Niets is belangrijker dan Eén zijn met Christus

 

Geascendeerde Meester Jezus Christus, 5 juli 2026 – Webinar voor Amerika: Zal er nog eens tweehonderdvijftig jaar komen?

IK BEN de geascendeerde meester Jezus Christus. Ik wil nu enkele opmerkingen maken, want er zijn tenslotte heel erg veel christenen in Amerika die beweren dat Amerika een christelijke natie is. Zoals we al verschillende keren hebben gezegd, komt dat omdat ze niet begrijpen dat het scheiden van kerk en staat een van de fundamentele pijlers van de Grondwet is. Het Congres mag geen wetten aannemen die een bepaalde religie bevoordelen of benadelen, of de vrijheid van de mensen om hun geloof te belijden beperken. Waarom is dit zo’n belangrijk punt voor de Founding Fathers? Omdat, zoals we opnieuw kunnen zeggen, veel van de mensen die zich in de noordoostelijke koloniën, Massachusetts en andere gebieden, vestigden, naar Amerika kwamen om aan de religieuze vervolging in Engeland en Europa te ontsnappen. Het ging daarbij niet alleen om de katholieke kerk, maar ook de Anglicaanse kerk en andere kerken.

De Weg, geen religie
Om te beginnen wil ik duidelijk maken dat wat ik tweeduizend jaar geleden niet kwam om een religie te beginnen zoals het christendom tegenwoordig, de islam, het jodendom, het hindoeïsme of zelfs tot op zekere hoogte het boeddhisme. Het was niet mijn bedoeling een wereldlijke religie te beginnen die andere religies moest vervangen of ermee concurreren. Ik kwam een programma of proces in twee fasen brengen: een algemene leer voor het grote publiek over hoe jij je zo kunt gedragen dat je jezelf niet beperkt en geen consequenties voor jezelf schept die je niet kunt transcenderen, zodat je geleidelijk steeds minder egoïstisch wordt en je uiteindelijk kunt afstemmen op het werkelijke pad dat ik kwam onderwijzen, namelijk het pad naar persoonlijk Christusschap.

Ik kwam niet om christenen te vormen. Ik kwam om Christussen te vormen. Ik kwam, zoals ik al zo vaak heb gezegd, om een voorbeeld te zijn, zodat andere mensen konden zien dat ook zij persoonlijk Christusschap konden bereiken. Dit is een pad, een weg, en daarom noemden mijn eerste volgelingen zich volgelingen van de Weg, verwijzend naar mijn uitspraak: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Die uitspraak ging echter niet over mij persoonlijk. Die ging over het Christusbewustzijn. Het Christusbewustzijn is de Weg waarop jij je met de Waarheid verenigt en het eeuwige leven bereikt. Dit staat tegenover mijn uitspraken dat degenen die nog niet aan dat pad zijn begonnen, zich nog in het doodsbewustzijn bevinden, zoals in de uitspraak dat de doden de doden moeten begraven.

We kunnen stellen dat het nooit mijn bedoeling is geweest om een wereldlijke religie te beginnen met een formele reeks regels en doctrines, zodat degenen die lid werden van die religie, zich aan de sacramenten hielden en in de doctrines geloofden, automatisch gered zouden worden. Het was mijn bedoeling een proces te onderwijzen, te vestigen, waardoor mensen geleidelijk hun bewustzijn konden verhogen en zich konden kwalificeren om in het Koninkrijk van God te worden toegelaten dat in werkelijkheid een bewustzijnstoestand is, geen fysiek koninkrijk en zelfs geen koninkrijk in een hogere sfeer. Het koninkrijk van God is binnenin jou omdat het koninkrijk een bewustzijnstoestand is. Dit staat in contrast met het doodsbewustzijn waarin de meeste mensen verkeren, omdat je bereid bent de Weg te volgen waarop jij je binnenin je eigen wezen verenigt met de universele Christusgeest en daardoor een echte staat van leven bereikt door verbonden te zijn met de Ene Geest die je met je Schepper verenigt en die horizontaal alle mensen verenigt die de Weg volgen.

Zoals we hebben uitgelegd, heb ik mijn discipelen wel over reïncarnatie en karma onderwezen, en dat waren er veel meer dan twaalf. Het was mijn bedoeling dat je, nadat je met de algemene leringen was begonnen en een minder agressief, minder egoïstisch leven zou gaan leiden, de leringen over karma en reïncarnatie zou krijgen.

Waarom? Omdat de aarde een dichte, duistere en onnatuurlijke planeet is en het niet realistisch is dat iemand in één leven persoonlijk Christusschap bereikt. Dat was toen niet realistisch; dat is het vandaag de dag nog steeds niet realistisch. Daarom geldt: “Bezit uw ziel door uw geduld”, door te erkennen dat het tijd zal kosten. Tweeduizend jaar geleden zou het wreed zijn geweest om mensen de lering te geven dat ze in dit ene leven in aanmerking konden komen voor verlossing. Tegenwoordig zijn er veel mensen geïncarneerd die in dit leven persoonlijk Christusschap kunnen bereiken, maar dat komt doordat ze in de afgelopen tweeduizend jaar vele malen opnieuw zijn geïncarneerd en geleidelijk hun bewustzijn hebben verhoogd zodat ze dicht bij dat zesennegentigste bewustzijnsniveau zijn gekomen waarop ze de gerichtheid op het zelf kunnen loslaten en werkelijk contact met de Ene Geest kunnen maken die hen persoonlijk Christusschap geeft. Zonder reïncarnatie kan het voor mensen heel erg verwarrend zijn om de boodschap van Christus te begrijpen. Daarom was het een groot probleem dat de katholieke kerk deze lering heeft verwijderd. Dit gebeurde op instigatie van de gevallen wezens, die, zoals ik al vaak heb gezegd, er de afgelopen tweeduizend jaar alles aan hebben gedaan om te voorkomen dat mensen de ware boodschap van Christus gingen begrijpen.

