Geascendeerde Meester Portia, 23 mei 2026 – Kazachstan

IK BEN Geascendeerde Meester Portia. Ik word vaak de Godin van Kansen genoemd. Wat is een kans? De hele wereld van vorm is een kans om jezelf te transcenderen. Het is een kans om jezelf als een bepaald zelf te ervaren en dat te transcenderen. Wat een kansen geeft onze Schepper aan ons.

Zelftranscendentie in elke ervaring
Natuurlijk weet ik heel goed dat je niet in staat bent, wanneer je in de dualiteit stapt, om het universum misschien als een kans te zien. Je zou het gevoel kunnen hebben dat zelfbewustzijn je werd opgedrongen: “Ik heb er niet om gevraagd om geschapen te worden. God heeft me gedwongen om te bestaan en ik kan alleen maar lijden.” Wat kan ik anders zeggen dan dat het een prachtige kans is om jezelf op die manier te ervaren. En als dat de ervaring is die je nu wilt hebben? Sommigen zullen zich hierdoor misschien beledigd voelen, maar wat beleven zij? Ze hebben een ervaring en op dit moment is het een onaangename ervaring. Maar wat levert een onaangename ervaring je op? Een referentiekader en de mogelijkheid om jezelf af te vragen: “Is het mogelijk om het leven op een andere manier te ervaren?” Is het mogelijk om een andere ervaring van het leven te krijgen? En als je om je heen kijkt, dan zie je dat sommige mensen om je heen niet precies dezelfde ervaring hebben als jij. Sommigen hebben in feite een betere ervaring of lijken in ieder geval gelukkiger te zijn met hun ervaring. Misschien kun jij je ervaring transcenderen en misschien was de enige reden dat je deze lagere ervaring bent aangegaan, wel dat je een contrast wilde zien met een hogere ervaring, zodat je een referentiekader hebt om keuzes te maken.

Wanneer je een nieuwe medeschepper bent, zou je ook kunnen zeggen dat je een beperkt zelfgevoel hebt, een zelfgevoel dat zich in één enkel punt samenbalt waardoor jij je alleen bewust bent van de kleine omgeving om je heen en dan zijn je keuzemogelijkheden vrij beperkt. Er is wat je in je omgeving kunt zien, maar ook wat je in jezelf kunt zien, gebaseerd op je zelfgevoel. Als je experimenteert met wat je hebt en wat je kunt zien, krijg je een referentiekader en zie je dat er meer mogelijkheden, meer keuzes, meer opties, zouden kunnen zijn. Maar hoe maak je die keuze? Stel je voor dat je buiten loopt, maar er hangt een dichte mist en je kunt nauwelijks een paar meter vooruitzien. Welke opties heb je om te kiezen waar je heen wilt en wat je wilt zien? Maar als de mist optrekt, zie je de weg voor je, je ziet dat hij zich splitst, je ziet dat die weg een andere kant op gaat, er is ook één die deze kant op gaat en dan heb je meer keuzes, meer opties, omdat je een breder scala aan ervaringen hebt opgedaan.

De dualiteit als kans
Wat is dualiteit? Alleen maar een kans om een ander soort ervaring op te doen. Waarom is dat een kans? Omdat het je een breder referentiekader geeft, een bredere ervaringsruimte waardoor je meer mogelijkheden ziet. Zoals we al hebben gezegd, moet je experimenteren met de dualiteit om je bewust te worden van de volledige reikwijdte; in hoeverre jij je vrije wil kunt uitoefenen. Als jij je er niet van bewust bent dat jij als gescheiden wezen je vrije wil kunt uitoefenen, zie je ook niet alle mogelijkheden die je hebt als zelfbewust wezen met vrije wil. Maar het is niet genoeg om theoretisch en verstandelijk te begrijpen wat dualiteit is, want hoe kun je echt weten wat het is, als je die niet ervaart?

De dualiteit ingaan biedt de mogelijkheid om een breder scala aan ervaringen op te doen dan wanneer jij je niet in de dualiteit bevindt. Vanwege de aard van de dualiteit, die we al lange tijd tot in detail beschrijven, is er een inherente onbalans. Er zijn namelijk twee tegengestelde polariteiten die allebei aan jou trekken en de neiging bestaat dat je of naar de ene of naar de andere kant wordt getrokken. Onbalans leidt tot lijden. Het onvermijdelijke gevolg van dualiteit is lijden. Hoewel lijden onaangenaam is zolang je het voelt, is het uiteindelijk slechts een ervaring, en elke ervaring is een kans om de opties die je kunt zien te vergroten.

Je zou kunnen zeggen dat je in de dualiteit de mogelijkheid hebt om jezelf als een bepaald type wezen te ervaren, totdat je op een punt komt waarop je beseft: “Ik wil dit soort wezen niet zijn.” En zoals we hebben uitgelegd, kan niets in de dualiteit je vrije wil tenietdoen. Je kunt er altijd voor kiezen om meer te zijn dan welk zelfgevoel ook en daarom is zelfs de dualiteit een kans. Het is in wezen een kans om jezelf heel lang en in heel veel verschillende versies van een gescheiden wezen te ervaren, zodat je volledig bewust kunt stoppen jezelf als een gescheiden wezen te zien en je vrije wil en creativiteit als gescheiden wezen uit te willen oefenen.

Je kunt zeggen dat je de kans krijgt om te beslissen wat je wilt zijn, wanneer jij je niet in de dualiteit bent. Wanneer jij de dualiteit ingaat, heb je de mogelijkheid om te beslissen wat je niet wilt zijn. Het is de Alpha en de Omega, en je hebt allebei nodig om op het niveau te komen waarop je klaar bent om te ascenderen, want je moet weten wat je opgeeft als geascendeerde meester. En je moet op het punt komen waarop je het opgeven van deze mogelijkheid niet als een verlies ervaart omdat je genoeg van de ervaring hebt.

