De levensverwachting en karma

 

Vraag: Ik vraag me af of de meesters wat meer kunnen vertellen over de levensverwachting en karma.

Vanuit één invalshoek: als iemand op relatief jonge leeftijd, laten we zeggen dertig jaar, het zesennegentigste niveau heeft bereikt, betekent dit dan dat die persoon misschien nog wel vijf decennia of langer geïncarneerd kan blijven om Christusschap tot uitdrukking te brengen en de resterende psychische problemen op te lossen tot aan de ascensie of totdat het lichaam sterft? Vanuit een andere invalshoek: wat zou het kunnen betekenen voor iemand die een prominent figuur is die bekendstaat om zijn pleidooi voor wilde dieren en die vervolgens toevallig door een elementair wezen uit de dierenwereld wordt gedood? Gaat het er dan meer om dat die persoon als het ware één keer te vaak met vuur heeft gespeeld? Wat zijn de karmische gevolgen voor die persoon in zo’n situatie?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2026 – Webinar voor Amerika:

De levensverwachting is een ingewikkelde kwestie die heel persoonlijk is. Je kunt niet zonder meer zeggen dat iemand die op dertigjarige leeftijd het zesennegentigste niveau bereikt, nog vijf decennia zal leven. Dat kan afhangen van het persoonlijke levensplan van die persoon en hoe lang die persoon geïncarneerd wil blijven voordat hij verdergaat. Maar natuurlijk bestaat de mogelijkheid dat je, naarmate je op jongere leeftijd Christusschap bereikt, meer tijd hebt om dat tot uitdrukking te brengen.

Wat betreft het karma van mensen, nogmaals, dit is een heel persoonlijke kwestie die op iedereen van toepassing is. In het scenario dat je beschrijft, kan er natuurlijk sprake zijn van onopgeloste psychologische problemen bij iemand die zich inzet voor wilde dieren op basis van een onrealistisch beeld van mensen, hun plaats in de evolutionaire keten en hun relatie tot wilde dieren. Gedood worden door wilde dieren zou dan een uitwerking van het karma van die persoon kunnen zijn; als een gelegenheid om opnieuw na te denken over hoe ze naar dieren en de relatie van mensen tot dieren kijken.

Er zijn mensen, en in feite veel mensen, die in een toestand zijn gekomen waarin ze dieren zien als menselijke wezens in een dierenlichaam en denken dat zij hetzelfde soort zelfbewustzijn, dezelfde gevoelens en gedachten hebben als mensen. Dat is natuurlijk niet het geval zoals we in Kazachstan hebben uitgelegd in onze verhandelingen over het leven van elementalen.