Hoe Kim Michaels dictaten ervaart van geascendeerde meesters

ONDERWERPEN: Hoe het voelt om een dictaat op te nemen – De ervaring van specifieke meesters – Jezus – Moeder Maria – Saint Germain – El Morya/Master MORE – Gautama Boeddha – Aartsengel Michaël

door Kim Michaels

In dit artikel zal ik proberen met woorden te beschrijven hoe ik het opnemen van een dictaat ervaar en hoe ik het verschil voel tussen diverse meesters. Vanzelfsprekend is het moeilijk om zulke ervaringen te beschrijven met woorden. Stel je maar eens voor dat je iemand tegenkomt die nog nooit een appel heeft geproefd en jij moet dan de smaak van een appel met woorden beschrijven.

Hoe het voelt om een dictaat op te nemen
Ik heb vaak mensen horen zeggen dat zij denken dat het een heel hoge ervaring moet zijn om een dictaat op te nemen, maar dat is het in feite niet. In het vorige artikel heb ik beschreven dat de essentie voor mij is dat ik in een volledig neutraal denkkader ben. Daarmee bedoel ik dat ik boven de normale contrasten ben, en dus kan ik gewoon niet zeggen of dit een hoge ervaring is, in tegenstelling tot een lage ervaring of een gewone ervaring. Je kunt niets vergelijken met een volledig neutrale staat van zuiver gewaarzijn. Het IS gewoon, maar het is noch het één noch het ander.

Maat terwijl ik een dictaat geef, stroomt er een enorme hoeveelheid spiritueel licht door mijn gedachten, dus na het dictaat voel ik mij wel licht en ik voel wel hoe ver de Aanwezigheid van de meester mijn bewustzijn heeft verhoogd. Zoals ik heb beschreven, heb ik soms wel een dictaat opgenomen terwijl ik moe was, maar ik voelde mij daarna zo energiek dat ik het gevoel had dat ik wel de marathon zou kunnen lopen (niet dat ik het ooit heb geprobeerd). En ik voel mij naderhand vaak zo in de wolken dat ik het gevoel heb dat ik wel naar een verre bestemming zou kunnen vliegen, of dat ik in alle mysteries in het universum zou kunnen doordringen.

Het grootste voordeel dat je boodschapper bent, is dat je natuurlijk de Aanwezigheid van geascendeerde meesters kunt ervaren. Dat geeft jou een uniek referentiekader, maar eerlijk gezegd hoef ik niet een dictaat op te nemen om die ervaring te hebben. Je kunt het ook krijgen door te luisteren naar een dictaat of door met de meesters direct in jouw eigen hart contact te zoeken.

Door de tijd heen heb ik een pragmatische aanpak ontwikkeld, omdat ik weet dat ik dit een hele tijd zal doen. Ik zie het boodschapper zijn als mijn levensmissie, en ik concentreer mij erop om het zo goed mogelijk te doen zonder een gevoel van eigendunk te krijgen. Ik krijg wel een gevoel van voldoening als ik voel dat de meesters één enkele of een stel dictaten naar buiten hebben gebracht die zij wilden uitgeven. Voor mij is het heel erg de moeite waard om mijn tijd en energie zo te besteden, en dat is al een beloning op zich. Voor mij is de erkenning van anderen geen motivatie. Wat mij motiveert, is het gevoel dat ik de open deur ben voor de meesters om iets naar buiten te brengen dat zij naar buiten willen brengen. Dat gevoel is alle beloning die ik nodig heb voor dit werk. Het werk beloont zichzelf.

Ik denk dat luisteren naar een dictaat je een hogere ervaring kan geven dan het opnemen van een dictaat. De reden is dat terwijl je een dictaat opneemt, je constant alert moet zijn om in een neutraal referentiekader te blijven en op de meester afgestemd te blijven. Wanneer ik ‘neutraal’ zeg, bedoel ik niet passief. Het is in feite een staat van verhoogd gewaarzijn om neutraal te zijn en het vereist veel concentratie.

