Deel 3: De subtiele verloochening van God

ONDERWERPEN: de verloochening van God – jezelf neerzetten als iemand die gescheiden is van God – God door je religie verloochenen – veel spirituele mensen hebben dit op zich genomen om het op te lossen – de meeste mensen hebben twee persoonlijkheden – de wereldlijke persoonlijkheid laten sterven – jezelf bezig houden om te voorkomen dat je naar binnen gaat – een gesneden beeld van God maken en dat in plaats van de echte God ervaren – de valse god wordt als weg naar verlossing beschouwd – de externe en interne God – van afstand aanbidden of één zijn – nooit één worden met de God ver weg – door twee krachten aangetrokken worden – jezelf kruisigen – laat mystieke ervaringen niet het beeld van de God ver weg versterken – de duistere nacht duurt net zolang als jij nodig hebt om alle beelden van een externe God op te geven – de katholieke kerk is níét de kerk van Jezus – het bewustzijn van Petrus – je kunt God niet bezitten – bezittingen houden in dat er een jij is en een apart voorwerp – de wens om God in je macht te hebben – uit het Eeuwige Nu – de machtselite wil voorkomen dat mensen Christusschap accepteren – spirituele mensen kunnen een subtiele doodswens hebben – iedereen kan herboren worden als je het menselijke zelf laat sterven – één menselijk wezen kan niet een ander redden – het doodsbewustzijn

Kim: Jezus, in deel 2 van deze bespreking heb je uitgelegd dat de meeste spirituele mensen een aspect van het massabewustzijn hebben aangenomen en dat het een onderdeel van ons Goddelijke plan is om het te helpen opruimen door ons ervan te bevrijden. Je zei ook dat we kunnen leren van Moeder Teresa’s moeilijkheden, dus ik heb de passages die ik had gemarkeerd in het boek ‘Come Be My Light’, nog eens doorgelezen. En ik vond een paar passages die redelijk verwarrend waren naar mijn mening, dus het zou mensen helpen als jij ons daar wat meer inzicht in geeft.

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus door Kim Michaels:

Laat mij eerst verduidelijken waar wij het over hebben. Het bewustzijn waar we naar verwijzen, is erg complex en heeft veel verschillende vermommingen. In feite besteedt Heer Maitreya zijn hele boek aan het bespreken van de oorsprong van dit bewustzijn, als mensen het echt willen begrijpen, moeten zij dus dit boek lezen. Ik kan echter wel een heel simpele samenvatting geven door te zeggen dat de verloochening van God de kern van het bewustzijn is.

Oppervlakkig gezien lijkt het voor veel religieuze mensen dat het bewustzijn dat God ontkent, vooral wordt uitgedrukt als een regelrechte ontkenning, zoals in het atheïsme, het satanisme, politieke ideologieën, zoals het marxisme of het wetenschappelijk materialisme. Maar dit is een onvolwassen standpunt, want de verloochening van God wordt slim verpakt in praktisch elke grote religie. Zoals ik heb gezegd: “Er zullen valse christenen opstaan, en valse profeten” (Matteüs 24:24).

Veel katholieken geloven dat dit verwijst naar iedereen die niet tot de katholieke kerk behoort, maar de echte betekenis is dat het verwijst naar iedereen, overal, die beweert dat Christus buiten jou is in plaats van te bevestigen dat je Christus alleen in het koninkrijk van God kunt vinden – dat binnenin jou is.

Het specifieke aspect van dit bewustzijn dat Moeder Teresa had beloofd op zich te nemen, was juist de verloochening van God die zich heeft vermomd als iemand die heel religieus is. Dit was in principe hetzelfde bewustzijn dat de Schriftgeleerden, de farizeeërs en de wetgeleerden uitdrukten die tegenstand boden aan mijn missie en ontkenden dat ik de Levende Christus was.

Alle spirituele mensen hebben aspecten van dit bewustzijn aangenomen – van wat ik ‘dood’ noemde, in de betekenis van spirituele dood. Kijk gewoon eens het Nieuwe Testament door en zie hoe vaak ik gesproken heb over degenen die dood zijn, maar wel fysiek leven. Veel spirituele mensen hebben gezworen om juist dat aspect aan te nemen dat Moeder Teresa aannam. Dit gold zeker voor alle zogenaamd katholieke mystici, maar ook voor veel moderne mensen die katholiek zijn opgevoed, maar nu vragen hebben over de kerk en haar doctrines. Al die mensen hebben aangeboden om dat bewustzijn te helpen transformeren dat alle religies vasthoudt op een doodlopende weg – inclusief de katholieke kerk.

Wanneer je belooft een aspect van het massabewustzijn aan te nemen, word je geboren in een omgeving die een uitdrukkingsvorm is van dit bewustzijn. Zodoende groei je op in een omgeving en vereenzelvig jij je juist met de illusie die je beloofd hebt te transformeren. Bijvoorbeeld, Moeder Teresa beschouwde zichzelf vanzelfsprekend als een katholiek.

Hoe draag je bij aan het transformeren van die illusie? Door je te realiseren dat jij méér bent dan die illusie; meer dan een katholiek, moslim of hindoe, meer dan een man of vrouw, meer dan welke nationaliteit of andere indeling die op aarde bedacht is dan ook. Je moet contact maken met je echte, spirituele identiteit die verankerd zit in jouw IK BEN Aanwezigheid, waardoor je bewuste zelf zich realiseert dat hij méér is dan welke aardse verschijning dan ook. In werkelijkheid ben jij medeschepper met God. Zoals ik heb gezegd: “Jullie zijn Goden” (Johannes 10:34).

Alleen als je begrijpt wat je ware identiteit is, kun jij de illusie overwinnen die jou gescheiden van God houdt omdat die ervoor zorgt dat je God – de God die binnenin jou is – ontkent. De ultieme demonstratie dat je het doodsbewustzijn hebt overwonnen, is wanneer je met mij bevestigt: “Ik en mijn Vader zijn één!” Pas wanneer een cruciaal aantal van de meest spirituele mensen naar voren durft te stappen en hun goddelijke identiteit bevestigt, verandert religie op deze planeet echt.

Moeder Teresa had het potentieel dit te doen en zij was er heel dicht bij. Op den duur kon zij niet aan de wijzer van haar bewustzijn draaien en haar identiteit echt veranderen: van een katholiek naar een universeel spiritueel wezen. Dit was eigenlijk haar roeping, maar ze kon de omslag niet maken. En als je begrijpt waarom, kun je het jezelf gemakkelijker maken om elk verkeerd identiteitsgevoel los te laten.

