Geascendeerde Meester Serapis Bey, 22 mei 2026 – Kazachstan

IK BEN Geascendeerde Meester Serapis Bey. Je zult je nog wel herinneren dat Master MORE heeft gesproken over mensen die hem zagen in eerdere dispensaties van geascendeerde meester en dat dit contraproductief werd voor wat we met onze studenten willen bereiken.

Vastberadenheid op het pad
Ik, Serapis Bey, heb zeker een vergelijkbaar imagoprobleem. Veel mensen in vroegere dispensaties zagen mij als een strenge tuchtmeester. Als je even afstand neemt van de details, was het beeld dat ik studenten dwong om zich te kwalificeren voor hun ascensie of het spirituele pad te bewandelen. Het idee was dat het bewandelen van het spirituele pad, vooral onder Serapis Bey, veel discipline vereiste, wanneer je naar mijn retraiteverblijf in Luxor kwam. Dat is niet verkeerd, maar dan begrijp je het ook niet helemaal. Allereerst hebben we het gehad over de stadia van het spirituele pad; dat je begint op het achtenveertigste niveau, waarop je nog sterk beïnvloed wordt door het collectieve bewustzijn en je, naarmate je opklimt naar het zesennegentigste niveau, vervolgens jezelf boven het collectieve bewustzijn verheft.

Het collectieve bewustzijn op aarde is natuurlijk erg dicht, dus er is een zeer sterke aantrekkingskracht op elke student die zijn of haar bewustzijn boven het gemiddelde probeert te verheffen. Familie, vrienden, maar zelfs mensen in het algemeen, willen dat je doet wat zij doen. Ze willen niet dat je jezelf boven hen verheft. “Wie denk je wel dat je bent?” is een veelvoorkomende reactie uit het collectieve bewustzijn. We kunnen stellen dat er wel een zekere discipline nodig is om jezelf te bevrijden van de neerwaartse aantrekkingskracht van het collectieve bewustzijn. Discipline op zich niet zozeer, maar eerder een zekere vastberadenheid om je niet af te laten leiden.

Bij sommige studenten zie je natuurlijk dat ze het spirituele pad, een leer, een oefening, vinden en besluiten om zich daaraan te wijden. Maar na een tijdje verliezen ze hun momentum, raken ze afgeleid door andere dingen, stoppen ze met de oefening, hebben daar een slecht gevoel over, beginnen opnieuw en dan gaat het weer een tijdje goed. Daarna raken ze weer afgeleid, stoppen ermee, krijgen opnieuw een slecht gevoel daarover en dan herhaalt de hele cyclus zich.

Je ziet dat sommige studenten een soort wipbeweging maken, op en neer, in een poging om dat te doen, maar net als ze klaar zijn om zich los te maken van de aantrekkingskracht van het collectieve bewustzijn, worden ze afgeleid en weer naar beneden getrokken. Daarom moet je een bepaalde periode op het pad momentum opbouwen, zodat je niet door het collectieve bewustzijn wordt teruggetrokken. Je bevindt je op een gestaag stijgend pad. Om dit momentum op te bouwen is een zekere vastberadenheid en discipline nodig, maar ik probeer studenten niet te dwingen dit momentum op te bouwen. Ik wijs er als vertegenwoordiger van de Vierde Straal natuurlijk op dat de belangrijkste eigenschap van de Vierde Straal niet zuiverheid is, zoals traditioneel wordt gezien, maar acceleratie. Om je te bevrijden van de aantrekkingskracht van het collectieve bewustzijn, moet je jezelf accelereren – je benadering van het spirituele pad versnellen, maar ook je vier lagere lichamen accelereren, met name natuurlijk het emotionele, mentale en identiteitslichaam, zodat ze niet naar beneden getrokken kunnen worden. Zolang je accelereert, voel je de aantrekkingskracht van het collectieve bewustzijn minder.

Zodra je stilstaat, voel je het veel sterker en dan kun je gemakkelijk weer naar beneden glijden. Zolang je een gestage, accelererende koers aanhoudt, wordt het veel gemakkelijker om het punt te bereiken waarop het collectieve bewustzijn zijn aantrekkingskracht op jou verliest. Je bent dan niet meer geneigd om terug te vallen in sommige dingen die anderen doen. Vanuit dit perspectief zit er natuurlijk wel degelijk een kern van waarheid in het idee dat een bepaalde discipline vereist is. Dit kun je echter niet doortrekken naar het proces waarin jij je voorbereidt op je ascensie of zelfs de initiaties in Christusschap rond het zesennegentigste niveau, want de studenten in eerdere organisaties stelden zich vaak voor dat ik heel streng was, bijna een generaal in het leger leek. Er waren strikte disciplinaire eisen en je werd gestraft als je die niet letterlijk uitvoerde. Met andere woorden, het idee was dat het spirituele pad een alles of niets-proces is. Of je voldoet aan de eisen, óf je ligt eruit. Je voldoet aan mijn eisen in mijn retraiteverblijf óf je moet vertrekken. Maar zo werkt het natuurlijk niet, vooral niet bij de initiaties rond het zesennegentigste niveau, en al helemaal niet met het thema van deze conferentie: “Medescheppen met de geascendeerde meesters.”

