Waarom het Ego je wil laten denken dat de Wereld zwart wit is

Het minste dat je over het ego zou moeten weten, Deel 5

Een verhandeling door Jezus, 9 mei 2006

Het duidelijkste voorbeeld van de relativistische, dualistische manier van denken van het ego is wat ik graag het zwart wit denken zou willen noemen. Dit complot van het ego maakt schaamteloos gebruik van de fundamentele dualiteit die in de geest van antichrist is ingebouwd. Het stelt twee tegenpolen vast die in elk opzicht elkaars tegengestelde zijn, wat inhoudt dat ze elkaar niet overlappen of dat er een potentieel voor een compromis is. Er is geen grijze zone, omdat de tegengestelden niet naast elkaar kunnen bestaan, maar elkaar moeten opheffen – althans zo lijkt het. Eén tegengestelde wordt als absoluut goed gedefinieerd en de andere als absoluut kwaad, waardoor een onvermijdelijke strijd op leven en dood tussen die twee wordt opgezet.

Het ego laat mensen geloven dat de enige manier waarop zij God kunnen behagen en gered kunnen worden is door de kant van het goede te kiezen en tegen het kwaad te vechten. Een extreme uitkomst van dit scenario is het vaststellen van twee religies of ideologieën die beiden beweren de enig ware te zijn, die hun volgelingen laten geloven dat het hun taak is de andere te bestrijden. De ultieme triomf voor de prins van deze wereld is om twee groepen religieuze mensen elkaar in de naam van dezelfde God te laten afmaken, zoals bij de Kruistochten.

Het gevolg van deze egomanipulatie is dat mensen een uiterst simplistische kijk op de wereld aannemen. Hun religie is volledig echt en alle andere zijn helemaal verkeerd. Er is geen plaats voor nuances ertussen, wat betekent dat mensen bijna onvermijdelijk extremisten en fanatiekelingen worden. Dit is een heel gemakkelijke benadering van het leven, omdat er niet echt van de mensen vereist wordt zelf na te denken. Ze accepteren eenvoudig de definities die de leiders van hun gemeenschap gemaakt hebben zonder persoonlijk pogingen te ondernemen zonder waar te nemen of hun leiders volgens de Christusnorm gelijk hebben. Ze geloven dat deze leiders het volkomen bij het rechte eind hebben en dat God zelf het met hen eens zou zijn.

Het gevolg van deze benadering van het leven is dat als mensen eenmaal geaccepteerd hebben dat een bepaald geloofssysteem absoluut goed is, ze het nooit in twijfel zullen trekken. Daardoor zullen ze blindelings volgen wat de leiders van hun religie als absoluut juist hebben omschreven en dit heeft tot enkele van de ergste gruweldaden in de geschiedenis geleid. Ik beschreef dit scenario als volgt:

Laat ze maar. Het zijn blinden die blinden de weg wijzen. Als de ene blinde de andere leidt, vallen ze allebei in een kuil. (Matteüs 15:14)

Maar in plaats van de blinde leiders met rust te laten, volgen mensen ze kritiekloos. Ze vragen zich nooit af of de zwart wit benadering van het leven wel in overeenstemming met Gods waarheid is. Als gevolg hiervan hebben veel mensen in één of meerdere levens al hun energie en aandacht aan deze dualistische strijd tussen twee relatieve tegengestelden besteed. Dergelijke mensen hebben een vijand of een zondebok bepaald en ze geloven dat ze Gods werk moeten doen door de vijand te vernietigen.

Zolang mensen in deze extreme vorm van zwart wit denken gevangen zitten, zijn ze er absoluut van overtuigd dat ze voor hun goede werken gered zullen worden. Maar de naakte realiteit is dat alles wat ze doen om de door hen zelf bepaalde vijand te bestrijden alleen maar dient om hen nog steviger in de dualistische staat van bewustzijn gevangen te houden. Uiteraard verhindert dit hen om het bruiloftkleed van het Christusbewustzijn aan te trekken, dat de ENIGE weg is om de Hemel binnen te gaan.

Het kan voor extremisten uitzonderlijk moeilijk zijn te erkennen dat ze ongelijk hebben. Ze kunnen niet toegeven dat wat zij als werk voor God hebben gezien niet de zaak van God bevorderd heeft, maar alleen gediend heeft om de dualistische strijd die de machten van antichrist gecreëerd hebben, te versterken. Dergelijke mensen hebben de neiging een heel verdedigende en vijandige houding tegenover iedereen aan te nemen die de geldigheid van hun benadering in twijfel trekt. Dit is de reden dat de Schriftgeleerden en de Farizeeën mij dood wilden en waarom sommige mensen in de huidige wereld fanatiek worden om hun ‘waarheid’ te verdedigen.