Wanneer je naar een dictaat luistert, kun jij je ogen sluiten en je aandacht op jouw eigen hart concentreren. Dit geeft je de optie om ook een neutraal denkkader te krijgen, maar in plaats van dat de stroom bij jou komt, kun jij je dan volledig concentreren op het ontvangen van die stroom. Wanneer ik een dictaat opneem, ben ik gewoon zo neutraal dat ik noch dit noch dat voel. Maar wanneer je het alleen opneemt, kun je de ervaring meer meenemen.

Natuurlijk moet ik ook zeggen dat als je nieuw bent, je vaak een groter contrast tussen je normale bewustzijnsstaat en een dictaat ervaart. Dit kan je het gevoel geven dat je een hogere ervaring krijgt, maar het gevoel van contrast zal verdwijnen naarmate jij je bewustzijn verhoogt. In plaats daarvan kun je meer een-zijn met de meester ervaren, omdat je gewone bewustzijnsstaat dichter bij die van de meester staat. Maar in dat een-zijn bestaat er geen contrast. Hoog of laag verliest gewoon betekenis.

Voor mij bestaat het echte teken dat ik een deugdelijk dictaat opneem niet uit de woorden, maar de vibratie van het licht dat tijdens het dictaat wordt uitgegeven. Ik voel dit licht vanzelfsprekend net als de mensen die mijn werk bestuderen. Als de mensen het licht niet voelen, kan ik hen alleen maar aanbevelen andere leringen te gebruiken.

Ik heb vaak het effect gezien op mensen na een dictaat, omdat zij zijn opgetild en in de wolken zijn. Bij een conferentie kun je voelen hoe de groep omhoog gaat in een spiraal en je kunt vaak bij maaltijden voelen dat de gesprekken een heel erg opgewekte energie hebben. Een dictaat van een geascendeerde meester biedt je een glimp van de vibratie in een hoger rijk. En het is een heel waardevol referentiekader om te evalueren wat wij ‘gewoon’ menselijk gewaarzijn noemen.

De ervaring van spirituele meesters
Laat mij eerst wat algemene opmerkingen maken over hoe ik de meesters ervaar. Sommige dictaten zijn wat ik noem onderwijsdictaten, omdat zij in de eerste plaats zijn bedoeld om een verklaring in woorden te geven. Andere dictaten zijn krachtiger, en het belangrijkste is dat er licht wordt uitgegeven, terwijl de woorden minder belangrijk zijn. Ik heb soms mensen horen zeggen na een krachtig dictaat: “Dat was een geweldig dictaat!” En hoewel ik hun gevoel wel begrijp, dacht ik soms: “Ja, maar was het rustigere dictaat van Moeder Maria ook niet geweldig?”

Wat voor mij een dictaat speciaal maakt, is dat ik de Aanwezigheid van een Wezen heb aangeraakt dat volledig boven het menselijke, dualistische bewustzijn staat. Ik ervaar een Wezen dat alleen liefde uitstraalt en die alle menselijke wezens wil verheffen. Soms is het keiharde liefde die mensen met een schok probeert wakker te schudden, maar het is altijd liefde. En voor mij is dat heel speciaal.

In de meeste gevallen is een dictaat eenrichtingsverkeer, wat inhoudt dat de meester een uitgaande stroom naar buiten brengt, en de mensen kunnen ermee doen wat ze willen. Maar met een paar vrouwelijke meesters heb ik een terugkerende stroom ervaren in die zin dat de meester die het dictaat geeft een uitspraak doet, dan de reactie van het publiek afwacht en dan weer een uitspraak doet op basis van de vaardigheid van de mensen om hun geest te verhogen. Dit is tamelijk verbazingwekkend om te zien, omdat ik de gedachten van de mensen voel op een manier die voor mij niet gebruikelijk is.

Elke meester is een individu en elke meester staat boven het menselijke niveau. Maar er bestaan duidelijk niveauverschillen tussen de meesters. Sommige meesters staan dichter bij ons niveau en hun woorden zijn vaak heel praktisch en gemakkelijk te begrijpen. Hun vibratie is vaak niet zo hoog dat ze mensen wegblaast. Dan zijn er niveaus met hogere meesters die vaak op een meer esoterische manier spreken, alsof zij de aarde van verderaf bekijken en zich niet zo druk maken om onze zorgen. De chohans zijn bijvoorbeeld onze meest nabije leraren, terwijl de aartsengelen en Elohim een veel hoger perspectief hebben. En zelfs daarboven zijn kosmische wezens, zoals de Godin van Vrijheid, de Grote Goddelijke Leider, Surya, Omega enzovoort. Het is fascinerend om het verschil tussen die niveaus in hiërarchie te ervaren.

