Deel 2: De Christus van deze wereld uitsluiten

ONDERWERPEN: de wens om God te dienen, maar gekleurd door de dualiteit – kan God alleen dienen binnen ons eigen geloofssysteem – hogere leiding boven menselijke instituties plaatsen – wij zijn medeschepper – jouw leiding aanpassen aan je bevooroordeelde overtuigingen zorgt voor innerlijk conflict – wanneer we niet meer openstaan, voelt het misschien alsof we door God zijn verlaten, maar dit zijn omstandigheden die wij in gedachten vormen – proberen mensen te leren leven met armoede in plaats van die weg te halen – zeggen dat God in ons zich moet aanpassen aan de huidige omstandigheden in plaats van die te veranderen – denken dat armoede onvermijdelijk is – je concentreren op het lijden van Jezus – het lijden verheerlijken – deze wereld is niet belangrijk, alleen de verlossing nadat wij die achterlaten – dit handhaaft de status-quo en vecht de machtselite niet aan – het bewustzijn dat Christus van deze wereld wil uitsluiten – het beter dan God weten – mentale beelden willen in plaats van de waarheid van Christus – denken dat je gered kunt worden zonder jezelf te veranderen – een religie van hypocrieten – alle zoekers moeten die beproevingen ondergaan – overgave haalt je uit het lijden – denken dat God jou laat lijden – God en Jezus willen niet dat mensen lijden

Kim: Jezus, ik wil graag doorgaan met onze bespreking van Moeder Teresa en vooral haar bewustzijnsstaat.

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus door Kim Michaels:

Ik wil dat je beschrijft wat jij ziet als het bewustzijn dat Moeder Teresa heeft aangenomen. (zie deel 1)

Kim: Het lijkt een erg complexe bewustzijnsstaat met veel subtiele ondertonen, daarom zal ik beginnen met datgene wat prominent aanwezig was toen ik het boek las. Ik ben eigenlijk wel blij dat ik weet dat Moeder Teresa een volwassen wezen is en dat zij dit bewustzijn alleen maar heeft aangenomen omdat het dan veel gemakkelijker wordt om een paar inconsequente aspecten te begrijpen die ik zag toen ik het boek aan het lezen was. Dus in het vervolg heb ik het niet over Moeder Teresa persoonlijk, maar over haar bewustzijnsstaat.

Voor mij was het eerste wat mij opviel het feit dat Moeder Teresa duidelijk een zeer sterk en oprecht verlangen had God te dienen en dat zij bereid was hiervoor grote persoonlijke offers te brengen. Dit is iets wat ik bij veel religieuze en spirituele mensen zie, ik denk dus dat dit geldt voor een groot deel van de mensheid. Maar ik zie ook dat wij in ons verlangen om God te dienen gemakkelijk worden bedrogen door onze onvolmaakte verlangens. Met onvolmaakte verlangens bedoel ik verlangens waarvan wij denken dat ze oprecht zijn, maar die in werkelijkheid gebaseerd worden op een dualistische overtuiging over God, onszelf en de wereld.

Bijvoorbeeld: Toen ik voor het eerst het spirituele pad ontdekte, verlangde ik ernaar God en de geascendeerde meesters te dienen, maar dat was vermengd met een grote egoïstische behoefte aan erkenning. Iets wat mij jaren heeft gekost om totaal op te geven.

Dus ik zie in Moeder Teresa’s benadering dat oprechte verlangen, maar met een sterke mix van een specifieke visie op hoe zij haar diensten wil betonen. In haar geval – net als bij veel andere religieuze mensen – is het duidelijk dat Moeder Teresa zich simpelweg geen beeld kan vormen van de manier waarop zij God buiten haar kerk kan dienen. Naar mijn mening is dit inconsequent, vooral wanneer je hierbij overweegt dat zij haar roeping op een ongebruikelijke manier voor een katholiek ontving. Met andere woorden, de oproep om aan haar missie te beginnen is meer een mystieke ervaring waarin zij voelt dat God en jij, Jezus, haar oproepen voor een nieuw soort missie onder ‘de armsten der armen’.

Haar roeping is duidelijk om meer te doen dan de kerk doet, toch kan zij niet begrijpen hoe zij deze roeping op een universele manier kan uitvoeren en moet ernaar kijken door het filter van haar katholieke overtuigingen. In principe wordt zij geroepen om ‘moedig te gaan waar geen non eerder gegaan is’ en wanneer ik haar eigen beschrijving over haar roeping lees, heb ik het gevoel dat haar roeping was dat ze de armen diende op een heel universele manier. Ze wordt opgeroepen om haar klooster te verlaten en tussen de armen in India te gaan leven, te gaan leven als één van hen. Voor zover ik weet, zijn de meeste armen in India niet katholiek, maar hindoe. Zou je dat dan niet zo kunnen uitleggen dat zij hen noch als katholieke non noch als hindoe moest dienen, maar als iemand die echt de universaliteit van Christus en jouw missie heeft begrepen en belichaamd?

Deze gedachte lijkt niet te zijn opgekomen bij Moeder Teresa, want vanaf het allereerste begin ziet zij haar dat haar roeping geheel binnen het raamwerk van de katholieke kerk valt, ook al verlaat ze haar oude orde en begint zij een nieuwe.

Jezus, klopt het dat zij haar missie universeler had kunnen uitvoeren?

Jezus: Het klopt dat haar roeping was dat ze de armen echt op een universele manier zou dienen en daardoor een voorbeeld zou zijn van hoe je mensen kunt dienen in de Geest van Christus en níét volgens de wereldlijke religie die beweert dat ze mij op aarde vertegenwoordigt.

Het was eigenlijk niet de bedoeling dat zij zich totaal af zou scheiden van de katholieke kerk, maar het hoogste potentieel was dat zij haar roeping op een universeler manier zou uitvoeren en daardoor het effect had dat de kerk opnieuw haar wortels zou ontdekken door mijn universele oproep om mijn – niet sektarische – evangelie te preken aan alle mensen. Zoals ik overal uitleg op deze website, was het níét mijn bedoeling om een dogmatische kerk te stichten zoals de joodse religie in die tijd, maar een echt universele, niet-exclusieve spirituele beweging.

Nu, ga verder.