Geen magische oplossing
Wat zou je kunnen helpen om voor de initiatie op het zesennegentigste niveau te slagen? Wat is in wezen de ervaring die je op aarde hebt? Kijk naar jezelf, kijk naar je huidige leven, misschien naar vorige levens als je daar iets van afweet. Je zou je kunnen afvragen: “Waarom ben ik hier, waarom ben ik bij deze leer, waarom luister ik naar deze vreemde meesters die via deze persoon spreken? Waarom worstel ik om deze leringen te begrijpen en toe te passen?” Omdat je levenservaring op aarde wordt beïnvloed door een zekere frustratie. Die frustratie kan persoonlijke vormen aannemen, maar als je naar jullie allemaal kijkt, dan voelen jullie je het grootste deel van je leven gefrustreerd of zijn dat geweest, en jullie zijn hier omdat jullie hopen dat wij je kunnen helpen om die frustratie te overwinnen. Zoals Saint Germain probeerde uit te leggen is het, wanneer je het zesennegentigste niveau nadert, heel gemakkelijk om te denken dat je een raadsel is, een enigma, een probleem moet oplossen om dat op zichzelf gerichte zelf te overwinnen. En als je die magische kennis, die steen der wijzen, die heilige graal, die toverwoorden nu maar had, ja, dan zou je het zelf kunnen zien en opgeven.

Maar er bestaat geen toverwoord en waarom niet? Stel je voor dat ik een geheime mantra had en dat iedereen die de mantra hoorde, onmiddellijk zou ontwaken uit de dualiteit. Maar hoe zou dat moeten met vrije wil? Wat als iemand per ongeluk op die mantra stuitte en nog niet klaar was om de dualiteit los te laten, nog niet genoeg van de ervaring had opgedaan en ineens, poef, bevrijd werd van de dualiteit? Op het niveau van woorden moet er namelijk plausibele ontkenning mogelijk zijn. Veel van jullie, of in ieder geval veel spirituele mensen over de hele wereld, zijn nog steeds op zoek naar die magische leer: “O, staat die in de gedichten van Rumi? Staat die in de Veda’s, de Upanishads, de leringen van geascendeerde meesters? Is er ergens een grot, een spelonk waar die op de muur is geschreven?” En jullie doen zoektochten, epische zoektochten, maar jullie zouden het jezelf een stuk gemakkelijker kunnen maken als jullie het hele idee van een magische oplossing zouden opgeven. Het idee dat er een magische oplossing bestaat, is juist een deel van de frustratie. Je denkt namelijk: “Het moet er wel zijn, maar ik heb hem kennelijk nog niet gevonden. Waarom niet? Wat doe ik verkeerd? Wat is er mis met mij? Wat is er mis met de leringen die ik volg? Wat kan ik doen om het te veranderen?”

Frustratie als ervaring
Ik wil nog een idee opperen, net als de vele ideeën die we tot nu toe hebben gegeven, dat jullie misschien kan helpen: Wat is je frustratie? Speelt die zich niet af in je hoofd? Voel je die frustratie niet in je hoofd? Ja, je voelt die misschien ook wel in je lichaam, maar voel je die niet vooral in je hoofd? Wat is alles, absoluut alles, wat zich in je hoofd afspeelt? Wat is het? Is dat geen ervaring? Alles wat er in je hoofd gebeurt, is een ervaring. Je denkt misschien aan gevoelens en gedachten, maar dat zijn slechts onderdelen van de totaalervaring die je hebt. Wat is jouw frustratie? Een ervaring.

Wat is je hoofd dan? Zoals we hebben gezegd, is er een element dat je identiteitsgeest vormt, een ander dat je mentale geest vormt en nog een ander element dat je emotionele geest vormt. Maar wat zijn deze geesten? Het zijn net schermen waarop je beelden kunt projecteren, maar de schermen veranderen niet door de beelden. Ze kunnen gemakkelijk andere beelden reflecteren.

Je ervaring kan veranderd worden. Het is niet de enig mogelijke ervaring die je kunt hebben. Je hoeft niet gefrustreerd te zijn wanneer je op aarde geïncarneerd bent. Waarom kies je ervoor om nu gefrustreerd te zijn? En veel mensen reageren zo wanneer ze hiermee geconfronteerd worden: “Ik heb er niet voor gekozen om gefrustreerd te zijn. Ik ben gefrustreerd omdat ik niet kan kiezen om te zijn wat ik wil zijn, waar ik wil zijn. Ik wil boven het zesennegentigste niveau komen. Denk je niet dat ik het had gedaan als ik had kunnen kiezen? Ik heb er niet voor gekozen om gefrustreerd te zijn!”

Genieten van het contrast
Maar wat heeft Saint Germain geprobeerd uit te leggen? Wanneer jij je afscheidt, schep je in je hoofd de illusie dat je een gescheiden zelf bent; dat jij je in een omgeving bevindt die losstaat van je hoofd en dat je daardoor het slachtoffer bent van je omgeving. En wanneer je in die gemoedstoestand terechtkomt, zul je spanning voelen en in het begin is die spanning niet onaangenaam. Het is juist opwindend omdat de spanning tussen de twee dualistische polariteiten een contrast vormt. En veel mensen genieten van dat contrast, zoals je kunt zien bij mensen op aarde die voortdurend heen en weer schieten tussen het ene of het andere uiterste.