Laat mij nu mijn ervaringen met specifieke meesters beschrijven.

Jezus
Vanzelfsprekend was Jezus de eerste meester met wie ik begon te werken en met wie ik het meest heb gewerkt. Ik voel mij dichter bij Jezus dan alle andere meesters en door de tijd heen heb ik een gevoel van een-zijn met hem ontwikkeld. Een dictaat van Jezus opnemen voelt zo bekend, zo nabij dat hij anders is dan die van de andere meesters. Van de meeste andere meesters ben ik mij gewoonlijk niet bewust. Wanneer zij een dictaat willen geven, heb ik het gevoel dat zij mij van afstand benaderen, en ik ervaar hun Aanwezigheid apart.

Met Jezus voel ik bijna geen afstand. Hij is er altijd. Soms spreekt hij door mij heen in een dictaat maar meestal is hij stil. Maar hij is zelden, indien al, niet aanwezig. Ik heb het gevoel dat tenzij ik erg moe ben of verstrooid door een praktisch karwijtje, ik mijn ogen dicht kan doen en mijn mond openen, Jezus op elk moment een dictaat zou kunnen geven.

Ik ervaar dat Jezus een heel aparte persoonlijkheid heeft, maar ik voel ook dat hij die niet volledig door mij heen tot uitdrukking brengt. Ik voel dat dit komt omdat hij zich er, in ieder geval deels, van bewust is dat de mensen zoveel verwachtingen van hem hebben dat hij zich al universeler of neutraler opstelt dan minder bekende meesters. Ik heb het gevoel dat Jezus heel gepassioneerd over dingen en de zorg voor mensen is en dat hij zich nog wel vrijer zou willen uitdrukken. Misschien gaat hij dat nog wel doen op een bepaald moment.

Mensen hebben mij verteld dat mijn stem een bepaalde kracht krijgt wanneer ik een dictaat van Jezus opneem. Ik zou zeggen dat Jezus gewoonlijk niet zo krachtig is als Aartsengel Michaël, maar hij heeft wel een speciale intensiteit. Voor mij is hij zeker de meest intense meester, en ik heb vaak het gevoel dat hij nog intenser kan zijn dan hij tot nu toe is geweest. Maar als hij zijn volledige intensiteit zou ontketenen, weet ik niet zeker of ik dan nog in staat zou zijn om een dictaat op te nemen en ik weet niet hoeveel mensen die ervaring zouden kunnen hanteren. Maar misschien verandert dat te zijner tijd wel.

Moeder Maria
Na Jezus is Moeder Maria degene die de meeste dictaten door mij heen heeft gegeven. Terwijl ik dit opschrijf, word ik mij bewust van een interessant fenomeen.

Wanneer ik Moeder Maria ervaar of zelfs maar aan haar denk, ervaar ik haar als de tedere, liefdevolle, koesterende moeder. Met Moeder Maria heb ik het gevoel dat ik op haar schoot zit, in haar armen lig en mij volledig veilig en onvoorwaardelijk geliefd voel. Ik heb het gevoel dat zij alles van mij weet en nooit oordeelt of veroordeelt. Zij is precies de moeder die wij allemaal willen – en die wij kunnen krijgen als wij ons op haar Aanwezigheid afstemmen.

Dat gezegd hebbende, veel dictaten die zij door mij heen heeft gegeven, zijn heel direct en streng, niet precies wat je van een vrouwelijke meester verwacht. De eerste dictaten gaf zij in 2003 en die gingen over Lucifer en oorlogen. Zelfs een aantal van haar laatste dictaten waren heel streng over het gevallen bewustzijn en het erin vastzitten. Dit is natuurlijk een natuurlijk onderdeel van haar Ambt als de Goddelijke Moeder dat de taak heeft al het leven te beschermen. Dus drukt zij de gram van Kali uit, zoals het in het oosten bekend staat.