Kim: Er zijn eigenlijk meerdere fragmenten in haar brieven waarin zij probeert haar superieuren ervan te overtuigen – om goedkeuring voor haar missie van de kerk te krijgen – dat haar roeping van God komt, maar toch zegt zij in wezen dat zij de beslissing van haar superieuren respecteert als de wil van God. Bijvoorbeeld, op een bepaald moment zegt ze: “Voor ik begin, wil ik u zeggen dat ik klaar ben om nooit meer een van deze rare gedachten die continu komen, te overwegen, wanneer Uwe Heiligheid slechts één woord spreekt.” Voor mij betekent dit dat zij bereid is de kerk op de wereld boven haar innerlijke, mystieke ervaringen te plaatsen – iets wat een echte mysticus niet zou doen.

Ze zegt ook heel duidelijk dat ze ervan overtuigd is dat haar superieuren er op den duur akkoord mee zullen gaan dat haar roeping de wil van God is – ook al begrijpt ze niet waarom ze er zolang over doen – maar eigenlijk zegt ze dat zij niet aan haar missie begonnen zou zijn als haar superieuren weigerden haar toestemming te geven. Het klinkt zelfs alsof een deel van haar opgelucht zou zijn als ze een typische non had kunnen blijven. Ik weet natuurlijk niet wat ze zou hebben gedaan wanneer ze haar smeekbeden hadden geweigerd, maar volgens haar eigen verklaring lijkt ze te zeggen dat ze de kerk en haar superieuren als het allerhoogste gezag in deze kwestie zal accepteren.

Natuurlijk ben ik het fundamenteel oneens met haar aanpak. Als ik het niet oneens mee zou zijn, dan was ik nooit aan deze website begonnen – die vanzelfsprekend niet de goedkeuring heeft van één enkele christelijke kerk en die waarschijnlijk ook nooit krijgt. Mijn punt is dat ik geloof dat wij, hoewel wij de mensen die ervaring en inzicht in spirituele kwesties hebben, niet moeten negeren, in de allereerste plaats trouw moeten zijn aan wie we zijn en wat we vanbinnen ontvangen – en zorgvuldig onderscheid maken of we niet worden misleid door ons ego. Dit zag ik in jouw leven, Jezus, en vanzelfsprekend moet iedereen die het pad naar Christusschap volgt, jouw voorbeeld volgen.

Jij plaatst vanzelfsprekend je roeping van God helemaal boven elk aards gezag, anders zouden de Schriftgeleerden en farizeeërs ervoor gezorgd hebben dat jij je missie afbrak. Ik zie dat er een erg oud bewustzijn op deze planeet is dat denkt dat wij om God te dienen ons moeten aanpassen aan bepaalde normen of een bepaald gezag op de wereld. Mensen geloven echt dat zij naar de wil van God luisteren, maar ze realiseren zich niet dat zij – onderbewust – een door mensen gemaakt beeld hebben gevormd over wat zij als de wil van God beschouwen. Daardoor kan God zijn wil niet aan hen duidelijk maken zonder hun vrije wil te schenden.

Ik herinner mij heel levendig dat ik door een periode heenging waarin ik serieus nadacht over wat de wil van God was voor mijn leven en dat ik zelfs tegen God zei: “Ik ben bereid alles te doen wat je van me vraagt, vertel mij gewoon wat jouw wil is.” Na een paar maanden kreeg ik een zeer heldere boodschap van mijn hogere zelf, die zei: “Wat als de wil van God is dat jij je eigen beslissingen neemt?” Dat was een totale omslag in paradigma voor mij en het heeft jaren geduurd voor ik begreep wat dat echt betekende en wat jij bedoelde toen je zei: “Mijn vader werkt tot nu toe en ik werk.”

Met andere woorden, we zijn geschapen om medeschepper met God te zijn, dus Gods wil doen is níét een kwestie van onszelf in een robot veranderen die naar een stem boven in de lucht luistert die ons vertelt hoe wij alles moeten doen. Het is een kwestie van onze dagelijkse gedachten op één lijn brengen met het algemene raamwerk van ons Goddelijke plan en onze eigen beslissingen nemen binnen dat raamwerk en zo de individualiteit die wij van God hebben gekregen (in tegenstelling tot de op ons ego gebaseerde individualiteit) tot uiting te brengen bij onze beslissingen. Het is een kwestie van ons lagere wezen en onze bewuste wil in harmonie te brengen met ons hogere wezen en de grotere wil, zodat we net als jij kunnen zeggen: “Ik en mijn vader – daarmee ons hogere zelf bedoelend – zijn één!”

Het is veelbetekenend voor mij dat Moeder Teresa, toen zij haar roeping ontving, zes maanden lang voortdurend een spirituele Aanwezigheid voelde, maar toen zij aan haar missie begon, de innerlijke duisternis begon te ervaren die haar vijftig jaar heeft achtervolgd. Voor mij geeft dit aan dat haar roeping een oprechte roeping was, maar dat zij haar katholieke denkbeelden eroverheen heeft gelegd en die daardoor niet zo heeft geïmplementeerd als de bedoeling was.

Hoe konden haar hogere zelf, God of jij dat op haar overbrengen als zij niet open stond om dit met haar dagelijkse gedachten te zien? Voor mij zou de eniger manier zijn haar met rust laten en haar zo het signaal geven dat ze de verkeerde richting opging en dat ze terug moest naar de open en luisterende staat van de geest die zij had toen ze haar roeping ontving. Met andere woorden, toen ze haar roeping ontving, was ze bereid naar iets te luisteren wat de katholieke doctrines oversteeg, maar bij het uitvoeren van haar roeping lijkt zij haar geest te hebben gesloten om niet te ver van de kerk af te dwalen.

Ik heb bij talrijke mensen gezien dat zij spiritueel ontwaakten omdat zij oprecht naar antwoorden zochten, maar daarna een religie, een goeroe of een spirituele lering vonden en dachten dat die hen alle antwoorden zou geven die ze nodig hebben. Met andere woorden, zij zetten een stap voorwaarts op het pad omdat zij zoekende waren, maar vervolgens denken ze dat ze alles gevonden hebben wat zij nodig hebben en zoeken niet verder. Voor mij zet dit je groei stop en ik denk dat we altijd moeten blijven zoeken naar een hoger inzicht.