Christusschap en democratie
De reden waarom dit belangrijk is, is dat sommige Founding Fathers, zoals andere meesters hebben uitgelegd, al veel levens achter de rug hadden waarin ze hun bewustzijn hadden verhoogd. Ze waren heel dicht bij het zesennegentigste bewustzijnsniveau gekomen en sommigen waren al verder. Dit is belangrijk om te begrijpen omdat de democratie die de Founding Fathers probeerden te definiëren – en trouwens iedere democratie – haar hoogste potentieel alleen kan bereiken als een bepaald percentage van de bevolking dicht bij het Christusbewustzijn is gekomen en begint te begrijpen waar het werkelijk om gaat. Zoals we hebben gezegd, moet jij je persoonlijke belangen en andere specifieke belangen die je bent gaan accepteren, opzij kunnen zetten om het geheel te verheffen. De essentie van persoonlijk Christusschap is dat jij je persoonlijke belangen, meningen en eigenaardigheden opzij kunt zetten om je in te zetten om het geheel te verheffen. In zekere zin vormt dit het fundament voor een goed functionerende democratie.

Mensen hoeven dit geen persoonlijk Christusschap te noemen. Ze hoeven alleen maar op het niveau te komen waarop ze verder kunnen kijken dan hun eigen belangen. Ze moeten zich kunnen richten op het geheel en de noodzaak zien om dat geheel te verheffen. Specifieke belangen vinden hun oorsprong bij de gevallen wezens. Zij willen altijd hun eigen belangen najagen omdat ze zich als gescheiden wezens zien. Gescheiden wezens werken rechtstreeks tegen democratie in. Ze begrijpen niet waar democratie om draait omdat ze niet begrijpen waar Christusschap om draait. Ze kunnen niet zien dat jij je eigen belang alleen werkelijk dient als je het geheel helpt verheffen. Als je in een staat van gescheidenheid bent, kun je dit niet begrijpen. Sinds hun komst naar de aarde hebben de gevallen wezens geprobeerd deze visie aan zoveel mogelijk mensen over te brengen. Zoals we zo vaak hebben besproken, hebben ze de epische denkwijze gecreëerd. Daardoor wordt hun eigenbelang vermomd als een of ander episch doel, zelfs als iets wat God wil. Maar kijk eens naar mensen die zeggen: “Wij doen het werk van God!” Wat zeggen ze eigenlijk? Ze zeggen dat ze zo belangrijk zijn dat de hoogste God van het universum hen een taak heeft gegeven op dit kleine stofje dat aarde heet. Alleen gescheiden wezens kunnen denken dat ze belangrijk zijn voor God. Alleen zij kunnen denken dat ze belangrijker zijn dan andere mensen en dat de doelen die zij met hun gescheiden denkgeest najagen, de doelen en het werk van God zijn.

Belangrijk zijn als onderdeel van het geheel
Wanneer je Christusschap begint te bereiken, is het eerste wat je inziet dat je helemaal niet belangrijk bent. Op eigen kracht kan ik niets van waarde doen. Je doorloopt een proces waarin jij je focus op het zelf loslaat. De focus op het zelf vertelt je namelijk dat je belangrijk bent. Die vertelt je dat jij als gescheiden wezen belangrijk bent in een groter geheel, wat dat voor jou ook mag zijn; wat je ook maar aanspreekt. Maar wanneer je het Christusbewustzijn begint te ervaren, ontdek je iets anders. In het Christusbewustzijn wordt het hoge laag gemaakt en het lage hoog omdat God en Christus niemand voortrekken. Om de gerichtheid op het zelf werkelijk los te laten, moet je daarom een periode doormaken – die hoeft niet lang te duren – waarin je begint te beseffen: “Ik ben niet belangrijk in het grote geheel.”

Dit is geen kwestie van geloven of redeneren. Je moet ervaren dat alles wat je als gescheiden wezen kunt doen, niets is vergeleken met het Christusbewustzijn. Het bestaat niet echt en is niet duurzaam. Het kan niet naar de hemel gaan, niet het koninkrijk binnengaan en het eeuwige leven krijgen. Je begint te beseffen dat jij, om het koninkrijk binnen te kunnen gaan het gevoel dat je gescheiden en belangrijk bent, moet loslaten. Wanneer je vervolgens ervaart dat het uiterlijke zelf, het gescheiden zelf, het menselijke zelf en het ego niets betekenen voor de Christusgeest, kun je de ware aard van de Christusgeest beginnen te ervaren. Dat kan omdat de Christusgeest in alles is. Zonder hem is niets gemaakt wat gemaakt is. Jij komt voort uit de Christusgeest. De ware jij komt voort uit de Christusgeest.

