ONDERWERPEN: De tweeling van Jezus worden is iets anders dan tweelingvlam zijn – het doel van de meester-discipelrelatie is één zijn – broeder/zuster en tweeling – één zijn met de meester betekent geen verlies van individualiteit – de laatste initiatie in Christusschap – het Christusbewustzijn is persoonlijk – de goeroe op de wereld en de goeroe in jou – wat is er voor nodig om het wereldlijke zelf te laten sterven? – een tweeling reageert zoals Jezus zou reageren

Vraag: Ik heb erg genoten van het lezen van ‘The Christ is Born in You’ en het heeft me zeker geïnspireerd om verder te gaan op mijn pad naar het Christusbewustzijn. Dank je dat je deze zeer cruciale lering in een gemakkelijk te begrijpen stijl naar buiten hebt gebracht waardoor ik denk dat de meeste mensen hem wel zullen kunnen begrijpen.

Ik heb een vraag voor je over jouw tweeling worden zoals je uitlegt op pagina 300 van je boek. Wat ik van de leringen van de geascendeerde meesters begrijp, is dat je maar één tweelingvlam hebt die werd gecreëerd uit hetzelfde eivormige licht als waar ik in het begin uit voortgekomen ben. Zou je alsjeblieft duidelijk willen maken wat het verschil precies is tussen een tweelingvlam en een tweeling? Tot dusver bestaat mijn inzicht hieruit: wanneer iemand het Christusbewustzijn bereikt, wordt hij/zij één met het universele Christusbewustzijn (waar jij en degenen van de geascendeerde meesters al één mee zijn) en zal daardoor ook één met jou worden. Zit ik op het goede spoor?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus:

Ik begrijp je verwarring. Ik heb het concept tweelingvlam niet in het boek uitgelegd omdat ik geloof dat het iets te geavanceerd is voor de beginnende student.

Het concept om mijn tweeling te worden verschilt van het concept tweelingvlam. Toen je levensstroom voor het eerst door je goddelijke ouders werd geschapen, werd je geschapen als polariteit van jouw tweelingvlam. Dit was de eenheid waarin verwezen wordt met de woorden: “Laat geen mens scheiden, wat God heeft samengevoegd.”

Het was niet de bedoeling van God dat tweelingvlammen het contact met elkaar zouden verliezen. Nadat mensen echter een lagere bewustzijnsstaat kregen, werden de meeste mensen geleidelijk van hun tweelingvlam gescheiden. Ik spreek meer over tweelingvlammen in het antwoord op een andere vraag.

Het concept om mijn tweeling te worden is anders. Hoewel je het contact met je tweelingvlam kunt verliezen, behoud je altijd de spirituele eenheid met die tweelingvlam. Mijn tweeling worden is iets waar je naartoe kunt groeien. Het lijkt meer op een ambt of titel die je kunt halen door het pad van discipel onder mijn leiding met succes af te leggen.

Door de tijden heen hebben wij, de geascendeerde meesters, een geleidelijk pad onderwezen dat leidt tot een hogere bewustzijnsstaat. Dit pad wordt gebaseerd op het idee dat iemand als leraar, of goeroe, handelt en een aantal studenten of chela’s aanneemt. De essentie van de goeroe-chelarelatie gaat veel verder dan het wereldlijke concept van de relatie tussen leraar en student.

In de goeroe-chelarelatie is het echte doel dat de student één wordt met de leraar en daardoor zelf leraar kan worden. Daarom gaat de student door een geleidelijke transformatie waarin iemand steeds meer één wordt met de leraar. In het begin volgt de student de leringen op de wereld. Op een bepaald moment ontdekt de student de verborgen innerlijke leringen, de student ontdekt het innerlijke pad dat niet openlijk beschreven wordt, maar boven het pad en de lering staat. Dit kun je duidelijk zien in de quote dat ik de massa in parabels onderwees, maar wanneer we alleen waren, diepte ik alles uit bij mijn discipelen. Mijn discipelen waren juist mijn discipelen geworden omdat ze verder keken dan de wereldlijke lering en een hechtere relatie met mij hadden.

Zelfs nadat de student een hechtere relatie met de leraar krijgt, zijn er niveaus van verworvenheid waar de student naar kan streven. Ik koos ervoor om die verschillende niveaus te beschrijven als drie verschillende niveaus: die van discipel, broeder/zuster en tweeling.

Dit was voor mij gewoon een gemakkelijke manier om het uit te leggen zodat mijn studenten het tweeduizend jaar geleden konden begrijpen. Het is vanzelfsprekend niet de enige manier om dit uit te leggen en heeft het nadeel dat het verward kan worden met familierelaties.

