Hoe neemt Kim Michaels dictaten van geascendeerde meesters op?

ONDERWERPEN: Geen channelen in trance – Waar een dictaat vandaan komt – De gemoedstoestand om een dictaat te kunnen ontvangen – Gescheidenheid te boven komen – Hoe een dictaat doorkomt – Verzint de boodschapper het verhaal? – Geen allerlaatste openbaring – Hoeveel beïnvloedt het bewustzijn van de boodschapper de boodschap? – Hoe de meesters vermenigvuldigen wat in het bewustzijn zit

Door Kim Michaels

Er is mij vaak gevraagd hoe ik een dictaat opneem, hoe het voelt en hoe ik de verschillende meesters ervaar. Ik spreek hierover in dit en het volgende artikel.

Geen channelen in trance
Het eerste wat ik wil zeggen, is dat wat ik doe gewoonlijk niet als channelen in trance wordt omschreven. Met andere woorden, ik ga niet in trance zodat de meesters mijn geest (denken) overnemen en ik mij niet bewust ben van wat er wordt gezegd. Ik heb eens gelezen over een bekende channeler die zegt dat zij uit haar lichaam wordt gehaald naar een hogere dimensie, terwijl ze aan het channelen is en dat zij de channelende entiteit haar lichaam en geest een poosje laat overnemen. Deze entiteit gebruikt zelfs haar lichaam om wijn te drinken, waar hij zogenaamd nog steeds van houdt.

Ik heb in een eerder artikel genoemd dat ik er zelfs als kind van bewust was dat mijn geest het grootste goed is wat ik heb en dat ik mij zo zuiver mogelijk wilde blijven. Tegelijkertijd ben ik altijd heel gevoelig voor energie en kan ik, zoals ik ook heb beschreven, gemakkelijk voelen of iemand of iets mijn geest probeert te beïnvloeden door wat ik paranormale projectie noem. Ik heb ook beschreven dat ik mij er altijd van bewust ben geweest dat het mijn verantwoording is om mijn eigen beslissingen in het leven te nemen.

Als je dit bij elkaar voegt, begrijp je waarom ik mij er nooit toe zal lenen om mijzelf in trance te brengen, of mij door iemand anders in trance te laten brengen. Ik heb altijd intuïtief geweten dat ik nooit iemand of iets mijn geest kan laten overnemen. Dit was iets wat ik al vanaf mijn jeugd wist en het werd door The Church bevestigd, die zei dat de meesters totaal respect hadden voor de vrije wil en daarom nooit de geest van een boodschapper zouden overnemen. Ik ben het er helemaal mee eens gebaseerd op mijn innerlijk weten en ervaring.

Een boodschap aannemen is bij mij nooit een doel op zich geweest. Ik heb niet de behoefte op iemand anders indruk te maken, dus ben ik niet bereid een entiteit mijn geest over te laten nemen om een of andere ongebruikelijke boodschap over te brengen. Voor mij is onderscheidingsvermogen altijd essentieel geweest, en ik heb altijd alles geschuwd wat mijn geest aantastte. Dus wanneer ik een dictaat ontvang, ben ik volledig bewust en ik ben me van alles gewaar wat er gezegd wordt. Ik zou op elk moment met een dictaat kunnen stoppen.

Waar een dictaat vandaan komt
Zoals in een eerder artikel beschreven is, zijn er vier niveaus in het materiële universum en de geascendeerde meesters werken alleen maar in de hogere niveaus van het identiteits- of etherische rijk. Om een dictaat van een meester te ontvangen, moet je in staat zijn je bewustzijn te verhogen naar dat niveau van bewustzijn. Hoe doet iemand dat?

In de eerste plaats moet men een bepaalde zuiverheid in zijn vier lagere lichamen hebben. Als je veel emotionele onrust hebt, is het heel moeilijk om door dat lawaai in het gevoelslichaam heen te komen. Net zo is het als je heel intellectueel bent en de neiging hebt je gedachten in cirkels te laten rondgaan. Dan is het moeilijk om boven je mentale lichaam uit te komen. En als je heel erg gehecht bent aan een bepaald aardse identiteit, vind je het moeilijk om boven de lagere niveaus van het identiteitsrijk uit te komen. Voor mij bestaat er geen twijfel over dat die duizenden uren decreten opzeggen een essentieel onderdeel van mijn voorbereiding vormden. Het heeft beslist veel energie in mijn vier lagere lichamen getransformeerd, zodat ik mij kon afstemmen op de hogere niveaus.

Een manier om het proces te beschrijven, is dat je bewuste geest net een wijzer van een radio-ontvanger is. Je weet dat je aan de wijzer kunt draaien om op andere radiostations af te stemmen. Dus is het een kwestie van of je in staat bent de wijzer boven de emotionele en mentale stations af te stemmen tot je het station van de geascendeerde meesters vindt. Maar wat als de wijzer vrij kan ronddraaien? Wat als je bepaalde energie hebt verzameld of sterke persoonlijke gehechtheden hebt die voorkomen dat je ver genoeg draait om het radiostation van de geascendeerde meesters te krijgen? In dat geval zou je misschien statische ruis kunnen krijgen of je stemt misschien wel af op een lager station.

