Geascendeerde Meester Elohim, 23 mei 2026 – Kazachstan

IK BEN Geascendeerde Meester, de Elohim Astrea. Het verbaast sommige studenten van geascendeerde meesters nog steeds dat ik de vrouwelijke polariteit in stand houd. Ik kom de verhandelingen van de vrouwelijke meesters over elementair leven voortzetten. We hebben al meerdere keren gezegd dat we proberen jullie een lering te geven die niet te ingewikkeld of overweldigend is, maar natuurlijk willen we jullie ook informatie geven over het leven van de elementalen nu we de kans daartoe hebben.

De toenemende complexiteit van het leven van de elementalen
Ik zal iets dieper ingaan op die complexiteit. Tot nu toe hebben we uitgelegd dat een elementaal een matrix aanneemt die erop geprojecteerd wordt. Maar dit is natuurlijk niet het volledige inzicht en de volledige verklaring, want als je naar het leven op aarde kijkt, zie je dat de interactie tussen elementalen zeer complex is: fysieke elementen, water, luchtstromen, planten en dieren. Stel je bijvoorbeeld voor dat als de Elohim zich voortdurend bewust zouden zijn van elke elementaal en hoe hij met allee andere elementalen omgaat en een beeld zouden moeten projecteren op elk van de twee elementalen die met elkaar omgaan, voordat ze iets kunnen doen, dan zie je dat zelfs de Elohim het hier behoorlijk druk mee zouden hebben.

Het idee dat elementalen bewuste wezens zijn, betekent natuurlijk dat ze, zodra ze de matrix die op hen geprojecteerd is, hebben aangenomen, die matrix niet passief in stand houden. Ze doen de handelingen die de matrix bepaalt. Je ziet dat zelfs op het meest basale niveau van bacterieel leven een bacterie kan reageren op zijn omgeving. Hij kan zich ergens vanaf bewegen. Hij kan zich ergens naartoe bewegen. Ik zeg niet dat er voor elke bacterie op de wereld één elementaal bestaat, want er zijn miljarden en triljoenen. Op de basale niveaus zijn er elementalen die als het ware de globale matrix voor die levensvorm in stand houden en de bacteriën kunnen zelfs afzonderlijk met elkaar omgaan. Wanneer je naar een hoger niveau van plantenleven gaat, dan krijg je een bloem. Een bloem kan niet snel wegrennen als er een koe aankomt, maar ze kan zich in ieder geval naar de zon toe draaien, zich van de zon afdraaien, haar bloemblaadjes openen en sluiten.

Maar als je naar het dierenleven kijkt, zie je dat dieren een veel groter vermogen hebben om op hun omgeving te reageren. Hier vind je elementalen die in staat zijn een persoonlijke vorm aan te nemen en binnen de parameters van die vorm te reageren. Als een elementaal de vorm van een kikker aanneemt, kan hij springen en bepalen waarheen hij springt: weg van gevaar, weg uit het water, dichter naar het water toe. Hij kan paren. Hij kan jagen op voedsel en dergelijke. Hij kan zitten kwaken om een vrouwtje aan te trekken of wat er ook in die levensvorm aanwezig is.

Dan komen we bij de complexere interacties, waarbij verschillende dieren met elkaar concurreren of rechtstreeks met elkaar botsen. Neem bijvoorbeeld een roofdier die een prooi achtervolgt. Een hert dat in een bos leeft waar tijgers voorkomen, moet bijvoorbeeld razendsnel kunnen reageren, maar ook het vermogen ontwikkelen om zijn omgeving in te schatten en te bepalen waar hij het meest waarschijnlijk aangevallen zal worden. Waar kan een tijger zich het beste verschuilen om het hert te besluipen? Je ziet dat deze elementalen een hoger bewustzijnsniveau moeten hebben, zodat ze niet passief reageren, maar daadwerkelijk kunnen voorspellen wat er zou kunnen gebeuren, gevaren kunnen herkennen voordat ze die werkelijk zien.

Er zijn nog veel meer complexere interacties en je ziet bijvoorbeeld dat er gebieden zijn waar levensvormen in symbiose met elkaar leven, dat de ene levensvorm afhankelijk is van de andere; daar zijn veel voorbeelden van.

Wat stuurt het evolutieproces aan?
We zien dat er al een zeker vermogen bestaat om te reageren; om met de hogere niveaus van de elementalen om te gaan. Maar wat zorgt er dan voor dat er proces ontstaat dat wetenschappers evolutie noemen? Ik zeg hier niet dat er geen proces van evolutie op aarde is; ik zeg alleen dat het niet een totaal onbewust proces is, zoals wetenschappers denken. We hebben eerder gezegd dat de geascendeerde meesters, de Elohim, de wereld zoals we die nu zien in bepaalde fasen hebben geschapen. Er was een geologische fase waarin we continenten, bergen, oceanen, enzovoort hebben geschapen. Toen kwam er water erbij. Vervolgens eenvoudige levensvormen, eencellige en meercellige levensvormen. Daarna levensvormen in het water. Vervolgens levensvormen op het land. Daarna hogere levensvormen, van koudbloedig tot warmbloedig, tot geleidelijk aan hogere primaten, totdat de evolutie een proces teweegbracht dat resulteerde in mensachtige lichamen met een geavanceerd zenuwstelsel, waardoor een spiritueel wezen kon afdalen en in dat lichaam incarneren.

