Vraag: De geascendeerde meesters zeggen dat zij graag willen dat wij Christusschap tot uiting brengen, maar als wij als wij niet worden opgemerkt door de wereld, als wij geen geweldige dingen doen, als we moeite hebben met gewone dingen en ons een weg proberen te banen op een heel dichte planeet, hoe kunnen ze dan verwachten dat wij ons Christusschap tot uiting kunnen brengen?

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus, 2019 – Estland:

Als je kijkt naar alle onzin die het christendom heeft bedacht in de laatste tweeduizend jaar; als je teruggaat naar de situatie waarin ik over de stoffige wegen van Palestina wandelde, dan zouden heel veel mensen, in feite de meeste mensen, zeggen dat ik niet bijzonder was. Volgens hen was er niets speciaals aan mij. Hoe heb ik dan mijn Christusschap tot uiting gebracht? Door te zijn wie ik was in die tijd en dat zo goed mogelijk tot uiting te brengen.

Christusschap is vaak verkeerd begrepen, zelfs door studenten van de geascendeerde meesters, en dat komt gedeeltelijk vanwege de afgoderij rondom mij in de laatste tweeduizend jaar. Toen ik geïncarneerd was, zouden de meeste mensen hebben gezegd dat er niets bijzonders was aan deze vent. Hij ruikt net zo smerig als de rest wanneer hij elke dag in meer dan dertig graden hitte heeft rondgelopen.

Dit begon pas daarna omdat het christendom deze afgoderij heeft opgebouwd en zoals ik al vele malen heb gezegd, besloot de katholieke kerk dit te doen om zich ervan te verzekeren dat niemand mijn voorbeeld kon volgen. De gevallen wezens werkten door de leiders van de katholieke kerk heen en sindsdien is dit alleen maar versterkt. Niet iedereen die dit versterkte, was een gevallen wezen, maar veel christelijke leiders wel en ze zijn nog steeds gevallen wezens of hun geest is overgenomen door gevallen wezens en die houden die afgoderij in stand.

De waarheid is dat jij, als jij openstaat voor het idee Christusschap, Christusschap kunt beginnen te uiten. Wij hebben al heel vaak gezegd dat er op alle honderdvierenveertig bewustzijnsniveaus een uitdrukkingsvorm van Christusschap is. Er is geen allerhoogste uitdrukkingsvorm van Christusschap, maar op elk van de honderdvierenveertig niveaus is een uitdrukkingsvorm van Christus die het bewustzijn op dat niveau kan uitdagen en tonen dat er nog een stap omhoog is.

Laat dus het idee los dat je om de Christus te zijn bijna perfect moet zijn; dat je een perfecte uitdrukkingsvorm van Christusschap moet hebben. Op welk niveau jij persoonlijk ook bent, jij bent in staat om een hoger niveau van Christusschap tot uiting te brengen dan het Christusschap net onder dat van jou. Als je op het zesenvijftigste niveau zit, dan kun je Christusschap voor het vijfenvijftigste niveau tot uiting brengen en trouwens ook op alle niveaus daaronder. Je kunt altijd je Christusschap uiten. Christusschap betekent niet dat je met de allerhoogste waarheid komt, maar dat je met iets komt dat berust op het bewustzijnsniveau dat je hebt op grond van je ervaringen in het leven, maar ook iets wat misschien een beetje verder gaat dan je huidige bewustzijnsniveau.

We zouden kunnen zeggen dat jij om je Christusschap tot uiting te brengen, verder moet reiken dan je huidige bewustzijnsniveau, niet het allerhoogste niveau, slechts één niveau hoger. En je kunt dit doen omdat jij altijd, op welk niveau je ook bent, één niveau hoger kunt gaan. Wanneer jij bewust het spirituele pad bewandelt, dan kun je omhoog reiken.