Volgens mij zoeken mensen oprecht, maar worden daarna misleid door hun ego omdat ze denken dat ze niet meer buiten hun eigen raamwerk – of mentale kader – hoeven te zoeken. En dit zet hun groei stop. Ik heb gezien dat mensen decennia lang op een bepaald niveau blijven en met dat in het achterhoofd verbaast het mij niet dat Moeder Teresa vijftig jaarhaar innerlijke duisternis  kon ervaren. Het was in feite niet zo dat God haar had verlaten , maar zij had het bewustzijn van openstaan, van zoeken met het hart en de open geest van een kind, opgegeven. Dus kon zij Gods Aanwezigheid niet meer ervaren.

In principe zie ik de tendens om een door mensen gemaakte constructie – een mentaal beeld – over God en ons oprechte verlangen om dichter bij God te komen, heen te leggen. Door bij dit beeld te blijven – zonder vragen te stellen – maken we het onszelf onmogelijk om dichter bij God te komen en daardoor voelen we ons vaak in de steek gelaten of ongewenst. We plaatsen onszelf in een catch-22 en er is geen ontsnappen aan tot wij onze benadering van God fundamenteel veranderen.

Moeder Teresa zegt eigenlijk: “Ik heb geen geloof. Ik durf de woorden en gedachten niet te uiten die mijn hart bevolken en me laten lijden in de niet te beschrijven strijd van de ziel. Ik heb heel veel onuitgesproken vragen. Ik ben bang ze te bloot te leggen vanwege godslastering.” Zij heeft duidelijk een beeld van God gekregen dat niet al haar vragen kan beantwoorden, maar omdat ze weigert vragen te stellen over het beeld zelf, kan zij haar vragen niet oplossen en verder gaan. Dus blijft ze vastzitten in die catch-22.

De echte vraag is of wij de de eerste twee geboden gehoorzamen. Reiken we naar de echte God of nemen we genoegen met een door mensen gemaakte God? Reiken we verder dan alle gesneden beelden of veranderen we een beeld in een vervanger van de ware God, en aanbidden dus het dode beeld in plaats van altijd verder te kijken dan alle beelden en naar de Levende God op zoek te gaan? Laten wij ons door Christus meenemen om verder dan onze mentale beelden te kijken of eisen we dat Christus zich aanpast aan ons beeld van hem op deze wereld?

Klopt dat, Jezus?

Jezus: Je hebt het Alpha-aspect van de verhouding beschreven, beschrijf nu het Omega-aspect.

Kim: Je laat me er hard voor werken, hè?

Jezus: Nee, ik test gewoon of de discipel zijn talenten heeft vermenigvuldigd en daardoor goed gebruik heeft gemaakt van wat hij heeft ontvangen van de leraar. Iedereen die oprecht deze website bestudeert en deze leringen toepast, zou op den duur in staat moeten zijn om vanbinnen antwoorden te vinden – en vanzelfsprekend moet dat voor jou ook gelden.

Kim: Dat waardeer ik. Nu, wat ik zie als de Omegakant van de verhouding is het hele probleem van armoede en hoe Christus dit zou willen benaderen. Voor mij is het vanzelfsprekend dat je armoede van deze planeet wilt verwijderen. Je hebt zelfs gezegd dat je bent gekomen opdat iedereen een leven in overvloed zou krijgen. Het is mij wel duidelijk dat armoede op den duur moet verdwijnen. En het is mij ook duidelijk dat de missie van Moeder Teresa daar niet op gericht was.

Ze geeft een zeer veelzeggende uitleg in een van haar brieven: “De armen zijn verbitterd en lijden omdat zij niet het geluk kennen dat armoede geeft als die voor Christus gedragen wordt.” Met andere woorden, zij ziet het niet als haar missie armoede te verwijderen, maar om de mensen in staat te stellen het te dragen als offer op deze wereld met de belofte op een beter leven in het hiernamaals.

Voor mij houdt dit verband met iets waar ik hierboven over sprak, maar het is enigszins subtiel. Voor mij is de essentie dat wij gemaakt zijn om medeschepper met God te zijn, met als ultiem doel Gods koninkrijk op aarde brengen – het overvloedige leven waar jij over sprak, wat ik zowel als spirituele en materiële overvloed zie, een Gouden Eeuw. Als wij echter een dualistisch denkbeeld hebben van onze dienstbaarheid aan God, breken we dat doel af.

We doen dit omdat de meeste omstandigheden die wij tegenwoordig hebben, zullen moeten veranderen om Gods koninkrijk op aarde te openbaren en sommige moeten zeer drastisch zijn. Maar een dualistisch beeld komt van het bewustzijn dat geen veranderingen wil, maar de status-quo wil handhaven. Ons ego wil het zo houden want hij voelt zich daarbij op zijn gemak, want dan heeft hij het gevoel dat hij alles onder controle heeft.

Dus om Gods koninkrijk te brengen moeten wij bereid zijn om verder dan ál onze mentale beelden te kijken. En wanneer we grenzen stellen aan onze bereidheid om onze beelden te onderzoeken helpen wij indirect mee aan het handhaven van de status-quo die minder is dan Gods koninkrijk op deze planeet. We laten bij wijze van spreken de huidige omstandigheden het gezag worden dat Gods wens blokkeert om ons het koninkrijk te geven en wij blokkeren dat koninkrijk. We laten het Moeder-, het Omega-aspect, het gezag nemen over het Vader-, het Alpha-aspect.

Ik herinner mij dat Thomas More zei: “Ik ben een goede dienaar van de koning – maar God komt eerst.” Toch doen we vaak het tegenovergestelde omdat wij denken dat wij een aards beeld kunnen dienen in plaats van God en toch Gods werk doen.

Ik zeg niet dat de missie van Moeder Teresa verkeerd was omdat ik geloof dat Christus het lijden van de armen wil verlichten op korte termijn. Dit is het principe van mensen een glas koud water geven uit naam van Christus en dat God je geen steen geeft wanneer je brood nodig hebt. Dus ik denk dat dit aspect van haar missie oké was, maar zodra ze meer publiciteit kreeg, had zij de mogelijkheid verder te gaan en de aandacht te vestigen op de noodzaak om armoede te verwijderen.

Vanwege haar beeld van Christus kon zij die stap echter niet zetten en in plaats daarvan werd zij bijna een middel om de status-quo te handhaven: een paar landen die zeer rijk zijn, terwijl de bevolking in veel landen in armoede leeft en ik denk dat God dit absoluut onacceptabel vindt.