Zoals ik in eerdere artikelen heb gezegd: hoe stel je de wijzer van de geest ver genoeg af als je intentie niet zuiver is (bijvoorbeeld als je wrok koestert tegen iemand en wilt dat de geascendeerde meesters dat bevestigen) of als je wilt dat de meesters je persoonlijke waarneming van het leven bevestigen?

De gemoedstoestand om een dictaat te kunnen ontvangen
Naar mijn ervaring is het ontvangen van een dictaat een delicaat evenwicht. Ik ben niet in trance maar ik ben ook niet in mijn normale waaktoestand. In bepaalde types esoterische literatuur, kun je het concept vinden dat getuige zijn van of de stille getuige zijn wordt genoemd. Bijvoorbeeld, de hele bedoeling van het zenboeddhisme is jou uit je normale bewustzijnsstaat te halen en je te brengen in die staat die soms wel de ‘beginnersgeest’ wordt genoemd. Dit is een gemoedstoestand waarin je niet analyseert of oordeelt zoals wij gewoonlijk doen. In plaats daarvan ben je intens aanwezig en gewaar, maar je bent eenvoudig getuige van wat er gebeurt zonder er een oordeel over te vellen of het te analyseren. Je herinnert je misschien wel dat toen de Boeddha werd gevraagd of hij God was of mens, hij zei: “Ik ben wakker.” Padmasambhava, de mysticus uit de achtste eeuw die het boeddhisme naar Tibet heeft gebracht, noemde het ‘naakt gewaarzijn’ en je kunt zijn verhandeling ervan op het internet vinden (maar ook hier).

Je vindt een soortgelijk concept in de gnostische leringen over het afbreken van de barrière tussen onderwerp en voorwerp. In plaats van jezelf te beschouwen als een onderwerp dat een voorwerp van afstand bekijkt, verhoog jij je bewustzijn en ervaar je het een-zijn met het voorwerp: gnosis. Er zijn ook mystici in diverse scholen, die deze hogere bewustzijnsstaat beschrijven waarin ze eenvoudig getuige waren van wat er gebeurde zonder er bij betrokken te zijn.

Wat ik nu zeg, is dat het proces op verschillende manieren kan worden omschreven, maar de kern ervan is dat je buiten je normale gemoedstoestand bent in een denkkader waarin jij neutraal bent. Jij staat open voor iets wat buiten jouw gewone geestestoestand bevindt en omdat jij totaal neutraal bent – geen gehechtheid hebt of vooropgestelde ideeën over wat er wel of niet zou moeten worden gezegd – je kunt vermijden dat je door paranormale entiteiten wordt binnengehaald en helemaal omhoog kunt reiken naar de geascendeerde meesters.

Ik persoonlijk heb die gemoedstoestand vaak ervaren voor ik als boodschapper begonnen ben. Dit gebeurde voor het eerst tijdens mijn jeugd en tienerjaren. Nadat ik heb leren mediteren, ervoer ik het vaak tijdens meditaties. En nadat ik de leringen van de geascendeerde meesters vond, heb ik het wel vaak tijdens decreten of terwijl ik naar een dictaat in The Church luisterde, ervaren. Dus ik was wel bekend met hoe het voelde om in een neutrale gemoedstoestand te zijn, waarin jij je niet van jouw gewone gedachten, waarnemingen en gehechtheden gewaar bent. Ik had ook over deze denkwijze gelezen, het intellectueel begrepen en begreep dat dit het uiteindelijke doel is van meesterschap over het zelf en  jouw spirituele groei.

Ik begreep dat de sleutel tot het Christusbewustzijn is boven de oordelende geest te staan die alleen vanuit twee dualistische polariteiten kan opereren. Ik begreep dat de sleutel tot het Boeddhaschap AL je gehechtheden loslaten is. Waarom denk je dat dit zo belangrijk is? Omdat de waarde van de geascendeerde meesters voor ons is dat de meesters volkomen boven de bewustzijnsstaat moeten staan die ons in de niet geascendeerde staat gevangenhouden. Ik heb in de leringen van The Church begrepen dat wij nooit ascenderen tot we die bewustzijnsstaat achter ons laten. En ik heb begrepen dat de sleutel om dat te doen, is een referentiekader krijgen dat ons aantoont dat er een bewustzijnsstaat is die boven de menselijke manier uitgaat.

Dat referentiekader kan alleen maar van de geascendeerde meesters afkomen die de menselijke bewustzijnsstaat hebben getranscendeerd. Ik heb rechtstreeks ervaren dat de geascendeerde meesters in deze neutrale, niet oordelende gemoedstoestand zijn. Ik geloof echt dat als je niet in deze gemoedstoestand kunt zijn, jij je niet kunt afstemmen op de geascendeerde meesters. In plaats daarvan zul jij je heel gemakkelijk op een of andere entiteit uit het paranormale (astrale) rijk afstemmen die zich kan voordoen als een geascendeerde meester en jouw waarneming of gehechtheden bekrachtigt.

