kunnen blijven zonder echt veel te groeien. Wanneer er een kans is om weer in een fysieke vorm terug te keren, keren ze altijd terug met hetzelfde bewustzijnsniveau als voorheen. En de meesters hebben het erover gehad dat er in het verleden beschavingen zijn geweest die technologisch zelfs geavanceerder waren dan de onze. Op een of andere manier hebben die zichzelf vernietigd, of zijn in een oorlog of wat dan ook ten onder gegaan. En er kan een groep mensen zijn geweest die deel uitmaakte van die vernietiging, zoals bijvoorbeeld Atlantis dat zonk. En omdat hun bewustzijn zo laag was, worden ze door gevallen wezens gemanipuleerd om een neerwaartse spiraal te vormen.

En dan gaan ze naar het astrale vlak en verblijven daar tienduizend, twintigduizend jaar. Ze keren terug naar hun fysieke lichaam, maar hun bewustzijn is niet veel hoger. Ze bevonden zich niet echt in een soort niemandsland, maar ze groeiden ook niet echt. Vervolgens kunnen ze hetzelfde patroon herhalen als aan het einde. Soms hebben ze een herinnering. Zoals bijvoorbeeld een aantal jaren geleden, toen de meesters een dictaat gaven waarin ze zeiden dat veel Russen op Atlantis waren die deel uitmaakten van het hele proces dat het continent zonk. Ze hebben nog steeds een soort collectief geheugen, maar ze zijn zo bang om een fout te maken dat ze geen beslissingen durven nemen. Daarom willen ze een sterke leider die hen vertelt wat ze moeten doen.

Waarschijnlijk zijn er overal wel zulke mensen, maar ze hadden het destijds specifiek over Rusland. Ik zou zeggen dat als je deze neiging ziet, er een groep mensen is dat zich wil onderwerpen aan een sterke leider en het waarschijnlijk een vergelijkbaar patroon is: ze hebben het gevoel dat ze in het verleden een fout hebben gemaakt en zijn bang om die opnieuw te maken. Ze denken dat ze geen fouten kunnen maken als ze zich maar laten leiden door een geavanceerde leider.