De Tiende Straal van Transparantie

ONDERWERPEN: Het ego kan transparantie niet doorgronden – Wat verduistert de transparantie? – Mede-scheppen vanuit een-zijn – Mede-scheppen vanuit de dualiteit – Je hebt de kracht om een levende entiteit te creëren – De initiatie van de tiende straal – Waarom zijn mensen aan het worstelen – Hoe je eenheid tussen de mensen creëert – De leugen die je niet kunt transcenderen – Je kunt niet twee keer in dezelfde rivier stappen – Wat jij denkt dat jij bezit, bezit jou – Entiteiten en ziekten – Heelheid begrijpen – Boodschapper worden

Geascendeerde Meester Gautama Boeddha, 9 mei 2009

Ik kom opnieuw om een verhandeling te geven over de volgende straal, de tiende straal. Maar wees je ervan bewust dat we jullie om praktische redenen nummers geven. Raak niet zo gehecht aan de lineaire geest – zoals we al op heel veel verschillende manieren hebben geprobeerd uit te leggen – dat je denkt dat de geheime stralen net zo lineair zijn als de eerste zeven. Dat is niet zo, mijn geliefden.

Het is niet zo dat je van de achtste naar de negende moet en dan door naar de tiende en zo verder. Wanneer je door de initiaties gaat van de achtste straal, ga je naar het rijk van de geheime stralen – dat sferisch is, niet lineair. Daarom zouden we in zekere zin kunnen zeggen dat je alle initiaties van de geheime stralen tegelijkertijd krijgt. Maar er kunnen momenten zijn dat jij je meer op één specifieke straal moet concentreren dan de andere en dat hangt van jouw individuele pad af. Krijg dus niet het gevoel dat jij jezelf ertoe moet dwingen om een lineair pad door de geheime stralen te volgen. Maar stem je af op je hart en voel op welke straal jij je op dat moment moet richten.

Het ego kan transparantie niet doorgronden
De volgende straal is de tiende, de straal van transparantie. Opnieuw een concept dat de lineaire geest moeilijk vindt en die het ego natuurlijk helemaal onmogelijk en onwerkbaar vindt. Want hoe kan je ego in leven blijven, wanneer er volledige transparantie is? Zoals in het boek Genesis, wordt uitgelegd, nadat Adam en Eva van de verboden vrucht van het dualiteitsbewustzijn hadden gegeten, probeerden zij zich voor God te verbergen. Nu, mijn geliefden, hoe komt het dat jij gelooft dat jij je eigenlijk kunt verbergen?

Logisch gezien slaat het natuurlijk nergens op dat jij je voor God kunt verbergen – die overal en in alles is. Dus om zelfs maar te geloven in het concept dat jij je kunt verbergen, moet je de staat van gescheidenheid, de staat van de dualiteit, innemen waar afstand bestaat tussen jou en God. Je kunt dan de overtuiging krijgen dat er iets niet transparant is. En dan kun jij je daarachter verbergen.

Bijvoorbeeld, stel je voor dat iemand verstoppertje speelt met een groep kinderen en die kinderen gaan zich allemaal verstoppen. Eén verstopt zich achter een huis, één achter een bosje, maar een ander probeert zich achter een glazen wand te verbergen. Nu, dat kind kan zich natuurlijk niet erg goed verstoppen, wel? En dat zie je dus bij transparantie – je kunt niets verbergen. En je ego kan slechts in leven blijven wanneer de illusie bestaat dat er iets verborgen wordt – dat er afstand bestaat tussen het een-zijn met God. En wat zou er ooit verstopt kunnen worden, wat kun je van het een-zijn scheiden?

Dit gebeurde er, zoals Maitreya uitlegt, nadat de mede-scheppers van God zich van hun spirituele leraar hadden afgescheiden. Want zolang ze rechtstreeks in contact stonden met hun spirituele leider, konden ze niet vergeten dat ze MEER waren, dat ze uit een hogere bron kwamen. Zelfs als ze die bron nog niet helemaal perfect hadden begrepen en geen directe ervaring van een-zijn met hun bron hadden, wisten ze er in ieder geval iets vanaf. En daardoor konden ze niet helemaal in het dualiteitsbewustzijn wegzakken, door in feite te geloven dat er geen God is of te geloven dat God een ver verwijderd wezen in de lucht is en niet hier op aarde is en dat zij zondaren zijn, alleen al vanwege het feit dat ze bestaan. Al die overtuigingen kun je pas hebben wanneer iets de transparantie die de onderliggende realiteit van alle dingen is, heeft verduisterd. Iemand heeft modder op het vensterglas van het bewustzijn van de mensheid en op de individuele ramen in het bewustzijn van elk persoon gegooid.

Wat verduistert de transparantie?
Dus wat is het dan dat die transparantie verduistert? Om dit volledig te begrijpen, moet je, naast wat we al over het Ma-terlicht hebben gezegd en beelden die erop geprojecteerd worden, een concept begrijpen dat opnieuw moeilijk voor de lineaire geest kan zijn – en nogmaals, waar jouw ego tegen in opstand komt. De waarheid is dat alles uit bewustzijn bestaat – alles is bewustzijn. Daardoor ben jij mede-schepper met God. Jij bent een van jezelf bewust wezen. Maar hoe schep je mede? Je schept mede door gebracht te maken van de enige realiteit die er bestaat, namelijk wat wij het Ma-terlicht hebben genoemd. We hebben ook uitgelegd dat het Ma-terlicht bewustzijn heeft, hoewel maar weinigen hier echt over nagedacht hebben. Wat betekent dit precies? Het betekent dat wat er ook maar geschapen wordt, wat er ook maar gevisualiseerd wordt, wat er ook maar verbeeld wordt, wordt gedaan met dit basale bewustzijn van het Ma-terlicht.