Waarom hebben wij zo’n ongelijke verdeling van de welvaart? Waarom tolereert onze westerse beschaving – met al zijn geavanceerde technologie en rijkdom – dat zoveel mensen in armoede leven? Dit komt deels doordat er een machtselite is die eigenlijk wil dat de meerderheid van de wereldbevolking arm is, zodat die in verhouding rijker en machtiger kan lijken, maar ook omdat wij, de gewone burgers in de westerse wereld, door onze comfortabele levensstijl verleid zijn om armoede in andere delen van de wereld te accepteren.

We hebben ons laten verleiden door de machtselite die vindt dat armoede nodig of onvermijdelijk is, terwijl dit in werkelijkheid een kunstmatig gecreëerde situatie is die sommige grote multinationale corporaties de bronnen in sommige landen laat exploiteren om belachelijk hoge winsten te maken voor hun aandeelhouders. Wij, de mensen in het westen, zijn afgekocht en in slaap gedommeld door de comfortabele levensstijl die wij liever niet willen opgeven.

Toch denk ik niet dat wij die hoeven op te geven, we moeten alleen besluiten dat we deze ongelijkheid niet accepteren en de maatschappij veranderen, zodat een kleine elite niet langer de gewone bevolking kan misbruiken. Wanneer dat overwonnen is, zullen er genoeg bronnen zijn om elk menselijk wezen een redelijke levensstijl te geven.

Ik denk dus dat organisaties als die van Moeder Teresa waardevol werk doen, maar als ze niet naar bewustwording zoeken over de noodzaak om armoede en de oorzaken ervan te verwijderen, helpen ze eigenlijk mee om die in stand te houden, wat bijna een wederzijdse afhankelijkheid creëert, want als er geen armen waren die hulp nodig hadden, waarom zouden mensen in het westen zich dan geroepen voelen geld te doneren aan deze organisaties en hoe zouden zij anders kunnen overleven?

Wat een deel van het hele bewustzijn is waar wij het over hebben: een instituut op aarde te vestigen dat een doel op zich is en niet een middel tot een doel. Een typisch voorbeeld hiervan is de katholieke kerk. Jij, Jezus, hebt je leven gegeven om ons te tonen dat wij geen kerk nodig hebben om gered te worden omdat het koninkrijk van God binnenin ons is. De katholieke kerk nam die bedoeling weg door zich tussen de mensen en hun verlossing te plaatsen. Jouw doel was dat mensen spiritueel voor zichzelf konden zorgen, zodat zij niets buiten zichzelf nodig hadden, maar de kerk is erop gericht zichzelf in stand te houden en wil dus niet dat mensen voor zichzelf gaan zorgen.

Nogmaals, ik ben niet op liefdadigheidsinstellingen tegen, maar ik denk dat we moeten begrijpen dat zulke organisaties veel mensen in het westen gemoedsrust laten ‘kopen’ door het gevoel dat zij iets voor de armen doen als ze gewoon een cheque uitschrijven. Veel mensen in het westen hebben geld verdiend door het spelletje te spelen dat door de machtselite en grote corporaties werd bedacht, bijvoorbeeld op de aandelenmarkt. Maar dit systeem houdt juist de meerderheid van de wereldbevolking arm. Door een deel van hun geld te doneren aan een liefdadigheidsorganisatie kunnen mensen het gevoel hebben dat zij iets voor de armen doen en dan hoeven zij geen revolutie te beginnen die de status-quo kan veranderen.

Een reactie, Jezus?

Jezus: Zo is het wel goed. Zoals Moeder Maria uitlegt, wordt alles in de wereld van vorm gecreëerd door het samenspel tussen de Goddelijke Vader – Alpha – en de Goddelijke Moeder – Omega, als de uitbreidende en samentrekkende krachten. Maar om een schepping te krijgen die zichzelf in stand kan houden, moeten deze twee in evenwicht gebracht worden door de Goddelijke Zoon, namelijk de universele Christusgeest, die door Gods medescheppers wordt uitgedrukt.

Het is inderdaad het doel van Christus om alle armoede op aarde uit te roeien en alle mensen een spiritueel en materieel overvloedig leven te geven. Het hoogste potentieel van de missie van Moeder Teresa was dat zij zowel het lijden van de armen zou verlichten als een bijdrage zou leveren aan het besef dat de uitroeiing van armoede een uitgesproken intentie moet worden van de wereldwijde gemeenschap.

Waarom denk jij dat zij niet aan dat potentieel kon voldoen?

Kim: Ik zou zeggen dat dit komt omdat zij niet zag dat het je doel is om armoede op aarde uit te roeien.

Zij zag dit niet omdat zij een beeld van jou en je missie had die fundamenteel anders is dan jouw leringen op deze website. Al vroeg in het boek viel het me op hoezeer Moeder Teresa zich richtte op jouw lijden aan het kruis. Het lijkt wel alsof zij, wanneer ze maar aan jou dacht, je aan het kruis zag hangen en lijden voor de zonden van de mensheid – en dat je dit deed omdat je een onlesbare dorst had om levensstromen te redden. Zij was zo gericht op die ene opmerking: “Ik dorst”, bijna zo erg dat ze al het andere wat jij hebt gezegd, negeerde. Zij zegt zelfs: “Het algemene doel van de Missionaries of Charity is de dorst naar Liefde en zielen van Jezus Christus aan het kruis lessen.”

In veel van haar brieven lijkt het of zij het lijden verheerlijkt en ze laat het letterlijk zo klinken alsof haar geloof eigenlijk is dat jouw lijden aan het kruis de verlossing voor de mensen heeft ‘gekocht’. Het lijkt een overtuiging te zijn die haar wortels heeft in het concept offerandes, zoiets als de dierenoffers van de joden in jouw tijd. Het idee lijkt te zijn dat jij, omdat mensen gezondigd hebben – wat lijden op aarde heeft veroorzaakt – zelfs nog meer moet lijden om dat goed te maken. Eerder lijden kan alleen worden verwijderd door nog meer lijden. Dus door haar eigen lijden en het lijden van de leden van haar orde, kopen zij zielen voor jou. Hoe meer zij lijden, hoe meer zielen gered zullen worden.