Christusschap en medescheppen kunnen niet worden afgedwongen. Het moet iets zijn wat je liever wenst dan een aardse bezigheid omdat je er, zoals Paul de Venetiaan zei, meer van houdt dan van die aardse bezigheid. En je kunt niet gedwongen worden om van iets te houden. Je kunt alleen opnieuw contact maken met iets waar je het meest van houdt. Als je de initiaties van de eerste drie stralen hebt doorlopen, zou je eigenlijk kunnen zeggen dat ik je niet hoef te disciplineren wanneer je bij de Vierde Straal komt omdat je al opnieuw contact hebt gekregen met die liefde onder Paul de Venetiaan, en met de wijsheid onder Lanto, en met de wil om te experimenteren onder Master MORE; ik hoef je dus helemaal niet te disciplineren. Je bent al gemotiveerd.

De noodzaak om afstand te hebben tussen jou en de meesters
Nu wil ik terugkomen op een idee uit eerdere dispensaties: het beeld van mij als de strenge, compromisloze tuchtmeester. Wat zit er echt achter dat beeld? In de eerste plaats zie je dat er in een hiërarchische structuur, zoals bijvoorbeeld een leger, een duidelijke hiërarchie bestaat. Degenen die zich op lagere niveaus bevinden, staan onder degenen op hogere niveaus. De mensen aan de top zijn in principe onaantastbaar voor de mensen op lagere niveaus. Het is eenrichtingsverkeer en er is afstand. Waarom wilden vroegere studenten van de meesters die zichzelf als gevorderde spirituele mensen, toegewijde studenten van geascendeerde meesters, beschouwden het beeld van mij en Master MORE, of El Morya zoals ze hem noemden, als tuchtmeesters in stand houden? Omdat het de kloof, de afstand tussen hen en ons, in stand hield.

Dan kun jij natuurlijk afvragen nadenken over de schijnbare tegenstrijdigheid dat jij jezelf ziet als een student van de geascendeerde meesters, maar dat je tegelijkertijd afstand tussen jou en de meesters wilt bewaren. Waarom? Waarom vind je dat jij een toegewijde student bent, maar wil je dat de meesters boven zijn? Je wilt in feite dat de geascendeerde meesters een soort God ver weg in de hemel zijn. En waarom hebben mensen trouwens zo lang naar een God ver weg in de hemel verlangd? Dat komt gedeeltelijk doordat je ego zich dan kan verbergen. Of liever, het ego kan zo de illusie in stand houden dat hij zich kan verbergen voor God of de geascendeerde meesters.

Je ego verbergen
Wat betekent dat eigenlijk? Iemand die zichzelf ziet als een toegewijde student van een geascendeerde meester, denkt dat hij of zij de hoogste spirituele leer op de planeet bestudeert en beoefent, denkt dat hij of zij persoonlijk Christusschap nadert, maar toch afstand wil bewaren tot de meesters. Waarom? Omdat ze het gevoel hebben dat ze nog iets te verbergen hebben. Jij of liever je ego, de onderbewuste zelven denken eigenlijk: “Als ik Serapis Bey op afstand kan houden, kan hij niet zien wat er in mijn psyche verborgen zit.” Maar waarom zou je dat denken? Waarom zou je willen dat ik niet zie wat er in je psyche gebeurt?

Als je bedenkt wat we in deze dispensatie hebben gezegd, namelijk dat spirituele groei volledig draait om het oplossen van psychische problemen, waarom zou je dan niet willen dat ik je help om je psychische problemen op te lossen? En hoe kan ik je helpen als ik ze niet mag zien?

Wanneer je deze houding hebt, dan komt dat omdat je nog niet echt hebt begrepen dat het spirituele pad draait om het oplossen van psychische problemen. Je bevindt je nog steeds op het wereldlijke pad, waarop je denkt: “De leringen bestuderen, decreten opzeggen, is genoeg om me te kwalificeren voor mijn ascensie. Ik hoef mijn psychische problemen niet onder ogen te zien om me te kwalificeren voor mijn ascensie.” Deze studenten zeiden in wezen dat ze graag naar mijn retraiteverblijf in Luxor wilden komen om bij mij te studeren, maar ze verwachtten dat dit zou lijken op toetreden tot het leger, waarin je bepaalde oefeningen en trainingen zou krijgen, bepaalde vaardigheden zou leren, wereldlijke dingen die je moest doen, en er een strikte discipline was. En als je dat gewoon deed, dan zou je op een dag, op magische wijze, in aanmerking komen voor je ascensie en dan zou ik verschijnen om dit aan jou te vertellen en je meenemen naar de stoel van de atoomversneller waardoor je lichaam geaccelereerd zou kunnen worden naar de geascendeerde staat, zoals sommige oudere studenten dachten.

Het gevoel loslaten dat er een kloof is
Wanneer je de lessen die we nu geven ter harte neemt, dan zie je dat we ze naar een veel hoger niveau hebben getild. We hebben heel duidelijk uitgelegd dat je op deze manier niet kunt ascenderen omdat ascenderen een vrijwillig proces is. Je moet ervoor kiezen om te ascenderen. En om te kunnen kiezen voor je ascensie, moet je ervoor kiezen om de aarde achter je te laten. Maar je kunt de aarde niet achterlaten als je nog onopgeloste psychische problemen, onvervulde verlangens, onopgeloste gehechtheden, onderbewuste zelven hebt waarover we nu onderwijzen. Wanneer je een kloof ziet tussen jou en de geascendeerde meesters, zul je die kloof nooit overbruggen. Want wat is het laatste proces van de ascensie? Dat je de illusie opgeeft dat er een kloof bestaat tussen jou en het geascendeerde octaaf, de geascendeerde meesters, jouw IK BEN Aanwezigheid. Je geeft het gevoel op dat er een kloof is.