Er zijn mensen die genieten van het contrast dat de dualistische polariteiten bieden en er nog geen genoeg van hebben. Er is nog steeds spanning, maar ze vinden het gewoon spannend, opwindend. Maar nadat je die een tijdje hebt gevoeld – en natuurlijk ervaar je dat je in de dualiteit altijd moet reageren, en wanneer je reageert, ontstaat er nog meer spanning en dan komt er een moment waarop het moeilijk wordt om die spanning in stand te houden, waardoor de spanning de opwinding overschaduwt. Dan ga je op zoek naar een manier om uit die spanning te komen en dan kom je een spirituele leer en een spiritueel pad tegen, en dan begin je het zesennegentigste niveau te ontstijgen. Je vormt het beeld in je hoofd: “Wanneer je een bepaald bewustzijnsniveau bereikt, zal de spanning verdwijnen; wanneer je Christusbewustzijn bereikt, zal de spanning verdwijnen.”

Te veel spanning
Dan krijg je het gevoel dat je vooruitgang boekt, dat je al wat vooruitgang hebt geboekt en je gaat je realiseren: “Ik ben eigenlijk dicht bij het zesennegentigste niveau, maar ik ben er nog niet omdat ik nog steeds spanning voel. Waarom ben ik er nog niet?” Hoewel je tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste niveau veel van je zelven hebt losgelaten, voel je nog steeds spanning. In werkelijkheid zou je minder spanning moeten voelen, maar dan begin je de spanning op te bouwen: “Waarom ben ik nog niet voorbij het zesennegentigste niveau?” Maar wat gaat er in je hoofd om? Je krijgt de ervaring dat je spanning voelt, dat je er nog niet bent. Wie ervaart dat? Uiteindelijk de Bewuste Jij, maar hoe dan? Omdat jij jezelf en het verleden ervaart door de kleur van het spirituele zelf dat je hebt opgebouwd, de raket die je van het achtenveertigste naar het vijfennegentigste niveau heeft gebracht – en wat hebben we gezegd over elk zelfgevoel dat je hebt opgebouwd? Hij wil zijn vorm behouden, want dat is de enige manier waarop hij kan blijven bestaan. Dat is de reden van zijn bestaan.

Het zelf dat is gebouwd om je hoger te brengen
Wat voor zelf had je beneden het achtenveertigste niveau? Je had een zelf dat projecteerde dat je iets op deze wereld moet bereiken. Dit zelf projecteerde zelfs beneden het achtenveertigste niveau dat er een proces, een pad, is dat je bij een bepaald doel op deze wereld brengt. Dat kan de allerhoogste macht zijn, de allergrootste rijkdom, de allergrootste erkenning, roem en fortuin, wat het ook mag zijn. Het was een horizontaal pad, een horizontaal doel, maar op het achtenveertigste niveau, verander je. Dan stap je op een pad dat voorbij deze wereld leidt. Er is een pad dat geleidelijk omhooggaat en je leidt naar het zesennegentigste niveau en Christusschap, ontwaken, verlichting, of hoe je het ook wilt noemen. Er is nu een verticaal pad en om de ervaring beneden het achtenveertigste niveau te krijgen, bouw je een zelf op dat je die ervaring geeft. Om die ervaring te krijgen, beklim je een spiritueel pad naar een hoger bewustzijnsniveau; je bouwt een zelf dat je voertuig is. Het is de raket die je omhoog stuwt.

Waar is dat zelf op geprogrammeerd? Om je een stap hoger te brengen. Wat zit er in dit zelf ingebouwd? “Je bent er nog niet. Er is nog een stap boven je.” Wanneer je de lering van Saint Germain over het opbouwen van het conceptuele zelf neemt, dan kun je zeggen dat je tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste niveau een zelf hebt dat zegt: “Je bent er nog niet.” En wanneer je het zesennegentigste niveau nadert, begint het zelf te beseffen dat je hem misschien niet meer nodig hebt, maar hij wil niet sterven, dus doet hij een laatste wanhopige poging om je het gevoel te laten houden dat je er nog niet bent. Het zelf projecteert op jou: “Je had dit raadsel moeten oplossen. Je had deze kennis moeten verwerven. Je had dit inzicht moeten krijgen, zodat je boven het zesennegentigste niveau zou kunnen uitkomen. Maar je bent er kennelijk nog niet, dus je zou daar een slecht gevoel over moeten hebben. Je zou gefrustreerd moeten zijn. Je zou er gespannen over moeten zijn.” Het is zijn laatste paniekerige poging om je te laten blijven zien dat je er nog niet bent, dat je er nog niet bent. Wat moet je dan doen?

Het pad opgeven dat berust op een tekort
Allereerst moet je beseffen dat juist het zelf dat je bij het zesennegentigste niveau heeft gebracht, je ervan weerhoudt om verder te komen. Dat de Bewuste Jij kan gaan zien, niet verstandelijk, maar daadwerkelijk ervaren: “O mijn god, juist het zelf dat me hier heeft gebracht, weerhoudt me ervan om verder te gaan. Hoe bizar is dat?” Maar dan moet jij je realiseren dat je het concept dat er een pad is, moet opgeven om dat zelf los te kunnen laten. En wanneer ik dit zeg, raakt dat zelf in paniek: “Wat bedoel je dat je het pad moet opgeven? Wat bedoel je dat er geen pad is? Je hebt gezegd dat we naar het hondervierenveertigste niveau kunnen stijgen. Dan kunnen we ascenderen en in het geascendeerde rijk kunnen we naar steeds hogere niveaus stijgen totdat we het Scheppersbewustzijn bereiken. Wat bedoel je dat er geen pad is?” Maar er is geen pad zoals het zelf het pad opvat, omdat het pad tussen het achtenveertigste en het zesennegentigste niveau gebaseerd is op het gevoel dat er iets ontbreekt: “Ik ben niet heel. Ik ben niet compleet. Ik ben niet waar ik wil zijn. Ik moet nog een stap hoger. Dan ben ik er dichter bij, maar ik ben er nog steeds niet, dus ik moet nog een stap omhoog doen.”