De naam van God is ‘IK BEN’, dus als je zegt ‘ik ben’ en het wordt gevolgd door iets van de aarde, dan gebruik je eigenlijk de naam van de Heer ijdel door God te ontkennen als jouw echte bron, jouw ware identiteit. In werkelijkheid, ben je géén menselijk wezen. Je bent God die zich uitdrukt door een menselijk lichaam. Jouw Vader werkt tot nu toe en jij werkt (Johannes 5:17).

Kim: Ik denk dat het eerste wat mensen raakt over Moeder Teresa’s innerlijke duisternis is, hoe dit kon gebeuren bij iemand die wordt gezien als een rolmodel van een religieus persoon, iemand die haar leven heeft gewijd aan het dienen van God door andere mensen te helpen. Ik heb een tv-programma gezien waarin een groep vrouwen erover sprak dat zij vele jaren nauw met Moeder Teresa hebben samengewerkt. Ze zeiden dat zij vrede, liefde en vreugde uitstraalde. Ze beschreven zelfs dat ze bepaalde spirituele gaven had, waaronder dat ze precies wist wat er gaande was in het leven en de psyche van mensen en zelfs toekomstige gebeurtenissen wist. Dit klinkt als een gevorderde ziel, het is bijna schokkend voor mensen om haar woorden te lezen:

Nu Vader – sinds 49 of 50 dit vreselijke gevoel van verlies – deze onuitgesproken duisternis – deze eenzaamheid dit voortdurende verlangen naar God – wat mij diep in mijn hart die pijn geeft – de duisternis is zo groot dat ik het echt niet zie, noch met mijn geest noch met mijn verstand – de plaats van God in mijn levensstroom is blanco – Er is geen God in mij – wanneer de pijn van het verlangen zo groot is – ik verlang & verlang gewoon naar God – en dan lijk ik het te voelen – Hij wil mij niet – Hij is daar niet – …God wil mij niet – Soms – hoor ik gewoon dat mijn eigen hart het uitschreeuwt – “Mijn God” en dan komt er niets – De kwelling en pijn kan ik niet uitleggen. (blz. 1-2)

Kun jij je wat licht laten schijnen op waarom er zo’n dramatisch contrast is tussen de publieke waarneming van haar en haar eigen innerlijke ervaring?

Jezus: Zoals ik hierboven zei, wanneer je opgroeit in een bepaalde omgeving, ontwikkel je een identiteitsgevoel – wat sommige psychologen een ‘sub- persoonlijkheid’ noemen – dat is aangepast aan je omgeving. Dit is onvermijdelijk en je hebt geen reden om je daar schuldig over te voelen. De meeste mensen zijn opgevoed in een omgeving die – vanuit spiritueel perspectief – disfunctioneel is, dus is het niet te voorkomen dat de wereldlijke persoonlijkheid enigszins disfunctioneel is. Het is ook heel normaal dat mensen zichzelf identificeren met de wereldlijke persoonlijkheid en daardoor hun ware, spirituele identiteit vergeten.

Ik zeg dus dat de meeste mensen – in ieder geval – twee persoonlijkheden hebben. Bij mensen die spiritueel volwassen zijn, zal hun hogere persoonlijkheid vaak door hun wereldlijke persoonlijkheid heen schijnen en het hoogste potentieel is dat zulke mensen geleidelijk hun identiteitsgevoel veranderen van de wereldlijke persoonlijkheid en volledig beginnen te accepteren wie zij als spiritueel wezen zijn.

Moeder Teresa was een spiritueel volwassen wezen, dus wanneer ze in het openbaar was of wanneer ze iemand in nood hielp, scheen haar hogere persoonlijkheid er inderdaad doorheen omdat zij zichzelf  – in de betekenis van haar sterfelijke zelf – bij wijze van spreken niet aan zichzelf dacht om in de behoeften van anderen te voorzien. Dus de mensen zagen voor een groot deel haar ware identiteit in het openbaar.

Kim: Dat moet ze hebben ervaren, toen ze zei:

Buiten – bij het werk – of bij het ontmoeten van mensen – is er een aanwezigheid – van iemand die heel dichtbij woont – juist in mij. – Ik weet niet wat dit is – die liefde in mij voor God wordt echter. (blz. 211)

Jezus: Correct, zij had ervaringen dat haar hogere zelf in haar leefde, zonder dat ze dit kon accepteren. Wanneer zij alleen was, veranderde Moeder Teresa – zonder zich hiervan bewust te zijn – in de persoonlijkheid voor de buitenwereld en ervoer de wereld, God en zichzelf door het filter van die persoonlijkheid. De tragedie in haar leven was dat zij niet kon accepteren dat die persoonlijkheid het onechte deel van haarzelf was. Daarom kon zij het sterfelijke zelf niet laten sterven en herboren worden in de Geest.

Naarmate haar missie zich ontvouwde en zij publiekelijk erkenning begon te krijgen, voelde zij een toenemend contrast en tegenstrijdigheid tussen haar publieke handelingen en woorden en wat zij voelde in het privédomein van haar geest. We zouden kunnen zeggen dat zij niet kon accepteren dat haar openbare persoonlijkheid haar echte zelf was omdat zij niet in staat was zich van die wereldlijke persoonlijkheid– haar privépersoonlijkheid – te ‘dis-identificeren’. Daardoor voelde ze zich een hypocriet als ze over de liefde voor God sprak, terwijl ze die niet van binnen voelde.

Dit is niet ongebruikelijk voor mensen die in het openbaar verschijnen en worden gezien als ‘grote’ mensen. De meeste ‘normale’ mensen voelen het tegenovergestelde effect. Zij drukken hun wereldlijke persoonlijkheid uit in het openbaar (andere mensen halen het slechtste in hen naar boven) en maken contact met hun hogere persoonlijkheid op privémomenten. Dit maakt het gemakkelijker voor hen om geleidelijk te accepteren dat de privépersoonlijkheid hun ware zelf is.

Het gevolg van het groeiende contrast, was dat Moeder Teresa er tegenop zag om alleen te zijn en tijd te hebben om te reflecteren, dus bleef zij met opzet druk bezig om te voorkomen dat zij zich naar binnen keerde. Een eerlijk onderzoek zal voor veel mensen onthullen dat zij precies hetzelfde doen – activiteiten op de wereld gebruiken als excuus om niet af te hoeven rekenen met iets in hun psyche.

