Het ego heeft een vaststaand identiteitsgevoel nodig

Geascendeerde Meester Jezus, 10 mei 2009

Maar de realiteit is dit: jouw ego kan niet met de Rivier van Leven meegaan, omdat hij niet zonder een vast identiteitsgevoel kan leven – hij kan dan niet bestaan, hij kan dan geen zelfgevoel, het gevoel dat hij blijft bestaan, handhaven.

Het ego kan niet bestaan wanneer je voortdurend transcendeert. En dat is wat ik je vraag te onthouden. Natuurlijk ga je eropuit, je zult geconfronteerd worden met een of andere oude impuls. Geef het gewoon op! En accepteer dat je herboren wordt.
Wat er ook naar je terugkeert, geef het op. Accepteer dat je herboren wordt. Wanneer er een projectie vanuit welke lagere bewustzijnsstaat ook komt, kijk er dan naar alsof je naar een leugen moet zoeken, maar zwelg er niet in. Ga er niet op in en analyseer het al te veel. Kijk ernaar, want in veel gevallen heb jij de leugen allang doorzien.

Je moet begrijpen dat je op het punt kunt komen dat je bewuste zelf de leugen doorziet. Maar dat jij nog wel steeds met de impuls geconfronteerd wordt, of zelfs de projecties van het massabewustzijn. En dan kun jij tegen jezelf zeggen: “Maar ik dacht dat ik dit had opgegeven. En nu ervaar ik het weer. Wat is er aan de hand?”

Wel, de waarheid is dat zolang jij geïncarneerd bent – zolang je in die dichtere sferen rondloopt – jij met impulsen en projecties vanuit het massabewustzijn wordt geconfronteerd. Maar wat je dan moet doen als je eenmaal de leugen doorziet, is je ervan bewust worden dat die projectie op jou gericht wordt en hem dan gewoon opgeven en accepteren dat je herboren wordt, dat jij dit niet meer bent. Dat jij meer bent.

Je ziet dat als jij, elke keer dat jouw ego iets op jou projecteert, dat gebruikt om herboren te worden en een hoger identiteitsgevoel te accepteren, nu dan zal je ego op den duur zo ontredderd worden, zo gefrustreerd raken, en zo verscheurd door die constante zelftranscendentie – dat hij geen grip meer op de ‘werkelijkheid’ kan houden, hij het continue identiteitsgevoel niet kan handhaven.

En dan heb jij je er gewoon uit geaccelereerd. Er kunnen nog wel wat restanten van het gescheiden zelf zijn, zoals er altijd nog wel wat restanten overblijven zolang jij geïncarneerd bent. Maar je bewuste zelf vereenzelvigt zich er niet meer mee, omdat jouw bewuste zelf geen permanent vast identiteitsgevoel over heeft dat op de dingen van deze wereld gebaseerd wordt.

Je beseft dan dat jij een spiritueel wezen bent. En je beseft dat een spiritueel wezen geen vaststaand identiteitsgevoel heeft, maar voortdurend meegaat in de Rivier van Leven en constant zijn zelfgevoel aan het transcenderen is. En dan hoef je dat vaste permanente of semipermanente identiteitsgevoel, gebaseerd op de dingen van deze wereld, niet meer te houden. Je ziet in dat jij méér bent en dat jij er voortdurend in mee gaat – je houdt niet aan dat zelfgevoel vast. Wanneer jou een beperking van jouw huidige zelfgevoel duidelijk wordt, laat je het meteen los, jij wordt herboren. Je accepteert dat jij als iets méér wordt herboren. En dan kan jouw ego je gewoon niet bijhouden, de prins van deze wereld kan jou niet bijhouden.

Dit is een deel van een langere lering. Het hele dictaat kun je hier lezen.