Geascendeerde Meester Hilarion, 22 mei 2026 – Kazachstan
IK BEN Geascendeerde Meester Hilarion. Ik begin met een vraag die filosofen, theologen, wetenschappers en spirituele mensen al heel lang bezighoudt, zelfs al veel langer dan de opgetekende geschiedenis. En die vraag luidt: “Hoe kan iets uit niets ontstaan?”
Of je nu gelooft dat de wereld door God is geschapen of door de oerknal, de vraag is altijd: “Hoe kan iets uit het niets ontstaan voordat er iets was? Hoe kan iets wat wij kunnen waarnemen, uit het niets ontstaan?”
Hoe is iets uit het niets ontstaan?
En niemand heeft hier ooit een bevredigend antwoord op gevonden en de reden is dat het de verkeerde vraag is, dat de verkeerde vraag wordt gesteld. Hij kan niet beantwoord worden zoals hij is gesteld. En de reden daarvoor is dat het een dualistische vraag is, niet per se dualistisch zoals we normaal gesproken over dualiteit spreken, dat er een waardeoordeel is, maar dat er twee tegengestelde polariteiten zijn.
Je bevindt je in een wereld waarin je waarneemt dat er dingen zijn, dat er iets is, die een bepaalde substantie hebben, die je kunt aanraken. Daarom vraag jij je af: “Waar komt deze wereld vandaan?” Met je lineaire geest denk je dat er een tijd moet zijn geweest waarin deze wereld een begin had. En aangezien de wereld uit iets bestaat, moet er vóór het ontstaan van de wereld van iets een tegenovergestelde van iets zijn geweest en in de dualistische polariteit is het tegenovergestelde van iets: niets.
Maar als het tegenovergestelde van iets niets is, hoe is er dan iets uit niets ontstaan? Hoe is er iets ontstaan uit een toestand waarin geen iets is? En de geest, de lineaire geest, kan deze redenering steeds opnieuw herhalen. Hij kan vastlopen in een vicieuze cirkel. Er zijn filosofen die hier hun hele leven, misschien wel meerdere levens, over hebben nagedacht, maar hun geest kan het niet oplossen.
Bestaat het niets wel?
Maar voor degenen onder jullie die openstaan voor het spirituele pad, is hier een algemeen principe dat verband houdt met de Vijfde Straal van Visie en Waarheid. Wanneer je een vraag hebt die je niet kunt oplossen, die je niet kunt beantwoorden, stel dan de vraag zelf ter discussie. Stel de uitgangspunten, de aannames die in de vraag besloten liggen, ter discussie.
Je bevindt je op een wereld waar dingen zijn en je redeneert met je verstand dat het tegenovergestelde van iets niets moet zijn, maar waarom moet dat zo zijn? Met andere woorden, vraag je eens af waarom. Waarom moet er niets zijn voordat er iets is?
En natuurlijk zal je lineaire geest zeggen: “Deze wereld heeft niet altijd bestaan. De dingen die we zien, zijn er niet altijd geweest. Als we teruggaan naar het moment waarop niets van wat we op deze wereld zien er was, dan moet er niets geweest zijn. Er waren geen dingen. Dat moet niets betekenen.” Maar is geen ding hetzelfde als niets? Met andere woorden, je zou kunnen vragen: “Bestaat er zoiets als niets? Bestaat niets eigenlijk wel?”
Er is altijd bewustzijn geweest
Het antwoord daarop is nee, niets bestaat niet. Er is nooit een toestand geweest waarin er niets was. En opnieuw zal je lineaire geest hier moeite mee hebben omdat die een allereerste begin wil. Maar er was geen begin en er zal geen einde zijn. Opnieuw zullen je gedachten zeggen: “Maar leven we niet in een wereld die evolueert? En als we het evolutieproces terugspoelen, dan moet het toch ergens begonnen zijn.”
En studenten van geascendeerde meesters zullen zeggen: “Heb je ons niet verteld dat er een punt was vóórdat onze wereld van vorm begon, dat alleen de leegte bestond die de Schepper had geschapen? Is de leegte dan niet niets?” Nee, de leegte is niet niets. De leegte is geen ding, maar er is wel energie, gewaarzijn, een bewustzijn in een leegte.
En er is bewustzijn in het Al, ook al is er in het Al geen begin en geen einde. Er is nooit een staat van niets geweest. Er is altijd gewaarzijn geweest. En gewaarzijn verandert, groeit, transcendeert zichzelf en dit is een oneindig, nooit eindigend proces.
Hoe kan een beeld in het bewustzijn een object worden?
Wat heeft dit met medescheppen te maken? Het komt er gewoon op neer dat je moet beseffen dat je bij medescheppen niet iets uit het niets schept, dat je niet met niets begint en daarna iets schept. Je begint met iets op een hoger niveau wat je op een lager niveau brengt. Je begint met iets uit het spirituele rijk wat je naar de vier niveaus van het materiële universum trekt.
Hoe kun je anders medescheppen? Er moet iets zijn waardoor je medeschept en natuurlijk doen wij, ons bewustzijn, dat. Maar waar het mij om gaat, is dat er altijd bewustzijn is geweest. Er was een tijd dat er geen dingen bestonden zoals jij ze waarneemt, maar er is altijd bewustzijn geweest. Dan moeten we eens nadenken over hoe bewustzijn de dingen heeft gemanifesteerd die je met je fysieke zintuigen waarneemt. Hoe is een beeld in het bewustzijn gematerialiseerd tot een kopje?
Wat was het principe dat ik zojuist heb uitgelegd? Als je de vraag niet kunt beantwoorden, onderzoek dan de vraag zelf. Bestaat dit kopje onafhankelijk van bewustzijn? De meeste mensen zouden zeggen: “Ja, natuurlijk.” Maar zouden we de vraag niet kunnen onderzoeken? Als er altijd bewustzijn is geweest, heeft het kopje dan een onafhankelijk bestaan?