Het trieste feit is dat dergelijke mensen niet door een spirituele leraar te benaderen zijn. Kijk maar naar hoe de Schriftgeleerden en Farizeeën mijn pogingen afwezen hen de hogere weg van Christus te tonen. Ze gebruikten letterlijk hun zwart witstandpunten om het afwijzen van de Levende Christus te rechtvaardigen, wat inhoudt dat ze hun eigen gesneden beelden voor de Levende God geplaatst hadden. Ze gebruikten een relatief beeld om te verdedigen dat ze niet naar de rechtstreekse ervaring van Gods absolute werkelijkheid uitreiken – de ervaring die ik iedereen wilde geven die bereid was omwille van mij het sterfelijk identiteitsgevoel op te geven.

Het overwinnen van extreem egoïsme
Je zult je herinneren dat ik eerder zei dat het ego een verkeerd pad naar verlossing creëert. Door de zwart witlogica te gebruiken, schept het ego de indruk dat gered worden een zaak is van tot de enig ware religie te behoren en aan de uiterlijke eisen hiervan te voldoen. Hoe meer mensen zich met hun ego vereenzelvigen, hoe meer ze geneigd zijn geloof aan deze illusie te hechten. Het lijkt zo gemakkelijk dat in plaats van het harde werk doen door de balk uit je eigen oog te verwijderen, je eenvoudig een van te voren bepaalde doctrine hoeft te geloven en een stel uiterlijke regels hoeft na te volgen.

Op het beginnerniveau van het spirituele pad zijn mensen geneigd om in de zwart witbenadering van verlossing te geloven. Dus worden ze heel enthousiast – zelfs fanatiek – in het volgen van hun specifieke geloofssysteem – dat religieus, politiek of wetenschappelijk van aard kan zijn – en ze weigeren absoluut om de juistheid ervan te onderzoeken. Daarom kunnen sommige mensen geloven dat door de vijanden van God te doden, ze onmiddellijk gered zullen worden.

Nu komt er een van de subtiliteiten die de volwassener spirituele zoeker begrijpen moet. De extreme uitkomst van door het zwart wit denken verblind te zijn, is dat mensen volkomen op zichzelf gericht, egoïstisch worden. Ze geloven vaak dat ze een verheven recht hebben om te doen wat ze willen doen en dat iedereen die hen tegenwerkt – inclusief de rest van het menselijke ras – het bij het verkeerde eind heeft. Ze beginnen zich als roofdieren te gedragen die nemen wat ze maar willen en ze zijn niet bereid te overwegen hoe hun daden andere mensen beïnvloeden, op den duur henzelf beïnvloeden of ze te vergelijken met hogere principes. In het verleden stond de mensheid op een veel lager bewustzijnsniveau dan tegenwoordig, zoals de gemeenschap van holbewoners laat zien waarin de wet van de jungle heerste. In de tegenwoordige wereld zie je dit niveau van bewustzijn van veel criminelen, van leiders van de georganiseerde misdaad tot pedofielen of seriemoordenaars.

Hoe zorg je ervoor dat mensen die volledig egoïstisch zijn naar een spiritueler niveau worden verhoogd? Extreem egoïsme is het uiteindelijke gevolg van de relatieve logica van het ego. In de Christusgeest zie je dat alle leven één is en dus wanneer je iemand kwaad doet, jij jezelf kwaad doet. Wanneer je volledig in de geest van antichrist gevangen zit, denk je dat je anderen kwaad kunt doen zonder jezelf kwaad te doen. Je denkt zelfs het recht te hebben om te doen wat je maar wilt, ongeacht wat voor invloed het op anderen heeft. Je praat dit goed door de relatieve logica van het ego te gebruiken, dat het echt kan laten lijken of alles – inclusief puur egoïsme – te verdedigen valt.

