Vraag: Hoe weet ik of een situatie een test is of een teken dat je moet stoppen? Soms werkt iets niet. Dan vraag ik mij af of ik ermee moet doorgaan. Misschien is het een test en moet ik hem steeds opnieuw doen. Of misschien is het een teken dat ik moet ophouden.

Antwoord van Kim Michaels, Nederland:

Ik begrijp dat helemaal. Ik zou zeggen dat het altijd een test is, maar de kneep is dat je uit moet vinden wat de test is. Soms is de test dat je moet beslissen: “Ik heb hier genoeg van. Ik doe het niet meer.”

Ik sprak hier laatst met iemand over en ik heb het gevoel dat er veel situaties op het pad zijn waarop je dit tegenkomt omdat je er iets van moet leren. Dus als je het de eerste keer niet leert wanneer je een test krijgt, krijg je er vaak nog één, misschien een beetje anders, maar de test blijft hetzelfde. Het is heel belangrijk dat je hem niet zomaar opzij schuift. Het is belangrijk dat je probeert te zeggen: “Wat moet ik hiervan te leren?” Je stelt je open voor je hogere zelf of de meesters om jou te tonen wat de les is.

Dit steekt heel nauw. Je kunt eigenlijk geen standaardantwoord geven op zo’n vraag omdat het heel individueel is. Je moet hem in principe lang genoeg doen, zou ik zeggen, om op een punt te komen dat jij er niet meer aan gehecht bent of hij doorgaat of ophoudt. Dan heb je een goede indicatie dat je hebt geleerd wat je ervan moest leren.

Soms moeten we leren dat we zeggen: “Stop. Ik wil dit niet meer! Ik wil niet meer in die situatie komen. Ik wil dit soort mensen niet meer tegenkomen.”

In het begin van het spirituele pad kun je heel gemakkelijk denken dat je niet genoeg intuïtie hebt. Je hebt je nog niet voldoende afgestemd. Je bent niet duidelijk genoeg. Te veel dingen verduisteren je blik of je hebt te veel aan je hoofd. Je hebt dan leiding nodig en je krijgt ook behoefte aan leiding. Dan begin je leiding van je hogere zelf, van de meesters, van andere mensen of zelfs een goeroe te krijgen. Die fase maak je mee en het is belangrijk dat jij daar doorheen gaat omdat jij nog niet die innerlijke afstemming hebt.

Er komt ook een moment dat het een belemmering voor je wordt om altijd op zoek te zijn naar leiding; zelfs je hogere zelf kan je belemmeren. In veel situaties in het leven was ik zo gewend om leiding te vragen en dat ik om leiding vroeg en mij probeerde af te stemmen maar er gebeurde niets. Ik besefte op den duur dat het kwam omdat er situaties zijn waarin ik geen leiding krijg. Je moet zelf een beslissing nemen.

Je moet gewoon zelf zeggen: “Ik heb genoeg van deze test, deze soort test en.” En dat houdt in een bepaald persoon of een bepaalde situatie. “Het is genoeg. Ik wil dit niet meer.”  Soms heb je geleerd wat je moest leren in die situatie, maar was je nog niet zover dat je zei dat je er genoeg van had. Totdat je dat doet, kun je die test oneindig vaak weer krijgen omdat wij soms te bang zijn om een besluit te nemen. Soms staat die zoektocht naar leiding of dat de meesters ons vertellen wat wij moeten doen, ons in de weg om zelf een besluit te nemen, om zelf te handelen. Het is een onderdeel van het pad: Jij neemt een beslissing.

Wij zijn zo gewend om zwart-wit te denken: “Jij bent een zondaar. Je kunt naar de hel gaan als je het verkeerde doet.” Zelfs als wij er niet door zijn beïnvloed door een officiële kerk; het zit in het collectieve bewustzijn. Wij zijn bang om fouten te maken. Wij denken altijd: “Als ik de verkeerde beslissing neem, is het een grote fout en het heeft verschrikkelijke consequenties.”

Er zijn heel veel situaties waarin het niet zo is dat je maar één ding juist kunt doen en alle andere dingen verkeerd zijn. Of dat er maar één ding is wat je goed of fout kunt doen. Er zijn veel situaties waarin alle opties die we hebben, goed zijn omdat we er iets van leren. Je hoeft alleen maar een beslissing te nemen, de consequenties onder ogen te zien en van die consequenties te leren. Zelfs al je iets anders in die situatie had gedaan, zou je hetzelfde geleerd hebben.

Ik weet hoe dat is. Je moet een keuze maken, dus je neemt een beslissing en vervolgens gebeurt er iets onaangenaams en dan zeg je: “O, ik moet wel een verkeerde beslissing hebben genomen!” In veel gevallen is dat niet zo. Het was de bedoeling dat je een les leerde. Zelfs als je iets anders had gedaan en zegt: “O, ik wilde dat ik dat anders had gedaan” zou je dezelfde test krijgen. Soms moet je die beslissing nemen en er gelukkig mee zijn in plaats van er altijd op terug te komen. Ik denk dat het vaak de test is om op het punt te komen dat je er niet meer gehecht aan bent.

Ik gebruik dat zelf vaak als leidraad. Ik kan voelen dat ik eraan gehecht ben, dat ik er op een of andere manier emotioneel bij betrokken ben, dat ik een bepaalde uitkomst wil en daarna het gevoel krijg dat ik op het punt kom: “Ik heb mijn les geleerd en ik heb die onthechting bereikt.” Ik moet een beslissing nemen (doe ik dit of doe ik dat?) en wanneer ik denk dat het me niet meer kan schelen of ik het wel of niet doe, dan weet ik dat ik er niet meer aan gehecht ben. Dan neem ik gewoon het besluit: “Wat wil ik?”

Ik ben er zo naar gaan kijken: “Wat is een uitdrukkingsvorm van wie ik ben? Hoe zie ik mijzelf?” Ik dacht vroeger veel meer zo: “Als ik een spiritueel persoon ben, dan zijn er bepaalde dingen die ik wel moet doen en andere niet.” Maar nu is het een kwestie van: “Nu, wie ben ik?” “Hoe wil ik mij tot uitdrukking brengen?” en “Wat is een uiting van mijn ware aard?” Wanneer ik dat duidelijk weet, is het gemakkelijk om een beslissing te nemen.