Geascendeerde Meester Padmasambhava, 24 mei 2026 – Kazachstan

IK BEN Geascendeerde Meester Padmasambhava. Het is mij een genoegen jullie te helpen bij de eerste initiaties die jullie krijgen wanneer je het zesennegentigste niveau bereikt. Een van de vragen waarmee je te maken krijgt, is wat Sanat Kumara al suggereerde: Wanneer je in de flow van medescheppen bent met de geascendeerde meesters, is er dan alleen een flow die uitgaat, en hoeveel komt er terug? Met andere woorden, sinds je oorsprong als medeschepper ben je gewend om uit te zenden en te evalueren wat terugkomt. Doe je dat ook als de Levende Christus?

Evaluatie in Christusschap
Veel mensen voelen zich in deze fase verplicht om de reacties van anderen te beoordelen. Met andere woorden, je reikt omhoog naar een flow van de geascendeerde meesters en je drukt je Christusschap op een of andere manier uit. Natuurlijk zullen niet alle mensen dat op dezelfde manier doen als de boodschapper. Niet iedereen zal dit doen door in het openbaar te spreken of te schrijven. Je doet het misschien in een familiesituatie, op het werk, of op veel andere manieren. Maar je drukt jezelf uit.

Nu ben je zo gewend om te beoordelen hoe mensen op jou reageren en wat je zegt en doet, dat jij hetzelfde doet. Het probleem hiermee is dat wat je van de geascendeerde meesters ontvangt, afkomstig is van het Christusbewustzijn, van Christuswezens, en vrij is van dualiteit. Maar de reactie die je terugkrijgt van anderen, wordt in de meeste gevallen gekleurd door dualiteit. Wanneer je in gedachten beoordeelt: “Hoe kan ik van de reacties van de mensen leren om mijn manier van uitdrukken te verfijnen?”, dan sta je voor de vraag wat de dualiteit je kan leren over eenheid. Welke waarde heeft een uiting van dualiteit voor het uitdrukken van jouw Christusschap? Voor de meeste mensen is in het begin nuttig om gewoon duidelijk onderscheid te maken wanneer je in de flow van de geascendeerde meesters bent, de flow die van ons komt, door je heen gaat en dan weer naar buiten. Je hoeft geen stroom terug te ontvangen.

Er is natuurlijk wel onderscheid tussen energie die terugkomt en het observeren van de reacties van mensen. We kunnen natuurlijk zeggen dat je als Christuswezen nooit een omgekeerde energiestroom toestaat. Je bent niet verplicht om de lagere energie van anderen over te nemen. Je hebt het recht om in je eigen centrum te blijven, je chakra’s in balans te houden en geen lagere energie in je energieveld te verzamelen. In het begin is het nuttig om te zeggen: “Ik hoef de reacties van mensen niet te beoordelen. Ik druk iets uit, daarna reik ik naar de geascendeerde meesters om een nieuwe impuls te ontvangen en dan breng ik die tot uitdrukking.” Het is een eenrichtingsstroom, een Alpha-actie zonder Omega. Ik weet dat je kunt zeggen dat dit ingaat tegen wat we hebben gezegd over het sluiten van de Omega-stroom of de stroom in de vorm van een acht. Maar als je bij ons in de flow blijft, sluit je de stroom. Dit is geen permanente maatregel. Ik zeg niet dat je dit de rest van je leven zult doen zolang je geïncarneerd bent. Maar ik bedoel hiermee dat het in het begin nuttig is om te beslissen: “Ik concentreer me er gewoon op om de flow te voelen en die uit te drukken. Wat anderen ermee doen, is aan hen.”

