Vraag: Ik denk dat ik iets verkeerd interpreteer, namelijk wat het betekent om wereldwijd (global) te gaan. Ik denk dat het betekent dat jij je focust op een bepaalde toestand op de planeet, je kijkt verder dan wat er in jou wordt getriggerd, wanneer je naar die toestand kijkt. Misschien dat je herkent dat de wereld niet buiten jou is, dat de wereld in je hart zit, een soort eenheidsding. En dat je probeert daar niet aan gehecht te zijn, zodat jij de open deur kunt zijn om liefde te laten stromen. Is dat ongeveer wat ‘going global’ betekent? De vraag is eigenlijk: “Wat betekent ‘going global’?”
Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2016 – Nederland:
Wij hebben al vaak gezegd dat er een moment op het spirituele pad komt dat je niet verder kunt groeien als jij je op je eigen groei blijft richten, op jouw eigen ontwikkeling, op het oplossen van je eigen psychische problemen, je persoonlijk dingen, zelfs je gezondheidsproblemen. Vanaf dat moment moet je meer doen dan je op jezelf richten en dit is eigenlijk de betekenis van wereldwijd gaan.
Wij zien soms, eigenlijk heel vaak, dat spirituele mensen zich er ineens van bewust worden dat het spirituele pad bestaat. Na de eerste periode vinden ze misschien een spirituele leer, een spirituele organisatie, en beginnen zij misschien aan iets wat er misschien wel op gericht is om iets voor de planeet te doen. Maar de mensen begrijpen het niet helemaal. Ze doen hun oefeningen zelfs op een soort mechanische manier, maar ze richten zich steeds meer op bepaalde problemen en dingen in hun eigen leven. Zij worden helemaal in beslag genomen door hun eigen problemen en gebruiken de leer alleen maar om hen het gevoel te geven dat zij doen wat zij moeten doen voor de wereld; wat zij moeten doen om zich van hun ascensie te verzekeren, maar de meeste aandacht gaat uit naar henzelf. Dit heb ik in mijn eerste dictaat op deze conferentie de pietluttige probleempjes genoemd die je niet helpen groeien, die niet helpen om de wereld te laten groeien.
Wereldwijd gaan is gewoon een manier om te zeggen dat jij je niet meer op jezelf focust omdat jij je leven zodanig hebt gedepersonaliseerd dat je beseft dat veel van je persoonlijke problemen en zorgen eigenlijk niet meer zo belangrijk voor jou zijn. Dit sluit aan bij wat ik heb gezegd, zoals veel van ons al hebben gezegd, dat er bepaalde problemen zijn waar óf geen oplossing voor bestaat óf die niet met menselijke middelen kunnen worden verholpen. Op een bepaald moment heb je zoveel psychische problemen opgelost – je bent ver genoeg op het pad gekomen – dat de problemen die er nog over zijn, problemen zijn die je niet kunt oplossen. Je kunt er niets aan doen, je kunt ze alleen maar transcenderen, wat betekent ervan weglopen.
Hoe loop je daarvan weg? In het begin is het moeilijk voor mensen om ze los te laten, dus als tussenfase kun jij je aandacht verplaatsen naar iets anders, een groter probleem, een probleem dat meer mensen aangaat. Dit opent vervolgens de mogelijkheid om hulp van boven te ontvangen; als wij iets vermenigvuldigen, kan er meer heling tot stand komen.
Op den duur komt er natuurlijk een moment waarop jij eraan toe bent om gewoon naar jezelf te kijken en bepaalde zorgen en problemen op te geven. Je kunt ze gewoon loslaten en beseffen dat iets niet meer belangrijk voor jou is omdat je niet meer voor een persoonlijk doel leeft. Je leeft met de bedoeling om iets groters dan jezelf te dienen, of dat nu andere mensen zijn of een goede zaak, of de geascendeerde meesters.