Als je een student van een geascendeerde meester bent, zul je zeggen: “Nee, want je hebt ons verteld dat alles oorspronkelijk gemanifesteerd is door de Elohim die de oorspronkelijke aarde hebben gemanifesteerd. En daarom hebben zij met hun bewustzijn de aarde gemanifesteerd en houden zij die matrix voor de aarde in stand die haar bestaan door de tijd heen mogelijk maakt. De aarde bestond al voordat er mensen op aarde waren; voordat er hier mensen incarneerden.”
Je zou kunnen zeggen dat de aarde een objectief bestaan heeft. We zijn het daar soms mee eens geweest, maar er is natuurlijk een dieper niveau van begrip dat ik hier zal proberen over te brengen. We hebben hier eerder al op gezinspeeld door te zeggen dat er op het meest fundamentele niveau van de wereld van vorm een substantie is die wij het Ma-terlicht hebben genoemd, die elke vorm kan aannemen, maar niet uit zichzelf vorm kan aannemen. Maar onthoud dat we ook hebben gezegd dat het Ma-terlicht wel degelijk bewustzijn heeft, geen zelfbewustzijn zoals jullie, maar het is bewust.
Nu wordt er op het niveau van de Elohim een mentaal beeld gevormd; dat wordt geprojecteerd op het Ma-terlicht en neemt eerst de vorm aan van de energie die het identiteitsrijk vormt, vervolgens de energie die het mentale rijk vormt, dan de energie die het emotionele rijk vormt en ten slotte de energie die het fysieke rijk vormt. Maar de vraag is: “Is dit de energie die je aan de binnenkant als energie zou ervaren?”
Zoals de kwantumfysica heeft aangetoond, neem je geen energie waar maar deeltjes in het materiële universum. Zoals de wetenschap ook kan aantonen, zijn deeltjes in werkelijkheid energie, maar desondanks verschijnen ze aan jou als deeltjes. Vervolgens vormen deze subatomaire deeltjes atomen, die moleculen vormen, die cellen vormen, enzovoort, totdat je ontelbaar veel dingen hebt.
Jouw waarneming van het kopje vormt het kopje
Maar de vraag is dan: “Zijn de deeltjes die worden gebruikt om dingen zoals een kopje te bouwen eigenlijk wel dingen? Neem je die waar als materiële dingen?” Zoals we hebben uitgelegd, wordt een bepaalde vorm zoals dit kopje gevormd doordat een elementaal een mentale matrix voor het kopje aanneemt. Maar de elementaal ziet zichzelf niet als een kopje, hij heeft dat concept niet omdat de elementaal niet beschikt over iets wat wij de conceptuele geest noemen.
Je conceptuele geest is in staat een concept te bedenken dat op het Ma-terlicht wordt geprojecteerd. Maar de elementaal kan het concept niet zelf formuleren; hij neemt het concept over dat op hem wordt geprojecteerd. Ook al vormt hij het kopje, en ook al is de elementaal bewust, de elementaal denkt niet: “Ik ben een kopje, ik ben een kopje, ik ben een kopje.”
Waar komt het kopje vandaan? Dat komt door jouw perceptie ervan. Jouw perceptie van het kopje maakt het kopje. Ik weet dat ik jullie hiermee in verwarring breng, maar dat is precies mijn bedoeling. Is het kopje een kopje? Jullie zullen zeggen: “Als het geen kopje is, kan het geen vorm zijn, dan bestaat het niet.” Maar nogmaals, dat is de verkeerde vraag. Zijn er maar twee opties: er is een kopje of er is niets? Is er ook een kopje dat onafhankelijk van je gedachten bestaat of is er niets?
Nee. Dat is nu juist mijn punt. Alles bestaat in je geest, toch? De Elohim hebben een matrix van de aarde in hun geest, de elementalen nemen dat beeld aan, het Ma-terlicht dat bewust is, neemt dat beeld over. Er is een beeld in het bewustzijn. De elementalen zien het kopje echter niet, de Elohim zien het kopje niet, het Ma-terlicht ziet het kopje niet, alleen jij ziet het kopje. Alleen jij gebruikt je conceptuele geest om het een kopje te noemen en er een bepaalde betekenis aan te geven met je gedachten.
Het kan een kopje zijn waar je ’s ochtends thee of koffie uit drinkt en dat een emotionele betekenis voor je heeft, waardoor jij je prettig voelt als jij aan je ochtendritueel begint met een kop warme drank. Of misschien is het voor jou wel een bierpul en associeer je die met alle gezellige uurtjes in de kroeg waar je bier dronk, dronken werd en met je vrienden kletste.
Als je ergens een betekenis aan geeft, krijg je een ervaring
Begrijp je wat ik probeer duidelijk te maken? In je hoofd ben jij degene die het ding maakt en het betekenis geeft. De elementalen hebben geen betekenis. De geascendeerde meesters denken er niet aan om op vrijdagavond bier te gaan drinken in de kroeg. Begrijp je dat jij degene bent die betekenis aan dingen geeft en doordat je iets met je gedachten betekenis geeft, schep je de dingen met je gedachten.
Je maakt het kopje niet zelf, maar je schept de betekenis die het kopje in je hoofd heeft. En wat levert die betekenis je op? Een ervaring, een belevenis.
Het doel van de wereld van vorm
Nu moeten we ons afvragen: “Wat is de bedoeling van de wereld van vorm waarin jij leeft? Waarom werd die gecreëerd? En waarom ben je hierheen gezonden? Wat doe jij de wereld aan of wat doe je ermee?”
Je ervaart die van binnenuit. En zoals we al vaker hebben gezegd, kan de wereld vergeleken worden met een realiteitssimulator. Je stapt in de simulator en zodra je binnen bent, lijkt de wereld die je in de simulator ziet echt. Ja, er is echt een kopje, hij is echt, ik kan hem aanraken, hij moet wel echt zijn. Maar hoe raak je hem aan? Hoe raakt de boodschapper het kopje aan? Je zult zeggen: “Zijn fysieke lichaam raakt het kopje aan.” Maar wat gebeurt er wanneer je lichaam het kopje aanraakt? Dan krijgen je gedachten een ervaring.