Ik zou willen dat deze mensen leren van Moeder Teresa dat je, hoe druk jij je ook maakt, niet geheel ontkomt aan het ervaren van je innerlijke gesteldheid. Hoeveel goeds je ook voor anderen doet, dat neemt niet automatisch je innerlijke gesteldheid weg of lost die op. In plaats van hiervoor weg te rennen, is het veel constructiever om de innerlijke tegenstrijdigheid onder ogen te zien als je begrijpt dat dit precies het bewustzijn is dat je hebt aangenomen om te demonstreren hoe je dit kunt ontstijgen. En wanneer je alle beschikbare middelen gebruikt – inclusief de vele hulpmiddelen en leringen die op deze website en in de boeken staan – is het niet zo moeilijk om deze gesteldheid te ontstijgen. Het is veel beter om korte tijd vastberaden een poging te doen dan de rest van je leven te lijden onder het innerlijke conflict!

Kim: Ik denk dat dit dictaat illustreert wat jij zegt:

Ik geloof niet, vader, in dat voortdurende graven in iemands spirituele leven – door lange & frequente bezoeken en gesprekken… Ons spirituele leven moet eenvoudig blijven – om in staat te zijn de gedachten van onze armen te begrijpen. (blz. 215)

Klaarblijkelijk was ze niet in staat het probleem gedeeltelijk op te lossen omdat zij niet geloofde dat ze met zulke problemen kon omgaan, maar er moeten ook andere redenen zijn. Waarom was Moeder Teresa – als volwassen ziel – niet in staat afscheid te nemen van haar wereldlijke identiteit?

Jezus: Dat is een complex probleem dat onthuld zal worden als wij deze bespreking voortzetten, dus laten we niet op de zaken vooruit lopen.

Kim: De volgende reactie die ik voel bij mensen, is dat zij niet kunnen begrijpen waarom Moeder Teresa – die zo religieus en onbaatzuchtig was – het gevoel kon hebben dat ze ongewenst was en niet geliefd door God. Dit zijn twee van meerdere citaten waarin zij haar innerlijke strijd van de ziel uit:

Er zit zoveel tegenspraak in mijn levensstroom. – Zo’n diep verlangen naar God – zo diep dat het pijnlijk is – voortdurend lijden – en toch niet gewenst door God – teruggetrokken – leeg – geen geloof – geen liefde – geen toewijding. – Zielen hebben geen aantrekkingskracht – de hemel betekent niets – voor mij lijkt het een lege plek – de gedachte eraan betekent niets voor mij en toch een kwellend verlangen naar God hebben. (blz. 170)

Heer, mijn God, wie ben ik dat U mij in de steek laat? – Het kind van uw liefde – en nu de meest gehate geworden – degene die U hebt weggeworpen als ongewenst – ongeliefd. Ik roep, ik houd mij vast, ik wil – en er is geen Eén die antwoordt – geen Eén aan Wie ik me kan vastklampen – nee, Geen Eén. – alleen. De duisternis is zo donker – en ik ben alleen. – Ongewenst, in de steek gelaten. – De eenzaamheid van het hart dat liefde wil, is ondraaglijk. (blz. 187)

Jezus: Nu komen we bij de kern van de zaak, maar ik moet eerst nog wat achtergrondinformatie geven. Zoals ik hierboven zei, kunnen de meeste religieuze mensen gemakkelijk zien dat atheïsten of materialisten God verloochenen – want zij beweren dat God niet bestaat. Maar diezelfde religieuze mensen vinden het bijna onmogelijk om toe te geven dat zij – vanwege hun religie – feitelijk een vorm van verloochening van God praktiseren die alleen maar subtieler en dus verleidelijker is.

De meeste religies op deze planeet schenden de eerste twee geboden die aan Mozes zijn gegeven. Zij hebben een gesneden beeld van God gemaakt, waarmee ik geen gouden kalf bedoel of een icoon dat in steen is uitgehouwen. Ik bedoel een mentaal beeld van God dat zij hebben verheven tot een onfeilbare doctrine die je niet mag betwijfelen. Door dit beeld als onfeilbaar te zien hebben zij het beeld voor God geplaatst. Zij hebben een valse God gemaakt en zij vereren die valse God in plaats van de Levende God, de God die álle door mensen gemaakte beelden overstijgt – wat juist de reden is dat de echte God deze twee geboden als eerste heeft gegeven.

Bovendien hebben zij ook nog de overtuiging dat hun verlossing gegarandeerd wordt als mensen blindelings in het gesneden beeld geloven. Als mensen durven twijfelen aan het beeld, zullen zij tot in alle eeuwigheid in de hel branden. Met andere woorden, het gesneden beeld – ontworpen om de mensen van God gescheiden te houden – wordt dan afgeschilderd als de énige weg naar verlossing.

Dit leidt tot de overtuiging dat God jou gewoon in zijn koninkrijk moet toelaten als je een religie op de wereld aanhangt – zonder de balk uit je eigen oog te verwijderen door in je psyche met de ontkenning dat God bestaat, af te rekenen. De overtuiging dat je gescheiden bent van God, kun je opgeven zonder juist het bewustzijn te verwijderen dat jou uit het koninkrijk van God binnenin jou houdt. Ondanks het feit dat ik deze benadering in meerdere uitspraken heb afgekeurd – hebben de meeste christelijke kerken de waarheid in mijn leringen ‘over het hoofd gezien’, vooral dat het koninkrijk van God niet komt door naleving, maar binnenin jou is.

Wat is het beeld van God dat de meeste religies onderrichten? Het beeld dat God een extern wezen is, vaak afgeschilderd als een wezen ver weg in de lucht.

Als je naar mijn leven kijkt, dan zie je dat ik de Aanwezigheid van God binnenin mij bevestigde en ik bevestigde dat ik één ben met God. Mijn hele missie was erop gericht alle mensen aan te moedigen om het pad naar eenwording met God te bewandelen. In plaats van mijn voorbeeld te volgen hebben de christelijke kerken van mij een uitzondering gemaakt die niemand anders kan volgen. Daardoor hebben zij een gesneden beeld van Christus gemaakt en hebben ze van mij een afgod gemaakt die zij aanbidden in plaats van de Levende Christus die IK BEN. Je kunt de Levende Christus niet op afstand aanbidden – je kunt de Levende Christus slechts ‘aanbidden’ door één met Christus te worden, door de belichaamde Levende Christus te worden.