Hetzelfde geldt voor medescheppen met de geascendeerde meesters. Hoe kun je met ons medescheppen als je een kloof tussen jezelf en ons ziet? Waar is het contact dat ervoor zorgt dat energie en visies van ons naar jou kunnen stromen zolang er nog een kloof is? En hoe kunnen we medescheppen als er geen stroom van ons naar jou is? Je kunt niet medescheppen met een beeld van geascendeerde meesters dat jij in je hoofd hebt. Je kunt alleen medescheppen als je echt contact maakt met minstens één geascendeerde meester en dat contact kun je niet maken zolang je een kloof ziet. Nogmaals, zoals Paul de Venetiaan zei, we kunnen je niet dwingen om die kloof te overbruggen en we willen je daar ook niet toe dwingen. Ik wil je geen discipline bijbrengen of straffen als je niet aan mijn eisen voldoet.

Je aan de aantrekkingskracht overgeven
Mijn rol is om je te ontvangen wanneer je de initiaties van de eerste drie Chohans hebt gehaald en vervolgens je pad naar een hoger niveau te accelereren. Maar wat is acceleratie? Is het duwen of trekken? Kijk eens naar een raket op het lanceerplatform. Onderaan de raket bevindt zich een enorme brandstoftank, met daaronder boosters. Wanneer die boosters ontstoken worden, ontstaat er een explosie die de kracht genereert die de raket omhoog duwt. En veel mensen in eerdere dispensaties keken precies zo naar het spirituele pad. Je duwt omhoog. En nogmaals, op de lagere niveaus van het pad, tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste, moet je inderdaad duwen om je los te maken van het collectieve bewustzijn. Wanneer je echter het vierde niveau bereikt, moet je omschakelen en beseffen dat je op twee manieren kunt accelereren. De ene is duwen. Maar wanneer je contact maakt met iets boven – je IK BEN Aanwezigheid, geascendeerde meesters van jouw keuze – kunnen zij je omhoogtrekken en de acceleratie geven door te trekken in plaats van te duwen. Wat is ervoor nodig om de overstap te maken van jezelf opduwen naar jezelf op laten trekken? Je moet je overgeven. Je moet je overgeven aan de aantrekkingskracht. Om het eenvoudig te zeggen: wat moet je doen om deze pen te laten vallen? Er is natuurlijke zwaartekracht die de pen naar beneden trekt. Wat moet je doen? Moet je hem naar beneden duwen? Moet je hem naar beneden gooien? Dat kan natuurlijk, maar eigenlijk hoef je alleen maar los te laten. Geef het op en dan valt hij. Dit werkt precies andersom.

Je beeld van Serapis Bey loslaten
Het is onze vreugde, de vreugde van jouw IK BEN Aanwezigheid, om de Bewuste Jij naar boven te trekken. Het enige wat je hoeft te doen, is stoppen met je ertegen verzetten. Maar hoe kun jij je overgeven als je in mijn retraiteverblijf bent onder mijn begeleiding, hoe kun jij je overgeven aan mijn bereidheid om je omhoog te trekken, om jezelf te accelereren? Je moet je beeld van mij loslaten en vooral als je het beeld hebt dat ik een strenge tuchtmeester ben, moet je het beeld loslaten dat een kloof schept tussen jou en mij. Ik kan je niet naar boven trekken als je afstand tussen jou en mij ziet. Je moet het beeld loslaten dat ervoor zorgt dat je afstand voelt.

Nu weet ik dat je gaat zeggen, of tenminste een logisch, rationeel denkend mens zou kunnen zeggen: “Maar Serapis, jij bent een geascendeerde meester. Sta je niet boven mij?” Maar dan begrijp je niet wat ik zeg. Natuurlijk ben ik een geascendeerde meester. Ik heb een hoger vibratieniveau dan jij. Daarom kan ik je ook omhoogtrekken. Maar dat is niet hetzelfde als het beeld waar ik het over heb, dat een kloof tussen jou en mij ziet. Dat beeld weerhoudt je er namelijk van om je over te geven aan mijn aantrekkingskracht omdat je denkt dat ik iets van je eis, een of andere wereldlijke norm waaraan je moet voldoen.

Met andere woorden, je denkt dat ik voorwaarden aan jou stel. Je denkt dat ik, de strenge tuchtmeester, hier sta en zeg: “Je moet aan deze voorwaarde voldoen, aan die voorwaarde en aan die voorwaarde, en dan accepteer ik je als mijn student!” Maar het zijn niet de voorwaarden die ik stel, maar het beeld dat je van mij hebt. Je stelt zelf voorwaarden en zolang je die voorwaarden blijft stellen, kun jij je niet overgeven aan mijn aantrekkingskracht. Je kunt je niet overgeven aan de acceleratie. Sterker nog, de impuls die je hebt gevormd om je los te maken van het collectieve bewustzijn zal je niet verder kunnen brengen en je zult stagneren, iets wat we bij veel studenten hebben zien gebeuren. Sommigen konden een tijdje een bepaald niveau handhaven, maar veel mensen begonnen uiteindelijk achteruit te gaan.

