Geascendeerde Meester Gautama Boeddha, 24 mei 2026 – Kazachstan

Ik ben Geascendeerde Meester Gautama Boeddha. Er is heel veel bereikt tijdens deze conferentie. We hebben meer leringen gegeven dan we oorspronkelijk van plan waren dankzij de respons van de mensen die hier fysiek aanwezig zijn en van degenen die de twee webinars hebben gevolgd. Hiervoor wil ik mijn dankbaarheid uitspreken, want we voelen ons altijd voldaan wanneer onze studenten hogerop komen en we meer leringen kunnen geven.

Progressieve openbaring
Je kunt dit tegenover het boeddhisme zetten dat vijfentwintighonderd jaar later nog steeds terugkijkt op wat ik destijds onderrichtte en men in de veronderstelling was dat wat ik toen onderwees compleet, voldoende moest zijn en alles was wat ik ooit kon zeggen omdat ik een volledig verlicht wezen was. Dit komt natuurlijk omdat ze denken dat ik, omdat ik een verlicht wezen was en in het Nirvana ben, perfect moet zijn en er dus geen groei mogelijk is voor de Boeddha. Hoe had de Boeddha de afgelopen vijfentwintighonderd jaar kunnen groeien en een hogere leer kunnen hebben dan destijds? Ze ontkennen dat zowel ik kan groeien als het collectieve bewustzijn, waardoor ik vandaag de dag een hogere leer zou kunnen hebben. Ik zou ook in staat kunnen zijn om een hogere leer te geven omdat mensen van nu die kunnen ontvangen; een leer die ze destijds niet konden ontvangen.

Jezus denkt er natuurlijk precies hetzelfde over. Aartsengel Gabriël denkt hetzelfde over de islam. Gabriël zou moslims vandaag de dag een hogere leer kunnen geven dan in de tijd van Mohammed als moslims er maar voor open zouden staan. De overgrote meerderheid staat er natuurlijk niet voor open, net zoals de overgrote meerderheid van degenen die zich boeddhist noemen niet openstaat voor de mogelijkheid dat de Boeddha een hogere leer zou kunnen geven, en de overgrote meerderheid van de christenen evenmin openstaat voor de mogelijkheid dat de echte Jezus een website zou kunnen hebben en een hogere leer zou kunnen verkondigen.

Wij waarderen de mensen die er wel voor openstaan, niet alleen jullie die rechtstreeks bij ons studeren, maar ook veel anderen over de hele wereld die openstaan voor nieuwe spirituele leringen of gewoon voor nieuwe ideeën over hoe ze een bepaald aspect van hun leven kunnen verbeteren.

De bedoeling van de twaalfjarige cyclus
Als geascendeerde meester met boeddhische capaciteiten raakt mijn geest natuurlijk niet snel van streek of laat zich niet in de war te brengen, maar toch verbijstert het me dat mensen op aarde, kijkend naar de huidige toestand van deze planeet, kunnen redeneren dat er geen betere situatie mogelijk is of er zelfs voor kiezen om vast te houden aan een traditionele levensstijl of traditionele waarden.

Zie je wat in zekere zin de grootste vijand van vooruitgang is? Tevredenheid, het gevoel dat alles goed genoeg is of goed is zoals het is en dat ze niet beter kunnen worden. Wat is dan onze globale bedoeling met een twaalfjarige cyclus waarin we een buitengewone hoeveelheid licht uitgeven die de onevenwichtigheden vergroot? In zekere zin scheppen we chaos, beroering, als we dit licht uitgeven. Ja, maar wat doet die chaos? Dat doorbreekt het gevoel dat het niet beter kan worden en stelt steeds meer mensen open voor de noodzaak dat er verandering, verbetering, moet komen en daardoor stellen steeds meer mensen zich wel open voor deze eenvoudige formule die altijd de leidraad voor vooruitgang is geweest.