Met andere woorden: je begint te beseffen dat jij niet werkelijk het gescheiden zelf bent. Je bent meer. Dat meer is een uitdrukking van de Christusgeest. In deze leringen noemen we dit de Bewuste Jij. Je mag het ook anders noemen. Je zou het zelfs niets kunnen noemen. Maar je begint te ervaren dat de kern van je wezen voortkomt uit de Christusgeest. En de Christusgeest wil het geheel verheffen. Daarom ben je belangrijk als onderdeel van het geheel, niet los daarvan en niet als gescheiden wezen. Gescheidenheid is niet belangrijk voor de Christusgeest. Dat bestaat niet in de Christusgeest. Dit hebben sommige Founding Fathers ervaren. Ze waren bezig een grondwet voor deze nieuwe natie op te stellen. Dat was een taak die veel groter was dan zij.

Laten we nu een sprong maken naar het heden, tweehonderdvijftig jaar later. Als een cruciaal aantal mensen dat bewustzijnsniveau bereikt, blijft het voortbestaan van de Verenigde Staten, de sponsoring van de Verenigde Staten door Saint Germain, gewaarborgd. Het maakt mij niet uit of ze het Christusschap, Christusbewustzijn of iets anders noemen. Het gaat erom dat ze ervaren: “Ik maak deel uit van iets dat groter is dan ik.” Het is geen kwestie van geloven of begrijpen. Ze moeten het werkelijk ervaren. Dit geldt natuurlijk voor alle democratieën. Democratie is groter dan één persoon omdat een democratie draait om het verheffen van het geheel, niet om het verheffen van een elite.

De ware Weg van Christus omarmen
Het zou natuurlijk ideaal zijn geweest als mijn ware leringen, mijn ware boodschap en de ware Weg van Christus tot op de dag van vandaag waren blijven bestaan en algemeen bekend waren in democratische landen, waaronder Amerika. In dat geval zouden we kunnen zeggen dat de christelijke religie in Amerika een belangrijke bijdrage zou hebben geleverd aan het voortbestaan van de Amerikaanse democratie. Tegenwoordig moeten we het tegenovergestelde zeggen. De christelijke religie vormt een belemmering voor het voortbestaan van de Amerikaanse democratie. Waarom? Omdat heel veel christenen door de gevallen wezens zijn verleid om overtuigingen aan te nemen die rechtstreeks antichrist zijn. Neem bijvoorbeeld de christelijke nationalisten en anderen die beginnen te geloven dat de Bergrede een teken van zwakte was. Ze zeggen: “Dit heeft Jezus niet werkelijk bedoeld. Hij bedoelde dat we vastberaden, agressief en militant moesten zijn.” Nee, ik meende ieder woord van de Bergrede en mijn andere leringen over niet-agressief zijn. Want hoe kun je agressief zijn tegen andere mensen wanneer je de Christusgeest ervaart als de onderliggende eenheid?

Je verheft het geheel niet met geweld. Je verheft het geheel met aantrekkingskracht. De Christus vormt een opwaartse aantrekkingskracht die je uit de gescheidenheid haalt. Je wordt niet geduwd en niet gedwongen, maar je voelt de aantrekkingskracht om hogerop te komen en je zelfgevoel te transcenderen. Als het christendom die boodschap had verkondigd, dan zou de democratische wereld nu veel verder zijn. In feite zouden we dan kunnen zeggen dat enkele grote rampen in de vorige eeuw misschien voorkomen hadden kunnen worden. Hoe kun je oorlog voeren als je de eenheid van Christus horizontaal en verticaal ervaart? Veel zou er anders hebben uitgezien als de ware Weg was blijven bestaan.

Maar ik ben hier niet om te treuren over wat had kunnen zijn. Ik wil er alleen op wijzen dat Amerika op een kruispunt staat, want het enige wat Amerika verder kan brengen, is dat genoeg mensen de ware Weg van Christus begrijpen en die in hun leven tot uitdrukking brengen. Nogmaals, ze hoeven het niet zo te noemen, maar ze moeten het bewustzijnsniveau bereiken waarop ze beseffen: “Ik ben waar ik vandaag in de samenleving ben omdat er iets is wat groter is dan mijn eigenbelang en mijn eigen leven. Ik maak deel uit van iets wat groter is dan ik. Het wordt tijd dat ik dat tot uitdrukking breng in de positie die ik in de samenleving inneem. Of misschien moet ik wel een positie zoeken waarin ik dat kan doen.” Veel mensen hebben dit al gedaan. Veel mensen staan op het punt dit te doen. Maar dit is het enige wat Amerika uit de huidige impasse kan halen.

Wat is de focus op het zelf?
Ik wil nu enkele opmerkingen maken die meer gericht zijn op onze directe studenten. Zoals we in Kazachstan en op andere conferenties hebben besproken, zijn veel van jullie heel dicht bij het zesennegentigste bewustzijnsniveau gekomen of daar zelfs al aan voorbij. Sommigen van jullie worstelen nog steeds met de focus op het zelf. Een vraag die we vaak van studenten horen, is: “Wat is die focus op het zelf precies? Hoe herken ik die? Hoe kan ik mezelf ervan bevrijden?” Daar wil ik nu iets over zeggen in de hoop dat mijn woorden niet alleen jullie begrip verdiepen, maar ook een verschuiving in jullie bewustzijn teweegbrengen.

Jullie volgen de leringen van de geascendeerde meesters al enige tijd. Misschien hebben jullie de cursus Het Pad naar Zelfmeesterschap gebruikt en zijn jullie daardoor steeds verder gekomen, zodat jullie nu dicht bij het zesennegentigste niveau zijn. Jullie hebben de leringen over gescheiden zelven gehoord. Jullie hebben bewust ervaren dat je een paar gescheiden zelven kunt opruimen, de illusie kunt doorzien en die kunt loslaten. Maar nu horen jullie over het op het zelf gerichte zelf of de focus op het zelf. Je hebt ons horen zeggen dat dit op het zelf gerichte zelf het vat is waarin alle andere gescheiden zelven zitten. Het lijkt op het ego dat het vat vormt voor de onderbewuste zelven. Maar wat is het precies? Hoe herken je het?

