De uitdaging begrijpen die de Jezus de mensheid toewierp

Geascendeerde Meester Saint Germain, 22 maart 2010

Nu, dit was het bewustzijn waar de mensheid het de laatste 2000 jaar tegenop moest nemen. Ze hebben het er vaker tegenop genomen, maar zij hoefden het er niet tegen op te nemen; ze werden eraan onderworpen. Want pas 2000 jaar geleden kreeg de mensheid echt de kans om dit bewustzijn te zien en te transcenderen. En waardoor kregen ze die kans om het gevallen bewustzijn te transcenderen, het bewustzijn dat iets op aarde onfeilbaar kan zijn, permanent kan zijn? Dat kwam door de incarnatie van Jezus als de Levende Christus. Toen hij 2000 jaar geleden op aarde rondliep, wierp hij de mensheid de uitdaging toe: er is een hogere waarheid dan het gevallen bewustzijn. “Gij hebt de duivel tot vader en wilt de begeerten van uw vader doen. Die was een mensenmoordenaar van den beginne” Hij vermoordde de waarheid, de gevallen wezens vermoordden de waarheid, vermoordden de onschuld, vermoordden juist de transcendentie van het leven.

Want het leven bestaat uit transcendentie. Zonder transcendentie is er geen leven. Het leven ligt niet in een vaste baan; het leven transcendeert en vernieuwt zichzelf constant. En een soort die zich niet aanpast en zichzelf vernieuwt, sterft uit. Dat is de meest waardevolle les die men kan leren van het hele concept evolutie en de survival of the fittest – in de betekenis van degenen die zich het best aanpassen, degenen die het meest bereid zijn de oude matrix te transcenderen.

Kijk eens naar het leven van Jezus. Geboren in nederige omstandigheden, geboren als ieder ander – ondanks de mythes die er later aan toegevoegd werden over een ster die verscheen. Ik was erbij, als de Heilige Jozef – of liever als Jozef de timmerman – toen Jezus geboren werd. Jullie hebben de beelden gezien van een kribbe met een ster die erboven verscheen. Nu, ik was erbij en ik zag geen ster, mijn geliefden. Dit is totaal een metafoor, die enkel ontleed kon worden door degenen die het innerlijke zicht hebben – niet een fysieke ster, zoals de legenden zeggen.

Want wat hebben ze met Christus gedaan? Hij incarneerde als een ‘gewoon’ mens om het potentieel te tonen dat wij allemaal hebben. De gevallen wezens wilden natuurlijk niet dat de mensen hun ware potentieel kenden, dus wat hebben zij gedaan? Nu, eerst probeerden de Romeinse keizers het christendom te onderdrukken. En daarna, toen het een zekere pragmatische keizer – een politiek dier die de naam Constantijn droeg – duidelijk werd dat het zich niet liet onderdrukken, wat deed hij toen? Nu, hij zei: “Laten we het dan maar gebruiken – als we het niet kunnen doden, laten we het dan maar gebruiken. Laten we het als de officiële religie invoeren, maar dan voegen wij er natuurlijk een paar subtiele voorwaarden aan toe die niemand opvallen – een paar voorwaarden die het christendom een draai geven en het veranderen.”

Niet dat dit een uitvinding was van keizer Constantijn; het was al begonnen met andere gevallen wezens die bij het christendom waren gegaan en Jezus begonnen waren te verheerlijken en van hem een uitzondering te maken in plaats van een voorbeeld. En dus kon Constantijn het gemakkelijk uitvergroten, om de steun van het Romeinse Rijk te geven aan de mensen die van mening waren dat het christendom het meest geschikt was om aan hun politieke doeleinden tegemoet te komen. Geleidelijk vormde er zich een kerk die Christus tot de status van God verhief, waardoor hij fundamenteel anders werd dan de andere mensen op deze planeet, dus volledig ongeschikt om als voorbeeld te dienen voor hen en hun potentieel, want hij was heel anders. Hij was van dezelfde substantie als de vader, hij was vanaf het allereerste begin God.

Nu, mijn geliefden, jullie zijn allemaal God vanaf het allereerste begin, omdat zonder hem niets gemaakt is dat gemaakt werd. En daardoor ‘zijt gij goden’ zoals Jezus zelf zei. En dat is natuurlijk precies wat de gevallen wezens niet willen dat jullie beseffen. Ze willen niet dat jij je ware medescheppende potentieel beseft.

Niet dat jullie goden zijn in de betekenis van de gevallen wezens die zichzelf als god op aarde wilden vestigen. Jullie zijn niet God in volledige zin; jullie zijn individualisaties van God. Dat betekent dat niemand superieur is aan een ander, want hoe kan één uitdrukkingsvorm van God superieur zijn aan een andere uitdrukkingsvorm van God? Jullie zijn allemaal individualisaties van God, jullie zijn allemaal gelijk in jullie uniek zijn. Maar wat het gevallen bewustzijn deed, is dat het er een waardeoordeel aan gegeven heeft, waardoor het mogelijk wordt te zeggen dat er vanwege bepaalde kenmerken hier op aarde, één persoon uniek is, één persoon boven alle anderen staat – of het nu een keizer, een paus of Christus zelf is.

Dit is een deel van een langere lering. Het hele dictaat kun je hier lezen.