De bedoeling van het opzeggen van mantra’s, affirmaties of decreten is het oproepen van spiritueel licht

Vraag: Lieve Meester Jezus: Kun jij me alsjeblieft uitleggen wat de bedoeling is van het opzeggen van mantra’s? Ik ben bezig met het proces waarin ik het orthodoxe christendom loslaat. Omdat het orthodoxe christendom zegt dat het opzeggen van mantra’s ‘van de duivel’ komt, zou ik graag de waarheid hierover willen weten en of het echt helpt om spiritueel te groeien. Een nieuwsgierige waarheidszoeker

Antwoord van Geascendeerde Meester Jezus door Kim Michaels:

Zoals elders wordt uitgelegd, is de bedoeling van het opzeggen van mantra’s, affirmaties en decreten dat je spiritueel licht oproept en het naar jouw persoonlijke energieveld of naar het energieveld van de planeet haalt. Je kunt het spirituele licht sturen om een schild van hoogfrequente energie om jouw aura te vormen om jou spirituele bescherming te bieden. Of je kunt spiritueel licht oproepen dat negatieve energie zal transformeren tot een hogere vibratie. Omdat je spiritueel licht oproept, is het gepast om een mantra meer dan eens op te zeggen.

Zoals uitgelegd in ‘The Secret Coming of Christ’, is het orthodoxe christendom vast komen te zitten in een op angst gebaseerde benadering van religie. Die benadering is precies het tegenovergestelde van de op liefde gebaseerde benadering die ik heb onderwezen en gedemonstreerd. Eén van de gevolgen van die op angst gebaseerde benadering is dat veel christenen geneigd zijn te zeggen dat alles wat ook maar een beetje afwijkt van de traditionele christelijke praktijken, van de duivel komt. Dit gebeurt bijna automatisch en de meeste christenen nemen niet eens de moeite om een onderwerp goed te onderzoeken voordat ze zeggen dat het het kwaad is.

Als je naar het christendom zelf kijkt, zie je dat hierin een oude traditie bestaat om de kracht van het gesproken woord te gebruiken. Je gebruikt het gesproken woord om spirituele energie op te roepen wanneer je het Onze Vader zegt, de rozenkrans opzegt of veel christelijke liederen zingt. Hetzelfde gebeurt bij Gregoriaanse gezangen, het hardop lezen van de Heilige Schrift of het opzeggen van andere christelijke gebeden en rituelen.

Het proces, dat door christenen op deze manieren gebruikt wordt, is in essentie hetzelfde als het proces dat gebruikt wordt door vele andere religies waarin mensen gesproken mantra’s of affirmaties gebruiken. Het is heel erg jammer dat orthodoxe christenen de gebeden of affirmaties die door andere religies gebruikt worden als mantra’s hebben bestempeld en zeggen dat alle mantra’s van de duivel komen. Dit is een op angst gebaseerde en kortzichtige benadering die geen enkele constructieve waarde heeft.

Ik zeg niet dat alle mantra’s goed zijn. Er zijn zeker bepaalde mantra’s die een negatief effect hebben en daarom zou je daarvan kunnen zeggen dat die van de duivel komen. Desondanks is het gewoon onjuist om alle mantra’s of de techniek om mantra’s op te zeggen, te duiden als komend van de duivel.

Eén van de belangrijkste eigenschappen van persoonlijk Christusschap is de vaardigheid om het onderscheid te maken tussen wat wel en niet van God is. Hoe meer jij Christusschap verwerft, hoe meer jij dit onderscheidingsvermogen opbouwt dat als intuïtie begint. Het is echter een simpel feit dat het je alleen kunt leren door het te doen. Je kunt alleen maar Christusonderscheid opbouwen door je vaardigheid om onderscheid te maken te oefenen, zelfs al is dat nog niet helemaal duidelijk.

Het jammerlijke effect van een op angst gebaseerde benadering van religie is dat de mensen bang zijn om hun intuïtieve vermogens te gebruiken. Ze hebben het klaargespeeld om zich in een bewustzijnsstaat te manoeuvreren, waarin ze geloven dat ze naar de hel gaan als zij een fout maken. Ze komen gemakkelijk in een gemoedstoestand die gebaseerd wordt op het zwart-wit perspectief, een alles of niets benadering van spirituele groei. Ze geloven dat het zo belangrijk is om fouten te vermijden dat je het beter helemaal maar niet kunt proberen. Maar het is gewoon een feit dat jij, als je het niet probeert, nooit de bekwaamheid kunt ontwikkelen om onderscheidingsvermogen te ontwikkelen over wat de waarheid of een vergissing is.

Stel je voor dat je een kind hebt dat zo bang is om te vallen dat hij niet durft te proberen om te gaan lopen. Geen enkel kind zou ooit kunnen leren lopen zonder daarmee te experimenteren en als je experimenteert, val je het onvermijdelijk. Als een kind weigert te experimenteren, leert hij nooit lopen.

Helaas is dit wat er gebeurt met veel christenen die de op angst gebaseerde benadering van religie hebben. Hun weigering om hun intuïtieve vermogens te gebruiken om te onderscheiden wat de waarheid en wat een leugen is, voorkomt ze dat zij die vermogens ontwikkelen. Daarom gaan zij geloven dat zij de waarheid niet zelf kunnen ontdekken, dus moet een gezagsdrager uit de kerk voor hen denken. Dit breekt vaak de spirituele vooruitgang van deze mensen af en veroordeelt hen tot een bepaald bewustzijnsniveau. Ze zullen op dat niveau blijven totdat zij besluiten het risico te nemen om hun onderscheidingsvermogen te gebruiken, zelfs al is het nog niet perfect.

Als je de Bijbel leest, zie je dat ik mijn discipelen vaak kastijdde, omdat ze te weinig geloof en inzicht hadden. Ik wees mijn discipelen echter niet af, omdat ze niet perfect waren. Ik bleef met hen werken om hen te helpen groeien en dit is iets wat iedere echte spirituele leraar zal doen. Geen enkele spirituele leraar eist van de student dat hij ogenblikkelijk perfect wordt. De ware vereiste is dat de student het wil proberen en het blijft proberen. Zolang de student niet ophoudt met proberen en niet stilstaat, voldoet de student aan de vereisten om op het spirituele pad te zijn dat naar God leidt.

Als jij niet bereid bent om het te proberen, je niet wilt openstellen voor nieuwe ideeën, heb je in wezen God en mij de rug toegekeerd. Veel christenen zitten in hun kerk en voelen zich daar geloviger dan andere mensen. Maar ik kan je zeggen dat ik of elke andere spirituele leraar hen niet kan bereiken. Ze hebben een muur om hun geest gebouwd die spirituele groei verhindert. Ik heb mijn leven gegeven om de leer te brengen die de mensen van hun slavernij zou kunnen bevrijden. Denk je dat ik gelukkig ben met het feit dat heel veel christenen mijn leer hebben gebruikt om een gevangenis rondom hun geest te bouwen?