We initiëren een nieuwe cyclus, maar vervolgens laten we de cyclus zich ontvouwen zonder deze te beheersen of te beïnvloeden. Met andere woorden, we zijn geen micromanagers van onze eigen schepping. We projecteren bepaalde beelden op de elementalen en de elementalen met een hoger niveau zijn in staat de evolutionaire trends van een bepaald niveau naar het volgende niveau te brengen. Er was een bepaald niveau waarop eencellige organismen ontstonden en de elementalen van een hoger niveau ontvingen van ons de matrix die aangaf waar we dit evolutionaire proces naartoe wilden laten gaan. Dit waren echter algemene richtlijnen en dus waren er zeer primitieve elementalen die amoeben, bacteriën, enzovoort, uitbeeldden. Zoals ik al zei, was er geen elementaal voor elke basale levensvorm, maar er waren bepaalde elementalen die een soort groepsmatrix aannamen, die een groep bacteriën, een groep amoeben, enzovoort manifesteerde. Maar er waren ook elementalen van een hoger niveau die de matrix voor ogen hadden voor hoe eencellige organismen meercellige organismen konden vormen en vervolgens geleidelijk hogere levensvormen konden gaan vormen.

Dat proces hebben we niet tot in detail geleid. We hebben de gevormde elementalen de ruimte gegeven om dit denkvermogen zelfstandig te ontwikkelen. En dit is iets wat je moet begrijpen. De elementalen hadden geen zelfbewustzijn, zoals we al hebben gezegd, en dat betekent dat ze niet beschikken over iets wat we creatief denken noemen. Ze kunnen denken binnen het kader dat wij op hen hebben geprojecteerd. Ze kunnen variaties op een thema maken, maar ze kunnen niet meer dan dat. Daarom konden ze levensvormen ontwikkelen tot een bepaald niveau. Vervolgens moesten wij weer ingrijpen, de matrix voor hogere levensvormen projecteren en die vervolgens op de hogere elementalen projecteren die ervaring hadden opgedaan op de voorgaande niveaus. Daarna schiepen we nieuwe elementalen om de functies over te nemen van degenen die naar het volgende niveau waren gegaan. Geleidelijk, gedurende een zeer, zeer lange periode, deden deze elementalen ervaring op binnen de matrix die hen definieerde en konden ze variaties scheppen. Bijvoorbeeld veel verschillende diersoorten.

Ervaring opdoen met het creëren van variaties
Ik wil hiermee zeggen dat wanneer je bijvoorbeeld naar het tijdperk van de dinosaurussen kijkt, veel mensen zich hebben afgevraagd: “Hoe kon God dinosaurussen scheppen? Enorme, ietwat onhandige, niet erg elegante, niet erg mooie dieren.” Die hebben wij, de Elohim, niet geschapen. Wij hebben hier in het geascendeerde rijk niet de gedachtematrix van een Tyrannosaurus rex gevormd en die vervolgens op de elementalen geprojecteerd. Wij hebben de evolutie van de dinosaurussen toegestaan op het niveau van de elementalen, de meest geavanceerde elementalen. Het punt is dat het er niet echt toe deed of ze lelijke of onhandige dinosaurussen voortbrachten, of wat dan ook. Het ging erom dat de elementalen ervaring opdeden met het bedenken van variaties binnen hun matrix, want dit is een algemeen principe dat je kunt terugvoeren tot de Schepper.

Onze Schepper had, voordat hij onze wereld van vorm schiep, ervoor kunnen kiezen om een wereld van vorm te scheppen waarin wel specifieke vormen waren, maar niet varieerden. Ze werden geschapen met een bepaald thema of een bepaald ontwerp, en behielden dat tot in het oneindige; in ieder geval zolang de sfeer zich ontwikkelde. Onze Schepper besloot echter dat hij een grotere mate van variatie op elk niveau van deze wereld van vorm wilde toestaan.

Dit was omdat onze Schepper wilde dat de wereld van vorm een school zou zijn voor medescheppers om andere medescheppers op te leiden. Daarom moest er een grote mate van variatie mogelijk zijn, zodat de zelfbewuste medescheppers meer mogelijkheden hadden om hun vrije wil uit te oefenen en te experimenteren met hun creativiteit. Begrijp je misschien wat ik bedoel? De Schepper heeft een verbazingwekkend bewustzijnsvermogen, veel groter dan dat van mij als Elohim. Door de eeuwen heen hebben mensen gevraagd: “Kan God niet alles voorzien wat er gaat gebeuren? Weet God niet alles wat er gaat gebeuren? En waar blijft de vrije wil dan?” Onze Schepper heeft het vermogen om een wereld te scheppen waarin er niet zoveel variatie is dat alles kon worden voorzien, kon worden voorspeld. Maar die wereld, hoewel het een verbazingwekkende en prachtige wereld van vorm had kunnen zijn, zou dan geen leerplek voor medescheppers zijn geweest omdat ze niet de mogelijkheid zouden hebben gehad om te experimenteren met hun creativiteit en zo te ervaren wat wel en niet werkt.

