Vraag:  Ik houd ervan om mee te doen aan programma’s waarin je kunt opbellen maar de presentator draaide de rollen om en zei: “Nu, wat zou jij doen aan de atoombesprekingen tussen Iran en Amerika?” Ik heb vaak gezegd dat een inbel programma een gehaast oordeel op afstand geven zonder over veel feiten te beschikken is. Ik kon eigenlijk geen goede uitspraak doen omdat ik niet aan de onderhandelingstafel zit en weet wat de dynamiek is en wat je moet geven en nemen. Was het slimmer geweest als ik mijn intuïtie had gebruikt en er iets uit had gegooid over de besprekingen tussen Iran en Amerika, hoewel ik duizenden kilometers verderop zit of is het beter om de mensen die je een soort elitegroep zou kunnen noemen zij aan zij hieraan laten werken en hen die onderhandelingen laten voeren?

Kim Michaels: Wat zegt jouw intuïtie? (Gelach). Eerlijk gezegd zou ik in zo’n situatie – ik weet niet hoe die zich heeft ontwikkeld – ik heb het idee dat ik geen mening kan hebben omdat ik er niet genoeg vanaf weet en ik heb niet het idee dat het op dit moment het belangrijkste voor mij is om mijzelf hierin te verdiepen.

Er is een bepaald bewustzijn ingeslopen – en dat is ook in Denemarken zo, maar in de Verenigde Staten is het erger, denk ik – dat wij in staat moeten zijn om heel complexe problemen in een soundbite van twintig seconden op te lossen. Dat kan gewoon niet. Ik heb het gevoel dat er een bewustzijn op mensen wordt geprojecteerd; dat wij over alles een mening moeten hebben; dat als je iets gevraagd wordt, jij dan ter plekke een mening klaar moet hebben. Maar ik ben zover dat ik besef… nu, ik heb in de eerste plaats alle meningen over iets opgegeven.

Dat betekent niet dat ik niet iets kan zeggen over bepaalde onderwerpen. Maar om dat te kunnen moet ik niet alleen de situatie bestuderen, maar ook in gedachten verwerken: “Wat zegt mijn intuïtie hier eigenlijk over?” Dat kost tijd en moeite. Er zijn veel onderwerpen; er waren bijvoorbeeld net verkiezingen in Denemarken, waar ik geen mening over heb omdat ik er niet genoeg vanaf weet. Dus in dit geval zou ik zeggen: “Ik heb er geen mening over, want ik weet er niet voldoende vanaf.” Wat mankeert daaraan? Wie zegt dat ik een vraag die opkomt, moet kunnen beantwoorden?