Dat bewustzijn van het Ma-terlicht neemt een bepaalde vorm aan. Maar, omdat het bewust is, is het mogelijk om het zo intens te maken dat wat nu bewust is, op den duur zo geconcentreerd wordt dat het een elementaire vorm van zelfbewustzijn ontwikkelt. En dan wordt dat een specifieke, bewuste, levende entiteit.

Jullie zijn zo gewend op te groeien in een maatschappij die alles in de materiële wereld presenteert als onbezielde vormen en objecten. Dit is natuurlijk een inaccuraat beeld, zoals ik eerder heb uitgelegd, omdat zelfs de kwantumfysica heeft bewezen dat het onvolledig is. Bewustzijn is de onderliggende realiteit, mijn geliefden. En wanneer jij als van jezelf bewuste mede-schepper, een mentaal beeld aan het Ma-terlicht oplegt, projecteer je niet zomaar een beeld op het onbezielde object van een filmscherm. Je projecteert het op het basale bewustzijn van het Moederlicht.

En wanneer je dat beeld genoeg levenskracht inblaast, met jouw aandacht, met jouw bewustzijn, dan zal het beeld die intensiteit krijgen, die complexiteit, dat het dan uit zichzelf tot leven begint te komen. Het lijkt enigszins op de oude droom, waarin mensen geloven dat ze leven kunnen scheppen, zoals bijvoorbeeld wordt uitvergroot in de film over Doctor Frankenstein – die diverse lichaamsdelen aan elkaar naaide, ze met een hogere kracht bezielde, en die vervolgens tot leven kwamen.

Dit doen jullie in essentie allemaal wanneer jullie mede-scheppen, want dat is de kracht van jullie bewustzijn. Je hebt de kracht, met jouw zelfbewustzijn, om dat zelfbewustzijn, die levenskracht, aan het Ma-terlicht op te leggen tot het genoeg van de levenskracht opgenomen heeft waardoor het beeld wat je eraan opgelegd hebt, werkelijk tot leven komt. Bijna zoals je in een cartoon ziet, waarbij de tekeningen nog wel plaatjes zijn, maar als ze in een reeks worden afgespeeld, lijkt het of het karakter tot leven komt.

Mede-scheppen vanuit een-zijn
Dus de vraag wordt dan, hoe gebruik jij jouw mede-scheppende kracht? Met de staat van non-dualiteit of de staat van dualiteit?
Wanneer jij je mede-scheppende kracht gebruikt vanuit die staat van equilibrium – vanuit een-zijn, vanuit het weten dat al het leven één is – dan kun je verschillende levensvormen scheppen die tot leven komen, maar niet een niet verbonden, gescheiden bestaan hebben. Ze worden deel van de Rivier van Leven die gecreëerd wordt uit de stootkracht en het Wezen van alle van zichzelf bewuste mede-scheppers die je voorgegaan zijn in de verschillende sferen, zoals Maitreya uitlegt. Dus zolang je één bent met de Rivier van Leven, wordt alles wat je schept deel van de Rivier van Leven. Vanwege de bedoeling van deze bespreking van transparantie, zouden we kunnen zeggen dat alles wat je uit een staat van een-zijn creëert, transparant is – wat inhoudt dat het zuivere licht van God erdoorheen kan schijnen.

Denk eens na over hoe je door een raam in een huis kijkt. Als het raam niet transparant was, zou het dan enig nut hebben? Natuurlijk niet, want je wilt dat er licht doorheen schijnt. En dat is precies wat er gebeurt als je vanuit een-zijn creëert. Je schept een levensvorm die tot leven kan komen, maar niet gescheiden, niet verbonden, is. En je kunt zien dat die levensvorm zijn leven dankt, zijn bestaan dankt, aan de stroom van leven die uit een hogere bron komt – zelfs al is dat jouw bewustzijn, het komt uit een hogere bron. En zodoende erken je dat jij mede-schepper bent: “Ik zelf kan niets doen. De Vader in mij doet het werk.”

Want jij gebruikt het licht, de levenskracht, van God, die door jouw geest stroomt. Je kunt dat licht niet vanuit jouw bewuste zelf of je lagere geest creëren. Je kunt het slechts uit een hogere bron ontvangen, van jouw IK BEN Aanwezigheid en van de hiërarchie van licht die zich helemaal tot de Schepper uitstrekt. ‘Uitstrekken’ veronderstelt natuurlijk grote afstand, wat niet de realiteit is, maar toch, er is een bepaalde realiteit in de verschillende vibratie- en frequentieniveaus.

Nu, zolang je vanuit een-zijn creëert, zal er transparantie zijn in wat je schept. Wat betekent dat in feite niemand van wat je geschapen hebt, denkt dat het op zichzelf kan bestaan. Je weet dat niets zonder de bron ervan kan bestaan, dat alles zijn bestaan, zijn leven, dankt aan de oorspronkelijke bron. En daardoor kan niemand gevangen komen te zitten in die bepaalde wereld van vorm, want zij weten dat er altijd iets achter zit – want het licht schijnt erdoorheen.

Mede-scheppen vanuit de dualiteit
Wat gebeurt er wanneer je iets begint te scheppen vanuit de staat van gescheidenheid, de illusie van de dualiteit? Nu, wat er gebeurt, is dat wat je schept ook een levensvorm is die, in dit geval, een leven op zich, een gescheiden leven krijgt. Je hebt misschien in diverse spirituele leringen wel gehoord dat er gesproken wordt over entiteiten, over demonen, over diverse wezens. Nu, mijn geliefden, dergelijke wezens worden uit het dualiteitsbewustzijn geschapen. Maar wees niet zo naïef te denken dat wat uit het dualiteitsbewustzijn wordt geschapen, alleen maar duister en angstaanjagend kan schijnen. De waarheid is dat mensen veel dingen, vele entiteiten, hebben geschapen die schijnbaar goed zijn en waarvan ze geloven dat ze goed of nodig zijn of nuttig of dat die zelfs Gods bedoeling zijn. Maar die worden gebaseerd op het gevoel van gescheidenheid, de illusie van gescheidenheid.