Ik heb dit idee altijd erg vreemd gevonden – dat God wil dat jij en ik lijden en dat lijden tot verlossing kan leiden, alsof twee fouten een fout weer goed kunnen maken. Ik denk dat lijden wordt veroorzaakt doordat je gescheiden bent van God (wat de oorsprong is van alle zonde), dus hoe kan meer lijden die gescheidenheid oplossen? Toch denk ik dat het echte punt hier is dat haar benadering van het leven in principe was dat jij, Jezus, voornamelijk bezig bent zielen te redden, iets wat gebeurt na onze dood. Het is dus niet heel belangrijk wat er op deze wereld gebeurt; het gaat er alleen maar om dat mensen na hun dood in de hemel kunnen komen.

Zij zegt: “De vreugde om Jezus lief te hebben komt omdat ik zijn lijden deel. Dus laat je niet onrustig voelen of gestrest, maar geloof in de vreugde van de Wederopstanding. In al onze levens, net als in het leven van Jezus, zal de Wederopstanding komen, de vreugde van Pasen moet dagen.” Met andere woorden, maak je geen zorgen over je lijden, want door jouw lijden verdien je de wederopstanding, alsof de wederopstanding wordt gegarandeerd. Ik denk dat dit een heel subtiele manier van denken is die veel bijdraagt aan het handhaven van de status-quo waardoor heel veel van het leven op aarde gedomineerd wordt door het dualiteitsbewustzijn en daardoor kunnen we het lijden niet verwijderen.

Ik kan niet goed begrijpen dat zij dit echt kan geloven en toch haar leven wijdt aan het verlichten van het lijden van de armen. Het lijkt haast of zij echt gelooft wat zij zegt over het lijden en de wederopstanding; zij moet hen laten lijden, want hoe meer zij lijden, hoe meer zij jouw passie delen en hoe meer hun wederopstanding gegarandeerd is. Maar mijn punt is dat zij zich richt op de verlichting van het lijden van de armen zonder de oorzaak van armoede te verwijderen door de status-quo te veranderen.

Voor zover ik weet, is dit onderdeel van de katholieke denkwijze en ik denk dat het een grote rol heeft gespeeld in de geschiedenis van de kerk en eigenlijk heeft geholpen om Europa duizend jaar in de vroege middeleeuwen te houden. Ik denk dat dit bewustzijn heel erg dient om de status-quo te handhaven die de machtselite zoveel invloed geeft op deze wereld omdat de spirituele mensen wordt voorgehouden om naar de volgende wereld te kijken en dus niet hun eigen gezag uit te oefenen op deze wereld – het gezag om de machtselite aan te vechten en te zeggen dat genoeg, genoeg is. Wij doen niet wat jij hebt gedaan, de machten die er zijn, aanvechten, wij denken dat het genoeg is om een ‘goed christen’ te zijn en ons te richten op de wereld die komt.

Zit ik op het goede spoor?

Jezus: Je hebt gelijk dat mijn lijden aan het kruis slechts een tijdelijk fenomeen was dat niet van betekenis zou moeten zijn voor moderne christenen.

Maar, ik voel wel het lijden van de armen en daar stemde Moeder Teresa zich op af om de motivatie te kunnen krijgen om aan haar missie te beginnen. Desondanks heb je gelijk dat haar gerichtheid op mijn lijden buitenproportioneel was en dat ze ongelijk had om te denken dat twee fouten één goed kunnen maken en dat haar eigen lijden op een of andere manier levensstromen kon redden.

Wat zij had kunnen doen – en wat de ware oorzaak was van haar persoonlijke lijden – was het bewustzijn aannemen dat mensen van God gescheiden houdt – dat hen spiritueel arm houdt. Maar zij zou vanzelfsprekend meer gedaan hebben als ze dat bewustzijn had doorgewerkt en daardoor in staat was anderen te inspireren om het ook te overwinnen.

Dus de vraag is waarom zij niet in staat was dit te doen en dat is waarom ik wil dat je nog een beetje verder gaat. Wat is het beeld van Christus waar jij het over hebt?

Kim: Oh, ik begrijp het! Het is net als het bewustzijn dat jou uit deze wereld wil houden, zodat jij het oordeel niet kunt zijn en de krachten van de antichrist omverwerpen. Dit is het bewustzijn dat jou uitdaagde via de Schriftgeleerden, farizeeërs en tempelpriesters en die jou beschuldigden van godslastering. Zij zeiden in wezen dat de Christus acceptabel op deze wereld is als concept, maar dat de Christus buiten deze wereld moet blijven en het moet overlaten aan de krachten van de antichrist. Ze keken vooruit naar de komst van de Messias, maar zo dat het een toekomstige gebeurtenis was. Toen jij daadwerkelijk fysiek verscheen, wilden ze jou uit deze wereld weg hebben, zodat jij de status-quo waarin zij aan de macht waren, niet omver kon werpen.

Daarom hebben zij het bewustzijn gecreëerd dat beweert dat de geïncarneerde Christus zijn, godslastering is – een gezichtspunt waar veel christelijke kerken het vandaag de dag mee eens zouden zijn. Ik bedoel, ik krijg regelmatig e-mails van christenen die mij beschuldigen van godslastering omdat ik doe alsof ik jou ben.

Het is net als toen de duivel jou in verzoeking bracht door je alle koninkrijken op de wereld aan te bieden, als je hem maar aanbad – wat betekent dat jij het bewustzijn dat je gescheiden bent, zou aannemen dat zegt dat deze wereld van degenen is die zich hebben afgescheiden van God en dat de Christus geen recht heeft hier te komen om hun tafels in de tempels omver te werpen.

Dit is het bewustzijn dat een mentaal – door mensen gemaakt, dualistisch – beeld van de Levende Christus heeft en zodoende van de Christus eist dat die zich aanpast aan het beeld in plaats van álle gesneden beelden aan te vechten. Ze slagen niet voor de tweede uitdaging van Christus door te proberen Christus in ons mentale kader te plaatsen in plaats van onze menselijke identiteit te laten sterven, zodat wij Christus echt kunnen volgen.

Ik kan begrijpen waarom dit een zeer krachtig collectief bewustzijn op deze planeet is, waardoor je gemakkelijk kunt zien waarom Moeder Teresa hier in haar eentje niet uitkwam. Ik neem aan dat er veel mensen nodig zijn om dit bewustzijn aan te vechten, waarschijnlijk de tienduizend waar jij over spreekt.

Heb ik nog iets weggelaten?