Zoals ik zei, diverse mystici hebben deze gemoedstoestand op diverse manieren beschreven. In de taal die momenteel door de meesters wordt gebezigd, kunnen we zeggen dat de kern van jouw lagere wezen de Bewuste Jij is. Dit deel van je wezen werd geschapen in de neutrale gemoedstoestand die de meesters zuiver gewaarzijn noemen. Gewoonlijk ervaart de Bewuste Jij het leven door het waarnemingsfilter van het zelf in de buitenwereld. Maar je kunt nooit de vaardigheid verliezen om jezelf buiten het lagere zelf te projecteren en zuiver gewaarzijn te ervaren. Ik had het concept niet van de Bewuste Jij toen ik als boodschapper begon, maar het beschrijft nauwkeurig wat ik mijn hele leven heb ervaren.

Gescheidenheid te boven komen
In The Church werd in de algemene cultuur het beeld gegeven dat de geascendeerde meesters ver boven ons stonden. Dit was overduidelijk een beeld uit het Vissentijdperk dat aansluit bij het beeld van een God die boven ons in een hemelrijk woont. Daardoor werd het in The Church als uiterst moeilijk beschouwd om een dictaat op te nemen, wat de reden was dat de boodschapper zo speciaal werd en al die training en mantels kreeg om dictaten op te nemen (wat inhield dat niemand anders dan zij dat kon). Daarom werd er ook gezegd dat er een grote groep mensen nodig was om verscheidene uren per dag decreten op te zeggen om een krachtveld op te bouwen zodat het dictaat kon doorkomen.

In het begin accepteerde ik die mening, maar door de tijd heen begon ik in te zien dat dit niet het beste inzicht was. Aan het begin van de jaren ’90 las ik veel boeken over populaire wetenschap, waaronder de kwantumfysica. Ik ging inzien dat het oude wereldmodel totaal verouderd was en gebaseerd was op onze zintuigen. Eén voorbeeld hiervan is het oude middeleeuwse beeld dat men geloofde dat als je vanaf de aarde omhoog kon reizen, je dan door een membraan heen zou breken en fysiek de hemel ingaan.

Ik begon te beseffen dat de geascendeerde meesters niet van ons gescheiden zijn door welke afstandsbarrière ook. Alles is energie, wat inhoudt dat alles vibratie is. Er is geen afstandsbarrière tussen mij en de geascendeerde meesters. De meesters zijn hier bij mij; ze bevinden zich nu op dit moment om mijn heen. Ik zie hen alleen niet omdat zij in een hoger rijk van vibraties zijn, maar er is geen barrière die mijn geest van dat rijk scheidt. Als ik in die staat van neutraal getuige zijn ga, kan ik de Aanwezigheid van de meesters ervaren. Daardoor is het geen kwestie van een kloof overbruggen of een brug van energie opbouwen naar een afgelegen rijk. Het is slechts een kwestie van mijn geest verschuiven naar een andere bewustzijnsstaat.

Het gevolg van dit besef, was dat ik het gevoel begon af te breken dat de meesters zo ver weg waren. Ik begon te beseffen en te accepteren dat de meesters altijd bij mij zijn en ik begon hun Aanwezigheid te ervaren. Maar zoals ik ook heb beschreven, heb ik ze als onpersoonlijk ervaren in die zin dat zij mij niet gingen vertellen wat ik moest doen. Ze gaven mijn simpelweg een referentiekader om mijn eigen beslissingen te nemen.

Waarom is dit zo belangrijk? Ik probeer nu niet te zeggen dat de The Church of de boodschapper ongelijk had. Maar zoals ik zei, is mijn inzicht dat het de bedoeling van The Church was mensen te helpen de initiaties van het Vissentijdperk te halen. Eén daarvan was dat maar één persoon – Jezus – de Christus kon zijn, omdat hij zo speciaal was. In het Aquariustijdperk is het de bedoeling dat op een of andere manier miljoenen mensen de open deur worden voor de geascendeerde meesters. En hoe kunnen wij dat doen als wij het beeld behouden dat de meesters zo ver van ons afstaan dat alleen heel speciale mensen hen kunnen bereiken? Zelfs The Church zei dat er spoedig een tijdperk zou komen waarin de meesters met ons zouden ‘wandelen en spreken’. Maar hoe kan dat gebeuren als veel mensen niet hun bewustzijn op de meesters kunnen afstemmen?

Waar ik op doel, is dat het boodschapper zijn van mij vanaf het begin niet is gebaseerd op het beeld dat de meesters ver mij af zijn en dat het moeilijk is ze te bereiken. Mijn boodschapper zijn is gebaseerd op het proberen een neutrale gemoedstoestand in te nemen die me dan één laat voelen, gnosis, met de meesters. Ik zie de meesters niet als ver boven de aarde en dat ik in het midden sta en een dictaat van ver weg ontvang dat ik dan herhaal. Ik ervaar dat ik in een staat van een-zijn met de meester ga die een dictaat geeft. De meester spreekt geen woorden die ik zie of hoor. De meester stuurt een stroom bewustzijn naar mijn geest en mijn geest vertaalt deze sferische (bolvormige), niet lineaire stroom naar de lineaire woorden die kunnen worden gezegd.