Je kunt de situatie niet verbeteren als je blijft doen wat je nu doet. Je moet iets anders willen proberen. Je moet bereid zijn om te experimenteren in plaats van steeds hetzelfde te blijven doen en te verwachten dat je op een dag andere resultaten zult behalen. Met andere woorden, het is de bedoeling dat de twaalfjarige cyclus mensen helpt te ontsnappen aan de waanzin om te denken dat ze gedachteloos hetzelfde kunnen blijven doen en op een dag op een of andere manier in de hemel zullen komen of dat de hemel op aarde zal komen. Nogmaals, wij zijn jullie dankbaar omdat jullie wel deel willen nemen aan deze twaalfjarige cyclus, het uitgeven van licht en zelfs het accelereren van het licht dat tijdens deze conferentie heeft plaatsgevonden.

De cruciale stap om de dualiteit achter je te laten
Ik wil de focus op de initiaties boven het zesennegentigste niveau verleggen naar de cruciale initiatie die je moet doen op je weg naar de ascensie. Andere meesters hebben een breed kosmologisch beeld geschetst, maar wat is het doel van de hele reis die je hebt afgelegd als medeschepper die zeer lokaal in één punt was samengebald, tot waar je nu bent? Gedeeltelijk om ervaring op te doen, maar vooral om te slagen voor één specifieke initiatie.

We hebben het er al over gehad dat je, wanneer je van een natuurlijke planeet naar de aarde komt, wordt blootgesteld aan het geboortetrauma en de projectie dat jij niet goed bent. Dan ga jij je afvragen of je er wel goed aan gedaan hebt om naar de aarde te komen. Deze boodschapper heeft beschreven hoe hij dit proces heeft doorlopen en dat hij lange tijd nodig heeft gehad om dit raadsel op te lossen.

En het is echt nodig dat je dit evalueert omdat je bent afgedaald op een onnatuurlijke planeet die wordt geregeerd door het dualiteitsbewustzijn. Je bent blootgesteld aan een zeer agressieve vorm daarvan, maar wat is nu eigenlijk de bedoeling? Dat je op het punt komt dat je bewust begrijpt wat de dualiteit is en dat je op basis van het besef wat dualiteit is, volledig bewust de beslissing kunt nemen om de dualiteit op te geven. Ik zeg niet dat je deze beslissing nu moet nemen. Ik verwacht niet dat je deze beslissing direct neemt als je mijn lering hoort. Het kan tijd kosten om die te implementeren, maar ik heb besloten dat dit het moment is om deze initiatie uitgebreider toe te lichten.

Het verlangen opgeven om het verschil te maken op aarde
Deze boodschapper is er enige tijd mee bezig geweest; hij begon erover na te denken waarom hij naar de aarde was gekomen, hoe hij de aarde zag, hoe hij naar lijden keek, hoe hij naar vrije wil keek, hoe hij naar zichzelf en zijn eigen rol op aarde keek, wat hij op aarde wilde ervaren, openbaren en bereiken. En natuurlijk is het dilemma dat je hier niet komt omdat je van het leven op deze planeet wilt genieten, want je hebt op je eigen planeet veel meer plezier beleefd dan je ooit op aarde kunt beleven door de activiteiten die op aarde mogelijk zijn; je bent gekomen omdat je wilt helpen.

Zoals Padmasambhava heeft uitgelegd, is een uiting van Christusschap dat je helpt om dat deel van het geheel dat nog steeds vastzit in de dualiteit te verhogen. Je komt hier omdat je de wens hebt om een positief resultaat te zien. Je brengt als het ware een offer, je brengt het offer dat je hier komt en je wilt op zijn minst zien dat je komst hier verschil maakt. De aarde is er beter aan toe omdat jij hier bent geweest dan wanneer je had besloten om niet te komen. Dit is heel natuurlijk en onvermijdelijk, maar natuurlijk zie je ook dat je het resultaat dat je van tevoren hoopte te bereiken niet hebt bereikt, dus ga je een poosje evalueren: “Had ik een onrealistische verwachting? Moet ik mijn verwachting opgeven?” En deze boodschapper heeft hier een tijdje mee geworsteld totdat hij besloot: “Ja, ik moet gewoon alle verwachtingen opgeven die ik had voordat ik naar de aarde kwam. Alle beelden dat ik de prins op het witte paard ben die mensen helpt; die het verschil maakt. Het lijkt erop dat aan niets daarvan voldaan kan worden.”