Maar zelfs al heb ik net één van die strenge dictaten opgenomen, dan voel ik nog steeds de koesterende moeder en ik kan haar gewoon niet anders bezien. Ik herinner mij bijvoorbeeld een paar dictaten waarin zij heel direct en streng was over de katholieke kerk, maar toch voelde ik ook hoe ze alleen maar onvoorwaardelijke liefde voor alle katholieken voelt, zelfs de leiders van die kerk.

Het is voor mij heel uniek dat zij zo direct kan zijn en toch onvoorwaardelijk liefdevol tegelijkertijd. Ik denk dat als je haar onvoorwaardelijke liefde niet kunt voelen, jij Moeder Maria niet echt kent.

Saint Germain
Ik ontdek dat mijn hart echt wil zegen dat Saint Germain beslist de meest unieke en aparte geascendeerde meester is die ik ooit heb ervaren. Ik ontdek dan dat mijn geest wil zeggen dat alle andere meesters ook uniek en speciaal zijn. En dan reageert mijn hart gewoon met: “Ja, maar geen van hen is zo uniek al Saint Germain.”

Ik bedoel maar, het gevoel dat ik bij Saint Germain krijg, is dat zijn aura zo snel beweegt en zo’n opbeurende vibratie heeft dat hij ogenblikkelijk ieder krachtveld dat hij binnengaat verandert. Het is alsof iemand in een donker hol miljoenen lampen aanzet.

Ik herinner mij vooral twee (maar er zijn meer) dictaten waarin Saint Germain zo snel sprak dat ik nauwelijks de woorden kon uitspreken (één in Colombia en één in Nederland). Tijdens dergelijke dictaten ben ik nog steeds niet in trance, maar ik moet mij wel 100% concentreren, zodat er gewoon geen ruimte is voor één afdwalende gedachte.

Ik kan voelen dat Saint Germain er heel erg naar verlangt om zijn bezielende Aanwezigheid met mensen te delen. In dat soort dictaten doen de woorden er eigenlijk niet toe. Hij brengt gewoon een stroom uit van zijn Vrijheidsvlam, alsof hij wil zeggen: “HIER BEN IK, WORD WAKKER EN BESEF DAT ALLES IS VERANDERD.”

Het is maar goed dat hij zijn vibratie soms afremt en een dictaat geeft dat meer op een lering lijkt. Maar ik kan je wel zeggen dat een dictaat van een uur van Saint Germain je wel op je tenen laat lopen – vaak in de meest letterlijke zin. Ik heb vaak ontdekt dat ik lange tijd op mijn tenen stond terwijl ik een dictaat van Saint Germain opnam. Dus een deel van de tijd op je tenen staan, is niet iets wat ik fysiek zou kunnen doen. Maar het licht is zo intens dat normale fysieke overwegingen er gewoonweg niet toe doen. Ik heb het gevoel alsof ik fysiek wordt opgetild en ik gewoon op mijn tenen moet gaan staan.

Ik voel hoe sommige meesters de tijd nemen om met mensen te praten en hen geleidelijk te helpen om hun bewustzijn te verhogen. Stel je voor dat je op een station staat, deze meesters met een trein aankomen, de trein stoppen en misschien eruit gaan om met de mensen te spreken. Maar de trein van Saint Germain gaat op halsbrekende topsnelheid. Hij zal vaart minderen terwijl hij het station passeert, maar als jij niet op een bewegende trein wilt springen, moet je gewoon wachten tot hij de volgende keer weer langskomt.

Ik voel mij altijd vrijer na een dictaat van Saint Germain. Ik ben nog nooit een meester tegengekomen die zo in staat is om mij te bezielen en mij te helpen zijn vlam te ervaren. Zoals hij heeft gezegd: Hij IS echte vrijheid.

Ik ontdek dat ik aan andere meesters denk die mij ook bijzondere ervaringen hebben gegeven, en ik weet dat dat klopt. Maar mijn hart roept nog steeds dan Saint Germain gewoon bijzonder speciaal is.