Je motivatie om naar de aarde te komen opnieuw beoordelen
Nu zou je kunnen zeggen dat is natuurlijk allemaal mooi en aardig, Padmasambhava, maar hoe bereik ik dat dan? Ook nu moet je bereid zijn te kijken naar wat Sanat Kumara heeft beschreven: jouw visie op wat het betekent om naar de aarde te komen. Wat was je intentie? Welke beloning dacht je te krijgen? En de meesten van jullie zullen zien dat jullie verwachting van de beloning niet erg egocentrisch was, in die zin dat jullie verwachtten dat jullie andere mensen zouden helpen. Het zou jullie een gevoel van voldoening geven, dat jullie iets waardevols hadden gedaan door naar de aarde te komen. Nu kun je in zekere zin een stap naar achteren doen en zeggen: is dat niet ook niet egocentrisch omdat jullie iets hoopten te bereiken? Maar laten we dat voorlopig even terzijde schuiven. De meesten van jullie zullen ontdekken dat jullie hoopten dat jullie iets op aarde zouden bereiken, maar dat jullie hoopten dat jullie andere mensen konden veranderen. Heb jij de macht om andere mensen te veranderen? Nee, want zij hebben vrije wil en jij respecteert de vrije wil. Je wilt anderen niet tot iets dwingen, anders zou je geen avatar zijn, maar een gevallen wezen. Dit is je dilemma. Je probeert anderen te helpen veranderen, maar je kunt en wilt hen niet dwingen. Daardoor is de kans klein dat aan je verwachting wordt voldaan. En dit ervaar je wanneer je het geboortetrauma krijgt. Maar nu je volwassener bent op aarde, kun je zeggen: “Ik ben bereid om mijn motivatie om naar de aarde te komen te onderzoeken en te transcenderen. Dat was de motivatie voordat ik de aarde had meegemaakt. Nu ik veel meer ervaring heb, niet alleen met de aarde, maar ook met mezelf omdat ik vandaag de dag veel volwassener ben, ben ik bereid om mijn motivatie opnieuw te evalueren en dus de wens om anderen te veranderen los te laten.”

Wereldlijke herformulering versus de flow van de herformulering
Het is eigenlijk heel erg eenvoudig. Als je geen behoefte hebt om anderen te veranderen, kun je ook niet teleurgesteld worden door hun reactie. Als je geen behoefte hebt om anderen te veranderen, hoef je hun daden ook niet te beoordelen. Je hoeft zeker niet te denken: “Hoe moet ik mezelf veranderen op basis van hun reactie?” Maar dit vereist natuurlijk wel dat jij weer een beetje verschuift en beseft dat je, zoals we al vaker hebben gezegd maar nu weer zeg, moet stoppen met het zoeken naar een wereldlijke beloning voor je medescheppende inspanningen. Je moet dit beslissen. In plaats daarvan moet je beseffen dat de flow voelen op zich al een beloning is. Dat is weer een dilemma, want zolang je in je hoofd gefixeerd bent op de beloning dat anderen veranderen, kun je eigenlijk niet de flow voelen als de enige beloning die je nodig hebt.

Je zou dus kunnen zeggen dat je een dilemma hebt: Als je de flow voelt, kun je gemakkelijk de beloning dat anderen veranderen opgeven. Maar zolang je gefixeerd bent op het veranderen van anderen en dat als beloning wilt, kun je de flow eigenlijk niet voelen als een beloning. Hoe doorbreek je die catch–22?

Omdat je een zelfbewust wezen bent met vrije wil, kun je een inzicht krijgen en op basis daarvan besluiten om de wens om andere mensen te veranderen op te geven. Betekent dit dat je geen beloning krijgt voor je lange tijd op aarde? Nee. Je krijgt twee soorten beloningen.

Groei is het doel en de beloning
De beloning is in de eerste plaats dat je enorm gegroeid bent door hier te zijn. Dit is je misschien niet meteen duidelijk, maar als je het zesennegentigste niveau ontstijgt, zal er iets gebeuren, want wanneer je dat op zichzelf gerichte zelf loslaat, begin je te beseffen – en je kunt dit natuurlijk sneller beseffen door erover na te denken, daarom geef ik deze lering ook – dat je verlangen, je liefde, eigenlijk is dat je groeit, stijgt naar hogere bewustzijnsniveaus, een hogere mate van eenheid met je hogere zelf, met de geascendeerde meesters. Dat is wat je wilt en wanneer je dit beseft, verdwijnt het verlangen naar een wereldlijke beloning, zelfs het verlangen om een resultaat te zien van jouw aanwezigheid op aarde omdat je weet dat het werkelijke resultaat dat je zocht voordat je hier kwam, groei was, een hoger zelfgevoel krijgen. En wanneer je het op zichzelf gerichte zelf hebt opgegeven dat zijn speciaal zijn baseert op iets op deze wereld, dan begint het je duidelijk te worden hoeveel je werkelijk gegroeid bent in je tijd op aarde.