Wat is de illusie van gescheidenheid? Zoals we hebben uitgelegd, is God overal en in alles. Je kunt niet gescheiden zijn van God – dat is onmogelijk. Dat is hetzelfde als een druppel in de oceaan die beweert gescheiden van de oceaan te zijn. Maar vanwege de vrije wil, kun je de schijn, de illusie, scheppen dat je gescheiden bent. En hoe doe je dat? Omdat je in een universum leeft, in een sfeer waarin het licht, zoals Maitreya uitlegt, nog niet de kritieke intensiteit heeft bereikt. Als het licht in jullie universum die intensiteit had, zou het licht zo intens zijn dat het door iedereen en alles heen zou schijnen. En dan zou alles transparant zijn, niets zou het licht kunnen blokkeren en de illusie van gescheidenheid zou niet eens kunnen bestaan.

Maar omdat de intensiteit van het licht nog beneden het kritieke niveau in het materiële universum zit – in ieder geval in bepaalde niches van het universum, zoals jullie zonnestelsel – nu dan is het mogelijk om de mede-scheppende krachten van de geest te gebruiken om naar een lagere vibratie te gaan – een vibratie die beneden de frequentie van liefde vibreert – en dan één van die lagere vibraties gebruikt – hetzij angst, haat, oordelen, kritiek, of wat ook maar – om iets te mede-scheppen. En het is bijna alsof iets zo dicht wordt dat het licht er niet doorheen kan schijnen. De waarheid is echter dat het zo dicht wordt dat jij, wanneer jij door dat scherm kijkt, het licht niet kunt zien.

Het licht is er wel. Er is nog steeds overal in het materiële universum licht. Maar wanneer jij, het bewuste zelf, in een omgeving stapt met frequenties die zijn geschapen beneden een bepaald niveau, kan het bewuste zelf het licht niet zien. Want je hebt je vrije wil gebruikt om een sfeer te creëren die niet echt bestaat, maar die bestaat in jouw geest – zodat het een scherm vormt waar je doorheen kijkt. Het is alsof jij een stuk gekleurd papier op je raam plakt en dat reduceert de intensiteit van het licht dat er doorheen kan schijnen en dat licht een bepaalde verkleuring geeft. En als jij genoeg papier op het raam blijft plakken, wordt het licht op den duur totaal geblokkeerd.

Maar let op wat ik gezegd heb. Je kunt mede-scheppen door de levenskracht die door jou heen stroomt een richting te geven. Je hebt het recht volgens de Wet van de Vrije Wil om elk beeld, elk mentaal beeld, op dat licht te leggen, terwijl je het op het Ma-terlicht projecteert. Als je het verband wilt zien met wat ik in de vorige verhandeling heb gezegd, zou je kunnen zeggen dat het Ma-terlicht het Moederaspect van het scheppen vertegenwoordigt. En de uitbreidende kracht is het Vaderaspect dat door jouw bewustzijn stroomt en op het Ma-terlicht wordt gericht, dat er dan voor zorgt dat het de vorm van het beeld aanneemt dat je in gedachten hebt, terwijl het licht erdoorheen stroomt.

Je hebt de kracht om een levende entiteit te creëren
Maar omdat alles bewustzijn is, is wat je schept niet alleen maar een zielloze vorm, het is niet zomaar een dode vorm. Het zal op den duur tot leven komen en hoe meer het doordrongen wordt met de levenskracht van jouw aandacht, hoe meer het tot leven komt, hoe meer overlevingsinstinct het begint te ontwikkelen. Daardoor kun je een ego vormen dat een overlevingsinstinct heeft en als zodanig probeert de baas te zijn over de Bewuste Jij. En er kunnen massa-entiteiten komen die genoeg overlevingsinstinct hebben om te proberen de mensen in hun macht te krijgen en hen in een verslaving – zoals tabak –meesleurt dat hun licht geweld aandoet, zodat de entiteit dat kan absorberen en gebruiken om te overleven en zelfs in intensiteit groeien.

Sinds de tijd dat de eerste wezens van een hoger rijk naar de dualiteit zijn afgedaald – omdat ze niet bereid waren te transcenderen – hebben zij hun mede-scheppende vaardigheden gebruikt om door die illusie mede te scheppen – het filter, de Maya – van het dualiteitsbewustzijn. Maar zij hebben gecreëerd deze entiteiten, deze wezens die geen zelfbewustzijn hebben zoals jullie – als verlengstuk van de Schepper – maar ze hebben genoeg bewustzijn om te weten dat ze bestaan en dat zij iets nodig hebben om in leven te blijven. Zij vormen een soort dierlijke levensvorm die, hoewel ze niet het intellectuele zelfbewustzijn hebben dat je bij mensen ziet, in ieder geval wel wat elementair zelfbewustzijn hebben dat er vervolgens voor zorgt dat zij iedereen in hun macht proberen te krijgen die zij met hun specifieke frequentie in de macht kunnen krijgen. Want al die entiteiten die zijn geschapen, vormen wat Jezus genoemd heeft de ‘prins van deze wereld’.