Als ik enigszins speciaal ben, komt dat omdat ik de waarde ben gaan inzien van een neutrale gemoedstoestand en ik de bekwaamheid heb ontwikkeld om dit naar willekeur te doen. In feite zit ik altijd in een soort staat van luisteren, waarbij mijn geest enigszins is afgestemd op de meesters. Vanzelfsprekend ben ik ook vaak bezig met een of andere activiteit en daardoor zou ik op dat moment niet openstaan voor een dictaat. Maar toch ben ik mij nog steeds van de meesters gewaar en ik kan voelen of zij mij de impuls geven dat zij iets naar buiten willen brengen. Je zou dit misschien ‘luistervaardigheid’ kunnen noemen.

Mijn punt om deze artikelen te schrijven is dat ik overduidelijk geloof dat de meeste mensen deze vaardigheid kunnen ontwikkelen door de leringen en hulpmiddelen toe te passen die wij van de geascendeerde meesters hebben gekregen. En zelfs als het niet in je goddelijke plan staat om boodschapper te zijn, in staat te zijn dat neutrale gewaarzijn te hebben, zal je zeker ook helpen om je af te stemmen op je goddelijke plan en datgeen te vervullen wat wel onderdeel van je goddelijke plan is.

Om terug te komen op wat ik over The Church zei, ik geloof dat het in het Vissentijdperk moeilijker was voor mensen om dat zuivere gewaarzijn te bereiken. Ik heb ook ervaren dat het beslist moeilijker is om een dictaat op te nemen, wanneer je een dictaat voor een groep mensen opneemt, omdat hun bewustzijn op jou is gericht. Ik heb persoonlijk dictaten opgenomen voor groepen tot zo’n 100 mensen. Maar in The Church nam de boodschapper soms dictaten op voor een groep van 4000 mensen. Ik begrijp volledig dat zij verscheidene uren decreten moest opzeggen om de energie te verhogen.

Niettemin denk ik dat het niet nodig was om de meesters ons te laten bereiken. Het was nodig dat wij uit onze normale bewustzijnsstaat werden geslingerd. Ik heb vele malen ervaren dat ik na uren decreten opzeggen in en veel ontvankelijker gemoedstoestand was. Dus is de enige vraag wat er bij jou nodig is om de neutrale gemoedstoestand te krijgen?

Ik ben door de jaren heen door de meesters getraind om in die ontvankelijke gemoedstoestand te gaan op bijna elk willekeurig moment en onder alle omstandigheden. In het begin dacht ik dat ik in een rustige kamer moest zijn en het was een grote uitdaging voor mij om mijn eerste dictaat op te nemen in een openbare ruimte met verkeer om mij heen en mensen die langs mij liepen. En het was zeker een speciale ervaring toen ik vorige zomer een paar dictaten op Tiananmen Square in Beijing opnam waar 10.000 Chinezen zo luid mogelijk aan het praten waren. Energetisch gesproken was dit de meest intense omgeving die ik ooit heb ervaren, maar opnieuw, als je een neutrale gemoedstoestand heb, doet het er niet meer toe. En mij punt is dat ik denk dat wij allemaal de vaardigheid hebben om dit zuivere gewaarzijn te bereiken.

Hoe een dictaat doorkomt
Zoals ik al zei, wanneer een meester een dictaat geeft, zendt de meester mij wat ik enkel kan beschrijven als een ‘bewustzijnsstroom’. Ik zeg stroom omdat ik het als een constante stroom ervaar. Er is geen statische boodschap die een vaste vorm heeft. Het is een levende, vloeiende stroom en het komt niet in de vorm van woorden. Het gaat door en als ik er niet bijblijf, zal de stroom gewoon verder gaan en kan ik een deel van de boodschap kwijt raken.

De vertaling naar woorden gebeurt in mijn geest en dit is een belangrijk punt. In The Church dachten veel mensen dat wanneer de boodschapper een dictaat opnam de meester alles kon zeggen wat hij maar wilde. Ze zagen een dictaat op dezelfde manier zoals veel christenen de Bijbel zien, alsof het werkelijk door God gesproken is. Ik denk niet dat dit ooit het geval is, tenzij je in trance channelt. Enkel wanneer de geest volledig is overgenomen door een channelende entiteit, kan de entiteit alles zeggen wat hij wil.

Je kunt een paar heel gecompliceerde gechannelde boodschappen op het internet vinden en ze spreken duidelijk over onderwerpen waar de channeler niets van afwist. Maar naar mijn mening hebben die niet de vibratie van geascendeerde meesters. En het kan me niet schelen hoe complex een boodschap is, ik wil gewoon niets dat beneden het niveau van de meesters zit. Ik twijfel er niet aan of er entiteiten in het mentale rijk zitten die boodschappen kunnen uitdenken die heel erg complex zijn, maar wat is iets waard dat door een niet geascendeerde geest is bedacht?