Was het verkeerd om naar de aarde te komen?
Hij heeft zelfs zijn werk voor ons sinds 2002 bekeken en zei: “Ik heb allemaal leringen van de meesters ontvangen. Ik heb ze gepubliceerd op de websites. Ik heb ze gepubliceerd in boeken. Heeft het wel echt verschil gemaakt op planetair niveau?” Hij heeft niet buiten beschouwing gelaten dat het voor veel van jullie wel een groot verschil heeft gemaakt, maar hij heeft wel beoordeeld of het werkelijk verschil heeft gemaakt op grotere schaal.

En natuurlijk was dat niet het geval omdat niet veel mensen de leringen hebben gevonden. Dit versterkte zijn aanvankelijke teleurstelling vanwege het gevoel dat hij op deze planeet niet kon bereiken wat hij dacht te kunnen bereiken voordat hij hier naartoe kwam. Hij had gewoon niet de capaciteiten die hij op een natuurlijke planeet had en waaraan hij gewend was. Het voelde voor hem alsof hij die capaciteiten was kwijtgeraakt. Hij was werkelijk niet in staat geweest om iets op aarde te bereiken en dit heeft bij hem geleidelijk tot de vraag geleid of het wel de juiste beslissing is geweest om naar de aarde te komen. Was het wel de juiste beslissing om naar de aarde te komen als je alle verwachtingen, alle beelden van wat er zou kunnen gebeuren, van wat je zou kunnen doen of bereiken, opgeeft?

Dit is een natuurlijke fase waar iedereen door heen is gegaan die op een onnatuurlijke planeet is geïncarneerd geweest en we hebben allemaal hetzelfde gedaan als de boodschapper. Je gebruikt je rationele geest om dit te evalueren, want zoals we nu hebben uitgelegd, gebruik jij je conceptuele geest om een beeld te projecteren en je rationele geest om de terugkerende stroom te evalueren, dus je gebruikt je rationele gedachten. Je zou zelfs kunnen zeggen dat jij, voordat je kwam, je conceptuele geest hebt gebruikt om een beeld te vormen van wat je op aarde zou kunnen bereiken en toen je hier kwam, projecteerde je dit, maar ervoer je dat de terugkerende stroom niet overeenkwam met jouw beeld en daarna heb jij je rationele gedachten gebruikt om het te evalueren. Natuurlijk heb je veel incarnaties gehad waarin jij je rationele geest hebt gebruikt om te evalueren hoe jij jezelf kon veranderen om resultaten op aarde te bereiken. Maar dit gaat verder. Je gebruikt je rationele geest om de beslissing om naar de aarde te komen te evalueren en je rationele geest altijd alles wil begrijpen. Hij wil de oorzaak van het gevolg weten.

Waarom heb ik besloten naar de aarde te komen?
In deze fase hebben we allemaal geprobeerd te analyseren en te rationaliseren: “Waarom heb ik die beslissing genomen? Wat in mijn psyche heeft ervoor gezorgd dat ik de aarde op die manier bekeek en de beslissing nam om naar de aarde te komen?” Omdat je denkt, het rationele verstand denkt: Als ik alle componenten die deel hebben uitgemaakt van het besluitvormingsproces maar kan begrijpen, dan begrijp ik ook waarom ik die beslissing heb genomen, want er moet een reden zijn, er moet een verklaring zijn. En als ik het begrijp, zal ik iets bereiken. We weten echter niet per se precies wat we daadwerkelijk zullen bereiken als we begrijpen waarom we de beslissing hebben genomen. Misschien denken we dat we de beslissing kunnen veranderen of in ieder geval onze kijk erop kunnen veranderen. We hebben het gevoel dat er iets uit moet komen als we begrijpen waarom we die beslissing hebben genomen. Er moet iets goeds uit voortkomen als we de reden begrijpen waarom we die beslissing hebben genomen.