Een van de manieren om dit te benaderen is dat je zegt: “Het zelf moet er wel voor zorgen dat ik me op mezelf richt.” Je kunt het ook zo bekijken: “Dit is het zelf dat ervoor zorgt dat ik bepaalde dingen op aarde belangrijk vind. Het zorgt ervoor dat ik ze belangrijk vind, erover nadenk en ze als belangrijk ervaar.” Wat heb ik tegen mijn discipelen gezegd? Als jij je vader, moeder, zus of broer belangrijker vindt dan mij, ben je niet een van mijn discipelen. Je moet de doden de doden laten begraven. Je moet bereid zijn je leven omwille van mij te verliezen. Daarmee bedoel ik niet mij als persoon of als spirituele leraar, maar het Christusbewustzijn. Met andere woorden: je moet bereid zijn je leven op aarde los te laten om het Christusbewustzijn te bereiken. Het Christusbewustzijn bereiken moet voor jou belangrijker zijn dan wat ook op aarde. Dit betekent niet dat je geen relatief normaal leven kunt leiden en Christusschap bereiken. Maar Christusschap moet je eerste prioriteit zijn.

Een van de manieren om het op het zelf gerichte zelf bloot te leggen is kijken naar: “Wat is belangrijk voor mij op aarde, en waarom is het belangrijk voor mij?” Neem bijvoorbeeld iemand die denkt: “Op een bepaald moment in het verleden heb ik een ernstige fout gemaakt, echt een enorme fout. Het is voor mij heel belangrijk dat ik die nooit meer maak en dat ik een manier vind om die te overwinnen of goed te maken.” Met andere woorden, het is voor die persoon heel belangrijk dat hij of zij in het verleden die fout heeft gemaakt. Maar waarom is dat belangrijk? Voor wie is het belangrijk? Wat hebben we gezegd? De kern van je wezen is de Bewuste Jij. Die bestaat uit zuiver bewustzijn. Dat betekent dat hij niet wordt beïnvloed door iets wat er ooit op aarde met jou is gebeurd of iets wat jij ooit hebt gedaan. De Bewuste Jij heeft die verschrikkelijke fout niet gemaakt die jij denkt dat je in het verleden hebt gemaakt. Een gescheiden zelf heeft die fout gemaakt. Dat gescheiden zelf houdt je erin vast. Die zegt als het ware: “Omdat jij dit verschrikkelijke hebt gedaan in het fysieke octaaf en omdat het nooit meer veranderd kan worden, kun je daar nooit aan ontsnappen. Je kunt het nooit loslaten. Je kunt niet gewoon weglopen. Je moet jezelf altijd blijven zien als iemand die een verschrikkelijke fout heeft gemaakt.” Dit kan de Bewuste Jij niet zeggen, want die bestaat uit zuiver bewustzijn. Alleen een zelf dat op deze wereld is gevormd, kan zeggen dat het zo belangrijk is dat je die fout op de wereld hebt gemaakt.

Opnieuw het verlangen evalueren om het verschil op aarde te maken
De Bewuste Jij zou zeggen: “Wat kan ik van deze situatie leren? En waarom moet ik er nog over nadenken wanneer ik iets heb geleerd en dit is opgenomen in mijn causale lichaam? Ik kan het gewoon loslaten en verdergaan.” Maar blijkbaar kun je dat niet. Je hebt het nog niet gedaan. De Bewuste Jij is nog niet uit het zelf gestapt. Waarom niet? Omdat de Bewuste Jij met een bepaalde intentie naar de aarde is gekomen. Hij heeft ervoor gekozen om naar de aarde te komen. Misschien werd de manier waarop de Bewuste Jij naar de aarde keek, enigszins gekleurd door bepaalde zelven die niet op aarde waren gevormd, maar op een natuurlijke planeet. Toch koos de Bewuste Jij ervoor om naar de aarde te komen. Toen hij die keuze maakte, had hij daar een reden voor. Er was iets wat je op aarde wilde doen of bereiken. Voor veel avatars was dat het verlangen om een positieve bijdrage te leveren en te helpen de aarde te verheffen. We kwamen hier niet voor persoonlijk gewin of persoonlijk plezier. Maar we hadden wel het verlangen om het verschil op aarde te maken. We wilden het gevoel hebben dat we iets op aarde hadden bereikt. Dit maakt deel uit van de Bewuste Jij. En zolang je hier niet naar hebt gekeken en dit opnieuw hebt geëvalueerd, kan de Bewuste Jij niet uit het zelf stappen dat vindt dat je iets heel belangrijks hebt gedaan. Als je een fout hebt gemaakt, is die fout heel belangrijk, want voordat je naar de aarde kwam, kon de Bewuste Jij zich niet eens voorstellen dat je zo’n fout kon maken. En nu je die fout wel hebt gemaakt, kan de Bewuste Jij dat niet loslaten. Waarom niet? Omdat je het idee niet kunt loslaten dat je perfect had moeten zijn, zelfs nadat je naar deze zeer dichte, onnatuurlijke planeet was gekomen. Juist het gevoel dat je een fout hebt gemaakt, is belangrijk voor je. Het is zo belangrijk voor je dat je het niet zomaar los kunt laten.

