Waarom zijn levensstromen geïncarneerd?

 

ONDERWERPEN: jij werd geschapen om mede te scheppen – dit is geen vorm van tijdelijke gekte – alleen gescheidenheid is waanzin – medescheppen is de hoogste vorm van vreugde – je weet het wanneer jij je weer met jouw IK BEN Aanwezigheid verbindt

Vraag: In jouw antwoord op een andere vraag heb jij uitgelegd dat redding voor sommige IK BEN Aanwezigheden een reden is om zielen naar deze wereld te sturen. De oorspronkelijke zielen hadden die reden echter niet. Er lijkt een onverklaarbare reden te zijn waarom een ziel zich tot de materiële wereld aangetrokken voelde en liever de materiële wereld, het dualiteitsbewustzijn, en een gescheiden en beperkte identiteit, heeft.

Een ‘Cursus in Wonderen schijnt het te zien als een illusoire, tijdelijke gekte. ECIW en ik denk dat jij ook op deze website hebt aangegeven dat alleen zielen die het dwaze concept hadden dat er gescheidenheid is, hier op aarde komen om die fout te herstellen. Als dat zo is, heeft de IK BEN Aanwezigheid dan het idee gehad en is dat de reden waarom hij zielen schept om de illusie van gescheidenheid te ervaren? In het antwoord van gisteren noem je het andere gemeenschappelijke thema dat ik tegenkom, dat wij medescheppen en het in de materie  ervaren, en denk ik dat we alleen daarom komen. Dat is volgens mij het risico niet waard. (enigszins humoristisch bedoeld)

Nogmaals bedankt en Ro ook, wiens vraag mij gisteren heeft geïnspireerd om deze vragen te bedenken en te stellen.

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus:

Het is niet zo moeilijk uit te leggen waarom de oorspronkelijke levensstromen ervoor hebben gekozen om naar planeet aarde af te dalen. Voor de zondeval was deze planeet een ongelooflijk mooi en harmonieus podium voor groei. De levensstroom werd uit de wens van de IK BEN Aanwezigheid geboren om meer te worden dan hij was en die wens wordt uit liefde geboren, juist de liefde die ervoor heeft gezorgd dat de Schepper zelf dit universum heeft geschapen. Daar is niets illusoirs aan, en dat kwam niet door tijdelijke gekte. Het was juist het gevolg van de kracht die tot scheppen aanzet.

Je zou kunnen zeggen dat het geleidelijke proces ervoor heeft gezorgd dat de levensstroom tot een lagere bewustzijnsstaat verviel en daardoor een identiteitsgevoel heeft opgebouwd dat hij van de IK BEN Aanwezigheid gescheiden was en het resultaat is van een illusie en een vorm van tijdelijke gekte. Je zou misschien wel kunnen zeggen dat levensstromen hier op aarde zijn – op de imperfecte planeet die zij hebben geholpen te maken – om die gekte te overwinnen en de fout te herstellen.

De IK BEN Aanwezigheid heeft de levensstroom niet geschapen omdat hij het gevoel van gescheidenheid wilde ervaren. De levensstroom werd nooit geschapen om van de IK BEN Aanwezigheid gescheiden te worden; hij werd geschapen om voortdurend in bewustzijn te groeien tot hij volledig Godsbewustzijn bereikte en zich één zag met, maar toch een individualisatie van, de IK BEN Aanwezigheid.

Toen God aan het proces van scheppen begon, was God alleen. Dus God heeft alles uit zijn eigen substantie en wezen geschapen. Zonder hem werd niets gemaakt wat gemaakt werd. Dus om iets te scheppen wat een vorm had, moest de Schepper een deel uit zijn grenzeloze wezen halen en het ‘gevangenzetten’ in een beperkte vorm. Toen God zelfbewuste wezens schiep, heeft hij een deel van zijn eigen wezen en bewustzijn in hen gelegd. Daarom hebben zij de mogelijkheid om zichzelf te transcenderen en zich er volledig van bewust te worden dat zij God zijn. Alleen als zij dat doen, versmelten zij niet gewoon weer met het Al en worden gewist – zoals een aantal religies beweren. In plaats daarvan krijgen zij het totale Godsbewustzijn als individuele, Godvrije wezens die dezelfde creativiteit bezitten als de God die hen heeft geschapen. Dit is een voortdurende keten van scheppen, en dit beschreef ik toen ik zei: “Ge zijt Goden.”

Wanneer de levensstroom op één lijn zit met zijn IK BEN Aanwezigheid, is het niet alleen maar scheppen om te scheppen. Het is medescheppen vanwege de vreugde en de liefde om een deel van Gods magnifieke plan te zijn en de individualiteit en creativiteit daarvan te uiten. Ik kan je ervan verzekeren dat het ware gevoel van medescheppen de hoogste vorm is van wat heel veel mensen gelukzaligheid noemen, maar dat dit veel verder gaat dan wat een menselijk wezen gelukzaligheid noemt.

Ik kan begrijpen dat veel mensen die belast worden door hun eigen keuzes in het verleden, misschien het gevoel hebben dat dit niet het risico waard was. Zodra je het spirituele pad gaat beklimmen en weer in contact komt met jouw IK BEN Aanwezigheid, weet je met absolute zekerheid dat het wel het risico waard was. Wie niet waagt, die niet wint. “De tocht naar boven is altijd het ongemak waard”, zoals één van mijn collega’s graag zegt.