Economische ongelijkheid

 

Veel mensen worden zich ervan bewust dat een van de belangrijkste problemen op de wereld het feit is dat de rijkdom steeds meer in handen van steeds minder mensen wordt geconcentreerd. Dit gebeurt op twee fronten:

• In de meer ontwikkelde naties krijgt een kleine elite steeds meer macht over de rijkdom. Dit gebeurt zelfs in democratische naties die worden gebaseerd op gelijke kansen voor iedereen. Een goed voorbeeld is de Verenigde Staten waarin meer dan 90% van de rijkdom in handen is van slechts 2% van de bevolking.
• Op planetaire schaal leeft tweederde van de wereldbevolking onder de armoedegrens en ieder jaar sterven miljoenen kinderen de hongerdood en hebben miljarden geen kans op een fatsoenlijke materiële levensstandaard.

Zoals overal op deze website wordt uitgelegd, proberen de gevallen wezens zichzelf in een bevoorrechte positie te manoeuvreren. Dit is de enige logische verklaring voor die concentratie van rijkdom.

Voor een normaal menselijk wezen bestaat er geen logische reden om meer geld te vergaren dan hij in de rest van zijn leven kan uitgeven. Maar voor de gevallen wezens is niets ooit genoeg en daardoor zitten zij gevangen in een zoektocht om steeds meer rijkdom te grijpen, een zoektocht die zíj niet kunnen beëindigen. Die kan alleen ophouden wanneer wíj, de mensen, zeggen: “Genoeg is genoeg!”

Wanneer zullen wij eisen dat onze democratische naties dit vergaren van rijkdom laat ophouden, niet in een paar landen, maar ook in het zogenaamd financiële systeem van de wereld omdat geld kan worden verplaatst en voor de belasting verborgen worden? Wanneer wordt het onacceptabel voor ons dat zoveel van onze broeders en zusters in zulke slechte materiële omstandigheden leven dat wij dat nooit van iemand zouden accepteren in ons eigen land?

Het spreekt vanzelf dat wij onze ‘broeders hoeder’ zijn en alle mensen een redelijke levensstandaard bezorgen. De manipulaties door de gevallen wezens hebben dat natuurlijke verlangen tenietgedaan en ervoor gezorgd dat wij een wereld hebben geaccepteerd waarin zoveel schokkende ongelijkheid bestaat. De gevallen wezens zijn níét hun broeders hoeder (en zij beschouwen menselijke wezens niet eens als hun broeder).

Menselijke wezens willen geen ongelijkheid die berust op het geven van specifieke privileges aan een kleine elite. Wij kunnen accepteren dat er een bepaalde ongelijkheid bestaat omdat individuen verschillend gebruik maken van de kansen die ze krijgen. Wij kunnen geen ongelijkheid accepteren vanwege het feit dat de meerderheid van de wereldbevolking geen realistische kans heeft om hun leven te verbeteren door hun eigen inspanningen.

Maar de gevallen wezens willen juist deze vorm van ongelijkheid creëren. Hun gedroomde maatschappij is een elitaire maatschappij waarin zij de elite vormen met macht en privileges die nooit door de bevolking kunnen worden aangevochten. Zoals al vaker is gezegd, zijn de feodale samenlevingen in Europa een voorbeeld van zo’n maatschappij. Maar kijkend naar de geschiedenis zie je hoeveel voorbeelden er zijn van elitaire samenlevingen waarin de gevallen wezens de machtselite vormen en de bevolking in principe slaaf is.

De tijd is nu op een punt beland waarin zulke samenlevingen niet meer kunnen worden getolereerd. Maar wij, de mensen, moeten ons bewustzijn verhogen, zodat wij de gevallen wezens kunnen verwijderen en daardoor echt evenwichtige en duurzame samenlevingen kunnen gaan vormen.

Volgende pagina: Hoe gevallen wezens de economie gebruiken