Met dat concept van een pad loop je altijd achter. Je bent er nooit. Er zijn door de tijd heen talloze voorbeelden van mensen die het concept van een spiritueel pad hebben omarmd. Je vindt het in alle mystieke tradities. Er zijn veel van in het boeddhisme; mensen accepteren het boeddhisme, beginnen het te studeren en te beoefenen. Ze denken dat ze een pad bewandelen, maar het wordt een cirkelvormig pad. Hoewel ze denken dat ze vooruitgaan, bereiken ze nooit hun doel. Ze blijven in een kringetje lopen. Op het zesennegentigste niveau moet je het concept dat er een pad is, opgeven en in het begin betekent dat letterlijk dat je het pad zelf moet opgeven.

Onderzoek jezelf eens. Wat denk je dat er zou gebeuren als je het hele concept van een spiritueel pad zou opgeven? Wat is je reactie daarop? Dit geeft je een idee van hoe je naar het pad hebt gekeken. Veel zullen denken: “Als ik het pad moet opgeven, betekent dat dan dat het pad verkeerd was? Betekent dat dan dat ik op het verkeerde pad zat? Dat ik misleid ben? Dat ik voor de gek gehouden ben?”

Maar nee, het pad heeft je op het zesennegentigste niveau gebracht. Alleen kan het pad zoals jij het bezag, je niet verder brengen. Wat moet je opgeven? Is dat het idee dat er een wereldlijk pad is? Ja, want je moet het zelfbeeld dat je achter bent, dat je er nog niet bent, dat je niet echt verbonden bent, opgeven.

Al onze leringen over de Bewuste Jij zijn een poging geweest om je te laten inzien dat de Bewuste Jij zuiver gewaarzijn is en dat betekent dat de Bewuste Jij niet achter kan liggen, hij kan niet incompleet zijn. We hebben gezegd dat de Bewuste Jij voortkomt uit het Christusbewustzijn. De Bewuste Jij kan ervaren dat hij niet de Christus is, dat hij een gescheiden wezen is, een incompleet wezen, dat achterloopt, dat hij een wezen is dat een pad beklimt, maar hij ervaart dat via zelven. De Bewuste Jij is eigenlijk nooit op een reis geweest die hem in de dualiteit heeft gebracht en hem er nu weer uit haalt. Wat is die hele reis naar de dualiteit en terug? Wat is die hele reis? Een ervaring.

Jij bent de Christus!
Jij en je IK BEN Aanwezigheid groeien door deze ervaringen, maar de Bewuste Jij verandert niet door de ervaring. Hij wordt de ervaring niet. Op het zesennegentigste niveau kun je erover nadenken: “Loop ik eigenlijk achter? Moet ik iets in mij veranderen om boven het zesennegentigste niveau uit te komen en de Christus te zijn?” En dan kun je tot het besef komen dat je alleen maar het gevoel hoeft los te laten dat je niet de Christus bent en jezelf accepteren zoals je bent en altijd bent geweest. Ik begrijp dat het wereldlijke denken, je lineaire geest, allerlei bezwaren zal opwerpen en zal zeggen dat dit tegenstrijdig is om allerlei redenen, maar ik heb het nu over de Bewuste Jij en hoe jij jezelf ziet. En je kunt voelen, niet begrijpen, niet conceptualiseren, je kunt ervaren: “Ik ben er. Ik ben aangekomen. Ik ben de Christus.” En wanneer je dit accepteert, dan betekent dat niet dat je nu ineens perfect bent. Het is niet zo dat je geen zelven meer hoeft op te ruimen, want je bevindt je nog steeds op het zesennegentigste of zevenennegentigste niveau en je moet nog naar het hondervierenveertigste niveau om te ascenderen, maar het kan zijn dat je nog steeds enkele zelven meesleept.

Je bewandelt nog steeds een pad, maar je kijkt er anders naar dan toen je nog met het spirituele zelf naar het zesennegentigste niveau keek. Begrijp je? Het pad verdwijnt eigenlijk niet, maar je kijk op het pad verandert fundamenteel. Je beziet het op één manier, je beziet het op een andere manier, maar je kunt het niet op beide manieren tegelijk bezien. Je moet schakelen tussen de twee perspectieven en daarom moet je het lagere pad opgeven. Ik bedoel dat jij je beneden het zesennegentigste niveau een onvolledig wezen voelt. Je geeft dat zelfgevoel op. Je voelt je een compleet wezen. Je beseft dat je nog veel stappen kunt zetten naar hogere bewustzijnsniveaus, naar hogere niveaus van zijn, maar je bewandelt het pad boven het zesennegentigste niveau niet meer met het gevoel dat je niet compleet bent, niet met het gevoel dat je er nog niet bent, niet met het gevoel dat er iets mis met jou is, dat er iets ontbreekt. Je bent compleet als je bent wie je bent, maar je wordt steeds meer. Om een simpel voorbeeld te geven, lijkt het in zekere zin op het verschil tussen geld schuldig zijn aan de bank en proberen een lening terug te betalen en vervolgens schuldenvrij te zijn en geld op je rekening hebben.