De boodschapper van The Church heeft uitgelegd dat een meester niet een dictaat door haar heen kon geven over een onderwerp waar zij niets van afwist. Dat is ook mijn ervaring en ik zie het als een functie van het feit dat het dictaat in de woorden in mijn geest wordt vertaald. Wij denken gewoonlijk bij vocabulaire aan het aantal woorden dat wij kennen. Maar behalve die woorden is er ook een conceptuele ‘vocabulaire’. Bijvoorbeeld, ik weet weinig van de medische wetenschap en anatomie af en ik weet dat de meesters geen dictaten over deze onderwerpen kunnen geven die zover de diepte ingaan als zij in staat zijn te doen.

Ik zie dat niet als een beperking. Deels omdat ik nogal een praktisch ingesteld mens ben. Ik kan begrijpen dat het voor mij onmogelijk is om mijzelf op te leiden tot het niveau van een expert in alle onderwerpen die de mens kent. Een ander onderdeel is dat ik nooit gewenst heb een ‘volmaakte’ boodschapper te zijn. Ik zie duidelijk dat de meesters meerdere boodschappers willen, juist omdat ze mensen willen die expertise hebben op een bepaald aards gebied en ook nog de bekwaamheid hebben om boodschappen en ideeën van de meesters te ontvangen.

Verzint de boodschapper het verhaal?
In de The Church waren er verscheidene mensen die heel kritisch waren op de boodschapper. Zelfs een paar van haar kinderen hebben geprobeerd haar in diskrediet te brengen en iets wat zij naar voren hebben gebracht, is dat in verscheidene gevallen haar staf een onderwerp had bestudeerd en dat iets van dat onderzoek later in een dictaat naar voren kwam. Zij zeggen dat dit bewijst dat de meesters niet als objectieve entiteiten bestaan, maar dat het allemaal uit de geest van de boodschapper voortkwam.

Maar gebaseerd op mijn eigen ervaring zie ik hier geen probleem in. Als de meesters een dictaat over een onderwerp wilden geven waar de boodschapper weinig van afwist, zou zij eenvoudig niet de conceptuele vocabulaire hebben om haar geest de bewustzijnsstroom in woorden te vertalen. De enige oplossing zou zijn dat zij haar kennis over het onderwerp uit moest breiden, tot je genoeg wist om in woorden uit te drukken wat de meesters naar buiten wilden brengen. Ik heb dat in bepaalde gevallen ook moeten doen om een antwoord te ontvangen over een specifieke vraag op de website Answers.

Verscheidene jaren geleden zond iemand mij een vraag over het Twaalf Stappen Programma. Ik wist hier maar weinig over, maar na wat onderzoek kreeg ik plotseling het gevoel dat ik er genoeg van afwist om het antwoord te ontvangen dat Jezus wilde zeggen en ik heb het antwoord opgenomen. Dit betekent niet dat ik dit als het uiteindelijke of onfeilbare antwoord zie. Het is heel goed mogelijk dat iemand met persoonlijke ervaring een antwoord zou kunnen krijgen dat meer de diepte in gaat. Het kan natuurlijk ook dat omdat ik er niets van afwist en er niet persoonlijk aan gehecht was, een heel neutraal antwoord kon ontvangen. In ieder geval komt er een punt waarop je gewoon moet accepteren dat wat er gezegd werd het beste was wat de meesters door jou heen op dat moment zouden kunnen zeggen. En dit brengt ons bij wat ik als een heel belangrijk besef beschouw.

Geen allerlaatste openbaring
Alles op aarde is een doorgaand proces. Naarmate het bewustzijn van de mensheid wordt verhoogd, kunnen nieuwe ideeën en filosofieën naar buiten worden gebracht. Het is mijn visie dat de geascendeerde meesters bijna ongelimiteerde ideeën hebben die zij naar buiten zouden kunnen brengen maar dat zij wat zij naar buiten brengen, altijd aanpassen aan het huidige bewustzijnsniveau. De meesters proberen NIET de allerhoogste openbaring naar buiten te brengen. Ze proberen ons een openbaring te geven die ons van waar wij zijn omhoog brengt naar de volgende stap. Natuurlijk zijn verschillende groepen op verschillende bewustzijnsniveaus, dus zullen sommige een hogere openbaring krijgen dan andere. Maar niemand heeft ooit de allerhoogste of allerlaatste openbaring ontvangen. Dat verlangen naar de allerhoogste openbaring te boven komen, is juist één van de belangrijkste testen van het Vissentijdperk.

Ik ben mij er al een poos van bewust dat de geascendeerde meesters sinds het eind van de 19e eeuw verscheidene boodschappers en organisaties hebben gesponsord. Ik heb de meeste leringen daarvan bestudeerd en allen wezen de boodschappers die na hen kwamen af. Dit is voor mij bijna komisch, omdat christenen de leringen van geascendeerde meesters afwijzen, omdat zij denken dat de Bijbel Gods laatste en allerhoogste openbaring aan de mensheid was. Daarom is de enige manier waarop wij kunnen beweren dat de leringen de moeite waard zijn, door te accepteren dat goddelijke openbaringen progressief zijn. Dus hoe kunnen we dan beweren dat ‘onze’ organisatie progressieve openbaringen heeft, als er geen meer progressieve openbaringen na ons komen?

