Vraag: Ik wil het hebben over dualiteit, niet in de betekenis van goed of kwaad, maar in de betekenis van ruimte. Soms ben ik in staat om de afstand tussen mij en de dingen die ik waarneem, die ik tot object maak, op te lossen en dan zie ik dat alles in de ruimte gebeurt die IK BEN. Ik distantieer me ook van de ervaring door dissociatie en die ervaring op te lossen toen ik ervoer dat alles wat in mij zit, ook mij is als bewustzijn. Er zijn veel leringen over hoe we boven de tijd kunnen gaan staan in het eeuwige nu. Welke lering helpt ons om de illusie van ruimte nog meer los te laten?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2020 – Webinar De Goddelijke Moeder zijn:

Dualiteit heeft niets te maken met ruimte als zodanig. Dualiteit heeft niets te maken met of is afhankelijk van ruimte. Ruimte op zich is niet inherent dualistisch. Het is duidelijk dat ruimte in zekere zin dualiteit kan aanmoedigen omdat ruimte je de ervaring geeft dat je een beperkt wezen bent dat alles vanuit een bepaald gezichtspunt in de ruimte ziet, zelfs een bepaalde fysieke locatie; als jij je omdraait en in een cirkel van driehonderdenzestig graden om je fysieke lichaam heen kijkt.

Dit kan je het gevoel geven: “Dit ben ik en dit is iets anders. Dit is iets buiten mij.” Dit kan je gevoeliger maken voor de dualistische leringen, maar dualiteit berust op het vaststellen van polariteiten en daar een waardeoordeel over hebben. In de ruimte op zich zijn geen waardeoordelen. Wij, Gautama vooral, hebben diverse leringen gegeven over ruimte en je kunt die dictaten gewoon opzoeken en bestuderen en dat zijn de leringen die je kunnen helpen om een andere kijk op ruimte te krijgen.