Hoe beginnen mensen boven dit niveau van bewustzijn uit te stijgen? Dat doen ze door zich bewust te worden van dat er iets buiten de relatieve logica van het ego bestaat, dat er iets bestaat dat volgens een hogere maatstaf goed of fout is. Zie je wat hier bedoeld wordt? Wanneer je totaal egoïstisch bent, zie je niets buiten de relatieve logica van je ego en daardoor denk je het recht te hebben om alles maar te doen wat jij wilt. Om aan het proces te beginnen om aan puur egoïsme te ontsnappen, moet je beseffen dat er een hogere maatstaf voor het beoordelen van je gedrag bestaat, zodat je kunt kiezen om bepaalde soorten egoïstisch gedrag in te dammen.

Voor de meeste mensen die in egoïsme gevangen zitten, komt dit besef enkel wanneer iemand ‘de angst voor God’ in hen legt. Met andere woorden, deze mensen beginnen te beseffen dat er zoiets als gevolgen op lange termijn bestaat. Hun ziel kan in het hiernamaals worden beïnvloed door wat ze in dit leven doen en ze zullen, of beloond worden in de Hemel, of voor eeuwig in de hel branden. Daardoor beginnen deze mensen vanuit een zuiver egoïstisch motief hun egoïstische gedrag op de korte termijn te veranderen op grond van een hogere norm.

Omdat deze mensen zich nog steeds met het ego vereenzelvigen, kunnen ze nog niet de beperkingen van de relatieve logica van het ego zien. Dus hebben ze een heel simplistisch, zwart wit geloofssysteem met duidelijk omschreven regels nodig van hoe ze de hel kunnen vermijden en in de Hemel komen. Hier komt het subtiele punt. Wanneer mensen hun egoïstische gedrag beginnen te veranderen, hebben ze een keerpunt bereikt van waaruit echte groei mogelijk is. Maar er bestaat een echt gevaar dat deze mensen door hun ego misleid worden om de doodlopende weg van fanatisme in te slaan, waarop ze denken God te dienen door te strijden tegen wat hun geloofssysteem als de vijanden van God ziet. Dit zal natuurlijk de groei van dergelijke mensen voortijdig afbreken.

Wanneer mensen echter vermijden in fanatisme terecht te komen, dan is het mogelijk om door het volgen van een zwart wit geloofssysteem ware spirituele vooruitgang te boeken. De reden daarvoor is dat wanneer je gelooft dat bepaalde vormen van gedrag je in de hel zullen laten belanden, je een heel sterke motivatie krijgt om egoïstisch gedrag aan te passen. Dit zal ervoor zorgen dat een ziel minder karma maakt en zo kan de ziel zichzelf geleidelijk bevrijden van ten minste iets van de neerwaartse kracht van de dualistische strijd. Wanneer je volkomen egoïstisch bent, creëert alles wat je doet negatief karma, wat enkel het gevoel versterkt dat je met iedereen aan het worstelen bent. Wanneer je deze druk enigszins opheft, kun je beginnen de meer egoïstische opvattingen te gaan doorzien en zo kun jij jezelf van een aantal illusies van het ego bevrijden.

Oordeel niet
Mijn punt is dat hoewel de meeste fundamentalistische christenen deze website als het werk van de duivel zullen verwerpen, er in feite mensen zijn die door het volgen van een fundamentalistisch geloofssysteem vooruitgang hebben geboekt. Het probleem is dat deze groei slechts tijdelijk is. Een zwart wit benadering kun je eenvoudig niet boven een bepaald niveau van het spirituele pad brengen. En omdat deze benadering nog heel sterk door de relatieve logica van het ego beïnvloed wordt, kan het heel gemakkelijk een doodlopende weg worden die je in een negatieve spiraal van oordeel en hoogmoed brengt, wat niet of nauwelijks beter is dan de neerwaartse spiraal van egoïsme.

Het probleem is dat een zwart wit geloofssysteem automatisch een waardeoordeel met zich meebrengt. ‘De leden van onze kerk zijn automatisch goed en alle anderen zijn slecht.’ Dit brengt mensen er automatisch toe anderen naar een relatieve norm van het ego te beoordelen. Zoals ik zei:

1 Oordeel niet over anderen; dan zal God niet oordelen over u.
2 Want God zal u op dezelfde manier beoordelen als waarop u anderen beoordeelt, en hij zal u meten met de maat waarmee u anderen meet. (Matteüs 7)

Ga in uw oordeel niet op de schijn af, maar laat uw oordeel rechtvaardig zijn. (Johannes 7:24)

Oordelen naar uiterlijke schijn betekent dat je oordeelt op grond van een relatieve, dualistische norm van het ego. Oordelen met een rechtvaardig oordeel betekent dat je de absolute waarheid, gebaseerd op de visie van de Christusgeest, waarneemt. Wanneer je op basis van het ego oordeelt, voel je onvermijdelijk dat je beter dan anderen bent en dit leidt tot spirituele hoogmoed, wat je aan het dualiteitbewustzijn bindt.