Wat betekent het om in een fysiek lichaam te zijn, om geïncarneerd te zijn? We hebben jullie vroeger beelden gegeven dat je een ziel had. De ziel werd in het spirituele rijk geschapen en incarneerde vervolgens. Er is een externe ziel die het lichaam ingaat en in dat lichaam woont. Er is een scheiding tussen het lichaam en de ziel, en tussen haakjes: hoe kan de geest het lichaam dan genezen wanneer je een scheiding ziet? Maar daar het gaat mij nu niet om. Het gaat mij erom dat het niet betekent dat het kopje echt is of dat het lichaam echt is alleen omdat je lichaam, je fysieke lichaam, een fysiek kopje kan aanraken.
Ervaren dat de wereld echt is
Het kopje is een ervaring in je hoofd, en je lichaam is een ervaring in je hoofd, want alles wat zich in je hoofd afspeelt, is een ervaring in je geest. Nu zullen er weer mensen zijn die zeggen: zeg je nu dat de wereld niet echt is? Zeg je nu dat de wereld door de geest wordt geschapen? Welnu, de wereld is geschapen door de geest, niet door jouw geest. Maar je ziet de wereld niet zoals die is geschapen door de Elohim of door de elementalen, want de elementaal die dit kopje vormt, ziet de atomen, de subatomaire deeltjes, en ziet slechts dat ze in een bepaald patroon zijn gerangschikt.
Maar zoals we al hebben gezegd, ziet hij ook dat er atomen in de lucht zijn, dat alles is opgebouwd uit kleine puntjes atoom die bepaalde patronen aannemen. De elementaal ziet dat patroon, dit specifieke patroon niet als een kopje, maar je gedachten wel. Welk deel van je gedachten? Je conceptuele geest. Je fysieke zintuigen raken het kopje aan, maar dat creëert een ervaring in je hoofd en de conceptuele geest geeft die ervaring vorm en betekenis.
Zoals we hebben uitgelegd, houdt het medescheppende proces in dat je een beeld in je hoofd vormt en dat projecteert om iets te manifesteren wat nog niet fysiek bestaat, maar op een planeet als de aarde, waar de materie erg dicht is en die een laag collectief bewustzijnsniveau heeft, zijn de mensen zich daar niet van bewust. Ze beseffen niet dat alles ooit begon als een concept in de geest. Ze denken dat de wereld echt is. Ze ervaren de wereld als echt en stellen hun realiteitszin niet ter discussie.
Dit betekent dat ze vergeten zijn dat ze medeschepper zijn omdat ze zich niet realiseren dat ze de echte wereld niet ervaren. Hun ervaring van hun omgeving wordt in hun hoofd gecreëerd. Neem bijvoorbeeld een doorsnee persoon en zeg: “Er is iets in je omgeving dat dit ding vormt dat ik in mijn hand houd.” Maar in je omgeving is geen kopje. Dit als een kopje zien is een ervaring die met je gedachten vormt. Je zou het ook anders kunnen zien. Je zou er een andere betekenis aan kunnen geven of je zou zelfs kunnen zien dat dit kopje gemaakt is van kleinere deeltjes, zelfs van energie, waardoor het vloeibaar is en kan veranderen. Zelfs als dit kopje af is en gebakken is, is het nog net zo buigzaam als de klei waarvan het gemaakt is en zou het in een andere vorm kunnen worden gemodelleerd. Maar dit kunnen mensen op een planeet als de aarde niet accepteren.
Je geest zit gevangen door wat al hier is
Waar ik op doel is: je schept mede met je conceptuele geest. Maar op aarde zijn mensen de rol van de conceptuele geest vergeten. Ze geloven dat ze geen conceptuele geest hebben die hun omgeving ervaart. Wat ze ervaren is wat er is. Maar hoe zou je iets kunnen veranderen als wat je ervaart een objectief gegeven is, niet afhankelijk van je geest?
Hoe zou je iets kunnen veranderen als dingen onafhankelijk van je gedachten zijn? Hoe kan een architect een huis ontwerpen dat anders is dan elk ander huis dat ooit gebouwd is en in staat om dat ook werkelijk bouwen? Omdat de architect, al is hij zich daar misschien niet van bewust, zijn conceptuele geest gebruikt om verder te kijken dan wat hij op de wereld om hem heen ziet. Hij conceptualiseert iets wat er nog niet is.
En dat is de enige manier waarop je iets nieuws kunt medescheppen. Ik wil benadrukken dat het denkvermogen van de meeste mensen op aarde vastzit in wat er al is, door wat ze al zien en hoe ze het zien. Daardoor kunnen de meeste mensen zich niets voorstellen dat verder reikt dan ze al zien.
Ze kunnen zich niet voorstellen dat iets beter zou kunnen zijn dan het nu is. Ze kunnen zich niet voorstellen dat de materie minder dicht zou kunnen zijn dan nu. En daardoor zou het lichaam veel langer kunnen leven, zouden er geen ziekten zijn en zouden ze niet hoeven werken omdat ze met hun gedachten zouden kunnen manifesteren wat ze nodig hebben om het lichaam in stand te houden.
Begrijp je dat dit aansluit bij wat Serapis Bey heeft uitgelegd, namelijk dat de initiatie die je op het zesennegentigste niveau moet ondergaan, inhoudt dat je het zelf loslaat dat kijkt naar wat er al is in de omgeving waarin hij zich bevindt; een beeld vormt op basis van wat hij ziet en dat projecteert op het spirituele rijk, op de geascendeerde meesters? Dan projecteert hij in wezen dat we niet verder kunnen gaan dan de conceptuele geest kan zien en projecteert dat we moeten bevestigen wat je conceptuele geest ziet in plaats van te beseffen dat we je een visie kunnen geven van iets wat momenteel niet in je omgeving gemanifesteerd is.
Je ziet dat er sprake is van een omgekeerde stroom zouden we kunnen zeggen, van je conceptuele geest. Je conceptuele geest is, gedeeltelijk onder invloed van de gevallen wezens maar niet uitsluitend daardoor, gebruikt om te projecteren dat wat je nu ziet, echt is en niet veranderd kan worden, althans niet met je gedachten.