Die omschakeling vindt nu plaats
Kun je deze omschakeling nu maken? Er is maar één moment om die omschakeling te maken en dat is nu. Is het nu of in de toekomst? Dat is aan jou, maar je zult de omschakeling pas maken als je accepteert: “Het is nu en ik heb de omschakeling gemaakt. Ik ben een ander wezen.” Dat wilde Moeder Maria je laten zien met haar oefening van het oversteken van de beek. En wat leidde je aandacht af van datgene waar jij je aan vastklampte? Dat je haar in de ogen keek. Het kan helpen als je omhoogkijkt, naar een geascendeerde meester, je IK BEN Aanwezigheid, iets waar jij contact mee kunt maken wat daarboven is. Kijk daarnaar en zie dan of dat je helpt beseffen dat je de omschakeling hebt gemaakt.

Elementalen en de vier niveaus van het materiële rijk
Nu zal ik bij wijze van spreken een tandje bijzetten en jullie nog wat ideeën geven over het leven van de elementalen. We hebben gezegd dat er verschillende orden van elementalen zijn, verschillende niveaus van elementalen, verschillende bewustzijnsniveaus van elementalen. In eerdere lessen van de geascendeerde meesters hebben we het beeld geschetst dat er vuurelementalen zijn, de salamanders, die corresponderen met wat we nu het identiteitsrijk noemen, en dat we vervolgens de etherische octaaf hebben genoemd. Er zijn luchtelementalen, de sylfen, die corresponderen met wat we nu het mentale rijk noemen. Er zijn waterelementalen, de undinen, die corresponderen met wat we het emotionele lichaam noemen. En er zijn aarde-elementalen of gnomen, die corresponderen met wat we het fysieke niveau noemen, wat we vervolgens het fysieke octaaf hebben genoemd.

Dit is natuurlijk een goede zienswijze, maar je moet oppassen dat je ze niet ziet als aparte klassen elementalen die onafhankelijk van elkaar werken. De tendens bestond en de tendens is er onder veel mensen die zich bezighouden met het begrijpen van elementalen, nog steeds, maar ze zijn niet onafhankelijk. Alles is onderling afhankelijk. In het spirituele rijk heb je de geascendeerde meesters. Zij definiëren bepaalde parameters voor de niet-geascendeerde sfeer. De geascendeerde meesters definiëren bepaalde parameters voor het identiteitsrijk en de vuurelementalen in het identiteitsoctaaf nemen de parameters voor het identiteitsrijk aan die natuurlijk in het spirituele rijk zijn gedefinieerd. De elementalen op identiteitsniveau beslissen niet zelfstandig hoe ze hun werk uitvoeren. Ze doen dat binnen de parameters die door de geascendeerde meesters zijn vastgesteld.

De elementalen op mentaal niveau functioneren binnen de parameters die op identiteitsniveau zijn vastgesteld. Ze beslissen niet zelf wat ze willen doen. Elementalen zijn geen experimentele wezens. Ze nemen alleen de vorm aan die op hen wordt geprojecteerd. Op emotioneel niveau nemen de elementalen de vormen aan die worden bepaald door de parameters op spiritueel, identiteits- en mentaal niveau, en nogmaals, hetzelfde geldt voor het fysieke niveau.

Mensen zijn door de tijd heen in verwarring gebracht vanwege het idee dat de vier niveaus van het materiële universum verband houden met de elementen die je bijvoorbeeld in de alchemie ziet: vuur, lucht, water en aarde. In de alchemie worden ze vaak gezien als verschillende elementen die op de een of andere manier samenwerken om de fysieke wereld te scheppen. Maar veel mensen raken in de war door het idee dat vuur op een of andere manier lucht zou scheppen, en lucht water, en water fysieke materie. Het is moeilijk om een progressie te zien van vuur naar lucht naar water naar aarde of massa, en daarom praten we in deze dispensatie niet zo veel over deze vier elementen omdat we zien dat het veel mensen in verwarring brengt.

Elementalen en de zeven stralen
Het is belangrijk om te beseffen dat alles op het fysieke vlak begon, toen de elementalen in het identiteitsdomein een beeld op dat niveau aannamen. Dat beeld werd vervolgens geprojecteerd op de elementalen op het mentale niveau, die het daar aannamen en vervolgens projecteerden op de elementalen op het emotionele niveau, die het ook weer aannamen en projecteerden op de elementalen op het fysieke niveau. Daar zie je dat de niveaus steeds dichter worden. Je kunt dat in zekere zin ook zien bij de klassieke elementen omdat vuur natuurlijk het minst dicht is, lucht iets dichter is dan vuur, water nog dichter is en materie natuurlijk nog dichter, maar door de associatie met fysieke lucht en fysiek water, zijn veel mensen toch in de war geraakt.

Tot nu toe hebben we het nog niet zoveel gehad over de overeenkomsten tussen het leven van de elementalen en de zeven stralen, maar we hebben de zeven stralen met de Chohans natuurlijk wel besproken. Zoals we hebben gezegd, is het onderwerp elementalen en de manifestatie van materie behoorlijk complex, en we proberen jullie niet te overweldigen door het enigszins eenvoudig te houden. Tot nu toe hebben we gezegd dat een beeld, een mentaal beeld, op identiteitsniveau wordt gevormd. Maar wat zijn de componenten van dat beeld? Idealiter zijn het alle zeven stralen. Soms is het slechts één van de stralen als het om mensen gaat, maar bij de Elohim worden alle zeven stralen gebruikt om dit beeld te vormen. En wanneer het wordt geprojecteerd, zijn ook alle zeven stralen op het mentale niveau, het emotionele niveau en op het fysieke niveau. Het is natuurlijk moeilijk om te zien hoe de zeven spirituele stralen op de fysieke wereld worden afgebeeld. Dat is echter een onderdeel van het hele idee van gescheidenheid omdat je gedachten, je conceptuele geest, het beeld van afzonderlijke vormen projecteren. Maar zelfs op het fysieke niveau zijn alle zeven stralen aanwezig.

