ONDERWERPEN: Onvoorwaardelijke liefde is niet blind – Jezus was streng uit  liefde – het ware oordeel van Christus – Christus daagt de afgoden van de mensen uit – dualistische afgoden scheiden je van Christus

Vraag: Klopt het dat de ‘kennis van goed en kwaad’ Gods waarschuwing was om níét te oordelen? Geen oordeel vellen is een ander woord voor Onvoorwaardelijke Liefde. Dus de ‘oorspronkelijke zonde’ was de zondeval van de mensheid uit de genade toen wij onszelf en anderen begonnen te beoordelen?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus:

Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat oordelen te maken heeft met het onderwerp oorspronkelijke zonde. Er zijn echter diepere lagen van inzicht en ik heb die al besproken in het antwoord op een andere vraag.

Je hebt ook gelijk als je zegt dat geen oordeel hebben te maken heeft met onvoorwaardelijke liefde, maar ik moet je erop wijzen dat onvoorwaardelijke liefde niet blind is. Er zijn veel mensen die geloven dat geen oordeel vellen en onvoorwaardelijke liefde betekenen dat je alles klakkeloos accepteert. Je ziet veel van die mensen bij de New Age beweging en in christelijke kerken. Zulke mensen hebben het beeld van mij gecreëerd dat ik een zachtmoedige meester ben die alle mensen klakkeloos accepteerde.

Als je de Bijbel zorgvuldig leest, dan zie je dat ik, hoewel ik sommige mensen zeer liefhad, toch heel direct op de verkeerde daden en de foute overtuigingen van anderen wees. Ik was heel direct toen ik de wetgeleerden aanvocht die de waarheid van God hadden verdraaid en gebruikten om een elitaire religie te vormen die mensen in de banden van angst gevangen hielden. Dit houdt niet in dat ik niet van die mensen hield. Het betekent dat ik niet iets uitte wat de meeste mensen liefde noemen.

In werkelijkheid heb ik wel mijn liefde voor de Schriftgeleerden en wetgeleerden geuit, maar het was strenge liefde die hun foute overtuigingen aanvocht en hen dwong om hogerop te komen. Uit liefde liet ik deze mensen niet in hun lagere bewustzijnsstaat zitten en mij ertoe dwong om hen te helpen verder te komen, zelfs als dit betekende dat zij me zouden haten en aanvallen omdat ik dit deed. Je ziet dat onvoorwaardelijke liefde onvoorwaardelijke en compromisloze toewijding aan de groei van iedere levensstroom betekent, zodat geen enkele levensstroom achterblijft in het bewustzijn dat ervoor zorgt dat levensstromen vast blijven zitten in de illusie dat ze van hun bron gescheiden zijn.

Dit is een punt dat veel christenen niet begrepen hebben. Je ziet in de Bijbel dat ik de mensen vertelde dat ze niet mochten oordelen, maar ik heb ook gezegd dat God het aan de Zoon overlaat om te oordelen en dat mijn oordelen juist zijn. De echte betekenis is dat de kennis van goed en kwaad, die in Genesis wordt genoemd, verwijst naar een bewustzijnsstaat. Overal op deze website noem ik deze bewustzijnsstaat de dualistische geest en ik leg uit dat het wordt gekenmerkt door twee polaire tegenstellingen, namelijk relatief goed en kwaad. Zolang mensen in deze bewustzijnsstaat vastzitten, kan hun oordeel nooit juist zijn omdat het altijd wordt gebaseerd op een relatieve maatstaf, een door mensen gemaakte norm over wat goed en kwaad is.

Pas wanneer je de relativiteit van de dualistische geest ontstijgt en het juiste perspectief van de Christusgeest krijgt, kun je verder zien dan relatief goed en kwaad. Je kunt dan de waarheid zien, wat inhoudt dat je kunt zien wat op één lijn is met de waarheid van God en wat er niet mee in overeenstemming is. Je kunt dan juiste oordelen vellen die worden gebaseerd op de Christusgeest.

Met andere woorden, een Christuswezen is niet iemand die het onvoorwaardelijk eens is met alles wat mensen doen, zeggen of geloven. Een Christuswezen is iemand die zich zonder compromissen te sluiten, eraan wijdt om de mensen te helpen hun beperkingen te ontstijgen, waaronder de relatieve overtuigingen die uit de dualistische geest voortkomen. Een Christuswezen voelt onvoorwaardelijke liefde voor de groei van iedere levensstroom en daarom kan een Christuswezen iemand niet zomaar in een staat van onwetendheid achterlaten, namelijk een staat waarin ze de waarheid van God niet kunnen zien omdat zij gevangenzitten in een relatieve door mensen gemaakte ‘waarheid’. Daarom is het Christuswezen bereid om zich niet populair bij de mensen te maken door hun overtuigingen over hoe het leven en God eruit zien, aan te vechten.

De belangrijkste eigenschap van de dualistische geest is dat het ervoor zorgt dat mensen een mentaal beeld van zichzelf, de wereld en God opbouwen. Dit is de afgod, het gesneden beeld waar de Tien Geboden over spreken. De meeste mensen zijn ten prooi gevallen aan een gesneden beeld van God en de waarheid van God, en omdat ze dit door mensen gemaakte beeld, dit dualistische beeld, aanbidden, proberen ze niet eens voorbij de transcendente realiteit van God te kijken. Het is een simpel levensfeit dat jij, wanneer je een beeld of idee als ‘realiteit’ accepteert, het niet meer onderzoekt of naar een beter inzicht zoekt. Dan wordt het beeld – zelfs als het waar is – een valkuil voor je geest, zoals ik elders uitleg.

Een Christuswezen heeft de rol om mentale beelden aan te vechten, zodat de mensen beseffen dat God meer inhoudt, meer is dan de realiteit, meer dan de mentale beelden van hun huidige cultuur. Dat heb je mij tweeduizend jaar geleden zien doen en je hebt ook gezien dat de mensen die niet bereid waren om verder dan hun mentale beelden te kijken, mij het zwijgen probeerden op te leggen en mij uiteindelijk aan het kruis hebben genageld.