De oorspronkelijke bedoeling van je conceptuele geest is iets bedenken wat er nu nog niet is en dat vervolgens manifesteren. Als je conceptuele geest gevangenzit in wat er al is, kun je niet iets nieuws bedenken, kun je niet geloven dat het mogelijk is om het tot stand te brengen, kun je het niet accepteren. Dit is een inzicht dat je moet verwerven voordat je echt kunt deelnemen aan een medescheppend proces.
De wereld is een scherm
Alles wat hier is, dat je waarneemt, wat je waarneemt, wordt met je gedachten geschapen. Luister goed naar wat ik zeg; ik weet dat dit heel subtiel is. Er is iets in deze hand, maar niet iets wat je waarneemt met je fysieke zintuigen en vaak ook niet met je conceptuele geest. Je denkt dat wat hier is precies hetzelfde is als wat je in je gedachten ervaart, namelijk iets wat vast is en niet gemakkelijk veranderd kan worden.
Maar zoals ik al zei, is dit eigenlijk alleen maar een patroon in het Ma-terlicht; soms hebben we de analogie gebruikt van een beeld op een filmscherm. Als je een film zou zien met dit kopje erin, zou je dan zeggen dat het kopje dat ik op het filmscherm zie, echt is, dat het een echt object is? Nee, natuurlijk niet. Je zou weten dat het een beeld op het scherm is en dat het direct kan veranderen als er een nieuw beeld op het scherm wordt geprojecteerd.
Welnu, mijn geliefden – Hilarion with light so green, we see behind the matter screen; “Hilarion met zo’n groen licht, we zien achter het scherm van de materie” – zelfs wat jij denkt dat de echte wereld is, is slechts een scherm waarop een beeld is geprojecteerd en sommige beelden worden geprojecteerd vanaf het niveau van de Elohim, de elementalen of zelfs lagere krachten, maar wat jij in gedachten waarneemt, is een beeld dat door je gedachten wordt geprojecteerd.
Hoe kun je met ons medescheppen? Door te leren hoe je met je gedachten een ander beeld kunt projecteren. Heb jij je misschien weleens verdiept in de alchemisten? Je weet dat er alchemisten waren die probeerden lood in goud te veranderen door middel van een mystiek proces met bezweringen en allerlei chemische processen, en die dachten dat ze daarvoor de Steen der Wijzen, het ontbrekende ingrediënt, nodig hadden?
Heb je wel eens gehoord van zwarte magiërs die proberen allerlei fenomenen te creëren? Je ziet wat al die mensen doen: ze proberen iets te manifesteren zonder de beelden in hun hoofd te veranderen. Dat is geen medescheppen; dat is gewoon een andere vorm van ont-scheppen. Wij hopen dat we jullie kunnen helpen om te leren medescheppen. Dit betekent dat je beseft dat alles wat je nu in je omgeving ervaart, alles wat je in je hoofd ervaart, door je eigen gedachten is gecreëerd. Om je omgeving, je situatie te veranderen, moet je eerst het beeld in je hoofd veranderen, want dat is de enige manier om je ervaring te veranderen.
De reality simulator
Waarom hebben we jullie het beeld van de reality simulator laten gegeven? Omdat het illustreert dat je in een reality simulator in zekere zin weet dat je deze ruimte bent ingegaan of een bril hebt opgezet en daarna iets ziet. Het lijkt net zo echt als iets wat je buiten de simulator ziet, maar omdat je in de simulator bent gestapt, weet je dat slechts beelden ziet die op het scherm of de bril worden geprojecteerd.
Je weet dat dit gemakkelijk veranderd kan worden, je weet dat het de bedoeling van de simulator is dat je gewoon een ervaring krijgt. Net zoals de bedoeling van een bioscoop is dat je een ervaring krijgt die je buiten de bioscoop niet hebt. De verandering waar we het al vaak over hebben gehad maar die we moeten herhalen zodat je begrijpt dat dit onderdeel is van het medescheppende proces, de verandering die je moet maken, is dat de bedoeling van je bestaan op aarde, in feite de bedoeling van je hele bestaan zelf, is dat je ervaringen opdoet.
Het was niet de bedoeling van de Elohim om een echte wereld te scheppen die nooit verandert. De bedoeling van de Elohim bij het scheppen van de aarde was een omgeving creëren die echt aanvoelt voor wezens die erin zijn gegaan. De bedoeling van de aarde – en we zullen ons nu op de aarde concentreren, want daar ben je – is alleen maar jou een ervaring geven.
Nu denk je misschien: “Ik zou graag willen leren hoe ik met de geascendeerde meesters kan medescheppen om mijn uiterlijke situatie te veranderen. Ik zou graag een gezond lichaam willen, meer geld, een mooi huis, een mooie carrière, de perfecte partner, enzovoort.” Ja. Maar waarom wil je dingen die je als wereldlijke zaken beschouwt?
Leren om bewust je innerlijke ervaring te veranderen
Als je kijkt naar de vele mensen die zich momenteel bezighouden met New Age leringen en werken aan manifesteren, iets manifesteren, dan zie je dat de overgrote meerderheid zich richt op materiële zaken krijgen: meer geld, een mooi huis, de perfecte partner. Ze hebben niet duidelijk gemaakt waarom ze die dingen willen. De meesten van hen erkennen niet dat ze in werkelijkheid niet hun wereldlijke, fysieke situatie willen veranderen, maar hun innerlijke ervaring.
We hebben dit al vaker gezegd en veel van jullie begrijpen dit al, maar we moeten nogmaals zeggen dat het de bedoeling van de leringen van de geascendeerde meesters, de bedoeling het proces van medescheppen, de bedoeling van het spirituele pad, de bedoeling van het pad naar Christusschap, is dat jullie leren om bewust en doelgericht jullie innerlijke ervaring, jullie ervaring van het leven, te veranderen. Dat is alleen maar de bedoeling van onze leringen. Het is niet de bedoeling dat er wereldlijke zaken veranderen of dat we jullie leren hoe je wereldlijke zaken kunt veranderen, maar om je ervaring te veranderen.