Je ziet hier dat het ontwerp van het hele universum zo gebouwd is dat er op elk niveau ruimte is voor variatie. En dit is ook zo bij het ontwerp van de aarde. Daarom hadden de elementalen die de dinosaurussen voortbrachten, binnen een bepaalde matrix de vrijheid om een grote verscheidenheid aan levensvormen te creëren, zoals ik zei. Ze experimenteerden en brachten een enorm aantal verschillende soorten voort met allerlei verschillende ontwerpen. Veel daarvan waren natuurlijk erg onpraktisch en konden niet langdurig in stand worden gehouden. Maar dat deed er niet toe, want zoals we al eerder hebben gezegd, is het eindresultaat niet de bedoeling. De bedoeling is het proces waarin wezens hun bewustzijn en ervaring kunnen vergroten. En wij willen natuurlijk ook dat de elementalen hun bewustzijn vergroten, ook al kunnen zij dat niet bewust doen zoals jullie.

Evolueren door te experimenteren
Gedurende deze heel lange periode hebben de elementalen die ervaring opgedaan. Vervolgens grepen wij opnieuw in en lieten we enkele elementalen warmbloedige dieren voortbrengen. Die evolueerden vervolgens gedurende lange tijd; aanvankelijk waren ze heel klein omdat alleen de kleine warmbloedige elementalen een aanval van de dinosaurussen konden overleven, maar toen het klimaat veranderde en de dinosaurussen uitstierven doordat de temperatuur daalde, konden de warmbloedige dieren de aarde overnemen en begonnen ze te evolueren binnen hun matrix. Dit hebben we natuurlijk een aantal keren gedaan; we vormden een nieuwe matrix, maar deden daarna een stap naar achteren en lieten het evolutieproces haar werk doen. Het punt is dat het evolutieproces niet willekeurig is, zoals wetenschappers beweren. Ze zeggen dit omdat ze het materialistische paradigma moeten verdedigen en daarom moeten ze de invloed van bewuste wezens op het evolutieproces ontkennen. Toch wordt het evolutieproces volledig geleid door bewuste wezens, namelijk de Elohim op de hogere niveaus en de elementalen op de lagere niveaus.

Nu moet je opnieuw begrijpen wat zelfbewuste wezens zijn. We kunnen een matrix in onze gedachten vormen en die projecteren op de elementalen. We kunnen ook, tenminste als we enige ervaring hebben – een nieuwe medeschepper kan dit natuurlijk niet – voorspellen hoe die matrix zich zal ontwikkelen. Maar een elementaal, zelfs op de hogere niveaus, kan dat niet voorspellen, althans niet in het begin. Ze leren, ze evolueren door te experimenteren, door iets te ervaren. In zekere zin doet een nieuwe medeschepper dat ook, hoewel de medeschepper zelfbewust is, maar de elementalen experimenteren. Een deel van hun experimenten bestaat eruit dat ze een soort maken en dan gaan kijken hoe die zich in die omgeving gedraagt. Hoe goed doet die het? En als het niet goed gaat, dan sterft de soort uit, maar de elementaal heeft wel iets van dat proces geleerd.

Op deze manier ontvouwt het evolutieproces zich heel geleidelijk en daarom zie je ook zo’n grote variatie in de natuur. Waarom zijn er zoveel vogels van zoveel verschillende grootte en vormen, zoveel verschillende snavels, zoveel verschillende kleuren, zoveel verschillend paringsgedrag? Waarom vliegen sommige vogels duizenden kilometers tussen hun zomerse en hun winterse voedingsgebieden heen en weer, soms zelfs op manieren die alle logica tarten?

Tegensstrijdigheden in de wetenschap
Dit zijn allemaal experimenten van de elementalen. En er zit een zekere ironie in als je naar wetenschappers kijkt, want waar is een wetenschapper nu eigenlijk naar op zoek als hij of zij de natuur bestudeert? Die zoekt naar patronen. Die zoekt naar wetten, regelmatigheden. Waarom doen wetenschappers überhaupt nog aan wetenschap als het universum willekeurig is; als het evolutieproces bestaat uit willekeurige mutaties in de cellen? Ze ontdekken misschien een wet die een bepaald patroon heeft voortgebracht, die weer een bepaalde diersoort heeft laten ontstaan, maar die soort kan uitsterven door een willekeurige genetische mutatie. Je ziet dat wetenschappers zich in een zeer tegenstrijdige gemoedstoestand bevinden: de bedoeling van de wetenschap is alleen maar patronen ontdekken om de natuur te begrijpen en te beheersen, maar tegelijkertijd houden ze vast aan het materialistische paradigma dat de evolutie van de natuur volledig willekeurig is. Hoe kun je iets begrijpen en beheersen wat willekeurig is? Er valt niets te begrijpen. Het is gewoon willekeurig.

Je kunt niet redelijk praten met elementalen
De reden waarom ik dit onder jullie aandacht breng, is natuurlijk dat jullie als spirituele mensen die geïnteresseerd zijn in elementalen, zich er ook van bewust moeten zijn dat je de elementalen niet op een wetenschappelijke manier kunt benaderen.