Je begint je te realiseren dat het verschil tussen je bewustzijnsniveau voor je komst en dat wat je nu hebt, enorm is. En dat is een beloning. Wanneer je dat kunt accepteren als een zeer belangrijke beloning voor je bestaan op aarde, kun jij je afstemmen op de flow. Die flow voelen geeft je zoveel voldoening dat je de wereldlijke beloning van het veranderen van andere mensen of erkenning door anderen niet nodig hebt. Met andere woorden, het gescheiden zelf zal denken dat Christusschap de allergrootste bevestiging en erkenning is. Maar zoals we hebben gezegd, als je kijkt naar het leven van Jezus: hoeveel mensen konden hem überhaupt zien als de Levende Christus toen hij geïncarneerd was? Hij ontving zeker geen publieke erkenning. Wat gebeurde er toen hij aan het publiek verscheen? Ze riepen: Barabbas, Barabbas! En wat bevrijdde de moordenaar in plaats van de Levende Christus? De ultieme niet-bevestiging.

Je beseft dan dat de Christus niet op zoek is naar bevestiging door de wereld. En waarom niet? Waarom zou je die nodig hebben wanneer je voelt dat je een band hebt en eenheid voelt met het geascendeerde rijk, je hogere zelf? Welke erkenning of bevestiging door deze wereld kan zich meten met je één voelen met een spiritueel rijk? Ik vraag je niet om het verstandelijk of theoretisch te begrijpen. Ik vraag je alleen om je hiervan bewust te zijn, zodat je bewust kunt verschuiven wanneer je die eerste niveaus van Christusschap bereikt. Want hoewel je in het begin al wel een bepaalde flow ervaart, zul jij je daar nog niet zo erg bewust van zijn. Maar door steeds iets op te schuiven zul je die stroom veel sterker voelen.

De keuze van de Christus
Natuurlijk kom je nog andere inwijdingen tegen als je meer Christusschap krijgt. Ons doel met deze conferentie is je in de eerste plaats helpen om de hindernis op het zesennegentigste niveau te nemen, het zelf op te geven en aan het medescheppende proces te beginnen. Het medescheppende proces heeft natuurlijk verschillende stadia en fasen vanwege jouw persoonlijke, laten we zeggen, levensplan, maar ook op je individualiteit, je keuzes, hoe je daarop reageert, wat je beslist wat je wilt doen op aarde. Ik begrijp heel goed dat je, op basis van de leringen die we hebben gegeven, zowel in deze als in voorgaande dispensaties, het beeld kunt vormen dat de Christus altijd naar buiten zal treden en een publieke missie zal hebben. Maar dat is geen gegeven. Niet iedereen hoeft dit te doen. In feite hoeft niemand van jullie dit te doen. Je doet het alleen als je ervoor kiest. En je hebt het recht om ervoor te kiezen om dat niet te doen. Maar je kunt wel medescheppen met de geascendeerde meesters door de energiestroom door je heen te laten stromen. En dat zal ook een positieve impact op de planeet hebben.

De in- en uitademing van Christus
Nu is er bij wijze van spreken opnieuw een enigma: de Christus die iets tot uitdrukking brengt bij de mensen die vastzitten in de dualiteit. We hebben gezegd dat het Christusbewustzijn door de Schepper is geschapen om je vrije wil te openbaren, zodat de Christus er altijd is om je de weg terug te laten vinden, hoe diep je ook gescheiden raakt. Je zou de Christus kunnen beschouwen als een bepaalde uitademing en inademing, een bepaalde flow.

Je zou kunnen zien dat jij in het begin als nieuwe medeschepper die afkomstig is van een natuurlijke planeet, als het ware deel uitmaakt van de inademing van de Christus, waarbij je ernaar streeft je verbinding met de Christusgeest te versterken door omhoog te gaan. En wanneer je, op een natuurlijke planeet, een hoog bewustzijnsniveau bereikt, heb je een cruciaal niveau van Christusschap bereikt omdat jij je niet meer richt op jezelf en je eigen groei.

