Vraag: Geliefde geascendeerde meesters, ik vraag jullie om de vicieuze cirkel in mijn gedachten te doorbreken. Als ik vrije wil goed begrijp, lijkt het ouderschap deze te schenden. Dit gebeurt zowel in alledaagse situaties als in psychologische dynamieken, vooral met jonge kinderen wanneer ze iets willen en ik hen verbied om dat te ervaren, handelend vanuit mijn eigen overtuigingen en bewustzijnsniveau. Of werkt vrije wil anders bij kleine kinderen? Zoals ik het begrijp, maak je dan karma. Tegelijkertijd zie ik ouderschap als het in evenwicht brengen van karma uit vorige levens, een proces van het kind liefhebben en de energie accelereren die voorheen verkeerd gebruikt werd in mijn relaties met deze wezens. Kun je mijn inzicht verduidelijken?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2026 – Kazachstan:

Stel je voor dat je een prachtige speelkamer of kinderkamer inricht voor een jong kind. Je verzamelt al het speelgoed dat je maar kunt bedenken en zet het in die kamer. Dan zet je het kind erin en laat je hem alleen zonder enige menselijke interactie. Dan is er niemand, oftewel jij als de ouder die de vrije wil van het kind kan schenden en het kan verbieden om met dit of dat speelgoed te spelen. Zou jij je kind hiermee een dienst bewijzen? Je begrijpt natuurlijk dat dit niet zo is, want het kind zou geen omgang met mensen hebben. Het zou zich eenzaam voelen, maar in de eerste plaats zou hij zijn zelfgevoel niet ontwikkelen.

Wat stelt een jong kind in staat om zijn zelfgevoel te ontwikkelen? Dat is de omgang met anderen, in de eerste plaats met de ouders, maar ook met broers en zussen. Je moet je focus verleggen en beseffen dat jij als ouder het recht, zelfs de plicht, de taak, hebt om het kind situaties voor te leggen die het kind iets bieden om op te reageren, maar ook om grenzen te stellen. Je leert het kind in feite hoe hij in het leven moet functioneren, wat in wezen functioneren met anderen betekent. Je kind moet op een of andere manier leren dat zijn eigen wil in balans moet zijn met de wil van anderen.

En hij leert dat door jou te ervaren, door te zien hoe jij bent en hoe je grenzen stelt voor het kind.

Om deze vicieuze cirkel te doorbreken, zoals je zegt, moet jij je kijk op vrije wil herzien. Natuurlijk kun je misbruik maken van een kind, maar daar gaat het hier niet over. Het gaat erover dat je het recht hebt om jezelf te zijn in je eigen huis. Je hoeft niet perfect te zijn als ouder. Je moet de ouder-kindrelatie gewoon zien als een kans om je onderbewuste zelven te ontdekken en daaraan te werken. Dat is in wezen hoe je karma in balans brengt. Je maakt geen karma als je grenzen stelt aan een jong kind. Je maakt juist karma als je dat niet doet en veel ouders, vooral in de ontwikkelder landen, hebben de denkwijze gekregen dat ze geen grenzen hoeven te stellen aan hun kinderen, dat ze alles mogen doen wat ze willen. En daarmee maken ze juist karma, of liever als ze dat niet doen.

Het is natuurlijk waar dat je karma kunt hebben met kinderen uit vorige levens. Maar dat karma overwin je gewoon door naar je eigen psyche, je reactiepatronen, te kijken en met behulp van de hulpmiddelen die we jullie hebben gegeven aan die onderbewuste aspecten te werken.

Je kunt zelfs kijken naar de dynamiek die je hier beschrijft. Je bent bang dat je de vrije wil van een jong kind schendt. Waarom? Wat gaat er door je hoofd, welke overtuiging heb je waardoor je dit niet mag doen of waardoor je denkt dat je dan karma maakt? Heeft het te maken met iets uit een vorig leven? Misschien was je te bazig tegen iemand anders, of werd je zelf gedomineerd, waardoor je een typisch dualistische beslissing nam: “Dat was te veel controle, dus om dat te corrigeren moet ik naar het andere uiterste gaan en helemaal geen controle meer hebben.” Zo schommelen veel mensen heen en weer, maar dat is natuurlijk nog steeds op de dualistische schaal. Je moet daar afstand van nemen en de gulden middenweg vinden; de evenwichtige aanpak. In feite leer jij je kind ook een evenwichtige benadering van het leven krijgt, hoe je met anderen omgaat, zijn eigen wil en de wil van anderen in evenwicht brengt. Het kind moet leren zijn wil in evenwicht te brengen met die van jou, en dat kan het alleen als jij je wil laat gelden.