Hoe kan dit je helpen om mede te scheppen? Sommigen van jullie kunnen dit gewoon negeren. Maar degenen die hier meer over willen weten, kunnen erover nadenken dat alle zeven stralen erbij betrokken zijn en vervolgens leren voelen of jij je momenteel op één van de zeven stralen richt. Je kunt je dan richten op de Chohan, de aartsengel, de Elohim van die straal en met hen samenwerken om je vermogen te vergroten om die straal op het leven van de elementalen te projecteren. Als je dit vaker doet, kun je dit uitbreiden naar een andere straal en uiteindelijk naar alle zeven. Zoals ik al zei, kunnen sommigen van jullie dit negeren, maar anderen zullen er baat bij hebben.

De gevangen elementalen bevrijden
Sommigen van jullie kunnen ook leren dat elementalen, wanneer ze gevangen worden gehouden door gevallen wezens of de mensheid, dit altijd gebeurt door de vervorming van de zeven stralen. Het kan één straal zijn of een combinatie van meerdere. Relatief weinig gevallen wezens hebben alle zeven stralen vervormd en zijn in staat om die te gebruiken om elementalen gevangen te houden. De meesten hebben er slechts één of twee. Als je voelt dat jij je momenteel op één straal concentreert, kun je de decreten en invocaties van die ene straal gebruiken om bewust te vragen of de elementalen bevrijd mogen worden van de vervormingen van die straal. Je kunt er natuurlijk ook aan werken om je geest open te stellen voor de zuivere kwaliteiten van één bepaalde straal of meerdere stralen, en vervolgens je geest te openen om die zuivere kwaliteiten uit te stralen op het elementaire leven en het collectieve bewustzijn.

Je kunt leren om intuïtief naar de aarde, de samenleving en zelfs de natuur te kijken om te zien of in ieder geval aan te voelen, of bepaalde vormen van elementalen gevangen zijn geraakt door bepaalde vervormingen van de zeven stralen of één van die stralen. Dit is bijvoorbeeld te zien bij natuurrampen, waarbij de elementalen gevangen kunnen raken en daardoor niet in staat zijn om een evenwichtige toestand in de natuur te handhaven. De spanning blijft oplopen en de elementalen voelen zich steeds meer belast, totdat er een moment komt waarop ze de druk niet langer aankunnen en de elementalen het, bij wijze van spreken, opgeven om de matrix in stand te houden.

Neem bijvoorbeeld een matrix van een bepaald gebied op aarde. Aan de oppervlakte lijkt het rustig, maar daaronder bevindt zich een breuklijn. De verschillende tektonische platen oefenen druk op elkaar uit en wetenschappers zullen zeggen dat dit alleen maar een materieel fenomeen is. Maar niets is alleen maar materieel. Een of meer zeven stralen zijn vervormd en die vergroten de druk en belasten de elementen. Daardoor komt er een moment waarop de druk te groot wordt en de elementalen de platen niet langer bij elkaar kunnen houden. In plaats van heel geleidelijk te bewegen, verschuiven ze plotseling, wat een aardbeving veroorzaakt. Hetzelfde geldt voor water: de lucht is normaal gesproken kalm, maar als de spanning wordt opgebouwd, ontstaat er een orkaan of tornado. Je kunt leren dit te voelen als je het gevoel hebt dat dit deel uitmaakt van je Goddelijke plan en oproepen doen aan de meesters van die stralen.

Elementalen en balans
Er zijn natuurlijk niet alleen verschillende klassen elementalen, maar er zijn, zoals we hebben gezegd, ook bewustzijnsniveaus onder de elementalen. Je hebt de, laten we zeggen, nieuwere, onervaren elementalen die slechts een beperkte vorm kunnen aannemen. Je hebt geavanceerdere elementalen die een element zoals water kunnen aannemen. Je hebt nog geavanceerdere elementalen die een bepaald onderscheidingsvermogen beginnen te ontwikkelen zoals we het hebben genoemd. Zelfs op hogere niveaus begrijpen de elementalen niet wat we jullie hebben geleerd over het dualiteitsbewustzijn. Maar de elementalen die meer ervaring hebben, worden zich bewust van iets wat we evenwicht kunnen noemen.

Ik word ook wel de Godin van de Gerechtigheid genoemd en het symbool is de weegschaal, de twee schalen die met elkaar verbonden zijn en op en neer kunnen bewegen, maar als ze even zwaar belast worden, zijn ze in evenwicht. De elementalen met een hoger niveau kunnen leren om het evenwicht te voelen; ze kunnen voelen wanneer iets uit balans is. Dit betekent dat ze eigenlijk kunnen voelen dat het hogere doel van de meesters boven hen is dat ze een bepaald evenwicht op aarde willen. Terwijl elementalen met een lager niveau elk beeld dat op hen geprojecteerd wordt, zullen projecteren, kunnen elementalen van een hoger niveau weigeren een beeld aan te nemen wanneer ze voelen dat het onevenwichtigheid zal scheppen. Dit betekent niet dat ze vrije wil hebben, maar wel dat ze voldoende bewustzijn hebben om een selectie te maken net als zelfs dieren een selectie kunnen maken om weg te lopen van gevaar en naar voedsel toe te gaan. Ze kunnen de behoefte aan evenwicht voelen.

De hiërarchen van het rijk van de elementalen
En dan heb je natuurlijk de vier klassen van elementalen die georganiseerd zijn in hiërarchieën, die hiërarchen hebben die de leiders van de klassen van elementalen zijn, en in The Summit Lighthouse hebben we de namen gegeven.