Dit kan een valkuil worden, een doodlopende weg. Er zijn inderdaad mensen die het zesennegentigste niveau hebben getranscendeerd, die persoonlijk Christusschap hebben bereikt. Maar nu zijn ze erop gefocust, geobsedeerd zelfs, om het enigma op te lossen waarom ze naar de aarde zijn gekomen. In plaats van hun Christusschap te uiten zolang ze nog op aarde zijn, blijven ze hierover nadenken en kunnen ze zich nergens anders op concentreren. Sommigen hebben zich zelfs teruggetrokken uit het leven om hierover te speculeren, en je kunt heel lang, bijna oneindig, vast blijven zitten in dit niemandsland, dit drijfzand.

Het epische drama versus slechts een experiment
Wat kan het enigma oplossen? Wat kan de Gordiaanse knopen ontwarren? Dat is een heel simpel inzicht, maar het is natuurlijk niet zo eenvoudig om dat te krijgen. Het cruciale inzicht is wat je beslissing was om naar de aarde te komen? En het antwoord, zoals Master MORE aan het begin van de conferentie gaf, was: het was een experiment. Om dat echter volledig te beseffen moet je bereid zijn te erkennen dat je kijk na je komst naar de aarde en de aanval van de gevallen wezens op je beslissing om naar de aarde te komen gekleurd raakte door de dualiteit. Om de schok, het trauma van je komst naar de aarde en het besef dat je verwachtingen niet uit zouden komen te verwerken, heb je daar een episch drama omheen geschapen. En als gevolg van dit epische drama wil je voelen dat je beslissing om naar de aarde te komen wel wat betekenis heeft, wel wat betekenis heeft op persoonlijk niveau, zelfs op kosmisch niveau. Het moet wel wat betekenis hebben gehad en daarom ben je wanhopig op zoek naar een verklaring.

Je hebt het gevoel dat er een moment moet zijn geweest waarop je de diverse opties voor je komst naar de aarde hebt gezien en dat je de betekenis van die keuze hebt begrepen en daarom daarvoor hebt gekozen. Misschien kun jij, als je de betekenis van die beslissing begrijpt, je beslissing accepteren, want je wilt eigenlijk dit gevoel, deze angst, deze onzekerheid, overwinnen dat je misschien de verkeerde beslissing hebt genomen. Als je de betekenis van de beslissing kunt begrijpen, kun je misschien op het punt komen waarop jij je beslissing kunt accepteren en jezelf accepteren omdat je die beslissing hebt genomen in plaats van te denken: “Was er iets mis met mij? Heb ik een fout gemaakt? Heb ik een initiatie niet gehaald?”

En nogmaals, je kunt daarover speculeren. Je kunt diep in je wezen kijken en zoeken. Je kunt naar je IK BEN Aanwezigheid reiken. Je kunt naar de geascendeerde meesters roepen: “Laat het me zien, laat het me gewoon zien, laat me zien waarom ik dit heb gedaan.” En nogmaals, je kunt daar bijna tot in het oneindige in vast blijven zitten. Is er een uitweg?

