Vraag: Ik heb onlangs jouw YouTube-video over CPTSD (Complexe Posttraumatische Stressstoornis) bekeken. Ik heb de video ter voorbereiding op het aankomende webinar beluisterd en het heeft veel bij me losgemaakt dat ik graag met de masters wil bespreken.

Ik ben me er steeds bewuster van geworden hoe gevoelig mijn zenuwstelsel is. Eerlijk gezegd herken ik veel symptomen van complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSD), met name me overweldigd voelen, hyperactiviteit en moeite om mezelf te reguleren wanneer ik getriggerd word. Ik ben ook alleenstaande ouder van een jonge, zeer intelligente, eigenzinnige, energieke en vaak erg lastige jongen. Ik neem hem mijn reacties niet kwalijk, maar de mate van stimulatie, het oprekken van grenzen en de voortdurende betrokkenheid kunnen een van mijn grootste triggers zijn, die zich bij mij specifiek manifesteren als een hyper gecontroleerde fight or flight reactie. Soms voel ik me overweldigd door zintuiglijke prikkels en de druk, en merk ik dat ik reageer op manieren die patronen uit mijn kindertijd reflecteren. Ik ben opgegroeid in een omgeving waarin de volwassenen om me heen hun zenuwstelsel niet konden reguleren. Ik heb fysiek, emotioneel, psychologisch en seksueel misbruik meegemaakt in verschillende relaties en levensfasen. Ik heb veel aan heling gedaan en ik weet dat ik echt vooruitgang heb geboekt, maar ik zie ook hoe diep sommige patronen bij mij aangeleerd zijn.

Wat het extra moeilijk maakt, is de druk die ik mezelf opleg vanwege de normen die ik hanteer, de waarden die ik belangrijk vind en de manier waarop ik als bekwaam of intelligent word gezien. Er is veel schaamte rondom het feit dat ik nog steeds gewond ben. De waarheid is dat ik gewond ben en een vrij onafhankelijk leven leid zonder veel steun. Tegelijkertijd proberen om een goede ouder te zijn, te genezen en met goede bedoelingen aan een hoge spirituele maatstaf proberen te voldoen, kan overweldigend aanvoelen. Mijn leven wordt beter, maar het voelt vaak zwaarder dan vroeger. Ik draag emotioneel en fysiek veel met me mee en vaak is er naast de emotionele last ook aanzienlijke fysieke pijn. Ik doe erg mijn best, maar soms voelt het leven als te veel.

Mijn vraag is: welke specifieke cursus of oefeningen zou je aanbevelen om de ontregeling van het zenuwstelsel op het niveau van complexe posttraumatische stressstoornis (CPTSD) rechtstreeks aan te pakken, met name op het terrein van ouderschap, terwijl er bewust gewerkt wordt met Moeder Maria en de geascendeerde meesters, en wellicht ook om meer inzicht te geven in dergelijke relatiepatronen?

Antwoord van de Geascendeerde Meester Moeder Maria – Nieuwjaarswebinar van 2026:

Wat je hier beschrijft, is een typische reactie van veel avatars en het gaat eigenlijk helemaal terug naar de houding die je had voordat je naar de aarde kwam. We hebben hierover veel leringen gegeven, waaronder leringen over het geboortetrauma, maar na die leringen hebben we ook af en toe leringen gegeven over hoe je tegen je komst naar de aarde aankeek. We hebben besproken hoe je dit moet verwerken.

We kunnen hierover het volgende zeggen: Het grootste probleem waar je nu mee worstelt, en dat geldt voor veel avatars, is dat je hoge eisen aan jezelf stelt en het gevoel hebt dat je daar niet aan voldoet omdat je vindt dat je niet gewond mag raken. Dit gevoel is misschien realistisch op een natuurlijke planeet, maar niet op een onnatuurlijke planeet zoals de aarde. Niemand, ikzelf inbegrepen, kan op aarde incarneren zonder gewond te raken. Niemand heeft dat ooit gedaan. Je moet begrijpen dat je, hoewel je na je komst naar de aarde gescheiden zelven hebt gevormd, je ook voor je komst al een gescheiden zelf had die de houding had dat je in staat zou moeten zijn om op aarde te incarneren zonder je handen vuil te maken bij wijze van spreken, zonder gewond te raken, zonder te reageren.