Zie je wat ik bedoel? Het ego wil een relatieve norm omdat, het dit de mogelijkheid geeft de schijn op te bouwen dan hij beter dan anderen is. Het kan dan de illusie scheppen dat, omdat je beter dan bepaalde andere mensen bent, je gegarandeerd gered wordt. Zoals ik in een eerdere verhandeling uitgelegd heb, bestaat er niet een dergelijk waardeoordeel in de Christusgeest. Dat wat in overeenstemming met Gods wet is, is echt en dat wat niet met God overeenkomt, is onecht. De Christus gebruikt de relatieve termen goed en kwaad niet – het vergelijkt geen dingen op relatieve schaal dat van één uiterste (goed) naar het andere uiterste (kwaad) gaat. De Christusgeest oordeelt niet naar de uiterlijke schijn, maar houdt zich alleen bezig met wat echt of onecht is.

Je zou kunnen zeggen dat het aller-laagste niveau van ego-identificatie, totaal egoïsme is. Je vereenzelvigt je geheel met de dualistische strijd en denkt dat het leven een gevecht is tussen jou en de wereld. Naarmate je hierboven uitstijgt, leef jij je niet langer uit in buitengewoon egoïstisch gedrag, maar dit maakt wel dat jij je beter voelt dan diegenen die nog op ‘primitieve wijze’ handelen. Op het lagere niveau houd jij je misschien met religie bezig om alle bedreigingen van je religie te vernietigen met de gedachte dat God je hiervoor zal belonen. In het volgende stadium is je motivatie om je met religie bezig te houden, het bewijs leveren dat jouw religie superieur is en zodoende de schijn te wekken dat je zo goed bent dat God je eenvoudig wel moet redden.

Een gesloten cirkel
Het probleem is dat zolang je denkt dat de wereld zwart wit is, je niet voorbij een bepaald punt kunt groeien. Zwart wit denken stelt een schaal op met twee uitersten en laat de mensen vervolgens denken dat ze een van de beide uitersten moeten kiezen. Met andere woorden, indien de wereld in een epische strijd tussen God en de duivel verwikkeld is, dan moet jij vanzelfsprekend de kant van God kiezen om gered te worden. Maar wanneer deze strijd in zwart wit termen gedefinieerd wordt, lijkt het alsof het kiezen van de kant van God betekent dat je een bepaalde religie op deze wereld moet kiezen. En als je eenmaal die religie gekozen hebt, dan moet je kritiekloos alle beginselen van haar doctrines aanvaarden – want als je dat niet doet, komt de duivel je halen en je naar de hel brengen.

Deze wijze van denken leidt natuurlijk tot een op angst gebaseerde benadering van verlossing, die aanleiding geeft tot twee problemen. Het ene is dat je eenvoudig het koninkrijk van God niet kunt binnengaan, zolang er ook nog maar ENIGE angst in je wezen over is. Daarom zei ik:

36 Meester, wat is het grootste gebod in de wet?’
37 Hij antwoordde: Heb de Heer, uw God, lief met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. (Matteüs 22)

Totdat je de angst overwint, kun je het Christusbewustzijn niet aannemen. Maar hoe overwin je angst? Gedeeltelijk door het rationele verstand te gebruiken door te redeneren dat je angst op een gebrek aan kennis wordt gebaseerd en gedeeltelijk door naar een rechtstreekse ervaring van Gods transcendente realiteit uit te reiken, waardoor je de volmaakte liefde zult ervaren die alle angst verdrijft. Het probleem hier is dat zolang je nog in een zwart wit geloofssysteem gevangen zit, je bang zult zijn om beide te doen.

Je geloofssysteem zal je sterk ontmoedigen om zelf na te denken en de overtuigingen te onderzoeken die aanleiding tot angst zijn. En elk zwart wit geloofssysteem stelt dat je God niet rechtstreeks kunt ervaren; je hebt de uiterlijke kerk en haar priesterschap nodig als bemiddelaar tussen jou en God. Daarom doden de zwart wit denkers van de Joodse religie mij, nadat ik verklaard had dat het koninkrijk van God in je is.