Dit is vergelijkbaar met wat we bespreken op het zesennegentigste niveau, omdat jij je op het zesennegentigste niveau niet meer richt op je eigen groei, het verfijnen van je spirituele zelf, de beloning voor het op zichzelf gerichte zelf. En je zegt: “Ik ben hier niet om dat zelf te verheffen. Ik ben hier om de andere kant op te kijken en de mensen te helpen die nog niet zo hoog zijn gestegen als ik.” Eerst ben je gefocust op je eigen groei op een natuurlijke planeet. Daarna word jij je ervan bewust dat er wezens zijn die datzelfde niveau nog niet hebben bereikt. Er zijn zelfs wezens die vastzitten in gescheidenheid en dualiteit. Vervolgens neem je de beslissing om weer naar buiten te stromen. Met andere woorden, eerst bereik je Christusschap door de berg te beklimmen, maar daarna besluit je Christusschap uit te drukken door de berg af te dalen naar de mensen die vastzitten in het dal beneden, in het dal van de schaduw des doods zouden we kunnen zeggen. Op een planeet als de aarde betekent dit dat het uitdrukken van Christusschap niet inhoudt dat je afdaalt met een of andere verworvenheid, en verschijnt als een goddelijke figuur die ver boven de mensen staat. Het uitdrukken van Christusschap is afdalen naar het achtenveertigste niveau, waardoor jij je verworvenheden vergeet. Je lijkt op alle andere mensen op aarde. Je vervalt tot de dualiteit, maar daarna ontwaak je weer en begin je opnieuw omhoog te klimmen. Begrijp je?

Het lijkt misschien alsof je naar de aarde bent gekomen en je Christusschap bent kwijtgeraakt. Vooral wanneer je wordt blootgesteld aan de aanvallen van de gevallen wezens en de beoordeling: “Was het verkeerd om naar de aarde te komen? Is wat ik hier doe verkeerd? Is het verkeerd om hier te zijn?” Dan lijkt het misschien alsof jij je Christusschap bent verloren. Je bent je innerlijke verworvenheden, je innerlijke balans, je eenheid met de Christusgeest kwijtgeraakt omdat je opnieuw verdwaald raakte in de dualiteit. Maar je bent niet verdwaald. Je hebt het alleen tijdelijk verduisterd door de zelven die je hebt aangenomen.

En nu je weer bent opgeklommen naar het zesennegentigste niveau en een hoger niveau van Christusverworvenheid hebt bereikt dan voorheen vanwege alles wat je op aarde hebt meegemaakt, kun je opnieuw afdalen en jezelf tot uitdrukking brengen. En dit in- en uitademen, in- en uitademen, lijkt misschien op heen en weer gaan. Je bent je verworvenheid kwijtgeraakt. Nu krijg je die terug, maar de heen-en-weerbeweging brengt je omhoog. Er zit een opwaartse lijn verborgen in die heen-en-weerbeweging. Het lijkt in zekere zin op het wassen van je kleding op de ouderwetse manier: je gaat heen en weer, heen en weer. En het lijkt alsof je geen vooruitgang boekt, maar ineens is de kleding schoner dan voorheen. Het is net als de smid die het ijzer verhit, erop hamert, het opnieuw verhit en erop hamert. En het lijkt alsof hij geen vooruitgang boekt, maar plotseling is het ijzer gehard.

Er zijn medescheppers op een natuurlijke planeet die ervoor kiezen om te ascenderen en rechtstreeks naar het geascendeerde rijk gaan. Er zijn echter ook medescheppers die ervoor kiezen om op een natuurlijke planeet op te stijgen, maar in plaats van op te stijgen, zien ze af van hun ascensie. Ze stellen hun ascensie uit om er weer op uit te trekken. Je kunt dit meerdere keren doen omdat je ervaring opdoet waardoor je uiteindelijk met meer ervaring ascendeert dan anders. Ik zeg niet dat de één gelijk heeft en de ander ongelijk. Ik zeg alleen dat wij, die hier zijn, of je nu geascendeerd bent of een geascendeerde meester die met de niet-geascendeerde sfeer werkt, die keuze hebben gemaakt. En het was gewoon een keuze.

Ik heb jullie gegeven wat ik jullie wilde zeggen. En ik zal me nu terugtrekken en de afsluiting van deze werkelijk plezierige bijeenkomst overlaten aan Gautama, de Boeddha. Maar ik zal, nogmaals, met jullie de OM zingen, waarbij we ons de kringen voorstellen die zich verspreiden in het water van het collectieve bewustzijn.

OM

IK BEN Padmasambhava.