En als ze iets bij jou vinden, zullen ze eraan trekken om jouw aandacht op bepaalde patronen, bepaalde beelden, te vestigen zodat jij het licht vervormt en jouw levenskracht blijft voeden aan die entiteiten – die jou in hun greep houden en jou in wezen uitmelken, alsof je een koe bent, klaar om twee keer per dag gemolken te worden door een bepaalde bewustzijnsstaat aan te nemen. Dit zie je niet alleen bij fysieke verslavingen, maar bij heel veel mensen die boos of bang worden, of oordelend, of kritiek hebben – of alles en iedereen bekritiseren of beoordelen en analyseren, hun analytische geest gebruiken, maar het waardeoordeel van het ego eraan toevoegen. Wat er vervolgens voor zorgt dat zij het licht vervormen, ervoor zorgt dat het licht een lagere frequentie krijgt, volgens dit dualistische relatieve waardeoordeel dat iets goed of slecht is. Terwijl bij transparantie – de zuiverheid van transparantie – alles een uitdrukkingsvorm van het ene is, dus niets kan goed in relatieve zin zijn ten opzichte van iets slechts. Het IS gewoon.

De initiatie van de tiende straal
Wanneer je bij de tiende straal en de initiaties van de tiende straal komt, moet jij je hiervan bewust worden. Een onderwerp dat vele mensen, zelfs veel spirituele mensen, liever niet willen weten, liever niet over willen nadenken, liever niet over willen spreken. Want zij vinden het een onaangenaam idee dat zij misschien hun creatieve vaardigheden hebben gebruikt om iets te creëren dat een eigen leven is gaan leiden en hen in zijn macht probeert te houden – en zelfs probeert anderen in zijn macht te houden. En misschien waren ze zelfs wel in de macht van een massa-entiteit die meer dan duizenden en tienduizenden jaren lang door de mensheid werd geschapen – zodat dat massabewustzijn zo sterk is geworden dat het voor het individu heel moeilijk is om er weerstand aan te bieden.

Wat precies de reden is dat jij, terwijl je de initiaties van de zeven stralen doorloopt, zoveel stuwkracht moet vormen dat je boven de neerwaartse kracht van het massabewustzijn uitstijgt. Maar het is ook de reden dat je terug moet, zoals Moeder Maria uitgelegd heeft, en alle aspecten van je wezen ophalen die in die lagere staten gevangenzitten. Maar je kunt dit in de meeste gevallen pas herstellen als je verder bent dan de zeven stralen, als je bij de achtste, de negende, in dat equilibrium komt. Want het equilibrium vormt een fundament. Wanneer je weet dat er na de worsteling equilibrium bestaat, heb je een fundament om de worsteling eens wat beter te bekijken. En dan kun je beseffen dat de worsteling niet echt is wat het oppervlakkig lijkt.

Het is in feite een strijd tussen vorstendommen en krachten die niet zichtbaar zijn voor de zintuigen en de dagelijkse denkgeest – een strijd tussen al die entiteiten die in het leven geroepen zijn. En juist omdat ze uit het dualiteitsbewustzijn gecreëerd zijn, moeten ze de strijd met elkaar aangaan. Het zuivere licht van God dat transparant blijft, dat de vibratie van liefde blijft houden, is onbegrensd. Maar wanneer het licht een lagere vibratie dan liefde krijgt, wordt dat eindig, beperkt. Dus dan is er, hoewel zes miljard mensen op deze planeet constant licht vervormen – alleen nog maar een eindige hoeveelheid. Wat betekent dat alle entiteiten die het krachtveld, het energieveld, van de aarde bewonen, moeten vechten. Net zoals je bij een dier dat sterft op de Afrikaanse Savanne ziet, de hyena’s en de gieren beginnen onmiddellijk om het karkas te vechten. Want ze weten dat het maar kort goed blijft en als zij het niet krijgen, iemand anders het dan krijgt. En dit is de echte oorzaak van strijd.

Waarom zijn mensen aan het worstelen
Je kunt naar mensen kijken en zeggen: “Waarom zijn ze aan het worstelen?” En je kunt kijken naar wat mensen die het goed bedoelen, doen – die proberen een psychologische oorzaak te vinden, naar het individu te kijken, naar een bepaalde groep te kijken, naar hun overtuigingen te kijken. Je ziet bijvoorbeeld dat een golf van mensen tot de conclusie zijn gekomen dat de ware oorzaak van al het oorlog voeren ligt bij de religies en religieuze overtuigingen. En die denken dan dat ze als we ons maar van religie ontdoen en mensen zover kunnen krijgen dat ze hun geloof in religie afzweren, wij wel vrede krijgen. Maar ze slagen er niet in te beseffen dat niet religie de oorzaak van oorlog is – religie wordt gewoon gebruikt als middel om mensen te irriteren, zodat zij hun licht vervormen. Terwijl de echte reden van de strijd en oorlogen is dat er buiten het fysieke om entiteiten bestaan die constant het vervormde licht nodig hebben om te overleven. En als mensen dat licht niet vervormen, zij zullen uitsterven.

Daarom moeten ze mensen in hun greep blijven houden, zodat ze tegen elkaar blijven strijden in een zinloze strijd – zoals je in het Midden-Oosten en elders ziet. Dit kan nooit zo geconstrueerd zijn als zijnde de wil van de echte God, maar slechts de wil van een gesneden beeld van God is dat op God wordt geprojecteerd met het dualiteitsbewustzijn. En dus, nogmaals, er zijn talloze levende entiteiten – geboren uit een bepaald beeld van God, geprojecteerd op God door het dualiteitsbewustzijn. De gevaarlijkste entiteiten zijn juist die die verband houden met een gesneden beeld van God. Omdat de mensen die het moeilijkst kunnen opgeven.