Waar hecht je meer waarde aan dan Christus?
Ik geef nu een specifiek voorbeeld. Het gevaar van een specifiek voorbeeld is dat sommigen zullen denken: “Maar zo voel ik het helemaal niet.” Mijn punt is echter dat er nog steeds iets op aarde is wat belangrijk voor jou is. En daar kun je naar gaan kijken: “Wat op aarde is heel belangrijk voor mij?” Voor veel spirituele studenten is het belangrijk om een hoger bewustzijnsniveau te bereiken. Maar zoals we vaker hebben geprobeerd uit te leggen vormt het dualiteitsbewustzijn een mentaal beeld van wat het betekent om een hoger bewustzijnsniveau te hebben. Een van die beelden is dat je eigenlijk nooit iets verkeerd hebt gedaan en eigenlijk nooit een fout hebt gemaakt. Een ander beeld is dat je altijd gelijk hebt. Veel studenten van de geascendeerde meesters denken: “Wanneer ik persoonlijk Christusschap bereik, zal ik altijd gelijk hebben omdat ik weet wat de waarheid, de waarheid van Christus, is.” We hebben op veel verschillende manieren geprobeerd uit te leggen dat dit niet zo is. Dit is geen realistische verwachting. Wat kun je doen? Als je dit bij jezelf herkent, kun jij je afvragen: “Waarom is het voor mij belangrijk om gelijk te krijgen op deze wereld?” Want dat is wat je ziet: hoe belangrijk het voor je is om op deze wereld gelijk te krijgen, om gelijk te hebben vergeleken met andere mensen.

Maar voor Christus is dat niet belangrijk. Christus wil gelijk krijgen van God. En wat betekent dat? Hoe kom je in het reine met God? Door de doden de doden te laten begraven. Je laat het meningsverschil met andere mensen gewoon los in plaats van proberen te bewijzen dat zij ongelijk hebben of dat jij gelijk hebt. Nogmaals, wat is het probleem? Het is zo belangrijk voor je om gelijk te hebben dat je het niet los kunt laten. En juist dit mechanisme – dat iets zo belangrijk voor je is dat je het niet los kunt laten om dichter bij Christus te komen – is het op het zelf gerichte zelf. Dat is de essentie van het op het zelf gerichte zelf. Dit is slechts een van de manieren om dit in woorden uit te leggen. We hebben andere manieren gebruikt en die kun je ook gebruiken. Maar dit is één manier om het te beschrijven. Het komt erop neer dat je op aarde iets belangrijker vindt dan Christus. Er is iets wat je niet zomaar los kunt laten. Er is iets wat je niet kunt laten sterven om één te kunnen worden met het leven van Christus. Als jij je wilt bevrijden van die focus op het zelf, kijk dan naar wat voor jou belangrijk is op de wereld.

De blinde volgelingen van Donald Trump
Je kunt op dit moment bijvoorbeeld kijken naar de mensen in Amerika die Trump steunen. Zie hoe belangrijk het voor hen is dat Donald Trump gelijk krijgt, dat hij geen grote fout maakt en dat niet wordt bewezen dat hij ongelijk heeft. Waarom is dit zo belangrijk voor hen? Omdat het voor hen belangrijk is dat zij geen ongelijk krijgen; dat zij gelijk krijgen en dat zij het beter weten dan andere mensen. Daardoor kunnen ze niet naar de realiteit kijken.

Veel van deze mensen zijn natuurlijk nog lang niet bij Christusschap. Dat begrijp ik. Ik geef je alleen een voorbeeld van iets waar de gevallen wezens keer op keer gebruik van maken om mensen te verleiden en hen in een staat van fanatisme te brengen. Iets op aarde kan voor mensen zo belangrijk worden dat ze er volledig in opgaan. In de jaren dertig was het voor veel Duitsers bijvoorbeeld heel belangrijk dat Duitsland gelijk kreeg. Duitsland moest worden verheven tot de superieure samenleving en de Duitsers moesten het Arische ras zijn dat de mensheid zou redden. Als je hierop terugkijkt, zie je dat veel Duitsers letterlijk waren gehypnotiseerd. Ze waren in trance. Ze gedroegen zich niet rationeel, zoals we hebben gezegd. Ze waren letterlijk gehypnotiseerd. Ze waren verblind, net als Paulus die de christenen vervolgde totdat de schellen van zijn ogen vielen. Maar Duitsland verloor de oorlog. De Duitsers konden niet ontkennen dat Duitsland de oorlog had verloren, ook al hadden ze gedacht dat dit onmogelijk was. Zij waren immers het superieure ras en de Führer was de superieure leider. Ze dachten dat ze onmogelijk verkeerd konden zitten als ze Hitler volgden. Maar toen niet meer te ontkennen viel dat ze hadden verloren, vielen de schellen van hun ogen. Ze konden niet begrijpen dat ze zo blind hadden kunnen zijn. Hetzelfde mechanisme zie je tegenwoordig bij mensen die blindelings Trump aanhangen. Ze weigeren naar de feiten te kijken. Ze weigeren zelfs de mogelijkheid te overwegen dat hij het bij het verkeerde eind zou kunnen hebben. Ze weigeren ook te overwegen dat hij niet door God in zijn huidige staat van gescheidenheid werd gemaakt en niet door God werd gestuurd om Amerika te redden.