El Morya/Master MORE
Toen ik The Church voor het eerst ontdekte, was één van de dingen die mij van haar deugdelijkheid heeft overtuigd een boek dat door El Morya was gedicteerd waarin hij ronduit zei dat hij er niet in was geïnteresseerd of de hele wereld zijn student was. Als je niet aan zijn eisen kon voldoen, zou hij jou voorbij lopen tot jij er wel aan toe was. Dat maakte op mij de indruk dat dit iets was wat alleen een echte meester zou zeggen, omdat een nep-meester zoveel mogelijk volgelingen als mogelijk zou willen aantrekken.

In The Church werd El Morya beschreven als een heel strenge en harde tuchtmeester. Toen ik The Church voor het eerst ontdekte, hadden zij rechts van het altaar een enorm schilderij van El Morya hangen, dat hem toonde als een streng kijkende kerel met een gouden tulband, een lange baard en doordringende bruine ogen. Dit symboliseerde hoe er naar hem werd gekeken en ik geloof dat dit beeld niet helemaal was wat hij had gewild.

Ik heb het gevoel dat de boodschapper van The Church El Morya strenger had gemaakt dan hij werkelijk is. Dit zou op haar ervaring van hem kunnen zijn gebaseerd, maar ik heb wel het gevoel dat zij hem soms gebruikte als de boeman. Ik ken voorbeelden van onenigheid met haar personeel, of dat zij door hen werd aangevochten, en dan zei zij vaak: “El Morya zegt…” en dat was dan het eind van het verhaal.

Ik zeg niet dat El Morya nooit ruzies bijlegde. Hij had de boodschapper voor The Church getraind en wilde vanzelfsprekend dat zij daarin zou slagen. Hij kon ongetwijfeld begrijpen dat wanneer mensen haar uitdaagden op basis van de gevallen denkwijze dat zij beter dan de boodschapper wisten hoe zij boodschapper moest zijn. Ik zeg eenvoudig dat in de cultuur van The Church
El Morya gewoon heel streng en hard was, maar ik heb hem eigenlijk niet zo ervaren.

Ik heb elders het verhaal verteld van hoe ik op een keer de boodschapper mijn ego liet aanvechten. Ik besloot toen eerlijk te zijn en naar mijzelf te kijken in plaats van mezelf te verdedigen. En zodra ik dat besluit had genomen, voelde ik de Aanwezigheid van El Morya op mij neerdalen als een roze wolk zeer tedere liefde. En tot op de dag van vandaag is dat de enige manier waarop ik El Morya/Master MORE heb meegemaakt. In de beginjaren ’90 heeft The Church het oude schilderij van El Morya vervangen door een andere die hem veel aardiger afbeeldt met een humoristische vonk in zijn nu blauwe ogen. Dus El Morya wilde duidelijk het beeld dat de mensen van hem hadden, veranderen.

Een interessant onderdeel van mijn ervaring met El Morya was het moment waarop hij besloot om zijn naam in Master MORE te veranderen. Ik had nog nooit overwogen of een geascendeerde meester zijn naam zou kunnen veranderen, maar toen ik op de conferentie in Engeland kwam, begon ik de Aanwezigheid van El Morya te ervaren en hij bracht duidelijk op mij over dat hij zijn naam wilde veranderen. Ik kan begrijpen dat hij probeerde mij voor te bereiden, zodat ik niet tijdens het dictaat zou flauwvallen.

Vanzelfsprekend had ik geen enkele wens dat hij zijn naam veranderde en in die tijd had ik waarschijnlijk liever gehad dat hij dat niet deed. Waarmee ik zeg dat ik op geen enkele manier dit zelf had kunnen bedenken. Het kwam natuurlijk nooit in mij op om met de meester ruzie te maken. Na de eerste verbaasdheid, heb ik gewoon geaccepteerd dat een geascendeerde meester natuurlijk het recht heeft om te beslissen dat hij een naam wilde die beter weerspiegelt waar hij in bewustzijn is. En zoals ik heb uitgelegd, denk ik dat El Morya niet blij was met het beeld dat door de jaren heen van hem was gevormd.