Je ziet dat een entiteit, zoals de tabaksentiteit, vanzelfsprekend heel gevaarlijk voor de mensen is die verslaafd zijn aan tabak. Toch wordt het steeds gemakkelijker voor de mensen in de moderne wereld om de gevaren van roken in te zien. Daarom hebben steeds meer mensen deze gewoonte opgegeven, omdat ze beseften dat het hun lichaam vernietigt en misschien wel voelen dat het ook negatieve, spirituele vertakkingen heeft. Maar zie eens hoeveel mensen nog steeds gevangen zitten in het geloof dat er één superieure religie moet zijn en dat deze religie door God wordt gegeven. En dat God beveelt dat die religie de wereld moet overnemen, dat dit de enige manier is om mensen te redden. En alle niet-gelovigen zullen niet gered worden, maar veroordeeld om eeuwig in de hel te leven.

Overweeg eens hoe moeilijk het is voor mensen om dit geloof op te geven, zodat ze hun licht niet meer aan deze massa-entiteit voeren – of het nu de massa-entiteit het christendom, de massa-entiteit de islam, of zelfs de massa-entiteit het boeddhisme is. Want elke religie, elk geloofssysteem, heeft zo’n grote massa-entiteit geschapen dat die met de massa-entiteiten van andere religies aan het strijden is – die zelfs een nog grotere identiteit voedt die zich gewoon voedt met de strijd zelf en alles zal gebruiken om strijd op te wekken. De materialistische wetenschap heeft zo’n massa-entiteit gecreëerd die ook zichzelf probeert te versterken en het over te nemen, zelfs zo dat die het licht afpakt van de massa-entiteiten van religies, door mensen religie te laten wantrouwen en hun religieuze overtuigingen op te geven.

Dus de wetenschappers die geloven dat ze voor een groter goed werken, zijn gewoon voor hetzelfde doel als religieuze mensen aan het werk. Van hen zien ze de misvatting die religieuze mensen hebben, die hun licht aan dit beest voeren, maar zien niet dat zij, zelf, precies hetzelfde doen – gewoon aan het werk zijn voor een ander beest. En dat zij ook de overtuiging hebben dat hun eigen beeld en de motivatie de alleenheerschappij moet krijgen en dat aan anderen opdringen – wat niet van God kan komen.

Hoe je eenheid tussen de mensen creëert
Waarom kan dit niet van God komen? Waarom kun je eigenlijk niet echt zeggen dat de ene God één ware religie heeft geschapen en wil dat alle mensen daarvoor gaan? Nu, omdat de ware God, de Levende God, alle verlengstukken van zichzelf, totaal vrije wil heeft gegeven aan. En dus wil de ware God niet dat mensen worden gedwongen tot eenwording door een bepaald geloofssysteem in de buitenwereld aan te hangen. Er is maar één manier om echte eenheid en een-zijn onder de mensen te creëren en dat is door de transparantie te vergroten, zodat steeds meer mensen kunnen gaan begrijpen dat ze uit een hogere bron voortkomen. En wanneer je begrijpt dat je uit een hogere bron voortkomt, ga je op den duur inzien dat alle andere mensen ook uit die bron zijn voortgekomen en dat is dan het fundament voor waarachtige eenheid – gebaseerd op transparantie.

Naarmate het bewustzijn wordt verhoogd, zal het licht door het scherm van bewustzijn van de mensen schijnen. En als er steeds meer licht doorheen schijnt, is het licht de verenigende factor. Niet een bepaalde religie, niet een politieke ideologie, niet een wetenschappelijk wereldbeeld – over liever, geloofssysteem – maar het licht is de enige verenigende factor. Het licht dat laat zien wat de duisternis is: onecht, tijdelijk, niet iets permanents.

Want wanneer je het licht ziet, zie je dat alleen het licht echt is – en alleen wat echt is, kan permanent zijn. Terwijl al het andere tijdelijk moet zijn, een vluchtig beeld geprojecteerd op het scherm van het Ma-terlicht. Maar dat alleen in stand wordt gehouden zolang voldoende van zichzelf bewuste wezens dat voeden met hun aandacht, door zich ermee te identificeren – het als deel van hun identiteit beschouwen. In plaats van de transparante werkelijkheid te zien dat ze meer zijn dan íets op aarde, want zij zijn spirituele wezens en ze kunnen zich ogenblikkelijk terugtrekken uit deze patronen van de onwerkelijkheid. Ze kunnen die ogenblikkelijk ontstijgen, erbij weg lopen en weigeren die hen met hun licht te voeden.

De leugen die je niet kunt transcenderen
Zie je hoe de prins van deze wereld heeft geprobeerd om een overtuiging te creëren die zegt dat jij, als je die entiteit eenmaal hebt geschapen, er niet zomaar van weg kunt lopen? Maar dat kan wel, mijn geliefden. Hoe moet je anders stoppen met het jouw licht te voeren? Denk eens terug aan mijn vorige verhandeling over actie. Je onderneemt een onevenwichtige actie – hoe herstel je die? Je kunt die niet herstellen door nog een onevenwichtige actie. Je kunt één handeling doen vanuit één dualistische polariteit, maar die niet herstellen met een handeling uit de tegengestelde dualistische polariteit. Je herstelt hem door de dualiteit te ontstijgen, zodat je hem niet langer aandacht voert. Je voert de ene dualistische entiteit niet, maar ook die andere dualistische entiteit niet. Je transcendeert ze gewoon. En dan laat je die door de tweede wet van de thermodynamica, of de toorn van Kali, of de dans van Shiva, verteren.