Samenvattend, de echte verloochening van God is de ontkenning dat God overal is. Daardoor is God waar jij bent, ook binnenin jou omdat jij een verlengstuk van God bent. Deze ontkenning, zoals uitgelegd in Maitreya’s boek, is begonnen met een groep wezens die rebelleerde tegen God in een hogere sfeer. Zij hebben sindsdien de heel grote illusie gewekt dat deze wereld gescheiden is van God. Met andere woorden, je vindt God niet op aarde, want God is in zijn hemel. Alleen zeer speciale mensen kunnen rechtstreeks contact met God  krijgen – als je een christen bent, alleen ik – en dit is alleen in het verleden gebeurd. Jíj kunt dit dus niet en tegenwoordig ook niemand anders.

Zodra je dit begrijpt, zie je duidelijk dat Moeder Teresa was opgegroeid in een religieuze cultuur die zwaar doordrongen was van – zelfs gebaseerd op – de verloochening van God en de illusie dat God ver weg is. Daardoor werd haar wereldlijke persoonlijkheid heel erg op dit beeld gebaseerd en omdat zij zich niet kon bevrijden van die wereldlijke persoonlijkheid, kon zij niet ontsnappen aan het gevoel dat God buiten haar was – wat inhoudt dat zij niet kon ontsnappen aan het gevoel van gescheidenheid met de onvermijdelijke eenzaamheid en het gevoel dat God haar niet wilde.

Haar hogere persoonlijkheid verlangde erg naar God, maar toen ze probeerde dit verlangen te vervullen kon zij dat alleen door het filter van de wereldlijke persoonlijkheid doen. Hoe had zij ooit aan het gevoel van gescheidenheid kunnen ontsnappen als haar wereldlijke persoonlijkheid berustte op de ontkenning dat God is waar jij bent? Hoe had zij één met God kunnen worden door een benadering van religie die berustte op de ontkenning dat God ook is waar jij bent, als jij je vastklampt aan het beeld dat God ver weg is?

Er is absoluut, beslist, maar één manier voor iedereen om uit de catch-22 te komen dat het bewustzijn dat God ontkent, vertegenwoordigt. Moeder Teresa had moeten toegeven dat haar wereldlijke persoonlijkheid het onechte deel van haar was en daarna had ze dit moeten laten sterven en spiritueel herboren worden. Waarom kon zij dit niet? Omdat haar wereldlijke persoonlijkheid gebaseerd was op haar katholieke opvoeding en daardoor geloofde deze persoonlijkheid er vast in dat de katholieke kerk de énige weg naar verlossing is – voor zichzelf en voor alle andere mensen.

Daarom had Moeder Teresa het gevoel dat zij, als zij twijfelde aan haar wereldlijke persoonlijkheid, aan de kerk en haar beeld van God twijfelde omdat zij geloofde dat dit godslastering was en in de hel kwam:

Ik heb geen geloof. – Ik durf de woorden & gedachten niet te uiten die mijn hart bevolken – & mij onnoemelijk veel strijd in de ziel opleveren. Zoveel onbeantwoorde vragen leven in mij – ik ben bang ze bloot te leggen – omdat het godslastering is. (blz. 187)

Daarom is het zo cruciaal dat spirituele mensen begrijpen dat het concept bewuste zelf het centrum van zelfbewustzijn en het vermogen is dat besluiten neemt. Het spirituele pad, verlossing of hoe je het ook maar noemen wilt, is níét een automatisch of uiterlijk proces. Het is een innerlijk proces en bij elke stap die je doet, moet je bewuste zelf bewust besluiten een illusie op te geven die uit het bewustzijn van de antichrist is voortgekomen.

We zouden kunnen zeggen dat de Bewuste Jij tussen twee krachten in zit die van twee kanten aan hem trekken. De ene kracht is het ego en de krachten van de antichrist die – op veel subtiele wijzen – aan jou trekken om jouw echte identiteit als spiritueel wezen te ontkennen. Een van de meest voorkomende versies van deze ontkenning is dat ze je laten geloven dat je gered kunt worden door een religie aan te hangen in plaats van de balk uit je eigen psyche te verwijderen. De andere kracht is de kracht van je hogere zelf die je oproept het menselijke zelf los te laten en je spirituele identiteit te accepteren.

Als je het boek van Moeder Teresa leest met deze dynamiek in gedachten, dan zie je heel duidelijk dat dit geopenbaard wordt. Haar hogere zelf gaf haar oprecht het verlangen om één te zijn met God. Naarmate de tijd verstrijkt, wordt het verlangen sterker en de natuurlijke gang van zaken zou zijn geweest dat zij in toenemende mate had ervaren dat ze er één mee werd, met alle vrede en vreugde die daaruit voortvloeit, maar omdat zij haar wereldlijke persoonlijkheid niet kon laten sterven, wilde ze zichzelf niet overgeven aan dit één zijn en het gevolg was dat de spanning bleef groeien. Dat heeft zij ervaren als toenemende, grotere eenzaamheid en leegte. Daarom zei ze:

Bid voor mij – opdat ik God niet weiger. – Het komt tot het breekpunt & dan breekt het niet. (blz. 190)

Zij had het wel moeten laten breken – de identificatie met haar wereldlijke zelf had ze moeten laten sterven – zoals ik de geest gaf aan het kruis. Maar omdat zij het spook, het wereldlijke zelf, niet wilde opgeven, bleef zij vijftig jaar aan het kruis hangen, terwijl ik er maar een paar uur heb gehangen.

Moeder Teresa ervoer duidelijk een steeds groter wordend verlangen naar eenwording met God, maar omdat zij Gods Aanwezigheid niet voelde, kon zij alleen maar bedenken dat God haar niet wilde, haar afwees en haar zelfs haatte. Maar waarom voelde zij zich zo? Omdat zij nog steeds naar God keek door het filter van het bewustzijn dat Gods Aanwezigheid in jou ontkent. Ze projecteerde een beeld op God dat berustte op het ontkennen van God.

Daarin moeten spirituele mensen slimmer zijn dan de krachten van de antichrist. De meeste spirituele mensen zijn opgegroeid in een omgeving die niet spiritueel is. Om hun spirituele identiteit opnieuw te ontdekken hebben zij vaak een zogenaamd spirituele of mystieke ervaring nodig. Maar juist omdat zij zijn opgegroeid in een niet-spirituele omgeving – wat ook een religieuze omgeving kan zijn gebaseerd op de ontkenning dat God is waar jij bent – zullen zij denken dat deze spirituele ervaring afkomstig is van een wezen buiten hen. Met andere woorden, veel mensen hebben spirituele ervaringen die waardevol waren, maar zij dachten dat die afkomstig waren van een God ver weg en dat versterkt de illusie dat God buiten jou is.