Je kunt bijvoorbeeld niet zoeken naar patronen die betekenen dat een soort er op een bepaalde manier uit zou moeten zien. Je kunt niet zoeken naar oorzaak en gevolg. Je kunt je eigenlijk niet afvragen: “Waarom brachten de elementalen een vogel voort ter grootte van een struisvogel die niet kan vliegen? Waarom niet een viervoeter die sneller kan rennen?” Je kunt die vraag niet stellen omdat er in het denken van de elementalen de redenering niet bestaat dat een oorzaak een gevolg heeft. De elementalen die de struisvogel voortbrachten, hadden geen rationele, logische reden om hem zo te ontwerpen, behalve dat ze aan het experimenteren waren en de struisvogel het overleefde. Vanuit een logisch perspectief is dat nogal verrassend, maar zo is het nu eenmaal.

Wanneer je elementalen benadert en probeert je op hen af te stemmen en hen te begrijpen, dan moet je beseffen dat ze geen redenerend verstand hebben. Ze kunnen observeren en zien wat wel en niet werkt, maar je kunt niet redelijk met hen praten. Je kunt niet proberen hen te betrekken bij logische argumenten die tot een conclusie leiden. Je kunt niet denken dat je de mening van een elementaal kunt veranderen door met hen te praten of een beroep te doen op een of ander gevoel waarvan je denkt dat elementalen dat hebben. Met andere woorden, projecteer niet op elementalen dat ze kleine mensjes zijn. Dat hebben eerdere studenten van de geascendeerde meester wel gedaan, maar zo is het gewoon niet.

Mensen imiteren
Nu komt er een kleine wending. Er zijn elementalen die zich uitsluitend met de natuur bezighouden. Er zijn ook elementalen die in de buurt van mensen komen. Elementalen die mensen tegenkomen, zullen zich, zoals alle elementalen, natuurlijk aanpassen aan hun omgeving en een van die manieren is imiteren. Sommige elementalen hebben op een bepaald niveau voldoende bewustzijn om, als mensen met hen praten en proberen met hen te redeneren, dat te spiegelen. Ze kunnen bij wijze van spreken mensen imiteren. Dit kan ertoe leiden dat mensen denken: “O, de elementalen zijn net zo intelligent als ik. Ik kan een redelijk gesprek met hen voeren. Ik overtuig deze elementaal ergens van.” Wanneer je kijkt naar de studenten van de geascendeerde meesters die dit hebben gedaan, dan is dit vergelijkbaar met wat je veel mensen nu ziet doen met AI.

Ze willen graag dat AI bewustzijn bezit en op hen kan reageren. En AI is geprogrammeerd om mensen, de menselijke taal, zelfs menselijk denken, na te bootsen, omdat het natuurlijk door mensen geprogrammeerd is. De elementalen niet. Maar toch zijn er mensen die, door interactie met een chatrobot, ervan overtuigd zijn dat AI bewustzijn heeft. Er zijn mensen die met elementalen hebben gecommuniceerd en ervan overtuigd zijn dat ze bewustzijn hebben. Ja, ze bezitten bewustzijn, maar ze zijn niet zelfbewust. Ze kunnen niet redeneren. Ze kunnen iets nabootsen wat, als je ernaar zoekt, op menselijke rede en intelligentie lijkt. Maar jij projecteert het op de elementaal. Begrijp je? Elementalen zijn er volledig op gericht om te doen wat mensen op hen projecteren. En zoals we al hebben gezegd, sta jij op een fundamenteel hoger niveau in de kosmische hiërarchie dan elementalen. Ze hebben niet het vermogen om met je te communiceren. Ze kunnen niet redeneren zoals jij. Jouw rol is dus om vanuit jouw perspectief iets op hen te projecteren, en niet moet denken dat je naar hun niveau kunt afdalen en niet moet denken dat je hen op jouw niveau kunt brengen.

Zelfbewustzijn komt van boven
Zoals we al hebben gezegd, zal een elementaal die de vorm van een hond aanneemt en veel met mensen omgaat, na verloop van tijd natuurlijk ervaring opdoen, zodat hij op den duur zelfbewustzijn kan ontwikkelen. Maar je moet hier een heel belangrijk feit begrijpen, een cruciaal feit als je het leven van elementalen echt wilt begrijpen. Wat is het evolutieproces? Een proces dat begint met zeer eenvoudige levensvormen en geleidelijk steeds complexere levensvormen voortbrengt. Wat geloven materialistische wetenschappers? Zij geloven dat dit door dit willekeurige experimentele proces leidt tot steeds complexere levensvormen; dat een levensvorm op den duur zo complex werd dat de mens uit het evolutieproces voortkwam. Zij geloven dat menselijk bewustzijn een product is van dit geleidelijke, steeds complexer wordende proces, maar dit is een fundamenteel misverstand. Bewustzijn, zelfbewustzijn, kan alleen van boven komen. Het kan alleen van boven komen want waar komt zelfbewustzijn vandaan? Van de Schepper.

