Het boeddhische perspectief op de oorlog in Oekraïne

 

Vraag: Ik ben Rus en ik was diep getroffen door de agressieve aanval van mijn land op het Oekraïense volk dat dicht bij ons staat. Ik voel pijn en diep medeleven met de mensen die nu de verschrikkingen van oorlog meemaken. En het lukt me nog steeds niet om neutraal te zijn. En het lijkt mij dat neutraal worden hetzelfde is als stoppen met het voelen van mededogen. De energie van mededogen zelf heeft immers al een kleur; die is niet neutraal. In dit verband heb ik een vraag voor de geascendeerde meesters. Hoe bekijkt een levensstroom die voldoende niveau van Christusbewustzijn heeft deze situatie? Heeft die een standpunt in dit conflict? En hoe ziet de levensstroom met het niveau van Boeddhaschap de situatie? Voelt die mededogen?

Antwoord van de Geascendeerde Meester Saint Germain, Webinar van 2022 – Democratie en Christusschap:

Allereerst moet je erkennen dat je menselijk wezen bent dat geïncarneerd is en het is natuurlijk om je verontrust te voelen over oorlogen en menselijke gruweldaden; het is natuurlijk om compassie te voelen voor de mensen die lijden. Je hoeft jezelf niet op de kop te geven omdat je dit voelt.

Nu kun je natuurlijk naar hogere niveaus van Christusschap stijgen en daardoor zul je verschuiven. Iemand die een bepaald niveau van Christusschap heeft bereikt, zal zich ervan bewust zijn, zoals we al vaak hebben gezegd, dat de aarde in wezen een onderwijsinstelling is en dat veel mensen alleen iets leren op de harde leerschool. En ze leren pas iets wanneer de klappen heel hard worden. Dit betekent dat je jezelf niet mag toestaan om het normale menselijke mededogen te voelen, omdat je dan niet de neutraliteit en de onthechting in stand kunt houden die een aspect van Christusschap is.

Boeddhaschap is natuurlijk nog een hoger niveau van onthechting. Het betekent niet dat de Boeddha geen mededogen heeft, maar het is geen menselijk mededogen. In principe zou je kunnen zeggen dat je, wanneer je Christusschap en Boeddhaschap bereikt, dingen niet beoordeelt vanuit een dualistisch perspectief: is dit goed of fout? Zou dit moeten gebeuren, of zou dit niet mogen gebeuren? Je doet een stap achteruit, je bekijkt het neutraal en zegt: “Als de mensen dit moeten uitbeelden om hun bewustzijn te kunnen veranderen, dan concentreer ik me er niet op of het goed of fout is. Ik concentreer me erop hoe ik mensen kan helpen die bereid zijn hun bewustzijn te veranderen.” En voor de rest kun je eigenlijk niets doen, omdat jij hen met jouw bewustzijnsniveau niet kunt bereiken. Ze zijn alleen te bereiken via de harde leerschool.

Het lijkt misschien alsof Christusschap en Boeddhaschap het mededogen wegnemen, maar dat is het het menselijk mededogen en je komt op een hoger niveau. Natuurlijk wil je als geascendeerde meester mensen niet zien lijden. Maar als je een geascendeerde meester bent die met de aarde werkt, dan accepteer je dat het lijden morgen of overmorgen niet zal verdwijnen. Je moet accepteren dat lijden op dit moment een onderdeel is van het leven op aarde. En je gebruikt elke gelegenheid om met mensen samen te werken die kunnen helpen om het collectieve bewustzijn te verhogen, zodat de noodzaak om alleen door lijden te leren, minder wordt.