Vraag: Ik heb drie maal de oefeningen voor het geboortetrauma gedaan door de geleide meditatie van Moeder Maria te doen. In een daarvan zag ik dat mij geweld werd aangedaan en daarna heb ik de oproepen gedaan die daarvoor geschikt zijn. De daaropvolgende uren heb ik me echter een dag lang angstig gevoeld. In de tweede oefening zag ik niets duidelijk, maar ik voelde duidelijk dat mijn lichaam in het midden werd geraakt. Het was duidelijk een onderbewuste fysieke reactie. Ik dacht dat het oké was, maar de volgende morgen werd ik nog angstiger dan de vorige keer wakker. Ik was zo bang dat ik medicatie tegen die angst heb ingenomen. De derde sessie resulteerde weer in een visioen met geweld, maar daarna voelde ik me minder angstig en had ik ook geen medicijnen nodig. Ik heb alles wat ik heb gezien en gevoeld, opgeschreven. Ik heb oproepen gedaan en nagedacht over wat ik heb gezien. Nu merk ik dat ik andere sessies uitstel. Ik heb het gevoel dat ik niet het hele geboortetrauma heb gezien en ik ben bang dat het ergste nog moet komen. Toch zou ik willen weten of ik goed bezig ben. Is het angst voor dit proces of doe ik iets verkeerd?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2018 – Estland:

Je doet niets verkeerd, maar je kunt natuurlijk proberen het proces te verfijnen. Als je heel sterke symptomen krijgt zoals deze, dan zou ik je aanraden om eerst een paar decreten en invocaties op te zeggen. Ik weet dat je zult zeggen dat je dit hebt gedaan, maar blijf dit desalniettemin doen tot je volgende sessie, zodat je al iets van die energie van tevoren kunt opruimen. Als mensen relatief nieuw zijn op het pad, nog niet zolang decreten or invocaties opzeggen, dan moeten zij een beetje voorzichtiger zijn.

Als ze een sterk symptoom zoals dit voelen, doe dan een stapje terug. Doe de oefening niet, maar doe meer invocaties om de energie te transformeren.

Je hebt het geboortetrauma niet gezien, want als je dat zo was, dan zou je beter voelen dat dit een gescheiden zelf is dat als gevolg hiervan is geschapen.

Door de manier waarop je jouw ervaring beschrijft, heb je contact gemaakt met bepaalde dramatische gebeurtenissen en pijn, maar je bent nog niet op het punt gekomen waarop je kon begrijpen dat dit een gescheiden zelf is. Dit kan gedeeltelijk komen omdat je de energie nog niet hebt opgeruimd, maar ook omdat je de instructies zorgvuldiger moet bestuderen en je daarna concentreren op het zien van het gescheiden zelf dat door het geboortetrauma werd gevormd. Het is niet genoeg om contact te maken met die situatie; je moet het als een gescheiden zelf gaan zien.

In situaties als deze raad ik aan om eerst een stap naar achteren te doen, meer invocaties en decreten op te zeggen, en daarna andere sessies te doen. Doe ze niet na elkaar, maar laat er wat tijd tussen en dan kun je geleidelijk een duidelijker beeld krijgen. Zeg tussen de sessies invocaties en decreten op om de energie te transformeren. Zoals ook wordt uitgelegd, ga je het steeds minder intens voelen en dat maakt je beeld ook helderder.

Je moet ook begrijpen dat het soms niet nodig is om je geboortetrauma te zien. Je moet het gescheiden zelf zien en de overtuiging die je formuleerde om hiermee om te kunnen gaan omdat die je inperkt. Je moet begrijpen dat wij een algemeen hulpmiddel moeten geven. De mensen kunnen hier natuurlijk persoonlijke reacties op krijgen. Sommige mensen zullen hun geboortetrauma heel duidelijk zien. Anderen zullen een minder helder beeld krijgen van wat er precies gebeurd is, maar leggen wel het zelf bloot dat hieruit is voortgekomen.

Alles wat de geascendeerde meesters doen, levert een bepaald risico op en door de beschrijving in het ‘Mijn Levens met’ boek van dit traumatische incident in de eerste incarnatie van de hoofdpersoon, kunnen we natuurlijk de indruk wekken dat het voor iedereen hetzelfde gaat en dat het overweldigend pijnlijk is. Natuurlijk hebben mensen individuele ervaringen gehad en daar moet jij je dus voor openstellen. Je moet je ook openstellen voor het feit dat sommige mensen heel duidelijk iets visueel waarnemen, terwijl andere mensen niet een visuele of emotionele reactie krijgen.