Haar missie beginnen was een onderdeel van Moeder Teresa’s Goddelijke plan. Zij was echter opgegroeid met het geloof dat zij de rest van haar leven een typisch katholieke non zou zijn. Daarom had zij een heel sterk spiritueel visioen nodig om dit beperkte zelfbeeld te ontstijgen. Juist omdat ze was opgevoed met het beeld dat God ver weg was, geloofde zij zeer sterk dat haar ervaring van mij van een ver verwijderd wezen buiten haar kwam.

Haar hogere wezen voelde echt liefde voor mij en had het gevoel dat ze één was met mij, maar in haar bewuste gedachten kon ze mij alleen maar zien als een wezen buiten haar. Daardoor kon zij, ook al sprak zij erover en verlangde zij ernaar om één te zijn met mij – mijn bruid zijn – niet zien dat ze echt één met mij was – zij kon zichzelf niet de Levende Christus op aarde zien worden.

Maar juist omdat haar hoogste potentieel was dat ze één met mij zou worden – de Levende Christus zou worden – kon ik haar verlangen naar meer spirituele ervaringen niet vervullen. Zolang zij naar haar ervaring keek door het filter van de God ver weg en de Christus buiten haar, zouden meer ervaringen dit geloof enkel hebben versterkt, waardoor het eigenlijk mínder waarschijnlijk werd dat zij haar missie uiteindelijk zou vervullen door de gesneden beelden op te geven.

Het hogere wezen van Moeder Teresa had de hoogste stadia op het pad naar Christusschap bereikt net als andere mystici, net als Johannes van het Kruis. Op dit niveau moet je de wereldlijke persoonlijkheid – gebaseerd op het geloof in de God buiten jou – laten sterven, zodat je het koninkrijk van God – de Aanwezigheid van God – binnenin jou kunt ontdekken. De donkere nacht die veel mystici ervaren, is het product van de onwil om enerzijds het wereldlijke zelf te laten sterven en anderzijds jezelf te accepteren als verlengstuk van God (of allebei). De duur en intensiteit van deze nacht wordt slechts bepaald door je bereidheid of onwil om het gesneden beeld van een God buiten jou op te geven en de waarheid van de innerlijke God te accepteren.

Iedereen heeft een Goddelijk plan dat het moment bepaalt waarop die persoon zich in het ideale geval zou hebben overgegeven en spiritueel herboren wordt. Hoe meer tijd er na dat moment verloopt, hoe meer spanning er groeit.

Met andere woorden, je wordt niet echt door God in de steek gelaten. Er worden je opzettelijk spirituele ervaringen onthouden die je wereldlijke persoonlijkheid zal waarnemen als afkomstig van een god buiten jou. Dit betekent niet dat jij geen spirituele ervaringen kunt krijgen, maar je kunt ze alléén krijgen wanneer je ziet dat ze vanbinnen komen.

Kim: Dit wordt geïllustreerd door de volgende citaten:

Ondanks alles – is deze duisternis & leegte niet zo pijnlijk als het verlangen naar God. – De tegenstelling waar ik bang voor ben, zal mij uit mijn evenwicht brengen. – Wat doet U Mijn God iemand die zo klein is aan?… Als dit U Glorie brengt, als U hier een druppel vreugde uithaalt – als levensstromen bij U worden gebracht – als mijn lijden Uw Dorst lest – hier ben ik Heer, met vreugde accepteer ik alles tot het einde van het leven. (blz. 187-188)

In de oproep zei U dat ik veel zou lijden. – Tien jaar – mijn Jezus, u heeft aan mij gedaan, volgens uw wil… als dit u behaagt – als mijn pijn en lijden – mijn duisternis en gescheidenheid – U een druppel troost geeft – mijn eigen Jezus, doe met mij zoals U wenst – zolang als U wenst… waarom Jezus, ik ben met heel mijn hart bereid te lijden al wat ik lijd – niet alleen nu – maar tot in eeuwigheid – als dat mogelijk was… (blz. 193-194)

Het lijkt mij dat zij er heel erg in gelooft dat zij zichzelf aan God en aan jou heeft gegeven en daarom – zoals je in de vorige bespreking zei – gelooft zij dat haar lijden iets is wat jij haar aandoet, terwijl jij zegt dat zij het zichzelf aandoet. Geen wonder dat zij niet uit deze catch-22 kon komen. Wat zou jij zeggen over de volgende opmerking van een van haar spirituele adviseurs:

Het was gewoon de donkere nacht die alle meesters van het spirituele leven kennen – al vond ik het nooit zo diep gaan en zo lang duren als bij haar. Er is geen menselijke remedie tegen. (blz. 214)

Jezus: Nu, hij heeft gelijk dat er geen menselijke remedie tegen is; immers de enige remedie is de menselijke identiteit laten sterven. Maar het feit dat haar vele spirituele adviseurs haar niet konden helpen om de catch-22 te overwinnen, laat duidelijk zien dat het onmogelijk is een probleem te overwinnen met dezelfde bewustzijnsstaat als de bewustzijnsstaat die het probleem heeft veroorzaakt. Met andere woorden, een kerk die wordt gebaseerd op het bewustzijn dat God verloochent, kan haar leden vanzelfsprekend niet helpen om het gevoel dat ze gescheiden zijn van God te overwinnen. Hoe kan een kerk die wordt gebaseerd op het vereren van de God buiten jou, mensen helpen God binnenin jou te vinden?

Laat ik heel duidelijk een uitspraak doen over de katholieke kerk. De katholieke kerk is níét mijn kerk. Zij vertegenwoordigt Christus niet op aarde, maar vertegenwoordigt juist het bewustzijn van de antichrist. Dit is niet bedoeld als een oordeel over de vele katholieken die grote liefde en toewijding voor mij voelen, maar om een lijn in het zand te trekken tussen degenen die de Levende Christus liefhebben en degenen die zich vastklampen aan een wereldlijk instituut en haar doctrines – dat een gesneden beeld van Christus vertegenwoordigt.

Van het christendom in haar totaliteit kun je zeggen dat het begon met een zuivere fundering en die daarna geleidelijk verloor. Maar dat kun je niet zeggen van de katholieke kerk. Vanaf de allereerste oprichting door keizer Constantijn, werd die ontworpen om een instituut te zijn dat het volk rustig houdt, zodat zij de status-quo niet omver kunnen werpen die de machtselite aan de macht houdt.

