Het overwinnen van het grijze gebied

Geascendeerde Meester Jezus, 7 april 2007

Ik weet dat er een moment komt, een interim-fase, waarop jij er op innerlijke niveaus aan toe bent, maar je dagelijkse denkgeest dit nog niet heeft erkend, nog niet heeft geaccepteerd dat jij er klaar voor bent. Jouw dagelijkse denkgeest verzet zich tegen het proces van in de spiegel kijken. Ik heb dit bij al mijn discipelen gezien in de tijd die ik met hen doorbracht – hoe zij heen en weer geslingerd werden, tot op zekere hoogte wel wilden, maar ook weer niet helemaal om mij hun eigen onvolmaakte overtuigingen bloot te laten leggen.

Ik begrijp wel dat jullie een proces van verwarring doormaken. Ik verwacht niet dat jullie – in één dag – het ineens zomaar van je afschudt. Want er bestaat een heel belangrijk principe dat Saint Germain gisteravond beschreef. En dat is dat wij op het strakke koord moeten lopen. Want wij willen de mensen wekken, maar willen dat niet zo abrupt doen dat zij er ondersteboven van zijn of erdoor geschokt worden en daarom van het ene in het andere uiterste vervallen.

We weten heel goed dat jullie allemaal nog wel een bepaald gevoel van eigenwaarde nodig hebben. En zolang jullie gevoel van eigenwaarde gebaseerd is op de dingen van deze wereld – als wij alle illusies die jullie koesteren aan het licht zouden brengen – zou je gevoel van eigenwaarde wel eens in duigen kunnen vallen en zou je het gevoel krijgen dat er niets meer aan jou deugt. En dit zie je inderdaad bij sommige mensen in christelijke bewegingen, die gaan beseffen dat zij ellendige zondaren zijn.

Aan de ene kant moeten mensen wakker geschud worden, omdat ze de verkeerde kant opgingen en de ene crisis na de andere in het leven riepen. Maar wanneer ze tot de traditionele fundamentalistische manier van het christelijke denken vervallen, gaan ze naar het tegenovergestelde uiterste en dan beschouwen zij zichzelf als ellendige zondaren die nooit iets zelf kunnen. En ze denken dat ik de enige ben die hen kan verlossen. Zij vallen – opnieuw – ten prooi aan de illusie van het uiterlijke pad dat de christelijke kerken hen voorschotelen, die door een simpele maatregel zeggen dat als jij verklaart dat Jezus je Heer en verlosser is, jij niets anders hoeft te doen, want dan ben jij al verlost.

Dit zorgt er dan weer voor dat die mensen er niet beter aan toe zijn dan voor hun bekering. Want, zie je, ze hebben nog steeds die zelfde manier van denken, dat zij geen verantwoording voor zichzelf hoeven te nemen, geen verantwoording hoeven te nemen om hun eigen hart en geest te veranderen, zodat ze hun geest van alle brokstukken kunnen zuiveren die niet door de hordeur passen.

Dit is een deel van een langere lering. Het hele dictaat kun je hier lezen.