Ik heb mensen horen aanvoeren dat ik dit allemaal heb bedacht en dat het bewijst dat ik geen boodschapper van de echte meesters ben, maar voor mij lijkt dat nogal vreemd. Ik bedoel als jij zegt dat een geascendeerde meester zijn naam nooit zou veranderen, zeg je dan niet dat jij beter weet wat een meester moet doen dan hij? Die denkwijze gaat mij wat te ver.

Een geascendeerde meester is hier om ons te helpen uit ons mentale kader te ontsnappen. Waarom zou hij dan niet iets doen om de mensen op te schudden die een niet-constructief beeld van hem hebben gevormd? Geen enkel argument zal trouwens dat soort zaken regelen, maar mijn punt is dat juist de denkwijze dat jij het beter weet dan de meester, het credo van El Morya zelf overtreedt: “Als de goeroe een mier is, sla er dan acht op.” Als jij denkt dat je het beter weet dan de leraar, voldoe je niet aan het oude gezegde van ‘wanneer de student eraan toe is, verschijnt de meester’.

Als jij denkt dat je het beter weet dan El Morya dan ben je nog niet klaar voor Morya. Omdat de vlam van El Morya/Master MORE juist de antithese is van de denkwijze dat hij het beter dan God weet. Master MORE vraagt niet van ons dat wij koppig of krachtig zijn om in aanmerking te komen als zijn student. Hij eist niet dat jij een blauwe vlam of vastberaden bent. Hij verwacht maar één ding: eerlijkheid.

Wanneer jij totaal eerlijk tegen jezelf bent, is het een eenvoudig feit: Jij bent niet geascendeerd; Master MORE is geascendeerd. Als jij denkt dat je het beter weet dan hij, hoe kan hij je dan helpen te ascenderen? Als je hem wilt zeggen hoe hij jou moet helpen uit jouw spirituele blindheid te komen, dan moet Master MORE jou gewoon voorbij lopen en jou met rust laten en minder laten worden tot je er genoeg van hebt en bereid wordt MEER met hem te worden.

Voor mij, is Master MORE meer MEER dan meester. Hij is degene die ons altijd inspireert om meer te worden. Dat wil niet zeggen dat hij nooit blij is met onze vooruitgang. Hij is gewoon zo afgestemd op de wil van God die is dat alles zichzelf transcendeert dat hij die constante stroom uitstraalt. Alleen al mij afstemmen op de Aanwezigheid van Master MORE, verandert mij en inspireert mij om hogerop te komen.

Ik heb een aantal jaren het gevoel dat Master MORE een boeddha is geworden, wat een belangrijke stap is voor een geascendeerde meester.

Gautama Boeddha
Het is altijd een bijzondere ervaring om een dictaat van Gautama Boeddha op te nemen. Zijn dictaten zijn vaak lang, en verscheidene zijn ongeveer een uur lang. Ik ben vaak geïnspireerd om met gekruiste benen te gaan zitten tijdens een dictaat en dit helpt mij om elk bewustzijn van mijn lichaam uit te schakelen. Wanneer ik daarna weer opsta van zo’n lang dictaat met gekruiste benen, kan ik nauwelijks meer lopen. Maar zolang het dictaat aan de gang is, voel ik mij niet ongemakkelijk.
Opnieuw, ik ben niet in trance, maar ik heb elk gevoel voor tijd, mijn lichaam en de omgeving verloren als ik in de Aanwezigheid van de Boeddha ben gehuld. Hij straalt zo’n gevoel van vrede uit dat je op het laatst het gevoel krijgt dat alles op zijn plek valt. Het is een vrede die alles wat je op aarde kunt ervaren ontstijgt, de vrede die begrip te boven gaat.

De Aanwezigheid van Gautama ervaren geeft mij een referentiekader van wat het inhoudt om totaal niet gehecht te zijn. Ik zeg niet dat ik daar al de hele tijd ben, maar ik weet hoe het voelt. Je hebt het gevoel dat niets op aarde je ooit uit je doen haalt of jou verstoort, alsof geen één demon van Mara je er ooit toe kan verleiden om erop te reageren. Je kijkt niet naar het leven met het gewone filter van waardeoordelen, omdat het in de geest van Boeddha gewoon is zoals het is.