Er is slechts één manier voor de mensen om de machtselite – de mensen die zich volledig identificeren met het bewustzijn van de antichrist – omver te werpen en hun goddelijke mandaat te vervullen door de heerschappij over de aarde te nemen. Die manier is dat een cruciaal aantal van de meest spiritueel bewuste mensen de Aanwezigheid van God in henzelf erkent, wat precies is wat ik kwam demonstreren.

De katholieke kerk heeft haar wortels in Petrus die, zoals elders wordt uitgelegd, heeft ontkend dat hij één was met mij en daardoor zijn eigen potentieel heeft ontkend om zich te ontwikkelen van een volgeling van Christus naar de belichaamde Levende Christus. Dit komt omdat hij niet is geslaagd voor de tweede uitdaging van Christus. Helaas moet ik zeggen dat dit – ondanks haar grote humanitaire verdiensten – exact het pad is dat Moeder Teresa’s wereldlijke persoonlijkheid heeft gevolgd. Ondanks het feit dat zij veel mensen heeft geïnspireerd, was ze níét het grote voorbeeld dat ik nodig heb in deze tijd. Ik heb mensen nodig die verder gaan dan blindelings een mentaal beeld van Christus volgen en die het juk van de verloochening van God durven afwerpen en daardoor echt één worden met Christus, wat ervoor zorgt dat zij accepteren dat zíj nu de Levende Christus op aarde zijn.

Kim: Ik denk dat er een aantal citaten zijn die laten zien dat Moeder Teresa begon te vermoeden wat jij nu zegt:

Ze zeggen dat mensen in de hel eeuwig pijn lijden door het verlies van God – zij zouden door al dat lijden gaan als zij slechts een klein beetje hoop hadden God te bezitten. – In mijn ziel voel ik de vreselijke pijn van dat verlies – dat God mij niet wil – God die geen God is – van God die niet echt bestaat (Jezus, vergeef alstublieft mijn godslastering – ik moet alles opschrijven). De duisternis die mij aan alle kanten omringt – ik kan mijn ziel niet naar God verheffen – geen licht of inspiratie komt mijn ziel binnen. – Ik spreek over liefde voor zielen – over tedere liefde voor God – woorden die over mijn lippen komen – en ik wil er graag in geloven. – Waar werk ik zo hard voor? Als er geen God is – kan er geen ziel zijn. – Als er geen ziel is behalve Jezus – U bent ook niet echt. – hemel wat een leegte – geen enkele gedachte aan de hemel komt mijn geest binnen – want er is geen hoop. – Ik ben bang om al deze vreselijke dingen op te schrijven die in mijn ziel omgaan. (blz. 192-193)

Mijn hele leven lijkt zo tegengesteld. Ik help zielen – om waar naartoe te gaan? – Waarom dit alles? (blz. 210)

Het lijkt of zij begint te twijfelen aan Gods bestaan, wat volgens mij erop wijst dat haar hogere wezen begint te begrijpen dat de katholieke kerk haar een verkeerd beeld van God heeft voorgesteld. Met andere woorden, ze twijfelt niet echt aan Gods bestaan, maar twijfelt aan het bestaan van de God buiten haar. Ben je het ermee eens?

Jezus: Ja, maar er moet aan worden toegevoegd dat zij niet in staat zou zijn om dit idee te formuleren in haar dagelijkse manier van denken noch zou zij bereid geweest zijn om het te accepteren als het aan haar voorgesteld werd. Het is echter waar dat alle spirituele mensen door een periode heen moeten waarin zij twijfelen aan het beeld van de externe God – in welke vorm zij dat ook zijn gaan accepteren – en voor veel mensen voelt dit alsof zij twijfelen aan God. Dit is een product van het feit dat zij geen alternatief voor de externe God hebben gekregen. Onnodig te zeggen dat dit veel innerlijke strijd in de ziel en lijden veroorzaakt dat gemakkelijk voorkomen had kunnen worden als mensen een alternatief hadden gehad voor de verloochening van God.

Let op de opmerking, “zij zouden door al dat lijden gaan als zij slechts een beetje hoop hadden God te bezitten”, en voeg die toe aan een andere opmerking:

Waarom moeten wij ons volledig aan God geven? Omdat God zich aan ons heeft gegeven… om ons volledig aan God te geven is een manier om God zelf te ontvangen. Ik voor God en God voor mij. Ik leef voor God en geef mijn eigen zelf op en op deze manier noop ik God ertoe voor mij te leven. Om God te bezitten, moeten we hem onze ziel laten bezitten. (blz. 29)

Nogmaals, dit is een subtiel concept dat moeilijker gemaakt wordt door de dubbelzinnigheid van de woorden. Maar mijn punt is dat het idee van ‘God bezitten’ een zeer gevaarlijk concept is omdat het heel gemakkelijk verkeerd gebruikt kan worden door het doodsbewustzijn dat ervoor zorgt dat mensen meer gaan ontkennen dat Gods Levende Aanwezigheid binnenin hen is.

Het is eigenlijk een overblijfsel van het oude concept van een boze god in de lucht die offers eist om vergeving van zonden te kunnen geven. Het is zeer sterk verbonden aan de christelijke leugen dat mijn dood aan het kruis – het vergieten van mijn bloed – het ultieme offer was dat voor de zonden van de gehele mensheid heeft betaald, in het verleden en de toekomst.

Het leidt tot verschillende overtuigingen die zeggen dat je verlossing kunt kopen door je te houden aan de regels in plaats van je meest innerlijke wezen te veranderen. Zulke illusies hebben veel religieuze mensen ertoe aangezet om hun hele leven te proberen zich aan regels te houden of ‘goede werken’ te doen en te denken dat zij dan van hun verlossing verzekerd zijn. Maar als het niets doet om hun bewustzijn te veranderen, dan stellen hun inspanningen hun verlossing niet veilig en versterkt het vaak het bewustzijn dat hen buiten het innerlijke koninkrijk houdt.

Bijvoorbeeld, Moeder Teresa’s geloof dat haar lijden en het lijden van haar zusters zielen bij God zou brengen, was fout. Er zit echter een kern van waarheid in omdat haar lijden werd veroorzaakt doordat zij het doodsbewustzijn aannam. Door te worstelen met dit bewustzijn hielp zij mee om het voor andere mensen gemakkelijker te maken om God te vinden. Zij zou echter oneindig veel meer gedaan hebben wanneer zij daadwerkelijk dit bewustzijn had overwonnen en dit in het openbaar had laten zien. Met andere woorden, het lijden zelf heeft anderen niet geholpen, maar het lijden ontstijgen zou dit wel hebben gedaan – zoals sommigen eigenlijk van haar dachten.