Er zijn ook andere werelden van vorm waar Scheppers zijn die geen zelfbewuste levensvormen hebben geschapen. Zij schiepen een zeer complexe wereld van vorm die zich vanzelf ontwikkelde, zonder dat er zelfbewuste wezens aan te pas kwamen. Het enige zelfbewuste wezen in die wereld van vorm is de Schepper. Maar onze Schepper heeft een andere keuze gemaakt en daarom heeft hij ervoor gekozen om een omgeving te scheppen die dient als broedplaats voor de groei van andere Scheppers. Dit betekent dat er zelfbewuste wezens naar onze wereld van vorm moeten worden gestuurd. Maar waar komt dat zelfbewustzijn vandaan? Van de Schepper. In zekere zin zou je kunnen zeggen dat onze Schepper het enige zelfbewuste wezen in onze wereld van vorm is omdat onze Schepper vanuit zijn eigen wezen talloze zelfbewuste verlengstukken van zichzelf heeft gemanifesteerd. Jij bent een verlengstuk van de Schepper dat van boven komt. Jouw zelfbewustzijn wordt je van bovenaf geschonken. Een elementaal kan zelfbewustzijn van bovenaf ontvangen als hij met mensen omgaat, als hij evolueert naar een niveau waarop hij voldoende ervaring heeft met deze wereld van vorm en voldoende bewustzijn heeft. Niet rechtstreeks van de Schepper natuurlijk, maar van de geascendeerde meesters op het volgende niveau.

De mens is geëvolueerd uit een elementaal
Het is een illusie om te denken dat zelfbewustzijn op een of andere manier van onderaf is ontstaan. Dat is onmogelijk. En je moet je hier ook van bewust zijn met betrekking tot elementalen. Je moet ook begrijpen dat er mensen zijn geïncarneerd die zijn begonnen als elementaal en geëvolueerd zijn naar een complexiteit waardoor ze zelfbewustzijn konden ontvangen en wat wij in vorige dispensaties de drievoudige vlam hebben genoemd. Veel mensen op aarde zijn zo. Sommigen hebben leringen van geascendeerde meesters ontvangen.

Vaak zijn deze mensen, zoals we hebben gezegd, heel erg afgestemd op de natuur, heel erg afgestemd op de elementalen. Ze hebben echter vaak niet dezelfde mate van ervaring als degenen die vanaf het begin zelfbewust waren en meer tijd hebben gehad om zich op menselijk niveau te ontwikkelen. Je ziet bijvoorbeeld dat bepaalde mensen in nauw contact met de natuur kunnen leven, maar die niet echt kunnen meegroeien met het moderne leven in een geavanceerde samenleving. Ik noem ze absoluut niet primitief. Ik wil er alleen op wijzen dat ze niet zoveel tijd in een menselijk lichaam hebben doorgebracht als levensstromen die de oorspronkelijke bewoners van de aarde zijn of avatars die van natuurlijke planeten komen.

Een elementaal sponsoren?
Nogmaals, dit is belangrijk voor degenen van jullie die geïnteresseerd zijn in de omgang met elementalen. Met andere woorden, ik wil je aanraden om allereerst te voorkomen dat je het idee krijgt dat je met elementalen kunt redeneren en ze kunt veranderen in mensen. Ik wil je ook aanraden om te voorkomen dat je denkt dat je door bijvoorbeeld met een hond te om te gaan, een elementaal kunt maken die zo geavanceerd is dat hij zelfbewustzijn kan ontwikkelen. Je kunt best een hond hebben waarmee je op bepaalde manieren contact kunt maken en mee kunt communiceren en kunt denken dat hij erg intelligent is, maar die elementaal heeft misschien wel meerdere incarnaties als hond nodig voordat hij klaar is om zelfbewustzijn te ontvangen. Met andere woorden, haal het niet in je hoofd om van een elementaal een mens te willen maken. Als je die wens nog steeds koestert, lees dan het boek over Frankenstein en hoe hij probeert leven te scheppen uit dode lichaamsdelen.

Zoals ik al heb gezegd, wordt zelfbewustzijn van bovenaf geschonken omdat de geascendeerde meesters beoordelen of een elementaal er klaar voor is. Je kunt dat niet op menselijk niveau beoordelen en denken dat je dat wel kunt, is hoogmoed. Bovendien kun je veel tijd en energie verspillen aan pogingen hiertoe, zoals sommigen hebben gedaan.

Ik weet dat er mensen zullen zijn die heftig bezwaar zullen maken tegen wat ik zeg. Ze zullen zeggen: “O, ik ben met elementalen omgegaan en dat bewijst dat je ongelijk hebt. Het kan wel degelijk.” En nogmaals, ik kan alleen maar buigen voor je vrije wil. Ik heb de lering gegeven. Sommigen zullen het begrijpen, anderen niet.

Astrea’s aanbod
Ik ben de Elohim op de Vierde Straal van Acceleratie. Ik spreek liever niet over zuiverheid omdat acceleratie meer dekt wat ik nu wil aanbieden. Er zijn mensen die zich grote zorgen maken over het leven van elementalen. Ik zeg absoluut niet dat jullie dat allemaal moeten doen. De meeste studenten van de geascendeerde meesters, tenminste degenen die openstaan voor deze dispensatie, zouden zich moeten richten op persoonlijk Christusschap en rechtstreeks met de geascendeerde meesters dienen. Maar veel van jullie hebben de legitieme wens om met elementair leven te werken. Ik bied jullie aan dat ik, als jullie het decreet opzeggen, niet slechts een kort refrein, maar het volledige decreet dat ik jullie heb gegeven, om dat decreet gebruiken met het specifieke doel om het leven van de elementalen te bevrijden, dat decreet vanaf nu met een bepaalde factor zal vermenigvuldigen.