“Wat is belangrijk voor mij op de wereld?”
Maar terug naar mijn onderwerp. Jij, als student van de geascendeerde meesters, bevindt je rond het zesennegentigste niveau. Kijk naar je leven en kijk naar je gemoedstoestand. Misschien moet je een lijst maken en gewoon opschrijven wat er bij je opkomt: “Wat is belangrijk voor mij op de wereld?”
Zet er eventueel een volgorde bij. Wat is het allerbelangrijkst? Vraag jezelf dan af: “Waarom is dit belangrijk voor mij? Wat hoop ik te bereiken met deze activiteit, deze opvatting, deze overtuiging of dit zelfgevoel? Welke beloning zou ik misschien kunnen krijgen?”

Bijvoorbeeld: “Wat levert het mij op als ik kan bewijzen dat ik gelijk heb en andere mensen ongelijk? Wat is daar het voordeel van?” Voor sommigen zal het antwoord zijn: “Als ik gelijk heb, kan ik misschien de visie verwezenlijken die ik had voordat ik naar de aarde kwam. Dan kan ik doen waarvoor ik hier ben gekomen.” Dat is de beloning. Wat is het mogelijke risico, de keerzijde? “Er zou kunnen worden bewezen dat ik ongelijk heb. Ik zou er niet in kunnen slagen om te bewijzen dat ik gelijk heb.” Wat zou dat betekenen? “Dan zou ik de reden dat ik naar de aarde ben gekomen, niet kunnen verwezenlijken. Dan zou mijn komst naar de aarde misschien een mislukking zijn geweest.”

Maar dan kun je jezelf een vraag stellen: “Was de visie die ik had voordat ik naar de aarde kwam wel realistisch? Kon die ooit worden verwezenlijkt?” Vervolgens kun je kijken naar de vele leringen die we over vrije wil hebben gegeven. Dan kun jij je realiseren dat je visie niet realistisch was omdat je de vrije wil niet volledig had begrepen. Kijk nog eens naar deze mensen: de volgelingen van Hitler, de Trump aanhangers, de mensen die in Poetin geloven. Zou je hen ooit ergens van kunnen overtuigen? Nee, het is gewoon niet realistisch dat je hen kunt bewijzen dat zij ongelijk hebben en dat jij gelijk hebt omdat zij in een staat van ontkenning verkeren. Alles wat hun visie in twijfel trekt, kunnen ze ontkennen. Het is dus niet realistisch dat je naar de aarde zou kunnen komen om andere mensen te overtuigen. Dat kan wel bij mensen die openstaan voor andere ideeën en een open geest hebben, maar bij mensen die niet openstaan voor andere ideeën, maak je geen enkele kans om hen te overtuigen. Wanneer je hier goed over nadenkt, kun je iets heel eenvoudigs gaan begrijpen. Je bent niet naar de aarde gekomen om andere mensen of de aarde te veranderen. Je bent naar de aarde gekomen om jezelf te veranderen, een les te leren en volledig vrije wil te begrijpen en te accepteren. En om te begrijpen waarom de vrije wil zich moet openbaren. Je kunt dan op een punt komen waarop je naar de aarde kijkt, naar de mensen die volkomen gesloten en gehypnotiseerd zijn, en zeggen: “Wat heb ik daarmee te maken? Ik zal jou volgen omdat het voor mij belangrijker is om één te zijn met Christus dan iets op aarde te doen.”

Laat alles los en volg Christus!
Begrijp je wat ik bedoel? Om de focus op het zelf te overwinnen moet je diep graven en de reden blootleggen waarom het zo belangrijk voor je is om te bereiken wat het zelf op jou projecteert dat je op aarde moet bereiken. Het zelf zal nooit veranderen. Maar op dit moment denkt de Bewuste Jij dat het zelf belangrijk is. En welk doel het zelf ook projecteert, welk probleem het zelf ook projecteert dat jij moet oplossen, is belangrijk voor jou.

Je moet dit bereiken. Je moet dit probleem oplossen. Je moet deze fout overwinnen. Je moet het goedmaken. Er is iets wat je op aarde moet doen voordat je de doden de doden kunt laten begraven en met Christus het eeuwige leven kunt binnengaan. Dit lijkt op de jongeman die mij wilde volgen, maar zei: “Laat me eerst mijn vader begraven.” Dit zelf zegt: “Nee, nee, ja, ja, natuurlijk kun je Christus op lange termijn volgen, maar je moet eerst iets op aarde afmaken. Voordat je Christus kunt volgen, moet je eerst dit afmaken. Tot die tijd zal Christus gewoon moeten wachten. Pas wanneer je deze taak hier op aarde hebt volbracht, kun je Christus volgen.” Dat is de duivel, Satan, de slang die in je oor fluistert: “Pas wanneer je deze episch belangrijke taak op aarde hebt volbracht, kun je ons achterlaten en Christus volgen.”

Maar je zult nooit – en ik bedoel echt nooit – op een punt komen waarop je die taak volledig en helemaal hebt volbracht. Je zult de taak nooit afmaken. Je kunt wel besluiten om de taak los te laten. Je kunt die onafgemaakt laten. Dan kun jij je omdraaien, de hand van Christus pakken en met Christus het Koninkrijk binnenwandelen. Wanneer ben je klaar op aarde? Wanneer je besluit: “Er is niets meer wat ik wil.” Wat is ervoor nodig om dat te kunnen besluiten? Je moet kijken naar de reden waarom je denkt dat er iets op aarde is waarvan je niet kunt weglopen. Je moet die reden blootleggen en ontmantelen. Pas dan vallen de schellen van je ogen. En plotseling zal datgene wat zo belangrijk voor jou leek, eruitzien als ijdelheid der ijdelheden; alles is ijdelheid.