Hoe kunnen we dan onszelf laten beweren dat de progressieve openbaringen gestopt zijn? Dat kan als wij nu denken dat wij kunnen dicteren wat de meesters wel of niet zullen doen. Voor mij is dat iets van spirituele hoogmoed. Als je gelooft dat je de hoogste lering op de planeet hebt – en dat je daarom wel de meest ver gevorderde student op de planeet bent – wil je overduidelijk niet dat iemand dat superioriteitsgevoel ondermijnt door een hogere openbaring op te nemen. Dus wil je dat progressieve openbaringen stoppen. Wat een egospel.

Ik spreek hierover omdat ik denk dat het als boodschapper heel belangrijk is dat jij jezelf eenvoudig als onderdeel beschouwt van een voortdurend proces van openbaringen. Je wordt niet opgeroepen om de volmaakte of allerhoogste boodschapper te zijn die de meest bijzondere en intellectuele openbaring ooit naar buiten kan brengen. Dit accepteren kan de angst vermijden dat je dat jij niet goed genoeg bent of de hoogmoed die je laat denken dat je nooit hogerop hoeft te komen. Het kan ook de zwaarte van de verantwoordelijkheid van je afnemen, waar het effect van is dat het moeilijk is een neutrale gemoedstoestand aan te nemen en tevreden te zijn met wat je naar buiten brengt wat de meesters door jou op dit moment naar buiten kunnen brengen.

Dit is de enige manier waarop jij kunt accepteren dat wat er naar buiten komt door jou op dit moment misschien precies is wat de meesters willen dat jij naar buiten brengt naar een specifieke groep mensen in een specifieke situatie. Laat mij ingaan op dit punt.

Hoeveel beïnvloedt het bewustzijn van de boodschapper de boodschap?
Een belangrijk punt van overweging is voor zowel boodschappers als studenten hoeveel het bewustzijn van de boodschapper de boodschap die naar buiten komt, beïnvloedt. Ik heb gezegd dat een dictaat als een bewustzijnsstroom komt en in de geest van de boodschapper in woorden wordt omgezet. Als je in staat bent een neutraal denkkader in te nemen, zul je niet bewust of welbewust de boodschap beïnvloeden. Maar omdat de stroom door de onderbewuste lagen van jouw geest heen stroomt, kan en zal het de boodschap enigszins beïnvloeden.

In vorige artikelen ben ik uitgebreid ingegaan op wat er volgens mijn ervaring nodig is om je af te stemmen op de geascendeerde meesters en zo veel mogelijk de open deur te zijn. Mijn visie is dat het mogelijk is om onze vier lagere lichamen te zuiveren en in die mate onze persoonlijke gehechtheden en waarnemingsfilter te overwinnen dat wij een heel zuivere boodschap van de meesters kunnen aannemen. Maar zelfs als je op dat punt komt, zal de boodschap enigszins beïnvloed worden door de manier waarop je woorden gebruikt en de manier waarop jij naar het leven kijkt.

Ik ben bijvoorbeeld opgegroeid in de westerse wereld en mijn kijk op het leven wordt hier natuurlijk door beïnvloed. Als kind werd ik heel erg beïnvloed door de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Daarom zullen de meesters hier soms in dictaten over spreken. Maar voor een boodschapper die is opgegroeid in een werelddeel waar dit niet zo belangrijk was, zouden de meesters hier misschien niets over zeggen.

Op dezelfde manier hebben de meesters door mij heen heel weinig over Afrika gezegd. Men heeft mij diverse malen gevraagd hoe dat kan. Vanzelfsprekend hebben de geascendeerde meesters veel over Afrika te vertellen, maar kennelijk willen ze dat niet door mij doen. Dit kan misschien wel komen omdat ik een outsider ben en dus niet bekend met het heersende wereldbeeld in Afrika. Aan de andere kant ben ik ook niet door de meesters aangemoedigd om mij te verdiepen in Afrika, dus kan ik alleen maar veronderstellen dat ze andere redenen hebben om mij niet te gebruiken. Pallas Athena heeft door mij heen gezegd dat ze boodschappers voor de islamitische wereld hadden getraind, waar ik natuurlijk ook alleen maar een outsider ben. En ik twijfel er niet aan of de meesters graag deugdelijke boodschappers zouden willen vanuit veel verschillende achtergronden en dat zij misschien al een paar hebben die ik niet ken.

Waar ik hier op wijs, is evenwicht. Aan de ene kant kunnen de boodschappen die je krijgt worden beperkt door je algemene wereldbeeld, dus dan zijn er dingen waar de meesters niet over kunnen spreken omdat jij er niet genoeg van afweet. Aan de andere kant, als je er teveel van afweet – als jij een insider bent – heb je misschien sterke meningen die de boodschappen inkleuren zonder dat jij het zelfs maar ziet. Een boodschap die neutraal is, is misschien in staat leringen naar buiten te brengen die een insider niet kan brengen, omdat de insider niet verder kan zien dat het wereldbeeld van een bepaalde groep.