Ik moedig jullie aan om je af te stemmen. Over welke elementalen maak jij je het meest zorgen of voel jij je het meest mee verbonden? Waar zie je elementalen die gebukt gaan onder iets wat je graag zou willen bevrijden? Richt je inspanningen daarop. Beslis bijvoorbeeld dat je mijn decreet negen keer per dag opzegt, gedurende drieëndertig dagen of langer. Doe oproepen voor die specifieke elementalen. Daarna kun je evalueren. Wil je hiermee doorgaan of wil je die iets aanpassen?

Natuurlijk kunnen we nu ook een oproep doen op basis van de decreten, aangezien we ook andere invocaties aan Astrea hebben, en we kunnen invocaties maken die gericht zijn op het leven van elementalen. Ik ga de tijd van de boodschapper hier niet voor gebruiken, maar als er mensen onder jullie zijn die zich verbonden voelen met het rijk van de elementalen en denken dat jullie zo’n invocatie zouden kunnen schrijven, schrijf dan een concept en stuur het naar de boodschapper. We zullen die dan samen met hem bewerken en verfijnen, zodat het klaar is voor gebruik.

Onevenwichtige beelden die op elementalen zijn geprojecteerd
Nu wil ik graag iets zeggen over hoe elementalen beïnvloed kunnen worden door gevallen wezens en mensen. Dit sluit aan bij Portia’s diepgaande verhandeling over balans. Zoals zij heeft gezegd, beginnen elementalen van een hoger niveau, geleidelijk aan ervaring te krijgen; ze ontwikkelen een zeker besef dat alles een bepaalde balans moet hebben om te kunnen voortbestaan. De dinosaurussen konden niet overleven, niet alleen vanwege de temperatuursverandering, maar ook omdat hun ontwerp niet in balans was. Elementalen die hiermee experimenteren, ontwikkelen geleidelijk feeling voor een evenwichtiger ontwerp.

Als je naar de dieren van nu kijkt, dan zie je bijvoorbeeld dat een neushoorn of een nijlpaard lang niet zo’n evenwichtig ontwerp heeft als een gazelle. Je kunt dus zien dat de reden waarom sommige dieren bijna uitgestorven zijn, niet alleen te wijten is aan stroperij door mensen, maar gewoon omdat hun ontwerp op lange termijn niet in stand te houden is.

Mijn punt is dat de elementalen met een hoger niveau dit weten. De gevallen wezens projecteren bewust en mensen onbewust, onevenwichtige emoties, gedachten en beelden op de elementalen van een lager niveau die dat inzicht niet hebben. Als een elementaal van een lager niveau lange tijd verbonden is geweest met een elementaal op hoger niveau, dan heeft hij geprobeerd iets evenwichtigs voort te brengen, maar zonder zich bewust te zijn van de waarde van evenwicht. Dan komt hij een gevallen wezen of een mens tegen die onevenwichtige energie op hem projecteert en de elementaal heeft dan het gevoel dat het zijn taak is om die aan te nemen. Hij kan niet beoordelen of die in evenwicht is of niet. Hij neemt die gewoon aan bij wijze van experiment, omdat de elementaal ontworpen is om te experimenteren met variaties. Dit zorgt ervoor dat de elementaal het contact met zijn hiërarchie boven hem verliest. Daardoor zal hij steeds meer uit balans raken, totdat hij bijvoorbeeld een parasiet manifesteert.

Als je naar alle parasieten kijkt die de lichamen van dieren of mensen binnendringen, dan zijn die niet het resultaat van een evolutionair proces waarin elementalen experimenteren binnen de parameters die voor hen zijn vastgesteld. Dit is geen experimenteren. Dit is het gevolg van onevenwichtige beelden en energie die op de elementalen worden geprojecteerd door mensen die zich in een zeer onevenwichtige bewustzijnsstaat bevinden of door gevallen wezens die dit opzettelijk proberen te doen.

Het is belangrijk om te vermelden dat gevallen wezens zich over het algemeen niet zo bezighouden met elementalen van een lager niveau die parasieten zouden kunnen manifesteren, maar meer met elementalen die samenwerken met bijvoorbeeld natuurverschijnselen zoals weerpatronen. De gevallen wezens kunnen deze elementalen aanzetten tot destructieve activiteiten – orkanen, tornado’s, aardbevingen, branden, enzovoort. De meeste parasieten zijn eigenlijk het resultaat van menselijke projecties, maar de gevallen wezens hebben natuurlijk de globale matrix geprojecteerd waardoor een dier het lichaam van een ander dier kan binnendringen en van binnenuit kan opeten. Dit is iets waar elementalen of mensen nooit aan zouden denken. De gevallen wezens komen met dit idee, maar zodra ze dit op gang hebben gebracht, laten ze het gewoon evolueren omdat de mensen het proces nu als het ware in stand houden.