De meest veeleisende regeringsvorm
Als je het vanuit een breder perspectief bekijkt, zie je dat democratie een enorme uitdaging vormt voor mensen die zich in een staat van gescheidenheid bevinden. In een dictatuur die om één persoon draait, kan die persoon sterk het gevoel hebben dat hij iets heeft bereikt: “Ik heb als gescheiden persoon iets gedaan wat geen enkele andere president heeft bereikt. Ik heb Duitsland, Rusland of de Verenigde Staten in een ultieme staat gebracht.” En alle mensen die de leider steunen, kunnen het gevoel hebben dat ook zij als gescheiden wezens iets hebben bereikt. Maar in een goed functionerende democratie kan zo’n leider niet opstaan. Juist omdat je, om een goede leider in een democratie te kunnen zijn, het niet voor je eigen voldoening doet. Je doet het om het geheel te verheffen. En om een democratie op die manier te laten functioneren, moet ook een cruciaal aantal mensen beseffen dat ze deel moeten uitmaken van iets wat groter is dan zij en hun eigenbelang.

Democratie is geen gemakkelijke regeringsvorm. Het is de meest veeleisende regeringsvorm. En Amerika is op een punt gekomen waarop een cruciaal aantal mensen dit moet gaan inzien. Zoals anderen hebben gezegd, is een cruciaal aantal mensen hier al heel dicht bij. En natuurlijk hopen wij dat we via jullie de impuls kunnen geven die de balans doet doorslaan, zodat Amerika in een opwaartse richting gaat.

Je focussen op één zijn met Christus
Maar terug naar jullie als studenten van de geascendeerde meesters. Jullie kunnen een op het zelf gericht zelf hebben dat jullie hebben versterkt toen jullie van het achtenveertigste naar het zesennegentigste niveau klommen. Dan horen jullie iets over Christusschap. Dan horen jullie iets over het overwinnen van de focus op het zelf en over iets doen voor het geheel. Je kunt in je op het zelf gerichte zelf het verlangen hebben ontwikkeld om iets te doen wat zo belangrijk is voor het geheel of de geascendeerde meesters dat je daarvoor erkenning krijgt, gewaardeerd en bevestigd wordt. Als gescheiden zelf wil je erkenning krijgen omdat je iets voor het geheel hebt gedaan. Ook dit kun je onderzoeken. Zie je dit bij jezelf? Herken je dit zelf?

Deze boodschapper begon dit eind jaren negentig in flitsen te zien. Hij begon te vermoeden dat er iets voor hem verborgen was. Uiteindelijk zag hij dat zijn belangrijkste motivatie om het spirituele pad te volgen, om betrokken te zijn bij de leringen van de geascendeerde meesters en om duizenden uren invocaties op te zeggen, was dat hij vanuit het op het zelf gerichte zelf iets deed dat zo belangrijk was dat wij, de geascendeerde meesters, aan hem zouden verschijnen en hem tot ridder zouden slaan. Of dat we op een andere manier zouden zeggen: “Je hebt iets groots voor ons gedaan.” Uiteindelijk zag hij dat dit allemaal ijdelheid was. Het zou nooit gebeuren en liet hij het los. Hij liet het helemaal los. Ook jij kunt gaan zien dat wat jouw op het zelf gerichte zelf hoopt te bereiken en hoopt dat er zal gebeuren, nooit zal gebeuren. De Bewuste Jij kan wel uit het op het zelf gerichte zelf stappen, contact maakt met de Christusgeest en vervolgens bewust besluiten: “Ik wil dit contact meer dan welke prestatie van het op het zelf gerichte zelf ook.” Let op het subtiele verschil. De Bewuste Jij zegt niet: “Als ik Christusschap bereik, kan ik mijn doel waarvoor ik naar de aarde ben gekomen, alsnog halen. Dan kan ik bereiken wat ik nu niet via het gescheiden zelf kan bereiken.” Nee, je besluit dat één zijn met Christus het enige is wat ertoe doet. Niets op aarde is belangrijk in vergelijking met één zijn met Christus.

Dit betekent niet dat je excarneert of dat jij je uit het leven terugtrekt. Het kan heel goed zijn dat je na deze verschuiving iets gaat doen, je Christusschap tot uitdrukking gaat brengen en de open deur wordt. Je motivatie is dan niet meer dat je iets wilt bereiken; je reden om naar de aarde te komen, te vervullen of als bijzonder te worden erkend. Je motivatie blijft eenwording met Christus en de open deur zijn om de flow tot uitdrukking brengen. Je uiterlijke doelen vervagen, maar dat gebeurt pas wanneer je inziet waarom ze voor de Bewuste Jij zo belangrijk leken.

Onderzoeken wat belangrijk voor jou is
In vorige dispensaties, en zelfs enkele studenten die een poosje in deze dispensatie zaten, zijn studenten die geloofden dat Christusschap bereiken betekende dat ze superieur zouden zijn aan mensen die geen Christusschap hadden bereikt. Ze zouden gelijk hebben, het beter weten en dingen kunnen bereiken waarmee ze indruk op andere mensen zouden maken. Ze zouden er zelfs voor kunnen zorgen dat mensen de geascendeerde meesters en onze leringen zouden gaan zien. Sommigen hebben deze leringen een tijdlang gevolgd en plotseling zeiden wij iets waardoor ze inzagen dat dit niet zou gebeuren. Maar dat wilden ze niet toegeven. Toen moesten ze wel in een staat van ontkenning komen. Vaak sloegen ze vervolgens helemaal om en zeiden ineens: “Ach, de boodschapper is zijn mantel kwijtgeraakt. Hij spreekt niet meer namens de echte geascendeerde meesters, want de echte meesters zouden zoiets nooit zeggen.”