Wat schuilt er achter het concept dat jij iets bezit? Nu, er is een jij en er is een object en die twee moeten uit noodzaak wel gescheiden zijn. Want als er geen scheiding is, kun je geen staat hebben waarin je het object níét bezit. En het concept dat je een object bezit, kan alleen bestaan in een dualiteit waarin je het object níét bezit. Dus de bewering ‘om God te bezitten, moeten we hem toestaan onze ziel te bezitten’ ontstaat uit een dualistisch beeld van God als een ver verwijderd wezen dat jou wel of niet kan bezitten, wat betekent dat jij God wel of niet kunt bezitten.

In werkelijkheid is het essentiële punt niet of God jou bezit of jij God bezit. De optie die je echt hebt, is dat je één wordt met God door de illusie dat je gescheiden bent te overwinnen die maakt dat iets bezitten mogelijk lijkt.

Dit beeld van God komt voort uit het bewustzijn dat de val heeft veroorzaakt, namelijk het verlangen God in je macht te hebben om te rechtvaardigen dat wezens kunnen doen wat zij maar willen. Je ziet dat je alleen macht over God kunt hebben als God een ver verwijderde God is. Alleen de wereldlijke, op het ego gebaseerde persoonlijkheid wil macht over God. Je kunt geen macht hebben over de innerlijke God, want je kunt die God alleen vinden als je boven je ego en de behoefte om macht over iets te hebben, staat.

In werkelijkheid kwam ik naar deze planeet om mensen te onderwijzen dat er geen echte scheiding tussen God en jou bestaat. Het gevoel van gescheidenheid is een illusie dat veroorzaakt wordt door het feit dat mensen verblind zijn door het bewustzijn van de antichrist dat ervoor zorgt dat zij Gods Aanwezigheid binnenin hen ontkennen. Je kunt God dus niet bezitten, want jij bént God en God kan jou niet bezitten, want God ís jou. Bezit is een product van gescheidenheid en zodra gescheidenheid niet meer bestaat, wordt bezit irrelevant.

Dus Moeder Teresa had juist aangevoeld dat jij je volledig aan God moet geven. De realiteit is echter dat jij jouw héle menselijke zelf aan God geeft, juist het identiteitsgevoel dat je gescheiden houdt van je één zijn met God. Door haar katholieke opvoeding was zij gaan geloven dat dit betekent dat je alle aspecten van het gevoel van het zelf opgeeft:

Bid voor het licht opdat ik het kan zien en voor moed om afstand te doen van iets van mijzelf in het werk. Ik moet helemaal verdwijnen – als ik wil dat God het helemaal krijgt. (blz. 113)

In werkelijkheid moet je afstand doen van elk aspect van het menselijke zelf, maar níét jouw spirituele zelf. Jouw spirituele identiteit werd geschapen door God; het is God die zichzelf tot uitdrukking brengt – of verlangt zich tot uitdrukking te brengen – door jou – als jou. Dus dat deel van je Zelf ontkennen, is ontkennen dat God is waar jij bent! En dit is weer een ander aspect van het bewustzijn van de antichrist. Het is de bedoeling dat je spirituele identiteit zich tot uitdrukking brengt door jouw werk op aarde.

In werkelijkheid ontken jij jezelf door te ontkennen dat God is waar jij bent. Je ontkent de waarheid dat jouw Zelf een uitdrukkingsvorm van God is.

Het ware doel van het bewustzijn van de antichrist is dus jou zover krijgen dat jij ontkent dat je God bent, dat je God verloochent. Wat is de consequentie? Dat jij uit het Eeuwige Nu wordt gehaald. Je wordt geprogrammeerd om uit te kijken naar een verlossing die komt in een of andere toekomst ver weg wanneer jij in de hemel bent, en zodoende je potentieel ontkent dat jij de Christus hier op aarde bent.

Dit is precies wat degenen die in het bewustzijn van de antichrist gevangenzitten, willen. Zij weten dat het enige wat hen de macht over deze planeet ontneemt, is dat genoeg mensen accepteren dat zij de Levende Christuszijn. Daarom proberen ze al het mogelijke te doen om mensen te laten ontkennen dat zij nu op dit moment de Christus kunnen zijn, juist op dit moment op aarde.

De meeste mensen zien dit niet als een probleem, want zij hebben nog niet de spirituele volwassenheid bereikt die hen het potentieel geeft om de belichaamde Christus te zijn. Voor de meest spirituele mensen is het echter een enorm probleem, want het zal onvermijdelijk aanleiding geven tot innerlijke conflicten en spanningen, precies wat Moeder Teresa ook ervaren heeft. Als je naar haar ervaring kijkt en aan uiterlijke verschijnselen buiten beschouwing laat, dan zie je dat de kern was dat ze innerlijk wist dat zij niet was waar zij moest zijn, dat zij niet aan haar hoogste potentieel voldeed.

Vanwege de factoren die we hebben besproken, kon zij haar volledige potentieel niet begrijpen of accepteren in haar bewuste gedachten, toch voelde ze wel de strijd van de ziel. De pijn van het lijden zonder het gevoel te hebben dat er een uitweg uit het lijden was, zette haar eigenlijk tot een zeer subtiele doodswens aan, iets wat ook bij veel andere spirituele mensen is gebeurd die gevangen zaten in de catch-22. Dit wordt tot uitdrukking gebracht door het volgende citaat:

…waarom Jezus, ik ben bereid met heel mijn hart te lijden al wat ik lijd – niet alleen nu – maar tot in de eeuwigheid – als dat mogelijk was…Dit alles is mijn wil – ik wil Uw Dorst lessen met iedere druppel bloed die U in mij kunt vinden…Ik smeek U slechts één ding – alstublieft doe geen moeite om snel terug te keren. – Ik ben klaar op U te wachten tot in alle eeuwigheid. (blz. 193-194)

Achter deze woorden schuilt de wanhoop van een levensstroom die weet dat hij niet is waar zij zou moeten zijn – omdat zij Gods Aanwezigheid niet ervaart waar zij is. Maar de levensstroom zit gevangen in de ontkenning van God en kan niet zien hoe ze hieruit moet komen. Christus vertegenwoordigt een wezen dat komt om de levensstroom uit die catch-22 te halen door haar te dwingen haar eigen verloochening van God onder ogen te zien, maar als de ziel niet bereid is dit te doen, wil ze niet dat Christus in haar wereld komt. In plaats daarvan wil haar wereldlijke persoonlijkheid gescheiden blijven van Christus tot in alle eeuwigheid, wat een indirect verlangen is om tot in het oneindige in het doodsbewustzijn te blijven. Dit zal uiteindelijk leiden tot de spirituele dood van de ziel – de tweede dood – en dan is het een doodswens.