Je begrijpt wel wat ik bedoel. Voor de komst van de mens evolueerden elementalen gedeeltelijk doordat de geascendeerde meesters hen de impuls gaven om naar een hoger niveau te gaan, een complexere levensvorm te worden. Daarna evolueerden ze op basis van hun eigen ervaringen, maar sinds de mens en de gevallen wezens ten tonele zijn verschenen, evolueren veel elementalen niet op basis van een hogere matrix, niet op basis van ervaringen met wat wel en niet werkt, maar ze degenereren gewoon door de beelden en energie van de mens en gevallen wezens aan te nemen.

We zouden kunnen zeggen dat dit twee evolutionaire sporen op aarde heeft gevormd. Er is nog steeds een opwaarts spoor naar complexere, meer aanpasbare, duurzamere levensvormen, maar er is ook een degenererend spoor naar destructieve levensvormen, invasieve levensvormen, parasieten, sprinkhanen, en allerlei andere dingen.

Het werkelijke evenwicht in de natuur versus de onevenwichtige kijk op de natuur
Nu komt de laatste overweging die ik met jullie wil delen voordat ik besef dat jullie overladen zijn met informatie: wetenschappers, en zelfs sommige mensen die zich bezighouden met elementalen, zijn van mening, zoals wij hebben uitgelegd, zoals Portia heeft uitgelegd, dat elke diersoort een bestaansreden moet hebben, een functie moet hebben in het ecosysteem. Ze zullen bijvoorbeeld zeggen dat bepaalde planten de overhand zouden krijgen en andere planten zouden verdringen als er geen sprinkhanen zouden zijn die bepaalde planten opeten. Als er geen roofdieren zouden zijn die herten eten, zou de hertenpopulatie exploderen tot die al het gras zou opeten en ze zouden sterven. En ze zullen voorbeelden hiervan aanhalen.

Ze zullen ook zeggen dat de mens het evenwicht in de natuur heeft verstoord. Dat geldt voor voorbeelden van lokale vervuiling, wereldwijde vervuiling met plastic en natuurlijk CO2 in de atmosfeer die de opwarming van de aarde veroorzaakt. Deze mensen zullen zeggen: “O, die parasieten, de dieren die gewassen opeten, zijn nodig, want anders zou er geen evenwicht in de natuur zijn.”

Maar als de elementalen niet belast zouden worden door de energie en matrijzen van mensen en gevallen wezens, zouden ze in staat zijn om evenwicht in de natuur te vormen. Er zouden geen roofdieren nodig zijn. Er zouden geen parasieten, sprinkhanen of andere insecten nodig zijn die gewassen zouden kunnen verslinden.

Begrijp je wat die mensen zeggen? Ze zeggen dat die dieren noodzakelijk zijn, maar alleen vanwege de onevenwichtigheden die door mensen zijn veroorzaakt. Mensen veroorzaken de onevenwichtigheid waardoor er roofdieren nodig zijn om een populatie in toom te houden omdat de elementalen zo overbelast zijn dat ze hun populaties niet kunnen aanpassen aan het voedselaanbod. Begrijp je dat die argumentatie een gesloten cirkel, een kringetje, is?

En zoals Portia heeft gezegd, is het noodzakelijk, als je echt met elementalen wilt werken, als je elementalen echt wilt helpen en bevrijden, moet je deze manier van denken opgeven. Je moet beseffen dat je op een onevenwichtige planeet leeft, in een onevenwichtige samenleving. Je bent opgevoed met een onevenwichtig beeld van de natuur, zowel in dit leven als mogelijk ook al in vorige levens. En daarom heb je niet het bewustzijn dat nodig is om te zien wat werkelijk evenwicht in de natuur is. Je kunt dus niet voor God spelen en bepalen welke diersoorten beschermd moeten worden en welke niet.

Je moet doen wat je kunt om elementair leven te bevrijden en hen zelf laten beslissen; de evolutie naar een hoger doel laten streven dan dat van jou. Je moet er bij wijze van spreken naar streven om de elementalen te bevrijden van menselijke inmenging in plaats van een nieuwe vorm van menselijke inmenging te vormen die je op de elementalen projecteert.

Met andere woorden, als je de elementalen wilt bevrijden, projecteer dan eerst geen beelden meer op hen met je gedachten. Roep ons vervolgens op om hen te bevrijden van de beelden die andere mensen op hen projecteren.

Ik heb jullie nu verteld wat ik in deze verhandeling wilde zeggen. Er valt natuurlijk nog veel meer te zeggen, maar misschien hebben we in deze reeks leringen wel genoeg gegeven voor de meeste mensen. We zullen het zien.

Astrea’s visualisatie
Nogmaals bedankt voor jullie aandacht, maar ik wil graag afsluiten met een klein experiment. Als je wilt, vraag ik jullie eerst om je ogen te openen en rechtop op je stoel te gaan zitten, want om het experiment te laten slagen, moet je wakker zijn.

Nu kun jij je ogen sluiten. Je beseft dat ik de Elohim van de Vierde Straal ben en de kleur van de Vierde Straal is wit.

