Vraag: Tien jaar geleden ontdekte ik dat ik zwanger was. Ik had het gevoel dat ik niet toe was aan een baby en raakte in paniek. Ik besloot contact te zoeken met de ziel van de baby en ik vroeg hem om niet te komen, maar terug te komen wanneer ik er klaar voor was. Ik sprak twee dagen lang met die ziel en toen ging hij weg en daarna kreeg ik een miskraam. Als student van geascendeerde meesters heb ik geleerd dat je een andere levensstroom niet de kans mag ontnemen om te groeien. Hoewel ik in die tijd dacht dat die oplossing beter was dan een abortus, vraag ik me af hoe groot het verschil is als je iemand van het leven berooft? Wat is de consequentie van die beslissing voor mij en ook voor die levensstroom? Ik heb het gevoel dat ik hem iets verschuldigd ben. Ik heb het gevoel dat ik hem iets schuldig ben door de kans die ik aangegrepen heb uit onwetendheid en angst.

Antwoord van Geascendeerde Meester Moeder Maria, 2019 – Estland:

Je beschrijft hier een proces dat op een veel hoger bewustzijnsniveau ligt dan veel mensen die een abortus hebben omdat zij zo gefrustreerd zijn en geen enkele manier zien om een kind op te voeden. Eigenlijk is er niets – ik ben terughoudend om dit woord te gebruiken – mis met dit proces. Je moet inzien dat de ziel die komt natuurlijk een kans krijgt en vrije wil bezit, maar jij hebt ook vrije wil.

In onze leringen over abortus hebben we zelfs gezegd dat je als geïncarneerd persoon het recht hebt om te beslissen of je kinderen wilt of niet en hoeveel. Daarom zijn wij niet net als de katholieke kerk tegen anticonceptie omdat je het recht hebt om bijvoorbeeld te zeggen dat je geen kinderen wilt, of twee kinderen, of één kind of hoeveel je er maar wilt hebben. Jij hebt het recht om dat te beslissen.

We geven geen lering zoals de mormonen waardoor vrouwen min of meer gevangenzitten in het baren van negen of meer kinderen, wat hun hele leven in beslag neemt. Als je dat niveau van intuïtief bewustzijn bezit, moet je begrijpen dat het heel goed is om met de ziel die komt te spreken en te vragen om zijn incarnatie uit te stellen. Als de ziel daarmee instemt en weggaat, dan is dit de uitwerking van vrije wil. Je hoeft je hier niet schuldig over te voelen.

Of je verplicht bent om die ziel de kans te geven is iets wat jij intuïtief moet beslissen. Ik zou je sterk adviseren om te kijken naar elk gevoel van plicht, elk gevoel van angst, elk gevoel van schaamte, en begrijpen dat dit van gescheiden zelven komt. Werk er aan om die gescheiden zelven kwijt te raken omdat je dan in een neutrale gemoedstoestand komt. Dat betekent dat je intuïtie sterker wordt.

In veel gevallen heeft de ziel ondertussen al een andere manier gevonden om te incarneren. Als dat niet zo is, dan moet je het intuïtief aanvoelen en een beslissing nemen op grond van je intuïtie, niet op basis van de angst of schaamte in je hoofd.

Kinderen krijgen is een heel complexe zaak. In vorige dispensaties van geascendeerde meesters hebben we meer zwart-wit leringen gegeven want daar heerste een cultuur die meer zwart-wit was. Dit kwam door het Vissentijdperk. In het Aquariustijdperk moet daar een minder zwart-witbeeld van komen. Dit betekent dat je veel dingen op een dieper niveau moet gaan begrijpen en op een dieper niveau moeten worden besproken.

Ik kan je wel zeggen dat naarmate we verder in de Gouden Eeuw komen, er een moment zal zijn waarop er geen wet tegen abortus is omdat vrouwen recht op abortus hebben, maar er zal ook een tijd komen waarin het tegelijkertijd zo zal zijn dat er maar heel weinig abortussen worden gepleegd omdat vrouwen een veel hoger bewustzijnsniveau hebben en dat houdt in dat een ongeplande zwangerschap zeldzamer wordt.

Omdat vrije wil bestaat, moet je niettemin zeggen dat een vrouw, als ze zich bewust is van het bestaan van zielen en dat een zwangerschap een kans voor die ziel kan betekenen, als een vrouw dat bewustzijn bezit, dan heeft zij dat recht ook, het recht om haar vrije wil te benutten en ervoor kan kiezen om niet zwanger te raken of de zwangerschap te voldragen, niet een kind te krijgen op dat moment of helemaal geen kind te krijgen.

Dit recht bezit je binnen de Wet van Vrije Wil. Je zou kunnen zeggen dat gezien de genuanceerdere lering die we tegenwoordig geven over vrije wil, een paar leringen die wij eerder hebben gegeven, zich hebben bemoeid met de vrije wil van vrouwen door een heel erg zwart-witbeeld daarover te geven. Er waren zelfs vrouwen die besloten om nog een kind te krijgen om de ziel een kans te geven om op de wereld te incarneren, maar het stond niet in hun Goddelijke plan dat zij dat zouden doen.

Je begrijpt dat er mensen zullen zijn die bijna elke lering die wij geven, op een onevenwichtige manier zullen interpreteren in plaats van hun intuïtie te gebruiken om te voelen of iets in hun Goddelijke plan staat. Je moet begrijpen dat het gezien de complexiteit van het leven heel goed mogelijk is dat zij zwanger raakt, maar dat het niet in haar Goddelijke plan stond om op dat moment een kind te krijgen. En dat betekent dat je kunt zeggen dat de vrouw zwanger raakt omdat zij haar intuïtie niet heeft gebruikt want anders was zij niet zwanger geworden. Dit betekent niet dat de vrouw daarna de situatie niet opnieuw zou kunnen beoordelen en haar intuïtie gebruikt om te bepalen: Is dit een onderdeel van mijn Goddelijke plan of niet?

En wij willen natuurlijk altijd dat de mensen de meest bewuste keuzes maken die er maar mogelijk zijn. We hebben niet de houding dat vrouwen kinderen moeten krijgen alleen maar om kinderen op de wereld te zetten als het geen onderdeel van het Goddelijke plan is dat zij hebben uitgekozen voor zij incarneerden.