Wij hebben jullie de hulpmiddelen gegeven in de boeken ‘Het Pad naar Zelfmeesterschap’ om voortdurend naar het volgende niveau te reiken. Als je het altijd aan ons wilt vragen, met ons wilt werken, de hulpmiddelen wilt gebruiken die wij jullie hebben gegeven, dan ben je altijd in staat om dat volgende niveau te bereiken en dat is jouw uitdrukkingsvorm van Christus. Dat is de volmaakte uitdrukkingsvorm van Christusschap op jouw bewustzijnsniveau. En wanneer jij je Christusschap op dat niveau tot uiting brengt, dan helpt het jou om naar het volgende niveau toe te groeien.

Er zijn studenten van de geascendeerde meesters die op twee andere manieren hun Christusschap hebben geuit. Veel mensen hebben het pad van spirituele hoogmoed genomen en dachten: “Ik ben een student van de geascendeerde meesters, ik heb allemaal decreten opgezegd, ik heb allemaal leringen bestudeerd, ik ben al heel lang bij de organisatie, natuurlijk heb ik een bepaald niveau van Christusschap bereikt. Nu kan ik ook andere mensen wel vertellen hoe zij dit moeten doen” omdat zij op een of andere manier zijn gaan denken dat de Christus dit doet – maar dat doet de Christus niet.

Je gaat de mensen niet vertellen wat zij moeten doen. Je moedigt hen aan om meer inzicht te krijgen, om juist dát inzicht te krijgen dat hen zal helpen om verder te kijken dan hun huidige bewustzijnsniveau. Veel mensen hebben echter een arrogante houding gekregen: “Ik heb al Christusschap.” En zij denken vaak dat zij het allerhoogste niveau van Christusschap bezitten, hoewel ze misschien op het zesenvijftigste niveau zijn, en dat is niet een heel hoog bewustzijnsniveau. Dat is dus de ene manier. Je zou kunnen zeggen dat de eerste manier hoogmoed is, iets wat je overduidelijk hoogmoed noemt, bijvoorbeeld ‘superioriteit’.

De andere manier is de tegenovergestelde polariteit, iets wat de meeste mensen niet als hoogmoed beschouwen, maar als inferioriteit, maar het is wel een aspect van hoogmoed. Het is de andere kant van de medaille. Dan maken mensen zichzelf kleiner en zeggen: “O, ik ben het niet waard, ik ben er niet aan toe, ik heb dit niet gedaan, ik heb dat niet gedaan.” Dan is het of die mensen een handboek hebben om te leren fietsen en in het boek lezen hoe je moet fietsen, maar zij durven niet op de fiets te springen en beginnen te trappen.

En dat moet je doen bij Christusschap. Als je wacht tot je perfect bent, pas Christusschap tot uiting wilt brengen als jij het gevoel hebt dat je perfect bent, dan kom je er nooit. Op een bepaald moment moet je op de fiets springen, je afzetten en evenwicht zoeken, want alleen als je het doet, vind je het evenwicht. Je kunt dat niet uit een boek leren. Je kunt van alles leren over fietsen, maar je leert het pas als je het probeert.

Ik voel zoveel mededogen met de mensen omdat ik weet dat het heel erg moeilijk is gezien alle propaganda, de christelijke propaganda die er omheen hangt. Maar niettemin is het ook heel erg, hoe noem je dat? Ik wilde zeggen jammer (shame), maar ik wil dat woord eigenlijk niet gebruiken; op het moment dat de mensen ontwaken en uit de illusie stappen dat ze perfect moeten zijn en gewoon besluiten om de Christus te zijn, ervan te leren, te evalueren, te zien wat je reactie is. Op elk niveau heb je een zelf dat je van groei naar het volgende niveau afhoudt en wanneer jij Christusschap durft te uiten en in staat bent om hem te zien, dan daag je dat zelf uit en zal dat zelf een reactie geven.

Als je ernaar wilt kijken, dan kun je leren, je kunt dat zelf identificeren, de hulpmiddelen gebruiken die wij jullie hebben gegeven, proberen de overtuiging die erachter zit te vinden en dan kun je hem loslaten. Maar als jij geen Christusschap durft te uiten, dan zal dat zelf zich voor je blijven verbergen en ga je niet naar het volgende niveau.