Na een dictaat van Gautama wist ik vaak heel duidelijk dat geen duisternis en geen enkele duistere kracht werkelijk bestaat. Het zijn maar tijdelijke verschijnselen en al het kwaad op deze planeet is net zo vluchtig als de ochtenddauw die verdampt wanneer de zon boven de horizon komt.

Wanneer ik een dictaat van Gautama opneem, voel ik ook hoe het voelt wanneer de tijd gewoonweg niet bestaat. Wanneer ik mij op de stroom van licht richt die uit de geest van Boeddha komt, lijkt de tijd irrelevant. Moet ik ergens heen, is er een deadline?

Ik zei dat ik bij Saint Germain het gevoel had van een bewegende trein die altijd voortsnelt. Bij Gautama heb ik het gevoel dat de wereld voorbij lijkt te gaan, er is een achtergrond voor alle bewegingen die constant stil blijft staan. Die onbeweeglijke achtergrond is de geest van de Boeddha. Die blijft onbewogen onder de aarde omdat elke beweging – hoe krachtig ook – zich simpelweg binnen de ruimte die de Boeddha inneemt, beweegt.

Gautama geeft mij een tastbaar gevoel van ruimte als de onbeweeglijke achtergrond die alle bewegingen mogelijk maakt. Het is niet gewoon iets wat bestaat; het is een gemoedsgesteldheid en dat een wezen met Boeddhisch bewustzijn vereist om het constant zo te houden. Dat doet Gautama als Heer van de Wereld. Zonder hem was er geen ruimte waarbinnen wij kunnen bewegen.

Aartsengel Michaël
Alle aartsengelen hebben samen één basale eigenschap, namelijk dat er in hun aanwezigheid geen ruimte voor twijfel is. In ons gewone bewustzijn kunnen we op alle mogelijke manieren aan iets twijfelen of het gevoel hebben dat de materie macht over de geest heeft. Maar in de aanwezigheid van een Aartsengel verdwijnt dit onmiddellijk. Zij zijn gewoon zo één met de spirituele vlam die zij hebben dat er geen ruimte is om te betwijfelen of de vlam krachtiger is dan iets anders op de materiële wereld. Het is een geweldig referentiekader als je de aanwezigheid van een Aartsengel hebt ervaren.

Aartsengel Michaël is altijd heel krachtig en ik krijg het gevoel dat een niet te stuiten energiegolf alle lagere manifestaties wegveegt. Na een dictaat van Aartsengel Michaël heb ik altijd het gevoel dat er geen twijfel over bestaat of de krachten van het licht altijd de strijd tegen de duisternis zullen winnen. Maar ik heb nooit het gevoel gekregen dat Aartsengel Michaël zich als het tegenovergestelde beschouwt van duistere krachten, zichzelf in een strijd met hen verwikkeld ziet, boos op hen is of hen wil oordelen. Hij is simpelweg onbeweeglijk voor hun lagere energie.

Als ik Aartsengel Michaël zou moeten karakteriseren, zou ik zeggen: onverzettelijk. Als jij niet bereid bent jouw ego op te geven, ervaar je Aartsengel Michaël als totaal onverzettelijk. Als jij inderdaad jouw ego wil opgeven, ontdek je dat Aartsengel Michaël een onvoorwaardelijk liefdevolle meester die letterlijk ‘ jou wegvaagt’ zoals in het decreet aan hem wordt gezegd.

Ik heb het gevoel dat de aartsengelen de zuiverste uitdrukkingsvormen zijn van spirituele vlammen die ik heb ervaren. Zij stralen hun specifieke vlam zo sterk uit dat die alle mindere energie verteert. Daarom zijn de nieuwe decreten aan hen zo’n grote dispensatie.

Laat niemand ervoor zorgen dat jij aan de meesters gaat twijfelen
Ik heb zoveel kostbare ervaringen gehad met de geascendeerde meesters dat ik nergens aan twijfel. Ik weet dat de meesters echt bestaan en ik weet dat ik met de echte geascendeerde meesters werk. Mijn ervaring met de meesters en hun Aanwezigheid is daar het bewijs van.