De enige uitweg
Ja, anders zou ik niet spreken als geascendeerde meester. Is er meer dan één uitweg? Nee, dat niet. Er is maar één uitweg uit dit dilemma en dat is dat je een zeer eenvoudig inzicht krijgt. Het is meer dat je beslissing een experiment was. En de diepgaande (je hoort wel aan mijn toon) de diepgaande waarheid is dat je epische beslissing om naar de aarde te komen slechts een beslissing was. Vanuit een kosmisch perspectief was het niet significanter dan je beslissing om je op een creatieve manier te uiten door te schilderen, te boetseren of iets anders op aarde te doen.

Ik probeer je nu te laten zien dat je een medeschepper bent. Het is alleen maar de bedoeling dat je groeit in zelfbewustzijn. Hoe groei je? Door beslissingen te nemen. Als je nooit een beslissing neemt, zou je ook nooit groeien. Elke beslissing die je neemt, kan je helpen groeien omdat je experimenteert en de uitkomst ziet. En als een beslissing die je helpt groeien, niet juist was, niet belangrijk was, dan was het gewoon een beslissing die je hielp groeien. En wat te denken van beslissingen die je niet helpen groeien? Zulke beslissingen bestaan niet. Elke beslissing die je ooit hebt genomen, kan je helpen groeien als je beseft dat het gewoon een beslissing was. Nogmaals, de hele evaluatie was een beslissing. Goed of fout bestaat alleen in de dualiteit.

De manier waarop je groeit als medeschepper is dat je een beslissing neemt, de uitkomst ervaart. Je neemt een andere beslissing, je ervaart de uitkomst, je neemt weer een beslissing. Het lijkt misschien alsof er veel kleine beslissingen zijn die geen grote gevolgen hebben, maar de beslissing om naar de aarde te komen was een grote beslissing met grote gevolgen voor jou. Hoe kan dat dezelfde beslissing zijn als de keuze om ’s ochtends een groen of een blauw shirt aan te trekken? Het gevoel dat jouw beslissing om naar de aarde te komen op een of andere manier anders was dan andere beslissingen, houdt je vast en voorkomt dat je van de aarde ascendeert. Naar de aarde komen was slechts een beslissing. Je geboortetrauma ervaren, hoe schokkend het ook was, en het oerzelf vormen, was slechts een beslissing.

Nu zeg je misschien: “Maar ik draag die beslissing sinds die tijd met me mee en die heeft me beïnvloed. Hoe kom ik ervan af?” Je denkt namelijk dat je, omdat de beslissing onaangename gevolgen had, moet uitzoeken waarom je die hebt genomen. Je moet op een of andere manier iets doen aan de gevolgen of aan jezelf. Je moet iets doen om van die beslissing af te komen. Nu grijp je terug naar een vroegere beslissing in de veronderstelling dat je iets moet veranderen, maar je kunt het verleden niet veranderen. Hoe kun jij je bevrijden van een vroegere beslissing? Door te beseffen dat het alleen maar de bedoeling is dat een medeschepper een beslissing neemt, de gevolgen ervaart en een nieuwe beslissing neemt. Hoe word je bevrijd van een eerdere beslissing? Niet door iets te veranderen dat met die beslissing of de gevolgen ervan te maken heeft. Gewoon door een nieuwe beslissing te nemen.

Hoe jij je van de aarde kunt bevrijden
Hoe laat je dat op zichzelf gerichte zelf los op het zesennegentigste niveau? Niet door iets in het zelf op te lossen. Niet door het zelf te veranderen. Maar gewoon door de beslissing te nemen dat je die loslaat. Je verandert van richting. Elke beslissing die je neemt, geeft je een ervaring die je helpt om een andere beslissing te nemen. Het is geen kwestie van beter of slechter, juist of onjuist. Zolang je beslissingen neemt en in de flow blijft, groei je. Op het moment dat je stopt en zegt: “O, dat was een verkeerde beslissing, ik moet dat compenseren of ik moet uitzoeken waarom.” Dan ben je niet meer in de flow, snap je? Nee, dat hoeft niet, maar ik neem het je niet kwalijk. Dit is, zoals ik al zei, de meest subtiele initiatie op aarde in een niet-geascendeerde sfeer.