Jezus: Wat is de essentie van dit bewustzijn – wat zegt het eigenlijk?

Kim: Heb je het over hoogmoed?

Jezus: Ja!

Kim: Dat bewustzijn zegt eigenlijk dat “wij beter dan God weten hoe deze wereld bestuurd moet worden, dus we willen niet dat de Christus komt en onze tafels omverwerpt en onze zorgvuldig bedachte leugens ontmaskert. We willen niet de waarheid van Christus, we willen het intellectuele beeld houden dat rechtvaardigt dat wij doen wat we willen doen op deze wereld.” Het is dus een bewustzijn van spirituele hoogmoed en dat ik beschouw als de ultieme vervorming van de Christusgeest die heel nederig is en één is met Gods waarheid.

De Christusgeest is ontworpen om ons één te laten zijn met de waarheid van God, dus het bewustzijn van de antichrist houdt ons niet alleen gescheiden van God, maar geeft ons ook het gevoel dat wij absoluut gelijk hebben over onze gescheidenheid. Daarom hebben heel veel religies het bewustzijn dat hun beeld van God het enige echte is, dat hun geschriften onfeilbaar zijn en dat alleen de leden van hun religie gered zullen worden. Dit is duidelijk de denkwijze van de katholieke kerk en het boek laat zien dat zowel Moeder Teresa als haar superieuren verblind worden door het geloof in de superioriteit van de katholieke kerk. Ik denk dat dit een grote rol speelt bij haar onvermogen om verder te kijken dan de katholieke doctrines om inzicht te krijgen in haar bezoeking.

Voor mij is dit ongelooflijk gevaarlijk, want zodra mensen in de val zitten van deze manier van denken, is het uiterst moeilijk om zich daaruit te bevrijden. Ik denk dat Moeder Teresa’s situatie dit met ongelooflijke helderheid laat zien – voor iedereen met een open geest.

Ik weet dat veel mensen waarschijnlijk weerstand voelen om over Moeder Teresa te spreken als iemand die hoogmoedig is en dat had ik ook voor ik het boek gelezen had. Desondanks zie ik dat Moeder Teresa’s hogere wezen heel erg nederig is, maar ik zie ook dat het bewustzijn dat zij heeft aangenomen, níét nederig is en het boek laat wel bepaalde elementen van hoogmoed zien. Bijvoorbeeld, ze zegt: ”Ik brand van verlangen hem lief te hebben zoals hij nog nooit eerder is liefgehad.” Ze zegt ook: ”Ik wil een heilige worden door de dorst van Jezus naar liefde en zielen te lessen.” En er is nog een groot verlangen: “De Moederkerk veel heiligen te geven uit onze samenleving.” Verder zegt ze: ”Wat mij betreft is er slechts één verlangen en dat is God liefhebben zoals hij nog nooit is liefgehad.”

Ik weet dat dit onschuldig klinkt en het boek beschrijft het als een teken van heiligheid, maar ik zie het als de uiting van een dualistische kijk omdat iemand zich vergelijkt met anderen die probeert aan te tonen dat iemand Christus of God meer liefheeft dan een ander menselijk wezen; zodoende is iemand of iemands kerk superieur aan alle andere. Ik denk dat we de mentaliteit om te oordelen moeten overwinnen en ons gewoon richten op wie we zijn en de individualiteit die wij van God gekregen hebben tot uiting moeten brengen; we hoeven geen vergelijking te maken. Hoe kan iemands uitdrukkingsvorm van zijn uniek zijn, meer zijn dan een andere uitdrukkingsvorm van uniek zijn?

Achter deze manier om in vergelijkingen te denken schuilt de overtuiging: “Mijn beeld van God en verlossing is onfeilbaar en superieur aan alle andere, daardoor kan het gewoonweg niet fout zijn.” Dit is totale onwil om te overwegen of je misschien ongelijk hebt of dat het misschien nodig is dat jij je inzichten uitbreidt buiten een bepaald kader om. Ik denk dat dit een grote rol gespeeld moet hebben waardoor Moeder Teresa haar missie niet universeler kon maken, maar het alleen kon zien binnen de katholieke kerk.

In het begin van het boek is ze er bijvoorbeeld heilig van overtuigd dat haar roeping en visioenen van God komen en absoluut waar zijn, maar ik denk dat we altijd open moeten staan voor het feit dat elk visioen dat we krijgen, beïnvloed kan worden door onze bewustzijnsstaat. Dan kunnen we later een beter inzicht krijgen in ons visioen – een proces dat doorgaat zolang we geïncarneerd zijn.

Bedoel je dat en wil je dat de spirituele mensen dit bewustzijn aanvechten?

Jezus: Juist. Want als er een revolutionaire verandering in het collectieve bewustzijn moet komen, dan moeten de meest spiritueel ontwikkelde mensen naar voren komen en dit bewustzijn en alle duidelijke en subtiele manifestaties ervan durven aanvechten. Iemand moet het hardop durven zeggen en het bewustzijn ontmaskeren dat denkt ‘het beter dan God te weten’, wat ervoor zorgt dat mensen de Levende Waarheid en het Levende Woord van Christus afwijzen en de voorkeur geven aan een dood woord dat hen op hun gemak laat voelen.

Het echte probleem is dat de meest spirituele mensen moeten laten zien dat zij verder willen gaan dan religie als een jas dragen – dat ze één willen worden met de Geest van Waarheid en dus ‘de weg, de waarheid en het leven’ worden. Moeder Teresa wordt als een grote heilige gezien en haar boek heeft als doel dit beeld te onderstrepen door te laten zien dat zij ondanks haar ‘innerlijke duisternis’, toch al dit werk op de wereld heeft gedaan en loyaal aan de katholieke kerk is gebleven.

De verborgen boodschap is dat het bewonderenswaardig en heilig is dat je een masker opzet dat je een goed religieus persoon bent, terwijl jij je vanbinnen eigenlijk anders voelt. Zelfs Moeder Teresa zelf heeft toegegeven dat zij een masker opzette en dat zij, als de mensen zouden weten wat zij echt voelde, haar een hypocriet zouden vinden. (Moeder Teresa zei tegen een van haar biechtvaders: “Eerwaarde, pastoor Miranda zal je vertellen wat ik heb gezegd. Ik sprak alsof mijn hart verliefd was op God, met tedere, persoonlijke liefde. Als je op de plaats van pastoor Miranda stond, zou je gezegd hebben – wat hypocriet.”)