Laat mij wat voorbeelden geven. The Church was nogal een Amerikaanse organisatie en de dictaten richtten zich vaak op het belang van de Verenigde Staten. Veel dictaten hadden kritiek op het specifieke beleid van de V.S., maar had een Amerikaanse boodschapper dictaten kunnen opnemen die het basale Amerikaanse wereldbeeld onderzocht – die de boodschapper misschien niet als zomaar een wereldbeeld had kunnen zien, maar als de enige manier om naar de dingen te kijken? Hetzelfde geldt natuurlijk voor alle boodschappers.

Nog niet zolang geleden heb ik een dictaat gekregen van Lady Master Venus in Estland en dat ging natuurlijk over dé dominante gebeurtenis in de geschiedenis van Estland, namelijk de bezetting van 45 jaar door Sovjet Rusland. Dit heeft ervoor gezorgd dat een paar studenten in Rusland zich beledigd voelden en mij ervan beschuldigden dat ik mijn boodschap inkleurde met een negatieve houding ten opzichte van Rusland. Maar ik ben niet in Estland opgegroeid, dus ik ben geen insider. Ik groeide wel op met de kennis dat de Sovjet Unie agressieve intenties had om de rest van de wereld over te nemen. En ja, ik beschouw dat wel als een vaststaand feit, gedeeltelijk omdat ik weet dat de meest voormalige Sovjetrepublieken met geweld door Rusland waren overgenomen. Voor mij was het enigszins een schok te beseffen dat veel Russen kennelijk niet hadden gehoord hoe de buitenwereld de Sovjet Unie beschouwde. Dus heeft mijn wereldbeeld me bevooroordeeld gemaakt, of heeft het mij neutraal gemaakt zodat ik een boodschap kon aannemen die een Russische boodschapper misschien niet zou willen aannemen. Jij beslist.

Behalve het wereldbeeld van de omgeving waarin ik ben opgegroeid, zou je jouw boodschappen misschien door een bepaalde houding kunnen inkleuren. De dictaten van The Church waren soms op een onheilspellender toon dan ik ooit naar buiten heb gebracht. De cultuur in The Church was enigszins op angst gebaseerd. Ik zeg opnieuw niet dat dit fout was, omdat ik denk dat het ontworpen werd om de mensen voor de laatste initiaties van het Vissentijdperk te laten slagen.

In de jaren ’90 begon ik te beseffen dat ik een op angst gebaseerde benadering van God, de meesters en het leven moest laten varen. Ik heb er hard aan gewerkt om angst te overwinnen, geholpen door mijn ervaring van de roze liefde van El Morya en mijn ervaring van God. En ik denk dat dit heel erg noodzakelijk was om boodschappen voor het Aquariustijdperk te kunnen aannemen. Ik denk dat wij in dit tijdperk worden uitgedaagd om de op angst gebaseerde benadering van God, de meesters en het leven los te laten. Dus mijn benadering om boodschapper te zijn, wordt geheel op liefde gebaseerd. Ik ben niet bang voor God, ik ben niet bang voor de meesters en ik ben voor geen enkel menselijk wezen bang. Ik ben niet bang om een fout te maken en daarna ogenblikkelijk in een brandende afgrond te vallen. En voor mij is dat belangrijk, omdat hij mij helpt een neutrale gemoedstoestand aan te nemen, waarvan ik niet kan zien dat dit je zal lukken als je nog angst in je wezen bezit.

Vanwege mijn op liefde gebaseerde aanpak, ben ik tot een simpele conclusie gekomen. Als je alles wat ik hierboven heb gezegd, in aanmerking neemt, moet je erop vertrouwen dat wanneer jij je er zo goed mogelijk op hebt voorbereid en een neutrale gemoedstoestand aan kunt nemen, dan precies zegt wat de geascendeerde meesters willen dat jij op een bepaald moment in de tijd zegt. En als jij maar blijft transcenderen, zul je dit altijd blijven doen, en zien hoe jouw boodschapper zijn spiralen die omhoog gaan maakt door de tijd heen.

Zoals ik al zei, proberen de meesters niet op dit moment de allerhoogste openbaring naar buiten te brengen. Dus het feit dat jij in een bepaald deel van de wereld bent opgegroeid en een bepaald wereldbeeld hebt, betekent dat terwijl het dictaat door je bewustzijn wordt gefilterd, het een vorm aanneemt die de doelgroep in het publiek (met dezelfde achtergrond als jij) het gemakkelijker kan begrijpen en met de boodschap kan omgaan. Dus ook al is er iets ingekleurd, dan is daar niets mis mee – het is gewoon het mechaniek van hoe boodschappen naar buiten worden gebracht. Met andere woorden, analyseer jezelf niet overdreven en laat de bevooroordeelde meningen van andere mensen je innerlijke afstemming op de meesters niet ontsporen.