Je probeert te kijken naar een beslissing die je hebt genomen. Kijk vervolgens naar jezelf, je gemoedstoestand, en evalueer: “Waarom heb ik die beslissing genomen? Want hoe kan ik een andere beslissing nemen als ik niet begrijp waarom ik die beslissing heb genomen?” Dat denk je. Maar zo werkt het niet. Toen je een specifieke beslissing nam, zoals de beslissing om naar de aarde te komen, was daar geen reden voor. Het was gewoon zo dat het wezen dat je toen was, in de situatie waarin jij je toen bevond, die beslissing nam bij wijze van experiment: “Laten we eens kijken hoe dat is.” Hoe kun jij je bevrijden van de aarde, van het wezen dat je nu bent, zonder dat je een reden hebt, zonder dat je een rechtvaardiging hebt? Neem gewoon een nieuwe beslissing om van de aarde te ascenderen.

Beslissingen nemen beneden en boven het zesennegentigste niveau
Het klopt, zoals we hebben gezegd, dat je op dit moment niet vrij bent om de beslissing te nemen om te ascenderen omdat je nog steeds zelven hebt die moeten worden opgeruimd. Ik zeg niet dat je op dit moment al in staat moet zijn om de beslissing te nemen dat je wilt ascenderen. Ik probeer te laten zien dat je, ongeacht je bewustzijnsniveau boven het zesennegentigste niveau, gewoon beslissingen neemt. Het wezen dat je nu bent, de situatie waarin jij je nu bevindt, neemt gewoon een beslissing. Je hebt er geen spijt van. Je gaat niet opnieuw beoordelen of het de juiste beslissing was of niet. Je probeert niet te achterhalen waarom je die beslissing hebt genomen.

We gebruiken de metafoor van een caleidoscoop, goed? Stel je voor dat je een caleidoscoop hebt en die draait op een bepaalde manier of vormt een bepaald patroon. Wanneer je erdoorheen kijkt, zie je niet hoe dat patroon is ontstaan. Maar nu laat je een licht door de caleidoscoop heen gaan en projecteer je het patroon op de muur. Die caleidoscoop ben jij, je gemoedstoestand op dit moment. Er een lichtstraal doorheen schijnen is een beslissing nemen. Je hoeft niet te analyseren waarom het patroon er zo uitziet, het is er gewoon. Wanneer je het resultaat ziet van de beslissing, verandert het patroon. Dan neem je weer een beslissing, snap je?

Beneden het zesennegentigste niveau moet je wel degelijk evalueren; je moet je afvragen: “Waarom reageer ik op situaties zoals ik doe?” Omdat dit je helpt om onderbewuste zelven te ontdekken die het op zichzelf gerichte zelf verbergen. Maar zie je wat de dualiteit is? De dualiteit is een gemoedstoestand waarin je met je gedachten bepaalt welke betekenis alles heeft. Je besluit dat alles betekenis heeft. Je speelt een spel waarin je aan alles een bepaalde betekenis toekent, en dat is de essentie van het op zichzelf gerichte zelf. Hij kent aan alles een epische betekenis toe. Dat geef je op het zesennegentigste niveau op. Om het te kunnen opgeven moet jij je rationele en intuïtieve geest gebruiken om die zelven te beoordelen. Je moet naar jezelf en je psyche kijken.

Maar boven het zesennegentigste niveau vindt er een verschuiving plaats. Nogmaals, je hebt nog steeds zelven en je moet die zelven beoordelen, maar je hoeft je beslissingen niet te beoordelen en al helemaal geen beslissingen zoals naar de aarde komen. Je hoeft niet te begrijpen waarom je die beslissing hebt genomen, want je beseft dat je niets hoeft te doen om een nieuwe beslissing te nemen. Je neemt gewoon een nieuwe beslissing. Ik merk natuurlijk aan jullie reacties dat de meesten van jullie dit nog niet helemaal begrijpen. Dat neem ik jullie niet kwalijk. Het is, zoals ik zei, heel subtiel, maar sommigen van jullie zijn er klaar voor om erover na te denken en de meesten van jullie zullen er in de nabije toekomst klaar voor zijn. Wanhoop niet. Wanhoop niet dat er geen lampje in je hoofd aan gaat.