Jullie Schepper was niet onwetend. Dit is één van de grootste valkuilen van het dualiteitsbewustzijn, dat een wereldbeeld creëert en gelooft dat dit volmaakt logisch is. En dus gelooft dat hij zelfs slimmer is dan God en God had nooit dit intellectuele wereldbeeld kunnen voorzien. Maar God voorzag exact wat er zou gebeuren als hij van zichzelf bewuste wezens vrije wil zou geven – dat sommigen het dualiteitsbewustzijn zouden krijgen en daarin vast komen te zitten. En dus heeft God een perfect system gemaakt om er zeker van te zijn dat het zo moeilijk mogelijk werd gemaakt dat iemand zo lang in de dualiteit gevangen kwam te zitten dat hij op den duur de mogelijkheid van een tweede dood onder ogen moest zien. Daardoor gaf God de mensen zoveel mogelijkheden als iemand ooit zou willen om te transcenderen en terug te keren naar de realiteit dat alles één is. En daarom is het systeem trouwens zo gemaakt dat jij, wanneer je een onevenwichtige staat zou krijgen, die worsteling zelf creëert. Je creëert vanuit het rijk waar de strijd onvermijdelijk is en wat jij hebt geschapen, zal afbrokkelen, bedreigd worden, anderen zullen tegenstand bieden – en dus kun je nooit iets duurzaams scheppen.

Je kunt niet twee keer in dezelfde rivier stappen
Maar laten we nu eens één stap verder gaan en nadenken over waarom je duurzaamheid wilt? Want zoals we eerder gezegd hebben, werd jouw ego gecreëerd, omdat jouw bewuste zelf dacht dat een ego hem voordeel op zou kunnen leveren. En denk dan eens na over het gezegde: “Je kunt nooit twee keer in dezelfde rivier stappen.” Want wat is een rivier? Een waterstroom die constant in beweging is. En als je in de rivier stapt, stap je in bepaalde watermoleculen. Als eruit stapt en er dan weer in, zijn er andere moleculen voor in de plaats gekomen. En daardoor kun je – technisch gezien, in werkelijkheid – niet in dezelfde rivier stappen.

Zo zit dat ook bij de Rivier van Leven, mijn geliefden. De Rivier van Leven gaat voortdurend verder. Hij is gemaakt om degenen die bereid zijn deel uit te maken van die voorwaartse beweging, constant MEER te laten worden, in plaats van stil te staan en minder te worden. Hoe komt dat? Nu, omdat het doel van een van zichzelf bewust wezen natuurlijk is om met een beperkt plaatselijk zelfbewustzijn te beginnen en dat uit te breiden tot het niveau van de Schepper zelf. We zouden misschien kunnen zeggen – door beelden te gebruiken die je kent – dat God dacht dat je misschien verveeld zou raken als je heel lange tijd hetzelfde wezen zou zijn. En dus heeft God jou de optie gegeven om in de Rivier van Leven te zijn waar alles constant nieuw is.

Hoewel God je het recht heeft gegeven om elke ervaring te creëren die je maar wilt, wanneer je in de Rivier van Leven bent, is iedere ervaring nieuw. Er is groei, er is transcendentie. En dan kunnen er mensen zijn die deze constante stroom en transcendentie niet volledig kunnen accepteren of zich eraan aanpassen. Ze willen iets bezitten, ze willen een ervaring bezitten en hem een poosje houden in plaats van die te transcenderen. De enige plek waar je iets kunt bezitten, is in het rijk – de sfeer, de illusie – van gescheidenheid, waarin het lijkt of iets stilstaat. De realiteit is natuurlijk dat niets stilstaat, noch in het rijk van een-zijn, noch in het rijk van gescheidenheid. Want in het rijk van een-zijn heb je de voortdurende aandrang om meer te worden, om te transcenderen. En in het rijk van gescheidenheid heb je de samentrekkende kracht van de Moeder – de tweede wet van de thermodynamica, de kracht van Shiva – die alles afbreekt.

Je kunt transcenderen, wat het leven is, of je kunt proberen stil te staan, wat de dood is. Er bestaat echt geen andere keuze. Kies vandaag wie je wilt dienen. Kies voor het leven! Want als je niet voor het leven kiest, kies je voor de dood. En je zult verliezen lijden. Je zult minder worden tot je op den duur vergeet wie jij bent en gelooft dat jij echt een minder wezen bent, een zondaar, of een intellectuele aap.

Wat jij denkt dat jij bezit, bezit jou
Het verlangen om iets te bezitten kan heel subtiel zijn. Dat heb ik een gehechtheid genoemd, toen ik op aarde was. Het is het verlangen om iets te hebben of te bezitten, het uit de voortdurende zelftranscendentie van de Rivier van Leven te halen. En je kunt de illusie creëren dat je iets bezit, maar wat je bezit, is precies een entiteit die gecreëerd is met de kracht van jouw aandacht. En die entiteit wil overleven. En hoe kan hij het overleven? Alleen wanneer je hem met jouw licht voedt wat inhoudt dat die entiteit jou wil bezitten. En zolang jij gelooft dat hij echt is, zolang je hem in jouw identiteitssfeer toelaat, bezit hij jou. Wat jij in gescheidenheid schept, zal jou bezitten. Je kunt wel denken dat jij hem bezit, maar het is net andersom.

Wat is het begin van het spirituele pad? Dat iemand op het punt komt – of hij zich er nu bewust van is of niet – maar op het punt komt dat hij besluit: “Ik kan dit niet meer. Er moet een betere manier zijn. Er moet meer in het leven zijn.” En dan zegt hij in principe: “Ik wil niet meer dat mijn eigen verkeerde creaties de baas over mij zijn. Ik wil vrij zijn. Ik wil meer dan dit zijn.” En dan begint hij aan de opwaartse klim, waarbij hij geleidelijk de slangenhuiden afschudt van die mindere identiteit, tot hij er los van kan komen en erkennen: “IK BEN een spiritueel wezen. Ik ben mede-schepper met mijn God.”

Entiteiten en ziekten
Ik heb jullie uitgelegd dat iedere ziekte van het fysieke lichaam kan worden teruggebracht op één van de vervormingen van de zeven stralen. Wat creëer je met die vervormingen, wanneer je één van de zeven stralen tot een dualistische polariteit mengt en dan door dat filter heen mede-schept? Nu, je creëert een entiteit, een apart staande entiteit, die jou vervolgens begint te bezitten.