Omstandigheden op jezelf projecteren
Als je kijkt naar eerdere dispensaties van geascendeerde meesters, zie je een patroon: toen de boodschapper niet meer actief was, keerden veel leerlingen zich af van de leer, sommigen gaven zelfs het spirituele pad op. Dit kwam doordat ze een bepaald beeld hadden van hoe de meesters zijn, hoe het spirituele pad eruitziet en wie zij als spirituele studenten zijn. Ze wilden niet erkennen dat de omstandigheden die ze op ons projecteerden, in werkelijkheid alleen maar in hun eigen hoofd bestonden. Ze kwamen niet van ons.

Wat probeer ik nu te laten zien? Je denkt dat we een beeld op jullie projecteren waaraan jullie als onze studenten moeten voldoen. Maar in werkelijkheid projecteer jij een beeld op ons, en natuurlijk ook op jezelf. Maar wij zijn geascendeerde meesters. Hoe zijn we geascendeerd? Zoals we uitleggen, door ons over te geven, door op te geven, door los te laten.

Natuurlijk volgden we allemaal ons eigen proces. Elke geascendeerde meester heeft zijn eigen manier om naar het pad te kijken. Er is een oude grap over El Morya en Kuthumi die de opdracht kregen een berg op te gaan, een meester te vinden, een boodschap te ontvangen en die mee naar beneden te nemen. El Morya stormde de berg op zonder naar links of rechts te kijken, ontving de boodschap, ging meteen weer naar beneden, maar toen hij beneden kwam, was hij de boodschap vergeten. Kuthumi nam een langzaam kronkelend pad, praatte met de vogels, rook aan de bloemen, ontving de boodschap, het duurde langer voordat hij weer beneden was, maar hij had de boodschap wel onthouden. Elke meester heeft zijn eigen manier, maar er kwam een moment waarop we beseften dat onze benadering van het pad ons slechts op een bepaald niveau kon brengen en dat we die benadering moesten loslaten om hogerop te komen.

Het is een enigma om dit te begrijpen. En ik ben niet zo ambitieus dat ik denk dat ik woorden kan bedenken die het voor iedereen zullen oplossen. Maar zoals altijd zullen sommigen het wel begrijpen. Ik zeg dat jullie denken dat we voorwaarden aan jullie stellen waaraan jullie moeten voldoen, maar dat is niet zo. We stralen echter wel ons licht en onze visie uit. Zou je zeggen dat de zon haar licht op jullie projecteert of straalt ze gewoon haar licht uit? Met andere woorden, stelt de zon een specifieke voorwaarde dat jij, één persoon van de acht miljard mensen op aarde, aan specifieke voorwaarden moet voldoen om het zonlicht te kunnen ontvangen? Nee. De zon straalt gewoon het licht uit, en wij ook.

Om te kunnen medescheppen moet je iets van ons ontvangen, maar wat je ontvangt is geen projectie dat je aan een bepaald beeld moet voldoen. Het enige wat je hoeft te doen om van ons te kunnen ontvangen, is ontvangen, maar om te ontvangen moet je open, neutraal, zijn. Je bent niet neutraal wanneer je het beeld op ons projecteert dat wij een beeld op jou projecteren, waardoor jij op jezelf projecteert dat je aan het beeld moet voldoen dat van ons komt, maar dat in werkelijkheid van jou komt, van je onderbewuste, van je ego, maar natuurlijk ook van de gevallen wezens.

Nogmaals het zit zo: de gevallen wezens hebben geprojecteerd dat er een maatstaf is waaraan jij moet voldoen en het is onvermijdelijk dat studenten van de geascendeerde meesters in het begin zullen geloven dat ze aan die maatstaf moeten voldoen om een goede student van de geascendeerde meesters te kunnen zijn. Maar zoals we al eerder hebben gezegd: “Kunnen jullie alsjeblieft ophouden op ons te projecteren dat wij jullie op dezelfde manier beoordelen als de gevallen wezens? Kunnen jullie alsjeblieft ophouden op ons te projecteren dat wij dezelfde denkwijze hebben als de gevallen wezens?” Dat is niet zo.

Onbewust versus bewust medescheppen
We zijn geascendeerd omdat we de denkwijze van de gevallen wezens hebben getranscendeerd. We hebben de denkwijze losgelaten waardoor we in ons hoofd proberen te definiëren hoe het universum moet werken. Wat doe je als je in het dualiteitsbewustzijn bent? Je vormt een mentaal beeld in je hoofd, vaak gebaseerd op ideeën die je hebt ontvangen van de gevallen wezens en hun ideologieën en religies. Maar je vormt een beeld in je hoofd, je projecteert het op de buitenwereld en wanneer je hoort van geascendeerde meesters, herhaal je dat proces. Je vormt een beeld in je hoofd en projecteert het op ons. En in het begin wordt dat beeld beïnvloed door de boze, oordelende God, de God ver weg in de hemel, die de gevallen wezens hebben bedacht. We hebben alles geprobeerd om jullie te helpen dat beeld los te laten, en wanneer je dat beeld loslaat, ben je een belangrijke drempel op het spirituele pad overgegaan. Maar er is nog een andere overweging.