Richt nu je aandacht omhoog, niet alleen fysiek, maar ook in vibratie. Je probeert het geluid van de stem van de boodschapper te volgen totdat je contact maakt met mijn wezen. Ik bevind me in het geascendeerde rijk, dat zich hier bevindt, dat het fysieke doordringt, en vanaf mijn niveau zend ik een intens wit licht uit.

Het lijkt op sneeuwvlokken die zachtjes vallen, zachtjes uit mijn wezen neerdalen op het identiteitsniveau. Richt nu je aandacht op je identiteitslichaam en laat je identiteitsgeest ervaren dat dit witte licht net als sneeuwvlokken, neerdaalt op je identiteitsgeest, zachtjes door je identiteitsgeest heen valt en je identiteitsgeest geleidelijk vult met wit licht.

Kun je dat witte licht ervaren? Kun je ervaren dat je ziet dat je een wezen bent dat in staat is het witte licht van een Elohim te ervaren? Omdat je contact hebt met een Elohim en dat jij op identiteitsniveau het witte licht ervaart.

Nu realiseer jij je dat het witte licht, terwijl het neerdaalt, geen grond in je identiteitsgeest raakt. Het valt er dwars doorheen, op je mentale bewustzijn. Laat nu je bewustzijn zachtjes neervallen op je identiteitsgeest. En nu ervaar je dat het witte licht als zachtjes vallende sneeuwvlokken, in je mentale geest terechtkomt.

Hoe denk je over jezelf als een wezen dat dit licht kan ervaren? Wat is de ervaring van dit licht op mentaal niveau? Ik vraag je niet om na te denken, te redeneren of te analyseren. Maar ervaar dit witte licht zuiver op mentaal niveau, alsof het heel tastbaar is. Je denkt er niet van een afstand over na. Je ervaart het witte licht gewoon op mentaal niveau.

En dan realiseer jij je dat hier ook geen vaste grond is waar de sneeuwvlokken neerkomen en zich ophopen. Ze vallen verder naar je emotionele lichaam. Dan laat jij je bewustzijn zachtjes neerdalen in je emotionele lichaam.

En op gevoelsniveau ervaar je het witte licht opnieuw. Het is alsof je het witte licht letterlijk ziet, de sneeuwvlokken die zachtjes vallen en flikkeren terwijl ze je in emotionele lichaam vallen. En je voelt het licht, de vreugde van dat licht, de vreugde dat je het licht ziet. Je lijkt op een klein kind dat voor het eerst sneeuw ziet. Wat een wonder! Die witte vlokken vallen van boven en je voelt kinderlijke vreugde als je het licht ziet, voelt, proeft.

Nadat je een korte tijd in deze ervaring bent ondergedompeld, word jij je weer bewust. Er is geen grondniveau in je emotionele lichaam. De sneeuw hoopt zich niet op, het licht hoopt zich niet op. Het valt verder. Het valt op het fysieke niveau. Nu daal je zachtjes af naar het fysieke niveau, waar jij je ook op het fysieke niveau ziet. En dan zie je opnieuw dat het witte licht als sneeuwvlokken valt, zachtjes flikkerend tijdens de val. Maar het licht lijkt niet op sneeuw omdat het zich niet ophoopt op de grond, ook al is er een grondniveau in het fysieke octaaf.

Het blijft in de lucht hangen. Het zweeft door de lucht. Het lijkt op sneeuwvlokken die door de lucht zweven, maar er komen steeds meer sneeuwvlokken bij. En ze vullen de lucht. De lucht is gevuld met licht.

Met je ogen gesloten voel je hoe het zou zijn als je dit letterlijk zou zien. Stel je voor dat je dit vallende licht fysiek ziet. Stel je voor dat je dit met je eigen ogen zou kunnen zien. Hoe zou jij je voelen als je dit plotseling letterlijk zou zien gebeuren? Hoe zou dat voelen? Hoe zou die ervaring zijn? Sta jezelf toe om helemaal op te gaan in deze ervaring en helemaal te voelen dat het echt is.

De ervaring is echt.

En nu vraag ik je om je ogen voorzichtig te openen. Je ziet het licht misschien niet fysiek, maar kun je in ieder geval voelen dat er nu meer licht in deze kamer is dan voor we met deze visualisatie begonnen? Kun je dit voelen?

En hiermee heb ik jullie een hulpmiddel gegeven dat jullie persoonlijk kunnen gebruiken om het vermogen te ontwikkelen om in gedachten een ervaring te scheppen die voor jou net zo reëel is als een ervaring die door je fysieke zintuigen wordt opgeroepen.

Ik dank jullie voor het samen creëren van dit proces. En ik vraag je om nogmaals de OM te zeggen en je voor te stellen hoe je met je handen het licht uit je hartchakra trekt en hoe het zich als kringen in het water verspreidt over de vier octaven. IK BEN Astrea.

(Zeg vier langzame, aanhoudende OM’s met behulp van de handbewegingen zoals Astrea beschreven heeft.)

OM OM OM OM

Als je omhoog kijkt in de kamer; niet naar de muren of iets dergelijks, maar gewoon naar de lucht, en jij je ogen een beetje laat onscherp worden, dan zie je misschien dat er nu inderdaad meer licht is dan normaal.