Een van de gevaarlijkste effecten van het bewustzijn waar we het over hebben, is juist dat het mensen in staat stelt om lid van een religie op de wereld te worden en te geloven dat het resultaat is dat hun verlossing gegarandeerd wordt en dan hoeven ze de balk uit hun eigen oog niet te verwijderen door hun ego en het bewustzijn van de antichrist aan te vechten. Ze hoeven de psychische conditie niet te boven te komen die van hen een huis maakt dat tegen zichzelf verdeeld is. Ze hoeven hun uiterlijke en innerlijke leven niet in harmonie te brengen.

Dit is de totale waanzin – veroorzaakt door de totale spirituele blindheid van het dualiteitsbewustzijn – die de mensen laat geloven dat als zij goed lijken te zijn volgens een bepaalde maatstaf die gedefinieerd wordt door een aardse religie, God hen gewoon moet redden. Het is de overtuiging dat zij, als zij andere mensen voor de gek kunnen houden, God ook voor de gek kunnen houden. Maar degenen die het bruiloftskleed van het Christusbewustzijn niet dragen, zullen niet worden toegelaten op het bruiloftsfeest, maar moeten in de buitenste duisternis blijven die wordt veroorzaakt door de illusies die ze weigeren op te geven.

Dit is precies de houding waarop de katholieke kerk vanaf het begin gebaseerd is – net doen alsof je een goed religieus persoon bent door je aan te passen aan bepaalde regels op de wereld – je religie dragen als een overjas – terwijl je niet echt je religieuze overtuigingen integreert en leeft. Dit is de hypocrisie van de Schriftgeleerden en farizeeërs die ik herhaaldelijk heb aangevochten, zelfs door duidelijk te verklaren dat je niet naar de hemel kunt gaan tenzij je rechtschapenheid – bedoelend dat je echt je overtuigingen naleeft – verder reikt dan die van de Schriftgeleerden en farizeeërs.

Ik ben altijd op zoek naar mensen die eerst de balk uit hun eigen oog willen trekken en daarna bereid zijn hiermee naar buiten te komen en dit pad – de rechte en smalle weg – aan de wereld te laten zien. Aan de ene kant verlangde Moeder Teresa er oprecht naar het echte pad om één met mij worden, te lopen, maar aan de andere kant hield zij vast aan bepaalde overtuigingen die eenwording onmogelijk maakten en daardoor innerlijke strijd bij haar veroorzaakt hebben. Ze heeft het gevoel gehad dat ze door mij verlaten was, maar in werkelijkheid was haar onwil om alles te onderzoeken er de oorzaak van dat zij mij verliet en zich afsneed van de eenwording die ik voortdurend aanbied aan iedereen die het wil ontvangen met het open hart en de geest van een kind.

In de poging van dit boek om haar situatie te verheerlijken wordt duidelijk getoond hoever de katholieke denkwijze verwijderd is van de waarheid over wie ik ben en waarom ik naar deze planeet ben gekomen. Ik kwam níét op deze planeet om een religie van hypocrieten te stichten die mij met de mond belijden, maar wiens harten ver van mij zijn. Ik kwam om degenen te verheffen die oprecht met een spirituele zoektocht bezig zijn en eraan willen werken om de hele mensheid te bevrijden van het bewustzijn van de antichrist dat mensen van hun God gescheiden houdt.

Dit verklaart ook waarom Saint Germain in Californië heeft gezegd  dat heel veel mensen in de val gelopen zijn van liefdadigheidsorganisaties zoals de Missionaries of Charity. Er zijn veel mensen die er niet aan toe zijn om Christusschap te manifesteren en voor hen kan het goed zijn om in liefdadigheidsorganisaties te werken omdat het hen de mogelijkheid biedt om karma in evenwicht te brengen. Maar de mensen die dicht bij het manifesteren van Christusschap zijn, moeten heel erg voorzichtig zijn dat hun oprechte verlangen om God te dienen hen niet misleidt als ze hun leven wijden aan een liefdadigheidsorganisatie – of een andere onderneming – die ook al is het waardevol werk, dient om de status-quo te handhaven.

Als Christuswezen ben je níét hier om de status-quo te handhaven of evolutionaire veranderingen tot stand te brengen. Je bent hier om de tafels van de geldwisselaars omver te werpen in alle aspecten van de maatschappij, zodat je de weg kunt vrijmaken voor een revolutionaire verandering in bewustzijn. Dáárom ben ik naar deze planeet gekomen. Dáárvoor heb ik mijn leven gegeven – níét om mensen te leren hoe ze met hun lijden om moeten gaan, maar om hen in staat te stellen de oorzaak van dat lijden weg te nemen en het overvloedige leven op aarde te brengen.

Ik ben zelfs niet gekomen om zielen te redden. Ik kwam om  mensen de keus te geven tussen het bewustzijn van Christus en het bewustzijn van de antichrist, want alleen wanneer mensen – welbewust – voor het Leven van Christus kiezen, zullen zij voor verlossing in aanmerking komen. Ik kan niemand redden tegen hun vrije wil in en dat wil ik ook niet.

Maar, ik dorst er wel naar om te zien dat mensen een echte keus hebben omdat ze de Levende Waarheid en het Levende Woord van Christus zijn tegengekomen – omdat iemand heeft besloten de open deur te zijn voor de stroom van de Heilige Geest!

Kim: Om even terug te komen op de vraag aan het begin: Krijgen alle spirituele zoekers zulke uitdagingen en moeten ze een periode van duisternis ervaren wanneer ze op weg zijn naar Christusschap?

Jezus: Álle spirituele zoekers die Christusschap willen bereiken, moeten álle mentale beelden die ontstaan in het bewustzijn van de antichrist, opgeven en achterlaten. Dus iedereen krijgt de uitdaging om deze beelden te zien en ze dan los te laten, maar het is niet nodig dat dit proces tot een vorm van innerlijke duisternis of lijden leidt.

Iedere keer wanneer je iets minder dan vrede en vreugde ervaart, moet je beseffen dat deze toestand wordt veroorzaakt door iets wat je nog niet hebt opgegeven. In de meeste gevallen wordt lijden veroorzaakt door het feit dat je niet bereid bent naar een foute overtuiging of valse verwachting te kijken en dan bied je weerstand aan groei. Je had eigenlijk die blokkade al moeten nemen, maar omdat je hem niet hebt gezien en opgegeven, blijft de spanning zich opbouwen en ervaar jij die als een gebrek aan vrede en vreugde of andere vormen van lijden.