Dus angst zelf maakt een zwart wit geloofssysteem tot een gesloten cirkel, een val voor je denken. Het creëert een gevangenis voor je geest en als de Bewuste Jij er eenmaal binnen is, gooit je ego de sleutel weg. De Bewuste Jij kan er op elk moment uitstappen, maar om dat te doen, moet ze bereid zijn haar angsten onder ogen te zien en het feit dat een zwart wit geloofssysteem op een illusie wordt gebaseerd.

Weet je, het psychologische effect van een zwart wit geloofssysteem is dat het je aandacht op een schaal met twee polariteiten richt en het vervolgens laat lijken alsof de waarheid ergens op die schaal gevonden moet worden. Met andere woorden, er bestaat niets buiten de relatieve schaal. Maar op elk moment – en ik bedoel ELK MOMENT – dat je een geloofssysteem met twee tegengestelden hebt, heb je een dualistisch geloofssysteem. En in een dergelijk geloofssysteem ZULLEN BEIDE TEGENGESTELDEN DOOR DE GEEST VAN DE ANTICHRIST BEPAALD WORDEN.

Ik weet dat dit een schokkende uitspraak kan zijn, gezien het feit dat de meeste religies – waaronder het christendom – de wereld als een epische strijd tussen goed en kwaad, tussen God en de duivel definiëren. Maar zoals ik gezegd heb, er is een stadium op het spirituele pad waarop mensen het uiterst egoïstische gedrag moeten overwinnen door een zwart wit geloofssysteem te volgen. Er komt echter een moment in je groei dat je dat stadium voorbij MOET gaan om je verder te ontwikkelen. En je doet dit ENKEL door naar de Christusgeest uit te reiken die boven de beide uitersten staat die door ELK zwart wit geloofssysteem bepaald zijn!

Zie je wat ik bedoel? Zoals ik in vorige verhandelingen uitgelegd heb, kan de werkelijkheid van God NIET op een relatieve schaal geplaatst worden en het kent geen tegengestelde polariteit. Gods werkelijkheid heeft geen tegendeel, omdat wat zich buiten Gods werkelijkheid bevindt, geen werkelijkheid heeft. En wat geen werkelijkheid heeft, kan niet tegenover datgene staan wat wel werkelijkheid heeft. Daarom bestaat er in de Christusgeest alleen wat echt is en datgene wat onecht schijnt, omdat de wet van vrije wil het een tijdelijke verschijning buiten Gods werkelijkheid heeft laten aannemen. Maar deze onwerkelijkheid kan alleen bestaan in de geest van de mede-scheppers die in de dualiteit gevangen zitten.

Enkel door in de geest van de antichrist te stappen, worden tegenstellingen mogelijk. Bij deze manier van denken lijken er twee tegenstellingen te zijn, zoals goed en kwaad, waar en onwaar. Deze tegendelen stellen elkaar buiten werking en omdat de een de ander kan vernietigen, lijkt het dat beide – dezelfde – realiteit hebben. Dit geeft aanleiding tot angst voor het kwaad, omdat mensen die op een dualistische wijze denken, geloven dat het kwaad echt is en werkelijk macht over hen heeft. Wanneer je de Christusgeest verwerft en ziet dat het kwaad niet echt is en dat de verschijning ervan geen macht over je heeft, verlies je alle angst. Maar zolang je denkt dat het kwaad dezelfde werkelijkheid als het goede heeft, kun je die angst niet overwinnen. De truc is dat het kwaad INDERDAAD dezelfde werkelijkheid als relatief goed heeft. Daardoor moet je de Christusgeest gebruiken om het absolute goed van God te zien.

Mijn punt is hier dat een zwart wit geloofssysteem je laat denken dat jij je in de richting van relatief goed moet bewegen en het tegendeel ervan, namelijk het kwaad, vermijden. Het laat je denken dat een uitspraak, of waar, of onwaar moet zijn, wat betekent dat je de kant moet kiezen van wat jij – of je geloofssysteem – als waar hebt omschreven en alles moet vermijden wat het ware tegenspreekt of er boven uitgaat.