Maar dat was geen realistische verwachting, en daarom moet je hiernaar kijken, zelfs mijn leringen in het boek ‘Heel Je Spirituele Trauma’s’ gebruiken om terug te gaan, niet naar het oorspronkelijke geboortetrauma, maar zelfs al daarvoor. Je kunt gewoon dezelfde stappen doen om deze onrealistische verwachting te ontmaskeren, te laten sterven en los te laten. Als je deze omslag kunt maken en kunt accepteren dat je een avatar bent, dat je intelligent, slim en capabel bent… maar dat geldt voor elke andere avatar. Alle avatars waren hoogontwikkeld op hun natuurlijke planeet. Daarom zijn ze eerlijk gezegd allemaal gevoelig voor de slangachtige leugen zouden we kunnen zeggen, dat je naar de aarde had moeten komen zonder te reageren, zonder gewond te raken. Dit zorgt ervoor dat je in een vicieuze cirkel terechtkomt waarin je jezelf te veel onder druk zet. Je plaatst jezelf letterlijk in een situatie die iedereen zou overweldigen. Maar niet de externe omstandigheden, inclusief je zoon, veroorzaken dit, maar de innerlijke druk die je jezelf oplegt vanwege deze onrealistische verwachting.

Je moet je realiseren, zoals we al vaker hebben gezegd, dat wij, die tegenwoordig geascendeerd zijn en op aarde geïncarneerd zijn geweest, ook gewond zijn geraakt, ook neergeslagen zijn door de gevallen wezens, ook PTSS hebben ervaren, maar dat we dit allemaal hebben overwonnen. We hebben het overwonnen door eerst te kijken naar de onrealistische verwachting dat we naar de aarde hadden kunnen komen zonder getraumatiseerd te raken. Kijk naar de planeet waarop jij je bevindt. Hoe had je hier kunnen incarneren zonder getraumatiseerd te raken? Zie dat het een gescheiden zelf is. Ik zeg niet dat je met dat gescheiden zelf naar de aarde bent gekomen. Je bent met een bepaalde verwachting naar de aarde gekomen en toen die verwachting niet uitkwam, heb je een gescheiden zelf gevormd dat jou dit kwalijk neemt. In sommige gevallen is dit het gevolg van het geboortetrauma omdat het geboortetrauma jouw ervaring was dat je ‘het beton raakte’ omdat jij je realiseerde dat je niet kon voldoen aan jouw verwachting dat je op aarde koel, kalm en beheerst zou kunnen blijven en hier niet op zou reageren.

Misschien heb je bijvoorbeeld hetzelfde idee als de boodschapper over de Boeddha die onder de Bo-boom zit en de demonen van Mara onder ogen ziet zonder te reageren omdat hij nergens aan gehecht is. Maar je bent hier niet gekomen met Boeddhaschap. Boeddhaschap, onthechting van de dingen op aarde, is iets wat je ontwikkelt gedurende veel levens op aarde door alle verschrikkelijke situaties die zich op aarde voordoen mee te maken. Je komt iets tegen en dan kun je onthecht raken, maar je kunt niet vóór die tijd al onthecht zijn. Je moet werken aan dat gescheiden zelf dat zegt dat je aan een onmogelijke standaard moet voldoen. Wanneer je dat zelf laat sterven, krijg je een totaal ander perspectief op elk ander aspect van je leven. Het zal veel gemakkelijker voor je zijn om met alles om te gaan. Het zal veel gemakkelijker voor je zijn om andere gescheiden zelven te overwinnen. Je kunt in feite zeggen dat het gescheiden zelf waar ik het over heb, waarvan je denkt dat je hier op aarde niet had mogen reageren, jou ervan weerhoudt om naar andere gescheiden zelven te kijken die voortkomen uit reacties. Je wilt deze gescheiden zelven negeren in een wanhopige poging om de schijn op te houden dat je nog steeds de controle hebt, dat je nog steeds kalm en beheerst bent hier op aarde.

Je moet accepteren: Nee, je kunt hier op aarde niet alles onder controle hebben. Je kunt niet voorkomen dat je gewond raakt. Niemand is dat ooit gelukt en wanneer je dit accepteert, kun je jezelf vergeven voor de pijn die je hebt geleden. Dat betekent dat je er nu in plaats van je te verzetten tegen het onder ogen zien van de gescheiden zelven die je hebt gevormd, neutraal naar kunt kijken en ze kunt overwinnen. Maar zolang je het gescheiden zelf hebt dat je ervan weerhoudt om te erkennen dat je een onrealistische verwachting van jezelf hebt, is het erg moeilijk om de andere zelven te helen.