Een mooi huis krijgen door het proces van medescheppen
Nu zal ik proberen wat minder filosofisch te zijn. We zullen zien of dat lukt. Ik grijp terug op wat Kuan Yin beschreef. Zij heeft een relatief eenvoudig proces gegeven. Je begint op het identiteitsniveau, je accepteert het beeld van een gezond lichaam of een gezond hart en vervolgens haal je dat geleidelijk naar beneden. Nu zullen we ditzelfde geleidelijke proces gebruiken om ons te focussen op iets met de geascendeerde meesters medescheppen.
Het maakt eigenlijk niet uit wat het is, maar laten we om praktische redenen aannemen dat je een mooi huis wilt, hoe je dat ook ziet. Je wilt een mooi huis om in te wonen. Waarom wil je in de eerste plaats een mooi huis? Omdat jij je innerlijke ervaring, je ervaring van het leven, wilt veranderen. En omdat je zo bent opgevoed, denk je dat je innerlijke ervaring zal veranderen als je dat huis hebt. Oké. Laten we die gedachte even terzijde schuiven.
Maar we zeggen nu dat je natuurlijk ook fysieke stappen kunt doen. Je gaat naar je werk, je probeert een betere baan te vinden, je spaart geld tot je een mooi huis kunt kopen, maar dat is niet het medescheppende proces dat we jullie willen leren.
Stel, we willen je leren hoe jij je geest kunt gebruiken om niet per se een huis uit het niets te creëren, maar om het aan te trekken. Wat zou je doen om dat mooie huis via het medescheppende proces te krijgen?
Allereerst moet jij een hogere visie krijgen. Je hebt je misschien al een beeld gevormd van hoe dat mooie huis eruit moet zien. Dat is iets wat de meeste mensen doen wanneer ze een schatkaart maken, waarbij ze bijvoorbeeld een foto nemen van het huis dat ze willen hebben. Maar zoals we hebben gezegd, moet je bereid zijn om dat los te laten. Je laat het los en je stelt jezelf open voor de mogelijkheid dat er een hogere visie in je Goddelijke plan staat. Stel dat je dat doet, je reikt omhoog en ontvangt een beeld van een mooi huis dat je zou kunnen krijgen. Het is onderdeel van je Goddelijke plan om een mooi huis te hebben.
Hoe zou je dat beeld naar de fysieke wereld halen? Je begint door eerst uit te reiken naar het spirituele rijk, maar vervolgens breng jij je visie naar het identiteitsrijk. In het identiteitsrijk moet je het beeld projecteren op de elementalen op dat niveau. Maar hoe projecteer je dat beeld op de elementalen? Je moet ervaren hoe jij je zou voelen, hoe jij jezelf zou zien als je de eigenaar of op zijn minst de bewoner van dit mooie huis was. Je moet op die manier leven, de ervaring op identiteitsniveau voelen dat je het huis bewoont. En door die ervaring op identiteitsniveau echt te beleven, projecteer jij je visie op de elementalen op dat niveau.
Wanneer je die ervaring hebt en het echt zo voelt, breng je die verder naar beneden, naar het mentale niveau. Denk zoals je zou denken als je dat huis daadwerkelijk bezat: wat zou daarvoor nodig zijn, wat zou je moeten doen, hoe zou je het inrichten, welke meubels zou je willen? Maar hoe zou jij jezelf in de eerste plaats zien, hoe zou je over jezelf denken als je dat mooie huis had en erin woonde? En nogmaals, je moet er een ervaring van maken op mentaal niveau en het helemaal echt laten voelen. Want wanneer het voor jou echt voelt op mentaal niveau, dan projecteer je die visie op de elementalen op dat niveau. De elementalen zullen jouw visie op fysiek niveau manifesteren, maar het moet beginnen op het identiteitsniveau en van daaruit verder naar beneden worden gebracht.
Je hebt nu de totale ervaring op identiteits- en mentaal niveau. Je bent de eigenaar van het huis, je ziet jezelf erin wonen. Maar nu ga je naar het gevoelsniveau. Hoe zou jij je voelen als je dat mooie huis had? Hoe zou het voelen om ’s ochtends op te staan, je ogen te openen en naar de mooie slaapkamer te kijken die je zelf hebt ingericht? Je staat op, loopt naar de mooie badkamer en naar beneden en je maakt het ontbijt klaar. Hoe voel jij je dan? En nogmaals, je moet dat gevoel op emotioneel niveau echt laten worden, want dat projecteert het beeld of de visie op de elementalen op dat niveau.
Maar dan komt de laatste stap: je accepteert dat je ervaring in je hoofd net zo reëel is als wanneer je het huis ook werkelijk zou hebben. Met andere woorden, je beseft dat je gevoelens zouden veranderen, je gedachten en je identiteitsgevoel zouden veranderen als je dat fysieke huis ook echt zou hebben.
Maar als je het fysieke huis had, dan zou je ervaring precies hetzelfde zijn als wat je nu in je gedachten hebt gecreëerd. In plaats van op fysiek niveau te beginnen en omhoog te gaan, begon je op identiteitsniveau en ging je omlaag. Maar je hebt wel dezelfde ervaring. In je gedachten is het net zo echt; alsof je het huis daadwerkelijk bezit.
Dan kun je iets heel diepgaands beseffen. Namelijk, als je in je gedachten een ervaring hebt gecreëerd dat je een fysiek object bezit en als die ervaring helemaal echt voelt, heb je dat fysieke object dan nog wel nodig? Sommige mensen wel, maar veel spirituele mensen kunnen zich gaan realiseren dat ze het niet meer nodig hebben.
Hoe laat je het verlangen naar een fysieke ervaring los?
Dit is belangrijk omdat je een spiritueel persoon bent, je werkt aan je Christusschap, je werkt aan je ascensie. We kunnen zeggen dat dit misschien je laatste leven is, maar je wilt nog steeds bepaalde ervaringen op aarde hebben. Met andere woorden, je kunt een soort kaart maken en zeggen: “Om de aarde los te kunnen laten en te kunnen ascenderen, moet ik eerst nog die ervaring hebben; dat mooie huis, daarna moet ik die ervaring nog hebben, en dan die ervaring.”
