Vraag: Zijn je gevoelens zoals geluk, boosheid, angst of verdriet het gevolg van een gescheiden zelf? Met andere woorden, hebben we emoties vanwege een gescheiden zelf?

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2020 – Webinar De Goddelijke Moeder zijn:

Je hebt geen emoties door een gescheiden zelf. Het gescheiden zelf heeft emoties en als jij je identificeert met een gescheiden zelf of als het gescheiden zelf, dan ervaar je die emoties. Ik weet dat men meestal zegt dat je een emotie hebt, maar dat is niet zo. Jij als Bewuste Jij hebt geen emotie. Je voelt een emotie.

Nu is het niet zo dat je als Bewuste Jij niet bepaalde emoties kunt voelen, maar dat zouden dan non-dualistische emoties zijn. Met andere woorden, die hebben geen tegengestelde. De Boeddha sprak veel over gelukzaligheid, iets wat mensen hebben geïnterpreteerd als extreem gelukkig zijn, maar dat is niet zo. Het is een emotie die de dualistische tegenstellingen ontstijgt, zoals gelukkig of ongelukkig zijn, boosheid, haat, alle emoties die op angst berusten en waarvan je kunt zeggen dat er een tegenstelling van is. Alle gevoelens waar een tegenstelling voor is, de dualistische gevoelens, de gevoelens die je zoals de Boeddha zegt, in paren kunt zetten, zijn gevoelens van een gescheiden zelf. Wanneer jij je niet bewust bent van het gescheiden zelf en jij jezelf niet hebt ervaren als zuiver gewaarzijn, wanneer jij je niet hebt afgescheiden van je gescheiden zelf, dan denk je dat je een emotie hebt. Je hebt het gevoel dat je de emotie hebt, maar in werkelijkheid is dat niet zo en de sleutel is dat de Bewuste Jij zich daar bewust van wordt.

Dat betekent niet dat je alle gescheiden zelven hoeft los te laten of dat je alle gescheiden zelven moet overwinnen, maar je kunt je er wel van bewust worden dat je meer bent dan een bepaald gescheiden zelf. Als je een bepaald gevoel hebt, dan realiseer jij je: “O, dit gescheiden zelf voelt zich zo, maar ik ben meer.” Dat betekent niet dat je het gescheiden zelf onmiddellijk kwijt bent. Het gescheiden zelf kan nog steeds een gevoel hebben.

Laten we zeggen dat je een zeer dramatische situatie meemaakt waarin iets gebeurt wat onaangenaam is voor je gescheiden zelf, iets waarvan je gescheiden zelf dacht dat het niet had mogen gebeuren. Je gescheiden zelf ervaart hierdoor een bepaalde emotie, maar je kunt je realiseren dat jij niet je gescheiden zelf bent. Hoewel die emotie wel in je emotionele lichaam aanwezig is, word je er niet in meegesleurd. Je identificeert je er niet mee. Je ervaart het gevoel niet van buitenaf. Je bevindt je niet, laten we zeggen, in een glazen bak die gevuld is met water dat gekleurd is door de emotie. Je verdrinkt niet in de emotie. Je staat er buiten. Je ziet een bak met water dat ronddraait en de kleur heeft van een bepaalde emotie. Maar je kunt het gewoon toelaten als een emotie. Je hoeft er niet op te reageren.

Dit betekent dat je die spiraal van emoties kunt doorbreken, waarin je in veel gevallen, na een traumatische situatie, reageert met een bepaalde emotie: “O, dit had niet mogen gebeuren.” Een ander zelf komt dan naar voren en voelt woede of spijt of verwijt je iets wat je wel of niet hebt gedaan. Ineens ontstaat er een spiraal waarin de gescheiden zelven elkaar als het ware activeren en je hele bewustzijn wordt hierin meegesleept en je kunt jezelf er niet meer uithalen.

Maar wanneer je beseft dat jij niet dat gescheiden zelf bent, kun je deze emoties toelaten zonder dat ze je gedachten overnemen. Je kunt als het ware uit je emotionele lichaam stappen, misschien zelfs naar het mentale of zelfs het identiteitsniveau toegaan en deze emoties van buitenaf voelen in plaats van van binnenuit, waardoor het veel draaglijker wordt.