Ook jij kunt naar jezelf kijken en vragen: “Is er een overtuiging of een zelfbeeld dat ik niet wil onderzoeken? Is er een overtuiging of een zelfbeeld waarvan ik geloof dat de geascendeerde meesters die op een dag zullen bevestigen, en zal bevestigen dat ik Christusschap heb bereikt?” Dan kun je dieper graven. Nogmaals, waarom is dit belangrijk voor je? Je hebt de horizontale dimensie. Misschien vind je het belangrijk dat andere mensen jou erkenning geven, dat je beroemd wordt. En je hebt de verticale dimensie. Misschien vind je het belangrijk dat de geascendeerde meesters of een andere hogere autoriteit jou erkenning geven en bevestigen.

Maar waarom is dit belangrijk voor je? Waarom heb je het gevoel dat je op een of andere manier een hogere status moet bereiken dan andere mensen? Nogmaals, dit is het op het zelf gerichte zelf. Alleen het op het zelf gerichte zelf kan dit verlangen hebben, maar de Bewuste Jij kan het verlangen hebben om het doel te bereiken waarvoor hij naar de aarde is gekomen. Daardoor kan het worden gekleurd door het op het zelf gerichte zelf. Dan kun je het op het zelf gerichte zelf niet loslaten omdat je hem niet ziet. Je kunt niet zien dat het gewoon een zelf is. Er zit geen leven in. Het is niet echt. Het is niet realistisch. Het kan nooit worden verwezenlijkt.

De verschuiving moet van binnenuit komen!
Hierover zou je nog veel meer kunnen zeggen, want mensen hebben verschillende redenen waarom ze denken dat een bepaald zelf belangrijk is. Maar het is eigenlijk niet realistisch om ze allemaal bloot te leggen omdat de verschuiving niet van buitenaf kan komen. Ik kan je woorden geven die misschien een innerlijke verschuiving op gang brengen. Maar laten we ons voorstellen dat jij en ik elkaar zouden ontmoeten, op de fysieke of in de etherische wereld, dat maakt niet uit. Je zou tegen mij zeggen: “Jezus, vertel me hoe ik mijn op het zelf gerichte zelf kan zien.” Zou ik dat voor jou kunnen doen? Nee, ik kan dat niet op een mechanische manier doen. Ik kan niets tegen je zeggen wat van buiten jou komt dat je gegarandeerd zou helpen om een verschuiving te maken. Die moet van binnenuit komen.
Ik kan je misschien een duwtje geven, je inspireren, je verlichten en je helpen om het te begrijpen. Maar uiteindelijk moet het van binnenuit komen. Jij moet de verschuiving maken. De Bewuste Jij moet de verschuiving maken, zodat je ineens uit dat op het zelf gerichte zelf stapt en ziet: “O, maar het is helemaal niet belangrijk! Wanneer ik in het zelf zit, lijkt het belangrijk, maar wanneer ik buiten het zelf sta, zie en ervaar ik dat het helemaal niet belangrijk is.”

Er is geen mechanische manier om die verschuiving te forceren. Je moet gewoon bereid blijven om te kijken. Bekijk het vanuit verschillende hoeken en perspectieven en dan zal er plotseling op een dag zonder ogenschijnlijke uiterlijke reden, een verschuiving plaatsvinden. Dan zeg je: “O, ik zie het. Nu is het me duidelijk.” Dat is heel veel jaren geleden ook met mij gebeurd. Dat is gebeurd met alle mensen en alle wezens die zijn geascendeerd. Plotseling vond die verschuiving plaats, zonder dat daar een bepaalde reden voor leek te zijn. Maar natuurlijk kun je veel doen om jezelf op het punt te brengen waarop die verschuiving kan plaatsvinden. Dat is natuurlijk het doel van al onze leringen over dit onderwerp.

Natuurlijk verwacht ik niet dat de gemiddelde Amerikaan dit zal begrijpen, maar ik heb het niet over de gemiddelde Amerikaan. Ik heb het in de eerste plaats over jou als spirituele student, maar ook over de Amerikanen en de mensen in alle democratische landen die dicht bij het punt zijn waarop ze die verschuiving kunnen maken en kunnen ervaren: “Er is iets wat belangrijker is dan ik.”

Voor veel mensen op de wereld zal dat betekenen dat ze deel willen uitmaken van een bepaalde zaak of iets willen doen voor hun land, voor de democratie, enzovoort, maar voor jullie als spirituele studenten is het: “Niets is belangrijker dan mijn één zijn met Christus.” Er kunnen veel andere dingen zijn die je kunt doen en die deel uitmaken van je Goddelijke plan. Nogmaals, je gaat niet eindigen in een grot in de Himalaya, maar niets is belangrijker voor je dan één zijn met Christus.

Deze boodschapper is dat in de vijfentwintig jaar dat hij boodschapper is, nooit vergeten. En als je het eenmaal hebt ervaren, zul je het ook niet meer vergeten.

Ik heb nu mijn bijdrage aan jullie geleverd. Ik vind het fijn om op deze manier met jullie om te gaan. En daarom verzegel ik jullie in de Vlam van Vreugde die IK BEN. IK BEN Jezus Christus.

Niets is belangrijker dan dat je Eén bent met Christus