Mensen denken dat door zich in de richting van het relatief goede te bewegen, ze dichter naar God toekomen. Dit is even waar als onwaar. Als jij je afkeert van egoïstisch gedrag, keer jij je af van de extreme vormen van egoïstisch gedrag. Dit geeft je de mogelijkheid – maar ENKEL de mogelijkheid –boven de dualiteit uit te stijgen – wat je dichter bij God zal brengen. De grote vraag is of je doorgaat je in de richting van één relatief uiterste (goed, zoals het ego het omschrijft) te gaan – en zo onontkoombaar in hoogmoed verzeild raakt – of de grote sprong neemt en naar iets buiten de dualistische uitersten reikt.

De Christuswaarheid kan niet in een dualistisch geloofssysteem gedwongen worden en daardoor kan de Christuswaarheid NOOIT op een schaal met twee tegenstellingen gevonden worden! De Christuswaarheid staat boven de dualiteit en daarom kun je het ENKEL vinden door aan de zwart wit geloofssystemen van deze wereld voorbij te gaan. Zoals ik zei, alleen wanneer een ziel een bepaalde volwassenheid bereikt, zal ze klaar zijn haar geloofssysteem kritisch te onderzoeken en beseffen dat de wereld niet zwart wit is.

Ik zou veel meer over het zwart wit denken kunnen zeggen, maar het meest belangrijke feit dat je moet begrijpen, is dat het een val voor je geest wordt. Wanneer je eenmaal een zwart wit geloofsysteem hebt geaccepteerd, kan het ego altijd met een schijnbaar waterdicht argument komen, waarom je niet verder dan dat zou moeten kijken. Vele fundamentalistische christenen geloven dat het christendom de enige ware religie is, de Bijbel het onfeilbare woord van God en hun letterlijke interpretatie van de Bijbel de enig ware is. Daardoor komt alles wat buiten hun huidige opvattingen valt van de duivel en daaraan denken moet vermeden worden – wat de reden is dat ze deze website afwijzen zoals de fundamentalisten van de Joodse religie mij tijdens mijn fysieke leven op aarde verworpen hebben.

Op dezelfde wijze geloven veel wetenschappelijk georiënteerde mensen dat er niets buiten het materiële universum bestaat. Elk geloofssysteem dat een ‘bovennatuurlijke’ oorzaak voorstelt, is onwetenschappelijk en het product van de subjectiviteit van de geest. Het effect van een zwart wit benadering is ALTIJD dat het je geest voor groei afsluit. Zoals ik in een eerdere verhandeling zei, neem je genoegen met een beschrijving van de waarheid – een beschrijving gecreëerd door de geest van de antichrist – en je gebruikt het om te verdedigen dat je niet naar de rechtstreekse ervaring van de Geest van Waarheid uitreikt.

Miljarden mensen zitten in een bepaalde versie van het zwart wit geloofssysteem gevangen. Maar de meeste mensen die voor deze website open staan, zijn echter al begonnen de misvatting van deze benadering van religie/leven/verlossing te doorzien. Ze zijn begonnen de illusie te doorzien dat er slechts één ware religie is en dat ‘onze kant altijd gelijk heeft en de andere kant altijd ongelijk heeft.’ Ze zijn begonnen te beseffen dat het leven niet zo eenvoudig is als het zwart wit denken het wil laten doorschemeren en dat een meer intellectuele benadering nodig is. Ze zijn ook begonnen afstand van het extremisme en fanatisme te nemen – vaak zelfs van het waardeoordeel en van hoogmoed – die zo algemeen is voor een zwart wit benadering.

We zouden kunnen zeggen dat dergelijke mensen de zwart wit illusies van het ego zijn gaan doorzien. Maar hoewel dit echter duidelijk een hoger niveau vertegenwoordigt, is het voor spirituele zoekers bijzonder belangrijk zich te realiseren dat ze nog steeds niet boven de relatieve logica van het ego staan. Ik heb verteld dat het ego een inherente tegenstrijdigheid kent en in elke situatie probeert twee tegengestelde gezichtspunten te scheppen. Het zwart wit denken beschrijft vanzelfsprekend dergelijke tegenstellingen, maar deze manier van denken vormt ook zijn eigen polariteit. Met andere woorden, het zwart wit denken heeft een eigen tegengestelde en wanneer mensen boven het zwart wit denken uitstijgen, is het heel gebruikelijk dat ze in het tegenovergestelde uiterste schieten. In de volgende verhandeling zullen we dit uiterste onderzoeken en ik hoop dat ik kan voorkomen dat oprechte zoekers langer dan noodzakelijk in dat uiterste vast te blijven zitten.