Hoewel jouw geest de boodschap zal kleuren, zullen de meesters natuurlijk in staat zijn om meer naar buiten te brengen dan jouw geest kan. Dat is mijn volgende onderwerp.

Hoe de meesters vermenigvuldigen wat in het bewustzijn zit
Ik weet dat ik over jouw vocabulaire heb gesproken en dat jouw geest de boodschap op subtiele manieren kan inkleuren. Maar dat betekent niet dat er niet meer aan de hand is met een dictaat dan wat er maar uit jouw geest kan komen. In tegendeel, de waarde van een dictaat is dat wanneer jij met de geascendeerde meesters werkt, ze daadwerkelijk zullen vermenigvuldigen wat er in jouw bewustzijn zit en dictaten geven die veel verder gaan dat wat er ooit in jouw geest (gedachten) naar boven had kunnen komen. Als ik dat niet als boodschapper zou ervaren, zou ik vanzelfsprekend geen dictaten opnemen.

Ik heb soms wel een idee waar de meesters over willen spreken. Ik heb soms gevoeld dat zij over een specifiek onderwerp wilden spreken en ik zou daar dan iets over lezen voor ik een dictaat opneem. Maar voor de meerderheid van mijn dictaten heb ik geen flauw idee wat de meesters zouden willen zeggen. Ik heb vele keren bij een conferentie voor een groep mensen gestaan zonder een absoluut idee over wat de meesters naar voren zouden brengen. Vaak duurde een dictaat een uur en ik stond daar gewoon met een neutrale gemoedstoestand en stond versteld van de woorden die uit mijn mond kwamen. Ik heb ervaren hoe een meester over één ding begon dan overging op andere dingen die schijnbaar geen enkel verband hielden met het eerste onderwerp en er dan aan het eind van het uur een samenhangend geheel van vormden.

Ik bedoel, eerlijk, wat de meesters naar buiten brengen is een geweldig kunstwerk. Het kan lijken alsof een dictaat een lineaire woordenstroom is met een begin, een midden en een eind. Maar de bewustzijnsstroom van de meesters is altijd sferisch en ik sta ervan versteld hoe die in woorden kan worden vertaald die ook nog zinvol zijn. En ik kan werkelijk geen advies over geven hoe je dit onderdeel van het boodschapper zijn moet invullen, omdat het heel moeilijk is om onder woorden te brengen wat er gebeurt op het moment dat het dictaat in woorden wordt overgezet.

Wat ik ervaar, is dat ik intuïtief het gevoel krijg dat een bepaalde meester aanwezig is en een dictaat wil geven. Dit is de herkenning dat de meester er is die duidelijk al een hogere energie aanvoelt, bijna een sfeer van licht. Ik herken de meester altijd en krijg de naam intuïtief. Ik ga dan in de neutrale gemoedstoestand zoals ik heb geleerd, en dan geef ik mij eenvoudig over aan de stroom van wat er van de meester afkomt. Ik heb soms een openingszin of de meester zegt: “Master MORE ben ik, en ik ben gekomen om…” en dan begint de stroom gewoon. Ik sta erbij in mijn neutrale gemoedstoestand en ben getuige van hoe de woorden stromen.

Ik weet niet wat de woorden zullen zijn, maar ik hoor ze pas als ze worden uitgesproken, wat voor mij een teken is dat mijn bewuste geest geen invloed op de woorden heeft. Als ik de woorden zou proberen te analyseren en de meester iets specifieks zou willen laten zeggen, denk ik dat ik de stroom van het dictaat zou verbreken en het zou stoppen.

In feite is een dictaat voor mij een proces van de rechterhelft, een intuïtief, proces. Eén van de moeilijkste dingen is specifieke feiten zoals data op te nemen, omdat het gemakkelijk naar je linkerhelft, de analytische, van het brein kan worden geslingerd en dan stopt de stroom van de Geest gemakkelijk. Ik heb het wel gehad dat een meester een bepaald feit gaf, zoals een jaar, en mijn analytische geest dan dacht: “Was het echt wel in dat jaar?” En dan moest ik onmiddellijk terug naar de neutrale geestesgesteldheid om de stroom niet te laten ophouden.

Natuurlijk kan ik op geen enkele manier bewust verzinnen wat er wordt gezegd. Ik ben een goede spreker, maar een uur staan zonder een van te voren voorbereid manuscript en een samenhangend verhaal te houden, gaat mijn capaciteiten simpelweg te boven. En op geen enkele manier zou ik de tientallen dictaten uit het hoofd kunnen leren die misschien tijdens een conferentie naar buiten komen. Ik heb heel vaak een dictaat gelezen en dacht dan: “Jee, ik had dat onmogelijk kunnen zeggen.” De lering die wordt gegeven staat gewoon zover boven wat ik wist, hoewel ik kan zien dat ik wel het basale concept had dat de meesters dan zouden kunnen vermenigvuldigen.

Nu ben ik dan eindelijk toe aan de openingsvraag over hoe het voelt om een dictaat op te nemen. Maar dat wordt het onderwerp voor het volgende artikel.