Hoe lang zal zo’n toestand doorgaan? Zolang jij besluit niet naar de overtuiging die je groei blokkeert te kijken en op te geven en jou gevangen houdt in een catch-22. Het kan in een oogwenk voorbij zijn of het kan nog vijftig jaar of vijftig levens duren – de keuze is aan jou!

Ik wil dat iedereen die worstelt met zulke situaties mediteert op Moeder Teresa’s voorbeeld, want zij laat zien hoe intens dat lijden kan zijn. Zij laat ook zien dat sommige mensen het lijden juist in stand houden omdat ze niet zien dat ze het zelf in het leven hebben geroepen. De voornaamste blokkade voor Moeder Teresa was dat ze eigenlijk dacht dat haar lijden door mij of God aan haar opgelegd was en omdat ze niet toegaf dat het een situatie was die zij zelf had veroorzaakt, had ze het gevoel dat ze niets kon doen om eraan te ontsnappen.

Dit is heel erg een product van het bewustzijn dat we bespreken. Mensen bouwen mentale beelden van God op en zeggen dan dat God zo is. Vervolgens interpreteren ze alles wat met hen gebeurt door het filter van die beelden en denken daardoor dat zij het slachtoffer zijn van omstandigheden op de wereld.

In Moeder Teresa’s geval geloofde zij dat ze zichzelf volledig had overgegeven aan God, maar zoals Kim zei, had zij zich overgegeven aan een door mensen gemaakt beeld van God. Toen ze begon te lijden, moest ze het interpreteren als een situatie die door God was opgelegd. Dit leidde tot slechts één mogelijke conclusie, namelijk dat God of ik wilden dat zij leed en dat het haar het gevoel gaf dat de enige optie die ze had, was dat ze ermee leerde leven en zelfs ‘de duisternis lief te hebben’, wat natuurlijk niet echt mogelijk is.

Laat ik het absoluut duidelijk maken dat noch God noch ik wil dat íémand lijdt al is het maar één seconde. Wij willen dat alle mensen vrij zijn, maar dit kan alléén door de keuzes uit vrije wil van de mensen. Het lijden van één mens kán niet de vrijheid voor iemand anders ‘kopen’ – iedereen is verantwoordelijk voor zijn of haar keuzes en men ontsnapt alléén aan het lijden door bewust de keuzes ongedaan te maken die het lijden veroorzaken. Mensen kunnen alleen ‘voor het leven kiezen’ wanneer zij bereid zijn volledig de verantwoording voor zichzelf te nemen en toe te geven dat álle beperkingen op aarde worden veroorzaakt door de persoon en door de mensheid als geheel, dus móét dat ongedaan gemaakt worden door mensen.

Een van de meest subtiele effecten van het bewustzijn waar we het nu over hebben, is juist dat het mensen laat geloven dat zij het slachtoffer zijn van externe omstandigheden – hetzij de duivel op deze wereld of de boze God in de lucht. In werkelijkheid zijn mensen het slachtoffer van hun eigen keuzes en daardoor hebben zij áltijd de mogelijkheid om élke situatie te wijzigen door een betere keus te maken, door het Levensbewustzijn te kiezen boven het doodsbewustzijn .

Ik hoop oprecht dat sommige van de mensen die Moeder Teresa liefhebben, deze leringen ter harte nemen en daardoor een echte bijdrage leveren om het werk af te maken waaraan zij zo moedig is begonnen, namelijk het werk om mensen te bevrijden van spirituele armoede die wordt veroorzaakt door de valse overtuiging die hen gescheiden houdt van het koninkrijk van God – het overvloedige leven – dat binnenin hen is.

Zij  heeft het bewustzijn van gescheidenheid op zich genomen dat de mensheid zeer lang van God gescheiden heeft gehouden. Dit is het bewustzijn dat zegt dat er een ondoordringbare barrière tussen God en de mensen is en dat alleen Christus die kan overbruggen, maar dat dit nog maar één keer gebeurd is. Als je het leven en de filosofie van Moeder Teresa bestudeert, zie je dat zij oprecht een poging heeft gedaan om deze barrière te doorbreken en één met mij wilde worden – volgens haar visie van mij. Ze moedigde ook alle leden van haar orde aan om het gevoel te hebben dat ze één met mij zijn, wat sommigen inderdaad gedaan hebben, maar haar beeld van mij heeft voorkomen dat zij volledig één met mij is geworden.

Moeder Teresa zag inderdaad goed dat ik het lijden van alle mensen op aarde voel omdat ik één ben met alle mensen op aarde, want zoals ik zei: “Wat je gedaan hebt aan één van mijn minsten, dat heb je aan mij gedaan.” Dus, door de armen te dienen, dien je mij ook – in het Omega-aspect zoals hierboven uitgelegd. Wat ik nodig heb, is dat degenen die verder willen gaan en ook één met mij willen worden in het Alpha-aspect – door alle door mensen gemaakte beelden van Christus op te geven tot zij de Levende Christus die IK BEN ontmoeten en er één mee worden.

Door haar werk heeft Moeder Teresa vooruitgang geboekt met betrekking tot het zuiveren van delen van de bewustzijnsstaat die gescheidenheid veroorzaakt, ook al kwam zij niet op een punt waarop zij dit persoonlijk kon voelen, om redenen die hierboven zijn uitgelegd. Toch heeft ze dit niet op zich genomen en er vijftig jaar mee geworsteld om mensen haar hierom te kunnen laten bewonderen. Ze heeft het op zich genomen om het andere mensen gemakkelijker te maken om dat te overwinnen – dus overwin het snel. Niets is verdrietiger voor een leraar wanneer de studenten de leraar niet durven overtreffen – een probleem waar ik zelf iets van afweet, al kijk ik ernaar uit dat dit verandert in de nabije toekomst door de studenten van deze website die mijn leringen naleven.

Het motto van de geascendeerde meesters is dat wat één gedaan heeft, iedereen kan doen. Iedereen die zich er oprecht toe zet kan Christuswijsheid vanbinnen ontvangen. En wanneer zij die uiten, zullen zij echt een bijdrage leveren om de wereld te veranderen.