Ik zeg dit omdat ik door de jaren heen mensen heb ontmoet die spiritueel waren, maar diverse twijfels over het bestaan van de meesters hadden. In The Church bijvoorbeeld begonnen veel mensen te twijfelen over het bestaan van de meesters nadat de meester ziek werd en zich terugtrok. Het was alsof hun relatie tot de meesters had afgehangen van de boodschapper. En toen de boodschapper niet aan hun mentale beeld voldeed – of werd bekritiseerd en afgekraakt door een groep negatieve mensen – begonnen zij eraan te twijfelen of de hele ervaring wel echt was. Ik ken mensen die spiritualiteit hebben opgegeven daarna.

Door de jaren heen ben ik diverse negatieve reacties van mensen tegengekomen die zeggen dat geascendeerde meesters gewoonweg niet bestaan. Toen The Church bijvoorbeeld werd bekritiseerd door de pers, was het een gebruikelijk gezegde dat de boodschapper met de ‘geesten van dode mensen’ communiceerde. Het heeft mij altijd verbaasd dat er mensen op de wereld zijn die zo boos zijn en zo agressief, dat zij de overtuigingen van andere mensen proberen te vernietigen

Mijn persoonlijke reactie hierop is dat dit enkel het resultaat is van de ongelooflijke spirituele hoogmoed en arrogantie die het kenmerk zijn van de gevallen denkwijze. Ik zeg niet dat specifieke mensen gevallen wezens zijn, want dat maakt mij niets uit. Wat ik zeg, is dat de essentie van de gevallen denkwijze is dat jij denkt dat je het beter weet dan God. En het is mij wel duidelijk dat er mensen zijn die geloven dat zij beter dan God of de geascendeerde meesters weten hoe het moet. Deze mensen spreiden nog een eigenschap van de gevallen denkwijze ten toon en die is dat zij een dwangmatige behoefte hebben om anderen te beïnvloeden. Zij kunnen het gewoon niet loslaten; die kunnen niet leven en laten leven.

Maar mijn standpunt is dat ik een directe ervaring van de geascendeerde meesters heb en ik ervaar dat de meesters heel ver boven ALLES staan van wat ik ooit op aarde ben tegengekomen. Dus wanneer mensen bij mij komen met argumenten en slecht verborgen boosheid, is dat zo’n contrast met de ervaring van de meesters dat je het niet met elkaar kunt vergelijken. Hoe zou ik ooit voor hun lage vibratie boven de hoge vibratie die ik van de meesters ervaar kunnen kiezen? Hoe kan iemand ooit denken dat zij de kracht hebben om mijn directe innerlijke relatie met de geascendeerde meesters te laten wijken? Ik bedoel, hoe kunnen mensen dat zelfs maar bedenken?

Ik heb geleerd dat niets wat ik zeg ooit bevooroordeelde mensen kan beïnvloeden, maar mijn punt is dat het kostbaarste wat JIJ hebt is jouw eigen INNERLIJKE contact met de geascendeerde meesters. Het is nooit mijn bedoeling en ook nooit die van de geascendeerde meesters geweest dat mijn werk en websites een vervanging voor jouw innerlijk contact worden. Het doel is jouw leringen en tools te geven om op het punt te komen dat jij bewust de Aanwezigheid van een geascendeerde meester direct in jouw hart kunt ervaren.

Dus wat iedereen ook zegt over het niet bestaan van geascendeerde meesters, laat de onmogelijkheid om boodschapper te zijn, of hoe zij een specifieke boodschapper bekritiseren, nooit tussenbeide komen bij jouw innerlijk contact. De meesters bestaan. Zij willen niet dat jij hen tot in het oneindige alleen maar door een lering in de buitenwereld of een boodschapper kent. Zij willen zich rechtstreeks in jouw eigen wezen aan jou openbaren.

Dit innerlijke contact is het kostbaarste wat je hebt. Het is de hele Kostbare Parel en het is de moeite waard om alles wat je hebt op de wereld op te geven om met de geascendeerde meesters in contact te komen. Laats niets wat iemand zegt, laat geen blinde hoogmoed of arrogantie van de gevallen denkwijze tussenbeide komen bij jouw innerlijk contact met de geascendeerde meesters. Zoals in het gezegde: “Laat niemand jou je kroon afpakken.”