Stel je open voor de flow – en laat die stromen!
Leg het voorlopig even opzij en kijk er weer naar als je intuïtief de ingeving krijgt. Luister ernaar, lees het, denk erover na en op een gegeven moment zul je beseffen dat alles slechts een beslissing is en dat de bedoeling van een beslissing is jou helpen om een andere beslissing te nemen. Je hoeft de vorige beslissing niet ongedaan te maken. Je hoeft niet te begrijpen waarom je die hebt genomen. Je hoeft niets te compenseren. Je besluit gewoon een nieuwe richting op te gaan en daarna beslis je of je weer een andere richting kiest. En zo ga je steeds nieuwe richtingen op, totdat je op een dag plotseling om je heen kijkt en beseft: “O, ik ben in het geascendeerde rijk!” En ineens accepteer je die identiteit als geascendeerde meester en realiseer jij je dat wij als geascendeerde meesters ook beslissingen nemen. We nemen gewoon beslissingen.

Zou je in mijn gedachten kunnen kijken en een rationele, logische, onweerlegbare reden kunnen vinden waarom ik besloot dit dictaat te geven en waarom ik besloot te zeggen wat ik heb gezegd? Nee. Dat besloot ik pas vlak voordat de boodschapper begon te spreken. Ja, ik wist dat ik jullie op deze conferentie zou toespreken, maar ik besloot gewoon te spreken. Wat was die beslissing? Ik ben een geascendeerde meester. Je denkt al snel dat ik alles weet, dat ik alles tot in detail heb uitgedacht, dat ik tot in detail heb gepland wat ik ga zeggen. Maar ik besloot me gewoon open te stellen voor de flow en die te laten stromen.

Wanneer je analyseert, wanneer je terugkijkt op een beslissing, moet je om terug te kunnen kijken op een eerdere beslissing, zelfs één die je een seconde geleden nam, uit de flow stappen. In de flow heb je geen tijd om te evalueren. Je bent voortdurend in de flow en neemt nieuwe beslissingen, en dat realiseer jij je boven het zesennegentigste niveau of je begint in ieder geval te beseffen dat het primaire doel is dat je in de flow zit en voortdurend beslissingen neemt zonder ze te analyseren, gewoon de flow in stand houdt door bereid te zijn iets te beslissen zonder te weten waarom. Je neemt gewoon een beslissing.

Ik heb jullie niet gegeven wat ik jullie van tevoren wilde zeggen, zoals we soms zeggen, maar ik heb jullie de flow van dit dictaat laten zien. Nu ga ik een andere kant op, net als jullie allen. Wat jullie ook met dit dictaat doen, ik geef jullie de volledige vrijheid om dat zelf te beslissen. Er bestaat geen foute beslissing, er zijn alleen beslissingen. En misschien besluiten jullie er in de toekomst nog eens naar te kijken en verandert er iets in jullie hoofd, waardoor jullie jezelf de vrijheid kunnen geven om gewoon mee te gaan met de flow. Nogmaals, onze grote dankbaarheid voor jullie bereidheid, jullie beslissing, om je met ons in deze flow te begeven. En daarom verzegel ik jullie in de Vlam van Vrede die ik voor de aarde in stand houd.

Ik weet natuurlijk dat ik niet al je vragen heb beantwoord. Dat is ook niet onze bedoeling. Wij hebben de intentie om iets te bieden waardoor jullie naar een hoger niveau kunnen groeien en in de flow te blijven. IK BEN Geascendeerde Meester Gautama Boeddha.