De waarheid van dit systeem is dat de bedoeling van mijn missie was dat ik wilde aantonen dat alle mensen zonen en dochters van God zijn. Dus wanneer iemand eerst mijn discipel wordt, volgt die persoon mijn innerlijke leringen, maar beschouwt zichzelf minder dan mij qua spirituele verworvenheden. Als de student vordert om het pad, begint hij zich meer met mij te vereenzelvigen. Hij beseft dat hij mijn spirituele broeder is omdat hij ook een zoon van God is zoals ik een zoon van God ben. Verschillende discipelen van mij hebben die eenheid bereikt en verdienden daardoor de titel broeder en zuster. Ik placht zo naar hen te verwijzen en dat heeft ervoor gezorgd dat sommige christenen geloven dat ze mijn fysieke broers en zussen waren. Hoewel ik wel fysieke broers en zussen had, gebruikte ik deze termen vaker voor mijn spirituele broeders en zusters.

Wanneer een discipel het niveau broeder of zuster heeft bereikt, heeft hij of zij twee opties. De ene is zijn of haar individuele Christusschap ontwikkelen en die uiten, wat onafhankelijk van mij kan. Twee broeders kunnen misschien heel verschillend zijn, toch hebben ze een gezamenlijk erfgoed. Met andere woorden, jij zou in een bepaalde situatie op jouw persoonlijke manier kunnen reageren en niet beslist zoals ik in die situatie zou reageren.

De andere optie is nog meer één met mij te worden door mijn tweeling te worden. Dit is een hechtere relatie dan die van broeder of zuster en is niet voor iedereen bestemd. Daarom had alleen Thomas dit niveau bereikt heeft. Dit betekent niet beslist dat Thomas mijn meest gevorderde discipel was. Hij koos gewoon voor een ander pad dan de andere discipelen voor wie het belangrijker was om hun verworvenheid als mijn broeder te ontwikkelen en hun persoonlijke Christusschap uit te drukken. Voor Thomas was het persoonlijke Christusschap afleggen het juiste pad om meer één met mij te worden. Dit betekent niet dat Thomas een kloon van mij werd. Hij was nog steeds heel erg een individu en hield die individualiteit ook. Het betekende echter dat hij meer één met mij was, zoals een tweeling ook vaak dichter bij zijn tweelingbroer staat dan een broer. Daarom was Thomas na mijn wederopstanding in staat om directer met mij in contact te staan dan mijn andere discipelen en hij kon mijn woordvoerder zijn bij de andere discipelen.

Er is geen algemene richtlijn voor of iemand naar dit niveau van discipel zou moeten streven. Wanneer je echter het niveau bereikt waarop je mijn broeder of zuster in de geest bent, dan weet je vanbinnen wat het juiste pad vanaf daar is.

Tot dusver bestaat mijn inzicht hieruit: wanneer iemand het Christusbewustzijn bereikt, wordt hij/zij één met het universele Christusbewustzijn (waar jij en degenen van de geascendeerde meesters al één mee zijn) en daarom één met jou zouden worden. Zit ik op het goede spoor?

Je hebt het juist. Eén met mij worden houdt niet in dat jij je individualiteit verliest. Wanneer je in het materiële universum leeft, ben je geneigd om in lineaire termen te denken. Daarom is het concept één zijn een beetje anders dan het concept één zijn dat we in het spirituele rijk kennen.

Dus denk alsjeblieft niet dat één met mij worden, betekent dat jij je unieke individualiteit verliest omdat die individualiteit een geschenk van God aan jou is. Het is niet de bedoeling van het spirituele pad om die te verliezen, maar om die terug te krijgen en daarna op de materiële wereld uit te drukken.

Wanneer je één met je Christuszelf wordt, dan zie je dat je één met God bent, dat je een individualisatie van God bent. Je moet ook beseffen dat alle andere wezens individualisaties van God zijn en daardoor ontwikkel je een nieuw gevoel van één zijn dat niet lineair maar sferisch (bolvormig) is. Nadat je de lineaire manier van denken hebt getranscendeerd en het sferische bewustzijn aanneemt, is er geen conflict meer tussen één zijn met mij of met God, en tegelijkertijd het unieke individu dat je bent.

Een vraag die daaruit voortvloeit: Betekent dit dat iemand die jouw tweeling wordt, de noodzaak transcendeert om persoonlijk het Christusbewustzijn te krijgen omdat ze al de Christus in jou zijn en daardoor één zijn geworden met het universele Christusbewustzijn?

Je kunt niet de noodzaak om je persoonlijke Christusschap te manifesteren, transcenderen. Je persoonlijke Christuszelf is een uniek geschenk van God aan jou en het is zowel je kans als je verantwoording om Christusschap te manifesteren. Hoewel je veel hulp van een leraar kunt ontvangen, moet je de laatste stappen uiteindelijk wel zelf doen. Dit werd gedemonstreerd in het proces waarin ik aan het kruis hang en het gevoel kreeg dat God mij verlaten had. Dit is eenvoudig de initiatie waarin je moet bewijzen dat je zoveel Christusschap hebt geïnternaliseerd dat je de laatste stappen op het pad zonder enige assistentie van een bron van buitenaf kunt nemen.