De hiërarchen van de aarde-elementalen zijn Virgo en Pelora. De hiërarchen voor de waterelementalen zijn Neptunus en Loira. Lucht is Aries en Thor, vuur is Oromasis en Diana. Je mag deze namen nog steeds gebruiken. Je moet beseffen dat deze hiërarchen geen elementalen zijn. Het zijn geascendeerde meesters die deze taak op zich hebben genomen. Je kunt natuurlijk ook oproepen aan hen doen. We hebben geen decreten in deze dispensatie. Je kunt een aantal vinden bij The Summit Lighthouse of je kunt ze gewoon aanroepen of je op hen afstemmen en proberen met hen samen te werken. Zoals ik al heb gezegd, hoeven de meesten van jullie hier geen aandacht aan te besteden, maar er zijn altijd een paar mensen die zich nauwer verbonden voelen met het elementalenrijk en de wens hebben om hen te helpen. Ik geef jullie, wij geven jullie, ook een aantal leringen voor dat soort mensen omdat we hen in deze dispensatie enigszins hebben verwaarloosd.

Evenwicht in de natuur
Voordat ik afsluit, wil ik nog zeggen dat jullie al heel lang het concept kennen dat er evenwicht in de natuur moet zijn. En mensen, wetenschappers, filosofen, sjamanen, heksen en anderen die in harmonie met de natuur leven, hebben die behoefte aan evenwicht gevoeld. Er moet een bepaald evenwicht zijn, en dit is natuurlijk een zeer, zeer vloeibaar concept dat je op veel niveaus kunt begrijpen. Maar er is wel degelijk evenwicht in de natuur. Dit is een onnatuurlijke planeet, dus wat je evenwicht in de natuur zou noemen, is eigenlijk geen evenwicht, maar de status quo. Maar je kunt nog steeds zeggen dat, hoewel de status quo op aarde uit evenwicht is vergeleken met een natuurlijke planeet, er op dit moment nog steeds een zekere mate van evenwicht is.

Er bestaat altijd een zekere mate van evenwicht, maar dat evenwicht wordt zo nu en dan verstoord wanneer elementalen overbelast raken door negatieve energie. Maar het evenwicht van de natuur verschuift ook in de loop der tijd en in feite is het zelfs in de opgetekende geschiedenis al behoorlijk verschoven. Een van de manieren om dit te zien is bij diersoorten, waar je van tijd tot tijd populaties ziet die ineens heel snel groeien. In sommige gevallen leidt dit ertoe dat ze alle voedsel in hun gebied hebben opgegeten en als er daarna een strenge winter aanbreekt, stort de populatie in omdat de meeste dieren verhongeren.

Dit is een voorbeeld van hoe het evenwicht in de natuur kan verschuiven. Sommige soorten zijn bijvoorbeeld een tijdlang zeer dominant en sterven daarna uit, of hun populatie neemt zo sterk af dat ze niet meer dezelfde impact hebben. Ook dit komt doordat het evenwicht in de natuur in dat specifieke gebied verschuift. Je zou kunnen zeggen dat je referentiekader bij wijze van spreken in evenwicht moet zijn als je de elementalen wilt helpen – dat je de elementalen probeert te bevrijden van alles, energie, de vervormingen van de zeven stralen, die hen uit hun evenwicht halen, zodat ze niet een bepaald evenwicht kunnen handhaven. We kunnen zeggen dat de elementalen op het hoogste niveau de noodzaak van evenwicht inzien en dat naar beneden communiceren. Wanneer de elementalen op lagere niveaus de negatieve energie van de mensheid echter aannemen of gevangen zijn gezet door de gevallen wezens, kunnen ze de communicatie van bovenaf niet ontvangen, waardoor ze onevenwichtige toestanden laten zien. Na verloop van tijd groeit de onevenwichtigheid uit tot de plotselinge veranderingen.

Dieren die een onevenwichtige toestand laten zien
Je kunt je hierop focussen en de elementalen helpen om bevrijd te worden, zodat ze in evenwicht kunnen komen. Je moet er echter voor zorgen dat je geen vastomlijnd beeld hebt van wat het evenwicht in de natuur betekent, want zoals we hebben uitgelegd, zullen de veranderingen in de natuur en het dierenrijk zeer ingrijpend zijn naarmate de aarde dichter bij een natuurlijke planeet komt. Je moet beseffen dat het evenwicht in de natuur niet betekent dat de huidige staat van de natuur behouden blijft. De huidige staat van de natuur is behoorlijk uit evenwicht en de overgang naar de Gouden Eeuw en later, naar een natuurlijke planeet, vereist een drastische omschakeling van de balans. Dit is vaak een obstakel geweest voor mensen die zich sterk verbonden voelen met de elementalen omdat deze mensen in de meeste gevallen ook veel liefde voor dieren hebben, veel mededogen met het lijden van dieren en de wens hebben om dieren geen kwaad te doen. Veel mensen, niet per se studenten van geascendeerde meesters, maar veel mensen met dit mededogen voor de natuur of dieren beschouwen het als een ramp als een diersoort uitsterft.

Veel van deze mensen versterken, zonder het zich te realiseren, het beeld dat de elementalen gevangenhoudt in de huidige onevenwichtige toestand die zich manifesteert in bepaalde diersoorten. Veel diersoorten op aarde zijn geen uiting van evenwicht, maar van een onevenwichtige toestand in het collectieve bewustzijn of een opzettelijk gecreëerde situatie door gevallen wezens. Naarmate de aarde een natuurlijke planeet wordt, zullen veel huidige diersoorten verdwijnen en zal er een nieuwe vorm van evenwicht in de natuur ontstaan. Zou het echt een verlies zijn als giftige slangen en insecten zouden verdwijnen? Wel voor mensen die de onevenwichtige opvatting hebben dat deze dieren om een bepaalde reden geëvolueerd moeten zijn en dat ze deel uitmaken van het evenwicht in de natuur, en dat dit evenwicht verstoord zou raken wanneer ze er niet meer zijn. Nee, het evenwicht zou juist op een hoger niveau komen, een evenwichtiger balans dan de huidige onbalans.