En dan kun je zeggen: “Is het fysiek gezien in de praktijk wel mogelijk om in dit leven eerst een mooi huis te hebben, en dan dit en dan dat? Heb ik nog tijd genoeg om in mijn fysieke lichaam deze ervaringen fysiek te beleven?” En het antwoord zou heel goed nee kunnen zijn, voor de meesten van jullie zal het nee zijn.
Hoe kun je dan het verlangen naar die ervaring opgeven? Door te beseffen dat de ervaring zich in je hoofd afspeelt en dat je de ervaring op twee manieren kunt krijgen: ze kan worden opgeroepen door iets fysieks of in je hoofd worden gecreëerd. Maar wat je bewust en opzettelijk in je hoofd creëert, is net zo reëel als de ervaring die je hebt op basis van de fysieke substantie, het fysieke huis. En als je in je hoofd een ervaring kunt creëren die even reëel aanvoelt, dan hoef je geen tijd en energie te besteden aan een fysiek huis bezitten. Je kunt het verlangen naar het huis opgeven, zodat jij je kunt kwalificeren voor je ascensie.
Naar buiten kijken voor innerlijke verandering
Je kunt dit ook gebruiken om het pad naar Christus te bekijken. Serapis Bey heeft uitgelegd dat je een zelf hebt dat ervoor zorgt dat je op jezelf gericht bent. Ik zal hetzelfde proces beschrijven, maar niet omdat mijn beschrijving beter is dan die van Serapis. Alleen maar vanuit een ander perspectief. Het vult de uitleg van Serapis aan.
Vanuit mijn perspectief van de Vijfde Straal zou ik dit als volgt uitleggen: We hebben uitgelegd dat je afdaalt naar het achtenveertigste niveau om te kunnen incarneren. Op het achtenveertigste niveau op een dichte planeet zoals de aarde, voel jij je niet compleet, niet heel. Je bevindt je in een nieuwe, moeilijke omgeving, je weet niet goed hoe jij je daarin moet gedragen, wie je bent in die omgeving en dus voel jij je niet compleet. Je hebt het gevoel dat je iets buiten je huidige zelfgevoel om nodig hebt om completer te worden.
En natuurlijk ga je onderzoeken of je dat ook uit je omgeving zou kunnen halen. Dan kun je beneden het achtenveertigste niveau gaan, waarbij jij je intuïtieve gevoel verliest en nog een intenser gevoel krijgt dat je niet compleet bent. Maar als je in de staat van gescheidenheid terechtkomt, verlies jij je verbinding, je intuïtieve verbinding. Wanneer je nog boven het achtenveertigste niveau bent, kun je redeneren: “Misschien kan ik me completer voelen als ik mijn verbinding met datgene waarmee ik verbonden ben, uitbreid.”
Maar dat lukt niet als je beneden het achtenveertigste niveau komt; dan denk je dat je iets van deze wereld moet krijgen. Dit betekent dat je dan je conceptuele geest gaat gebruiken om te bedenken hoe je iets van deze wereld kunt krijgen waardoor jij je compleet voelt. Het kan een mooi huis zijn, de perfecte partner, genoeg geld, macht, of allerlei andere dingen waar mensen naar verlangen.
Alles wat mensen willen, is een innerlijke ervaring, maar ze proberen hun innerlijke gemoedstoestand te veranderen door iets op de wereld te veranderen. Waarom kan dit nooit werken? Omdat de buitenwereld ook is ontstaan uit bewustzijn. Ze denken dat ze hun innerlijke ervaring kunnen veranderen door iets in de buitenwereld te veranderen waarvan ze denken dat het niet door bewustzijn is gecreëerd. Maar hun innerlijke ervaring beleven ze met hun bewustzijn. Ze proberen iets te doen wat onmogelijk is.
En je draagt een element van dat zelf met je mee naar het zesennegentigste niveau. En dat zorgt ervoor dat je op jezelf gericht bent. In wezen kun je zeggen dat je een lering van een geascendeerde meester vindt; je hoort iets over het pad naar zelfmeesterschap, je doorloopt de cursus van het eerste boek tot en met het boek van Saint Germain en dat je dan op dat zesennegentigste bewustzijnsniveau komt. Maar al die tijd dacht je nog steeds dat je door het pad van de geascendeerde meesters te volgen de compleetheid zou krijgen die je wilde. Wij, de meesters, zouden je die op magische wijze geven.
De initiatie op het zesennegentigste niveau
Maar je denkt nog steeds dat iets buiten jou je compleet zal maken. Iets buiten jezelf, of het nu de fysieke wereld of de spirituele wereld is. Je beschouwt het als iets buiten jou. Op het zesennegentigste niveau moet je de zoektocht naar iets buiten jou dat je compleet zal maken, opgeven om te kunnen slagen voor die initiatie en Christusschap te manifesteren.
Je moet beseffen dat je eigenlijk verlangt naar eenwording met je IK BEN Aanwezigheid, iets waar je zelfs op het achtenveertigste niveau al naar verlangde. De Bewuste Jij verlangt naar eenwording met de IK BEN Aanwezigheid. En dat is het enige wat je compleet zal maken. Maar je kunt niet één worden met je IK BEN Aanwezigheid zolang je een zelf hebt dat projecteert dat je iets van deze wereld nodig hebt.
Je ziet dat je opnieuw probeert een innerlijke ervaring van heelheid, eenheid en vervulling te krijgen door iets van buiten jou te halen. In plaats van te beseffen dat je dit al binnenin jou hebt. Het is niet eens zo dat de Bewuste Jij contact moet maken met de Aanwezigheid. Het gaat erom dat je ervaart en accepteert dat je een verlengstuk van de Aanwezigheid bent. Je krijgt al onvoorwaardelijke liefde, onvoorwaardelijke acceptatie van je IK BEN Aanwezigheid. Je hebt die al. Alleen het op zichzelf gerichte zelf blokkeert dat je het innerlijk ervaart.