En dan zie je dat er voor elke ziekte die de mensheid kent, een bepaalde entiteit is die het licht, het levensbloed, uit de mensen zuigt – door de pijn en het ongemak en de zwakheid die door het fysieke lichaam wordt veroorzaakt. Daardoor jou dwingt je aandacht op het fysieke lichaam te richten en in vele gevallen mensen zover krijgt dat ze geloven dat er bepaalde beperkingen zijn aan iets wat ze willen bereiken of hoe ze hun leven kunnen leiden, vanwege de beperkingen van hun fysieke lichaam. In veel gevallen geloven de mensen dat ze geen waarachtig geluk of gemoedsrust kunnen vinden als hun fysieke lichaam niet in een of andere perfecte staat is.

Maar wanneer is je lichaam dan in een perfecte staat? Want als je opgroeit, wil je dat je lichaam volledig uitgroeit, zodat je kunt doen wat volwassenen kunnen doen. Maar als je volwassen wordt, begin jij je onmiddellijk zorgen te maken over het ouder worden, zodat je lichaam niet langer zo mooi of behendig is, of zo vaardig als toen dat jonger was. En bestaat er dus wel ooit een perfecte staat voor jouw lichaam? Als jouw innerlijk geluk, jouw gemoedsrust, afhangt van iets in jouw lichaam, vind je waarschijnlijk nooit gemoedsrust. En jullie, als spirituele mensen, komen aantonen dat je buiten de beperkingen van het lichaam om kunt gaan, zelfs de ziektes van het lichaam, en je nog steeds op je gemak voelen, gemoedsrust, geluk, vinden.

Bij sommigen van jullie staat niet in jullie goddelijke plan dat jullie een bepaalde beperking of ziekte moeten overwinnen. In jullie goddelijke plan staat dat je moet demonstreren dat je ongeacht die beperking gemoedsrust kunt hebben. Je kunt een punt bereiken waarop jij dit voldoende hebt aangetoond en dan kiezen of je het afwerpt en ontstijgt. Maar wees je ervan bewust dat sommigen van jullie, door een ziekte te bestrijden, eigenlijk met jezelf aan het vechten zijn – tegen jullie goddelijke plan aan het vechten zijn om gemoedsrust uit te vergroten ondanks een bepaalde fysieke toestand – die meer kan zijn dan gewoon een ziekte.

Heelheid begrijpen
En daarom zeg ik jullie: “Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid en al het andere krijg je dan ook.” Zoek eerst naar de transparantie zodat je verder kijkt dan je fysieke omstandigheden. Je ziet verder dan dat deel van jouw wezen – jouw lagere geest die aan de pijn, of het ongemak, of de moeilijkheden wil ontsnappen – en dan zegt: “Mijn allereerste doel is heelheid. Heelheid is een innerlijke toestand. Het is een gemoedstoestand. En er zal altijd wel een materiële situatie zijn die weerstand biedt aan mijn heelheid in deze incarnatie. Of het nu een ziekte is of een of andere fysieke beperking, of andere mensen, er zal altijd een tegenovergestelde situatie zijn en de enige manier om heelheid te bereiken is die te bereiken wat fysieke omstandigheden ook zijn.”

Want spirituele heelheid heeft eigenlijk niets te maken met fysieke omstandigheden. Het is een spirituele toestand die alle materiële omstandigheden transcendeert. En wanneer je bij de tiende straal komt, zie je – wanneer jij je op die Aanwezigheid van Transparantie aansluit – dat er iets is naast de fysieke toestand bestaat. En dan kan de fysieke situatie jou – jouw Geest, jouw bewuste zelf – niet langer bezitten.

Je vereenzelvigt je er niet meer mee en dan zie je dat je zoveel MEER bent. En door je van dat MEER bewust te zijn, vereenzelvig jij je met dat MEER, ongeacht de uiterlijke omstandigheden. Want je begrijpt de waarheid dat je altijd door jouw fysieke lichaam beperkt wordt. En dan is het niet een kwestie van een of andere perfecte situatie vinden, waarin je geest zich vervolgens door jouw lichaam tot uitdrukking kan brengen en alles perfect is. De waarheid is dat alles nooit perfect zal zijn, want er bestaat geen perfectie.

De hele bedoeling is dat jij je spirituele wezen tot uitdrukking brengt ongeacht je omstandigheden in de buitenwereld. Dat is Christusschap, dat is Boeddhaschap, dat is ware spiritualiteit. Wanneer je verder kijkt dan de uiterlijke omstandigheden, omdat ze transparant voor jou worden, dan zie je de onderliggende waarheid die jij bent, de onderliggende waarheid dat je één bent met jouw bron, één met al het leven. En hoe jij dan, door die vrede te vinden, anderen kunt demonstreren hoe je die vrede vindt en zodoende het hele Lichaam van God verheffen. Jij wordt dan de open deur.

Boodschapper worden
Wat houdt het dan in om de open deur te zijn, als het niet betekent dat je transparant wordt? Hoe kan iemand als boodschapper dienen? Naar welke eigenschap moet je streven om boodschapper te worden? Nu, laat me jullie zeggen dat je geen boodschapper kunt worden, als je niet enig meesterschap over de tiende straal van transparantie hebt bereikt.

Want wat doe je als je niet transparant bent? Nu, je kunt misschien enigszins een stroom van bewustzijn en licht door jouw dagelijkse denkgeest laten stromen, maar je zult er beelden overheen leggen, de beelden waar jij in je geest aan vasthoudt. En dan zal datgene wat door jou heen komt, zoals woorden, niet zuiver zijn. En het zou misschien inderdaad zo ingekleurd kunnen worden dat het de oorspronkelijke boodschap verdonkeremaant.