Alle spirituele mensen moeten zeer alert zijn op elke soortgelijke doodswens in hun wezen en zij moeten zich realiseren dat hun ego het verlangen naar God kan gebruiken om deze doodswens te versterken. Een spiritueel persoon kan niet gewoon ‘eten, drinken en gelukkig zijn’, maar heeft een doel in het leven nodig. Wanneer zo iemand geen zingeving voelt of het gevoel heeft dat hij of zij niet aan de bedoeling beantwoordt, kan dit tot zo’n wanhoop leiden dat de dood de enige ontsnapping lijkt – en met dood bedoel ik niet gewoon de dood van het lichaam, maar de dood van de ziel, het totale ophouden te bestaan.

Dus de extreme uitkomst van het bewustzijn van de spirituele dood is dat het mensen naar de spirituele dood laat verlangen, namelijk als het totaal verdwijnen van elk zelfgevoel, maar de oorzaak van dit misleide verlangen is een verkeerd begrip van wat het zelf is. Zoals ik heb gezegd: “voor mensen is dit onmogelijk, maar niet voor God, want met God is alles mogelijk” (Marcus 10:27). Je kunt niet aan je bedoeling in het leven beantwoorden met je sterfelijke zelf. Als je probeert je sterfelijke zelf te redden, zul jij je leven verliezen, maar als je bereid bent je sterfelijke leven – je menselijke identiteitsgevoel – te verliezen om één met Christus te worden, zul je het eeuwige leven vinden.

De conclusie is dat mensen die zich gevangen voelen in een spirituele catch-22, moeten begrijpen dat er slechts één oorzaak is voor deze situatie. Je bewuste zelf identificeert zich nog steeds met een aspect van het sterfelijke zelf. De uitweg is niet de spirituele dood die leidt tot de vernietiging van een wezen. De uitweg is dat jij je bewust wordt van het sterfelijke zelf en hem dan bewust loslaat, waardoor de Bewuste Jij vanzelf herboren wordt met zijn ware identiteit als verlengstuk van Gods Wezen.

De schoonheid van Gods schepping is dat er geen énkel  wezen is die dat potentieel kan verliezen – hoe diep of hoelang het zich ook heeft geïdentificeerd met het bewustzijn van de antichrist. De echte hoop die Christus op aarde heeft gebracht, is dat iedereen het potentieel heeft het menselijke zelf te laten sterven op het kruis en weer op te staan met zijn ware identiteit. Maar vanwege de vrije wil, is er één onoverkomelijke voorwaarde. Jíj moet bewust en bereidwillig het spook opgeven dat jouw sterfelijke zelf is – zelfs de meest subtiele manifestaties daarvan.

Maar als je dat kan, dan zal de God van wie jij denkt dat hij je verlaten heeft, in volle glorie verschijnen – alleen zal dit binnenin jou gebeuren wanneer jij en ik samen zeggen: “Ik en mijn Vader zijn één!”

Kim: Ik hoor je zeggen dat Moeder Teresa’s ware zelf echt verlangde naar eenwording met jou, maar dat haar wereldlijke persoonlijkheid – omdat het zo verweven was met het bewustzijn van de dood – jou eigenlijk tot iedere prijs wilde vermijden en daarom was zij bang dat ze van jou gescheiden zou blijven. Ze zei zelfs:

Als ik ooit een heilige word – zal ik er zeker één van ‘duisternis’ zijn. Ik zal voortdurend afwezig zijn in de hemel – om het licht te verlichten van degenen in duisternis op aarde.

Jezus: Correct. Onthoud dat de specifieke versie van het doodsbewustzijn dat Moeder Teresa had aangenomen, was dat zij een ‘goed religieus persoon’ was. Deel van dit bewustzijn is het beeld van onbaatzuchtig werk doen om anderen te dienen en hen – uiteindelijk – te redden.

Maar het concept dat een menselijk wezen een ander kan redden – of íéts kan doen dat zal leiden tot verlossing van anderen – is een zeer subtiele en gevaarlijke illusie. Alles wordt gebaseerd op de Wet van Vrije Wil, dus zelfs ik of God kunnen een menselijk wezen niet tegen zijn of haar wil redden.

Maar het bewustzijn dat Moeder Teresa had aangenomen, was het bewustzijn waar ik naar verwees toen ik zei: “En waarom houdt gij vast aan de splinter in uw broeders oog, maar overweegt gij niet de balk die in uw eigen oog is” (Matteüs 7:3). De meest subtiele uitkomst van het doodsbewustzijn is dat het ervoor zorgt dat mensen altijd buiten zichzelf kijken. Daardoor zien religieuze mensen God als de God ver weg en denken zij dat ze alleen gered kunnen worden als ze iets doen voor die verre God. Zij zien de tekortkomingen van anderen snel, dus zij denken al gauw dat zij hun eigen verlossing kunnen ‘kopen’ door te werken aan de verlossing van anderen.

Dit leidt tot het bewustzijn dat altijd bezig is anderen te redden – zoals Moeder Teresa’s werk om de armen te redden en mij zielen te brengen – terwijl je het enige negeert wat je werkelijk kunt doen voor God en dat is jezelf redden door bewust en bereidwillig het sterfelijke zelf te laten sterven.

Zie je hoe het doodsbewustzijn religieuze mensen misleidt door hen te laten denken dat zij alles goed doen en dat ze in aanmerking komen voor verlossing, terwijl zij in werkelijkheid níét het énige doen wat nodig is voor verlossing, namelijk het bewustzijn dat ze gescheiden zijn, het doodsbewustzijn overwinnen? Het doodsbewustzijn houdt mensen buiten het koninkrijk van God, maar juist dit doodsbewustzijn heeft ook de illusie gewekt dat je toegang tot het koninkrijk van God kunt krijgen zónder het doodsbewustzijn te overwinnen, zonder het bruiloftskleed aan te doen dat het Christusbewustzijn is.

In deze tijd heb ik mensen nodig die er in de eerste plaats aan willen werken om zichzelf te bevrijden van deze meest subtiele van alle illusies en het dan van de daken schreeuwen om anderen te wekken. Want de hele planeet is het punt al voorbij waarop dit bewustzijn ontmaskerd had moeten zijn en voor iedereen zichtbaar. Dus hebben we enige achterstand in te lopen, maar met God – die door zowel mij als ieder van jullie werkt – is alles mogelijk.