Wanneer je dit beseft, verandert je hele benadering van medescheppen. Want nu denk je niet meer: “O, als ik met de geascendeerde meesters medeschep, kan ik krijgen wat mijn wereldlijke zelf denkt nodig te hebben om compleet te zijn.” Je ervaart op zijn minst een zekere mate van eenheid met je IK BEN Aanwezigheid binnenin jou. Je zoekt niet langer op de wereld naar iets wat je een gevoel van eenheid geeft. Je zoekt niet meer naar ons om je een gevoel van eenheid te geven. Je realiseert je dat je in je eigen gedachten alles hebt wat je nodig hebt om de eenheid met je Aanwezigheid te voelen. En daarom heb je niets van de wereld nodig. Je hebt niets van ons nodig.
De Alpha en Omega van verbinding
En dan kun je in de uitademing gaan waarbij je zegt: “Maar ik ben nog steeds op aarde geïncarneerd en zolang ik hier ben, wil ik zoveel mogelijk medescheppen met de geascendeerde meesters en hen helpen om hun doelen voor de aarde te bereiken. Naast mijn persoonlijke wensen en doelen wil ik iets medescheppen wat anderen en de geascendeerde meesters helpt. Bijvoorbeeld, de Gouden Eeuw van Saint Germain manifesteren.”
En daarom kun je dan op een totaal andere manier medescheppen. Want je schept niet mede om het zwarte gat van het gescheiden zelf te vullen, maar schept mede om de vreugde te voelen dat je deel uitmaakt van de stroom. De stroom van de Schepper door alle niveaus van de kosmische hiërarchie, door jou heen en naar buiten. En dit betekent dat je compleet bent omdat je de Alpha en de Omega hebt.
De Alpha staat voor je innerlijke gevoel van verbondenheid en eenheid met je IK BEN Aanwezigheid. De Omega staat voor je innerlijke gevoel van eenheid met al het leven, waarbij je het licht door je heen laat stromen, door het prisma van je geest, en het uitdrukt om anderen te helpen, anderen te verheffen, het geheel te verheffen.
Je zou een visioen kunnen krijgen van een prachtig huis, maar het hoeft niet beslist voor jou alleen te zijn. Het zou een plek kunnen zijn waar anderen wonen, een school, een onderzoekscentrum, of iets heel anders. Maar het draait niet alleen om jou, het is meer. Het zou ook een mooi huis voor jezelf kunnen zijn, waar je het werk kunt doen dat in jouw Goddelijke plan staat.
Een geheel of een gat
Mijn punt is dat je een gemis ervaart dat je probeert op te vullen wanneer je vanuit het op zichzelf gerichte zelf handelt. Alles draait erom dat je probeert dat ontbrekende stuk op te vullen. En dat ontbrekende stuk in het gescheiden zelf is een zwart gat. Je weet dat een zwart gat wordt gekenmerkt door het feit dat alles wat je erin stopt verdwijnt en het gat nooit wordt gevuld. Er zal altijd een zwart gat in het gescheiden zelf blijven. En wanneer je dit begrijpt, kan het je helpen om dit los te laten omdat je beseft dat het onmogelijk is; om te bereiken wat het gescheiden zelf op jou projecteert om heel te kunnen worden.
In plaats daarvan richt jij je op de IK BEN Aanwezigheid. Je voelt de eenheid met je Aanwezigheid. En daarom zit er geen gat in jou. Je hebt geen gat omdat je heel bent. En vanuit dat gevoel van heelheid, dat misschien niet compleet is op het zesennegentigste niveau, want er zijn nog hogere niveaus, maar je hebt toch het gevoel dat je geen ontbrekend stuk hebt. Plotseling ben je aan het medescheppen, niet om een tekort of een leegte op te vullen, maar om deel uit te maken van de stroom. En je vindt voldoening en vreugde als je de stroom door je heen voelt gaan.
De flow voelen
Deze boodschapper voelt de flow van mijn Aanwezigheid, mijn wezen, mijn energie door middel van dit dictaat. Hij heeft geen intentie, geen zelfzuchtige intentie om iets te bereiken. Het gevoel van de flow voelen is op zich voldoende. Veel van jullie die hiernaar luisteren, kunnen zich op deze flow afstemmen en hetzelfde ervaren.
Maar zolang je nog steeds voelt dat er een stuk ontbreekt, zolang je nog steeds dat op zichzelf gerichte zelf hebt, zal je ervaring van een dictaat zijn: “Wanneer gaan ze iets zeggen waardoor ik krijg wat ik wil? Wanneer gaan ze het gat vullen? Wanneer krijg ik wat ik echt wil op deze wereld? Hoe kunnen de meesters me helpen om te krijgen wat mijn gescheiden zelf wil hebben?” Je denkt misschien niet precies in die woorden, maar daar draait het wel om.
Je kunt de flow dus niet zomaar ervaren en denken dat die ervaring op zich voldoende is. De flow zelf is de beloning. Je denkt altijd dat luisteren naar een dictaat of het opzeggen van een decreet naar een bepaald doel op de wereld moet leiden. Je kunt de ervaring niet zomaar ondergaan en voelen dat die ervaring op zich al een beloning is.
En dit geeft je een ander perspectief op het medescheppende proces. Want wat heb ik in mijn voorbeeld van het manifesteren van een huis gezegd? Je reikt omhoog naar een visie, je realiseert je dat je iets samen schept. Je schept het niet in je eentje. Je reikt omhoog naar een visie van de geascendeerde meesters en je voelt de energie en het bewustzijn naar je identiteitslichaam stromen. Je hebt een ervaring op identiteitsniveau. Vervolgens breng je die naar het mentale niveau, daarna naar het emotionele, en daarna projecteer je die op het fysieke universum, het fysieke octaaf.
Maar al die tijd was je ervaring op identiteits-, mentaal en emotioneel niveau, helemaal echt voor jou, omdat je de flow voelde. Nu projecteer je iets vanuit het gevoel dat je in de flow bent, maar zoals we hebben uitgelegd, spelen op de materiële wereld complexe factoren een rol die ervoor kunnen zorgen dat deze zich fysiek niet precies zo manifesteert als jij voor ogen hebt hoewel je een goede visie projecteert.
Maar dat doet er voor jou niet meer toe, want de ervaring dat je in de flow bent, is zo bevredigend, zo vreugdevol, dat die niet minder waardevol wordt als de fysieke resultaten uitblijven. Want de flow is een beloning op zich, niet de fysieke manifestatie. Soms zal de fysieke manifestatie er wel zijn, maar nogmaals, als die er niet is, raak je niet ontmoedigd. Je concentreert je er gewoon op dat je in de flow blijft.