We hebben al vaker uitgelegd dat je als medeschepper medeschept door gebruik te maken van je conceptuele geest. Master MORE heeft gezegd dat je moet experimenteren. Hoe experimenteer je? Je vormt een beeld in je gedachten, je projecteert het op de kosmische spiegel, je projecteert het op het Ma-terlicht, je projecteert het op de realiteitssimulator. Je hebt een bepaald bewustzijnsniveau en je vormt je beeld op basis van dat bewustzijnsniveau. Dat is heel natuurlijk en onvermijdelijk. Zo schep je mede. Vervolgens, wanneer je ziet wat er terugkomt, verfijn je het beeld en projecteer je een verfijnder beeld, en zo ga je door met dat proces.

Met andere woorden, je vormt een beeld in je conceptuele geest en projecteert het naar buiten – maar zie je wat het onderwerp van deze conferentie is? Medescheppen met de geascendeerde meesters. Je bent onbewust aan het medescheppen omdat je in gedachten een beeld vormt en de energie, het licht dat je gebruikt om dat beeld naar buiten te projecteren, komt natuurlijk van de geascendeerde meesters, maar je bent je daar niet van bewust. Je bent je niet bewust van de Christusgeest. In het begin zul je jezelf zien als een individu dat in een externe wereld leeft. Je voelt je misschien wel verbonden met iets, maar het is je niet duidelijk waarmee je verbonden bent. Je vormt een beeld in je conceptuele geest en projecteert het naar buiten. Nogmaals, heel natuurlijk, maar we hebben het er nu over dat je op weg bent naar het zesennegentigste niveau, waar je persoonlijk Christusschap bereikt. Persoonlijk Christusschap houdt in dat jij je bewust wordt van de Ene Geest en dat je de wens opgeeft om je medescheppende vermogens als gescheiden wezen of zelfs als individueel wezen te uiten. Je geeft je over aan de Ene Geest en wilt je creativiteit alleen uiten op manieren die het geheel verheffen in plaats van manifesteren wat je persoonlijk verlangt.

In de stroom van de Rivier van Leven stappen
De initiatie die je moet halen om bewust met ons mede te scheppen, is dat je moet begrijpen hoe je de conceptuele geest op dit niveau gebruikt. Op lagere niveaus vorm je namelijk een beeld in je gedachten en dat projecteer je op alles. Wanneer je hoort over het spirituele pad en geascendeerde meesters, bijvoorbeeld op het achtenveertigste niveau, dan gebruik jij je conceptuele geest om een beeld te vormen van de geascendeerde meesters en het spirituele pad, en projecteer je dat beeld op ons. Nogmaals, heel natuurlijk. Maar we willen jullie vertellen dat je naarmate je dichter bij het zesennegentigste niveau komt en de wens hebt om bewust met ons mede te scheppen, moet beseffen dat medescheppen alleen mogelijk is wanneer jij je conceptuele geest niet meer gebruikt om een beeld van ons te vormen en dat naar boven te projecteren. Je moet beseffen dat medescheppen betekent dat je in de stroom van de Heilige Geest komt, de Rivier van Leven, het Christusbewustzijn.

Wij als geascendeerde meesters hebben ons overgegeven aan de stroom. We zijn onze individualiteit niet verloren. We hebben onze ware individualiteit juist teruggekregen of verworven als één facet in de diamant van Gods geest. Dat betekent, zoals we hebben uitgelegd, dat er een hiërarchie van geascendeerde wezens bestaat die helemaal tot aan de Schepper reikt. Alle geascendeerde wezens zijn zich ervan bewust dat ze deel uitmaken van deze hiërarchie en dat de stroom van de Schepper naar de lagere niveaus gaat, naar het hoogste niveau van geascendeerde meesters, en daarna naar het volgende niveau, en het volgende, en het volgende. Dit is een echte hiërarchie. Het lijkt niet op de aardse hiërarchieën die door de gevallen wezens zijn gevormd, maar er is een stroom. Dit is geen voorschrift. Het is niet zo dat jij je vrije wil opgeeft wanneer jij je bij deze stroom aansluit. Je geeft de wens op om je vrije wil uit te oefenen als apart individu, zonder naar het geheel te kijken en dat maakt je wil werkelijk vrij. Mijn punt is dat geen enkele geascendeerde meester een beeld in zijn of haar geest vormt van hoe God zou moeten zijn en dat naar boven probeert te projecteren.

Naar beneden projecteren, nooit naar boven – of op jezelf
Als geascendeerde meester gebruik jij je conceptuele geest, maar niet om omhoog te projecteren. Je vormt een beeld op basis van je bewustzijnsniveau en projecteert dat naar beneden. Dat is de positie die je moet innemen als je met ons wilt medescheppen omdat je stopt met het gebruiken van je conceptuele geest om een beeld te projecteren van hoe geascendeerde meesters zijn en welke voorwaarden wij aan je stellen.

Om dit te bereiken moet je in zekere zin stoppen met voorwaarden aan jezelf stellen. Dat bereik je wanneer je de initiatie van het zesennegentigste niveau haalt en de focus op jezelf overwint. Want wat is die focus op jezelf? Dat jij je conceptuele geest gebruikt om een voorwaarde te stellen waaraan je moet voldoen en je projecteert die op jezelf. Begrijp je waarom dit een zichzelf versterkend systeem wordt; de slang die in zijn eigen staart bijt? Met je eigen gedachten heb je een voorwaarde gesteld, een beeld in je eigen geest, maar je projecteert dat jij dat niet hebt gedaan, maar de geascendeerde meesters. Dit komt van een hoger gezag en daardoor kun jij je er niet van bevrijden.