Jezus heeft uitgelegd hoe sommige mensen wel wat van het algemene uitgieten van de Heilige Geest kunnen opvangen, toch kunnen ze dat inkleuren met de beelden in hun dagelijkse denkgeest en wel zodanig dat die niet meer transparant genoeg zijn om anderen in staat te stellen het spoor van licht naar de bron te volgen. En dan wordt het een doel op zich, omdat de boodschapper aanhang krijgt en wil dat die mensen aanhangers blijven die afhankelijk zijn van de boodschapper voor een bepaalde uitgave van licht. In plaats van te begrijpen dat zij als ze iets spiritueels bij één persoon zien, dat als springplank moeten gebruiken om de spirituele waarheid over zichzelf te zien. Zoals ik zei in mijn eerste verhandeling, de afgoderij van de Boeddha is de ultieme ironie. Want de bedoeling van de komst van de Boeddha was om iedereen de Boeddha in zichzelf te helpen zien.

Maar tenzij je die transparantie hebt bereikt – niet volledige transparantie, maar genoeg transparantie om te herkennen dat je niet het monopolie op het licht heb, niet het monopolie op de geascendeerde meesters hebt, maar gewoon een hulpmiddel bent, een open deur om anderen te bevrijden – tot je erkent dat je niet een ware boodschapper kunt zijn. Je kunt niet de bevrijdende boodschap geven, je kunt niet het geschenk van het leven geven dat mensen bewust maakt van de waarheid over het leven binnenin hen – in plaats van het bij iemand in de buitenwereld of een idool in de buitenwereld te zien, alweer een afgod gecreëerd die, wat doet? Die de transparantie verdonkeremaant dat het licht in alles zit en dus ook in hen. Want ze denken dat het licht enkel in die afgod zit en dat je dat alleen maar door die afgod kunt ontvangen. Dit is in essentie een valse boodschapper, want die dient niet om de mensen te bevrijden, maar om hen vast te houden in een bepaalde mentaal kader.

En als je eerlijk kijkt naar veel spirituele en religieuze organisaties – vanuit dit hogere perspectief – dat er veel mensen zijn die valse boodschappers zijn geweest. Dat wil niet zeggen dat ze niet een paar goede dingen hebben gedaan. Ik wil niet dat je hier een lineair oordeel over krijgt. Maar ik zeg dat je vanuit het hogere perspectief en inzicht van transparantie kunt zien dat als je zo’n beeld van de uitgave van het licht van de geascendeerde meesters krijgt dat het beeld de waarheid over het licht in iedere persoon verduistert, jij de mensen niet helpt voorbij een bepaald punt te groeien.

Iemand kan een ware boodschapper zijn voor de eerste zeven stralen, maar niet het gewaarzijn en bewustzijn hebben om als boodschapper voor de geheime stralen te dienen. Want men is niet bereid geweest om in zijn eigen bewustzijn voldoende transparantie te krijgen – want dan weet je dat je geen aanhang nodig hebt, dat jij niet afhankelijk bent van aanhang. Want als je de open deur bent, zoek je eerst, het koninkrijk van God en dan zal God – niet je volgelingen – jou alles geven wat je nodig hebt. Jij bent niet afhankelijk van je volgelingen, wanneer je de transparantie ziet dat God de enige bron is. Je zult niet denken dat je iets uit deze wereld nodig hebt. Je zult niet denken dat je mensen moet bezitten of hen bij jou in de buurt houden. Je zult royaal geven, wat jij royaal ontvangt en laat de mensen ermee doen wat ze willen.

En als je op een punt komt dat je niet genoeg leden meer hebt om je te steunen, nu dan zul je doen wat nodig is. Maar je probeert niet anderen te manipuleren – in een positie als boodschapper of priester of paus of welk autoriteitsfiguur ook maar – voor jouw comfort. Zoals de tempelpriesters die Jezus zo vaak heeft aangevallen want ze hadden het zich heel comfortabel gemaakt. Zoals de brahmanen die ik aanviel toen ik op aarde was, want ze hadden het zich heel comfortabel gemaakt en dachten dat zij de bemiddelaars tussen God en de mensen waren. Er is maar één echte bemiddelaar wanneer dat wezen transparant is – wetend dat hij niets bezit, want je kunt God niet bezitten. Je kunt de Rivier van Leven niet bezitten, je kunt erin meegaan door voortdurend te transcenderen.

En als je voortdurend transcendeert, hoe kun je dan ooit iets bezitten? Het is niet mogelijk om iets te bezitten, want je hebt geen behoefte om iets te bezitten of te hebben, wanneer je voortdurend transcendeert en MEER wordt. Waarom zou je iets willen bezitten, wanneer jij dat ene ogenblikkelijk kunt transcenderen en meer worden? Dat raakt kant noch wal, behalve voor jouw ego dat niet met de Rivier van Leven mee kan gaan. Hij kan niet bestaan wanneer jij met de Rivier van Leven meegaat – en daardoor moet je aan iets gehecht blijven wat je niet wilt opgeven, een of andere illusie, een bepaald zelfgevoel.

Jij denk dat als je iets opgeeft, er niets van jouw identiteit overblijft. Want je hebt nog niet ervaren dat je ware identiteit een transparante identiteit is – waar het licht voortdurend doorheen schijnt. Er kan geen ware identiteit zijn die het licht verduistert. Dus overdenk het mysterie – voor de lineaire geest – dat jouw ware identiteit wel een identiteit is, maar transparant – transparant voor het licht waarvan je het spoor helemaal tot je bron, je Schepper, kunt volgen. En wanneer je die totale transparantie ervaart – die door totale overgave ontstaat – krijg je vrede. Dan zul jij je op je gemak voelen. Dan zul je een ware boodschapper, een echte open deur voor het licht, worden. Want als een deur niet transparant is, is hij niet open wel, mijn geliefden?