De gevallen wezens willen je laten geloven: “Ja, je werkt dus met geascendeerde meesters en ze vertellen dat je allemaal stappen moet doorlopen en dat heb je gedaan. Maar er manifesteert zich niets. Je bent een totale mislukkeling, je moet met deze onzin stoppen.” Maar wanneer je in die flow bent, kun je tegen hen zeggen: “Ga weg, Satan. Ik heb die onzin van jou niet nodig, want ik voel me tevreden als ik de flow van de geascendeerde meesters voel.”
Deze boodschapper neemt al heel lang dictaten op. Soms zaten er vijfentwintig mensen in het publiek, soms vijftig, soms meer. Toen hij net begon, vroeg hij zich weleens af waarom er niet meer mensen waren. Maar na verloop van tijd leerde hij dat het aantal mensen er niet toe doet. Want de ervaring van de flow is hetzelfde, of er nu één persoon of een miljoen in het publiek zitten. De flow op zich is compleet en het ervaren van de flow waardeert hij meer dan het fysieke resultaat.
En dat kan voor ieder van jullie precies hetzelfde zijn. De flow, het ervaren van de stroom van bovenaf door je geest, is op zich al een beloning.
De stroom in de vorm van een acht sluiten
En nu kom ik terug op wat Master MORE heeft gezegd, wat voor jullie misschien al heel lang geleden lijkt, gezien de vele lessen die sindsdien zijn gegeven. Hij zei dat de energie weer omhoog moet stromen om de energiestroom te voltooien, je moet de cirkel sluiten. Maar hoe sluit je de cirkel?
Je hebt het waardevolle proces doorlopen om de visie en de energie via de drie hogere niveaus naar beneden te brengen en ze op de fysieke wereld te projecteren. En je zou kunnen denken, en de gevallen wezens zullen projecteren dat je de energiestroom in de vorm van een acht alleen kunt sluiten als de resultaten fysiek gemanifesteerd zijn. Nee, je sluit de energiestroom in de vorm van een acht met de geascendeerde meesters wanneer je volledig neutraal staat tegenover de vraag of de fysieke resultaten zich manifesteren.
Wanneer je het gevoel hebt dat de stroom op zich al een beloning is, sluit je de stroom in de vorm van een acht. En wat er ook op de fysieke wereld gebeurt, wat heel goed afhankelijk zou kunnen zijn van de vrije wil van anderen, doet niets af aan de stroom. Je concentreert je er gewoon op om rustig te blijven, neutraal te blijven, onthecht te zijn en te genieten van de stroom die door jou heen gaat. En daardoor stroomt die weer omhoog, wordt vermenigvuldigd en komt er een sterkere stroom naar beneden die je nog meer voldoening en blijdschap geeft. En dan wordt die een opwaartse spiraal.
Je kunt je afvragen: “Waarom konden sommige vroegere boodschappers op den duur niet verder als boodschapper?” Ze kregen misschien ziekten, of hadden andere problemen, maar ze moesten stoppen. Omdat ze het fysieke resultaat van hun inspanningen niet konden opgeven. Ze hoopten nog steeds op een vorm van erkenning van de wereld, dat ze meer leerlingen zouden aantrekken. Er was druk bij het beoordelen van de fysieke resultaten. En dat putte hen na verloop van tijd uit.
Maar als je die spanning kunt voorkomen door je te concentreren op de stroom, zul je niet uitgeput raken. Je zult meer talenten van ons ontvangen dan we in het begin konden geven. Dit geldt voor jullie allemaal, welke taak ook in je Goddelijk plan staat. Natuurlijk zijn jullie niet allemaal voorbestemd om boodschapper te zijn. Maar wat er ook in je Goddelijk plan staat, wat jouw uitdrukking van Christusschap ook is, als je door het proces heengaat om de stroom te openen, de stroom toe te laten en vervolgens niet gehecht te zijn aan het fysieke resultaat, sluit je de stroom in de vorm van een acht en zullen je inspanningen vermenigvuldigd worden en zul je een grotere stroom ontvangen die je een rijkere ervaring zal geven.
Wat wil je echt?
Je zou, als laatste gedachte, ook kunnen zeggen – ik weet dat dit al een lang dictaat is, maar mijn laatste gedachte is: “Wil je een beloning op deze wereld of wil je de beloning dat je de flow voelt? Wat denk je dat je de ervaring zal geven waar je werkelijk naar verlangt? Is het dat je iets op de wereld hebt, of het nu erkenning, bevestiging, geld of wat ook maar is, of dat je voelt dat je in de flow bent, dat je deel uitmaakt van de hiërarchie van licht?”
En voor de meesten van jullie zal het mogelijk zijn om tot de kern door te dringen en te beseffen: de reden waarom jullie deze lessen überhaupt hebben gevonden en erdoor geraakt zijn, is omdat jullie de flow echt willen ervaren. Zoals Jezus heeft gezegd: “Jullie willen je beloning niet op aarde, zoals zovelen, maar in de hemel.” Maar wat is de hemel? Dat je in de flow bent. Wanneer je in de flow bent, ben je in de hemel, wat Jezus het koninkrijk van God noemde.
De christenen hebben het beeld geprojecteerd dat het een ver koninkrijk boven is. Maar wat heeft Jezus gezegd? Waar is het koninkrijk van God volgens Jezus? Binnenin jou. Want het koninkrijk van God is een ervaring, het ervaren van de stroom van de Geest, van boven naar beneden. Wanneer je in die stroom bent, ben je in de hemel, ben je in het koninkrijk.
En we hebben natuurlijk maar één wens voor jullie: dat als jullie de ervaring willen dat je in de flow bent, dan zullen jullie die ook ervaren. En we doen alles wat we met onze geascendeerde conceptuele geest kunnen bedenken om jullie daarbij te helpen.
Ik verzegel jullie in de flow die IK BEN. Want de Vijfde Straal is natuurlijk niet iets statisch, het is een stroom. En IK BEN Hilarion.