Je kunt je er pas van bevrijden als jij je bewust realiseert: “O, Serapis Bey wil niet dat ik zo ben; het is mijn onderbewuste zelf, mijn oerzelf. Ikzelf probeer mezelf te dwingen aan dit beeld, aan deze voorwaarden te voldoen.” Wanneer je dat inziet, dan haal je de initiatie op het zesennegentigste niveau. Want dan kun je zeggen: “Ik ben er klaar mee om beelden op mezelf te projecteren.” Wanneer je geen beeld meer op jezelf projecteert, hoef je ook geen beeld meer naar boven te projecteren. Om te medescheppen formuleer je natuurlijk nog steeds een beeld in je conceptuele geest dat je vervolgens projecteert op het Ma-terlicht. Zo schep je mede. Maar medescheppen is een stroom van boven naar beneden. Om in die stroom te kunnen zijn hoef je in gedachten geen beeld te vormen en het naar boven te projecteren. Dat stopt de stroom alleen maar. Waarom? Omdat jij je op een bepaald bewustzijnsniveau bevindt. Je kunt alleen een beeld formuleren op basis van dat niveau.

De medescheppende keten
Ik ben al enige tijd geleden geascendeerd. Ik heb de tijd gehad om het geascendeerde rijk te verkennen. Ik heb een hoger bewustzijnsniveau dan jij. Ik heb een hoger bewustzijnsniveau dan toen ik ascendeerde, maar ik besef nog steeds heel goed dat ik, Serapis Bey, een geascendeerde meester in de zesde sfeer die werkt met de aarde, bij lange na niet het bewustzijn van de Elohim of van geascendeerde wezens in hogere sferen of van de Schepper bezit. Daarom is het volstrekt onmogelijk om met mijn huidige bewustzijnsniveau een beeld te vormen van de Schepper en ik heb het hele idee dat ik een beeld van de Schepper zou kunnen vormen, volledig opgegeven. Wat doe ik in plaats daarvan? Ik stel me open voor de stroom die van bovenaf bij me komt. Ik accepteer die stroom en kijk vervolgens hoe ik die stroom door mijn bewustzijn kan laten filteren dat op een prisma lijkt, waardoor het witte licht binnenkomt en vervolgens door de interne structuur van het prisma in kleuren wordt gesplitst, en dat projecteer ik dan op het niveau onder mij.

Om met mij mede te scheppen, moet je hetzelfde doen, en dat kun je ook. Maar je moet het beeld loslaten, al het verlangen om een beeld te vormen op basis van je huidige bewustzijnsniveau en dat naar boven te projecteren. In plaats daarvan realiseer jij je dat je neutraal wilt staan tegenover wat van boven komt. Je wilt openstaan, gewoon de stroom ontvangen en die stroom vervolgens door je bewustzijn laten filteren. En dan bedenk je een beeld dat je wilt manifesteren en dat projecteer je naar buiten, niet naar boven, maar naar beneden. Zo schep je mede. Je accepteert wat van boven komt, filtert het en projecteert het verder naar beneden, naar het volgende niveau. Dat is de keten van medescheppen.

Hoe laat je een zelf sterven?
Je begrijpt nu waarom we je allemaal leringen over onderbewuste zelven hebben gegeven en het opruimen van je psychische problemen. Wat is het onderbewuste zelf? Het is een beeld dat in je conceptuele geest is gevormd, gebaseerd op het bewustzijnsniveau waarop jij je bevond toen je dat zelf hebt gemaakt. Laten we zeggen dat je beneden het achtenveertigste niveau bent gezakt. Je bevindt je op het zesendertigste bewustzijnsniveau. Je maakt een traumatische situatie mee. Op dat niveau, gebaseerd op het zesendertigste bewustzijnsniveau, vorm je een bepaald zelf. Je gebruikt je conceptuele geest om een beeld te vormen van wat voor soort wezen je bent en om van dat beeld bevrijd te worden, moet je inzien dat jij het hebt gevormd. Maar op het zesendertigste niveau kun je dit niet bevatten. Op het zesendertigste niveau, of op welk niveau ook beneden het achtenveertigste, kun je dit niet bevatten. Je denkt: “O, ik heb dat beeld niet zelf gevormd. De wereldlijke omstandigheden hebben me gedwongen om zo te reageren. Ik kon niet anders reageren.” Nogmaals, je projecteert iets buiten jou dat bepaalt wie je bent. En je kunt dat zelf handhaven of vasthouden, zelfs als je het zesendertigste niveau ontstijgt. Zelfs als je het zesennegentigste niveau nadert, kun je aan een van deze zelven vasthouden.

Maar om op het niveau van persoonlijk Christusschap te kunnen komen proberen we je te laten inzien dat je op het zesennegentigste niveau tot het besef moet komen dat elk beeld dat je hebt van wat voor wezen je bent, in je eigen geest is gevormd. Ja, het is in een specifieke situatie, een zeer moeilijke situatie op een donkere, onnatuurlijke planeet gebeurd. Heel moeilijk, heel traumatisch. Het is heel begrijpelijk dat je dat zelf hebt gevormd. We nemen je niets kwalijk. Wij hebben hetzelfde gedaan.