Wanneer je persoonlijk Christusschap manifesteert, word je niet één met het universele Christusbewustzijn. Je wordt één met je Christuszelf die een individualisatie is van het universele Christusbewustzijn dat jou als een uniek geschenk van God wordt gegeven. Zoals ik in het boek heb uitgelegd, heb ik mij met het universele Christusbewustzijn vereenzelvigd en daarom heb ik gezegd: “Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.” Iedereen die het Christusbewustzijn bereikt, vereenzelvigt zich met het universele Christusbewustzijn. Niettemin druk je op deze wereld nog steeds je individuele Christusbewustzijn uit en ik was hierop geen uitzondering.

Een van de manieren om dit proces uit te leggen is verwijzen naar wat ik gezegd heb over de goeroe-chelarelatie. Het is niet de bedoeling dat de goeroe op de wereld een vervanging is van je innerlijke goeroe, jouw Christuszelf. Een valse goeroe zal proberen zo’n vervanging te worden en je afhankelijk te maken van de goeroe op de wereld. Een echte goeroe zal jou, op diverse manieren, proberen te helpen om je afhankelijkheid van de goeroe op de wereld te overwinnen. Je zou kunnen zeggen dat het proces van studeren onder een goeroe, het proces is waarin je geleidelijk op het punt komt waarop je begint te vertrouwen op de innerlijke goeroe, jouw Christuszelf, in plaats van de goeroe op de wereld.

Op een bepaald moment hebben studenten zo’n sterk innerlijk contact met hun innerlijke goeroe, hun Christuszelf, dat zij hun persoonlijke Christusschap kunnen gaan manifesteren en  uitdrukken zonder een nauwere relatie met de goeroe op de wereld te ontwikkelen. Maar sommige studenten hebben dat contact met hun goeroe op de wereld nog wel nodig tot zij zo één met die goeroe worden dat zij het lagere zelf achterlaten en één in bewustzijn (één van geest) met de goeroe worden.

Een andere manier om het proces naar Christusschap te beschrijven, is zeggen dat de student zijn of haar valse, of pseudo-individualiteit verliest, namelijk die van het lagere bewustzijn (de dualistische geest) terwijl hij één wordt met de ware individualiteit van het Christuszelf en het spirituele zelf. De vraag is opnieuw wat een bepaalde student nodig heeft om het pseudozelf los te laten en zich met zijn Christuszelf te verenigen. En zoals ik heb gezegd, kunnen sommigen dit doen door de lering te belichamen, terwijl het voor anderen het beste kan als resultaat van eenwording met de goeroe op de wereld .

Wanneer je één wordt met je goeroe bereikt, verlies je het pseudozelf en manifesteer jij je persoonlijke Christusschap. En op dat moment heb je twee opties. Je kunt je erop richten om je persoonlijke Christusschap te manifesteren of je kunt verdergaan om mijn tweeling in actie op deze wereld worden.

Mijn tweeling worden betekent dat je zo’n sterk contact met mij hebt dat je weet hoe ik op een bepaalde situatie zou reageren. Als je niet voor de optie kiest om mijn tweeling te worden dan reageer je op iedere situatie door jouw persoonlijke Christusschap tot uitdrukking te brengen. Wanneer je mijn tweeling bent, is je contact met mij zo hecht dat je weet hoe ik op die situatie zou reageren. Dit betekent niet dat mijn tweeling altijd reageert zoals ik zou doen omdat zelfs een tweeling ervoor kan kiezen om zijn of haar persoonlijke Christusschap in bepaalde situaties uit te drukken. Het betekent echter wel dat je altijd weet hoe ik zal reageren en daarom was Thomas zo’n waardevolle bijdrage aan de vroegchristelijke beweging want hij kon de andere discipelen vaak leiden naar de richting die ik wilde. Maar mijn tweeling worden is duidelijk niet voor iedereen weggelegd.

Er is niets mis met jouw persoonlijke Christusschap uitdrukken. Voor de meeste mensen zal dit het juiste zijn om te doen – wanneer ze eenmaal dat Christusschap hebben. Er is zelfs tegenwoordig nog behoefte aan mensen die ervoor kiezen om mijn tweeling te worden en weten wat ik gedaan of gezegd zou hebben in een bepaalde situatie.

Neem bijvoorbeeld deze website. Kim had veel leringen op deze website naar buiten kunnen brengen als uitdrukkingsvorm van zijn persoonlijke Christusschap. Hij had kunnen zeggen dat de leringen van hem kwamen, of liever van zijn hogere zelf. Of hij had deze website als dialoog op kunnen zetten met een onbekende of anonieme meester. Hoewel dat misschien deze website acceptabeler had gemaakt voor sommige mensen die negatieve gevoelens ten aanzien van mij koesteren, was dit niet wat ik wilde. Dus hij gaf zijn wens om zichzelf uit te drukken op en was bereid om te zeggen dat de leringen rechtstreeks van mij kwamen. Vanzelfsprekend krijgt hij dan de minachting en spot van mensen over zich heen die de spirituele waarheid niet begrijpen of die mijn stem niet herkennen.