Boven het zesennegentigste niveau moet er evenwicht komen
Mijn laatste uitleg is dat zelfs als jij je niet bijzonder verbonden voelt met de elementalen, het concept evenwicht nog steeds erg belangrijk is. Als je boven het zesennegentigste niveau komt, kun je zeggen dat het van cruciaal belang is om de behoefte aan evenwicht in gedachten te houden. Dit kun je op verschillende niveaus begrijpen. Op energetisch niveau, zuiver energetisch, waarbij je kunt leren voelen dat er een zekere balans, evenwicht in je emotionele lichaam is. Maar als je plotseling boos of geïrriteerd raakt, raakt je emotionele lichaam uit evenwicht en kan stress zich gaan ophopen.

Je kunt ook leren voelen dat bepaalde gedachten in je hoofd erg verontrustend zijn, gedachten die bijvoorbeeld angst of twijfel bevorderen, gedachten die leiden tot angst voor de omstandigheden op de wereld, complottheorieën en dergelijke. Ze brengen je geest uit evenwicht en je kunt leren voelen dat bepaalde projecties op je identiteit je uit evenwicht brengen in je identiteitslichaam. Je kunt bijvoorbeeld opgegroeid zijn in een cultuur die een sterke identiteit projecteert, namelijk dat je een religieus persoon bent en dat je als lid van die religie op een bepaalde manier moet leven. Als je hieraan toegeeft of erdoor wordt gestoord, ontstaat er een onevenwichtigheid in je identiteitslichaam. Je kunt leren dit te herkennen.

Je kunt leren herkennen dat je, zelfs nadat je het zesennegentigste niveau hebt bereikt, nog steeds bepaalde zelven hebt die ervoor zorgen dat je op anderen reageert. Ik ga nu niet in op welke zelven dat zijn, maar ik wil jullie laten zien dat je kunt leren voelen wanneer er sprake is van een onevenwichtigheid. Je kunt leren voelen wanneer je in een onevenwichtige toestand wordt getrokken, naar een uiterste, of wanneer je een reactie moet geven. Je kunt het beeld gebruiken van Gautama Boeddha die mediteert onder de Boboom en de demonen van Mara aan hem verschijnen. In zijn meditatieve staat is hij in balans, maar de demonen proberen hem uit balans te brengen door te kijken of hij gehechtheden heeft die ervoor zorgen dat hij op de demonen reageert, want als hij gehechtheden heeft, kan hij geen Nirvana bereiken omdat Nirvana de perfecte balans is. En Christusschap is ook balans, steeds hogere niveaus van balans als je het zesennegentigste niveau ontstijgt, maar het is balans.

Evenwicht betekent niet als middelpunt tussen twee dualistische uitersten. Evenwicht is dat je gecentreerd bent in de Ene Geest, zodat je niet in het ene dualistische uiterste wordt getrokken, noch in het andere, noch een nuance daartussenin. De prins van deze wereld komt en vindt niets bij jou. Je kunt snel leren voelen wanneer je uit evenwicht bent. Je bezit die gave al. Als jij je lichaam naar één kant leunt, komt er dan niet al snel een moment waarop je beseft dat je uit evenwicht bent? En als je blijft leunen, val je van je stoel. Zo kun je ook snel leren voelen en veel van jullie voelen dit natuurlijk al wanneer je emotionele lichaam uit evenwicht is en dreigt naar één kant over te hellen, waardoor je bijvoorbeeld boos of angstig wordt. Je kunt leren voelen wanneer je gedachten uit evenwicht raken en je ertoe aanzetten om obsessief te blijven nadenken over een bepaald onderwerp dat je per se moet begrijpen, een bepaald probleem dat je per se moet oplossen. Je kunt leren voelen wanneer je identiteit uit evenwicht raakt.

Wanneer je voelt dat je uit evenwicht bent, moet je in de eerste plaats besluiten om de aantrekkingskracht te stoppen, dat je er niet aan wilt toegeven, en als je er wel aan hebt toegegeven, stop je ermee en streef je ernaar om weer in evenwicht te komen. Hoe kom je weer in evenwicht? Door je aandacht omhoog te richten, naar het geascendeerde niveau of je IK BEN Aanwezigheid. Waar jij je ook maar het gemakkelijkst contact mee kunt maken – een geascendeerde meester, je IK BEN Aanwezigheid – maak daar contact mee omdat je beslist dat je contact met de stroom belangrijker is dan de richting waarin je wordt getrokken. Maar natuurlijk moet je op de langere termijn begrijpen dat er altijd krachten op de wereld zijn die je uit evenwicht proberen te brengen, maar die kunnen je alleen beïnvloeden als er iets in jou is, een zelf dat nog niet is opgeruimd. Je moet daarnaar willen kijken, dat zelf aanpakken en het opruimen. Maar ik laat het aan andere meesters over om dat verder uit te leggen.

Ik heb jullie gegeven wat ik jullie wilde geven, en zelfs nog een beetje meer omdat ik aanvoelde dat sommigen van jullie hier klaar voor waren. Dus nogmaals, bedankt voor jullie bereidheid om met mij deze flow mede te scheppen. IK BEN Portia.