Maar hoe begrijpelijk het ook is, het verandert niets aan het feit dat jij dat zelf hebt gevormd. Waarom is dat belangrijk? Waarom is het zo cruciaal om dit te beseffen? Wanneer jij kunt accepteren: “Ik heb dat zelf gevormd”, kun je ook accepteren: “Ik kan dat zelf weer ongedaan maken” Het zelf projecteert namelijk: “Jij hebt mij niet gevormd. De situatie op de wereld, de omstandigheden hebben tot mijn ontstaan geleid en om van mij bevrijd te worden moet je de omstandigheden veranderen. Je moet het probleem oplossen.” Maar zoals we al zo vaak hebben proberen uit te leggen is het enige wat je hoeft te doen om van een zelf bevrijd te worden, begrijpen dat jij dat zelf hebt gevormd en dat je het ongedaan kunt maken door hem te laten sterven. Je hoeft de wereldlijke situatie niet op te lossen, want het zelf dat je in je geest hebt gevormd, beïnvloedt jou en je hoeft de omstandigheden niet te veranderen om van het zelf bevrijd te worden. Je hoeft het zelf alleen maar te laten sterven, maar om dat te kunnen moet je natuurlijk de Bewuste Jij ervan scheiden. En hoe je dit moet doen is het hele proces dat we al meerdere keren hebben beschreven.

Uit de catch–22 komen
Mijn punt is dit: je kunt niet medescheppen wanneer je nog steeds gefocust bent op het zelf, dat op jezelf gerichte zelf. Waarom niet? Omdat dit zelf altijd een kloof zal zien tussen zichzelf en de geascendeerde meesters, en dan kun je geen contact maken. Je kunt geen deel uitmaken van de hiërarchie. Begrijp je wat we jullie vertellen? Er is een hiërarchie van licht, en zelfs in eerdere dispensaties hebben we gezegd dat je deel uitmaakt van die hiërarchie. Maar je maakt pas volledig deel uit van de hiërarchie als je Christusschap bereikt. En sommige mensen denken: “Ik zal pas deel uitmaken van de hiërarchie van licht als ik ascendeer.” Maar wij zeggen dat je deel kunt uitmaken van de hiërarchie wanneer je persoonlijk Christusschap bereikt. Maar om dat te kunnen bereiken moet je het zelf loslaten dat de kloof in stand houdt, dat de kloof projecteert en omhoog wil projecteren, want nogmaals: het zelf projecteert omstandigheden op jou. Maar het projecteert ook dat dit geen omstandigheden zijn die jij zelf hebt bedacht – nee, ze zijn bedacht door een hoger gezag, in jouw geval de geascendeerde meesters.

Snap je, dit is de catch–22. Daarom kun je dit op zichzelf gerichte zelf het moeilijkst loslaten omdat je het spirituele pad van het achtenveertigste niveau tot en met het zesennegentigste niveau hebt bewandeld door het zelf te gebruiken om je af te scheiden van het collectieve bewustzijn, en dat was noodzakelijk. Maar je kunt geen Christusschap bereiken als jij je van iets afzondert, want jezelf afzonderen van het collectieve bewustzijn betekent dat jij je ook afzondert van de geascendeerde meesters. En daarom moet je dat zelf opgeven. En je kunt hem alleen opgeven wanneer je beseft dat wij niet degenen zijn die de voorwaarden projecteren waaraan jij moet voldoen. Jij bent degene die de voorwaarden heeft gesteld waaraan je denkt te moeten voldoen voordat we met jou kunnen medescheppen. Je denkt dat je een probleem moet oplossen dat op de wereld is gecreëerd omdat het probleem dat je moet oplossen, de voorwaarden zijn die wij op jou projecteren.

Je moet begrijpen dat er geen probleem is. Er is geen probleem in het geascendeerde rijk. De geascendeerde meesters hebben geen voorwaarden gesteld waaraan je moet voldoen. Ik weet dat je hier in gedachten moeite mee hebt, want je zegt: “Betekent dat dan dat al dat gepraat over een spiritueel pad en dit rigide systeem allemaal een leugen was, dat het allemaal voor niets is geweest?” Nee, dat betekent het niet. Je moest dat pad volgen om het zesennegentigste niveau te bereiken, om je aan de aantrekkingskracht van het collectieve bewustzijn te onttrekken, maar om naar het volgende niveau te gaan moet je dat achter je laten.

Je kunt de hemel niet dwingen door te voldoen aan de voorwaarden die op aarde gelden
Om terug te komen op wat ik eerder heb gezegd: waarom wilden de studenten in voorgaande periodes het beeld in stand houden dat ik een strenge tuchtmeester ben? Omdat ze dan afstand konden houden. Dan konden ze denken dat ze iets wilden verbergen. Ze projecteren: “Als ik voldoe aan de wereldlijke voorwaarden, de voorwaarden die ik op mijn huidige bewustzijnsniveau kan bevatten, dan kom ik in aanmerking voor mijn ascensie zonder dat ik naar mijn onopgeloste psychische problemen hoef te kijken.” En we zeggen nu dat dit een tijdje werkt. Het werkt tot het zesennegentigste niveau, maar daarna niet meer, want op het zesennegentigste niveau moet je de illusie opgeven dat jij je een weg naar de hemel kunt banen als je voldoet aan voorwaarden die op aarde zijn gesteld.

