Vraag: Kun je mijn conclusie, gebaseerd op vele ervaringen, nader toelichten, namelijk dat ons vermogen om herinneringen op te roepen, onze herinnering aan iets en alles wat daarmee samenhangt, nauw verbonden lijkt te zijn met de identiteit waarmee ik ze heb ervaren. Als ik probeer een herinnering op te roepen door een andere identiteit aan te nemen, een identiteit met hetzelfde of een hoger bewustzijnsniveau, dan lukt dat wel, maar wanneer ik me uitdruk via een identiteit met een lager bewustzijnsniveau, vergeet ik volledig wat ik wist, iets wat vooral gebeurde toen ik incarneerde. En ik heb nog twee bijkomende vragen over herinneringen. Worden ze bewaard in iets wat lijkt op een zelf?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2026 – Kazachstan:

Het is een complex onderwerp, dus om het in vereenvoudigde vorm uit te leggen – en het is niet bedoeld als volledig overzicht – zijn er herinneringen en situaties die worden ervaren door een specifiek onderbewust zelf. Deze herinneringen worden gekleurd door dat zelf en daarom kun je ze oproepen wanneer je in dat zelf bent. Als je buiten dat zelf bent, of je nu een hoger of lager zelf is, kan het moeilijk zijn om de herinneringen op te roepen. Herinneringen zijn namelijk niet alleen observaties, ze zijn doordrenkt met gevoelens. Door een zelf heb je vaak een zeer emotionele reactie op een situatie, en je herinneringen worden daardoor gekleurd. Ze kunnen vaak worden getriggerd door soortgelijke emoties of situaties, waardoor je reageert vanuit hetzelfde zelf.

Maar er zijn ook neutralere herinneringen die niet specifiek gekleurd worden door sterke emoties; je observeert ze gewoon. Die herinneringen zijn niet verbonden aan een specifiek zelf en daarom kun je die in sommige gevallen gemakkelijker oproepen of in meer verschillende situaties oproepen. Natuurlijk kunnen herinneringen ook worden vertroebeld door allerlei factoren, van fysieke factoren die het vermogen van de hersenen om herinneringen op te roepen belemmeren tot zelfs emotionele, mentale en aan je identiteit gerelateerde onderbewuste zelven die herinneringen kunnen blokkeren.

Er zijn herinneringen die door een zelf zijn gevormd of door je reactie op een situatie die je niet wilt onthouden; die het zelf niet wil dat jij je die herinnert. En zelfs de Bewuste Jij kan besluiten bepaalde dingen niet te willen onthouden. En als de Bewuste Jij dat beslist, dan moet jij je ervan bewust worden dat je die beslissing hebt genomen en bereid zijn om die te herinneren voordat je dat kunt.

Zoals ik al zei, worden sommige herinneringen bewaard door een zelf. We hebben op deze conferentie echter uitgelegd dat er elementalen zijn die je identiteits-, mentale en emotionele lichamen vormen en dat ze net een scherm zijn waarop je kunt schrijven. Een van de dingen die je op deze schermen schrijft, zijn herinneringen. Maar zelfs wat op het scherm geschreven staat, is natuurlijk niet zo eenvoudig als een plat scherm, het kan worden vertroebeld door onderbewuste zelven, maar er zijn ook processen in de hersenen die dit bemoeilijken.

In tegenstelling tot wat de wetenschap beweert, worden herinneringen niet in de hersenen opgeslagen. Ze worden opgeslagen op het emotionele, mentale en identiteitsniveau. Het oproepen van een herinnering vereist in de meeste gevallen dat de hersenen verbinding maken met het emotionele, mentale en identiteitsniveau of alle drie. Er kunnen echter factoren op hersenniveau zijn die het moeilijk maken voor de hersenen om in het algemeen of met bepaalde herinneringen contact te maken. Vaak volkomen willekeurig, niet omdat je de herinnering niet wilt ophalen. Het is gewoon dat de hersenen zo complex zijn dat ze geen verbinding kunnen leggen. Het lijkt een beetje op een computer waarop bepaalde data op een specifieke locatie op de harde schijf zijn opgeslagen, maar het besturingssysteem op een of andere manier de verbinding met die locatie is kwijtgeraakt. Natuurlijk zijn er ook andere factoren zoals vermoeidheid of verschillende ziekten die het geheugen belemmeren.