In essentie wordt een bepaald element van het spirituele pad gekleurd door het bewustzijn van de gevallen wezens die denken dat ze voorwaarden kunnen stellen, deze op God kunnen projecteren en dat God daaraan zal voldoen. Dat geldt ook voor fundamentalistische christenen die geloven dat Jezus, als ze Jezus tot hun Heer en Verlosser verklaren, plotseling verplicht is om hen te komen redden. Ze begrijpen niet dat je in de realiteitssimulator van de aarde elke ervaring kunt krijgen die je wilt en zo lang je wilt. Maar om uit de simulator te kunnen komen, moet je geen gesimuleerde ervaring meer willen en in plaats daarvan een echte ervaring willen, de ervaring om een geascendeerde meester te ervaren zonder filter, het filter dat je in je eigen onderbewustzijn hebt gevormd. Maar om dat te kunnen bereiken moet je het idee opgeven dat je iets voor geascendeerde meesters kunt verbergen.

Het zelf dat zich op zichzelf richt, gelooft dat we niet kunnen zien wat zich daarbinnen afspeelt, maar dat kunnen we natuurlijk wel. En jij, de Bewuste Jij, moet tot het besef komen dat je niets meer voor ons wilt verbergen. Nogmaals, dit kan niet worden afgedwongen. Ik probeer je niet te dwingen. Ik probeer alleen je situatie te verduidelijken nu je het zesennegentigste niveau nadert. Je moet kiezen of je boven het zesennegentigste niveau uit wilt komen, of jij jezelf wilt accelereren naar het niveau van persoonlijk Christusschap of dat je bij wijze van spreken onder de radar wilt blijven en dus weer wilt afdalen, en probeert het zelf dat zich op zichzelf richt te verheerlijken en te bevestigen, want je kunt niet beide hebben. Wanneer je denkt aan het automatische pad: “Als ik aan de aardse voorwaarden voldoe, kom ik in de hemel”, dan denk je dat je beide kunt hebben. Maar op het zesennegentigste niveau moet je die illusie opgeven. “Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, maar toen ik volwassen werd, legde ik kinderlijke dingen af.”

Je overgeven aan een kracht die je omhoogtrekt
En de kinderlijke dingen op het spirituele pad zijn het idee dat je op basis van je huidige bewustzijnsniveau voorwaarden kunt bedenken. En als je aan die voorwaarden voldoet, brengt dat je op een hoger bewustzijnsniveau. Hallo? Hoe kunnen voorwaarden die op je huidige bewustzijnsniveau gesteld zijn, je op een hoger niveau brengen? Het hogere bewustzijnsniveau wordt bereikt wanneer je de voorwaarden op je huidige niveau ziet, ze loslaat en je vervolgens vanzelf naar het hogere niveau wordt getrokken. In tegenstelling tot wat je op aarde ervaart, waar je de zwaartekracht voelt die je naar beneden trekt, zou je kunnen zeggen dat er eigenlijk een kracht is die je omhoogtrekt. Je hebt jezelf daarvan losgemaakt. Je hebt kracht gebruikt om je uit de eenheid te halen, maar op het zesennegentigste niveau moet je beseffen dat jij niet met geweld terug kunt komen in die eenheid. Je kunt je alleen overgeven aan de aantrekkingskracht en die zal je vanzelf omhoogtrekken.

Ik beoordeel de impact die mijn woorden op jullie hebben. Mijn pauze is slechts voor het dramatische effect, want mijn geest hoeft natuurlijk niet te pauzeren om dit te beoordelen, en ik geef nu mijn wens, of poging, of experiment, op om dit in woorden uit te leggen. Ik besef dat ik alles heb gezegd wat ik, Serapis Bey, vanuit mijn positie op de Vierde Straal kan zeggen en daarom geef ik het op in de wetenschap dat mijn gewaardeerde broeders en zusters op de stralen boven mij zullen kunnen zeggen wat er nog meer te zeggen valt. Er is natuurlijk altijd meer te zeggen, maar het belangrijkste is dat jullie tot het besef komen dat dit geen kwestie van begrijpen is, want begrip impliceert altijd afstand. Het is een kwestie van je overgeven aan de stroom. Je hoeft geen kracht te gebruiken om te accelereren. Je moet geen kracht meer gebruiken om tegen de stroom in te gaan maar je overgeven aan de stroom, want de stroom zal je naar het volgende niveau accelereren.

Het ascensieproces is de ultieme overgave die je op aarde kunt ervaren, maar je kunt daarvoor al veel niveaus van overgave doorlopen. Het meest significante niveau is natuurlijk het zesennegentigste niveau, waarop je de wens loslaat om met je conceptuele geest beelden te vormen van wat zich boven jou bevindt in de hiërarchie. Je geeft dan het zelf op dat op zichzelf gericht is; dat hij de voorwaarden kan stellen waaraan je moet voldoen om in het geascendeerde rijk te komen. Er zijn geen voorwaarden die door een geest in een niet-geascendeerde sfeer bedacht kunnen worden die je kwalificeren of je de toegang tot het geascendeerde rijk garanderen.

We zouden kunnen zeggen dat de ascensie de ultieme daad is van alle voorwaarden loslaten in een niet-geascendeerde sfeer, het besef dat niets in een niet-geascendeerde sfeer de geascendeerde sferen kan beïnvloeden. En je geeft de poging op om je een weg naar binnen te banen, om God te dwingen je te geven wat God je vrijelijk aanbiedt, maar wat je alleen kunt ontvangen als je de voorwaarden in jouw gedachten opgeeft.

IK BEN Serapis Bey, en ik verzegel jullie in de vreugdevolle, accelererende Vlam van de Vierde Straal.